Monthly Archives: June 2019

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΣΤΗΣ : ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΧΟΥΜΕ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ

Ο ιστορικός του Πανεπιστημίου Αθηνών μιλάει για το περιβάλλον που δημιούργησε η δεκαετία της ύφεσης και για το μέλλον της χώρας

Ο Κώστας Κωστής δεν θέλει να γίνεται ευχάριστος. Ακόμη και όταν μιλά κανείς με βάση απαράγραπτα δεδομένα, όπως αυτά της ελληνικής οικονομίας τον τελευταίο αιώνα, το θέμα του πρόσφατου βιβλίου του «Ο πλούτος της Ελλάδας», μπορεί να βρει τρόπο να ωραιοποιήσει πράγματα και καταστάσεις, αν το επιθυμεί. Ο 62χρονος καθηγητής Οικονομικής και Κοινωνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών δεν το έπραξε στη διάρκεια των πολιτικών και επιστημονικών διενέξεων που χαρακτήρισαν τα χρόνια των μνημονίων. «Αλλά έχουμε, φαίνεται, την απαίτηση οι διανοούμενοι να λένε αυτά που μας αρέσουν. Φοβάμαι ότι στη χώρα αυτή έχουμε χάσει την ιδιότητα να σκεφτόμαστε. Το μόνο που ξέρουμε πια είναι να θυμώνουμε» είναι η συνολική διαπίστωσή του όταν η κουβέντα μας φτάνει στον διάλογο αυτόν. Αν και το βιβλίο του είναι μια πλήρης οικονομική (και, σε πολλά σημεία, και πολιτική) ιστορία της Ελλάδας από το 1912 ως σήμερα, η πραγμάτευση της σύγχρονής μας περιόδου προβάλλει ανάγλυφα μέσα από το κείμενο και η δική μας συνομιλία περιστρέφεται γύρω από αυτό – την παγκοσμιοποίηση, τη δεκαετία της μεγάλης ελληνικής ύφεσης, το μέλλον.

Ο πλούτος της Ελλάδας, για να ξεκινήσω από τον τίτλο του βιβλίου, είναι οι πόροι ή το ανθρώπινο δυναμικό της;

«Πάντοτε ο πλούτος μιας χώρας είναι οι άνθρωποι, ο τρόπος με τον οποίο συνεργάζονται ή δεν συνεργάζονται μεταξύ τους, εκπαιδεύονται ή δεν εκπαιδεύονται, είναι κάτι που ισχύει εξ ορισμού. Από εκεί και πέρα ήθελα περισσότερο να δω κάποια πράγματα σε μακρόχρονη προοπτική και να δείξω ότι πρέπει να σκεφτούμε πως η Ελλάδα είναι ακόμη μια πλούσια χώρα, η οποία για λόγους ανεξάρτητους από τη θέλησή της δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί αυτόν τον πλούτο της. Το ζητούμενο είναι να παρακολουθήσει κανείς κάτι που συχνά λησμονούμε: πως μια φτωχή ακόμη χώρα πριν από κάποια χρόνια, της οποίας η πολιτική και οι πολιτικοί απέβλεπαν στο να ξεπεραστεί ακριβώς το φάσμα της φτώχειας, κάποια στιγμή το κατάφερε. Σήμερα, η Ελλάδα, παρά την κατάσταση των τελευταίων ετών, εξακολουθεί να συμπεριλαμβάνεται στις ευημερούσες παγκοσμίως χώρες. Το ερώτημα είναι αν μπορεί να κρατηθεί εκεί».

Θεωρείτε ότι η ευημερία της μεταπολεμικής περιόδου ήταν «το δημιούργημα ενός κράτους που προσπαθεί να δράσει με τη λογική του «νοικοκύρη»». Αυτή η λογική ήταν εφικτό να διατηρηθεί και μετά την είσοδο στην ΕΟΚ;

«Ηταν, και διατηρήθηκε. Η λογική του Κωνσταντίνου Καραμανλή ήταν η διασφάλιση των ίδιων κανόνων του παιχνιδιού μέσω καταναγκασμών που θα επιβάλει η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, η οποία θα παρείχε τα χρήματα που δεν θα έδιναν πια οι Αμερικανοί. Οι προηγούμενοι κανόνες, οι οποίοι ίσχυαν ως το 1971-1973, το τέλος του Μπρέτον Γουντς και την πετρελαϊκή κρίση, είχαν γίνει σεβαστοί από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις, ακόμη και από αυτή της χούντας. Βέβαια, ήταν κανόνες ευνοϊκοί για εμάς, ήταν μια παγκοσμιοποίηση που έδινε τη δυνατότητα άσκησης εθνικής πολιτικής. Αυτό παύει να υφίσταται μετά το 1973 – και αυτό το ξεχνάμε».

Τι αλλάζει μετά το 1973;

«Αλλάζουν οι όροι της παγκοσμιοποίησης, δεν υπάρχουν οι περιορισμοί του Μπρέτον Γουντς, η φτηνή ενέργεια. Η παγκοσμιοποίηση, πρέπει να πούμε, έχει δύο πλευρές, τον εκδημοκρατισμό και την οικονομία. Στον εκδημοκρατισμό εμείς τα καταφέραμε πολύ καλά. Είναι θεμελιωμένος γερά, πατά καλά στα πόδια του και αντιμετώπισε τις προκλήσεις των τελευταίων ετών πολύ αποτελεσματικά. Στο πεδίο της οικονομίας επιχειρήσαμε να αποφύγουμε το κόστος της παγκοσμιοποίησης με πολλούς τρόπους. Πολλές επαγγελματικές ομάδες σιγά-σιγά κατέκτησαν τον δημόσιο χώρο, κάτι που έφτασε σε ακραίες καταστάσεις με το ΠαΣοΚ. Ακόμη και σήμερα υφίσταται μια πολύ ιδιόμορφη κατάσταση, όπου σε τελική ανάλυση τα πανεπιστήμια ή η ΔΕΗ υπάρχουν περισσότερο για τους εργαζομένους, παρά για να προσφέρουν, ως όφειλαν, τις υπηρεσίες τους στην κοινωνία».

Πότε συνειδητοποίησαν οι ελληνικές πολιτικές ελίτ το βάθος των ευρύτερων αυτών αλλαγών;

«Με μεγάλη καθυστέρηση, στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Ο Καραμανλής επιχείρησε να εισαγάγει την Ελλάδα στην ΕΟΚ για πολιτικούς λόγους, όχι για οικονομικούς. Ο ίδιος και όσοι τον ακολουθούσαν κοιτούσαν προς το παρελθόν. Οι πολιτικές τους ήταν πολιτικές της δεκαετίας του ’60 που είχαν πια ξεπεραστεί. Οι χώρες που επιχειρούσαν να προχωρήσουν έμπαιναν τότε στις νέες τεχνολογίες και σε επενδύσεις υψηλής προστιθέμενης αξίας. Τυπικό παράδειγμα η Νότια Κορέα, η οποία βρισκόταν στο ίδιο με εμάς επίπεδο εισοδηματικά και ξαφνικά, ενώ εμείς ασχολούμαστε με τα ορυκτά, εκείνη επενδύει στις νέες τεχνολογίες. Οταν έρχεται το ΠαΣοΚ, προβάλλει την αντίληψη ότι για όλα φταίνε οι ξένοι – ή αυτό μεταφέρει. Οι πολιτικές ελίτ αντιλαμβάνονται ότι κάτι πρέπει να γίνει όταν η Ελλάδα κινδυνεύει με κατάρρευση, την περίοδο 1989-1991. Επικρατεί τότε μια σπάνια συναίνεση πολιτικών και κοινωνικών ηγεσιών ως προς τη συμμετοχή στη ζώνη του ευρώ – το τραγικό είναι ότι αυτή έπαψε τη στιγμή που μπήκαμε».

