Tag Archives: ΛΑΡΚΟ

ΛΑΡΚΟ: ΠΩΣ ΤΟ “ΚΡΑΤΙΚΟ ΖΟΜΠΙ” ΣΤΕΡΕΙ ΠΟΡΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΓΙΗ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

Προ ημερών, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ Μ. Παναγιωτάκης, επιβεβαίωσε και δημοσίως με δηλώσεις του, τις πληροφορίες περί νέας εκτίναξης του χρέους της υπό κρατικό έλεγχο βιομηχανίας νικελίου Λάρκο. Σύμφωνα με τον κ. Παναγιωτάκη, σε σύνολο οφειλών 380 εκατ. ευρώ που προέρχονται από τη μεγάλη βιομηχανία, τα 280 εκατ. ευρώ είναι χρέη της Λάρκο.

Η βιομηχανία που είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος καταναλωτής ενέργειας, έχει αποτύχει να ανταποκριθεί στις πολυάριθμες ρυθμίσεις που έχουν γίνει από τη ΔΕΗ, καθώς τα τελευταία χρόνια καταγράφει σημαντικές ζημιές και αδυνατεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της.

Σύμφωνα με τον τελευταίο δημοσιευμένο ισολογισμό της εταιρείας που αφορά στη χρήση του 2015 η ΛΑΡΚΟ εμφάνισε ζημιές 79,3 εκατ. ευρώ με μειωμένο τζίρο και μη βιώσιμα κόστη παραγωγής.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η μέση τιμή πώλησης του νικελίου διαμορφώθηκε στα 11886 δολάρια τον τόνο, όταν το εμπορικό κόστος της Λάρκο ήταν 16627 δολάρια ο τόνος, δηλαδή για κάθε τόνο που παρήγαγε η βιομηχανία κατέγραφε ζημιά 4741 δολάρια.

Δηλαδή η υπό κρατικό έλεγχο βιομηχανία παρήγαγε ζημιές 222 χιλιάδες την ημέρα (81,1 εκατ. δολ. συνολικά). Το μισθολογικό κόστος για τους 1124 εργαζόμενους διαμορφώθηκε στα 48,96 εκατ. ευρώ και αυξήθηκε κατά 1,11 εκατ. ευρώ, αντιπροσωπεύοντας το 19,1% του εμπορικού κόστους της επιχείρησης.

Ρεύμα

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η Λάρκο, η οποία είναι μεγάλος καταναλωτής ηλεκτρικής ενέργειας, απολαμβάνει ειδικές εκπτώσεις, οι οποίες εγείρουν σοβαρά ερωτήματα. Συγκεκριμένα παρά το γεγονός ότι οι οφειλές της προς τη ΔΕΗ συνεχώς αυξάνονται, της έχει χορηγηθεί έκπτωση συνέπειας 11% ενώ παράλληλα απολαμβάνει έκπτωση 6% για το προφίλ. Δηλαδή η Λάρκο ως καταναλωτής πληρώνει (θεωρητικά γιατί στην πράξη αδυνατεί να εξοφλεί τα τιμολόγια που της αποστέλλει η ΔΕΗ) περί τα 20 ευρώ/μεγαβατώρα λιγότερο από τις υπόλοιπες ενεργοβόρες βιομηχανίες. Σε ετήσια βάση το συνολικό ύψος της έκπτωσης που χορηγεί η ΔΕΗ στη Λάρκο υπολογίζεται στα 22 εκατ. ευρώ.

Προ δύο εβδομάδων μάλιστα είχε γίνει γνωστό ότι η ΔΕΗ προχώρησε στην αποστολή νέου εξώδικου διεκδικώντας οφειλές και προειδοποιώντας με διακοπή της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας. Κάτι που έχει κάνει και στο παρελθόν, χωρίς ωστόσο επιτυχία, αφού στην πορεία πάντοτε η βιομηχανία αθετούσε τους διακανονισμούς και διόγκωνε τις οφειλές της.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Χάρη Φλουδόπουλου, 30/10/2018]

ΣΤΑ ΑΖΗΤΗΤΑ Η ΛΑΡΚΟ, ΔΙΑΤΡΗΤΟΣ Ο ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Προ ημερών στο διοικητικό συμβούλιο της ΔΕΗ παρουσιάστηκαν στοιχεία για τις ανεξόφλητες οφειλές των πελατών της επιχείρησης. Στην κορυφή της λίστας φιγουράριζε το όνομα της πολύπαθης προβληματικής κρατικής βιομηχανίας νικελίου ΛΑΡΚΟ, η οποία οφείλει στη ΔΕΗ το ιλιγγιώδες ποσό των 285 εκατ. ευρώ. Μάλιστα, οι συγκεκριμένες οφειλές αποτελούν το 75% των συνολικών ανεξόφλητων οφειλών πελατών της ΔΕΗ από την υψηλή τάση, δηλαδή τη βαριά βιομηχανία.

Το πρόβλημα των χρεών προς τη ΔΕΗ είναι ένα από τα πολλά που καλείται να διαχειριστεί η εταιρεία, η οποία βρίσκεται σε διαρκή κλοιό ζημιών και αδυνατεί να καταρτίσει ένα ρεαλιστικό και βιώσιμο πλάνο για να συνεχίσει τη δραστηριότητά της. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο τελευταίος ισολογισμός της εταιρείας αφορά τη χρήση του 2015, ενώ για τις χρήσεις του 2016 και του 2017 δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί τα μεγέθη. Σύμφωνα με πληροφορίες το πρόβλημα στην κατάρτιση του νέου ισολογισμού έγκειται στην απαίτηση των ορκωτών λογιστών να γίνει επικαιροποίηση με βάση τις νεότερες εμπορικές αξίες των παγίων της εταιρείας. Για το θέμα υπάρχει αναφορά και στις παρατηρήσεις των ορκωτών, όπου εκφράζεται επιφύλαξη για την αύξηση το 2015 κατά 271 εκατ. ευρώ της αξίας των παγίων που αφορούν την αξία των ορυχείων, των κτιριακών εγκαταστάσεων και των τεχνικών έργων. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η ελεγκτική ζήτησε να υπάρξει νέα, ανεξάρτητη αποτίμηση, ενώ ενδεχόμενη αναπροσαρμογή προς τα κάτω της αξίας των παγίων θα έχει επίπτωση στην καθαρή θέση της εταιρείας.

