Tag Archives: ελληνική οικονομία

ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΛΟΓΩ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΠΑΡΟΧΟΛΟΓΙΑΣ

Τρία αυστηρά μηνύματα στέλνει το γερμανικό Ινστιτούτο για την Παγκόσμια Οικονομία (IfW – Kiel) στην ελληνική κυβέρνηση με αφορμή την έξοδο της χώρας από τα Μνημόνια.

Στη σημαντικότερη έκθεση που εκδόθηκε αυτές τις μέρες στη Γερμανία, με αποκλειστικό θέμα την Ελλάδα και το τέλος του 3ου Προγράμματος Προσαρμογής, το IfW επισημαίνει ευθέως τον κίνδυνο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να σπαταλήσει τα κέρδη της οικονομικής ανάκαμψης σε προεκλογικά δώρα. Σε αυτό το σενάριο, καθιστά σαφές ότι οι αγορές θα είναι αμείλικτες.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά από το IfW τονίζουν πως οι Ευρωπαίοι εταίροι δεν θα πρέπει να διασώσουν ξανά την Ελλάδα σε περίπτωση που χάσει και πάλι τον έλεγχο των μεταρρυθμίσεων και, κατά συνέπεια, αυξηθεί η αμφισβήτηση των αγορών για το μέλλον της χώρας.

Υπό το ίδιο πρίσμα, σύμφωνα με τους Γερμανούς οικονομολόγους, η μείωση του ελληνικού δημόσιου χρέους μπορεί να επιτευχθεί μόνο εφόσον η ελληνική οικονομία αναπτυχθεί περισσότερο από όσο έχει προβλεφθεί.

Αγωνία εν όψει εκλογών

Η έκθεση αυτή του IfW για την Ελλάδα, η οποία είναι η πιο “σκληρή” από εκείνες που έχει εκδώσει ως σήμερα, έρχεται σε μια περίοδο που δημοσιεύματα στον γερμανικό Τύπο αμφισβητούν το αν και το κατά πόσο θα αντέξει η ελληνική οικονομία τις πιέσεις των διεθνών αγορών, αλλά και θα συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις για τις οποίες έχει δεσμευτεί η κυβέρνηση.

Αν και η ελληνική κρίση έχει φύγει από τις πρώτες θέσεις της γερμανικής “ημερήσιας διάταξης”, εξακολουθεί να απασχολεί πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους της κεντροευρωπαϊκής χώρας, κυρίως λόγω της ασταμάτητης ανόδου της ακροδεξιάς στη Γερμανία, η οποία –όπως υπενθυμίζουν στο “Κεφάλαιο” διπλωματικοί κύκλοι στο Βερολίνο– είχε ως αφορμή τις αλλεπάλληλες “διασώσεις” της Ελλάδας, αν και έλαβε μεγάλες διαστάσεις λόγω της προσφυγικής κρίσης.

Οι επικείμενες εθνικές εκλογές στην Ελλάδα (το αργότερο έως τον Σεπτέμβριο του 2019), αλλά και οι ευρωεκλογές (Μάιος 2019), φαίνεται πως αναζωπυρώνουν τις ανησυχίες στη γερμανική πρωτεύουσα για το τι μέλλει γενέσθαι έως τότε στην Αθήνα.

Όπως αναφέρουν οι συντάκτες της έκθεσης (David Bencek, Klaus Schrader), “με την ολοκλήρωση του 3ου Προγράμματος Στήριξης στις 20 Αυγούστου, η ελληνική κυβέρνηση βρίσκεται απέναντι σε δύο επιλογές: να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις και τη σταθεροποιητική δημοσιονομική πολιτική ή να χρησιμοποιήσει την ισχνή ανάπτυξη για παροχές επ’ αφορμή των εκλογών”.

Οι Γερμανοί οικονομολόγοι τονίζουν πως η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα “θυμίζει το 2014”. Ωστόσο, τότε “οι πρόωρες εκλογές, οι προεκλογικές υποσχέσεις τράβηξαν πίσω τις μεταρρυθμίσεις, με συνέπεια την επιστροφή της αβεβαιότητας και τη βίαιη αντίδραση των αγορών”…

Ο λόγος στις αγορές

Πλέον, όμως, με το τέλος των Μνημονίων, το ελληνικό πολιτικό σύστημα “έχει την ευκαιρία, χάρη στην έμμεση περικοπή των πληρωμών για τόκους και στην επιμήκυνση του χρόνου εξόφλησης του χρέους, να έχει μια μεσο-μακροπρόθεσμη πρόσβαση στις χρηματοπιστωτικές και κεφαλαιαγορές, χωρίς τα απαγορευτικά βάρη του παρελθόντος”, επισημαίνει το IfW.

“Ωστόσο”, τονίζει το IfW, “οι μελλοντικές συνθήκες χρηματοδότησης του χρέους δεν θα είναι πλέον αντικείμενο διαπραγμάτευσης κατά τις νυχτερινές συναντήσεις των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, αλλά θα καθορίζονται σύμφωνα με την κρίση των αγορών”.

Η ετυμηγορία των αγορών “θα αντικατοπτριστεί στις μεταβολές των επιτοκίων (σ.σ.: δανεισμού της Ελλάδας), στην εξέλιξη των άμεσων ξένων επενδύσεων και στις πωλήσεις των ελληνικών προϊόντων και υπηρεσιών”, επισημαίνεται.

Η βελτίωση της ελληνικής οικονομίας, η οποία –όπως υπενθυμίζεται από τους Γερμανούς οικονομολόγους– συνεχίζει να κατέχει πολύ χαμηλές θέσεις στις διεθνείς κατατάξεις της ανταγωνιστικότητας (π.χ., της Παγκόσμιας Τράπεζας, του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ) μπορεί να γίνει μόνο με την “επιτυχία των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων”. Με την περαιτέρω –και όχι την έως τώρα– οικονομική ανάπτυξη, η οποία έχει ήδη δείξει “τα όριά της”, θα μπορέσει να μειωθεί περισσότερο το ελληνικό δημόσιο χρέος, σύμφωνα με τους ίδιους οικονομολόγους…

Η αξιολόγηση αυτή, σύμφωνα με τους ίδιους, “θα επηρεάσει αποφασιστικά το κατά πόσον οι ελληνικοί φορείς λήψης αποφάσεων (σ.σ.: η κυβέρνηση) θα ακολουθήσουν την πορεία των μεταρρυθμίσεων υπό τη δική τους κατεύθυνση”, αλλά και “θα συνεχίσουν να ακολουθούν μια δημοσιονομική πολιτική προσανατολισμένη στη σταθερότητα”.

Θα είναι μια πρόκληση για τους Έλληνες πολιτικούς να πείσουν τις αγορές ότι πλέον υπάρχει “ελληνική ιδιοκτησία” στις “διαδικασίες ανανέωσης” της Ελλάδας.

Μήνυμα και προς τις Βρυξέλλες

Από το IfW “συνιστούν” προσεκτικά στις Βρυξέλλες να μη… στηρίξουν και πάλι την Ελλάδα, σε περίπτωση που βρεθεί στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

Συγκεκριμένα, στην έκθεση του IfW αναφέρεται πως “οι Ευρωπαίοι εταίροι θα πρέπει να συνεχίσουν να παρέχουν τεχνική βοήθεια” στην Αθήνα. Ωστόσο, σε καμία περίπτωση “δεν θα πρέπει να παρασυρθούν από μια λανθάνουσα προθυμία ενός εκ νέου bail out (σ.σ.: διάσωσης) εξαιτίας των μηνυμάτων της αγοράς”. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε στην πράξη “υπονόμευση της ολοκλήρωσης της ελληνικής διάσωσης”.

*Αναδημοσίευση από το “Κεφάλαιο” που κυκλοφορεί

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Δημήτρη Κατσαγάνη, 9/9/2018]

ΣΤΑ ΣΥΡΤΑΡΙΑ ΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΑΝΩ ΤΟΥ 1 ΔΙΣ.

ΣΤΑ ΤΡΙΑΜΙΣΙ ΧΡΟΝΙΑ διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ., οι επενδύσεις που θα τόνωναν τη ρημαγμένη ελληνική οικονομία και θα έδιναν απασχόληση σε εκατοντάδες εργαζομένους δεν ήρθαν ποτέ. Αντιθέτως, μαραζώνουν από τις ιδεοληψίες και τις υπουργικές αντιφάσεις απομακρύνοντας από την Ελλάδα νέους επενδυτές και φέρνοντας σε απόγνωση τους παλιούς.