Από τα μεγέθη της κρίσης που αναφέρετε κρατώ ως ενδεικτικότερο αριθμό για το τι συνέβη το ποσοστό του ΑΕΠ της χώρας σε σχέση με τον μέσο όρο εκείνων της Ευρωπαϊκής Ενωσης: 76,1% το 2001, 85,7% το 2009, 62,3% το 2016.

«Είναι μια οπισθοχώρηση σε επίπεδα δεκαετίας του 1960. Και σημαίνει ότι αν θέλουμε να παρακολουθήσουμε την ευρωπαϊκή ενοποίηση, πρέπει να τρέξουμε γρήγορα για να προλάβουμε τους υπόλοιπους. Αν η απόσταση μεταξύ μας συνεχίσει να μεγαλώνει, φοβάμαι τελικά ακόμη και για την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Δεν έχουμε ακόμη ακριβή επίγνωση του ότι η Ελλάδα υπέστη καταστροφή, νομίζουμε ότι τη γλιτώσαμε. Ενώ θα έπρεπε να σκεφτόμαστε με όρους ανόρθωσης, μιας πολύ δύσκολης μάλιστα ανόρθωσης, που θα μπορούσε να συμβεί με ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές συναινέσεις μόνο».

Επισημαίνετε την ανάγκη ξένων επενδύσεων για την εκκίνηση της οικονομίας σε νέες βάσεις. Ωστόσο επικαλείστε συνέντευξη του μέχρι πρότινος επικεφαλής του EuroWorking Group, Τόμας Βίζερ, ο οποίος θεωρεί μεγαλύτερο εμπόδιο όχι τη γραφειοκρατία, αλλά το δικαστικό σύστημα.

«Δείτε τη μεγάλη επένδυση του χρυσού στη Χαλκιδική. Δεν εξετάζουμε αν είναι καλή ή κακή τώρα. Γι’ αυτή την επένδυση, όμως, υπάρχουν τελεσίδικες αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας. Παρ’ όλα αυτά, έχει σκαλώσει. Πρόκειται για προβλήματα στο μεταίχμιο δικαιοσύνης και πολιτικής. Ποιος επενδυτής θα αποφασίσει να ρίξει στην Ελλάδα τα πάρα πολλά χρήματα που έχουμε ανάγκη, όταν τέτοιου τύπου προβλήματα δεν λύνονται σύντομα;».

[Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη εδώ:]

[ΠΗΓΗ: https://www.tovima.gr/, του Μάρκου Καρασαρίνη, , 27/6/2019]

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΦΙΕΣΤΕΣ ΜΕ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ, ΓΚΟΛΦ, ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ

Τις τελευταίες δέκα ημέρες πριν τις εκλογές επέλεξε η κυβέρνηση για να θυμηθεί τις επενδύσεις, τις οποίες για χρόνια κρατούσε δεμένες στη γραφειοκρατία.

Σήμερα, θα υπογραφούν πανηγυρικά, παρουσία του κ. Τσίπρα, οι συμβάσεις για την παραχώρηση του δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στις θαλάσσιες περιοχές «Δυτικά Κρήτης» και «Νοτιοδυτικά Κρήτης». 

Το επενδυτικό σχήμα υπό την αμερικανική Exxon Mobil έχει κερδίσει τον σχετικό διαγωνισμό από τον Ιούλιο του 2018. Για να φτάσουμε στο σημερινό σημείο, πέρασε 1,5 χρόνος από την προκήρυξη του διαγωνισμού, όταν στην Κύπρο τα πράγματα γίνονται στο μισό χρόνο.

Η σύμβαση μεταβίβασης του ακινήτου στη Νότια Αφάντου της Ρόδου που υπέγραψε με κάθε επισημότητα χθες το ΤΑΙΠΕΔ με τον ελληνοαμερικανό επιχειρηματία Μ. Αγγελιάδη, λίγες εβδομάδες μετά από εκείνη για το Βόρειο Αφάντου- Golf, αφορά διαγωνισμό του 2014. Για να φτάσουμε στις χθεσινές υπογραφές μεσολάβησε μια Οδύσσεια.

Την ίδια ώρα που με ευθύνη της κυβέρνησης καθυστερούν το Ελληνικό, το master plan του ΟΛΠ, τα πλάνα των ορυχείων χρυσού στη Χαλκιδική, και πλειάδα άλλων μικρότερων ή μεγαλύτερων έργων, εκείνη θυμήθηκε να δείξει το επενδυτικό της πρόσωπο.

Οι υπογραφές και το ξεμπλοκάρισμα επενδύσεων, είναι ασφαλώς θετικά νέα, καλό όμως είναι να μην ξεχνάμε τι μεσολάβησε για να φτάσουμε ως εδώ.

Ενώ λοιπόν στη σημερινή τελετή παράδοσης των οικοπέδων στο σχήμα της Exxon, ο κ. Τσίπρας θα πει για τις ευκαιρίες της Ελλάδας στην ενεργειακή ρουλέτα της Αν. Μεσογείου, θα παραλείψει να πει ότι στην Κύπρο, ο μέσος χρόνος παραχώρησης είναι 6-9 μήνες. Ούτε ασφαλώς θα θυμίσει ότι η προκήρυξη του διαγωνισμού για την Κρήτη δημοσιεύτηκε τον Δεκέμβριο του 2017, ότι η κοινοπραξία υπέβαλε προσφορά τον Μάρτιο του 2018, ανακηρύχθηκε νικητής τον Ιούνιο του ίδιου έτους, αλλά η συμφωνία έκλεισε 18 μήνες από τότε που ξεκίνησε η διαδικασία, κι αυτό χάρη στην γκρίνια των Αμερικανών.

Τα όσα μεσολάβησαν στην περίπτωση της Αφάντου, που ρημάζει για χρόνια, είναι πολύ χειρότερα. Συνοψίζονται σε τρία χρόνια κόντρες με το υπ. Πολιτισμού που ανακάλυψε αρχαία, διαγωνισμούς, αποφάσεις αναοριοθέτησης του χώρου, απειλές του επενδυτή ότι θα αποχωρήσει, χαμένος χρόνος και χρήμα. Τον τόνο στο έργο είχε δώσει ο τότε υπ. Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς, όταν το 2016 κήρυττε ως αρχαιολογικό χώρο μια τεράστια έκταση 10.000 στρεμμάτων, συμπεριλαμβανομένων των 1.800 στρεμμάτων της Αφάντου. Χρειάσθηκε να γίνουν τομές στις επίμαχες εκτάσεις που να δείξουν την απουσία των οποιονδήποτε αρχαιολογικών ευρημάτων, να δοθούν νέες εγκρίσεις από τεχνικές και νομικές υπηρεσίες, να γίνουν ταξίδια, κλπ. 

Στο παρά πέντε λοιπόν των εκλογών, μετά την βαριά ήττα στις ευρωεκλογές, και με τις δημοσκοπικές διαφορές στις δέκα μονάδες, η κυβέρνηση θυμήθηκε τις επενδύσεις, για τις οποίες έχει κάνει τόσα λίγα στη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων ετών. Της χαλάει τη σούπα, το Ελληνικό, για το οποίο όλες οι απαιτούμενες μελέτες και τα σχετικά έγγραφα για την έκδοση των σχετικών κοινών υπουργικών αποφάσεων (ΚΥΑ), βρίσκονται επί τέσσερις και πλέον μήνες, στα χέρια του Δημοσίου.

Τα παραδείγματα μεγάλων έργων που βρίσκονται μετέωρα εξαιτίας μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων, η άγνοια διαχείρισης της οικονομικής καθημερινότητας και η διαρκής αμφισβήτηση των θεσμών, δείχνουν πως βιώνουμε μια ακόμη επικοινωνιακή καταιγίδα.

