Tag Archives: ΛΑΡΚΟ

ΕΥΝΟΪΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΣΤΗ ΛΑΡΚΟ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΔΕΗ

Με έξοδα της ΔΕΗ θα συνεχίσει να λειτουργεί η ΛΑΡΚΟ, αφού η προεκλογική περίοδος δεν άφησε περιθώρια διασφάλισης της αποπληρωμής του χρέους άνω των 300 εκαχ. ευρώ, παρά τους αρχικά υψηλούς τόνους διεκδίκησής ίου, που συνοδεύθηκαν ακόμη και με απειλές περί καταγγελίας της σύμβασης και κατέβασμα του διακόπτη. Το πολιτικό κόστος, και μάλιστα κατά την ευαίσθητη προεκλογική περίοδο, κυριάρχησε για μία ακόμη φορά έναντι των συμφερόντων της ΔΕΗ, των μετόχων της, αλλά και των καταναλωτών, και η διοίκηση της Επιχείρησης εισηγήθηκε στη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου, την περασμένη Τρίτη, νέα διετή σύμβαση για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στη ΛΑΡΚΟ με γενναίες εκπτώσεις στην τιμή προμήθειας που φτάνουν στο 24% έναντι εγγυήσεων που διασφαλίζουν -στον βαθμό που τηρηθούν- μόνο την αποπληρωμή των τρεχόντων λογαριασμών. Τα άνω των 300 εκατ. ευρώ χρέη της προβληματικής μεταλλευτικής βιομηχανίας προς τη ΔΕΗ κατά το μεγαλύτερο μέρος τους παραπέμπονται σε ρύθμιση που… θα συμφωνήσουν οι δύο πλευρές μέσα στο 2019. Στην παρούσα σύμβαση ρυθμίζεται μόνο ένα ποσό της τάξης των 88,69 εκατ. ευρώ, που αφορά την περίοδο 1/1/2017 – 27/11/2018 και που θα εξοφληθεί με μηνιαίες παραδόσεις 16.000 τόνων λιγνίτη από το ορυχείο των Σερβίων προς τους ΑΗΣ Καρδιάς και Αμυνταίου. Αξίζει να σημειωθεί ότι τη νέα σύμβαση καταψήφισαν τρία μέλη του διοικητικού συμβουλίου, εκ των οποίων οι δύο εκπρόσωποι των εργαζομένων ενώ ένα ακόμη μέλος απουσίαζε την ώρα της ψηφοφορίας. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας είναι ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί στο εσωτερικό της ΔΕΗ σε σχέση με τη διαχείριση κρίσιμων για την εταιρεία ζητημάτων, όπως τα υψηλά χρέη από μια σειρά προβληματικές βιομηχανίες που μπορεί να εξελιχθούν σε πιστωτικό κίνδυνο για την Επιχείρηση ή το ζήτημα της εισπραξιμότητας.

Οι όροι τιμολόγησης της νέας σύμβασης με τη ΛΑΡΚΟ παρουσιάζουν, πάντως, ενδιαφέρον ενόψει των νέων διαπραγματεύσεων που θα ξεκινήσει η ΔΕΗ με τους βιομηχανικούς πελάτες υψηλής τάσης. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται από πλευράς ενεργόβόρου βιομηχανίας στις εκπτώσεις όγκου που παρέχει η ΔΕΗ στη ΛΑΡΚΟ βάσει της νέας σύμβασης. Η ΔΕΗ συνεχίζει να δίνει στη ΛΑΡΚΟ έκπτωση όγκου 18% (συν 6% έκπτωση ειδικών χαρακτηριστικών) παρά τη δέσμευση της μεταλλευτικής βιομηχανίας για μείωση της παραγωγής, που συνεπάγεται μείωση της κατανάλωσης. Για να μην υπάρχει διακριτή μεταχείριση έναντι της ΛΑΡΚΟ, η ΔΕΗ θα πρέπει να παρέχει αντίστοιχη έκπτωση σε βιομηχανίες με τη ίδια κατανάλωση, στις οποίες σήμερα η έκπτωση όγκου περιορίζεται στο 13%. Η σύμβαση με τη ΛΑΡΚΟ προβλέπει επίσης σταθερή τιμή στο τιμολόγιο ΥΤ2 που αφορά τους πελάτες με μεγάλη κατανάλωση και σταθερό φορτίο βάσης και το οποίο εφαρμόζεται σε τρεις ακόμη βιομηχανίες, από τις οποίες η ΔΕΗ έχει ζητήσει ήδη αύξηση 10%. Και σε αυτή την περίπτωση η ΔΕΗ, για να μην κατηγορηθεί για διακριτή μεταχείριση -σχετικές καταγγελίες έχουν γίνει ήδη στη ΡΑΕ και στην Επιτροπή Ανταγωνισμού- θα πρέπει να πάρει πίσω την πρότασή της για αύξηση 10% επί του τιμολογίου ΥΤ2 για τις τρεις ακόμη βιομηχανίες που εμπίπτουν στην ίδια κατηγορία τιμολογίου.

Η σύμβαση με τη ΛΑΡΚΟ προβλέπει αναπροσαρμογή του τιμολογίου προς τα πάνω, ανάλογα με την ανοδική πορεία των χρηματιστηριακών τιμών του νικελίου. Η ΛΑΡΚΟ δεσμεύεται να περιορίσει την παραγωγή της ώστε να περιοριστεί αντίστοιχα η κατανάλωση ρεύματος σε 900 GWh τον μήνα, ποσότητα που δεσμεύεται ότι μπορεί να αποπληρώνει. Για την εξόφληση των μηνιαίων λογαριασμών η ΛΑΡΚΟ θα καταβάλλει ποσό ύψους 2,5 εκατ. ευρώ, ενώ θα εκχωρεί στη ΔΕΗ τα τιμολόγια προς τον ΑΔΜΗΕ που αφορούν τις απαιτήσεις της από το μέτρο της διακοψιμότητας από τον Ιανουάριο του 2019 και μετά. Επίσης η ΛΑΡΚΟ οφείλει να εκχωρεί στη ΔΕΗ έναντι της συνολικής αξίας του κάθε μηνιαίου λογαριασμού εγγυητική επιστολή 400.000 ευρώ.

Σε ό,τι αφορά τα παλιά χρέη, η σύμβαση τα κατηγοριοποιεί σε τρεις περιόδους. Η ΛΑΡΚΟ δεσμεύεται να εξοφλήσει κατά προτεραιότητα οφειλές 88,69 εκατ ευρώ της περιόδου 1/1/2017 27/11/2018, με μηνιαίες παραδόσεις 16.000 τόνων λιγνίτη από τα Σέρβια προς ΑΗΣ Καρδιάς και Αμυνταίου. Παράλληλα, θα εκχωρήσει στη ΔΕΗ όσες αποζημιώσεις έχει λαμβάνειν από τον πρώην Λειτουργό της αγοράς ηλεκτρισμού (ΛΑΓΗΕ) για την αντιστάθμιση των δικαιωμάτων CO2, που αφορούν την περίοδο 2016-2020.

