Tag Archives: ελληνική οικονομία

ΚΛΕΙΔΙ ΟΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΞΕΝΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

«Κανένας δεν προτίθεται να ανοίξει μία εταιρεία στην Ελλάδα. Δεν το έχουμε δει να γίνεται ακόμα. Άλλωστε, η εμπειρία από την Eldorado και το Ελληνικό είναι αρνητική»

Από τις 21 Αυγούστου και ύστερα από οκτώ χρόνια, οι απόλυτοι κριτές της προόδου της ελληνικής οικονομίας θα αλλάξουν. Δεν θα είναι, πλέον, οι θεσμοί που είχαμε συνηθίσει, αλλά κάποιοι πολύ πιο αυστηροί, που δεν επηρεάζονται από πολιτικούς κύκλους και προσωπικό συμφέροντα, δεν κάνουν τα στραβά μάτια και δεν μπορούν να ξεγελαστούν εύκολα. Θα είναι οι διεθνείς αγορές, που πλέον θα κρίνουν πόσο καλά πάει η οικονομία, αν γυρίζουμε σε παλιές πρακτικές και αν έχουμε κάνει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Το συμπέρασμα τους θα έχει άμεσο αντίκτυπο στην απόδοση των ελληνικών ομολόγων.

Η Κ μίλησε με αναλυτές και hedge funds που ασχολούνται με την Ελλάδα, για να καταγράψει σε τι θα εστιάζουν οι αγορές από το τέλος του μνημονίου και μετά στην ελληνική οικονομία.

Όλοι συμφωνούν ότι το πιο σημαντικό για τις αγορές είναι το κατά πόσον η Ελλάδα θα συνεχίσει να κάνει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις χωρίς την πίεση της τρόικας. «To πιο σημαντικό στοιχείο ώστε να έρθουν ξένες επενδύσεις στη χώρα, είναι να συνεχίσει να κάνει η Ελλάδα μεταρρυθμίσεις», λέει ο Μιχάλης Νικολέτος, ανώτερο στέλεχος hedge fund στο Λονδίνο. «Κατά πόσο θα αρχίσει n κυβέρνηση το πισωγύρισμα στις μεταρρυθμίσεις –που γίνεται ήδη σε έναν βαθμό με τις προσλήψεις στον δημόσιο τομέα– είναι το βασικό στοιχείο που παρακολουθούν οι αγορές», συμφωνεί και ο Βολφγκάνγκο Πικόλι, συμπρόεδρος της Teneo Intelligence, με έδρα στο Λονδίνο.

Καθώς υπάρχει γενικότερη ρευστότητα στην ευρωπαϊκή οικονομία, «κανένας δεν δίνει σημασία στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή», λέει ο κ. Πικόλι, που παρακολουθεί από πολύ κοντά την ελληνική οικονομία. «Τη στιγμή που το επενδυτικό περιβάλλον εκτός Ελλάδας θα χειροτερεύσει, τότε οι αγορές θα κοιτάξουν κάθε χώρα εις βάθος», αναφέρει και τονίζει ότι η χώρα σπατάλησε τις καλές εποχές με καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση των αξιολογήσεων, δεν συμμετείχε στην ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ και η ανάπτυξη ύψους 2% που σημειώνει τώρα εξαρτάται κυρίως από «εξωγενείς παράγοντες».

Δεύτερο σημείο που θεωρούν σημαντικό οι άνθρωποι της αγοράς, είναι η συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα. Τα Ταμείο θεωρούν ότι θα ασκήσει μεγαλύτερη πίεση για περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους, αλλά είναι και πια αξιόπιστο όσον αφορά τη μεταμνημονιακή επιτήρηση. «Θα υπάρχει μεγαλύτερη αξιοπιστία σε ό,τι αφορά την παρακολούθηση των μεταρρυθμίσεων» , λέει ο κ. Νικολέτας και προσθέτει πως «η Ελλάδα θα έχει έναν σύμμαχο στη συζήτηση για την ελάφρυνση του χρέους».

Για το χρέος

Το θέμα της ελάφρυνσης του χρέους είναι αρκετά σημαντικό για τις αγορές, αλλά δεν βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των επενδυτών. «Θέλω να ξέρω πώς θα είναι το χρέος της Ελλάδας για τα επόμενα 10 15 χρόνια, αλλά δεν είναι η πρώτη μου ανησυχία», λέει στέλεχος σε hedge fund της Νέας Υόρκης, που ζήτησε να μη δημοσιευθεί το όνομά του.

Αυτό στο οποίο όλοι φαίνεται να συμφωνούν, είναι ότι η Ελλάδα θα ήταν καλύτερα αν έβγαινε στις αγορές έχοντας την προληπτικό γραμμή στήριξης, που η κυβέρνηση δεν προτίθεται να ζητήσει. «Ίσως ο κ. Τσίπρας πρέπει να δει τι γίνεται στην Αργεντινή» , λέει ο κ. Πικόλι, αναφερόμενος στη χώρα της Λατινικής Αμερικής που χρειάστηκε, 17 χρόνια μετά την πτώχευσή της, να ζητήσει προληπτική γραμμή στήριξης από το ΔΝΤ την περασμένη Τρίτη. Όπως εξηγεί ο ίδιος, αν η κυβέρνηση χρειαστεί να χρησιμοποιήσει το «μαξιλάρι ασφαλείας», το οποίο υπολογίζεται να φτάσει στα περίπου 18 δισ. ευρώ, έτσι ώστε η Ελλάδα να έχει την αναγκαία ασφάλεια πριν τελειώσει το πρόγραμμα, «τότε θα είναι πολύ πιο αδύναμη».

Ένας βασικός παράγοντας που λαμβάνουν υπόψη τους οι αγορές είναι πότε θα γίνουν εκλογές. «Από την πλευρά των επενδυτών, αν υπάρχει η πεποίθηση ότι η Ν.Δ. μπορεί να κερδίσει με αυτοδυναμία θα υπάρξει ράλι» , λέει ο κ. Πικόλι, προσθέτοντας όμως πως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα πρέπει να δείξει από πριν «ότι έχει στρατηγική και αποφασιστικότητα να αντιμετωπίσει τα θέματα που υπάρχουν», εννοώντας τη λειτουργία του δικαστικού συστήματος, την αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης και την πάταξη της διαφθοράς. «Λίγα πράγματα έχουν γίνει στα οκτώ χρόνια του μνημονίου στους παραπάνω τομείς», επισημαίνει ο κ. Πικόλι και αναφέρει πως μπορεί το κόστος εργασίας να μειώθηκε αλλά η φορολογία για έναν επιχειρηματία εκτινάχθηκε.

Άλλωστε, όταν τα hedge funds αναφέρονται σε επενδύσεις στην Ελλάδα, εννοούν κυρίως επενδύσεις σε ελληνικά ομόλογα και σε μετοχές. «Κανένας δεν προτίθεται να ανοίξει μία εταιρεία στην Ελλάδα. Δεν το έχουμε δει να γίνεται ακόμα. Άλλωστε, η εμπειρία από την Eldorado και το Ελληνικό είναι αρνητική», λέει ο κ. Πικόλι.

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, της Ελένης Βαρβιτσιώτη από Βρυξέλλες, 13/05/2018]

 

EUROSTAT: ΙΣΧΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ 0,1% ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΤΡΙΜΗΝΟ ΤΟΥ 2017

Ισχνή ανάπτυξη κατά 0,1% κατέγραψε η ελληνική οικονομία το τέταρτο τρίμηνο του 2017, σε σχέση με το τρίτο τρίμηνο, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα.

Το ίδιο διάστημα, το ΑΕΠ στην ευρωζώνη και στην ΕΕ αυξήθηκε κατά 0,6%. Σε σχέση με το τέταρτο τρίμηνο του 2016, το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 1,9% στην Ελλάδα, έναντι αύξησης 2,7% στην ευρωζώνη και 2,6% στην ΕΕ.

Τα κράτη μέλη που κατέγραψαν τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης το τέταρτο τρίμηνο του 2017 είναι η Εσθονία (2,2%), η Σλοβενία (2%) και η Λιθουανία (1,4%). Αντίθετα, η χαμηλότερη αύξηση του ΑΕΠ καταγράφηκε στην Ελλάδα και στην Κροατία (0,1%), στην Ιταλία και τη Λετονία (0,3%).

Το 2017 το ΑΕΠ στην ευρωζώνη αυξήθηκε κατά 2,3% (έναντι 1,8% το 2016), καταγράφοντας ένα από τα υψηλότερα επίπεδα ανάπτυξης την τελευταία δεκαετία. Το 2017 το ΑΕΠ στην ΕΕ αυξήθηκε κατά 2,4% έναντι 2% το 2016.