[ΠΗΓΗ: https://www.liberal.gr, του Γιώργου Φιντικάκη, 27/6/2019]

ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΤΑΣΙΟΥ ΣΤΟ ΚΕΠΑΜΑΧ ΚΑΙ ΤΗΝ «ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ»

Ο υποψήφιος βουλευτής Χαλκιδικής με τη ΝΔ επισκέφθηκε και ενημερώθηκε από τους αρμόδιους για το κέντρο και την εταιρεία .

Με επίσκεψη στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Αναβάθμισης Μονάδων Αντιρρύπανσης Χαλκιδικής ΑΕ (ΚΕΠΑΜΑΧ) στον Πολύγυρο και στην επιχείρηση «Ελληνικοί Λευκόλιθοι» στη Γερακινή, ξεκίνησε η σημερινή περιοδεία του υποψήφιου βουλευτή Χαλκιδικής της ΝΔ, Γρηγόρη Τάσιου. 

Στο ΚΕΠΑΜΑΧ ο κ. Τάσιος συναντήθηκε με τον πρόεδρο και τον διευθυντή του Κέντρου, Γιάννη Τσάλα και Δημήτρη Βλαχάκη αντίστοιχα, που τον ενημέρωσαν για τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν, τόσο σε σχέση με την ενασχόληση με δημόσιους φορείς όσο και με τον ανταγωνισμό. Από την πλευρά του ο κ. Τάσιος σημείωσε πως το ΚΕΠΑΜΑΧ πρέπει να ενισχυθεί στη βάση του τοπικού του χαρακτήρα, ενώ εξήρε το έργο του όλα τα χρόνια της λειτουργίας του. 

Το ΚΕΠΑΜΑΧ ιδρύθηκε το 1998 από φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, την Ένωση Ξενοδοχείων Χαλκιδικής και ιδιώτες με σκοπό την προστασία της Δημόσιας Υγείας και την περιβαλλοντική αναβάθμιση του νομού, επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση και προστίθεται: Παρέχει επιστημονικές και συμβουλευτικές υπηρεσίες σε δημόσιους φορείς και σε ιδιώτες, προκειμένου να ληφθούν προληπτικές ή διορθωτικές ενέργειες. Διενεργεί δε ελέγχους για πόσιμο και θαλασσινό νερό, λύματα, επιφανειακά ύδατα, πισίνες, κολυμβητήρια και δεξαμενές, αλλά και για τρόφιμα σε ξενοδοχεία.

Δεύτερος σταθμός στην πρωινή περιοδεία του κ. Τάσιου ήταν η επιχείρηση «Ελληνικοί Λευκόλιθοι», μεταξύ των κορυφαίων παραγωγών μαγνησίας στον κόσμο. Ο κ. Τάσιος συναντήθηκε με τον αναπληρωτή γενικό διευθυντή μεταλλείων και εργοστασίων, Παύλο Βαγιωνά, ο οποίος τον ενημέρωσε για τη λειτουργία της εταιρείας, αλλά και με εργαζομένους. Η «Ελληνικοί Λευκόλιθοι» εξειδικεύεται στη μαγνησία. Παράγει και εμπορεύεται καυστική μαγνησία, δίπυρο μαγνησία, ωμό λευκόλιθο και βασικά μονολιθικά πυρίμαχα. Μάλιστα, ειδικότερα για την καυστική μαγνησία, κατέχει ηγετική θέση παγκοσμίως όσον αφορά τον όγκο πωλήσεων και τη γκάμα χρήσεων.

Απασχολεί 350 άτομα, που στην πλειονότητά τους είναι από τη Χαλκιδική, είναι εξαγωγική σε ποσοστό άνω του 90%, έχει κύκλο εργασιών 45 εκατ.ευρώ και παραγωγή 180.000 τόνων ετησίως. 

Η εταιρεία κλείνει φέτος τα 60 της χρόνια, καθώς ιδρύθηκε το 1959 από τον Γιώργο Πόρτολο, ενώ το μεταλλείο υπάρχει από το 1910. Όπως σημείωσε ο κ. Βαγιωνάς, πρόκειται για μια καθαρά ελληνική, οικογενειακή επιχείρηση που βρίσκεται σε διαρκή ανάπτυξη. Ο ίδιος υπογράμμισε και τις περιβαλλοντικές ευαισθησίες της επιχείρησης, που «τρέχει» μεγάλο πρόγραμμα αποκατάστασης του περιβάλλοντος. Μάλιστα μέχρι στιγμής έχει φυτεύσει περισσότερα από 120.000 δέντρα, ενώ εκσυγχρονίζει συνεχώς την τεχνολογία της για το φιλτράρισμα της σκόνης από τους κλιβάνους. Πρόσφατα δε έθεσε σε λειτουργία πιλοτική μονάδα αποθείωσης για τα καυσαέρια. Στο πλαίσιο της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης, σύμφωνα με τον κ. Βαγιωνά, περί τα 100.000 ευρώ ετησίως κατευθύνονται στη στήριξη των τοπικών κοινωνιών.

Τα βασικά θέματα που απασχολούν την επιχείρηση, όπως επισημάνθηκε, είναι το διαχρονικό πρόβλημα των αδειοδοτήσεων, το υψηλό κόστος της ενέργειας, αλλά και το υψηλό κόστος δανεισμού.

Από την πλευρά του ο κ. Τάσιος τόνισε πως θα βρίσκεται στο πλευρό της εταιρείας, υπογραμμίζοντας την προέλευσή του από την «καρδιά» του επιχειρείν, ενώ πρότεινε στο πλαίσιο της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης να υπάρχει ανταποδοτικότητα και σε τουριστικά πεδία. Συγκεκριμένα, ανέφερε πως θα μπορούσε, για παράδειγμα, η εταιρεία να «υιοθετήσει» την Αρχαία Όλυνθο, με σκοπό την ανάδειξή της.

ΣΧΟΛΙΟ ΜΠΛΟΓΚ: Θα θέλαμε να δούμε τον κο Τάσιο και στις εγκαταστάσεις της Ελληνικός Χρυσός… Κι εκεί υπάρχουν εργαζόμενοι από την Χαλκιδική και μάλιστα πολύ περισσότεροι από 350… Να σημειώσουμε πως διαχρονικά ο ξενοδόχος κος Τάσιος αποφεύγει συστηματικά να τοποθετηθεί για την εξόρυξη στην ΒΑ Χαλκιδική. Δικαίωμά του, μέχρι σήμερα. Τώρα όμως πολιτεύεται. Και θέλουμε να ξέρουμε ποιόν θα ψηφίσουμε κε Τάσιε… Μήπως ήρθε επιτέλους η ώρα να μας πείτε δυο λόγια και για την επένδυση χρυσού;

[ΠΗΓΗ: https://www.voria.gr/, 27/6/2019]

ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΡΧΑΙΩΝ ΣΤΑΓΕΙΡΩΝ: Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ

Συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας με μέλη του Δ.Σ. του «Διεπιστημονικού Κέντρου Αριστοτελικών Μελετών» του ΑΠΘ και της Κοινής Συντονιστικής Επιτροπής Ελέγχου για το «Διεθνές Πνευματικό Κέντρο Αρχαίων Σταγείρων: Ο Αριστοτέλης»

Για την ίδρυση του «Διεθνούς Πνευματικού Κέντρου Αρχαίων Σταγείρων: Ο Αριστοτέλης» ενημερώθηκε τη Δευτέρα 24 Ιουνίου 2019, στο Προεδρικό Μέγαρο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπιος Παυλόπουλος.