Ως προς τα μεγέθη του 2015, η εικόνα του ισολογισμού αποτυπώνει ανάγλυφα τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει η ΛΑΡΚΟ, η οποία εμφάνισε 79,3 εκατ. ευρώ ζημίες, με μειωμένο τζίρο και υψηλότατα, μη βιώσιμα, κόστη παραγωγής. Είναι χαρακτηριστικό ότι η μέση τιμή πώλησης του νικελίου διαμορφώθηκε στα 11.886 δολάρια ο τόνος, όταν το εμπορικό κόστος της ΛΑΡΚΟ ήταν 16.627 δολάρια ο τόνος, δηλαδή για κάθε τόνο που παρήγε η βιομηχανία κατέγραφε ζημία 4.741 δολαρίων. Δηλαδή η υπό κρατικό έλεγχο βιομηχανία παρήγε ζημίες 222.000 δολ. την ημέρα (81,1 εκατ. δολ. συνολικά). Το μισθολογικό κόστος για τους 1.124 εργαζομένους διαμορφώθηκε στα 48,96 εκατ. ευρώ και αυξήθηκε κατά 1,11 εκατ. ευρώ, αντιπροσωπεύοντας το 19,1% του εμπορικού κόστους της επιχείρησης.

Σημειώνεται ότι, εκτός των άλλων δαπανών, η εταιρεία ήδη αντιμετωπίζει από φέτος και το σημαντικό πρόβλημα της αύξησης των τιμών των δικαιωμάτων εκπομπής ρύπων. Συγκεκριμένα, η ΛΑΡΚΟ εκπέμπει 820.000 τόνους CΟ2, για τους οποίους λαμβάνει δωρεάν δικαιώματα για 710.000 τόνους. Το υπόλοιπο καλύφθηκε από τα αποθέματα των δικαιωμάτων και από νέες αγορές (με κόστος έως 250.000 ευρώ). Το 2018, με την τιμή στη spot αγορά να έχει εκτιναχθεί στα 20 ευρώ ο τόνος από τα 5 ευρώ πέρυσι, η εταιρεία έχει μικρότερη δωρεάν κατανομή και θα χρειαστεί να αγοράσει έως 150.000 δικαιώματα εκπομπής με κόστος έως 3 εκατ. ευρώ.

Ως προς το τρέχον περιβάλλον της αγοράς, φέτος τον Ιούνιο οι τιμές νικελίου κατέγραψαν υψηλό τριετίας, φτάνοντας μέχρι και τα 15.700 δολάρια ο τόνος, ωστόσο το τελευταίο τρίμηνο οι τιμές υποχώρησαν εκ νέου, φτάνοντας τον Σεπτέμβριο στα 12.200 δολάρια ο τόνος. Ακόμα και στις υψηλότερες τιμές (από τα 13.500 έως τα 15.700 δολάρια), που διάρκεσαν για ένα τρίμηνο, η εταιρεία το μόνο που πέτυχε ήταν να περιορίσει τις ζημίες της (με βάση τα λειτουργικά κόστη του 2015) στα 1.000 έως 3.000 δολάρια ο τόνος.

Προβληματισμός

Σύμφωνα με πληροφορίες, το θέμα της ΛΑΡΚΟ ήταν ένα από τα ζητήματα που τέθηκαν επί τάπητας κατά την πρόσφατη επίσκεψη της επιτρόπου Ανταγωνισμού, Μαργκρέτε Βεστάγκερ, στην Ελλάδα. Υπενθυμίζεται ότι για τη ΛΑΡΚΟ υπάρχει ήδη καταδίκη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού για την υπόθεση των εγγυήσεων που παρέσχε το Δημόσιο κατά τα έτη 2008, 2010 και 2011, αλλά και για τη συμμετοχή του ελληνικού Δημοσίου στην αύξηση κεφαλαίου του 2009.

Σύμφωνα με την απόφαση της Επιτροπής, οι κινήσεις αυτές δεν δικαιολογούνταν με όρους αγοράς και χαρακτηρίστηκαν ως παράνομες κρατικές ενισχύσεις. Το 2014 εκδόθηκε απόφαση της Επιτροπής που ζητεί την άμεση ανάκτηση και επιστροφή των 136 εκατ. ευρώ, ωστόσο η υλοποίηση της απόφασης πάγωσε, καθώς υπήρξε συμφωνία για σχέδιο πώλησης της εταιρείας μέσω δύο παράλληλων διαδικασιών πώλησης για τα ιδιωτικά πάγια της εταιρείας και χωριστά για τα δημόσια μεταλλεία που έχουν παραχωρηθεί στη ΛΑΡΚΟ. Το τότε σχέδιο οδηγήθηκε σε τέλμα, καθώς η νέα κυβέρνηση το 2015 θεώρησε ότι μπορεί υπό κρατικό έλεγχο να πετύχει να γυρίσει την εταιρεία σε κερδοφορία. Ωστόσο το επιχειρησιακό σχέδιο για τον εξορθολογισμό της παραγωγής, τη μείωση του λειτουργικού κόστους και την εξυγίανση της εταιρείας ουδέποτε εφαρμόστηκε.

Ο κίνδυνος για πτώχευση και εκκαθάριση

Ειδικά για το θέμα των χρεών προς τη ΔΕΗ, υπάρχει σοβαρός προβληματισμός, αφού, εάν σταματήσει να ηλεκτροδοτείται η βιομηχανία, ουσιαστικά οδηγείται σε οριστικό λουκέτο, και η ΔΕΚΟ θα πρέπει να διαγράψει σημαντικό μέρος, αν όχι όλες τις απαιτήσει της έναντι της βιομηχανίας νικελίου. Την ίδια στιγμή, τα μηνύματα που έρχονται από τις τελευταίες βολιδοσκοπήσεις ενδεχόμενων ενδιαφερομένων επενδυτών είναι εξαιρετικά αρνητικά.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι το ΤΑΙΠΕΔ, στο οποίο έχει περιέλθει ο έλεγχος των μετοχών του Δημοσίου στη βιομηχανία, δεν έχει ακουμπήσει την υπόθεση της ΛΑΡΚΟ, για την οποία στο παρελθόν είχε ξεκινήσει διαγωνισμός και είχε εκδηλωθεί ενδιαφέρον από ελληνικούς αλλά και ξένους βιομηχανικούς ομίλους. Σε διαφορετική περίπτωση, εάν δεν υπάρξει άλλη εξέλιξη, είναι σαφές ότι ο δρόμος της επίσημης πτώχευσης και της εκκαθάρισης δύσκολα μπορεί να αποφευχθεί.