Όταν και εφόσον εξοφληθούν τα παραπάνω, σειρά θα πάρουν τα χρέη της περιόδου 1/1/2016 31/12/2016, συνολικού ύψους 41,04 εκατ. ευρώ. Για οφειλές, τέλος, ύψους 178,2 εκατ. ευρώ, που αφορούν την περίοδο μεταξύ 1/7/2010 και 31/12/2013, τα δύο μέρη συμφωνούν απλώς να προχωρήσουν σε νέα ρύθμιση μέσα στο 2019.

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, της Χρύσας Λιάγγου, 08/02/2019]

Η «ΚΑΥΤΗ ΠΑΤΑΤΑ» ΣΤΟΥΣ ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ

Διορία δύο μηνών από την Κομισιόν για επιστροφή 136 εκατ. ευρώ των παράνομων κρατικών ενισχύσεων, με την απειλή ότι διαφορετικά θα παραπέμψει ξανά την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

Στα χέρια των επόμενων πρόκειται να σκάσει μια ακόμη «καυτή πατάτα», αυτή της ΛΑΡΚΟ, για την οποία χθες η Κομισιόν έδωσε διορία δύο μηνών στην κυβέρνηση να επιστρέφει τα 136 εκατ. ευρώ των παράνομων κρατικών ενισχύσεων, απειλώντας ότι διαφορετικά θα παραπέμψει ξανά την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Στη χθεσινή εξέλιξη, που δεν έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία, αφού έχουμε ήδη καταδικαστεί για το συγκεκριμένο θέμα από τον Νοέμβριο του 2017, δίχως έκτοτε να ληφθεί η παραμικρή πρωτοβουλία, το αρμόδιο υπουργείο Ενέργειας σκοπεύει να αντιδράσει με την ίδια ακριβώς συνταγή, δηλαδή αγοράζοντας μερικούς μήνες χρόνο.

Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι όταν στις αρχές Απριλίου παρέλθει η δίμηνη διορία των Βρυξελλών -σημειωτέον ότι το ταμείο της ΛΑΡΚΟ είναι άδειο- το ΥΠΕΝ θα επικαλεστεί κάποια νέα δικαιολογία προκειμένου να κερδίσει από αυτές ακόμη λίγο χρόνο, τόσο όσο χρειάζεται για να παραδώσει το πρόβλημα στα χέρια της επόμενης κυβέρνησης.

Αυτό εξάλλου προκύπτει από τα όσα διαμήνυαν χθες πηγές του ίδιου του ΥΠΕΝ, εξηγώντας όχι δεν υπάρχει κάποια επίσημη γραμμή πάνω στο θέμα της νικελοβιομηχανίας, παρά μόνο να μη βάλει λουκέτο στα δικά τους χέρια.

Άλλωστε εδώ και πάρα πολλά χρόνια η ζημιογόνος ΛΑΡΚΟ αγοράζει χρόνο με «έξοδα» της ΔΕΗ, προς την οποία χρωστά σήμερα πάνω από 300 εκατ. ευρώ, δίχως ωστόσο η τελευταία να της κατεβάζει τον διακόπτη, λόγω του πολιτικού κόστους που συνεπάγεται να μείνουν χωρίς δουλειά οι περίπου 1.200 εργαζόμενοι στους νομούς της χώρας όπου αυτή δραστηριοποιείται (Φθιώτιδα, Εύβοια, Βοιωτία, Κοζάνη, Καστοριά και Αττική).

Στο σενάριο που οι κοινοτικές υπηρεσίες αποφασίσουν παρ’ όλα αυτά τον Απρίλιο να παραπέμψουν την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, θα είναι η επόμενη κυβέρνηση που θα αναγκαστεί να θέσει τη ΛΑΡΚΟ σε εκκαθάριση και να ξεκινήσει εκ νέου τη διαδικασία ιδιωτικοποίησης, και όχι η παρούσα.

Πριν από μερικές πάντως εβδομάδες, η ΔΕΗ έδωσε ένα ακόμη «φιλί ζωής» στη νικελοβιομηχανία, καταλήγοντας μαζί της σε μια νέα συμφωνία για την ηλεκτροδότησή της, η οποία λέγεται ότι θα πάρει τη μορφή σύμβασης έως τις 31 Ιανουαρίου.

Στην ουσία, η ΛΑΡΚΟ αποδέχεται να περιορίσει την παραγωγή της σε ποσοστό περίπου 20%, ώστε να μειωθεί αντίστοιχος το μηνιαίο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας από τα σημερινά 5,5 εκατ. ευρώ, στα 4,1 εκατ. ευρώ, ποσό που η βιομηχανία θεωρεί όχι μπορεί να αποπληρώσει. Δεσμεύτηκε μάλιστα για την εκχώρηση του ποσού ίων 4,1 εκατ. ευρώ από εισροές πελατών της στη ΔΕΗ, καθώς επίσης και για την παροχή εγγυήσεων προς τη ΔΕΗ σε περίπτωση αύξησης του κόστους ενέργειας κατά το αναλογούν ποσό.

Τα παραπάνω φυσικά δεν αρκούν για να καταστήσουν βιώσιμη τη μεταλλευτική βιομηχανία, που λόγω υψηλού κόστους παραγωγής και χαμηλής χρηματιστηριακής τιμής του νικελίου (στα επίπεδα των 11.000 δολαρίων/τόνο) λέγεται ότι μπαίνει μέσα κατά 40 έως 60 εκατομμύρια ετησίως.

Το σχέδιο του 2014

Τελευταία φορά που επιχειρήθηκε να βρεθεί ένα σχέδιο διάσωσης για τη ΛΑΡΚΟ ήταν το 2014, όταν κατόπιν έγκρισης της Κομισιόν αποφασίστηκε η μερική ιδιωτικοποίηση της βιομηχανίας. Το σχέδιο εκείνο, που τελικά δεν περπάτησε, προέβλεπε τη δημιουργία μιας νέας εταιρείας με περιουσιακά στοιχεία το εργοστάσιο της Λάρυμνας και τα μεταλλεία του Αϊ-Γιάννη και την εν συνεχεία πώληση της από το ΤΑΙΠΕΔ, που ελέγχει το 55,2%. Παράλληλα, η υφιστάμενη ΛΑΡΚΟ μέσω διαγωνισμού θα διέθετε προς πώληση τα μεταλλεία σε Εύβοια, Καστοριά και Σερβία, για να καταλήξουν μέσω δημοπρασίας στον πλειοδότη της νέας ΛΑΡΚΟ, έτσι ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα της εταιρείας.