Μέλη του Δ.Σ. του «Διεπιστημονικού Κέντρου Αριστοτελικών Μελετών» (ΔΙΚΑΜ) του ΑΠΘ και της Κοινής Συντονιστικής Επιτροπής Ελέγχου του «Διεθνούς Πνευματικού Κέντρου Αρχαίων Σταγείρων: Ο Αριστοτέλης», η οποία συστήθηκε από το ΑΠΘ και τον Δήμο Αριστοτέλη, παρουσίασαν τους στόχους, την αρχιτεκτονική πρόταση και τη μελέτη βιωσιμότητος του Διεθνούς Πνευματικού Κέντρου.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξέφρασε τον ενθουσιασμό και την αμέριστη στήριξη και συμπαράστασή του για την πραγματοποίηση του εμβληματικού αυτού έργου, το οποίο έχει ως στόχο να αναδείξει σε παγκόσμια κλίμακα το έργο του κορυφαίου Έλληνα Φιλοσόφου, αποτελώντας ταυτόχρονα μοχλό ανάπτυξης όχι μόνο της ευρύτερης περιοχής, αλλά και γενικότερα της Ελλάδας.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης υπογραμμίστηκε, επίσης, η αναγκαιότητα να πραγματοποιηθούν άμεσα όλες οι απαραίτητες ενέργειες, προκειμένου να ενταχθεί ο αρχαιολογικός χώρος των αρχαίων Σταγείρων στον Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Επιπρόσθετα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εξέφρασε την επιθυμία να επισκεφθεί την περιοχή και τον αρχαιολογικό χώρο των αρχαίων Σταγείρων, καθώς και να ενημερώνεται για την πορεία της υλοποίησης του έργου.

Παράλληλα, η Πρόεδρος του ΔΙΚΑΜ, Ομότιμη Καθηγήτρια Φιλοσοφίας της Επιστήμης του ΑΠΘ Δήμητρα Σφενδόνη-Μέντζου, παρουσίασε τις δραστηριότητες του ΔΙΚΑΜ και προσέφερε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον τόμο Aristotle – Contemporary Perspectives on his Thought: On the 2400th Anniversary of Aristotle’s Birth (ed. D. Sfendoni-Mentzou), ο οποίος εκδόθηκε πρόσφατα από τον διεθνούς κύρους Εκδοτικό Οίκο De Gruyter. Η έκδοση περιλαμβάνει τις εργασίες των προσκεκλημένων ομιλητών του Παγκόσμιου Συνεδρίου «Αριστοτέλης 2400 χρόνια», που διοργανώθηκε από το ΔΙΚΑΜ υπό την αιγίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας. Η κυρία Σφενδόνη-Μέντζου τόνισε ότι η ανάδειξη και προβολή του Φιλοσόφου, ο οποίος διαμόρφωσε τη σκέψη του Ευρωπαϊκού και εν γένει Δυτικού πολιτισμού, αποτελεί το κοινό όραμα και τον κοινό στόχο που συνενώνουν δημιουργικά το ΑΠΘ και τον Δήμο Αριστοτέλη.

Ο τέως Δήμαρχος Αριστοτέλη και υπεύθυνος της ομάδας εργασίας του «Διεθνούς Πνευματικού Κέντρου Αρχαίων Σταγείρων: Ο Αριστοτέλης», Ιωάννης Μίχος, παρουσίασε αναλυτικά το επιχειρηματικό σχέδιο, καθώς και τη μελέτη βιωσιμότητας του έργου. Η αρχική επένδυση θα περιλαμβάνει κτιριακές εγκαταστάσεις πολλαπλών χρήσεων, καθώς και επενδύσεις υλικοτεχνικής υποδομής. Στον πίνακα αποτελεσμάτων χρήσης σε βάθος δεκαετίας προβλέπεται μέση ετήσια αύξηση εσόδων 4,9%, ενώ αναμένεται σημαντική λειτουργική κερδοφορία ανά έτος, η οποία θα διατίθεται για τις δράσεις του Κέντρου.

Στη συνάντηση συμμετείχαν, επίσης, ο Καθηγητής του Τμήματος Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών του ΑΠΘ, π. Κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ, Κωνσταντίνος Κατσάμπαλος, ο Ομότιμος Καθηγητής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ, Σύμβουλος για αρχιτεκτονικά θέματα, Νικόλαος Τσινίκας, ο Καθηγητής του Τμήματος Βιολογίας του ΑΠΘ και Γενικός Γραμματέας του ΔΙΚΑΜ, Ζαχαρίας Σκούρας, ο Ομότιμος Καθηγητής Αστρονομίας του ΑΠΘ και Αντιπρόεδρος του ΔΙΚΑΜ, Ιωάννης Σειραδάκης, και ο διατελέσας Καθηγητής Αστρονομίας του ΑΠΘ και Μέλος του ΔΣ του ΔΙΚΑΜ, Σταύρος Αυγολούπης.

Η δημιουργία και η λειτουργία του «Διεθνούς Πνευματικού Κέντρου Αρχαίων Σταγείρων: Ο Αριστοτέλης» προβλέπονται στο Σύμφωνο Συνεργασίας που υπέγραψαν το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ο Δήμος Αριστοτέλη, τον Ιούλιο του 2018. Το αντικείμενο της συνεργασίας αναφέρεται στη δημιουργία και λειτουργία του «Διεθνούς Πνευματικού Κέντρου Αρχαίων Σταγείρων: Ο Αριστοτέλης», το οποίο προτίθεται να ανεγείρει ο Δήμος Αριστοτέλη σε ιδιόκτητη έκταση 300 και πλέον στρεμμάτων πλησίον του χώρου των αρχαίων Σταγείρων με την αρωγή του Συλλόγου «Αριστοτέλεια Πολιτεία», που συστάθηκε με σκοπό την ενίσχυση και την υλοποίηση του συγκεκριμένου έργου. Στη λειτουργία του Κέντρου προβλέπονται, μεταξύ άλλων, η φιλοξενία συνεδρίων, πολιτιστικών και επιστημονικών εκδηλώσεων, ειδικών Πανεπιστημιακών μαθημάτων σε Έλληνες και αλλοδαπούς φοιτητές, η διεξαγωγή προγραμμάτων Διά Βίου Μάθησης, Διεθνών Θερινών Σχολείων, τελετών αποφοίτησης φοιτητών αλλά και η λειτουργία Δημοτικού Ανοιχτού Πανεπιστημίου, καθώς και η δημιουργία Βοτανικού́ Κήπου, όπου θα υπάρχουν τα ταξινομημένα από́ τον Αριστοτέλη φυτά́, με τις αναφερόμενες από́ τον Φιλόσοφο ονομασίες.

ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ: Ο κος Μίχος προφανώς αρέσκεται στο τίτλο «τέως Δήμαρχος Αριστοτέλη». Μπορεί να μην είχε χρόνο να… δημαρχεύει λόγω των υποχρεώσεών του στις εταιρείες του, αλλά προφανώς χρόνο για τον ρόλο του υπεύθυνου της ομάδας εργασίας του «Διεθνούς Πνευματικού Κέντρου Αρχαίων Σταγείρων: Ο Αριστοτέλης», έχει, αφού παρουσίασε αναλυτικά το επιχειρηματικό σχέδιο, καθώς και τη μελέτη βιωσιμότητας του έργου. Κάτι μυρίζει εδώ… Και δεν κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Δηλώνουμε πως δεν έχουμε εμπιστοσύνη στον κο Μίχο, με βάση τα όσα έχει δείξει  μέχρι σήμερα… Και να θυμόμαστε πως η Κοινή Συντονιστική Επιτροπή Ελέγχου του «Διεθνούς Πνευματικού Κέντρου Αρχαίων Σταγείρων: Ο Αριστοτέλης», συστήθηκε από το ΑΠΘ και τον Δήμο Αριστοτέλη του δημάρχου κου Ζουμπά, αντικαταστάτη του πολυάσχολου κου Μίχου.