Μόνο δύο από τους πέντε συνολικά επενδυτικούς φακέλους που ενέκρινε η Διυπουργική Επιτροπή Στρατηγικών Επενδύσεων (ΔΕΣΕ) για αδειοδότηση fast track, το τουριστικό θέρετρο του Ρώσου ολιγάρχη Ντμίτρι Ριμπολόβλεφ αξίας 120 εκατ. ευρώ στον Σκορπιό και το ιδιόκτητο δίκτυο οπτικής ίνας νέας γενιάς της Vodafone συνολικής αξίας 60 εκατ. ευρώ, βρίσκονται σε τροχιά υλοποίησης.

Την ίδια στιγμή, αβεβαιότητα και παντελής έλλειψη αποφασιστικότητας κυριαρχεί στα υπουργικά γραφεία για τα υπόλοιπα πρότζεκτ, κρατώντας στο συρτάρι ιδιωτικές επενδύσει άνω του 1 δισ. ευρώ, αν υπολογιστούν και τα έργα που έχουν τεθεί σε αναστολή για προσκόμιση επιπλέον στοιχείων. Η αρμόδια Διυπουργική Επιτροπή, στην οποία συμμετέχουν οι υπουργοί Ευκλείδης Τσακαλώτος, Γιάννης Δραγασάκης, Γιώργος Σταθάκης, Αλέκος Φλαμπουράρης, Χρηστός Σπίρτζης, Σωκράτης Φάμελλος και Νίκος Παππάς και η οποία, σημειωτέον, έχει τον αποκλειστικό ρόλο έγκρισης ή απόρριψης των προτεινόμενων επενδυτικών σχεδίων, έχει να συγκληθεί από τον περασμένο Νοέμβριο! Επί της ουσίας, στα τριάμισι χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. οι επενδύσει που θα τόνωναν τη ρημαγμένη ελληνική οικονομία και θα έδιναν απασχόληση σε εκατοντάδες εργαζομένους δεν ήρθαν ποτέ. Αντιθέτως, μαραζώνουν από τις ιδεοληψίες και τις υπουργικές αντιφάσεις απομακρύνοντας από την Ελλάδα νέους επενδυτές και φέρνοντας σε απόγνωση τους παλιούς, αφού όχι μόνο δεν βλέπουν να προχωρούν τα επενδυτικά τους σχέδια, αλλά οι περισσότεροι έχουν καταβάλει στον οργανισμό Enterprise Greece, που αποτελεί την κυβερνητική ομπρέλα για την προσέλκυση και την προώθηση αντίστοιχων επενδύσεων, διαχειριστική αμοιβή που ξεκινά από τις 300.000 ευρώ! Χαρακτηριστική περίπτωση είναι η εταιρεία Eunice συμφερόντων Γιώργου Καλαβρουζιώτη με δραστηριότητα στον χώρο των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Η εταιρεία επί διετία περίμενε την έγκριση του επενδυτικού σχεδίου για ένα big project αιολικών πάρκων ισχύος 528 MW σε 23 ακατοίκητα νησιά, συνολικής αξίας 2,2 δισ. ευρώ.

Ύστερα από ατελείωτες διαβουλεύσεις με το υπουργείο Οικονομίας, ο επιχειρηματίας απέσυρε πρόσφατα το επενδυτικό του σχέδιο και, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει ξεκινήσει διαδικασία διεκδίκησή της διαχειριστικής αμοιβής που είχε καταβάλει για να τρέξουν οι αρμόδιες υπηρεσίες τον φάκελό του. Αν και στην αγορά ψιθυρίζουν ότι το σχέδιο ήταν ανώριμο για να προχωρήσει (προβλήματα μισθώσει με δήμους, χρηματοδοτικό μοντέλο, θέματα εθνικής ασφάλειας κ.ά.), η εταιρεία είχε αρχικά τις διαβεβαιώσεις στελεχών της κυβέρνησης ότι το έργο μπορεί να προχωρήσει. Ωστόσο, όπως διαπιστώθηκε έκτων υστέρων, ανέκρουσε πρύμναν, με αποτέλεσμα ο επενδυτής να αποσύρει το σχέδιο.

Αρμόδιες πηγές που βρίσκονται κοντά στα κέντρα λήψης αποφάσεων παρατηρούν ότι ένας από τους λόγους που έχουν χτυπήσει κόκκινο οι ιδιωτικές επενδύσεις είναι η κυβερνητική βαβέλ που επικρατεί στα περισσότερα από τα επενδυτικά σχέδια. Για παράδειγμα, ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος λέγεται ότι δηλώνει μονίμως αντίθετος με τα «φαραωνικά» έργα, τα πολυτελή ξενοδοχεία και τα malls, ενώ συχνά έχει βάλει βέτο για σειρά επενδυτικών σχεδίων και ο υπουργός Περιβάλλοντος Γιώργος Σταθάκης. Ο τομέας των επενδύσεων είναι σαφές ότι δεν είναι το δυνατό σημείο της κυβέρνησης. Από το 2015 το υπουργείο Οικονομίας έχει ανακοινώσει την αναθεώρηση του σχεδιασμού για τις στρατηγικές επενδύσεις προκειμένου το πλαίσιο να εκσυγχρονιστεί και να χαλαρώσουν τα κριτήρια ένταξης. Τρία χρόνια μετά, στο υπουργείο υπάρχουν διάφορες εκδοχές του νέου σχεδιασμού, όμως καμία δεν έχει θεσμοθετηθεί.

[ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, της Μαριαννας Τζάννε, 29/7/2018]

CAPITAL ECONOMICS: Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΞΕΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ – ΑΜΦΙΒΟΛΕΣ ΟΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

H Ελλάδα ετοιμάζεται να απελευθερωθεί από τον καταστροφικό κύκλο των διαδοχικών διασώσεων και τις σκληρές τους προϋποθέσεις, σημειώνει η Capital Economics σε νέα έκθεση με τίτλο “Η Ελλάδα στέκεται και πάλι στα πόδια της;”, ωστόσο όπως προειδοποιεί, οι αμφιβολίες για τις οικονομικές της προοπτικές, τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του χρέους της αλλά και το μακροπρόθεσμο μέλλον της στην ευρωζώνη, θα παραμείνουν.

Η ελληνική οικονομία έχει δείξει περαιτέρω σημάδια βελτίωσης, σημειώνει η Capital Economics. Μετά την ανάπτυξη του ΑΕΠ της τάξης του 1,3% το 2017, και την επέκταση κατά 0,8% στο πρώτο τρίμηνο του 2018, ο ρυθμός ανάπτυξης σε ετήσια βάση άγγιξε στο 2,3%, που είναι ο ταχύτερος ρυθμός ανάπτυξης την τελευταία δεκαετία. Το 2018 η ανάπτυξη αναμένεται να ξεπεράσει το 2%, ενώ την ίδια ώρα αποκλιμακώνονται οι αποπληθωριστικές πιέσεις.

Αυτές οι εξελίξεις, όπως σημειώνει η Capital Economics, βοήθησαν στη βελτίωση της δημοσιονομικής θέσης της χώρας και ενίσχυσαν τις προοπτικές του ότι η Ελλάδα θα μπορεί να είναι σε θέση να σταθεί στα πόδια της, όταν λήγει το τρέχον πρόγραμμα, τον Αύγουστο του 2018, Ενώ η απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να αναστείλει την αύξηση του ΦΠΑ σε κάποια νησιά οδήγησε στην καθυστέρηση της εκταμίευσης της τελευταίας δόσης από τον ESM, η C.E εκτιμά ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα, καθώς τα χρήματα αναμένεται να δοθούν στην Ελλάδα τις επόμενες εβδομάδες.

Επιπλέον, τονίζει, πως η χρηματοδοτική θέση της Ελλάδας και το χαλαρό προφίλ των υποχρεώσεών της, δείχνουν ότι θα είναι σε θέση να προχωρήσει χωρίς νέα οικονομική βοήθεια.