Για να δείτε τα στοιχεία της Eurostat πατήστε εδώ.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.huffingtonpost.gr/, από ΜΠΕ-ΑΠΕ, 7/3/2018]

COSTELLO: ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΜΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ

Απαραίτητη χαρακτηρίζει την εποπτεία μετά τη λήξη του ελληνικού προγράμματος ο εκπρόσωπος της Κομισιόν στη διαπραγμάτευση για την Ελλάδα Declan Costello, ο οποίος έθεσε ζήτημα “κινδύνου μη εφαρμογής” μεταρρυθμίσεων στη χώρα από τον Αύγουστο και μετά.

Ειδικότερα, μιλώντας στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, ο D. Costello είπε πως “νομίζω ότι υπάρχει κίνδυνος μη εφαρμογής. Η δημόσια διοίκηση έχει κάνει μεταρρυθμίσεις, αλλά δεν είναι ακόμη ικανή μόνη της να τις κάνει (τις μεταρρυθμίσεις). Είναι μία διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη. Πρέπει να υπάρξει εποπτεία υπό τη σωστή μορφή”.

“Φοβάμαι για την εφαρμογή, για το ότι το δημόσιο δεν είναι τόσο ισχυρό, για το ότι υπάρχουν τόσα πολλά κατεστημένα συμφέροντα”, είπε. “Αλλά δεν μπορούμε να είμαστε εδώ για πάντα. Δεν μπορεί να μείνει σε πρόγραμμα για πάντα η Ελλάδα. Πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη ιδιοκτησία μεταρρυθμίσεων”, ανέφερε στη δευτερολογία του.

Πρόσθεσε ότι  δεν υπάρχουν αυταπάτες για τις προκλήσεις που παραμένουν και ότι η Ελλάδα εισέρχεται σε μία νέα φάση, στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων. “Οι μεταρρυθμίσεις που έχει εφαρμόσει η Ελλάδα είναι εντυπωσιακές, αλλά και οι προκλήσεις μεγάλες. Τώρα το ζήτημα είναι η εφαρμογή. Από εκεί θα φανεί αν θα υπάρξει success story σε 3 ή 4 χρόνια”, είπε χαρακτηριστικά.

Ο D. Costello σημείωσε πως “όλα τα κράτη μέλη βρίσκονταν σε εποπτεία”, ενώ εκτίμησε πως “δεδομένων των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, η επιτήρηση θα διαρκέσει για μεγάλο χρονικό διάστημα”.

Πιο συγκεκριμένα, σχετικά με τη μορφή που θα πάρει η εποπτεία, ο Declan Costello παρατήρησε πως υπάρχει ένα έντονο debate το τελευταίο διάστημα στην Ελλάδα για το αν θα υπάρξει πιστοληπτική γραμμή στήριξης ή κάποια άλλη μορφή. “Αυτό είναι ένα ζήτημα, αλλά το πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι θα πρέπει να σκεφτούμε μία αναπτυξιακή πολιτική, ποιες μεταρρυθμίσεις θα εφαρμόσει η Ελλάδα μακροπρόθεσμα”.

“Όλοι ξέρουν τι πρέπει να γίνει”, είπε. “Τώρα πρέπει να σιγουρευτούμε ότι θα εφαρμοστούν”. Ο D. Costello σημείωσε πως “χρειαζόμαστε ένα πλαίσιο εποπτείας που θα επιτρέπει στην Ελλάδα να συνεχίσει την εφαρμογή αυτών των δύσκολων μεταρρυθμίσεων”.

Μιλώντας για την επόμενη μέρα του προγράμματος, ο D. Costello επισήμανε τα προβλήματα που υπάρχουν στην Ελλάδα όσον αφορά το δημόσιο χρέος, το εξωτερικό ισοζύγιο και τα NPLs . “Η εμπειρία μας έχει δείξει ότι για να λυθούν τα προβλήματα στο ισοζύγιο, χρειάζεται πολύς χρόνος” είπε χαρακτηριστικά, εκτιμώντας ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι το εάν η Ελλάδα θα καταφέρει να αποκτήσει βιώσιμη ανάκαμψη σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο επίπεδο.

Σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις που είναι αναγκαίες για να γίνει η ελληνική οικονομία ανταγωνιστική, ο αξιωματούχος της ΕΕ σημείωσε πως έχει υπάρξει μεγάλη πρόοδος, καθώς όλα τα προαπαιτούμενα έχουν υιοθετηθεί. Ωστόσο, όσον αφορά σε βαθιές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, είπε, “έχουμε ορίζοντα  χρόνου 5 ή 10 ετών. Επομένως, η εφαρμογή είναι σε σχετικά πρώιμο επίπεδο”.

Ο D. Costello ανέφερε πως τώρα ξεκινάμε να βλέπουμε τις τράπεζες να κάνουν βήματα για τη μείωση των NPLs, ενώ στη βιωσιμότητα του χρέους, τα επόμενα 3-4 χρόνια είναι που έχουν σημασία. Από εκεί θα εξαρτηθεί το αν τα μέτρα θα είναι επιτυχημένα, ή όχι”, συμπλήρωσε. “Αυτές οι διαδικασίες θα πάρουν πολύ χρόνο”.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, της Σοφίας Κουτάνη, 4/3/2018]

 

Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΠΡΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ: ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ

Πρόσκληση στους Έλληνες επιχειρηματίες να στηρίξουν την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας δείχνοντας εμπιστοσύνη στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα και επιστρέφοντας τις καταθέσεις τους στις ελληνικές τράπεζες απηύθυνε πριν από λίγο ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στην εκδήλωση της Eurobank και της Grant Thornton “Growth Awards”. Συζητώντας με τον πρόεδρο της Eurobank, Νίκο Καραμούζη και τον διευθύνοντα σύμβουλο της Grant Thornton Βασίλη Καζά ο κ. Μητσοτάκης τόνισε τη σταθερή δέσμευσή του να προωθήσει ένα τολμηρό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων προκειμένου να επανέλθουν οι επενδύσεις στη χώρα.

“Πριν όμως απευθυνθούμε στους ξένους πρέπει να απευθυνθούμε στους Έλληνες. Πρέπει να βάλουμε όλοι πλάτη για την ανάκαμψη της χώρας. Για παράδειγμα θα ήθελα πρώτα οι Έλληνες επιχειρηματίες να επιστρέψουν τις καταθέσεις τους στις ελληνικές τράπεζες. Καλώ το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο να επενδύσει στην Ελλάδα με αίσθηση ασφάλειας και πατριωτισμού”, είπε ο κ. Μητσοτάκης, προσθέτοντας πως θα ήθελε το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο να στηρίξει και την καινοτόμα νεανική επιχειρηματικότητα, λειτουργώντας ως angel investor.

Ερωτηθείς για το αν το πρόγραμμα του ιδίου έχει τη συναίνεση των στελεχών του κόμματός του, σημείωσε ότι στόχος της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος –όπως είπε είναι αδιαπραγμάτευτος και δεν πρόκειται να ανεχθεί επ’ αυτού εσωτερικές διαφωνίες- είναι να στηριχθεί ένα πρόγραμμα τολμηρών μεταρρυθμίσεων.

“Χρειάζεται να συνεχίσουμε ένα μεταρρυθμιστικό σοκ με μεγάλες αλλαγές στην ελληνική ιδιοκτησία καθώς το πρόγραμμα προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας βρίσκεται προς το τέλος του και μετά η Ελλάδα θα είναι εκτεθειμένη στα σκαμπανεβάσματα των αγορών. Για να έχουμε αξιοπιστία πρέπει να προωθήσουμε αλλαγές που να τις αγκαλιάσει και η ελληνική κοινωνία. Ο κόσμος αλλάζει ταχύτατα και εμείς δεν αρκεί μόνο να περπατάμε”.

Επίσης, ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε για μια ακόμη φορά στον καταστροφικό για την επιχειρηματικότητα συνδυασμό υψηλής φορολογίας και εισφορών, λέγοντας ότι από τις πρώτες κινήσεις της κυβέρνησής του θα είναι η προώθηση ενός νέου φορολογικού νόμου κι ενός νέου αναπτυξιακού νόμου “για το ξεκαθάρισμα της γραφειοκρατίας και την προσέλκυση των επενδύσεων”. Όπως είπε, το μείζον είναι πριν να αναζητήσουμε νέες επενδύσεις να ξεμπλοκάρουμε αυτές που έχουν ξεκινήσει αλλά ουσιαστικά μπλοκάρονται σε έναν κυκεώνα πολιτικά κατευθυνόμενης γραφειοκρατίας (πχ. Ελληνικό, σκουριές).

“Σε επίπεδο πολιτικού συμβολισμού θα έδειχνα ότι κάποιες εμβληματικές ιδιωτικοποιήσεις προχωρούν διότι απαιτούνται ιδιωτικοί πόροι και ιδιωτικό μάνατζμεντ σε αυτές”. Ο κ. Μητσοτάκης αποκάλυψε επίσης ότι η ΝΔ επεξεργάζεται μια τολμηρή πρόταση για το ασφαλιστικό σύστημα καθώς οι φορολογικές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων και οι εισφορές του μη μισθολογικού κόστους προκαλούν ασφυξία στις επιχειρήσεις και διώχνουν εργαζόμενους στο εξωτερικό.