 

[ΠΗΓΗ: http://aetoshal.blogspot.com, 26/6/2019]

ΝΑ ΚΥΡΙΑΚΗ, ΝΑ ΜΑΛΑΜΑ…

Διαβάστε αυτό:

«Ο αγώνας για την υγεία, το νερό, τη ζωή όλων, δεν μπορεί να δικάζεται. Σήμερα Τετάρτη, για άλλη μια φορά θα βρεθούν στο εδώλιο του κατηγορουμένου στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης, 26 πολίτες της Χαλκιδικής, οι οποίοι αγωνίστηκαν για τα αυτονόητα αγαθά της υγείας τους, της προστασίας του περιβάλλοντος και για το μέλλον των παιδιών τους στην περιοχή. Αυτή τη φορά η δίκη αφορά επεισόδια που έγιναν πριν από περίπου 6 χρόνια στο Λάκκο Καρατζά, όταν στις 12 Μαίου του 2013, εκατοντάδες άτομα υπέστησαν βίαιη αστυνομική καταστολή. Οι κοινωνικοί αγώνες δεν πρέπει να δικάζονται και απαιτούμε την οριστική δικαίωση των συμπολιτών μας»

Ποια λέτε έκανε αυτές τις δηλώσεις; Η Κατερίνα Ιγγλέζη; Όχι! Χάσατε!

Τάδε έφη Κυριακή Μάλαμα, υποψήφια βουλευτής Χαλκιδικής του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία, σχετικά με τη δίκη του Λάκκου Καρατζά που άρχισε χθες Τετάρτη. Η κα Μάλαμα πειραματίζεται με την δοκιμασμένη συνταγή Ιγγλέζη και ελπίζει να τσιμπήσει τίποτα ψηφαλάκια από αυτά που μονοπωλεί εδώ και δυο εκλογικές αναμετρήσεις η βουλεύτρια της καρδιάς μας, Κατερίνα. Ενδοκομματικός συναγωνισμός δηλαδή για τις ψήφους όσων ακόμη μασάνε τέτοιου είδους σανό… Που μάλλον είναι πολύ λίγοι πλέον – και δεν φτάνουν για όλους οι ψήφοι…

 

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ ΓΙΑ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΡΕΥΜΑΤΟΣ

Η Διοίκηση του Επιμελητηρίου Χαλκιδικής με την υπ’ αριθμ 3944/26.06.2019 επιστολή της προς τον Διαχειριστή Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΔΕΔΔΗΕ ΑΕ ) και κοινοποίησή της προς τη Δ/νση Περιφέρειας Μακεδονίας – Θράκης με έδρα στον Πολύγυρο, αναφέρεται στο πρόβλημα που προέκυψε στην περιοχή της Ιερισσού από την διακοπή ρεύματος που προκλήθηκε στις 22 Ιουνίου 2019.

Συγκεκριμένα η επιστολή αναφέρει:

Αξιότιμοι κύριοι,

Με την παρούσα επιστολή μας, μεταφέρουμε την έντονη δυσαρέσκεια που προκλήθηκε σε επαγγελματίες, επιχειρηματίες και κατοίκους της περιοχής της Ιερισσού στην Χαλκιδική, όπου κατά τη διάρκεια της βραδιάς του Σαββάτου της 22η Ιουνίου, πραγματοποιήθηκε πολύωρη διακοπή ρεύματος, γεγονός που είχε σοβαρή επίπτωση στην λειτουργία των επιχειρήσεων τους, λαμβάνοντας υπόψη ότι βρισκόμαστε στην αρχή της καλοκαιρινής περιόδου.

Διακοπές ρεύματος που συνοδεύονταν και από αντίστοιχη διακοπή στην παροχή νερού , αφού δεν λειτουργούσαν και τα πιεστικά μηχανήματα πολλών τουριστικών καταλυμάτων και ξενοδοχείων, με άμεση επίπτωση και στο τουριστικό προϊόν του νομού μας.

Λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη ότι είμαστε στην αρχή της καλοκαιρινής περιόδου , όπου δεν παρατηρούνται ακόμα ακραία καιρικά φαινόμενα με υψηλές θερμοκρασίες (καύσωνας) και αθρόα προσέλευση τουριστών και επισκεπτών στον νομό μας, επιφυλασσόμαστε αν αυτή η διακοπή ρεύματος ήταν ένα τυχαίο γεγονός ή μια έκτακτη βλάβη, ή ένα πρόβλημα που δυστυχώς θα αντιμετωπίζουμε συνεχώς κατά τη διάρκεια της φετινής σεζόν και οφείλεται σε έλλειψη επαρκούς συντήρησης του δικτύου σας και σε ελλείψεις κατάλληλου τεχνολογικού εξοπλισμού και υλικών που απαιτούνται για την αντιμετώπισή τους.

Παρακαλούμε πολύ , για να μην αντιμετωπίσουμε άλλη παρόμοια δυσάρεστη κατάσταση σε οποιαδήποτε περιοχή του νομού μας κατά τη διάρκεια της φετινής καλοκαιρινής περιόδου και για να μην πληγούν οικονομικά οι επιχειρήσεις και γενικότερα οι τοπικές οικονομίες και κοινωνίες, φροντίστε να προβείτε σε όλες τις απαραίτητες εργασίες και ενέργειες από μέρους σας , ώστε να μην επαναληφθούν παρόμοια προβλήματα.

Είμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση και αναμένουμε να επιμεληθείτε άμεσα επί του θέματος.

 

[ΠΗΓΗ: http://aetoshal.blogspot.com, 26/6/2019]

ΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΠΩΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ; Η ΙΓΓΛΕΖΗ ΔΙΝΕΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΕΦ.ΣΥΝ. ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ!!!

Δεν χρειάζεται να στύψουμε το μυαλό μας για να βρούμε με τι επιχειρήματα η κα Ιγγλέζη θα ζητήσει εκ νέου τη ψήφο των συριζαίων που ζουν ανάμεσά μας… Η συνταγή είναι δοκιμασμένη και έπιασε δυο φορές… Πάμε τώρα για τρίτη (και φαρμακερή;)…

Το γέλιο είναι πως τη συνέντευξη την παίρνει άλλος ένας από το antigold δημοσιογραφικό παρεάκι του «αριστερού» τύπου, ο Απόστολος Λυκεσάς!

Στη συνέντευξη η κα Ιγγλέζη το λέει καθαρά: 

«Από το 2012 που είμαι βουλευτής συνεχίζω τον αγώνα που ξεκινήσαμε και παραμένω σταθερή στη θέση μου για την ακύρωση της υποτιθέμενης «επένδυσης» της «Ελληνικός Χρυσός». […] Στα χρόνια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ έγιναν σημαντικά βήματα όσον αφορά τον έλεγχο της ΑΕΠΟ και τη διαπίστωση σοβαρών και κατ’ εξακολούθηση παραβάσεων της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, την επιβολή προστίμων που, τον σχεδιασμό και την κατασκευή του φράγματος του ΧΥΤΕΑ του Κοκκινόλακκα κ.ά. Με την απόφαση Σκουρλέτη το 2016 αποδεικνύεται ότι δεν είναι δυνατή η εφαρμογή της μεθόδου του flash smelting και ότι η εταιρεία δεν μπορεί να τηρήσει τον βασικό όρο για τον οποίο της δόθηκε η άδεια. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να ολοκληρωθεί η αδειοδότηση και δεν πραγματοποιείται η καθετοποιημένη διαδικασία εξόρυξης χρυσού στις Σκουριές».