[ΠΗΓΗ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ-ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ, του Χάρη Φλουδόπουλου, 06/10/2018]

«ΚΑΥΤΗ ΠΑΤΑΤΑ» ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Η ΛΑΡΚΟ

«Εχουμε μια καυτή πατάτα στα χέρια μας». Με αυτά τα λόγια αναφέρεται στο θέμα της Λάρκο κορυφαίος κυβερνητικός παράγοντας, καθώς η βιομηχανία βρίσκεται σε αδιέξοδο μετά την καταδίκη της χώρας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τη μη τήρηση της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ανάκτηση των κρατικών ενισχύσεων, ύψους 135 εκατ. ευρώ. Το θέμα προβληματίζει και τη ΔΕΗ, η οποία, παρά την υπογραφή ευνοϊκής σύμβασης προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας, δεν έχει δει στα ταμεία της λεφτά από τη Λάρκο. Οι ανεξόφλητες οφειλές έχουν ξεπεράσει τα 350 εκατ. ευρώ και «τρέχουν» με 50 εκατ. ευρώ τον μήνα, και η διοίκηση της ΔΕΗ είναι έτοιμη να «κατεβάσει» τον διακόπτη. «Θα αναγκαστούμε να κόψουμε το ρεύμα», δηλώνει στέλεχος της εταιρείας, επισημαίνοντας τις ευθύνες της διοίκησης έναντι των μετόχων της εταιρείας. Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, φαίνεται να εξετάζει, έστω και με καθυστέρηση, την ιδιωτικοποίηση της Λάρκο, αφού, βάσει απόφασης της Ε.Ε. το 2014, στην περίπτωση αυτή οι κρατικές ενισχύσεις δεν θα επιβαρύνουν τον νέο ιδιοκτήτη.

 

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 9/3/2018]

Η ΛΑΡΚΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ 135.800.000 € ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

Ένα βήμα πριν από το οριστικό «λουκέτο» η κρατική Λάρκο! Λίγο πριν από το «λουκέτο» βρίσκεται η κρατική βιομηχανία Λάρκο, μία από τις πέντε μεγαλύτερες του κόσμου στην παραγωγή νικελίου.

Οι εξελίξεις έχουν πάρει δραματική τροπή μετά και την απόρριψη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο της προσφυγής της διοίκησης της εταιρείας κατά της απόφασής του να επιστρέφει στο ελληνικό Δημόσιο παράνομες κρατικές ενισχύσεις ύψους 135.800.000 ευρώ που της χορηγήθηκαν την περίοδο 2008-2011. Η λύση για την πολύπαθη βιομηχανία αναζητείται ανάμεσα στα υπουργεία Οικονομικών και Ενέργειας, χωρίς ωστόσο να έχει μέχρι στιγμής δοθεί κάποιο σινιάλο ως προς τη μέθοδο διάσωσής της. Η κυβέρνηση μέχρι και τις αρχές του περασμένου φθινοπώρου διατεινόταν πως μεταφορά της από το ΤΑΙΠΕΔ στο Υπερταμείο θα οδηγούσε σε αξιοποίησή της με πολιτικά διαχειρίσιμο τρόπο.

Ετσι, σύμφωνα με τα έως τώρα δεδομένα, η προβληματική βιομηχανία θα πρέπει να επιστρέφει στο Δημόσιο κρατικές ενισχύσεις ύψους 135.800.000 ευρώ. Η Λάρκο κάθε χρόνο συσσωρεύει ζημιές της τάξης των 75.000.000 με 80.000.000 ευρώ και επιπλέον έχει διακανονίσει ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τη ΔΕΗ ύψους 240.000.000 ευρώ.

Να σημειωθεί πως το ΤΑΙΠΕΔ κατέχει το 55,2% της εταιρείας, η Εθνική Τράπεζα το 33,4% και η ΔΕΗ το 11,4%.

Κάποια από τα σενάρια που φέρονται να έχουν πέσει στο τραπέζι για τη διάσωσή της είναι να επιδιωχθεί η εφαρμογή του μοντέλου των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά. Να αιτηθεί δηλαδή την ένταξή της σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης και στη συνέχεια να διερευνηθεί η δυνατότητα εισόδου επενδυτή. Ωστόσο, και για αυτή τη φόρμουλα, η κυβέρνηση αναμένει τη σχετική απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών για την υπόθεση των Ναυπηγείων προκειμένου να προχωρήσει και σε αντίστοιχες ενέργειες και με τη Λάρκο. Βεβαίως, μια τέτοια επιλογή προϋποθέτει και την εκ των προτέρων συνεννόηση της κυβέρνησης με τη Γενική Διεύθυνση fc Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προκειμένου να διασφαλιστεί πως με αυτή τη λύση οι παράνομες κρατικές ενισχύσεις θα διαγραφούν.

[ΠΗΓΗ: ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ, του Χρήστου Κολώνα, 17/2/2018]

ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ Η ΛΑΡΚΟ

Τέλος χρόνου για τη διάσωση της ΛΑΡΚΟ σήμανε η χθεσινή απόρριψη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο της προσφυγής της εταιρείας κατά των αποφάσεων της Επιτροπής για ανάκτηση κρατικών ενισχύσεων ύψους 135 εκατ. ευρώ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με την απόφαση που εξέδωσε χθες απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή της ΛΑΡΚΟ με αίτημα την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής περί των κρατικών ενισχύσεων, εξέλιξη που βαθαίνει πλήρως το αδιέξοδο γύρω από τη λειτουργία της ιστορικής μεταλλευτικής βιομηχανίας και υποχρεώνει την κυβέρνηση να στραφεί σε λύσεις που επιμελώς απέφυγε το προηγούμενο διάστημα, επικαλούμενη την εκκρεμότητα της προσφυγής και την πιθανότητα ανατροπής των αρνητικών εξελίξεων που δρομολόγησε με απόφασή της η Ε.Ε. τον Μάρτιο του 2014.