“Στενοχωριέμαι ιδιαίτερα όταν ακούω όχι απλά ανέργους, αλλά ανθρώπους που έχουν εργασία στην Ελλάδα να φεύγουν στο εξωτερικό γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους”. Ο κ. Μητσοτάκης μάλιστα είπε ότι θα δώσει έμφαση στην προσέλκυση κατοίκων του εξωτερικού να έρθουν στην Ελλάδα ως μόνιμοι φορολογικοί κάτοικοι. “Άλλες ανταγωνιστικές χώρες της Νοτίου Ευρώπης κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση και δεν θα αφήσω την Ελλάδα απ’ έξω” είπε.

Ερωτώμενος για τη σταθερότητα των θεσμών και τη συνέχεια του κράτους που απαιτούν οι επενδύσεις και για το εάν πιστεύει ότι υπάρχει πολιτική συναίνεση για κάτι τέτοιο, ο κ. Μητσοτάκης ανέφερε χαρακτηριστικά: βλέποντας όλη τη δημιουργικότητα μέσα σε αυτή την αίθουσα και αντιπαραθέτοντάς την με την τοξικότητα και τη νοσηρότητα του πολιτικού κλίματος, ιδίως των τελευταίων ημερών, θα σας έλεγα το εξής: από τη φύση μου είμαι ήπιος πολιτικός. Η συναίνεση χρειάζεται απ όλες τις πλευρές και δεν την έχουμε δει. Όταν η πολιτική ζωή βουλιάζει στη σκανδαλολογία και στις επιθέσεις, συναίνεση δεν μπορεί να υπάρξει.

Τέλος, ο κ. Μητσοτάκης συνεχάρη τις επιχειρήσεις που άντεξαν και παρέμειναν στην Ελλάδα στην κρίση και τόνισε ότι “εμένα και τη Νέα Δημοκρατία η επιχειρηματική κοινότητα μπορεί να μας εμπιστεύεται. Είναι δέσμευσή μας να μειώσουμε την φορολογία, να ενθαρρύνουμε το περιβάλλον για επενδύσεις, να καλέσουμε τις τράπεζες να δώσουν περισσότερη ρευστότητα στις επιχειρήσεις, ζητώντας σε αντάλλαγμα από αυτές (τις επιχειρήσεις) φροντίδα για την κοινωνία και το περιβάλλον”.

Δεν εστίασε σε συγκεκριμένους μεγάλους κλάδους όπου θα δοθεί η έμφαση για επενδύσεις καθώς ανέφερε ότι πρώτιστος στόχος του θα είναι η απελευθέρωση της υγιούς επιχειρηματικότητας η οποία θα είναι και σε κλάδους μη προβλέψιμους. “Δεν είμαι τόσο θιασώτης συγκεκριμένων κλάδων. Θέλω να στηρίξω τις νέες επιχειρήσεις και τις μικρές επιχειρήσεις. Πρέπει να αναδείξουμε την επιχειρηματική αριστεία χωρίς κόμπλεξ”.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, της Νένας Μαλλιάρα, 6/2/2018]

ΕΣΕΙΣ, ΣΥΝΤΡΟΦΕ, ΑΙΣΘΑΝΕΣΘΕ ΑΝΑΠΤΥΞΗ;

 

Μαύρο φίδι που τους έφαγε κάτι ΙΟΒΕδες… ή ΣΕΒητες… έτσι και δουν λιγότερη ανάπτυξη από αυτή που διατάσσει το κόμμα. Θα γίνει της ΕΛΣΤΑΤ…

Τα είδαμε χθες τα “ρεζιλίκια” της ΕΛΣΤΑΤ. Είχε το “θράσος” να μιλήσει για ανάπτυξη 1,3% στο τρίτο τρίμηνο (που δεν βγάζει, με σιγουριά, το 1,6% όπως διέταξε το κόμμα… για το 2017). Και τα άκουσε τα σχολιανά της…

Βιάζεστε… τους κατσάδιασε το κόμμα (μέσα από τις “πηγές” του υπουργείου Οικονομικών). Άστε να φτάσουμε στο τέλος του χρόνου (τους σκυλόβρισε…) και θα δεις 1,6%, για το 2017, που θα τρίβεις τα μάτια σου… Άσε που και για το δεύτερο εξάμηνο μας λέγατε 0,8% αλλά τώρα τα κάνατε γαργάρα…

Γι αυτό, ας προσέξουν κάτι “εξυπνάκηδες” μελετητές. Ειδικά οι ΙΟΒΕδες, που ψιθύριζαν τις προάλλες, σε εκπομπές, πως δεν αποκλείεται να δούμε την ανάπτυξη κάτω και από 1,6 %, κοντά στο 1,5% ή και λιγουλάκι παρακάτω.

Αν τους βαστάει ας βγουν να δικαιώσουν την ΕΛΣΤΑΤ. Τα ξεφωνητά των “πηγών” και των “κύκλων” του κόμματος (αλίμονο αν ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κόμμα, μιλούσε ευθέως και όχι από διαρροές…) θα φθάσουν μέχρι τον ΟΟΣΑ.

Τον άθλιο ΟΟΣΑ που μας έκανε ρεζίλι των σκυλιών “απονέμοντας” στην Ελλάδα το “Οσκαρ” υπερφορολόγησης (ανάμεσα στις 33 χώρες μέλη του) επειδή, το 2016, αύξησε τα φορολογικά και ασφαλιστικά έσοδα κατά 2,2% και τα πήγε στο 38,6% από το 36,4% που τα είχε το 2015, έναντι του 0,3% των μελών του Οργανισμού.

Ας το πάρουμε χαμπάρι. Ανάπτυξη βλέπει το κόμμα; Ανάπτυξη διατάζει το Μαξίμου; Ανάπτυξη με έκρηξη βλέπει ο Τσίπρας…; Ανάπτυξη θα παπαγαλίζουμε και εμείς.

Και πείτε μου εσείς τώρα… Έχουμε υπόψη μας άλλη κυβέρνηση (σε Ευρώπη ή πολιτισμένη χώρα) να κουνάει το δάκτυλο στη Στατιστική Υπηρεσία της γιατί το κόμμα διαφωνεί στους υπολογισμούς της. Να την ξεφωνίζει δημοσίως και να την αποκαλεί, περίπου, προχειράντζα…;  

Αυτά για το περιτύλιγμα της ταμπακιέρας… Και ας μιλήσουμε για την ταμπακιέρα της ανάπτυξης, με ένα ναι ή ένα όχι στα εξής ερωτήματα.

Μέσα στο 2018 θα έχουν περάσει, ναι ή όχι, στα “χέρια Τραπεζίτη” και “κορακιών” (γνωστά και ως funds) πάνω από 500.000 μικρά και μεγάλα ακίνητα μαζί με ό,τι άλλο λέγεται χωράφι, οικόπεδο, αποθήκη, μάντρα ή και πλαγιά της Πίνδου;

Το 2017 φεύγει, ναι ή όχι, μαζί με λουκέτα χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων γιατί οι λιανικές πωλήσεις είναι κάτω από το μηδέν και η ρευστότητα ανύπαρκτη;

Το 2018 κλείνουμε, ναι ή όχι, 8ετία από τότε που άρχισε να μειώνεται το εισόδημα του μέσου εργαζόμενου για να χαθεί τελικά το 25-30% (κατά περίπτωση) χωρίς να φαίνεται στον ορίζοντα κάτι που θα το συμπληρώσει;

Το 2018 θα περάσουν, ναι ή όχι, (οριστικά και τελεσίδικα) οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και την θέση τους παίρνουν και επισήμως οι “ελαστικές μορφές εργασίας” γνωστές και ως 360 ευρώ καθαρά, ή μαύρη δουλειά, τρίωρα, τετραήμερα ή αντικατάσταση των ρεπό;

Το 2018 οι 1.300.000 άνεργοι (το κόμμα τους έβγαζε το κατακαλόκαιρο… – που δούλευαν γκαρσόνια και καθαρίστριες- κάτι λιγότερο από 1.000.000) θα μάθουν, ναι ή όχι, ότι δουλειά δεν θα βρουν μέχρι το 2023 (και ακόμη παραπέρα) γιατί το κόμμα υπέγραψε πλεονάσματα 3,5% μέχρι τότε;

Και είναι, ναι ή όχι, γνωστό, παγκοσμίως, ότι οι επενδύσεις (και οι θέσεις εργασίας) δεν είναι απλά αρνητικές αλλά απαγορευτικές σε χώρα που βγάζει τα πλεονάσματά της (3,5%) μόνο από φόρους και όχι από μείωση του κράτους μαζί με αύξηση της εθνικής παραγωγής και των εξαγωγών της;  

Εσείς λοιπόν, σύντροφε, που οργισθήκατε με την ΕΛΣΤΑΤ (γιατί βιάστηκε και δεν βρήκε το 1,6% της ανάπτυξης του 2017) αισθάνεσθε ανάπτυξη; Και αν την αισθάνεσθε (χωρίς εντολή του κόμματος) πείτε μας πότε θα περάσει και στην τσέπη, όσων δεν τρέφονται από το κράτος…; Γιατί οι Ιρλανδοί και οι Πορτογάλοι μας λένε άλλα. Πως αποκλείεται να αισθανθούμε το παραμικρό πριν το 4-5% (πραγματική) ανάπτυξη. Και εμείς ξέρουμε ότι νούμερα σαν αυτά (στην Ελλάδα) μόνο σε ντοκιμαντέρ θα τα δούμε πριν το 2030. Αν, βεβαίως, είμαστε έξω από τα μνημόνια μιας και το τέταρτο βροντάει την πόρτα μας…

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Γιώργου Κράλογλου, 5/12/2017]

ΤΟ 85% ΤΟΥ ΑΕΠ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ ΣΤΟΝ ΤΡΙΤΟΓΕΝΗ ΤΟΜΕΑ!