Δηλαδή, ξαναψηφίστε με, θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου να μην ολοκληρωθεί η επένδυση! Είδατε πόσο καλά το χειρίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ; Ακόμα βρίσκονται εκεί από όπου ξεκίνησαν, στο τίποτα…

Δεν ήταν ανάγκη να μας τα πει όλα αυτά η κα Ιγγλέζη και να προβάλλει το τεράστιο «έργο» της για την Χαλκιδική… Το γνωρίσαμε από πρώτο χέρι… Και η μόνη μας απορία είναι πόσοι ακόμα τρώνε σανό και θα ξαναψηφίσουν Ιγγλέζη με αυτά τα επιχειρήματα και αυτό το έργο για τον τόπο…

 

ΤΖΕΦΡΙ ΠΑΙΑΤ: ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ «ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ» ΤΙΣ ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΕ ΛΙΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Αμερικανικές επιχειρήσεις «περιμένουν» τις αποκρατικοποιήσεις σε λιμάνια και ενέργεια

«Αμερικανικές επιχειρήσεις ελπίζουν να δραστηριοποιηθούν στην Ελλάδα και να επωφεληθούν από τις ευκαιρίες στις αποκρατικοποιήσεις», ανέφερε ο Τζέφρι Πάιατ

Το ενδιαφέρον αμερικανικών επιχειρήσεων για τις αποκρατικοποιήσεις και ειδικότερα για τα λιμάνια επεσήμανε ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα, Τζέφρι Πάιατ, μιλώντας σε συνέδριο για τον ορυκτό πλούτο.

«Αμερικανικές επιχειρήσεις ελπίζουν να δραστηριοποιηθούν στην Ελλάδα και να επωφεληθούν από τις ευκαιρίες στις αποκρατικοποιήσεις, όπως για παράδειγμα την αποκρατικοποίηση των λιμανιών, την ενέργεια καθώς και στους τομείς της γνώσης και της τεχνολογίας», ανέφερε ο πρέσβης.

Τόνισε επίσης ότι οι επενδυτικές ευκαιρίες που υπάρχουν στην Ελλάδα και κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα δεν σχετίζονται μόνο με την εγχώρια αγορά αλλά με το ρόλο της χώρας ως διαύλου για τα Βαλκάνια και ως κόμβου για το εμπόριο, την ενέργεια και τις μεταφορές στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Σημείωσε ακόμη ότι προγράμματα όπως αυτό της Eldorado Gold είναι σημαντικά γιατί θα διευκολύνουν την διαφοροποίηση της οικονομίας πέραν των παραδοσιακών κλάδων του τουρισμού και της ναυτιλίας αλλά και επειδή η επιτυχία σχεδίων όπως αυτό θα δώσει σήμα στους ξένους επενδυτές ότι το επιχειρηματικό κλίμα στην Ελλάδα αλλάζει.

Ο κ. Πάιατ υπογράμμισε ότι οι ΗΠΑ έχουν επενδύσει στις σχέσεις με την Ελλάδα και υποστηρίζουν την πλήρη οικονομική της ανόρθωση ενώ χαρακτήρισε την χώρα μας έναν από τους πιο σημαντικούς συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή, δύναμη ειρήνης και σταθερότητας και μοντέλο για καλές σχέσεις γειτονίας.

Στο ίδιο συνέδριο επισημάνθηκε ότι ο ευρωπαϊκός στόχος για πλήρη απανθρακοποίηση της οικονομίας ως το 2050 περνά αναγκαστικά από την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου καθώς θα χρειαστούν μέταλλα για την παραγωγή ηλεκτρικών αυτοκινήτων, ανάπτυξη των ηλεκτρικών δικτύων, κατασκευή μπαταριών κ.α. Ωστόσο τονίστηκε ότι η ευρωπαϊκή πολιτική είναι αντιφατική καθώς δεν υπάρχει η απαιτούμενη υποστήριξη για την εξορυκτική βιομηχανία. Επισημάνθηκε ακόμη το γεγονός ότι ο κλάδος αντιμετωπίζει πρόσθετες επιβαρύνσεις για τη δραστηριότητά του στην ΕΕ που δεν υπάρχουν για τους ανταγωνιστές στις τρίτες χώρες.

Οι ομιλητές σημείωσαν τη συμβολή του κλάδου στις επενδύσεις στην απασχόληση τις εξαγωγές ενώ υπογράμμισαν ότι για να προσελκυστούν επενδύσεις χρειάζονται ταχύτερες διαδικασίες, προβλεψιμότητα, ασφάλεια δικαίου, σταθερότητα της φορολογίας και επίλυση των προβλημάτων στο αδειοδοτικό πλαίσιο.

[ΠΗΓΗ: http://www.newsnowgr.com, από greece-salonikia, 25/6/2019]

EUROSTAT: ΠΟΛΥ ΑΚΡΙΒΗ ΣΕ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΦΑΓΗΤΟ Η ΕΛΛΑΔΑ

Τις ακριβότερες τηλεπικοινωνίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση είχε η Ελλάδα το 2018, σύμφωνα με τα συγκεντρωτικά στοιχεία της Eurostat, τα οποία πάντως καταδεικνύουν ότι στις περισσότερες κατηγορίες αγαθών και υπηρεσιών η χώρα μας είναι φθηνότερη σε σχέση με τα περισσότερα κράτη-μέλη εκτός των χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ.

Οι τηλεπικοινωνίες στην Ελλάδα – στις οποίες περιλαμβάνονται τα κόστη ταχυδρόμησης και σύνδεσης στο διαδίκτυο – ήταν κατά 56,7% ακριβότερες σε σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ. Στην δεύτερη θέση βρέθηκε το Βέλγιο, όπου οι τηλεπικοινωνίες κόστιζαν 40,4% περισσότερο από τον κοινοτικό μέσο όρο.

Παρά τις προσπάθειες για ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα, όπως σχολιάζει ο ιστότοπος skai.gr, η Ελλάδα είναι ακριβότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και στα τρόφιμα, κατά 5,7%. Ακόμα πιο ακριβά τρόφιμα προσφέρει η Κύπρος, ούσα 8,4% πάνω από τον μέσο όρο των 28 κρατών-μελών.

Στην πράξη αυτό σημαίνει πως στις αγορές ψωμιού, τυριού, γάλακτος, κρεάτων, ψαριών, φρούτων και δημητριακών το καλάθι της ελληνίδας νοικοκυράς είναι πιο ακριβό από το αντίστοιχο στην Γερμανία, την Ολλανδία, την Ισπανία και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Η ακριβότερη χώρα της ΕΕ σε ό,τι αφορά το φαγητό είναι η Δανία (+30,3%). Όμως το κόστος εκτοξεύεται ακόμα περισσότερο εάν συνυπολογίσουμε τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών, με την Ελβετία να αναδεικνύεται “πρωταθλήτρια” στην ακρίβεια των τροφίμων, ούσα σχεδόν 64% πάνω από τον μέσο όρο των “28”.

Τρόφιμα και τηλεπικοινωνίες

Τα τρόφιμα και οι τηλεπικοινωνίες ωστόσο είναι οι δύο μοναδικές κατηγορίες αγαθών και υπηρεσιών, σε σύνολο δέκα, όπου η Ελλάδα είναι ακριβότερη από τον κοινοτικό μέσο όρο. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις οι χώρες που είναι φθηνότερες προέρχονται από την πρώην ΕΣΣΔ ή την πρώην Γιουγκοσλαβία.

Σύμφωνα με τα δεδομένα της Eurostat η χώρα μας είναι ιδιαίτερα φθηνή στην ενοικίαση και συντήρηση κατοικίας – όπου περιλαμβάνονται το κόστος ηλεκτροδότησης, υδροδότησης και ενέργειας – καθώς το κόστος είναι 38,6% χαμηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ.