Το 2015 η τωρινή κυβέρνηση ακύρωσε το σχέδιο, προτάσσοντας τότε το σύνθημα «δημόσια και ισχυρή ΛΑΡΚΟ», παρ’ όλο που δεν διαφαινόταν καμία προοπτική βιωσιμότητας. Έκτοτε, τα χρέη της ΛΑΡΚΟ προς τη ΔΕΗ εκτινάχθηκαν, και από 200 εκατ. ευρώ στα τέλη του 2015 ανέρχονται πλέον στα 300 εκατ. ευρώ, δηλαδή αυξήθηκαν κατά 50%.

Καμία αναγκαία και δύσκολη απόφαση δεν ελήφθη υπό το κρατικό μάνατζμεντ, όπως άλλωστε είχε συμβεί και τα προηγούμενα χρόνια, με αποτέλεσμα η βιομηχανία να συσσωρεύει εκ νέου ζημιές και χρέη προς κάθε κατεύθυνση.

Η τελευταία φορά που η βιομηχανία δημοσίευσε ισολογισμό ήταν το 2015. Τότε η ΛΑΡΚΟ είχε εμφανίσει ζημιές 79,3 εκατ. ευρώ, με μέση τιμή πώλησης του νικελίου στα 11.886 δολάρια τον τόνο, όταν το εμπορικό της κόστος ήταν 16.627 δολάρια ο τόνος. Δηλαδή, για κάθε τόνο που παρήγε, η βιομηχανία κατέγραφε ζημιά

 

[ΠΗΓΗ: ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, του Γιώργου Φιντικάκη, 25/01/2019

ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΗ ΣΤΗ ΛΑΡΚΟ ΕΩΣ ΤΙΣ 31/1

Άτυπη παράταση έως τις 31 Ιανουαρίου αποφάσισε να δώσει η ΔΕΗ στη ΛΑΡΚΟ, καθώς συνεχίζονται οι συζητήσεις των δύο πλευρών για την οριστικοποίηση της νέας σύμβασης προμήθειας. Έτσι, μετατίθενται στο τέλος του τρέχοντος μήνα οι συνέπειες της άρσης εκπροσώπησης της βιομηχανίας, από την προηγούμενη προθεσμία της 11ης Ιανουάριου που είχε καθορίσει η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού για την επίτευξη συμφωνίας.

Κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα οι δύο πλευρές φέρονται να είχαν καταλήξει στους βασικούς όρους της νέας σύμβασης, στο πλαίσιο των οποίων η βιομηχανία θα μειώσει την παραγωγή της κατά 20-30%, με σκοπό την ελάττωση των τρεχουσών υποχρεώσεών της έναντι της ΔΕΗ

Επίσης, η ΛΑΡΚΟ θα καλύπτει τις μηνιαίες καταναλώσεις της μέσω μεταφοράς εσόδων, μέχρι το ποσό των 4,1 εκατ. ευρώ, έχοντας επίσης τη δυνατότητα να καλύψει επιπλέον 400.000 ευρώ μέσω εγγυητικών διάρκειας ενός μήνα. Τέλος, στη συμφωνία θα υπάρχει μέριμνα για την αποπληρωμή των συσσωρευμένων χρεών, τα οποία κινούνται στα 300 εκατ., με βασική προτεραιότητα ης οφειλές που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο της τελευταίας σύμβασης

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 15/01/2019]

ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΔΕΗ ΚΑΙ ΛΑΡΚΟ

Αίρεται η αβεβαιότητα σχετικά με την ηλεκτροδότηση της ΛΑΡΚΟ μετά τη συμφωνία που επετεύχθη χθες μεταξύ των διοικήσεων της μεταλλευτικής βιομηχανίας και της ΔΕΗ. Έπειτα από τρεισήμισι ώρες διαπραγματεύσεων και αφού η ΛΑΡΚΟ υποχρεώθηκε να αποδεχθεί τους όρους που έθεσε η ΔΕΗ, οι δύο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία η οποία αναμένεται να πάρει τη μορφή σύμβασης για να εγκριθεί στη συνέχεια από τις γενικές συνελεύσεις των δύο εταιρειών. Αν και επισήμως δεν ανακοινώθηκε το περιεχόμενο της συμφωνίας, βάσει πληροφοριών η ΛΑΡΚΟ αποδέχθηκε να περιορίσει την παραγωγή της σε ποσοστό περίπου 20%, ώστε να μειωθεί αντιστοίχως το μηνιαίο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας από τα 5,5 εκατ. ευρώ σήμερα στα 4,1 εκατ. ευρώ, ποσό που η βιομηχανία μπορεί να αποπληρώσει. Δεσμεύτηκε μάλιστα για την εκχώρηση του ποσού των 4,1 εκατ. ευρώ από εισροές πελατών της στη ΔΕΗ, καθώς επίσης και για την παροχή εγγυήσεων σε περίπτωση αύξησης του κόστους ενέργειας κατά το αναλογούν ποσό. Η συμφωνία δίνει τη δυνατότητα στη ΛΑΡΚΟ να αυξήσει την παραγωγή της υπό την προϋπόθεση ότι θα παρέχει εγγυήσεις στη ΔΕΗ για την έγκαιρη αποπληρωμή του ρεύματος που θα καταναλώνει σε μηνιαία βάση.

Η ΔΕΗ από την πλευρά της δέχτηκε να συνεχίσει να παρέχει στη ΛΑΡΚΟ το προνομιακό τιμολόγιο της υφιστάμενης σύμβασης, βασική συνιστώσα του οποίου είναι η ποσότητα κατανάλωσης παρότι αυτή θα είναι μειωμένη. Οι δύο πλευρές κατέληξαν χθες και σε μια κατ’ αρχήν διευθέτηση αποπληρωμής του υφιστάμενου χρέους της βιομηχανίας προς τη ΔΕΗ που ανέρχεται κοντά στα 300 εκατ. ευρώ. Η συμφωνία αίρει την αβεβαιότητα σχετικά με την ηλεκτροδότηση της εταιρείας, αφού η ΔΕΗ είχε θέσει τελεσίγραφο μέχρι την Παρασκευή στη μεταλλευτική βιομηχανία να δεσμευθεί για τη συνέχισή της με συγκεκριμένους όρους διαφορετικά θα προχωρήσει στη διαδικασία καταγγελίας της μεταξύ τους σύμβασης και άρσης της εκπροσώπησής της από πελάτη της.