Συνηθίζουμε να ακούμε ότι «η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα». Στην καλύτερη περίπτωση όταν δεν φτάνουμε σε αυτόν τον επικίνδυνο μηδενισμό, θα ακούσουμε, θα λέμε και θα αναπαράγουμε άκριτα την άποψη ότι «η Ελλάδα είναι μία αγροτική χώρα». Μάλιστα, γίνεται, αν όχι επικίνδυνο, τουλάχιστον παράξενο και ενοχλητικό, όταν αυτή την άποψη αναπαράγουν σε κάθε ευκαιρία οι βουλευτές και οι κυβερνώντες μας. Οι άνθρωποι δηλαδή που έχουμε εκλέξει για να δώσουν λύσεις στα προβλήματα της χώρας και να τη βοηθήσουν να αναπτυχθεί και να προχωρήσει στο μέλλον σε ένα πολύ ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον. Όταν όμως ούτε αυτοί οι ίδιοι δεν γνωρίζουν τα προβλήματα αλλά και τα πλεονεκτήματα της χώρας μας, πώς περιμένουμε να δώσουμε λύσεις για τα πρώτα και να βασιστούμε στα δεύτερα για την επιτυχημένη ανάπτυξή μας;

Το σχετικό παράδειγμα που δίνω στους φοιτητές μου είναι το εξής: αν εγώ προσωπικά (που αν με ακούσετε θα καταλάβετε ότι δεν έχω καθόλου ταλέντο στο τραγούδι) πιστεύω ότι είμαι πολύ καλός τραγουδιστής και προσπαθήσω να κάνω καριέρα σε αυτό, θα αποτύχω. Όσο και αν προσπαθήσω, όσα χρήματα και αν ξοδέψω για μαθήματα και σπουδές στην Ελλάδα ή το εξωτερικό, ποτέ δεν θα γίνω καλός και η καριέρα μου θα είναι προβληματική. Όσο δεν καταλαβαίνω ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα (η έλλειψη ταλέντου) ποτέ δεν θα καταφέρω να βρω κάτι άλλο στο οποίο είμαι πραγματικά καλός και όπου θα μπορέσω να κάνω μια αποδοτική και ανταγωνιστική καριέρα. Το ίδιο συμβαίνει και με την χώρα μας.

Θυμάμαι ακόμα από την εποχή που πήγαινα στο σχολείο, να ακούω από τους καθηγητές μου για την αγροτική Ελλάδα με την γεωργία και την κτηνοτροφία της. Είναι διάχυτη η άποψη ότι η Ελλάδα είναι αγροτική χώρα. Είναι όμως πραγματικά έτσι; Είναι η Ελλάδα αγροτική χώρα; Πόσο σημαντικός είναι τελικά ο πρωτογενής τομέας στην οικονομία μας;

Για να δούμε λοιπόν ποια είναι η πραγματικότητα. Και θα το δούμε όχι διαισθητικά και με βάση τι ακούμε και πιστεύει ο κόσμος, αλλά με αριθμούς και στατιστικά στοιχεία.

Η Πλευρά της Παραγωγής: το ΑΕΠ

Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), μετρά το σύνολο των αγαθών που παράγεται μέσα στην χώρα στην διάρκεια ενός έτους. Το ΑΕΠ το διακρίνουμε σε προϊόν του: α) πρωτογενή τομέα (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία κλπ.), β) δευτερογενή τομέα (βιοτεχνία, βιομηχανία) και γ) τριτογενή τομέα (υπηρεσίες). Τα δεδομένα για για το ΑΕΠ στην χώρα μας, ανά τομέα παραγωγής και για τα έτη 2010 (πριν την κρίση) και 2014 (μέσα στην κρίση) φαίνονται στον παρακάτω πίνακα.

Πηγή: Ελληνική Στατιστική Αρχή

Τι παρατηρούμε από τον πίνακα αυτό:

  • Το ΑΕΠ μας μειώθηκε στα τέσσερα πρώτα χρόνια της κρίσης κατά 16,6%, μία πολύ σημαντική μεταβολή για τα διεθνή δεδομένα σε περίοδο ειρήνης.
  • Παρόλες τις αλλαγές που έχουν γίνει με την εμφάνιση της κρίσης, παρατηρούμε ότι το ΑΕΠ που παράγεται από κάθε τομέα της οικονομίας μας δεν μεταβλήθηκε σημαντικά ως ποσοστό του συνολικού ΑΕΠ. Ο πρωτογενής τομέας παρέμεινε σταθερός στο 3,3%, ο δευτερογενής μειώθηκε από 15,2% στο 12,0% και το τριτογενής αύξησε την συμμετοχή του από 81,5% σε 84,6%.
  • Ο πρωτογενής τομέας αποτελεί μόλις το 3,3% του ΑΕΠ μας. Δηλαδή, από τα €100 παραγωγής και εισοδήματος που δημιουργούνται στην ελληνική οικονομία, μόλις τα €3,30 προέρχονται από τον πρωτογενή τομέα. Άρα, κάθε άλλο παρά αγροτική μπορεί να είναι μία χώρα με αυτό το μέγεθος του πρωτογενή τομέα. Υπενθυμίζεται ότι ο τομέας αυτός εκτός από την γεωργία και την κτηνοτροφία, περιλαμβάνει την αλιεία, την δασοκομία, τα ορυκτά, κλπ.
  • Η βιομηχανία και βιοτεχνία (δευτερογενής τομέας) είναι το 2010 μεγαλύτερος κατά 4,6 φορές του πρωτογενή και 3,6 φορές το 2014.
  • Ο τομέας των υπηρεσιών είναι αντίστοιχα το 2010 και το 2014 μεγαλύτερος κατά 24,6 και 25,6 φορές του πρωτογενή.

Η Ελλάδα είναι μια δυναμική οικονομία και έτσι τα παραγωγικά της δεδομένα καθώς αναπτύσσεται αλλάζουν σημαντικά στην διάρκεια του χρόνου. Η διαχρονική εξέλιξη της συμμετοχής του κάθε τομέα παραγωγής στην ελληνική οικονομία παρουσιάζεται στο παρακάτω διάγραμμα για την περίοδο από το 1970 μέχρι το 2016.

Το 1970 ο πρωτογενής τομέας ήταν ο σημαντικότερος της ελληνικής οικονομίας και αντιπροσώπευε το 14% του ΑΕΠ. Οι υπηρεσίες ήταν δεύτερες με 10% και η μεταποίηση τρίτη με 9%. Οι κατασκευές στην τέταρτη θέση με 7% και διάφορες άλλες βιομηχανίες (παραγωγή ρεύματος, νερού, ορυχεία, λατομεία, κλπ.) είχαν ένα 2%. Ακόμα και τότε όμως το σύνολο του δευτερογενή τομέα (άθροισμα της μεταποίησης συν κατασκευές συν υπόλοιπη βιομηχανία) έφτανε το 18%. Επομένως ακόμα και 50 σχεδόν χρόνια πριν η Ελλάδα ήταν περισσότερο βιομηχανική παρά αγροτική χώρα. Από τότε ο πρωτογενής τομέας γνώρισε σημαντική μείωση και το 1975 τόσο η μεταποίηση όσο και οι υπηρεσίες τον ξεπέρασαν ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Να σημειώσουμε εδώ ότι ο τομέας των υπηρεσιών περιλαμβάνει υπηρεσίες όπως: μεταφορές, εμπόριο, τραπεζικές, ασφαλιστικές, δικηγόρους, γιατρούς, μηχανικούς, τουρισμό, κλπ.
Επιπλέον, αν συνδυάσουμε το παραγόμενο προϊόν του πρωτογενή τομέα με την απασχόληση σε αυτόν τα στοιχεία δείχνουν ότι διαχρονικά το παραγόμενο προϊόν ανά εργαζόμενο (παραγωγικότητα) υπολείπεται σημαντικά των άλλων τομέων της ελληνικής οικονομίας. Αυτό φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα.