Ωστόσο, η Capital Economics προειδοποιεί πως παρά τα παραπάνω, είναι ακόμη πολύ πρόωρο να συμπεράνει κανείς ότι τα δύσκολα για την ελληνική οικονομία πέρασαν και πως η Ελλάδα έχει ξεφύγει τον κίνδυνο. Όπως τονίζει, υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά τη βιωσιμότητα του χρέους χωρίς μεγάλη διαγραφή στο μέλλον, ενώ η άνοδος των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων το διάστημα των αναταραχών στην Ιταλία, αποτελεί προειδοποίηση ότι το κλίμα στις αγορές μπορεί να επιδεινωθεί ταχύτατα.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, της Ελευθερίας Κούρταλη, 19/7/2018]

ΚΛΕΙΔΙ ΟΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΞΕΝΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

«Κανένας δεν προτίθεται να ανοίξει μία εταιρεία στην Ελλάδα. Δεν το έχουμε δει να γίνεται ακόμα. Άλλωστε, η εμπειρία από την Eldorado και το Ελληνικό είναι αρνητική»

Από τις 21 Αυγούστου και ύστερα από οκτώ χρόνια, οι απόλυτοι κριτές της προόδου της ελληνικής οικονομίας θα αλλάξουν. Δεν θα είναι, πλέον, οι θεσμοί που είχαμε συνηθίσει, αλλά κάποιοι πολύ πιο αυστηροί, που δεν επηρεάζονται από πολιτικούς κύκλους και προσωπικό συμφέροντα, δεν κάνουν τα στραβά μάτια και δεν μπορούν να ξεγελαστούν εύκολα. Θα είναι οι διεθνείς αγορές, που πλέον θα κρίνουν πόσο καλά πάει η οικονομία, αν γυρίζουμε σε παλιές πρακτικές και αν έχουμε κάνει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Το συμπέρασμα τους θα έχει άμεσο αντίκτυπο στην απόδοση των ελληνικών ομολόγων.

Η Κ μίλησε με αναλυτές και hedge funds που ασχολούνται με την Ελλάδα, για να καταγράψει σε τι θα εστιάζουν οι αγορές από το τέλος του μνημονίου και μετά στην ελληνική οικονομία.

Όλοι συμφωνούν ότι το πιο σημαντικό για τις αγορές είναι το κατά πόσον η Ελλάδα θα συνεχίσει να κάνει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις χωρίς την πίεση της τρόικας. «To πιο σημαντικό στοιχείο ώστε να έρθουν ξένες επενδύσεις στη χώρα, είναι να συνεχίσει να κάνει η Ελλάδα μεταρρυθμίσεις», λέει ο Μιχάλης Νικολέτος, ανώτερο στέλεχος hedge fund στο Λονδίνο. «Κατά πόσο θα αρχίσει n κυβέρνηση το πισωγύρισμα στις μεταρρυθμίσεις –που γίνεται ήδη σε έναν βαθμό με τις προσλήψεις στον δημόσιο τομέα– είναι το βασικό στοιχείο που παρακολουθούν οι αγορές», συμφωνεί και ο Βολφγκάνγκο Πικόλι, συμπρόεδρος της Teneo Intelligence, με έδρα στο Λονδίνο.

Καθώς υπάρχει γενικότερη ρευστότητα στην ευρωπαϊκή οικονομία, «κανένας δεν δίνει σημασία στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή», λέει ο κ. Πικόλι, που παρακολουθεί από πολύ κοντά την ελληνική οικονομία. «Τη στιγμή που το επενδυτικό περιβάλλον εκτός Ελλάδας θα χειροτερεύσει, τότε οι αγορές θα κοιτάξουν κάθε χώρα εις βάθος», αναφέρει και τονίζει ότι η χώρα σπατάλησε τις καλές εποχές με καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση των αξιολογήσεων, δεν συμμετείχε στην ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ και η ανάπτυξη ύψους 2% που σημειώνει τώρα εξαρτάται κυρίως από «εξωγενείς παράγοντες».

Δεύτερο σημείο που θεωρούν σημαντικό οι άνθρωποι της αγοράς, είναι η συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα. Τα Ταμείο θεωρούν ότι θα ασκήσει μεγαλύτερη πίεση για περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους, αλλά είναι και πια αξιόπιστο όσον αφορά τη μεταμνημονιακή επιτήρηση. «Θα υπάρχει μεγαλύτερη αξιοπιστία σε ό,τι αφορά την παρακολούθηση των μεταρρυθμίσεων» , λέει ο κ. Νικολέτας και προσθέτει πως «η Ελλάδα θα έχει έναν σύμμαχο στη συζήτηση για την ελάφρυνση του χρέους».

Για το χρέος

Το θέμα της ελάφρυνσης του χρέους είναι αρκετά σημαντικό για τις αγορές, αλλά δεν βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των επενδυτών. «Θέλω να ξέρω πώς θα είναι το χρέος της Ελλάδας για τα επόμενα 10 15 χρόνια, αλλά δεν είναι η πρώτη μου ανησυχία», λέει στέλεχος σε hedge fund της Νέας Υόρκης, που ζήτησε να μη δημοσιευθεί το όνομά του.

Αυτό στο οποίο όλοι φαίνεται να συμφωνούν, είναι ότι η Ελλάδα θα ήταν καλύτερα αν έβγαινε στις αγορές έχοντας την προληπτικό γραμμή στήριξης, που η κυβέρνηση δεν προτίθεται να ζητήσει. «Ίσως ο κ. Τσίπρας πρέπει να δει τι γίνεται στην Αργεντινή» , λέει ο κ. Πικόλι, αναφερόμενος στη χώρα της Λατινικής Αμερικής που χρειάστηκε, 17 χρόνια μετά την πτώχευσή της, να ζητήσει προληπτική γραμμή στήριξης από το ΔΝΤ την περασμένη Τρίτη. Όπως εξηγεί ο ίδιος, αν η κυβέρνηση χρειαστεί να χρησιμοποιήσει το «μαξιλάρι ασφαλείας», το οποίο υπολογίζεται να φτάσει στα περίπου 18 δισ. ευρώ, έτσι ώστε η Ελλάδα να έχει την αναγκαία ασφάλεια πριν τελειώσει το πρόγραμμα, «τότε θα είναι πολύ πιο αδύναμη».

Ένας βασικός παράγοντας που λαμβάνουν υπόψη τους οι αγορές είναι πότε θα γίνουν εκλογές. «Από την πλευρά των επενδυτών, αν υπάρχει η πεποίθηση ότι η Ν.Δ. μπορεί να κερδίσει με αυτοδυναμία θα υπάρξει ράλι» , λέει ο κ. Πικόλι, προσθέτοντας όμως πως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα πρέπει να δείξει από πριν «ότι έχει στρατηγική και αποφασιστικότητα να αντιμετωπίσει τα θέματα που υπάρχουν», εννοώντας τη λειτουργία του δικαστικού συστήματος, την αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης και την πάταξη της διαφθοράς. «Λίγα πράγματα έχουν γίνει στα οκτώ χρόνια του μνημονίου στους παραπάνω τομείς», επισημαίνει ο κ. Πικόλι και αναφέρει πως μπορεί το κόστος εργασίας να μειώθηκε αλλά η φορολογία για έναν επιχειρηματία εκτινάχθηκε.

Άλλωστε, όταν τα hedge funds αναφέρονται σε επενδύσεις στην Ελλάδα, εννοούν κυρίως επενδύσεις σε ελληνικά ομόλογα και σε μετοχές. «Κανένας δεν προτίθεται να ανοίξει μία εταιρεία στην Ελλάδα. Δεν το έχουμε δει να γίνεται ακόμα. Άλλωστε, η εμπειρία από την Eldorado και το Ελληνικό είναι αρνητική», λέει ο κ. Πικόλι.

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, της Ελένης Βαρβιτσιώτη από Βρυξέλλες, 13/05/2018]

 

EUROSTAT: ΙΣΧΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ 0,1% ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΤΡΙΜΗΝΟ ΤΟΥ 2017

Ισχνή ανάπτυξη κατά 0,1% κατέγραψε η ελληνική οικονομία το τέταρτο τρίμηνο του 2017, σε σχέση με το τρίτο τρίμηνο, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat που δόθηκαν σήμερα στη δημοσιότητα.

Το ίδιο διάστημα, το ΑΕΠ στην ευρωζώνη και στην ΕΕ αυξήθηκε κατά 0,6%. Σε σχέση με το τέταρτο τρίμηνο του 2016, το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 1,9% στην Ελλάδα, έναντι αύξησης 2,7% στην ευρωζώνη και 2,6% στην ΕΕ.