Η άρση του αδιεξόδου διασφαλίζει την ομαλή ηλεκτροδότηση της ΛΑΡΚΟ όχι όμως και τη βιώσιμη λειτουργία της, ζήτημα που συνδέεται άμεσα και με τη μακροπρόθεσμη δυνατότητά της να ανταποκριθεί στη νέα σύμβαση με τη ΔΕΗ. Η διοίκηση της ΛΑΡΚΟ αλλά και η κυβέρνηση θα κληθούν πολύ σύντομα να καταπιαστούν με το κρίσιμο θέμα της βιωσιμότητας της ιστορικής βιομηχανίας, καθώς στις 24 Ιανουάριου αναμένεται μία ακόμη καταδικαστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για το ζήτημα της μη ανάκτησης των κρατικών ενισχύσεων ύψους 136 εκατ. ευρώ.

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, της Χρύσας Λιάγγου, 09/01/2019]

ΠΥΚΝΩΝΟΥΝ ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΡΚΟ

Τα …μαύρα σύννεφα «πυκνώνουν» πάνω από τη ΛΑΡΚΟ. Σήμερα αναμένεται η κρίσιμη συνάντηση μεταξύ των διοικήσεων της ΔΕΗ και της νικελοβιομηχανίας προκειμένου να γίνει μια ύστατη προσπάθεια εξεύρεσης λύσης για τα υπέρογκα χρέη της σε ρεύμα, τα οποία προσεγγίζουν τα 300 εκατ. ευρώ.

Παράλληλα όμως, δυσοίωνα είναι και τα μηνύματα που έρχονται από το ευρωδικαστήριο. Η τελική απόφαση που αναμένεται να δημοσιευθεί στις 24 Ιανουαρίου, όπως αναφέρουν αρμόδιες πηγές, διαφαίνεται ότι θα δικαιώνει για άλλη μια φορά την Κομισιόν, η οποία απαιτεί την επιστροφή των 135 εκατ. ευρώ που είχαν δοθεί ως στήριξη από το ελληνικό κράτος στη ΛΑΡΚΟ κατά τα έτη 2008, 2010 και 2011, αλλά και το 2009 για τη συμμετοχή του Δημοσίου στην αύξηση κεφαλαίου της εταιρείας.

Όπως επισημαίνουν οι ίδιες πηγές, οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι τελικά δεν θα φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα η νομική κίνηση της ΛΑΡΚΟ με την αίτηση αναίρεσης ώστε να μην ισχύσει η καταδικαστική απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Νοέμβριος 2017). Τότε το ευρωδικαστήριο είχε δικαιώσει την Κομισιόν για την απαίτησή της να επιστραφεί από τη βιομηχανία το ποσό των 135 εκατ. ευρώ, διότι είχαν τη μορφή κρατικών ενισχύσεων. Τα συγκεκριμένα μέτρα δεν είχαν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή για προηγούμενη έγκριση, όπως απαιτούσαν οι κανόνες της ΕΕ.

Στην περίπτωση που δεν υπάρξει συμμόρφωση τότε μπορεί να επιβληθεί πρόστιμο στην Ελλάδα για κάθε μέρα που θα περνά, μετά τις 24 Ιανουαρίου, έως ότου τελικά επιστραφούν τα κονδύλια που είχαν δοθεί ως στήριξη στη ΛΑΡΚΟ. Μάλιστα, υπάρχει ο κίνδυνος τα κονδύλια να παρακρατηθούν από το ΕΣΠΑ.

Για την αποφυγή επιβολής προστίμων και επιστροφής των 135 εκατ. ευρώ (φθάνουν σήμερα τα 170 εκατ. ευρώ), επανέρχονται στο προσκήνιο παλαιότερα σενάρια διχοτόμησης ή τριχοτόμησης της εταιρείας (των παγίων της εταιρείας και των δημόσιων ορυχείων που της έχουν παραχωρηθεί) και πώλησής της , ή υιοθέτησης μιας παρεμφερούς λύσης.

Για την ιστορία

Η υπόθεση ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2014, όταν η Κομισιόν αποφάσισε ότι τα μέτρα στήριξης προσέδωσαν στην υπό κρατικό έλεγχο βιομηχανία ΛΑΡΚΟ αθέμιτο πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών της, κατά παράβαση των κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις και ότι η εταιρεία πρέπει να επιστρέψει το ποσό εντόκως. Η Ελλάδα, σύμφωνα με την Επιτροπή, όφειλε να ανακτήσει την ενίσχυση εντός τεσσάρων μηνών, ωστόσο συνέχισε να μη συμμορφώνεται. Για αυτό στην προσφυγή της, της 2ας Σεπτεμβρίου 2016, η Κομισιόν είχε ζητήσει από το ΔΕΕ να διαπιστώσει ότι η χώρα μας παρέβη τις υποχρεώσεις της. Η ελληνική πλευρά καταδικάστηκε τελικά τον Νοέμβριο του 2017, αλλά κίνησε τις νομικές διαδικασίες για την αναίρεση της απόφασης.

ΔΕΗ: Εγγυημένη πληρωμή για συνέχιση ηλεκτροδότησης

Εκτός από την υπόθεση των κρατικών ενισχύσεων, η ΛΑΡΚΟ χρωστά περί τα 300 εκατ. στη ΔΕΗ. Οι διαπραγματεύσεις ΔΕΗ – ΛΑΡΚΟ σε υπηρεσιακό επίπεδο δεν κατέληξαν σε συμφωνία για την υπογραφή νέας σύμβασης παροχής ηλεκτρικής ενέργειας. Μεταξύ των όρων που θέτει η ΔΕΗ για την υπογραφή συμφωνίας είναι και η εγγυημένη πληρωμή για την ακριβή ποσότητα της ηλεκτρικής ενέργειας που θα παρέχει στη ΛΑΡΚΟ. Για αυτό στη σημερινή συνάντηση των διοικήσεων των δύο εταιρειών θα επιχειρηθεί μια τελευταία προσέγγιση.

Όπως αναφέρουν στο energia.gr πηγές της ΔΕΗ, εάν η νικελοβιομηχανία δεν δώσει τις απαιτούμενες εγγυήσεις ότι θα πληρώνει εμπρόθεσμα τις τρέχουσες καταναλώσεις, τότε η ηλεκτροδότηση θα πρέπει να διακοπεί ή ανάλογα με το ποσό που θα μπορεί να πληρώνει θα προσαρμοστεί αντίστοιχα η παροχή ρεύματος, άρα και η παραγωγή της ΛΑΡΚΟ. Κοντά στις διαπραγματεύσεις βρίσκονται και στελέχη του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας καθώς οι εξελίξεις θα επηρεάσουν τους 1.200 εργαζόμενους στη βιομηχανία.