Η Πλευρά των Εξαγωγών

Ας δούμε τώρα και την πλευρά των εξαγωγών. Το ΑΕΠ δείχνει τα παράγουμε μέσα στην χώρα μας, ενώ οι εξαγωγές δείχνουν ποια από τα προϊόντα που παράγουμε στην Ελλάδα έχουν ζήτηση από το εξωτερικό και προφανώς είναι ανταγωνιστικά στην διεθνή αγορά. Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζεται η κατάταξη των 20 σημαντικότερων εξαγώγιμων προϊόντων της Ελλάδας κατά το 2015.

[Με σκίαση παρουσιάζονται τα βιομηχανικά προϊόντα και χωρίς σκίαση τα προϊόντα του πρωτογενή τομέα.]

Παρατηρούμε ότι:

  • Το 82,17% των εξαγωγών μας είναι βιομηχανικά προϊόντα όπως προϊόντα πετρελαίου, φάρμακα, κινητά τηλέφωνα, τάμπλετς και υπολογιστές, σωλήνες τσιγάρα, κλπ.
  • Τα «εμπιστευτικά προϊόντα» του πίνακα αποτελούν προϊόντα υψηλής τεχνολογίας που έχουν να κάνουν με την στρατιωτική βιομηχανία, τις τηλεπικοινωνίες και άλλα προϊόντα που δεν κατονομάζονται αναλυτικά για διάφορους λόγους.
  • Το προϊόντα του πρωτογενή τομέα είναι το 17,83% των συνολικών εξαγωγών μας. Μάλιστα, πολλά από αυτά δεν είναι καθαρά προϊόντα του τομέα αυτού καθώς έχουν υποστεί σημαντική επεξεργασία στην βιομηχανία, όπως τα καπνά, τα ροδάκινα σε κομπόστα, τα τυριά, το βαμβάκι, κλπ.
  • Μια περεταίρω ανάλυση των δεδομένων δείχνει ακόμα ότι εξάγουμε 431% περισσότερα προϊόντα υψηλής και μέσης τεχνολογίας και 162% περισσότερα προϊόντα υψηλής τεχνολογίας από ότι αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα.

Συμπέρασμα

Επομένως σύμφωνα με όλα τα στοιχεία, σήμερα κάθε άλλο παρά αγροτική χώρα είναι η Ελλάδα. Έπαψε να είναι αγροτική σχεδόν 50 χρόνια πριν και πλέον σύμφωνα με όλες τις διεθνείς κατατάξεις (ΟΟΣΑ, ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα) είναι μία «αναπτυγμένη βιομηχανική οικονομία». Δεν είναι ούτε αγροτική και ούτε φυσικά και υπανάπτυκτη ή αναπτυσσόμενη. Καλό θα ήταν βέβαια να το γνωρίζουμε αυτό και εμείς αλλά και κυρίως οι κυβερνήσεις μας.

 

[ΠΗΓΗ: http://elladitsamas.blogspot.gr/, από http://www.huffingtonpost.gr/, του Περικλή Γκόγα, Αναπληρωτή Καθηγητή Οικονομικής Ανάλυσης και Διεθνών Οικονομικών, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, 26/10/2017]

ΤΟ ΔΝΤ, ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΣΕΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΕΚΛΟΓΕΣ

Στο πλέον κρίσιμο σημείο βρίσκονται τόσο η ελληνική οικονομία όσο και η κυβέρνηση. Η γ’ αξιολόγηση, που πρακτικά ξεκινά από την ερχόμενη εβδομάδα, θεωρείται καθοριστική για το μέλλον της κυβέρνησης. Βασική παράμετρος είναι το κλείσιμο της αξιολόγησης. Στην κυβέρνηση κυριαρχεί αισιοδοξία ότι μέχρι το τέλος του έτους δεν θα προκύψει κανένα εμπόδιο που θα φέρει καθυστερήσεις Έχει αποσπάσει άλλωστε τη δέσμευση όλων των δανειστών ότι σ’ αυτή τη διαπραγμάτευση όλα θα τρέξουν γρήγορα. Στο κυβερνητικό επιτελείο μάλιστα, με φόντο και τα πρώτα αποτελέσματα του ταξιδιού του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, έχουν στο τραπέζι δυο σενάρια.

Εκλογές… στην ώρα τους

Ένα από τα επικρατέστερα σενάρια είναι οι κάλπες να σταθούν το 2019, στη λήξη της τετραετίας. Η κυβέρνηση κλείνοντας την αξιολόγησέ θα έχει μια μεγάλη ευκαιρία να συνεχιστεί η ανάπτυξη και να μπουν στέρεες βάσεις για έξοδο από τα πολυετή μνημόνια. Υπάρχουν, δηλαδή, οι προϋποθέσεις να δημιουργηθεί ένα success story που θα την βοηθήσει και πολιτικά. Κρίσιμο σημείο είναι ότι στο εξωτερικό πάμε καλά, και αυτό φαίνεται από τις επαφές του πρωθυπουργού (επίσκεψη στις ΗΠΑ, έλευση του Μακρόν στην Ελλάδα…).

Μπορεί και περνά αυτά που ζητούν

Οι ξένοι, μάλιστα, θεωρούν τον πρωθυπουργό άνθρωπο που μπορεί και περνά αυτά που ζητούν. Τους δίνει χώρο, δηλαδή, στις μεταρρυθμίσεις που ζητούν και αυτοί ως αντάλλαγμα του δίνουν πολύτιμο χρόνο. Με τους ξένους, λοιπόν, να θέλουν τον Τσίπρα στο τιμόνι της χώρας, καθώς υλοποιεί και εφαρμόζει το πρόγραμμα, φαίνεται στο επιτελείο ότι οι εκλογές του 2019 μπορούν να γίνουν… στην ώρα τους. Ακόμα και αν τότε έρθουν πρώτα οι ευρωεκλογές για το ξέσπασμα των ψηφοφόρων, όπως λένε πρόσωπα της κυβέρνησης, και μετά, με τον αέρα της ανάπτυξης και της εξόδου από το μνημόνιο, να πάει σε βουλευτικές.

Εκλογές μέσα στο 2018

Σε περίπτωση που τα έσοδα δεν πάνε όπως έχουν υπολογιστεί και προκύψει δημοσιονομικό κενό το 2018, τότε τα πράγματα θα δυσκολέψουν για την κυβέρνηση. Γι’ αυτό και παρατηρούν στενά την πορεία του προϋπολογισμού. Οι στόχοι που πρέπει να επιτευχθούν είναι συγκεκριμένοι, ενώ το τρίμηνο που ήδη διανύουμε είναι σημαντικό για το 2018. Ένα «δυνατό» σε ρυθμούς ανάπτυξης τέταρτο τρίμηνο μπορεί να δώσει ώθηση στο επόμενο έτος, ώστε να πιαστούν και οι στόχοι για τα πλεονάσματα. Αν αυτά δεν έρθουν, τότε δεν αποκλείεται να έρθουν νωρίτερα τα ήδη ψηφισμένα μέτρα του 2019 και του 2020 που αφορούν σε μειώσεις συντάξεων (μέσω της προσωπικής διαφοράς) και του αφορολόγητου ορίου.

Θέλουν να αποφύγουν το πολιτικό κόστος

Αυτές τις περικοπές δεν θέλει να αντιμετωπίσει, ωστόσο, π κυβέρνηση και υπάρχει στο τραπέζι το σενάριο εκλογών το 2018, αν τα πράγματα δεν πάνε με βάση τον σχεδιασμό.

Σκοπός, φυσικά, να αποφύγουν το πολιτικό κόστος που θα έχει μια εφαρμογή των μέτρων χωρίς να έρθει κανένα αντίμετρο. Γι’ αυτό, άλλωστε, στην κυβέρνηση έχουν αλλάξει ρητορική και για τις επενδύσεις και πραγματοποιούν επαφές σε κάθε επίπεδο με διεθνείς επενδυτές. Η εικόνα που έχει παρουσιάσει η χώρα στο μέτωπο των επενδύσεων δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική.

Οι Σκουριές, το Ελληνικό, η Αφάντου στη Ρόδο είναι κάποια παραδείγματα που δείχνουν στην επενδυτική κοινότητα ότι στην Ελλάδα δεν προχωρούν κάποια πράγματα. Επενδύσεις, ανάπτυξη και πλεονάσματα είναι αυτά που θα κρίνουν τον χρόνο των εκλογών. Γι’ αυτό και όλοι, πλέον, αναμένουν το τελικό κείμενο του προϋπολογισμού, το κλείσιμο της αξιολόγησης και τα έσοδα. Ο χρόνος των εκλογών περνά από την πορεία της οικονομίας.