Τα κράτη μέλη που κατέγραψαν τον υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης το τέταρτο τρίμηνο του 2017 είναι η Εσθονία (2,2%), η Σλοβενία (2%) και η Λιθουανία (1,4%). Αντίθετα, η χαμηλότερη αύξηση του ΑΕΠ καταγράφηκε στην Ελλάδα και στην Κροατία (0,1%), στην Ιταλία και τη Λετονία (0,3%).

Το 2017 το ΑΕΠ στην ευρωζώνη αυξήθηκε κατά 2,3% (έναντι 1,8% το 2016), καταγράφοντας ένα από τα υψηλότερα επίπεδα ανάπτυξης την τελευταία δεκαετία. Το 2017 το ΑΕΠ στην ΕΕ αυξήθηκε κατά 2,4% έναντι 2% το 2016.

Για να δείτε τα στοιχεία της Eurostat πατήστε εδώ.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.huffingtonpost.gr/, από ΜΠΕ-ΑΠΕ, 7/3/2018]

COSTELLO: ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΜΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ

Απαραίτητη χαρακτηρίζει την εποπτεία μετά τη λήξη του ελληνικού προγράμματος ο εκπρόσωπος της Κομισιόν στη διαπραγμάτευση για την Ελλάδα Declan Costello, ο οποίος έθεσε ζήτημα “κινδύνου μη εφαρμογής” μεταρρυθμίσεων στη χώρα από τον Αύγουστο και μετά.

Ειδικότερα, μιλώντας στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, ο D. Costello είπε πως “νομίζω ότι υπάρχει κίνδυνος μη εφαρμογής. Η δημόσια διοίκηση έχει κάνει μεταρρυθμίσεις, αλλά δεν είναι ακόμη ικανή μόνη της να τις κάνει (τις μεταρρυθμίσεις). Είναι μία διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη. Πρέπει να υπάρξει εποπτεία υπό τη σωστή μορφή”.

“Φοβάμαι για την εφαρμογή, για το ότι το δημόσιο δεν είναι τόσο ισχυρό, για το ότι υπάρχουν τόσα πολλά κατεστημένα συμφέροντα”, είπε. “Αλλά δεν μπορούμε να είμαστε εδώ για πάντα. Δεν μπορεί να μείνει σε πρόγραμμα για πάντα η Ελλάδα. Πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη ιδιοκτησία μεταρρυθμίσεων”, ανέφερε στη δευτερολογία του.

Πρόσθεσε ότι  δεν υπάρχουν αυταπάτες για τις προκλήσεις που παραμένουν και ότι η Ελλάδα εισέρχεται σε μία νέα φάση, στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων. “Οι μεταρρυθμίσεις που έχει εφαρμόσει η Ελλάδα είναι εντυπωσιακές, αλλά και οι προκλήσεις μεγάλες. Τώρα το ζήτημα είναι η εφαρμογή. Από εκεί θα φανεί αν θα υπάρξει success story σε 3 ή 4 χρόνια”, είπε χαρακτηριστικά.

Ο D. Costello σημείωσε πως “όλα τα κράτη μέλη βρίσκονταν σε εποπτεία”, ενώ εκτίμησε πως “δεδομένων των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, η επιτήρηση θα διαρκέσει για μεγάλο χρονικό διάστημα”.

Πιο συγκεκριμένα, σχετικά με τη μορφή που θα πάρει η εποπτεία, ο Declan Costello παρατήρησε πως υπάρχει ένα έντονο debate το τελευταίο διάστημα στην Ελλάδα για το αν θα υπάρξει πιστοληπτική γραμμή στήριξης ή κάποια άλλη μορφή. “Αυτό είναι ένα ζήτημα, αλλά το πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι θα πρέπει να σκεφτούμε μία αναπτυξιακή πολιτική, ποιες μεταρρυθμίσεις θα εφαρμόσει η Ελλάδα μακροπρόθεσμα”.

“Όλοι ξέρουν τι πρέπει να γίνει”, είπε. “Τώρα πρέπει να σιγουρευτούμε ότι θα εφαρμοστούν”. Ο D. Costello σημείωσε πως “χρειαζόμαστε ένα πλαίσιο εποπτείας που θα επιτρέπει στην Ελλάδα να συνεχίσει την εφαρμογή αυτών των δύσκολων μεταρρυθμίσεων”.

Μιλώντας για την επόμενη μέρα του προγράμματος, ο D. Costello επισήμανε τα προβλήματα που υπάρχουν στην Ελλάδα όσον αφορά το δημόσιο χρέος, το εξωτερικό ισοζύγιο και τα NPLs . “Η εμπειρία μας έχει δείξει ότι για να λυθούν τα προβλήματα στο ισοζύγιο, χρειάζεται πολύς χρόνος” είπε χαρακτηριστικά, εκτιμώντας ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι το εάν η Ελλάδα θα καταφέρει να αποκτήσει βιώσιμη ανάκαμψη σε μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο επίπεδο.

Σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις που είναι αναγκαίες για να γίνει η ελληνική οικονομία ανταγωνιστική, ο αξιωματούχος της ΕΕ σημείωσε πως έχει υπάρξει μεγάλη πρόοδος, καθώς όλα τα προαπαιτούμενα έχουν υιοθετηθεί. Ωστόσο, όσον αφορά σε βαθιές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, είπε, “έχουμε ορίζοντα  χρόνου 5 ή 10 ετών. Επομένως, η εφαρμογή είναι σε σχετικά πρώιμο επίπεδο”.

Ο D. Costello ανέφερε πως τώρα ξεκινάμε να βλέπουμε τις τράπεζες να κάνουν βήματα για τη μείωση των NPLs, ενώ στη βιωσιμότητα του χρέους, τα επόμενα 3-4 χρόνια είναι που έχουν σημασία. Από εκεί θα εξαρτηθεί το αν τα μέτρα θα είναι επιτυχημένα, ή όχι”, συμπλήρωσε. “Αυτές οι διαδικασίες θα πάρουν πολύ χρόνο”.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, της Σοφίας Κουτάνη, 4/3/2018]

 

Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΠΡΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ: ΦΕΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ

Πρόσκληση στους Έλληνες επιχειρηματίες να στηρίξουν την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας δείχνοντας εμπιστοσύνη στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα και επιστρέφοντας τις καταθέσεις τους στις ελληνικές τράπεζες απηύθυνε πριν από λίγο ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας στην εκδήλωση της Eurobank και της Grant Thornton “Growth Awards”. Συζητώντας με τον πρόεδρο της Eurobank, Νίκο Καραμούζη και τον διευθύνοντα σύμβουλο της Grant Thornton Βασίλη Καζά ο κ. Μητσοτάκης τόνισε τη σταθερή δέσμευσή του να προωθήσει ένα τολμηρό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων προκειμένου να επανέλθουν οι επενδύσεις στη χώρα.

“Πριν όμως απευθυνθούμε στους ξένους πρέπει να απευθυνθούμε στους Έλληνες. Πρέπει να βάλουμε όλοι πλάτη για την ανάκαμψη της χώρας. Για παράδειγμα θα ήθελα πρώτα οι Έλληνες επιχειρηματίες να επιστρέψουν τις καταθέσεις τους στις ελληνικές τράπεζες. Καλώ το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο να επενδύσει στην Ελλάδα με αίσθηση ασφάλειας και πατριωτισμού”, είπε ο κ. Μητσοτάκης, προσθέτοντας πως θα ήθελε το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο να στηρίξει και την καινοτόμα νεανική επιχειρηματικότητα, λειτουργώντας ως angel investor.

Ερωτηθείς για το αν το πρόγραμμα του ιδίου έχει τη συναίνεση των στελεχών του κόμματός του, σημείωσε ότι στόχος της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος –όπως είπε είναι αδιαπραγμάτευτος και δεν πρόκειται να ανεχθεί επ’ αυτού εσωτερικές διαφωνίες- είναι να στηριχθεί ένα πρόγραμμα τολμηρών μεταρρυθμίσεων.