 

[ΠΗΓΗ: https://www.energia.gr/, της Μάχης Τράτσα, 7/1/2019]

Η ΛΑΡΚΟ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Η ΔΕΗ έχει γράψει ένα παγκόσμιο ρεκόρ: ένας μόνο οφειλέτης τής χρωστά σχεδόν όσο η αξία της στο ταμπλό του Χρηματιστηρίου!

Στην κυβέρνηση τώρα τρέχουν και δεν προλαβαίνουν. Τα δικαστήρια απέρριψαν τα ασφαλιστικά μέτρα που είχε ζητήσει η ΔΕΗ για τη ΛΑΡΚΟ, προκειμένου να μην της διακοπεί το ρεύμα. Σε προεκλογική περίοδο συζήτηση περί αποκρατικοποίησης από την «αριστερή» κυβέρνηση δεν είναι νοητή. Η κυβέρνηση, όμως, δεν θέλει να χρεωθεί το πολιτικό κόστος ενός «χριστουγεννιάτικου» λουκέτου μιας ακόμη βιομηχανίας. Η ΛΑΡΚΟ είναι η χαρακτηριστική περίπτωση κρατικοδίαιτης βιομηχανίας. Κάθε μέρα που παράγει, γράφει ζημιές. Απασχολεί 1.100 άτομα. Η ΔΕΗ έδωσε παράταση μέχρι τα μέσα Ιανουάριου στη ΛΑΡΚΟ. Μετά, λέει, θα σταματήσει να την προμηθεύει με ρεύμα. Η ΛΑΡΚΟ χρωστά 280 εκατ. ευρώ στη ΔΕΗ, αλλά έχει πάψει και προ πολλού να τηρεί τον μεταξύ τους διακανονισμό. Αν σταματήσει η ΔΕΗ να προμηθεύει με ρεύμα τη ΛΑΡΚΟ, η μεταλλουργία θα πρέπει να αγοράζει το ρεύμα από το σύστημα σε πολύ ακριβότερη τιμή, με την υποχρέωση μάλιστα να καταβάλλει γι αυτό εγγύηση και να πληρώνει το σύνολο της κατανάλωσης χωρίς καθυστέρηση. Η ΔΕΗ έχει γράψει ένα παγκόσμιο ρεκόρ: ένας μόνο οφειλέτης τής χρωστά σχεδόν όσο η αξία της στο ταμπλό του Χρηματιστηρίου (κάτι περισσότερο από 300 εκατ. ευρώ). Η ΔΕΗ είναι μέτοχος της ΛΑΡΚΟ κατά 11,4%. Το υπόλοιπο 55,2% ανήκει στο ΤΑΙΠΕΔ και το 33,4%στην Εθνική Τράπεζα.

[ΠΗΓΗ: ΒΡΑΔΥΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 16/12/2018]

ΛΑΡΚΟ: ΠΩΣ ΤΟ “ΚΡΑΤΙΚΟ ΖΟΜΠΙ” ΣΤΕΡΕΙ ΠΟΡΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΓΙΗ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

Προ ημερών, ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ Μ. Παναγιωτάκης, επιβεβαίωσε και δημοσίως με δηλώσεις του, τις πληροφορίες περί νέας εκτίναξης του χρέους της υπό κρατικό έλεγχο βιομηχανίας νικελίου Λάρκο. Σύμφωνα με τον κ. Παναγιωτάκη, σε σύνολο οφειλών 380 εκατ. ευρώ που προέρχονται από τη μεγάλη βιομηχανία, τα 280 εκατ. ευρώ είναι χρέη της Λάρκο.

Η βιομηχανία που είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος καταναλωτής ενέργειας, έχει αποτύχει να ανταποκριθεί στις πολυάριθμες ρυθμίσεις που έχουν γίνει από τη ΔΕΗ, καθώς τα τελευταία χρόνια καταγράφει σημαντικές ζημιές και αδυνατεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της.

Σύμφωνα με τον τελευταίο δημοσιευμένο ισολογισμό της εταιρείας που αφορά στη χρήση του 2015 η ΛΑΡΚΟ εμφάνισε ζημιές 79,3 εκατ. ευρώ με μειωμένο τζίρο και μη βιώσιμα κόστη παραγωγής.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η μέση τιμή πώλησης του νικελίου διαμορφώθηκε στα 11886 δολάρια τον τόνο, όταν το εμπορικό κόστος της Λάρκο ήταν 16627 δολάρια ο τόνος, δηλαδή για κάθε τόνο που παρήγαγε η βιομηχανία κατέγραφε ζημιά 4741 δολάρια.

Δηλαδή η υπό κρατικό έλεγχο βιομηχανία παρήγαγε ζημιές 222 χιλιάδες την ημέρα (81,1 εκατ. δολ. συνολικά). Το μισθολογικό κόστος για τους 1124 εργαζόμενους διαμορφώθηκε στα 48,96 εκατ. ευρώ και αυξήθηκε κατά 1,11 εκατ. ευρώ, αντιπροσωπεύοντας το 19,1% του εμπορικού κόστους της επιχείρησης.

Ρεύμα

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η Λάρκο, η οποία είναι μεγάλος καταναλωτής ηλεκτρικής ενέργειας, απολαμβάνει ειδικές εκπτώσεις, οι οποίες εγείρουν σοβαρά ερωτήματα. Συγκεκριμένα παρά το γεγονός ότι οι οφειλές της προς τη ΔΕΗ συνεχώς αυξάνονται, της έχει χορηγηθεί έκπτωση συνέπειας 11% ενώ παράλληλα απολαμβάνει έκπτωση 6% για το προφίλ. Δηλαδή η Λάρκο ως καταναλωτής πληρώνει (θεωρητικά γιατί στην πράξη αδυνατεί να εξοφλεί τα τιμολόγια που της αποστέλλει η ΔΕΗ) περί τα 20 ευρώ/μεγαβατώρα λιγότερο από τις υπόλοιπες ενεργοβόρες βιομηχανίες. Σε ετήσια βάση το συνολικό ύψος της έκπτωσης που χορηγεί η ΔΕΗ στη Λάρκο υπολογίζεται στα 22 εκατ. ευρώ.