Η Ελλάδα είναι επίσης αρκετά φθηνή στις υπηρεσίες μεταφορών, ούσα σχεδόν 24% κάτω από την μέση τιμή των “28”.

Τα στοιχεία φανερώνουν συνάμα πως η χώρα μας είναι ανταγωνιστική στο μέτωπο της εστίασης. Τα ξενοδοχεία, εστιατόρια, μπαρ και καφενεία είναι φθηνότερα από τον μέσο όρο κατά 17,3%. Μόνον Μάλτα και Πορτογαλία προσφέρουν οικονομικότερες υπηρεσίες ανάμεσα στα νοτιοευρωπαϊκά ή μεσογειακά κράτη-μέλη.

Ανάλογη είναι η εικόνα στον αλληλένδετο κλάδο της ψυχαγωγίας, όπου από τα πακέτα διακοπών έως τον κινηματογράφο και τα βιβλία ή τις εφημερίδες η Ελλάδα είναι φθηνότερη από τον μέσο όρο της ΕΕ κατά 16,1%.

 

[ΠΗΓΗ: https://www.capital.gr/, 25/6/2019]

ΈΝΑΣ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΚΟΣ ΔΡΑΚΟΣ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

Ο ιππόκαμπος, ιδιαίτερα δημοφιλής και αγαπητός, είναι ένας πραγματικός μικροσκοπικός δράκος που συγκινεί μικρούς και μεγάλους. Ωστόσο, βρίσκεται στην Κόκκινη Λίστα του International Union for Conservation of Nature (IUCN) για τα Απειλούμενα Είδη. Από το 1996 είχε ενταχθεί στα «τρωτά» είδη και από το 2003 έως σήμερα συμπεριλαμβάνεται στα είδη που δεν έχουν επαρκώς καταγραφεί.

Με αυτά τα δεδομένα, φανταστείτε την έκπληξη μιας ομάδας έμπειρων δυτών που ανακάλυψε στο Στρατώνι Χαλκιδικής έναν πυρήνα ιππόκαμπων να βρίσκονται συγκεντρωμένοι σε μια μικρή θαλάσσια περιοχή.

«Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου στη θάλασσα, μια φορά είχα συναντήσει έναν ιππόκαμπο κι αυτό όταν ήμουν πολύ μικρός. Το θυμάμαι ακόμα όμως. Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση. Πέρασαν πάνω από 25 χρόνια για να τους συναντήσω ξανά, τον Νοέμβριο του 2007, σε βάθος 10 μέτρων στην παραλία του Στρατωνίου στη Χαλκιδική» λέει ο Βασίλης Μεντόγιαννης, επαγγελματίας δύτης, μέλος της UFR Team, που δραστηριοποιείται εδώ και 20 χρόνια στον χώρο της τεχνικής κατάδυσης.

Από ένα τυχαίο, λοιπόν, γεγονός ξεκίνησε μια δυνατή σχέση που εξακολουθεί να αντέχει. Το 2007 μια μικρή στην αρχή παρέα ανθρώπων ξεκίνησε με αυξανομένη συχνότητα να παρακολουθεί τους ιππόκαμπους που ζουν στο Στρατώνι. Από την αρχή ένα ερώτημα τους απασχόλησε: γιατί μόνο εκεί; Και μάλιστα μόνο εκεί να συναντάται και το ιδιαίτερα σπάνιο γεγονός και τα δύο είδη ιππόκαμπων που υπάρχουν στην Ελλάδα, Hippocampus hippocampus και Hippocampus guttulatus, να συνυπάρχουν.

«Από τότε, λοιπόν, παρακολουθούμε συστηματικά τους ιππόκαμπους, κάνοντας έρευνες, μετρήσεις και δημοσιεύσεις στον Τύπο. Αποτέλεσμα της πολυετούς προσπάθειας για την ανάδειξη αυτού του καταπληκτικού φαινομένου ήταν η ίδρυση ενός ινστιτούτου ενάλιων ερευνών ειδικά για τον ιππόκαμπο» λέει ο Βασίλης Μεντόγιαννης.

Το Ιππόκαμπος Ενάλιο Ινστιτούτο είναι μία αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία με κυρίαρχο αντικείμενο τη μελέτη και την προστασία του ιππόκαμπου. Το ινστιτούτο δημιουργήθηκε από τους ίδιους τους ανθρώπους που με τόσο πάθος για τόσα έτη έκαναν όλη αυτή την προσπάθεια, κληροδοτώντας τα αποτελέσματά της σε αυτό. «Και εξακολουθεί να αναπνέει χάρη στη βοήθεια του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ), ο οποίος παρέχει οικονομική στήριξη, την Obrela Security Industries, η οποία χρηματοδοτεί, σε συνεργασία με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ), τη σχεδίαση και την κατασκευή ενός πρωτότυπου συστήματος παρακολούθησης και εποπτείας των ιππόκαμπων, τη μεταλλευτική εταιρεία Hellas Gold, η οποία χρηματοδότησε το 1ο Διεθνές Σχολείο – Έρευνα Ενάλιας Βιολογίας, την εταιρεία εμπορίας εξοπλισμού τεχνολογίας eGalaxy, η οποία παρείχε τηλεπικοινωνιακό υλικό. Τέλος, πολύ σημαντική ήταν και είναι η στήριξη που λαμβάνουμε από ανθρώπους κυρίως από την κοινότητα του Στρατωνίου, οι οποίοι καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια για να βοηθήσουν και να διευκολύνουν το ινστιτούτο στο έργο του» σημειώνει ο κ. Μεντόγιαννης.

Στο πλαίσιο του ινστιτούτου έχει δημιουργηθεί ένα πάρκο με διάφορες «φωλιές» για τους ιππόκαμπους, χρησιμοποιώντας ποικιλία υλικών. Και δεν έμειναν εκεί. «Τον Μάιο του 2017 αποφασίσαμε να τοποθετήσουμε κατασκευές και τεχνητά ενδιαιτήματα και σε ένα δεύτερο σημείο στο παράλιο Στρατώνι, σχεδόν μπροστά από το παραθαλάσσιο μπαρ Paraty. Σ’ εκείνη την περιοχή εντοπίστηκαν τα περισσότερα άτομα ιππόκαμπων (πύκνωση), από τις διατομές (transects) που είχαμε κάνει το 2016, καθώς εκεί έχουμε εντοπίσει κι ένα μικρό λιβάδι Ποσειδωνίας» περιγράφει ο κ. Μεντόγιαννης.

Τον περασμένο Μάιο διεπιστημονική ομάδα μελέτησε τον Ιππόκαμπο Στρατωνίου με τη συνεργασία του διεθνούς οργανισμού προστασίας του ιππόκαμπου Project Seahorse, του i-Seahorse, του Πανεπιστημίου της Πορτογαλίας και φυσικά της ελληνικής ομάδας. Την ίδια στιγμή η Σχολή Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ θα δοκιμάσει το πρωτότυπο (υποβρύχιο) σύστημα οπτικής παρακολούθησης (monitoring) των ιππόκαμπων αλλά και άλλων οργανισμών, με μόνιμη καταγραφή εικόνας και βίντεο με δυνατότητα ρύθμισης της συχνότητας δειγματοληψίας, αλλά και με σύστημα οπτικής αναγνώρισης του είδους.