“Χρειάζεται να συνεχίσουμε ένα μεταρρυθμιστικό σοκ με μεγάλες αλλαγές στην ελληνική ιδιοκτησία καθώς το πρόγραμμα προσαρμογής της ελληνικής οικονομίας βρίσκεται προς το τέλος του και μετά η Ελλάδα θα είναι εκτεθειμένη στα σκαμπανεβάσματα των αγορών. Για να έχουμε αξιοπιστία πρέπει να προωθήσουμε αλλαγές που να τις αγκαλιάσει και η ελληνική κοινωνία. Ο κόσμος αλλάζει ταχύτατα και εμείς δεν αρκεί μόνο να περπατάμε”.

Επίσης, ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε για μια ακόμη φορά στον καταστροφικό για την επιχειρηματικότητα συνδυασμό υψηλής φορολογίας και εισφορών, λέγοντας ότι από τις πρώτες κινήσεις της κυβέρνησής του θα είναι η προώθηση ενός νέου φορολογικού νόμου κι ενός νέου αναπτυξιακού νόμου “για το ξεκαθάρισμα της γραφειοκρατίας και την προσέλκυση των επενδύσεων”. Όπως είπε, το μείζον είναι πριν να αναζητήσουμε νέες επενδύσεις να ξεμπλοκάρουμε αυτές που έχουν ξεκινήσει αλλά ουσιαστικά μπλοκάρονται σε έναν κυκεώνα πολιτικά κατευθυνόμενης γραφειοκρατίας (πχ. Ελληνικό, σκουριές).

“Σε επίπεδο πολιτικού συμβολισμού θα έδειχνα ότι κάποιες εμβληματικές ιδιωτικοποιήσεις προχωρούν διότι απαιτούνται ιδιωτικοί πόροι και ιδιωτικό μάνατζμεντ σε αυτές”. Ο κ. Μητσοτάκης αποκάλυψε επίσης ότι η ΝΔ επεξεργάζεται μια τολμηρή πρόταση για το ασφαλιστικό σύστημα καθώς οι φορολογικές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων και οι εισφορές του μη μισθολογικού κόστους προκαλούν ασφυξία στις επιχειρήσεις και διώχνουν εργαζόμενους στο εξωτερικό.

“Στενοχωριέμαι ιδιαίτερα όταν ακούω όχι απλά ανέργους, αλλά ανθρώπους που έχουν εργασία στην Ελλάδα να φεύγουν στο εξωτερικό γι’ αυτούς ακριβώς τους λόγους”. Ο κ. Μητσοτάκης μάλιστα είπε ότι θα δώσει έμφαση στην προσέλκυση κατοίκων του εξωτερικού να έρθουν στην Ελλάδα ως μόνιμοι φορολογικοί κάτοικοι. “Άλλες ανταγωνιστικές χώρες της Νοτίου Ευρώπης κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση και δεν θα αφήσω την Ελλάδα απ’ έξω” είπε.

Ερωτώμενος για τη σταθερότητα των θεσμών και τη συνέχεια του κράτους που απαιτούν οι επενδύσεις και για το εάν πιστεύει ότι υπάρχει πολιτική συναίνεση για κάτι τέτοιο, ο κ. Μητσοτάκης ανέφερε χαρακτηριστικά: βλέποντας όλη τη δημιουργικότητα μέσα σε αυτή την αίθουσα και αντιπαραθέτοντάς την με την τοξικότητα και τη νοσηρότητα του πολιτικού κλίματος, ιδίως των τελευταίων ημερών, θα σας έλεγα το εξής: από τη φύση μου είμαι ήπιος πολιτικός. Η συναίνεση χρειάζεται απ όλες τις πλευρές και δεν την έχουμε δει. Όταν η πολιτική ζωή βουλιάζει στη σκανδαλολογία και στις επιθέσεις, συναίνεση δεν μπορεί να υπάρξει.

Τέλος, ο κ. Μητσοτάκης συνεχάρη τις επιχειρήσεις που άντεξαν και παρέμειναν στην Ελλάδα στην κρίση και τόνισε ότι “εμένα και τη Νέα Δημοκρατία η επιχειρηματική κοινότητα μπορεί να μας εμπιστεύεται. Είναι δέσμευσή μας να μειώσουμε την φορολογία, να ενθαρρύνουμε το περιβάλλον για επενδύσεις, να καλέσουμε τις τράπεζες να δώσουν περισσότερη ρευστότητα στις επιχειρήσεις, ζητώντας σε αντάλλαγμα από αυτές (τις επιχειρήσεις) φροντίδα για την κοινωνία και το περιβάλλον”.

Δεν εστίασε σε συγκεκριμένους μεγάλους κλάδους όπου θα δοθεί η έμφαση για επενδύσεις καθώς ανέφερε ότι πρώτιστος στόχος του θα είναι η απελευθέρωση της υγιούς επιχειρηματικότητας η οποία θα είναι και σε κλάδους μη προβλέψιμους. “Δεν είμαι τόσο θιασώτης συγκεκριμένων κλάδων. Θέλω να στηρίξω τις νέες επιχειρήσεις και τις μικρές επιχειρήσεις. Πρέπει να αναδείξουμε την επιχειρηματική αριστεία χωρίς κόμπλεξ”.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, της Νένας Μαλλιάρα, 6/2/2018]

ΕΣΕΙΣ, ΣΥΝΤΡΟΦΕ, ΑΙΣΘΑΝΕΣΘΕ ΑΝΑΠΤΥΞΗ;

 

Μαύρο φίδι που τους έφαγε κάτι ΙΟΒΕδες… ή ΣΕΒητες… έτσι και δουν λιγότερη ανάπτυξη από αυτή που διατάσσει το κόμμα. Θα γίνει της ΕΛΣΤΑΤ…

Τα είδαμε χθες τα “ρεζιλίκια” της ΕΛΣΤΑΤ. Είχε το “θράσος” να μιλήσει για ανάπτυξη 1,3% στο τρίτο τρίμηνο (που δεν βγάζει, με σιγουριά, το 1,6% όπως διέταξε το κόμμα… για το 2017). Και τα άκουσε τα σχολιανά της…

Βιάζεστε… τους κατσάδιασε το κόμμα (μέσα από τις “πηγές” του υπουργείου Οικονομικών). Άστε να φτάσουμε στο τέλος του χρόνου (τους σκυλόβρισε…) και θα δεις 1,6%, για το 2017, που θα τρίβεις τα μάτια σου… Άσε που και για το δεύτερο εξάμηνο μας λέγατε 0,8% αλλά τώρα τα κάνατε γαργάρα…

Γι αυτό, ας προσέξουν κάτι “εξυπνάκηδες” μελετητές. Ειδικά οι ΙΟΒΕδες, που ψιθύριζαν τις προάλλες, σε εκπομπές, πως δεν αποκλείεται να δούμε την ανάπτυξη κάτω και από 1,6 %, κοντά στο 1,5% ή και λιγουλάκι παρακάτω.

Αν τους βαστάει ας βγουν να δικαιώσουν την ΕΛΣΤΑΤ. Τα ξεφωνητά των “πηγών” και των “κύκλων” του κόμματος (αλίμονο αν ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κόμμα, μιλούσε ευθέως και όχι από διαρροές…) θα φθάσουν μέχρι τον ΟΟΣΑ.

Τον άθλιο ΟΟΣΑ που μας έκανε ρεζίλι των σκυλιών “απονέμοντας” στην Ελλάδα το “Οσκαρ” υπερφορολόγησης (ανάμεσα στις 33 χώρες μέλη του) επειδή, το 2016, αύξησε τα φορολογικά και ασφαλιστικά έσοδα κατά 2,2% και τα πήγε στο 38,6% από το 36,4% που τα είχε το 2015, έναντι του 0,3% των μελών του Οργανισμού.

Ας το πάρουμε χαμπάρι. Ανάπτυξη βλέπει το κόμμα; Ανάπτυξη διατάζει το Μαξίμου; Ανάπτυξη με έκρηξη βλέπει ο Τσίπρας…; Ανάπτυξη θα παπαγαλίζουμε και εμείς.

Και πείτε μου εσείς τώρα… Έχουμε υπόψη μας άλλη κυβέρνηση (σε Ευρώπη ή πολιτισμένη χώρα) να κουνάει το δάκτυλο στη Στατιστική Υπηρεσία της γιατί το κόμμα διαφωνεί στους υπολογισμούς της. Να την ξεφωνίζει δημοσίως και να την αποκαλεί, περίπου, προχειράντζα…;  

Αυτά για το περιτύλιγμα της ταμπακιέρας… Και ας μιλήσουμε για την ταμπακιέρα της ανάπτυξης, με ένα ναι ή ένα όχι στα εξής ερωτήματα.