Προ δύο εβδομάδων μάλιστα είχε γίνει γνωστό ότι η ΔΕΗ προχώρησε στην αποστολή νέου εξώδικου διεκδικώντας οφειλές και προειδοποιώντας με διακοπή της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας. Κάτι που έχει κάνει και στο παρελθόν, χωρίς ωστόσο επιτυχία, αφού στην πορεία πάντοτε η βιομηχανία αθετούσε τους διακανονισμούς και διόγκωνε τις οφειλές της.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Χάρη Φλουδόπουλου, 30/10/2018]

ΣΤΑ ΑΖΗΤΗΤΑ Η ΛΑΡΚΟ, ΔΙΑΤΡΗΤΟΣ Ο ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ

Προ ημερών στο διοικητικό συμβούλιο της ΔΕΗ παρουσιάστηκαν στοιχεία για τις ανεξόφλητες οφειλές των πελατών της επιχείρησης. Στην κορυφή της λίστας φιγουράριζε το όνομα της πολύπαθης προβληματικής κρατικής βιομηχανίας νικελίου ΛΑΡΚΟ, η οποία οφείλει στη ΔΕΗ το ιλιγγιώδες ποσό των 285 εκατ. ευρώ. Μάλιστα, οι συγκεκριμένες οφειλές αποτελούν το 75% των συνολικών ανεξόφλητων οφειλών πελατών της ΔΕΗ από την υψηλή τάση, δηλαδή τη βαριά βιομηχανία.

Το πρόβλημα των χρεών προς τη ΔΕΗ είναι ένα από τα πολλά που καλείται να διαχειριστεί η εταιρεία, η οποία βρίσκεται σε διαρκή κλοιό ζημιών και αδυνατεί να καταρτίσει ένα ρεαλιστικό και βιώσιμο πλάνο για να συνεχίσει τη δραστηριότητά της. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο τελευταίος ισολογισμός της εταιρείας αφορά τη χρήση του 2015, ενώ για τις χρήσεις του 2016 και του 2017 δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί τα μεγέθη. Σύμφωνα με πληροφορίες το πρόβλημα στην κατάρτιση του νέου ισολογισμού έγκειται στην απαίτηση των ορκωτών λογιστών να γίνει επικαιροποίηση με βάση τις νεότερες εμπορικές αξίες των παγίων της εταιρείας. Για το θέμα υπάρχει αναφορά και στις παρατηρήσεις των ορκωτών, όπου εκφράζεται επιφύλαξη για την αύξηση το 2015 κατά 271 εκατ. ευρώ της αξίας των παγίων που αφορούν την αξία των ορυχείων, των κτιριακών εγκαταστάσεων και των τεχνικών έργων. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η ελεγκτική ζήτησε να υπάρξει νέα, ανεξάρτητη αποτίμηση, ενώ ενδεχόμενη αναπροσαρμογή προς τα κάτω της αξίας των παγίων θα έχει επίπτωση στην καθαρή θέση της εταιρείας.

Ως προς τα μεγέθη του 2015, η εικόνα του ισολογισμού αποτυπώνει ανάγλυφα τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει η ΛΑΡΚΟ, η οποία εμφάνισε 79,3 εκατ. ευρώ ζημίες, με μειωμένο τζίρο και υψηλότατα, μη βιώσιμα, κόστη παραγωγής. Είναι χαρακτηριστικό ότι η μέση τιμή πώλησης του νικελίου διαμορφώθηκε στα 11.886 δολάρια ο τόνος, όταν το εμπορικό κόστος της ΛΑΡΚΟ ήταν 16.627 δολάρια ο τόνος, δηλαδή για κάθε τόνο που παρήγε η βιομηχανία κατέγραφε ζημία 4.741 δολαρίων. Δηλαδή η υπό κρατικό έλεγχο βιομηχανία παρήγε ζημίες 222.000 δολ. την ημέρα (81,1 εκατ. δολ. συνολικά). Το μισθολογικό κόστος για τους 1.124 εργαζομένους διαμορφώθηκε στα 48,96 εκατ. ευρώ και αυξήθηκε κατά 1,11 εκατ. ευρώ, αντιπροσωπεύοντας το 19,1% του εμπορικού κόστους της επιχείρησης.

Σημειώνεται ότι, εκτός των άλλων δαπανών, η εταιρεία ήδη αντιμετωπίζει από φέτος και το σημαντικό πρόβλημα της αύξησης των τιμών των δικαιωμάτων εκπομπής ρύπων. Συγκεκριμένα, η ΛΑΡΚΟ εκπέμπει 820.000 τόνους CΟ2, για τους οποίους λαμβάνει δωρεάν δικαιώματα για 710.000 τόνους. Το υπόλοιπο καλύφθηκε από τα αποθέματα των δικαιωμάτων και από νέες αγορές (με κόστος έως 250.000 ευρώ). Το 2018, με την τιμή στη spot αγορά να έχει εκτιναχθεί στα 20 ευρώ ο τόνος από τα 5 ευρώ πέρυσι, η εταιρεία έχει μικρότερη δωρεάν κατανομή και θα χρειαστεί να αγοράσει έως 150.000 δικαιώματα εκπομπής με κόστος έως 3 εκατ. ευρώ.

Ως προς το τρέχον περιβάλλον της αγοράς, φέτος τον Ιούνιο οι τιμές νικελίου κατέγραψαν υψηλό τριετίας, φτάνοντας μέχρι και τα 15.700 δολάρια ο τόνος, ωστόσο το τελευταίο τρίμηνο οι τιμές υποχώρησαν εκ νέου, φτάνοντας τον Σεπτέμβριο στα 12.200 δολάρια ο τόνος. Ακόμα και στις υψηλότερες τιμές (από τα 13.500 έως τα 15.700 δολάρια), που διάρκεσαν για ένα τρίμηνο, η εταιρεία το μόνο που πέτυχε ήταν να περιορίσει τις ζημίες της (με βάση τα λειτουργικά κόστη του 2015) στα 1.000 έως 3.000 δολάρια ο τόνος.

Προβληματισμός

Σύμφωνα με πληροφορίες, το θέμα της ΛΑΡΚΟ ήταν ένα από τα ζητήματα που τέθηκαν επί τάπητας κατά την πρόσφατη επίσκεψη της επιτρόπου Ανταγωνισμού, Μαργκρέτε Βεστάγκερ, στην Ελλάδα. Υπενθυμίζεται ότι για τη ΛΑΡΚΟ υπάρχει ήδη καταδίκη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού για την υπόθεση των εγγυήσεων που παρέσχε το Δημόσιο κατά τα έτη 2008, 2010 και 2011, αλλά και για τη συμμετοχή του ελληνικού Δημοσίου στην αύξηση κεφαλαίου του 2009.