 

[ΠΗΓΗ: ΑΞΙΑ, 20/10/2017]

ΤΖΕΦΡΙ ΠΑΙΑΤ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΑΚΑΜΠΤΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ

Καθώς η Ελλάδα προχωρά στην οικονομική της ανάκαμψη οι ΗΠΑ θα κάνουν ό,τι μπορούν για να επιτύχει ο ελληνικός λαός τους στόχους του, τόνισε ο πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στην Αθήνα, Τζέφρι Πάιατ στη δεξίωση που διοργανώθηκε στην κατοικία του, στην Εκάλη, για την εθνική επέτειο ανεξαρτησίας των ΗΠΑ.

Οι δεσμοί μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ είναι ισχυροί και θα ενισχύσουμε περαιτέρω τη συνεργασία μας, τόνισε ο κ. Πάιατ και σημείωσε πως οι σχέσεις των δύο χωρών βασίζονται σε κοινές αξίες και στο κοινό στρατηγικό ενδιαφέρον.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Αμερικανός πρέσβης στην ελληνοαμερικανική φιλία, επισημαίνοντας πως είναι διαχρονική και θεμελιώνεται στα δημοκρατικά ιδανικά.

Επισήμανε, επίσης, ότι έχει ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα και αυτό που τον εντυπωσίασε, όπως είπε, είναι ότι ο ελληνικός λαός παραμένει προσηλωμένος στα δημοκρατικά ιδεώδη.

Τέλος, ο κ. Πάιτ αναφέρθηκε στη διακομματική αποστολή του αμερικανικού κογκρέσου που βρέθηκε στην Ελλάδα για τον εορτασμό, τονίζοντας πως «η παρουσία σας εδώ είναι ένα ισχυρό σήμα της δέσμευσης των ΗΠΑ να στηρίξουν τη συμμαχία μεταξύ στις δύο χώρες».

Στη δεξίωση που διοργανώθηκε για την εθνική επέτειο ανεξαρτησίας των ΗΠΑ συμμετείχαν εκπρόσωποι του πολιτικού και επιχειρηματικού κόσμου.

 

[ΠΗΓΗ: http://news.in.gr, 3/7/2017],   [Φωτό: ΑΠΕ]

ΤτΕ: ΥΠΟΧΩΡΗΣΕ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟ 2016

Η διεθνής ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, μετά από εξαετή πορεία ανάκαμψης, το 2016 υποχώρησε τόσο σε όρους σχετικών τιμών και κόστους εργασίας όσο και σε διαρθρωτικούς όρους, σύμφωνα με την έκθεση Νομισματικής Πολιτικής του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας (ΤτΕ).

Ωστόσο, για το 2017, σύμφωνα με την ΤτΕ, με βάση τα μέχρι στιγμής διαθέσιμα στοιχεία, προβλέπεται μικρή βελτίωση της ανταγωνιστικότητας σε όλα τα επίπεδα.

Επισημαίνεται ακόμη πως η διεθνής ανταγωνιστικότητα σε όρους σχετικών τιμών και σχετικού κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος υποχώρησε το 2016, κυρίως λόγω της ανατίμησης της ονομαστικής σταθμισμένης συναλλαγματικής ισοτιμίας της Ελλάδος.

Ο εγχώριος πληθωρισμός παρέμεινε χαμηλότερος από εκείνον των κυριότερων εμπορικών εταίρων.

Αντιθέτως, το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος στην Ελλάδα εκτιμάται ότι αυξήθηκε ταχύτερα από εκείνον των κυριότερων εμπορικών εταίρων, οδηγώντας σε απώλεια διεθνούς ανταγωνιστικότητας το 2016.

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τους ευρύτερους δείκτες σταθμισμένης συναλλαγματικής ισοτιμίας που υπολογίζει για την Ελλάδα η Τράπεζα της Ελλάδος, η ονομαστική σταθμισμένη συναλλαγματική ισοτιμία ενισχύθηκε κατά 1,3%, έναντι πτώσης της κατά 2,7% το 2015 (μέσα επίπεδα έτους).

Η αύξηση αυτή του δείκτη αντανακλά σε μεγάλο βαθμό την ανατίμηση της διμερούς ισοτιμίας του ευρώ έναντι της λίρας Αγγλίας σε σχέση με το 2015 (12,9% σε μέσα επίπεδα έτους), η οποία εν μέρει αντισταθμίστηκε από την υποτίμηση του ευρώ έναντι του ιαπωνικού γιεν (10,5% σε μέσα επίπεδα έτους), ενώ η ισοτιμία του ευρώ έναντι του δολαρίου ΗΠΑ παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητη σε μέσα επίπεδα έτους

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr,  του Δημήτρη Κατσαγάνη, 30/6/2017]

ΧΡ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗ: ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗ ΜΕ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΗΝ ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ

Αισιόδοξη για τις ελληνικές εξαγωγές και την πορεία ανάκαμψης της οικονομίας, μετά το κρίσιμο Eurogroup που επισφράγισε το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης, δηλώνει η πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Εξαγωγέων.

Η κα. Χριστίνα Σακελλαρίδη μιλώντας στο Capital.gr, λίγο μετά το διεθνές συνέδριο του ΠΣΕ, όπου το παρών έδωσαν κορυφαίοι παράγοντες της πολιτικής και οικονομικής ζωής του τόπου, τονίζει πως ήρθε η ώρα οι πολιτικές δυνάμεις να αφήσουν στην άκρη τις διαφορές τους και να εργαστούν από κοινού πάνω στην χάραξη ενός εθνικού σχεδίου για την έξοδο από την κρίση.

“Είναι επιτακτική ανάγκη να συμφωνήσουμε στις αλλαγές που χρειάζεται η χώρα, προκειμένου να στηριχθούν οι υγιείς επιχειρηματικές δυνάμεις και να απελευθερωθεί το τεράστιο δυναμικό που έχει συσσωρευτεί στη διάρκεια της ύφεσης”, επισημαίνει η ίδια.

Η “σιδηρά κυρία” των ελληνικών εξαγωγών, όπως πολλοί την χαρακτηρίζουν, στέκεται στη σημασία της εμπιστοσύνης και στον καταλυτικό ρόλο που μπορεί να παίξει στην προσπάθεια ανασυγκρότησης της χώρας.

“Η εμπιστοσύνη είναι το Άλφα και το Ωμέγα… Είναι η βάση και η απαραίτητη προϋπόθεση για να ακολουθήσουν οι επενδύσεις, οι οποίες με τη σειρά τους θα ενισχύσουν ουσιαστικά την παραγωγική μηχανή της χώρας και τις εξαγωγές της. Η λέξη εμπιστοσύνη αποτελεί την απαρχή του τρίπτυχου του ΠΣΕ: Εμπιστοσύνη, Επενδύσεις, Εξαγωγές”, αναφέρει με έμφαση.

Η έντονη αβεβαιότητα και το έλλειμμα εμπιστοσύνης, όπως λέει, προκάλεσαν στην οικονομία και την κοινωνία βαθύτερες πληγές από τα δημοσιονομικά ή τα εμπορικά ελλείμματα. Για να συμπληρώσει, πως η διάρρηξη σχέσεων με παραδοσιακούς εμπορικούς εταίρους, η απώλεια στήριξης από και προς το τραπεζικό σύστημα, η απαξίωση από μεγάλη μερίδα του κόσμου της πολιτικής, αλλά και θεσμών-πυλώνων της δημοκρατίας αποτελούν στοιχεία διαλυτικά και σίγουρα καθόλου ενισχυτικά στην προώθηση ακόμα και αυτονόητων μεταρρυθμίσεων”.

Μοναδική ευκαιρία

Σύμφωνα με την κα. Σακελλαρίδη, η συγκυρία είναι ευνοϊκή για τη χώρα, μετά από ένα κρίσιμο Eurogroup, όπου αποκατεστάθη σε μεγάλο βαθμό η αξιοπιστία μας.

“Η σχεδόν ομόφωνη παραδοχή ότι η Ελλάδα παράγει και παραδίδει αποτελέσματα πέρα από τα μακροπρόθεσμα οφέλη, σύντομα θα έχει θετικό αντίκτυπο και στην πραγματική οικονομία”, επισημαίνει χαρακτηριστικά.

Μάλιστα, θεωρεί το γεγονός αυτό πιο σημαντικότερο -μακροπρόθεσμα- και από την εκταμίευση της δόσης και τις όποιες διατυπώσεις για το χρέος.

“Πρέπει να δείξουμε προς όλες τις κατευθύνσεις ότι είμαστε ικανοί και μπορούμε να τα καταφέρουμε. Ότι μπορούμε να αφήσουμε πίσω την πολυετή κρίση και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για έξοδο από την στασιμότητα”, λέει με νόημα.