Η απόρριψη της προσφυγής της ΛΑΡΚΟ καθιστά εφαρμοστέα την απόφαση της Επιτροπής για επιστροφή των κρατικών ενισχύσεων καθώς και την καταδικαστική απόφαση που εξέδωσε τον Νοέμβριο του 2017 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τη μη συμμόρφωση της χώρας μας με αυτή. Η Επιτροπή τον Μάρτιο του 2014 έκρινε ως παράνομες τις εγγυήσεις που παρείχε το ελληνικό Δημόσιο στη ΛΑΡΚΟ το 2008, το 2010 και το 2011 αλλά και τη συμμετοχή στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου του 2009, καθώς εκτίμησε ότι με την οικονομική κατάσταση της εταιρείας η απόφαση του Δημοσίου δεν ελήφθη με επιχειρηματικά κριτήρια και άρα συνιστά κρατική ενίσχυση.

Η Ελλάδα δεν αξιοποίησε τη δυνατότητα που έδωσε η Επιτροπή με την παράλληλη απόφασή της, τον Μάρτιο του 2014, η οποία προέβλεπε ότι στην περίπτωση που υλοποιούσε το σχέδιο πώλησης στοιχείων ενεργητικού της εταιρείας και την ένταξη στη συνέχεια της ΛΑΡΚΟ σε καθεστώς εκκαθάρισης, η υποχρέωση ανάκτησης των κρατικών ενισχύσεων δεν θα μεταβιβαζόταν στον νέο ιδιοκτήτη.

Η απόφαση αυτή άφηνε τα περιθώρια εξυγίανσης της ΛΑΡΚΟ και αναζήτησης στρατηγικού επενδυτή, σχεδιασμός όμως που δεν περπάτησε υπό το βάρος των συνδικαλιστικών και πολιτικών πιέσεων.

Σήμερα και μετά τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να επανεξετάσει άρδην την πολιτική της για παραμονή της εταιρείας υπό δημόσιο έλεγχο και να επιλέξει μεταξύ πώλησης και πτώχευσης, αφού η οικονομική της κατάσταση καθιστά αδύνατη την επιστροφή των κρατικών ενισχύσεων.

Η πολύπαθη μεταλλευτική βιομηχανία μετρά σχεδόν κάθε χρόνο ζημίες της τάξης των 75-80 εκατ. ευρώ και είναι χαρακτηριστική του οικονομικού αδιεξόδου η δήλωση του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας κ. Άνθιμου Ξενίδη προσφάτως στη Βουλή: «Δουλεύουμε, παράγουμε και πουλάμε κάτω του κόστους. Αυτό μπορείς να το κάνεις αλλά για λίγο χρονικό διάστημα, εμάς διήρκεσε πολύ». Η εταιρεία δουλεύει με ζημίες άνω των 200.000 δολ. την ημέρα, χωρίς μάλιστα να πληρώνει ρεύμα καθώς αδυνατεί να ανταποκριθεί ακόμη και στη νέα σύμβαση με τη ΔΕΗ, η οποία περιορίζει το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας από τα 4.000 δολάρια ο τόνος στα 2.500 δολάρια. Η σύμβαση ρυθμίζει και ανεξόφλητες οφειλές της εταιρείας προς τη ΔΕΗ ύψους 260 εκατ. ευρώ.

Ο υπουργός Ενέργειας Γιώργος Σταθάκης είχε προαναγγείλει από τον περασμένο Αύγουστο μέτρα για την εξυγίανση της ΛΑΡΚΟ μέσα στο φθινόπωρο του 2017, τα οποία μέχρι στιγμής δεν έχουν κοινοποιηθεί.

 

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, της Χρύσας Λιάγγου, 2/2/2018]

ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ

Τον επικαιροποιημένο υπολογισμό της συνολικής προς ανάκτηση ενίσχυσης της ΛΑΡΚΟ (135 εκατ. ευρώ) και τα έγγραφα που αποδεικνύουν την εφαρμογή της απόφασης ανάκτησης ζητεί με επιστολή της προς τις ελληνικές αρχές η Ε.Ε., και μάλιστα εντός 20 εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία αποστολής της, δηλαδή την 15η Νοεμβρίου 2017. Η επιστολή έρχεται μόλις μία εβδομάδα μετά την καταδικαστική για την Ελλάδα απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (9 Νοεμβρίου) για τις κρατικές ενισχύσεις της ΛΑΡΚΟ. Η Επιτροπή στην επιστολή της επισημαίνει την πρόβλεψη του άρθρου 8 της απόφασης του Μαρτίου του 2014 περί ανάκτησή των κρατικών ενισχύσεων, που λέει ότι «τα ανακτώμενα ποσά βαρύνονται με τόκο από την ημερομηνία που τέθηκαν στη διάθεση του αποδέκτη έως την ημερομηνία της πραγματικής τους ανάκτησή». Από τότε έχουν περάσει πάνω από τρία χρόνια. Η Επιτροπή προτείνει στις ελληνικές αρχές συνάντηση για να εκτελεστεί με τον καλύτερο τρόπο από κοινού η απόφαση.

 

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 27/11/2017]

ΣΟΚ ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΡΚΟ ΜΕ ΖΗΜΙΕΣ 223.598 ΕΥΡΩ ΤΗ ΜΕΡΑ

Σε πλήρες αδιέξοδο έχει περιέλθει η κρατική βιομηχανία παραγωγής νικελίου Λάρκο, ως αποτέλεσμα των διαχρονικών προβλημάτων κακοδιοίκησης και σπατάλης αλλά και της εγγενούς αδυναμίας του κράτους να λειτουργήσει με αμιγώς ανταγωνιστικούς όρους τη βιομηχανία και να εκσυγχρονίσει τη λειτουργία της.

Την ίδια στιγμή  κυβέρνηση και υπουργείο Ενέργειας επιμένουν ότι η Λάρκο θα παραμείνει υπό κρατικό έλεγχο, απόφαση που έχει οδηγήσει στην απόσυρση όλων των επενδυτών που στο παρελθόν είχαν ενδιαφερθεί να αναλάβουν το κόστος της εξυγίανσης και του εκσυγχρονισμού της πάλαι ποτέ κραταιάς (επί εποχής Μποδοσάκη) βιομηχανίας νικελίου.