Μέσα στο 2018 θα έχουν περάσει, ναι ή όχι, στα “χέρια Τραπεζίτη” και “κορακιών” (γνωστά και ως funds) πάνω από 500.000 μικρά και μεγάλα ακίνητα μαζί με ό,τι άλλο λέγεται χωράφι, οικόπεδο, αποθήκη, μάντρα ή και πλαγιά της Πίνδου;

Το 2017 φεύγει, ναι ή όχι, μαζί με λουκέτα χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων γιατί οι λιανικές πωλήσεις είναι κάτω από το μηδέν και η ρευστότητα ανύπαρκτη;

Το 2018 κλείνουμε, ναι ή όχι, 8ετία από τότε που άρχισε να μειώνεται το εισόδημα του μέσου εργαζόμενου για να χαθεί τελικά το 25-30% (κατά περίπτωση) χωρίς να φαίνεται στον ορίζοντα κάτι που θα το συμπληρώσει;

Το 2018 θα περάσουν, ναι ή όχι, (οριστικά και τελεσίδικα) οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και την θέση τους παίρνουν και επισήμως οι “ελαστικές μορφές εργασίας” γνωστές και ως 360 ευρώ καθαρά, ή μαύρη δουλειά, τρίωρα, τετραήμερα ή αντικατάσταση των ρεπό;

Το 2018 οι 1.300.000 άνεργοι (το κόμμα τους έβγαζε το κατακαλόκαιρο… – που δούλευαν γκαρσόνια και καθαρίστριες- κάτι λιγότερο από 1.000.000) θα μάθουν, ναι ή όχι, ότι δουλειά δεν θα βρουν μέχρι το 2023 (και ακόμη παραπέρα) γιατί το κόμμα υπέγραψε πλεονάσματα 3,5% μέχρι τότε;

Και είναι, ναι ή όχι, γνωστό, παγκοσμίως, ότι οι επενδύσεις (και οι θέσεις εργασίας) δεν είναι απλά αρνητικές αλλά απαγορευτικές σε χώρα που βγάζει τα πλεονάσματά της (3,5%) μόνο από φόρους και όχι από μείωση του κράτους μαζί με αύξηση της εθνικής παραγωγής και των εξαγωγών της;  

Εσείς λοιπόν, σύντροφε, που οργισθήκατε με την ΕΛΣΤΑΤ (γιατί βιάστηκε και δεν βρήκε το 1,6% της ανάπτυξης του 2017) αισθάνεσθε ανάπτυξη; Και αν την αισθάνεσθε (χωρίς εντολή του κόμματος) πείτε μας πότε θα περάσει και στην τσέπη, όσων δεν τρέφονται από το κράτος…; Γιατί οι Ιρλανδοί και οι Πορτογάλοι μας λένε άλλα. Πως αποκλείεται να αισθανθούμε το παραμικρό πριν το 4-5% (πραγματική) ανάπτυξη. Και εμείς ξέρουμε ότι νούμερα σαν αυτά (στην Ελλάδα) μόνο σε ντοκιμαντέρ θα τα δούμε πριν το 2030. Αν, βεβαίως, είμαστε έξω από τα μνημόνια μιας και το τέταρτο βροντάει την πόρτα μας…

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Γιώργου Κράλογλου, 5/12/2017]

ΤΟ 85% ΤΟΥ ΑΕΠ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΙ ΣΤΟΝ ΤΡΙΤΟΓΕΝΗ ΤΟΜΕΑ!

Συνηθίζουμε να ακούμε ότι «η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα». Στην καλύτερη περίπτωση όταν δεν φτάνουμε σε αυτόν τον επικίνδυνο μηδενισμό, θα ακούσουμε, θα λέμε και θα αναπαράγουμε άκριτα την άποψη ότι «η Ελλάδα είναι μία αγροτική χώρα». Μάλιστα, γίνεται, αν όχι επικίνδυνο, τουλάχιστον παράξενο και ενοχλητικό, όταν αυτή την άποψη αναπαράγουν σε κάθε ευκαιρία οι βουλευτές και οι κυβερνώντες μας. Οι άνθρωποι δηλαδή που έχουμε εκλέξει για να δώσουν λύσεις στα προβλήματα της χώρας και να τη βοηθήσουν να αναπτυχθεί και να προχωρήσει στο μέλλον σε ένα πολύ ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον. Όταν όμως ούτε αυτοί οι ίδιοι δεν γνωρίζουν τα προβλήματα αλλά και τα πλεονεκτήματα της χώρας μας, πώς περιμένουμε να δώσουμε λύσεις για τα πρώτα και να βασιστούμε στα δεύτερα για την επιτυχημένη ανάπτυξή μας;

Το σχετικό παράδειγμα που δίνω στους φοιτητές μου είναι το εξής: αν εγώ προσωπικά (που αν με ακούσετε θα καταλάβετε ότι δεν έχω καθόλου ταλέντο στο τραγούδι) πιστεύω ότι είμαι πολύ καλός τραγουδιστής και προσπαθήσω να κάνω καριέρα σε αυτό, θα αποτύχω. Όσο και αν προσπαθήσω, όσα χρήματα και αν ξοδέψω για μαθήματα και σπουδές στην Ελλάδα ή το εξωτερικό, ποτέ δεν θα γίνω καλός και η καριέρα μου θα είναι προβληματική. Όσο δεν καταλαβαίνω ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα (η έλλειψη ταλέντου) ποτέ δεν θα καταφέρω να βρω κάτι άλλο στο οποίο είμαι πραγματικά καλός και όπου θα μπορέσω να κάνω μια αποδοτική και ανταγωνιστική καριέρα. Το ίδιο συμβαίνει και με την χώρα μας.

Θυμάμαι ακόμα από την εποχή που πήγαινα στο σχολείο, να ακούω από τους καθηγητές μου για την αγροτική Ελλάδα με την γεωργία και την κτηνοτροφία της. Είναι διάχυτη η άποψη ότι η Ελλάδα είναι αγροτική χώρα. Είναι όμως πραγματικά έτσι; Είναι η Ελλάδα αγροτική χώρα; Πόσο σημαντικός είναι τελικά ο πρωτογενής τομέας στην οικονομία μας;

Για να δούμε λοιπόν ποια είναι η πραγματικότητα. Και θα το δούμε όχι διαισθητικά και με βάση τι ακούμε και πιστεύει ο κόσμος, αλλά με αριθμούς και στατιστικά στοιχεία.

Η Πλευρά της Παραγωγής: το ΑΕΠ

Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), μετρά το σύνολο των αγαθών που παράγεται μέσα στην χώρα στην διάρκεια ενός έτους. Το ΑΕΠ το διακρίνουμε σε προϊόν του: α) πρωτογενή τομέα (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία κλπ.), β) δευτερογενή τομέα (βιοτεχνία, βιομηχανία) και γ) τριτογενή τομέα (υπηρεσίες). Τα δεδομένα για για το ΑΕΠ στην χώρα μας, ανά τομέα παραγωγής και για τα έτη 2010 (πριν την κρίση) και 2014 (μέσα στην κρίση) φαίνονται στον παρακάτω πίνακα.