Σύμφωνα με την απόφαση της Επιτροπής, οι κινήσεις αυτές δεν δικαιολογούνταν με όρους αγοράς και χαρακτηρίστηκαν ως παράνομες κρατικές ενισχύσεις. Το 2014 εκδόθηκε απόφαση της Επιτροπής που ζητεί την άμεση ανάκτηση και επιστροφή των 136 εκατ. ευρώ, ωστόσο η υλοποίηση της απόφασης πάγωσε, καθώς υπήρξε συμφωνία για σχέδιο πώλησης της εταιρείας μέσω δύο παράλληλων διαδικασιών πώλησης για τα ιδιωτικά πάγια της εταιρείας και χωριστά για τα δημόσια μεταλλεία που έχουν παραχωρηθεί στη ΛΑΡΚΟ. Το τότε σχέδιο οδηγήθηκε σε τέλμα, καθώς η νέα κυβέρνηση το 2015 θεώρησε ότι μπορεί υπό κρατικό έλεγχο να πετύχει να γυρίσει την εταιρεία σε κερδοφορία. Ωστόσο το επιχειρησιακό σχέδιο για τον εξορθολογισμό της παραγωγής, τη μείωση του λειτουργικού κόστους και την εξυγίανση της εταιρείας ουδέποτε εφαρμόστηκε.

Ο κίνδυνος για πτώχευση και εκκαθάριση

Ειδικά για το θέμα των χρεών προς τη ΔΕΗ, υπάρχει σοβαρός προβληματισμός, αφού, εάν σταματήσει να ηλεκτροδοτείται η βιομηχανία, ουσιαστικά οδηγείται σε οριστικό λουκέτο, και η ΔΕΚΟ θα πρέπει να διαγράψει σημαντικό μέρος, αν όχι όλες τις απαιτήσει της έναντι της βιομηχανίας νικελίου. Την ίδια στιγμή, τα μηνύματα που έρχονται από τις τελευταίες βολιδοσκοπήσεις ενδεχόμενων ενδιαφερομένων επενδυτών είναι εξαιρετικά αρνητικά.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι το ΤΑΙΠΕΔ, στο οποίο έχει περιέλθει ο έλεγχος των μετοχών του Δημοσίου στη βιομηχανία, δεν έχει ακουμπήσει την υπόθεση της ΛΑΡΚΟ, για την οποία στο παρελθόν είχε ξεκινήσει διαγωνισμός και είχε εκδηλωθεί ενδιαφέρον από ελληνικούς αλλά και ξένους βιομηχανικούς ομίλους. Σε διαφορετική περίπτωση, εάν δεν υπάρξει άλλη εξέλιξη, είναι σαφές ότι ο δρόμος της επίσημης πτώχευσης και της εκκαθάρισης δύσκολα μπορεί να αποφευχθεί.

[ΠΗΓΗ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ-ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ, του Χάρη Φλουδόπουλου, 06/10/2018]

«ΚΑΥΤΗ ΠΑΤΑΤΑ» ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Η ΛΑΡΚΟ

«Εχουμε μια καυτή πατάτα στα χέρια μας». Με αυτά τα λόγια αναφέρεται στο θέμα της Λάρκο κορυφαίος κυβερνητικός παράγοντας, καθώς η βιομηχανία βρίσκεται σε αδιέξοδο μετά την καταδίκη της χώρας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τη μη τήρηση της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για ανάκτηση των κρατικών ενισχύσεων, ύψους 135 εκατ. ευρώ. Το θέμα προβληματίζει και τη ΔΕΗ, η οποία, παρά την υπογραφή ευνοϊκής σύμβασης προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας, δεν έχει δει στα ταμεία της λεφτά από τη Λάρκο. Οι ανεξόφλητες οφειλές έχουν ξεπεράσει τα 350 εκατ. ευρώ και «τρέχουν» με 50 εκατ. ευρώ τον μήνα, και η διοίκηση της ΔΕΗ είναι έτοιμη να «κατεβάσει» τον διακόπτη. «Θα αναγκαστούμε να κόψουμε το ρεύμα», δηλώνει στέλεχος της εταιρείας, επισημαίνοντας τις ευθύνες της διοίκησης έναντι των μετόχων της εταιρείας. Η κυβέρνηση, από την πλευρά της, φαίνεται να εξετάζει, έστω και με καθυστέρηση, την ιδιωτικοποίηση της Λάρκο, αφού, βάσει απόφασης της Ε.Ε. το 2014, στην περίπτωση αυτή οι κρατικές ενισχύσεις δεν θα επιβαρύνουν τον νέο ιδιοκτήτη.

 

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 9/3/2018]

Η ΛΑΡΚΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ 135.800.000 € ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

Ένα βήμα πριν από το οριστικό «λουκέτο» η κρατική Λάρκο! Λίγο πριν από το «λουκέτο» βρίσκεται η κρατική βιομηχανία Λάρκο, μία από τις πέντε μεγαλύτερες του κόσμου στην παραγωγή νικελίου.

Οι εξελίξεις έχουν πάρει δραματική τροπή μετά και την απόρριψη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο της προσφυγής της διοίκησης της εταιρείας κατά της απόφασής του να επιστρέφει στο ελληνικό Δημόσιο παράνομες κρατικές ενισχύσεις ύψους 135.800.000 ευρώ που της χορηγήθηκαν την περίοδο 2008-2011. Η λύση για την πολύπαθη βιομηχανία αναζητείται ανάμεσα στα υπουργεία Οικονομικών και Ενέργειας, χωρίς ωστόσο να έχει μέχρι στιγμής δοθεί κάποιο σινιάλο ως προς τη μέθοδο διάσωσής της. Η κυβέρνηση μέχρι και τις αρχές του περασμένου φθινοπώρου διατεινόταν πως μεταφορά της από το ΤΑΙΠΕΔ στο Υπερταμείο θα οδηγούσε σε αξιοποίησή της με πολιτικά διαχειρίσιμο τρόπο.

Ετσι, σύμφωνα με τα έως τώρα δεδομένα, η προβληματική βιομηχανία θα πρέπει να επιστρέφει στο Δημόσιο κρατικές ενισχύσεις ύψους 135.800.000 ευρώ. Η Λάρκο κάθε χρόνο συσσωρεύει ζημιές της τάξης των 75.000.000 με 80.000.000 ευρώ και επιπλέον έχει διακανονίσει ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τη ΔΕΗ ύψους 240.000.000 ευρώ.

Να σημειωθεί πως το ΤΑΙΠΕΔ κατέχει το 55,2% της εταιρείας, η Εθνική Τράπεζα το 33,4% και η ΔΕΗ το 11,4%.

Κάποια από τα σενάρια που φέρονται να έχουν πέσει στο τραπέζι για τη διάσωσή της είναι να επιδιωχθεί η εφαρμογή του μοντέλου των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά. Να αιτηθεί δηλαδή την ένταξή της σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης και στη συνέχεια να διερευνηθεί η δυνατότητα εισόδου επενδυτή. Ωστόσο, και για αυτή τη φόρμουλα, η κυβέρνηση αναμένει τη σχετική απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών για την υπόθεση των Ναυπηγείων προκειμένου να προχωρήσει και σε αντίστοιχες ενέργειες και με τη Λάρκο. Βεβαίως, μια τέτοια επιλογή προϋποθέτει και την εκ των προτέρων συνεννόηση της κυβέρνησης με τη Γενική Διεύθυνση fc Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προκειμένου να διασφαλιστεί πως με αυτή τη λύση οι παράνομες κρατικές ενισχύσεις θα διαγραφούν.