Ωστόσο στην πράξη το εγχείρημα διάσωσης της Λάρκο υπό κρατικό έλεγχο αποδεικνύεται πολύ πιο δύσκολο αλλά και… δαπανηρό. Αφού όπως παραδέχεται η ίδια η διοίκηση, που διορίστηκε από τη σημερινή κυβέρνηση τον Αύγουστο του 2015, δεν έχει καταφέρει μέχρι σήμερα και μετά από δύο χρόνια ουσιαστικής αδράνειας (δεν έχει δημοσιευτεί ούτε καν ο ισολογισμός στη διαύγεια) να οδηγήσει την εταιρεία στο να περιορίσει τις ζημιές της. Αντίθετα εκείνο που έχει συμβεί είναι να επιτείνονται τα προβλήματα, να αυξάνονται οι ζημιές αλλά και οι υπερημερίες των ληξιπρόθεσμων οφειλών σε προμηθευτές με πρώτη και κύρια τη ΔΕΗ. Η κατάσταση βεβαίως περιπλέκεται ακόμη περισσότερο εξαιτίας των παράνομων κρατικών ενισχύσεων ύψους 136 εκατ. ευρώ  για τις οποίες υπάρχει καταδίκη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Ποια είναι λοιπόν τα στοιχεία που αυτή τη στιγμή ισχύουν για τα οικονομικά μεγέθη της Λάρκο;

Σύμφωνα με στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το Capital.gr κάθε ημέρα που περνά η υπό κρατικό έλεγχο βιομηχανία νικελίου Λάρκο καταγράφει ημερήσιες ζημιές 223.598 ευρώ. Για φέτος η εταιρεία με βάση τις παραδοχές της διοίκησης οδεύει σε ζημιές συνολικού ύψους 81.613.434 ευρώ. Οι ζημιές αυτές θα είναι αυξημένες σε σχέση με τον τελευταίο δημοσιευμένο ισολογισμό της εταιρείας (ζημιές 75 εκατ. ευρώ).

Πιο αναλυτικά, ενώ ο συνολικός κύκλος εργασιών της εταιρείας προβλέπεται να φτάσει τα 151.350.926 ευρώ, τα συνολικά κόστη της θα διαμορφωθούν στα  232.964.360 ευρώ οδηγώντας την για μια ακόμη χρήση (με βάση τον προϋπολογισμό της εταιρείας και εάν δεν ληφθούν άλλα μέτρα) σε εκτεταμένες ζημιές.

Με βάση τα στοιχεία της ίδιας της Λάρκο, λοιπόν, κάθε τόνος νικελίου που παράγεται αυτή τη στιγμή κοστίζει 13.788 ευρώ, κόστος σημαντικά υψηλότερο από την τιμή πώλησης του νικελίου που είναι διεθνώς εμπορεύσιμο μέταλλο, η τιμή του οποίου καθορίζεται στο London Metal Exchange. Συγκεκριμένα για κάθε τόνο που παράγεται η εταιρεία μπαίνει μέσα πάνω από 4 χιλιάδες δολάρια.

Θέμα βιωσιμότητας

Τι σημαίνουν όλα αυτά τα στοιχεία, με δεδομένο μάλιστα ότι υπάρχει ήδη η εκκρεμής καταδίκη της εταιρείας για παράνομη κρατική ενίσχυση;

Ακόμη και η ίδια διοίκηση της Λάρκο, παραδέχεται επισήμως ότι εάν οι ισχύουσες τιμές πώλησης νικελίου και το υφιστάμενο κόστος παραγωγής παραμείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα στα ίδια επίπεδα τότε θα υπάρχει θέμα βιωσιμότητας της εταιρείας.

Το πρόβλημα επιτείνεται καθώς οι ενδείξεις για την πορεία της αγοράς νικελίου είναι αρνητικές και οι τιμές δεν παρουσιάζουν την κυκλικότητα που είχαν στο πρόσφατο παρελθόν, όταν ο ανοδικός κύκλος επέτρεπε για κάποιο διάστημα στη βιομηχανία να καταγράφει ευκαιριακά κέρδη που κάλυπταν πρόσκαιρα κάτω από το χαλί τα υψηλά κόστη παραγωγής, τις σπατάλες και την κακοδιαχείριση.

ΔΕΗ

Ένα ακόμη σοβαρό ζήτημα που ανακύπτει είναι η θέση της ΔΕΗ. Θυμίζουμε ότι η διοίκηση της ΔΕΗ με εισήγησή της προς τη ΓΣ της εταιρείας πρότεινε νέο τιμολόγιο και ρύθμιση των πρόσφατων οφειλών της Λάρκο. Η εισήγηση της διοίκησης της ΔΕΗ έγινε δεκτή από τη ΓΣ.

Ωστόσο ακόμη και σήμερα παραμένει ασαφές εάν η Λάρκο ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του διακανονισμού. Κάποιες πληροφορίες μιλούν για δόση ύψους 5 εκατ. ευρώ που πρέπει να καταβληθεί το Σεπτέμβριο και η οποία βρίσκεται στον αέρα.

Σε κάθε περίπτωση, η διοίκηση της ΔΕΗ έχει δηλώσει προς τους μετόχους ότι ο διακανονισμός με τη Λάρκο γίνεται υπό την αίρεση της υλοποίησης συγκεκριμένου προγράμματος που θα οδηγεί στη βιωσιμότητα της Λάρκο, προκειμένου να συνεχίσει η βιομηχανία να λειτουργεί και να αποπληρώσει τις οφειλές της.

Πως μπορεί να συμβεί αυτό όταν η εταιρεία μπαίνει μέσα κάθε μέρα 223 χιλιαδες ευρώ απομένει να απαντηθεί στην πράξη.

Σεπτέμβριο οι αποφάσεις

Σημειώνεται ότι ο υπουργός ενέργειας Γ. Σταθάκης που έχει αποδώσει ευθύνες στις προηγούμενες κυβέρνησεις για την κατάσταση της Λάρκο (για κακοδιαχείριση, σπατάλες και βολέματα ημετέρων) έχει προαναγγείλει για το Σεπτέμβριο δύσκολες αποφάσεις για την εταιρεία. Σε κάθε περίπτωση όμως έχει δηλώσει ότι η εταιρεία θα παραμείνει υπό κρατικό έλεγχο.