Πηγή: Ελληνική Στατιστική Αρχή

Τι παρατηρούμε από τον πίνακα αυτό:

  • Το ΑΕΠ μας μειώθηκε στα τέσσερα πρώτα χρόνια της κρίσης κατά 16,6%, μία πολύ σημαντική μεταβολή για τα διεθνή δεδομένα σε περίοδο ειρήνης.
  • Παρόλες τις αλλαγές που έχουν γίνει με την εμφάνιση της κρίσης, παρατηρούμε ότι το ΑΕΠ που παράγεται από κάθε τομέα της οικονομίας μας δεν μεταβλήθηκε σημαντικά ως ποσοστό του συνολικού ΑΕΠ. Ο πρωτογενής τομέας παρέμεινε σταθερός στο 3,3%, ο δευτερογενής μειώθηκε από 15,2% στο 12,0% και το τριτογενής αύξησε την συμμετοχή του από 81,5% σε 84,6%.
  • Ο πρωτογενής τομέας αποτελεί μόλις το 3,3% του ΑΕΠ μας. Δηλαδή, από τα €100 παραγωγής και εισοδήματος που δημιουργούνται στην ελληνική οικονομία, μόλις τα €3,30 προέρχονται από τον πρωτογενή τομέα. Άρα, κάθε άλλο παρά αγροτική μπορεί να είναι μία χώρα με αυτό το μέγεθος του πρωτογενή τομέα. Υπενθυμίζεται ότι ο τομέας αυτός εκτός από την γεωργία και την κτηνοτροφία, περιλαμβάνει την αλιεία, την δασοκομία, τα ορυκτά, κλπ.
  • Η βιομηχανία και βιοτεχνία (δευτερογενής τομέας) είναι το 2010 μεγαλύτερος κατά 4,6 φορές του πρωτογενή και 3,6 φορές το 2014.
  • Ο τομέας των υπηρεσιών είναι αντίστοιχα το 2010 και το 2014 μεγαλύτερος κατά 24,6 και 25,6 φορές του πρωτογενή.

Η Ελλάδα είναι μια δυναμική οικονομία και έτσι τα παραγωγικά της δεδομένα καθώς αναπτύσσεται αλλάζουν σημαντικά στην διάρκεια του χρόνου. Η διαχρονική εξέλιξη της συμμετοχής του κάθε τομέα παραγωγής στην ελληνική οικονομία παρουσιάζεται στο παρακάτω διάγραμμα για την περίοδο από το 1970 μέχρι το 2016.

Το 1970 ο πρωτογενής τομέας ήταν ο σημαντικότερος της ελληνικής οικονομίας και αντιπροσώπευε το 14% του ΑΕΠ. Οι υπηρεσίες ήταν δεύτερες με 10% και η μεταποίηση τρίτη με 9%. Οι κατασκευές στην τέταρτη θέση με 7% και διάφορες άλλες βιομηχανίες (παραγωγή ρεύματος, νερού, ορυχεία, λατομεία, κλπ.) είχαν ένα 2%. Ακόμα και τότε όμως το σύνολο του δευτερογενή τομέα (άθροισμα της μεταποίησης συν κατασκευές συν υπόλοιπη βιομηχανία) έφτανε το 18%. Επομένως ακόμα και 50 σχεδόν χρόνια πριν η Ελλάδα ήταν περισσότερο βιομηχανική παρά αγροτική χώρα. Από τότε ο πρωτογενής τομέας γνώρισε σημαντική μείωση και το 1975 τόσο η μεταποίηση όσο και οι υπηρεσίες τον ξεπέρασαν ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Να σημειώσουμε εδώ ότι ο τομέας των υπηρεσιών περιλαμβάνει υπηρεσίες όπως: μεταφορές, εμπόριο, τραπεζικές, ασφαλιστικές, δικηγόρους, γιατρούς, μηχανικούς, τουρισμό, κλπ.
Επιπλέον, αν συνδυάσουμε το παραγόμενο προϊόν του πρωτογενή τομέα με την απασχόληση σε αυτόν τα στοιχεία δείχνουν ότι διαχρονικά το παραγόμενο προϊόν ανά εργαζόμενο (παραγωγικότητα) υπολείπεται σημαντικά των άλλων τομέων της ελληνικής οικονομίας. Αυτό φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα.

Η Πλευρά των Εξαγωγών

Ας δούμε τώρα και την πλευρά των εξαγωγών. Το ΑΕΠ δείχνει τα παράγουμε μέσα στην χώρα μας, ενώ οι εξαγωγές δείχνουν ποια από τα προϊόντα που παράγουμε στην Ελλάδα έχουν ζήτηση από το εξωτερικό και προφανώς είναι ανταγωνιστικά στην διεθνή αγορά. Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζεται η κατάταξη των 20 σημαντικότερων εξαγώγιμων προϊόντων της Ελλάδας κατά το 2015.

[Με σκίαση παρουσιάζονται τα βιομηχανικά προϊόντα και χωρίς σκίαση τα προϊόντα του πρωτογενή τομέα.]

Παρατηρούμε ότι:

  • Το 82,17% των εξαγωγών μας είναι βιομηχανικά προϊόντα όπως προϊόντα πετρελαίου, φάρμακα, κινητά τηλέφωνα, τάμπλετς και υπολογιστές, σωλήνες τσιγάρα, κλπ.
  • Τα «εμπιστευτικά προϊόντα» του πίνακα αποτελούν προϊόντα υψηλής τεχνολογίας που έχουν να κάνουν με την στρατιωτική βιομηχανία, τις τηλεπικοινωνίες και άλλα προϊόντα που δεν κατονομάζονται αναλυτικά για διάφορους λόγους.
  • Το προϊόντα του πρωτογενή τομέα είναι το 17,83% των συνολικών εξαγωγών μας. Μάλιστα, πολλά από αυτά δεν είναι καθαρά προϊόντα του τομέα αυτού καθώς έχουν υποστεί σημαντική επεξεργασία στην βιομηχανία, όπως τα καπνά, τα ροδάκινα σε κομπόστα, τα τυριά, το βαμβάκι, κλπ.
  • Μια περεταίρω ανάλυση των δεδομένων δείχνει ακόμα ότι εξάγουμε 431% περισσότερα προϊόντα υψηλής και μέσης τεχνολογίας και 162% περισσότερα προϊόντα υψηλής τεχνολογίας από ότι αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα.

Συμπέρασμα

Επομένως σύμφωνα με όλα τα στοιχεία, σήμερα κάθε άλλο παρά αγροτική χώρα είναι η Ελλάδα. Έπαψε να είναι αγροτική σχεδόν 50 χρόνια πριν και πλέον σύμφωνα με όλες τις διεθνείς κατατάξεις (ΟΟΣΑ, ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα) είναι μία «αναπτυγμένη βιομηχανική οικονομία». Δεν είναι ούτε αγροτική και ούτε φυσικά και υπανάπτυκτη ή αναπτυσσόμενη. Καλό θα ήταν βέβαια να το γνωρίζουμε αυτό και εμείς αλλά και κυρίως οι κυβερνήσεις μας.

 

[ΠΗΓΗ: http://elladitsamas.blogspot.gr/, από http://www.huffingtonpost.gr/, του Περικλή Γκόγα, Αναπληρωτή Καθηγητή Οικονομικής Ανάλυσης και Διεθνών Οικονομικών, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, 26/10/2017]

ΤΟ ΔΝΤ, ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΣΕΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΕΚΛΟΓΕΣ

Στο πλέον κρίσιμο σημείο βρίσκονται τόσο η ελληνική οικονομία όσο και η κυβέρνηση. Η γ’ αξιολόγηση, που πρακτικά ξεκινά από την ερχόμενη εβδομάδα, θεωρείται καθοριστική για το μέλλον της κυβέρνησης. Βασική παράμετρος είναι το κλείσιμο της αξιολόγησης. Στην κυβέρνηση κυριαρχεί αισιοδοξία ότι μέχρι το τέλος του έτους δεν θα προκύψει κανένα εμπόδιο που θα φέρει καθυστερήσεις Έχει αποσπάσει άλλωστε τη δέσμευση όλων των δανειστών ότι σ’ αυτή τη διαπραγμάτευση όλα θα τρέξουν γρήγορα. Στο κυβερνητικό επιτελείο μάλιστα, με φόντο και τα πρώτα αποτελέσματα του ταξιδιού του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, έχουν στο τραπέζι δυο σενάρια.

Εκλογές… στην ώρα τους

Ένα από τα επικρατέστερα σενάρια είναι οι κάλπες να σταθούν το 2019, στη λήξη της τετραετίας. Η κυβέρνηση κλείνοντας την αξιολόγησέ θα έχει μια μεγάλη ευκαιρία να συνεχιστεί η ανάπτυξη και να μπουν στέρεες βάσεις για έξοδο από τα πολυετή μνημόνια. Υπάρχουν, δηλαδή, οι προϋποθέσεις να δημιουργηθεί ένα success story που θα την βοηθήσει και πολιτικά. Κρίσιμο σημείο είναι ότι στο εξωτερικό πάμε καλά, και αυτό φαίνεται από τις επαφές του πρωθυπουργού (επίσκεψη στις ΗΠΑ, έλευση του Μακρόν στην Ελλάδα…).