Μάθετε περισσότερα για τους αγαπημένους ιππόκαμπους και το έργο του ινστιτούτου στο www.hippocampus-institute.org

[ΠΗΓΗ: https://freesunday.gr, της Ντέπυ Κουρέλλου, 24/6/2019]

ΤΟ ΧΡΥΣΑΦΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

*Πηγή: «Μια σταγόνα ιστορία. Μέρος Τρίτο. Η Ελλάδα πέρα από τα ιστορικά στερεότυπα» του Δημήτρη Καμπουράκη, εκδόσεις Πατάκη…

Πώς οι αμύθητοι θησαυροί της ανατολής «τροφοδότησαν» την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Επιστράτευσε 20.000 μουλάρια και 5.000 καμήλες για να μεταφέρει τον χρυσό και το ασήμι των Περσών

Επειδή στην Αρχαία Ελλάδα και στον γύρω της κόσμο κυκλοφορούσαν εκατοντάδες νομίσματα, οι κρατικοί θησαυροί ή οι μεγάλες ιδιωτικές περιουσίες υπολογίζονταν με ένα κοινά αποδεκτό μέτρο, το ασημένιο τάλαντο. Επρόκειτο για ένα θεωρητικό νόμισμα, αφού στην πράξη δεν υπήρχε, ούτε μπορούσε να υπάρξει. Ένα τάλαντο ισοδυναμούσε με την αξία 25 κιλών ασημιού, είτε αυτό ήταν κομμένο σε νόμισμα, σε πλάκες, σε ράβδους, είτε σε οποιαδήποτε άλλη μορφή. Με το ίδιο μέτρο, το ασημένιο τάλαντο, υπολογιζόταν και η αθροιστική αξία όλων των νομισμάτων του τότε γνωστού κόσμου, που το καθένα αποτελούνταν από διαφορετικό μέταλλο ή κράμα μετάλλων. 

Οι ηγεμόνες και οι βασιλιάδες έκοβαν νομίσματα από το χρυσό και το ασήμι που λεηλατούσαν, που μάζευαν από φόρους ή κυρίως που έβρισκαν σε μεταλλεία μέσα στο έδαφός τους. Η Αθήνα κατασκεύασε τον στόλο με τον οποίο αντιμετώπισε τους Πέρσες όταν ανακάλυψε τα μεταλλεία ασημιού του Λαυρίου και έκοψε έτσι νομίσματα. Ο Φίλιππος Β’ ο Μακεδών, έκοψε χρυσά νομίσματα μόλις ανακάλυψε τα μεταλλεία χρυσού της Χαλκιδικής, με τα οποία άρχισε να προετοιμάζει την εκστρατεία του στην Ασία- αυτή που τελικά πραγματοποίησε ο γιος του Αλέξανδρος. Όσο πλούτο όμως και αν κατάφεραν να διακινήσουν οι ελληνικές πόλεις της αρχαιότητας, ακόμη και στη μεγαλύτερη ακμή τους, ήταν ψίχουλα μπροστά στον πλούτο που διέθεταν οι Πέρσες ηγεμόνες, και κυρίως ο Μέγας Βασιλεύς τους. Ο Αλέξανδρος ξεκίνησε την εκστρατεία του εναντίον της Περσίας έχοντας στο χρηματοκιβώτιό του 70 τάλαντα, δηλαδή 1.750 κιλά ασήμι. Όταν αντιμετώπισε τον Δαρείο στη μάχη της Ισσού το 333 π.Χ., ο Αλέξανδρος ήταν σχεδόν χρεοκοπημένος, μετά τη νίκη του, όμως, και την υποχρέωση του αντιπάλου του, βρήκε στις αποσκευές του 3.000 τάλαντα, δηλαδή την αξία 65.000 κιλών ασημιού. Το ποσό ήταν πέραν κάθε ελληνικής φαντασίας και οι Μακεδόνες ζαλίστηκαν από τον θησαυρό των Περσών. Ο Αλέξανδρος έγινε ξαφνικά ζάμπλουτος και πίστεψε ότι θα μπορούσε να αγοράσει τα πάντα. Ούτε που μπορούσε να διανοηθεί ότι αυτά τα 3.000 τάλαντα δεν ήταν παρά το χαρτζιλίκι του Δαρείου για τα καθημερινά μικροέξοδα της εκστρατείας του. 

Όταν ο Μακεδόνας στρατηλάτης μπήκε στα Σούσα, βρήκε στις αποθήκες του Πέρση βασιλιά 50.000 τάλαντα σε ράβδους ασημιού, 9.000 τάλαντα σε χρυσούς δαρεικούς, δηλαδή νομίσματα, καθώς και 130 τόνους πορφυροβαφής, αξίας 5.000 ταλάντων ακόμα. Το σύνολο 64.000 τάλαντα ή 1.600.000 κιλά ασημιού, ποσό μυθικό. Και όμως, προχωρώντας προς τα βάθη της Ασίας, στην άλλη πρωτεύουσα της Περσικής Αυτοκρατορίας, ο Αλέξανδρος ανακάλυψε στις αποθήκες του Μεγάλου Βασιλέα άλλα 120.000 τάλαντα, δηλαδή άλλα 3.000.000 κιλά ασημιού. Υποθέτουμε ότι ο Αλέξανδρος είχε πια αντιληφθεί τι σήμαιναν οι θησαυροί της Ανατολής. Ο Διόδωρος αναφέρει πως, όταν αποφασίστηκε να μεταφερθεί ο θησαυρός της Περσέπολης στα Σούσα, συγκροτήθηκε ένα απίστευτα μακρύ καραβάνι από βαρυφορτωμένα ζώα – 20.000 μουλάρια και 5.000 καμήλες επιστρατεύτηκαν για τη μεταφορά. Ποτέ άλλοτε στην ιστορία δεν έχει αναφερθεί η εύρεση και σύληση ενός τέτοιου θησαυρού, μιας και το μόνο που θα μπορούσε να συγκριθεί μαζί του ήταν το ασήμι και το χρυσάφι που μετέφεραν στην Ισπανία οι τυχοδιώκτες που κατέστρεψαν τους πολιτισμούς των Μάγιας και των Ίνκας στην Κεντρική Αμερική. Όπως καθ’ υπερβολήν είχαν γράψει οι χρονογράφοι της εποχής με τον ινδιάνικο χρυσό και το ασήμι που μεταφέρθηκε από τα ισπανικά πλοία, θα μπορούσε να έχει χτιστεί μια γέφυρα που θα ξεκινούσε από την ακτή της Κεντρικής Αμερικής και θα κατέληγε στα σκαλοπάτια του παλατιού της Μαδρίτης. 

(Ο Αλέξανδρος νικά τον Δαρείο στη μάχη της Ισσού Ψηφιδωτό από την Πομπηία. Εικόνα: Wikimedia Commons)

 

[ΠΗΓΗ: https://www.mixanitouxronou.gr/*, 24/6/2019] 

“ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ” ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Τους ισχνούς ρυθμούς ανάπτυξης, της τάξης του 1,3%, κατά το πρώτο τρίμηνο του έτους σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2018 επιβεβαιώνει το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο και εκτιμά ότι θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια για να επιτευχθεί ο ετήσιος στόχος για επιτάχυνση του ΑΕΠ με ρυθμό άνω του 2%.

Στην τριμηνιαία έκθεση του, το Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο τονίζει ότι “το ΑΕΠ  αυξήθηκε, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις της ΕΛΣΤΑΤ, κατά 1,3% το α’ τρίμηνο του 2019 έναντι του αντιστοίχου τριμήνου του 2018. Πρόκειται για επίδοση σχετικά χαμηλή συγκριτικά με τα τελευταία επτά τρίμηνα. Ωστόσο, αποτιμάται θετικά το γεγονός ότι καταγράφεται τριμηνιαία πραγματική αύξηση του ΑΕΠ συνεχόμενα για δύο και πλέον έτη”.

Στη συνέχεια, όμως, επισημαίνεται ότι “η επίτευξη του στόχου για ετήσια μεγέθυνση  άνω του 2% προϋποθέτει σημαντικά ισχυρότερες επιδόσεις τα επόμενα τρίμηνα του  2019”.

 

[ΠΗΓΗ: https://www.capital.gr/, 24/6/2019]