Τέλος να αναφερθεί ότι η διοίκηση της Λάρκο ζήτησε νομική ιδιωτική γνωμάτευση, βάσει της οποίας οι εργαζόμενοι στην εταιρεία δεν εμπίπτουν στους μισθολογικούς περιορισμούς που έχουν επιβληθεί από το μνημόνιο και ως εκ τούτου οι μισθοί, οι υπερωρίες και οι άλλες πάσης φύσεως αμοιβές και παροχές που λαμβάνουν δεν εμπίπτουν στις διατάξεις για την επιβολή πλαφόν που έχει επιβληθεί στους δημόσιους υπαλλήλους, τους υπαλλήλους των ΟΤΑ και των ΔΕΚΟ.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, του Χάρη Φλουδόπουλου, 3/8/2017]

 

ΛΑΡΚΟ: ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ

 

Αναδιοργάνωση της ΛΑΡΚΟ το φθινόπωρο προανήγγειλε ο υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος Γιώργος Σταθάκης στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, καλώντας όλες τις πλευρές (διοίκηση, εργαζόμενους, μετόχους-ΔΕΗ) να κάνουν ης αναγκαίες υποχωρήσεις προκειμένου να ληφθούν οι απαραίτητες «σημαντικές αποφάσεις» για τη βιωσιμότητα της επιχείρησης.

Ενημερώνοντας χθες την επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής σχετικά με το μέλλον της ΛΑΡΚΟ, ο κ. Σταθάκης ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνηση θα τηρήσει τη δέσμευσή της για μεταφορά της εταιρείας στην Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας (υπερταμείο) με διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα της και προανήγγειλε σχέδιο αναδιοργάνωσης της ΛΑΡΚΟ το φθινόπωρο. Μίλησε, μάλιστα, για «σημαντικές αποφάσεις» τόσο σε επίπεδο βραχυχρόνιας όσο και μακροχρόνιας διαχείρισης. «Καλούμαστε να λύσουμε μια πολύ δύσκολη εξίσωση. Χρειάζονται υποχωρήσεις από όλες τις πλευρές για την αναδιοργάνωση και ισχυροποίηση της εταιρείας» είπε και απευθύνθηκε στη διοίκηση, στους εκπροσώπους των εργαζομένων, στους μετόχους και όλους τους εμπλεκόμενους φορείς. Ο κ. Σταθάκης αναγνώρισε μάλιστα ότι η ΛΑΡΚΟ βρίσκεται σε ιδιαίτερα δυσχερή οικονομική κατάσταση, την οποία απέδωσε στη μακροχρόνια κακοδιαχείριση. Ανέφερε, ωστόσο, ότι πρόβλημα των παλαιών χρεών της εταιρείας προς τη ΔΕΗ διευθετήθηκε σε μεγάλο βαθμό και πλέον απομένει να επιλυθεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς και η διαμάχη με την Ευρωπαϊκή Αρχή Ανταγωνισμού για το ζήτημα των κρατικών ενισχύσεων

Σε τοποθέτησή του ο πρόεδρος της ΛΑΡΚΟ Μιχάλης Ρένεσης ανέφερε ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η επιχείρηση είναι η χαμηλή τιμή του νικελίου το οποία πωλείται πολύ κάτω του κόστους παραγωγής, παρά την περιστολή δαπανών. Σε αυτό το πλαίσιο ο διευθύνων σύμβουλος της ΛΑΡΚΟ Ανθιμος Ξενίδης πρότεινε να ληφθεί απόφαση για μείωση της παραγωγής. «Εάν οι τιμές συνεχίσουν έτσι πρέπει να μειώσουμε την παραγωγή. Η μείωση της παραγωγής μπορεί να γίνει είτε βγάζοντας έξω ένα από τα πέντε καμίνια (περίπου 12% μείωση) ή μπορείς να μειώσεις δύο καμίνια, δηλαδή να πας προοδευτικά». Ξεκαθάρισε, όμως, ότι η επιχείρηση δεν μπορεί να μηδενίσει την παραγωγή της λόγω βραχυχρόνιων υποχρεώσεων. «Πρέπει να πάμε σταδιακά στη μείωση της παραγωγής, έως εκεί που θα ισορροπήσει, βλέποντας πάντα τις τιμές και επανεξετάζοντας την κατάσταση» ανέφερε. Εκ μέρους του σωματείου εργαζομένων της επιχείρησης ο Ανδρ. Κορεντζέλος τόνισε ότι οι εργαζόμενοι θα μπουν σε ένα τραπέζι των διαπραγματεύσεων «που να διατηρεί τις θέσεις εργασίας, να καλύπτει τα οργανικά κενά, να καταργεί το δουλεμπόριο στη ΛΑΡΚΟ και να λέει όχι στην ιδιωτικοποίηση της εταιρείας».

Από την πλευρά του ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ Μανώλης Παναγιωτάκης υπογράμμισε ότι η ΔΕΗ έχει 11,5% συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο της ΛΑΡΚΟ και δεσμεύτηκε ότι θα παρουσιαστεί ένα αξιόπιστο, αναπτυξιακό, στρατηγικό σχέδιο, καθώς η ΔΕΗ «δεν μπορεί να μη στηρίξει τη ΛΑΡΚΟ».

 

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ Του Μιχάλη Χατζηκωνσταντίνου, 29/7/2017]

 

ΣΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ Η ΛΑΡΚΟ

Η μείωση της τιμής του νικελίου φαίνεται να έχει φέρει σε αδιέξοδο την ΛΑΡΚΟ, η οποία -σύμφωνα τουλάχιστον με δημοσίευμα της Καθημερινής καταγράφει ζημιές 200 χιλιάδων ευρώ την ημέρα.

Η διοίκηση της εταιρείας έχει παρουσιάσει έξι σενάρια μείωσης του κόστους, που περιλαμβάνουν διαθεσιμότητες εργαζομένων, περικοπές επιδομάτων και μείωση της παραγωγής. Από την πλευρά τους οι εργαζόμενοι προχωρούν σε κινητοποιήσεις και ζητούν στήριξη από την κυβέρνηση.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα, αυτήν τη στιγμή η ΛΑΡΚΟ αδυνατεί να ανταποκριθεί και στη νέα σύμβαση προμήθειας ρεύματος από τη ΔΕΗ, η οποία περιορίζει το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας από τα 4.000 δολάρια/τόνο σε 2.500 δολάρια. Η σύμβαση προβλέπει ρύθμιση ανεξόφλητων οφειλών 260 εκατ. ευρώ. Προϋπόθεση για τη χαμηλή τιμή ρεύματος, αλλά και τη ρύθμιση των οφειλών είναι η εμπρόθεσμη αποπληρωμή των τρεχόντων λογαριασμών, με τη ΛΑΡΚΟ να μην μπορεί να πληρώσει το τιμολόγιο Σεπτεμβρίου.