[ΠΗΓΗ: ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ, του Χρήστου Κολώνα, 17/2/2018]

ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ Η ΛΑΡΚΟ

Τέλος χρόνου για τη διάσωση της ΛΑΡΚΟ σήμανε η χθεσινή απόρριψη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο της προσφυγής της εταιρείας κατά των αποφάσεων της Επιτροπής για ανάκτηση κρατικών ενισχύσεων ύψους 135 εκατ. ευρώ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με την απόφαση που εξέδωσε χθες απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή της ΛΑΡΚΟ με αίτημα την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής περί των κρατικών ενισχύσεων, εξέλιξη που βαθαίνει πλήρως το αδιέξοδο γύρω από τη λειτουργία της ιστορικής μεταλλευτικής βιομηχανίας και υποχρεώνει την κυβέρνηση να στραφεί σε λύσεις που επιμελώς απέφυγε το προηγούμενο διάστημα, επικαλούμενη την εκκρεμότητα της προσφυγής και την πιθανότητα ανατροπής των αρνητικών εξελίξεων που δρομολόγησε με απόφασή της η Ε.Ε. τον Μάρτιο του 2014.

Η απόρριψη της προσφυγής της ΛΑΡΚΟ καθιστά εφαρμοστέα την απόφαση της Επιτροπής για επιστροφή των κρατικών ενισχύσεων καθώς και την καταδικαστική απόφαση που εξέδωσε τον Νοέμβριο του 2017 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τη μη συμμόρφωση της χώρας μας με αυτή. Η Επιτροπή τον Μάρτιο του 2014 έκρινε ως παράνομες τις εγγυήσεις που παρείχε το ελληνικό Δημόσιο στη ΛΑΡΚΟ το 2008, το 2010 και το 2011 αλλά και τη συμμετοχή στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου του 2009, καθώς εκτίμησε ότι με την οικονομική κατάσταση της εταιρείας η απόφαση του Δημοσίου δεν ελήφθη με επιχειρηματικά κριτήρια και άρα συνιστά κρατική ενίσχυση.

Η Ελλάδα δεν αξιοποίησε τη δυνατότητα που έδωσε η Επιτροπή με την παράλληλη απόφασή της, τον Μάρτιο του 2014, η οποία προέβλεπε ότι στην περίπτωση που υλοποιούσε το σχέδιο πώλησης στοιχείων ενεργητικού της εταιρείας και την ένταξη στη συνέχεια της ΛΑΡΚΟ σε καθεστώς εκκαθάρισης, η υποχρέωση ανάκτησης των κρατικών ενισχύσεων δεν θα μεταβιβαζόταν στον νέο ιδιοκτήτη.

Η απόφαση αυτή άφηνε τα περιθώρια εξυγίανσης της ΛΑΡΚΟ και αναζήτησης στρατηγικού επενδυτή, σχεδιασμός όμως που δεν περπάτησε υπό το βάρος των συνδικαλιστικών και πολιτικών πιέσεων.

Σήμερα και μετά τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να επανεξετάσει άρδην την πολιτική της για παραμονή της εταιρείας υπό δημόσιο έλεγχο και να επιλέξει μεταξύ πώλησης και πτώχευσης, αφού η οικονομική της κατάσταση καθιστά αδύνατη την επιστροφή των κρατικών ενισχύσεων.

Η πολύπαθη μεταλλευτική βιομηχανία μετρά σχεδόν κάθε χρόνο ζημίες της τάξης των 75-80 εκατ. ευρώ και είναι χαρακτηριστική του οικονομικού αδιεξόδου η δήλωση του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας κ. Άνθιμου Ξενίδη προσφάτως στη Βουλή: «Δουλεύουμε, παράγουμε και πουλάμε κάτω του κόστους. Αυτό μπορείς να το κάνεις αλλά για λίγο χρονικό διάστημα, εμάς διήρκεσε πολύ». Η εταιρεία δουλεύει με ζημίες άνω των 200.000 δολ. την ημέρα, χωρίς μάλιστα να πληρώνει ρεύμα καθώς αδυνατεί να ανταποκριθεί ακόμη και στη νέα σύμβαση με τη ΔΕΗ, η οποία περιορίζει το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας από τα 4.000 δολάρια ο τόνος στα 2.500 δολάρια. Η σύμβαση ρυθμίζει και ανεξόφλητες οφειλές της εταιρείας προς τη ΔΕΗ ύψους 260 εκατ. ευρώ.

Ο υπουργός Ενέργειας Γιώργος Σταθάκης είχε προαναγγείλει από τον περασμένο Αύγουστο μέτρα για την εξυγίανση της ΛΑΡΚΟ μέσα στο φθινόπωρο του 2017, τα οποία μέχρι στιγμής δεν έχουν κοινοποιηθεί.

 

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, της Χρύσας Λιάγγου, 2/2/2018]

ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ

Τον επικαιροποιημένο υπολογισμό της συνολικής προς ανάκτηση ενίσχυσης της ΛΑΡΚΟ (135 εκατ. ευρώ) και τα έγγραφα που αποδεικνύουν την εφαρμογή της απόφασης ανάκτησης ζητεί με επιστολή της προς τις ελληνικές αρχές η Ε.Ε., και μάλιστα εντός 20 εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία αποστολής της, δηλαδή την 15η Νοεμβρίου 2017. Η επιστολή έρχεται μόλις μία εβδομάδα μετά την καταδικαστική για την Ελλάδα απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (9 Νοεμβρίου) για τις κρατικές ενισχύσεις της ΛΑΡΚΟ. Η Επιτροπή στην επιστολή της επισημαίνει την πρόβλεψη του άρθρου 8 της απόφασης του Μαρτίου του 2014 περί ανάκτησή των κρατικών ενισχύσεων, που λέει ότι «τα ανακτώμενα ποσά βαρύνονται με τόκο από την ημερομηνία που τέθηκαν στη διάθεση του αποδέκτη έως την ημερομηνία της πραγματικής τους ανάκτησή». Από τότε έχουν περάσει πάνω από τρία χρόνια. Η Επιτροπή προτείνει στις ελληνικές αρχές συνάντηση για να εκτελεστεί με τον καλύτερο τρόπο από κοινού η απόφαση.

 

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 27/11/2017]