Τονίζει ακόμη ότι η αγορά προσδοκά στα 6,7 δισ. των δόσεων από τους δανειστές που προορίζονται για την εξόφληση οφειλών του Δημοσίου σε ιδιώτες. Χρήματα που θα δώσουν βαθιά ανάσα στις επιχειρήσεις που ταλανίζονται από την έλλειψη ρευστότητας. Υπολογίζεται ότι οι οφειλές του ΦΠΑ προς τους εξαγωγείς στο πρώτο τρίμηνο του 2017 άγγιξαν το 1,2 δισ ευρώ.

“Έρχονται καλύτερες μέρες”

Η κα. Σακελλαρίδη εμφανίζεται σίγουρη για την πορεία των ελληνικών εξαγωγών και φέτος, παρά τα προβλήματα και την γεωπολιτική αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Μεσογείου, η οποία αποτελεί βασικό προορισμό για τα ελληνικά προϊόντα. Επικαλείται μάλιστα τις προβλέψεις των Διεθνών Οργανισμών, οι οποίοι προβλέπουν αύξηση εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών κατά 3,8-4%. Αυτό σημαίνει αύξηση κατά σχεδόν 2 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση ή τουλάχιστον 1,5% αύξηση του ΑΕΠ.

Ήδη, σε επίπεδο 4μηνου, οι συνολικές εξαγωγές ξεπέρασαν τα 9 δις ευρώ, σημειώνοντας ρυθμούς αύξησης της τάξης του 18%. Ακόμη και αν αφαιρεθούν τα πετρελαιοειδή από τον υπολογισμό, οι εξαγωγές είναι κατά 226 εκατ. ευρώ υψηλότερες σε σχέση με πέρυσι, ή κατά 3,7%.

“Θυμίζω ότι το 2016 έκλεισε με ιστορικό ρεκόρ εξαγωγών –χωρίς τα πετρελαιοειδή- σε επίπεδα άνω των 18,5 δις ευρώ”, σημειώνει. Για να συμπληρώσει, ό,τι ακόμη και η αύξηση του εμπορικού ελλείμματος την ίδια περίοδο, στοιχείο στο οποίο πολύ εστιάζουν, εμπεριέχει θετικές προοπτικές σε μεσομακροπρόθεσμο ορίζοντα, καθώς προέρχεται κυρίως από τις παραγγελίες και παραλαβές νέων πλοίων, που θα ενισχύσουν περαιτέρω την ελληνική ναυτιλία.

Οι αυξημένες αυτές εισαγωγές είναι στην πραγματικότητα μία ακόμη μαρτυρία για εξελισσόμενες επενδύσεις. Το κρίσιμο σημείο στη φάση που βρίσκεται η ελληνική οικονομία, σύμφωνα με την κα. Σακελλαρίδη είναι η επανεκκίνηση της παραγωγικής μηχανής με αιχμή τη μεταποίηση. Η οικοδόμηση ενός ισχυρού και βιώσιμου παραγωγικού μοντέλου που θα έχει στο επίκεντρο την εξωστρέφεια “κλειδί” για να εισέλθει σε έναν νέο ενάρετο κύκλο.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, της Αλεξάνδρας Γκίτση, 27/6/2017]

ΕΝΝΕΑ ΤΡΟΠΟΙ ΕΠΑΝΕΚΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

56056c841c7c0d56ea859af1aee0de39_XLΟι περισσότεροι πολιτικοί αλλά και αναλυτές σήμερα μιλούν για την οικονομική ανάκαμψη της χώρας και την αντίστοιχη ανάπτυξη των μακροοικονομικών μεγεθών, κάτι που όμως δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα ελλείψει βασικών δομικών μεταρρυθμίσεων, χαμηλής ανταγωνιστικότητας, χειροτέρευσης των δημοσίων υπηρεσιών και αναποτελεσματικής δημόσιας διοίκησης.

Ο τρόπος για να επανεκκινηθεί η οικονομία δεν είναι σαφώς καθορισμένος και απαιτείται εθνικό σχέδιο με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα αναλόγως της έκτασης και της σημαντικότητας της παρέμβασης που θα επιχειρηθεί.

Συνοπτικά, μπορούμε ν’ αναφέρουμε 9 βασικές ιδέες που θα συμβάλλουν στην αναθέρμανση και την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας ως ακολούθως:

  1. Περαιτέρω χαλάρωση των capital controls

Η λογική της άρσης των κεφαλαιακών ελέγχων θα δώσει νέα ώθηση στην οικονομία καθώς θα δημιουργήσει κλίμα εμπιστοσύνης και σταθερότητας τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό μέσω των διασυνοριακών πληρωμών. Πρέπει για παράδειγμα άμεσα ν’ απελευθερωθούν οι αναλήψεις για όσα κεφάλαια επαναπατρίζονται αλλά και να διευρυνθεί το όριο εισαγωγών των επιχειρήσεων.

  1. Πλαστικό χρήμα και ψηφιακές συναλλαγές παντού

Για κάθε συναλλαγή άνω των 100 ευρώ θα μπορούσε να γίνει υποχρεωτική η χρήση καρτών με επιπλέον φοροαπαλλαγές αναλόγως του ύψους των δαπανών, κυρίως για δαπάνες υγείας και παιδείας ως υψηλής προστιθέμενης αξίας δημόσια αγαθά, γεγονός που θα καταπολεμήσει σε βάθος χρόνου την φοροδιαφυγή. Αυτό το γεγονός πρέπει να ισοδυναμεί αφενός με σημαντικά οφέλη για τον καταναλωτή μέσα από τις αυξημένες συναλλαγές με την παροχή εκπτώσεων, αλλά και τη σταδιακή μείωση των προμηθειών των τραπεζών ανά συναλλαγή για τους εμπόρους μέσω του ανταγωνισμού.

  1. Επιθετική αναδιάρθρωση των κόκκινων δανείων

Αυτό πρέπει να συμβεί κυρίως στα δάνεια των μικρομεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων με ενέσεις ρευστότητας για κεφάλαια κίνησης και νέα business plans από τράπεζες και funds ώστε να καταστούν βιώσιμες και να προσαρμοστούν στις νέες τεχνολογικές εξελίξεις. Εναλλακτικά να υπάρχουν σενάρια συγχωνεύσεων ομοειδών επιχειρήσεων ώστε ν’ αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα, η παραγωγικότητα αλλά και να διατηρηθούν κατά το πλείστον οι θέσεις εργασίας.

  1. Fast track για όλες τις επενδύσεις άνω του 1 εκατ. ευρώ

Θα βοηθήσει τους διεθνείς επενδυτές έτσι ώστε να μπορούν να καταρτίσουν άμεσα το επενδυτικό τους πλάνο και να μην καταφεύγουν σε άλλες ανταγωνιστικότερες οικονομίες όπως π.χ στα Βαλκάνια, με δέσμευση σταθερού φορολογικού πλαισίου τουλάχιστον για μια δεκαετία.

  1. One stop shop για την αδειοδότηση νέων καινοτόμων επιχειρήσεων

Αυτή η διαδικασία θα συμβάλλει ώστε να μπορεί να συστήνεται το πολύ σε μια εβδομάδα χωρίς περαιτέρω γραφειοκρατικά εμπόδια μια επιχείρηση. Αναλόγως του κλάδου και της επένδυσης, θα μπορεί να γίνεται αυτόματη αξιολόγηση κατόπιν ενημέρωσης του ενδιαφερόμενου, τόσο των προγραμμάτων του ΕΣΠΑ με τις επιλέξιμες δαπάνες,όσο και του Ευρωπαϊκού Επενδυτικού Ταμείου σε συνεργασία με τις τράπεζες για πρόσθετη χρηματοδότηση.

Επίσης η επιδότηση των εργοδοτικών εισφορών θα μπορούσε να ενισχύσει την επιχειρηματικότητα για κάθε πρόσληψη είτε μερικής είτε πλήρους απασχόλησης, για τα πρώτα 5 χρόνια ασφάλισης του προσωπικού των νέων εταιριών.

  1. Μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων  σταδιακά στο 20%

Η μείωση αυτή πρέπει να συνοδευθεί με ταυτόχρονη αποκλιμάκωση των έμμεσων φόρων κυρίως όσον αφορά στο ενεργειακό κόστος, αλλά και με συγκεκριμένες φοροαπαλλαγές ανάλογα με τον εξαγωγικό προσανατολισμό της επιχείρησης και το ποσοστό του τζίρου που εξάγει, ώστε να δοθούν κίνητρα εξαγωγικής δραστηριότητας στην εγχώρια αγορά.

  1. Επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων

Πέραν των αυξημένων δημοσίων εσόδων από την πώληση περιουσιακών στοιχείων του κράτους να δοθούν ευκαιρίες ανάπτυξης της οικονομίας, μέσω θέσπισης κινήτρων εκσυγχρονισμού των υφιστάμενων αλλά και ίδρυσης νέων επιχειρήσεων που θα δημιουργήσουν οικονομίες κλίμακας με την εταιρία ή την κοινοπραξία εταιριών που κέρδισαν τον διαγωνισμό που προκυρήχθηκε.