Ως γνωστόν, η ΔΕΗ είναι μέτοχος της εταιρείας με 11%. Το Δημόσιο έχει μεταβιβάσει στο ΤΑΙΠΕΔ το 56% των μετοχών, ενώ το υπόλοιπο 33% ανήκει στην Εθνική Τράπεζα.

 

[ΠΗΓΗ: ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΛΑΡΙΣΑΣ, 27/7/2017]

ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΔΕΗ – ΛΑΡΚΟ

Υπεγράφη σήμερα η Σύμβαση Προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ της ΔΕΗ και της ΛΑΡΚΟ χρονικής διάρκειας από 1.1.2016 – 31.12.2020, μετά τις σχετικές εγκρίσεις από τις Γενικές Συνελεύσεις των δύο εταιρειών.

Αιτία της καθυστέρησης ήταν ο όρος που προέβλεπε την εξόφληση ποσού τουλάχιστον 3 εκατομμυρίων ευρώ τον μήνα απευθείας από τον ή τους μεγαλύτερους πελάτες της Λάρκο, δυνάμει εκχώρησης ισόποσων απαιτή σεών της προς αυτούς. Πλην όμως, η εκχώρηση αυτή διαπιστώθηκε ότι δεν μπορούσε να γίνει, γιατί οι απαιτήσεις είχαν ήδη ενεχυριαστεί από τις τράπεζες. Ακολούθησαν νέες διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο πλευρών και η πενταετούς διάρκειας σύμβαση, που περιέχει γενναίες εκπτώσεις επί του ανταγωνιστικού σκέλους ενέργειας, υπεγράφη τελικά χθες.

Όπως αναφέρει η ΔΕΗ στην ανακοίνωσή της, με την υπογραφή της σύμβασης οι σχέσεις των δύο εταιρειών μετά από μια μεγάλη περίοδο αβεβαιότητας και αδιεξόδων, εισέρχονται σε νέα φάση, καθώς σε συνδυασμό και με την από 15.2.2017 απόφαση της διαιτησίας, η οποία ρύθμισε τα της τιμολόγησης της παρεχόμενης στη ΛΑΡΚΟ ηλεκτρικής ενέργειας για την περίοδο 1.7.2010-31.12.2013 και τα μέτρα μείωσης του κόστους παραγωγής Ni, η εν λόγω εταιρεία έχει πλέον τη δυνατότητα να είναι συνεπής προς τις υποχρεώσεις της έναντι της ΔΕΗ.

Η ΔΕΗ, κλείνοντας την ανακοίνωσή της, τονίζει ότι εξάντλησε όλα τα περιθώρια διευκόλυνσης ενώ παράλληλα “ελπίζει και εύχεται ότι η ΛΑΡΚΟ θα ξεπεράσει τα όποια προβλήματά της και θα οδηγηθεί στην ανάπτυξη σε όφελος όλων”.

 

ΣΒΗΝΕΙ (;) ΚΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΛΑΡΚΟ

Ένας από τους υποψήφιους επενδυτές που στο παρελθόν δεν είχαν κρύψει το ενδιαφέρον τους για τη βιομηχανία νικελίου Λάρκο, ο όμιλος Μυτιληναίος οδηγείται σταδιακά προς απόσυρση. Όπως διευκρίνιζαν πηγές του ομίλου στο περιθώριο της ΓΣ της περασμένης Πέμπτης, πλέον η Λάρκο δε βρίσκεται στις προτεραιότητες της ΜΥΤΙΛ. Για ποιο λόγο ουσιαστικά αποσύρεται   ένας από τους βασικότερους διεκδικητές της Λάρκο, που επιπρόσθετα έχει θετικό track record με τη διάσωση της Αλουμίνιον της Ελλάδος, η οποία μετά την Pechiney και την Alcan έχει μπει σε τέλμα και ουσιαστικά με την ενσωμάτωσή της στον όμιλο απέφυγε τουλάχιστον δύο φορές τα τελευταία χρόνια τη χρεωκοπία;

Τρεις είναι οι βασικοί λόγοι

Πρώτον η κατάσταση στην αγορά νικελίου. Οι τιμές του μετάλλου στη διεθνή αγορά παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα και είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ συνήθως υπάρχει κυκλικότητα σε ευθεία συνάφεια με τις τιμές του αλουμινίου, η τελευταία ανοδική κίνηση των μετάλλων δεν έφτασε στην αγορά του νικελίου. Αυτή τη στιγμή η τιμή του νικελίου έχει πέσει στις 8.700 δολάρια ο τόνος, επίπεδα που δεν  καλύπτουν ούτε το μισό λειτουργικό κόστος της Λάρκο.

Δεύτερον η κατάσταση εντός της Λάρκο. Η βιομηχανία λειτουργεί με πεπαλαιωμένο εξοπλισμό και το εργοστάσιό της είναι παλιάς τεχνολογίας. Για τη βαριά βιομηχανία οι επενδύσεις για τη σωστή συντήρηση και λειτουργία αποτελούν εκ των ων ουκ άνευ. Για παράδειγμα μόνο στην Αλουμίνιον οι επενδύσεις συντήρησης του εξοπλισμού ετησίως ανέρχονται σε 25 εκ. ευρώ. Στη Λάρκο δεν έχουν γίνει ούτε οι απολύτως απαραίτητες επενδύσεις τα τελευταία χρόνια. Πολλώ δε μάλλον οι αναγκαίες επενδύσεις για τη μείωση του κόστους παραγωγής που θα καταστήσουν βιώσιμη τη λειτουργία της.

Τρίτον η κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι θέλει να διατηρήσει υπό δημόσιο έλεγχο την εταιρεία που ήταν η μόνη υπό τον άμεσο έλεγχο του δημοσίου που δεν εφάρμοσε τις μνημονιακές μειώσεις μισθών του δημοσίου. Την ίδια στιγμή βεβαίως συσσωρεύονται τα χρέη προς τη ΔΕΗ, ενώ ακόμη και στην τελευταία ΓΣ δεν υπήρξε απόφαση για την έγκριση των νέων τιμολογίων καθώς η Λάρκο ουσιαστικά έχει σταματήσει να πληρώνει το ρεύμα, με την ανοχή βεβαίως της ΔΕΗ.