Μπορεί και περνά αυτά που ζητούν

Οι ξένοι, μάλιστα, θεωρούν τον πρωθυπουργό άνθρωπο που μπορεί και περνά αυτά που ζητούν. Τους δίνει χώρο, δηλαδή, στις μεταρρυθμίσεις που ζητούν και αυτοί ως αντάλλαγμα του δίνουν πολύτιμο χρόνο. Με τους ξένους, λοιπόν, να θέλουν τον Τσίπρα στο τιμόνι της χώρας, καθώς υλοποιεί και εφαρμόζει το πρόγραμμα, φαίνεται στο επιτελείο ότι οι εκλογές του 2019 μπορούν να γίνουν… στην ώρα τους. Ακόμα και αν τότε έρθουν πρώτα οι ευρωεκλογές για το ξέσπασμα των ψηφοφόρων, όπως λένε πρόσωπα της κυβέρνησης, και μετά, με τον αέρα της ανάπτυξης και της εξόδου από το μνημόνιο, να πάει σε βουλευτικές.

Εκλογές μέσα στο 2018

Σε περίπτωση που τα έσοδα δεν πάνε όπως έχουν υπολογιστεί και προκύψει δημοσιονομικό κενό το 2018, τότε τα πράγματα θα δυσκολέψουν για την κυβέρνηση. Γι’ αυτό και παρατηρούν στενά την πορεία του προϋπολογισμού. Οι στόχοι που πρέπει να επιτευχθούν είναι συγκεκριμένοι, ενώ το τρίμηνο που ήδη διανύουμε είναι σημαντικό για το 2018. Ένα «δυνατό» σε ρυθμούς ανάπτυξης τέταρτο τρίμηνο μπορεί να δώσει ώθηση στο επόμενο έτος, ώστε να πιαστούν και οι στόχοι για τα πλεονάσματα. Αν αυτά δεν έρθουν, τότε δεν αποκλείεται να έρθουν νωρίτερα τα ήδη ψηφισμένα μέτρα του 2019 και του 2020 που αφορούν σε μειώσεις συντάξεων (μέσω της προσωπικής διαφοράς) και του αφορολόγητου ορίου.

Θέλουν να αποφύγουν το πολιτικό κόστος

Αυτές τις περικοπές δεν θέλει να αντιμετωπίσει, ωστόσο, π κυβέρνηση και υπάρχει στο τραπέζι το σενάριο εκλογών το 2018, αν τα πράγματα δεν πάνε με βάση τον σχεδιασμό.

Σκοπός, φυσικά, να αποφύγουν το πολιτικό κόστος που θα έχει μια εφαρμογή των μέτρων χωρίς να έρθει κανένα αντίμετρο. Γι’ αυτό, άλλωστε, στην κυβέρνηση έχουν αλλάξει ρητορική και για τις επενδύσεις και πραγματοποιούν επαφές σε κάθε επίπεδο με διεθνείς επενδυτές. Η εικόνα που έχει παρουσιάσει η χώρα στο μέτωπο των επενδύσεων δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντική.

Οι Σκουριές, το Ελληνικό, η Αφάντου στη Ρόδο είναι κάποια παραδείγματα που δείχνουν στην επενδυτική κοινότητα ότι στην Ελλάδα δεν προχωρούν κάποια πράγματα. Επενδύσεις, ανάπτυξη και πλεονάσματα είναι αυτά που θα κρίνουν τον χρόνο των εκλογών. Γι’ αυτό και όλοι, πλέον, αναμένουν το τελικό κείμενο του προϋπολογισμού, το κλείσιμο της αξιολόγησης και τα έσοδα. Ο χρόνος των εκλογών περνά από την πορεία της οικονομίας.

 

[ΠΗΓΗ: ΑΞΙΑ, 20/10/2017]

ΤΖΕΦΡΙ ΠΑΙΑΤ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΑΚΑΜΠΤΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ

Καθώς η Ελλάδα προχωρά στην οικονομική της ανάκαμψη οι ΗΠΑ θα κάνουν ό,τι μπορούν για να επιτύχει ο ελληνικός λαός τους στόχους του, τόνισε ο πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής στην Αθήνα, Τζέφρι Πάιατ στη δεξίωση που διοργανώθηκε στην κατοικία του, στην Εκάλη, για την εθνική επέτειο ανεξαρτησίας των ΗΠΑ.

Οι δεσμοί μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ είναι ισχυροί και θα ενισχύσουμε περαιτέρω τη συνεργασία μας, τόνισε ο κ. Πάιατ και σημείωσε πως οι σχέσεις των δύο χωρών βασίζονται σε κοινές αξίες και στο κοινό στρατηγικό ενδιαφέρον.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Αμερικανός πρέσβης στην ελληνοαμερικανική φιλία, επισημαίνοντας πως είναι διαχρονική και θεμελιώνεται στα δημοκρατικά ιδανικά.

Επισήμανε, επίσης, ότι έχει ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα και αυτό που τον εντυπωσίασε, όπως είπε, είναι ότι ο ελληνικός λαός παραμένει προσηλωμένος στα δημοκρατικά ιδεώδη.

Τέλος, ο κ. Πάιτ αναφέρθηκε στη διακομματική αποστολή του αμερικανικού κογκρέσου που βρέθηκε στην Ελλάδα για τον εορτασμό, τονίζοντας πως «η παρουσία σας εδώ είναι ένα ισχυρό σήμα της δέσμευσης των ΗΠΑ να στηρίξουν τη συμμαχία μεταξύ στις δύο χώρες».

Στη δεξίωση που διοργανώθηκε για την εθνική επέτειο ανεξαρτησίας των ΗΠΑ συμμετείχαν εκπρόσωποι του πολιτικού και επιχειρηματικού κόσμου.

 

[ΠΗΓΗ: http://news.in.gr, 3/7/2017],   [Φωτό: ΑΠΕ]

ΤτΕ: ΥΠΟΧΩΡΗΣΕ Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟ 2016

Η διεθνής ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας, μετά από εξαετή πορεία ανάκαμψης, το 2016 υποχώρησε τόσο σε όρους σχετικών τιμών και κόστους εργασίας όσο και σε διαρθρωτικούς όρους, σύμφωνα με την έκθεση Νομισματικής Πολιτικής του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας (ΤτΕ).

Ωστόσο, για το 2017, σύμφωνα με την ΤτΕ, με βάση τα μέχρι στιγμής διαθέσιμα στοιχεία, προβλέπεται μικρή βελτίωση της ανταγωνιστικότητας σε όλα τα επίπεδα.

Επισημαίνεται ακόμη πως η διεθνής ανταγωνιστικότητα σε όρους σχετικών τιμών και σχετικού κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος υποχώρησε το 2016, κυρίως λόγω της ανατίμησης της ονομαστικής σταθμισμένης συναλλαγματικής ισοτιμίας της Ελλάδος.

Ο εγχώριος πληθωρισμός παρέμεινε χαμηλότερος από εκείνον των κυριότερων εμπορικών εταίρων.

Αντιθέτως, το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος στην Ελλάδα εκτιμάται ότι αυξήθηκε ταχύτερα από εκείνον των κυριότερων εμπορικών εταίρων, οδηγώντας σε απώλεια διεθνούς ανταγωνιστικότητας το 2016.

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με τους ευρύτερους δείκτες σταθμισμένης συναλλαγματικής ισοτιμίας που υπολογίζει για την Ελλάδα η Τράπεζα της Ελλάδος, η ονομαστική σταθμισμένη συναλλαγματική ισοτιμία ενισχύθηκε κατά 1,3%, έναντι πτώσης της κατά 2,7% το 2015 (μέσα επίπεδα έτους).

Η αύξηση αυτή του δείκτη αντανακλά σε μεγάλο βαθμό την ανατίμηση της διμερούς ισοτιμίας του ευρώ έναντι της λίρας Αγγλίας σε σχέση με το 2015 (12,9% σε μέσα επίπεδα έτους), η οποία εν μέρει αντισταθμίστηκε από την υποτίμηση του ευρώ έναντι του ιαπωνικού γιεν (10,5% σε μέσα επίπεδα έτους), ενώ η ισοτιμία του ευρώ έναντι του δολαρίου ΗΠΑ παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητη σε μέσα επίπεδα έτους

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr,  του Δημήτρη Κατσαγάνη, 30/6/2017]