  1. Δραστική μείωση οργανισμών του ευρύτερου δημοσίου τομέα

Αυτό πρέπει να γίνει κατόπιν καταγραφής και αξιολόγησης από ανεξάρτητο φορέα, σε εταιρίες που είναι φανερά ζημιογόνες ή χωρίς ουσιαστικό αντικείμενο.Το προσωπικό των εταιριών αυτών θ΄ απορροφηθεί είτε μέσω διαδικασίας μόνιμης κινητικότητας  σε άλλες υπηρεσίες του δημοσίου που υπάρχουν ανάγκες, ή ανεπιλεγεί η ανάθεση σε ιδιώτη πάροχο (outsourcing) βάσει σύμβασης του δημοσίου με τον ιδιωτικό τομέα, μέρος του προσωπικού θα μπορούσε να συμβάλλει στην στελέχωση της επιχείρησης που θ’αναλάβει την εξυπηρέτηση του εν λόγω έργου.

  1. Απόδοση σημαντικού μέρους του ΕΝΦΙΑ στους δήμους

Ο ΕΝΦΙΑ είναι μακράν ο πιο αποτελεσματικός φόρος σε επίπεδο εσόδων σύμφωνα με τα στοιχεία του προϋπολογισμού.  Θα μπορούσε ν’αποδοθεί σημαντικό μέρος των εσόδων εως και 80%  στην τοπική αυτοδιοίκηση,μέσω των αναπτυξιακών εταιριών των ΟΤΑ που θα στελεχωθούν με σύγχρονα στελέχη και managers από τον ιδιωτικό τομέα, ως θεματοφύλακες  των εσόδων,  με στόχο την κατάρτιση πλάνων ανάπτυξης των δήμων, ώστε να υπάρχει ανταποδοτικότητα στην κοινωνία.

Τα παραπάνω μέτρα σίγουρα δεν είναι τα μοναδικά που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στην ελληνική οικονομία, είναι όμως βασικοί πυλώνες στήριξης και ενίσχυσης, ώστε τόσο ο δημόσιος τομέας όσο και ο ιδιωτικός με το επιχειρείν, ν’αποκτήσουν την δυναμική που θ’αυξήσει σημαντικά το ΑΕΠ της χώρας και το βιοτικό επίπεδο του κάθε πολίτη.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Μελέτη Ρεντούμη, οικονομολόγου- τραπεζικού, 13/01/2017]

ΑΥΤΗ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΔΕΝ ΣΩΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ

160819200650945Με τι μοιάζει σήμερα η ελληνική οικονομία; Με ένα καράβι που έχει βάλει τις -παλιές, σκουριασμένες- μηχανές του στο φουλ, κινείται αγκομαχώντας πάνω στη θάλασσα, και πλέει ολοταχώς προς τα βράχια, χωρίς κανείς από όσους είναι πάνω και γύρω από το τιμόνι του να μην μπορούν να το στρίψουν, μήπως κι αποφευχθεί το μοιραίο.

Η ίδια η ΕΛΣΤΑΤ καταγράφει και στο δεύτερο τρίμηνο του 2016 την πλήρη κατάρρευση κάθε προοπτικής για αληθινή ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Αν και βρισκόμαστε στον έκτο χρόνο μνημονίων, επιτήρησης και απουσίας από τις αγορές, αν και η κρίση έχει “κατασπαράξει” σχεδόν το σύνολο του πολιτικού συστήματος (από τον ΓΑΠ και τη συγκυβέρνηση έως τον Τσίπρα), αν και χώρες που μπήκαν σε καθεστώς επιτήρησης μετά από εμάς έχουν βγει από αυτό επιτυχώς, εμείς συνεχίζουμε την -κατά πως φαίνεται, προδιαγεγραμμένη- πορεία μας προς το γκρεμό. Στο δεύτερο τρίμηνο του 2016 η ελληνική οικονομία κατέγραψε νέα ύφεση 0,7%, παρά τα επιπλέον 10 δισ. ευρώ που φορτώθηκαν στις πλάτες των Ελληνίδων και των Ελλήνων από πέρυσι το καλοκαίρι, χάρη στην “υπερήφανη” διαπραγμάτευση της πρώτης φοράς αριστερά.

Το ασφυκτικό μείγμα υψηλής φορολογίας, περικοπών στα εισοδήματα και υψηλής ανεργίας βυθίζουν συνεχώς την κοινωνία και την οικονομία στην κινούμενη άμμο της ατέλειωτης ύφεσης, της συνεχούς κρίσης, των θυσιών χωρίς αποτέλεσμα. Η κατανάλωση έχει μειωθεί σε ποσοστά που φτάνουν και το 40% σε κάποιους κλάδους.

Ολόκληροι κλάδοι της οικονομίας που αποτελούν πυλώνες για την οικονομική ανάπτυξη (λιανεμπόριο, βιομηχανία, τουρισμός κ.λπ.) καταγράφουν δάνεια που φτάνουν τα 7,5 δισ. ευρώ, σε μεγάλο βαθμό μη εξυπηρετούμενα. Οι έτσι κι αλλιώς προβληματικές εξαγωγές μας, μειώθηκαν ακόμα περισσότερο, κατά άλλο 8,5%, μετά τα capitalcontrols. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές συνεχώς διογκώνονται κι έχουν ξεπεράσει ήδη τα 90 δισ. ευρώ, ενώ οι οφειλές του δημοσίου προς τους ιδιώτες (όπου συνεχίζεται η στάση πληρωμών…) έχει ξεπεράσει τα 7 δισ. ευρώ.

Φως φανάρι, οιαριθμοί δεν βγαίνουν. Μόνο ένα ισχυρό σοκ, δηλαδή μια σειρά μελετημένων παρεμβάσεων στην οικονομία από ένα πολιτικό σύστημα χωρίς ιδεοληψίες ή εξαρτήσεις, μια ειλικρινής συνεργασία με τους πιστωτές μας πάνω στη βάση “ας τελειώνουμε με τα προγράμματα προσαρμογής, ας κάνουμε ό,τι και οι άλλες χώρες” σε σχέση με την εφαρμογή των συμφωνηθέντων, θα μπορούσε να σταματήσει την ατέλειωτη κατρακύλα. Και μετά, μόνο μαι εμπνευσμένη οικονομική πολιτική, που θα πείσει και θα κάνει συμμάχους στην εφαρμογή της τους πολίτες, με αλλαγές των δομών της απαρχαιωμένης σημερινής οικονομίας και με νέα ιεράρχηση των αναγκών μας, δηλαδή με αντικατάσταση της νοοτροπίας “μεγεθύνω ποσοτικά την οικονομία τονώνοντας την κατανάλωση με δανεικά” με μια αντίληψη “βασίζω την οικονομική μου ανάπτυξη στην παραγωγή και καταναλώνω λιγότερα από όσα παράγω” θα μπορούσε να δημιουργήσει προοπτικές εξόδου από το θανάσιμο σπιράλ της ύφεσης που μας πνίγει επί έξι ολόκληρα χρόνια (ως τώρα…)

Αντ’ αυτών, τι βλέπουμε; Μια κυβέρνηση που δεν κάνει καμία δομική παρέμβαση στην οικονομία, φαίνεται ότι αποδέχεται ως μοιραία εξέλιξη τη συνέχιση της υφεσιακής πορείας της οικονομίας, επικεντρώνει τις προσπάθειές της στη διαχείριση του χρέους, την ώρα που η οικονομία καταρρέει, και -το κυριότερο!- επιχειρεί με προπαγανδιστικούς μηχανισμούς να μας πείσει ότι με τη σημερινή πολιτική, με τη σημερινή κατάσταση, η οικονομία μπορεί να ανακάμψει!

Χειρότερη από τη λάθος γνωμάτευση για τη θεραπεία του ασθενούς, είναι η μη γνωμάτευση, δηλαδή η διαπίστωση ότι… όπως είναι ο ασθενής, μια χαρά θα τα καταφέρει. Η κυβέρνηση κυκλοφορεί nonpapers περί “αύξησης των εσόδων”, περί “άμβλυνσης της ύφεσης” και άλλες ασπιρίνες για τον καρκίνο.

Το χειρότερο όλων, ίσως δεν είναι, πως με αυτή την οικονομία, η Ελλάδα δεν σώζεται με τίποτα. Ίσως το χειρότερο είναι πως οι αρμόδιοι να δημιουργήσουν τις συνθήκες σωτηρίας, έχουν εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια, μένοντας κολλημένοι στις ιδεολογικές τους εμμονές.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι τελείως ξεροκέφαλη: Με αυτή την πορεία της, η ελληνική οικονομία δεν σώζεται με τίποτα!

[ΠΗΓΗ: http://www.politically.gr/, 19/8/2016]