Σε αυτό το περιβάλλον βεβαίως παραμένει ερωτηματικό και το τι μέλλει γενέσθαι με την καταδίκη της Λάρκο από την ΕΕ για την υπόθεση των παράνομων κρατικών ενισχύσεων. Η συγκεκριμένη υπόθεση είναι πολύ πιθανό να θέσει και τους οριστικούς τίτλους τέλους για τη βιομηχανία που υπό τον έλεγχο του δημοσίου οδηγήθηκε στην απαξίωση και το πλήρες αδιέξοδο.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Χάρη Φλουδόπουλου, 4/6/2017]

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΒΕΡΣΤΑΓΚΕΡ ΠΥΚΝΩΝΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΓΙΑ ΤΗ ΛΑΡΚΟ

156c4dbee959447185cba7c766c698d1Όπως δήλωσε στη βουλή ο πρόεδρος της ΔΕΗ Μ. Παναγιωτάκης, το ΔΣ της Λάρκο ενέκρινε την περασμένη εβδομάδα τη συμφωνία για την προμήθεια ρεύματος από τη ΔΕΗ και τις επόμενες ημέρες αναμένεται η επικύρωσή της από τη Γενική Συνέλευση.

Ωστόσο τα προβλήματα για τη βιομηχανία, τα οποία διογκώνονται και συσσωρεύονται διαχρονικά, δε σταματούν στη διευθέτηση του κόστους ρεύματος και του χρέους που έχει συσσωρευτεί προς τη ΔΕΗ. Και αυτό γιατί υπάρχει πάντα η απειλή της υπόθεσης των παράνομων κρατικών ενισχύσεων και της επιστροφής συνολικά 135 εκατ. ευρώ βάσει της απόφασης του 2014.

Το πρόβλημα επαναφέρει στο προσκήνιο, η Επίτροπος Ανταγωνισμού Μαργκρίτ Βερστάγκερ, η οποία απαντώντας σε ερώτηση της ευρωβουλευτή Μαρίας Σπυράκη, τονίζει ότι η Επιτροπή έχει κινήσει τις δικαστικές διαδικασίες που προβλέπονται όταν ένα κράτος μέλος δε συμμορφώνεται σε αποφάσεις και πρόστιμα για κρατικές ενισχύσεις. Η Επίτροπος αποκαλύπτει ότι η DGCOMP κίνησε τις δικαστικές διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 108 παρ. 2 της Συνθήκης της ΕΕ, καθώς η Ελλάδα δε συμμορφώθηκε με την απόφαση που εκδόθηκε το 2014 για την υπόθεση των παράνομων κρατικών ενισχύσεων.  

Η απάντηση της κ. Βεστάγκερ, έρχεται μετά από ερώτηση που κατέθεσε για τη Λάρκο η ευρωβουλευτής της ΝΔ Μαρία Σπυράκη, η οποία ζήτησε να πληροφορηθεί ποια μέτρα προτίθεται να λάβει η Κομισιόν για την προστασία των περίπου 1500 θέσεων εργασίας της βιομηχανίας. Επίσης η ευρωβουλευτής ζητούσε να πληροφορηθεί εάν η Κομισιόν παρακολουθεί την πρόοδο γύρω από την ιδιωτικοποίηση της εταιρείας.

Βεβαίως και μόνο το γεγονός ότι η Επίτροπος απάντησε η ίδια στην ερώτηση έχει τη δική της σημασία. Ωστόσο και το περιεχόμενο της απάντησης της Δανής Επιτρόπου προκαλεί εύλογες ανησυχίες για τις προθέσεις της Κομισιόν γύρω από το μέλλον της βιομηχανίας. Ειδικότερα, η κ. Βερστάγκερ κάνει μία σύντομη αναδρομή στην απόφαση της 27ης Μαρτίου του 2014 που υποχρέωνε την Ελλάδα να ανακτήσει ενίσχυση ύψους 135 εκατ. ευρώ (συν τόκους) για παράνομες κρατικές εγγυήσεις και εισφορές κεφαλαίου που χορηγήθηκαν στη Λάρκο.

Επίσης η Επίτροπος σημειώνει ότι την ίδια ημέρα εκδόθηκε από την Επιτροπή απόφαση που έκρινε ότι η πώληση μέρους των περιουσιακών στοιχείων της Λάρκο μέσω δύο χωριστών διαγωνισμών δεν συνεπαγόταν οικονομική συνέχεια και συνεπώς η νέα οντότητα δε θα έφερε ευθύνη για την ανάκτηση των ασυμβίβαστων ενισχύσεων.

Ωστόσο, όπως σημειώνεται στην απάντηση της Επιτρόπου “Η Ελλάδα δεν εφάρμοσε την απόφαση αυτή και η ΛΑΡΚΟ υπέβαλε αίτηση για ακύρωση των δύο αποφάσεων της Επιτροπής στις 6 Ιουνίου 2014”.

“Μέχρι στιγμής, δεν υλοποιήθηκε ούτε η επιστροφή της παράνομης ενίσχυσης ούτε η κοινοποιηθείσα πώληση περιουσιακών στοιχείων” σημειώνει στην απάντησή της η Επίτροπος Βερστάγκερ καταλήγοντας “ενόψει αυτής της κατάστασης, η Επιτροπή, στις 2 Σεπτεμβρίου 2016, κίνησε δικαστικές διαδικασίες βάσει του άρθρου 108 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τη μη εφαρμογή της απόφασης ανάκτησης”.

Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα ο αρμόδιος υπουργός Γ. Σταθάκης είχε κάνει λόγο για πρόθεση της κυβέρνησης να διατηρηθεί η Λάρκο υπό τον έλεγχο του Δημοσίου, χωρίς μάλιστα να υπάρξει κάποια αντίδραση από την πλευρά της αντιπολίτευσης. Ωστόσο καθίσταται σαφές ότι οι κυβερνητικές προθέσεις προσκρούουν στην εν εξελίξει δικαστική διαδικασία και στην απόφαση της Επιτροπής είτε να ζητήσει την πλήρη εφαρμογή της απόφασης για ανάκτηση των κρατικών ενισχύσεων ύψους 135 εκατ. ευρώ είτε την επανενεργοποίηση του σχεδίου για ιδιωτικοποίηση και μάλιστα μέσω συγκεκριμένης διαδικασίας (δύο χωριστών διαγωνισμών).

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Χάρη Φλουδόπουλου, 13/03/2017]