Category Archives: Γενικά

Γενικά θέματα / Πήροφορίες

ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΒΡΑΧΥΚΥΚΛΩΜΑ ΣΤΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΜΕΤΑΛΛΑ

Ο μήνας που διανύουμε ίσως μείνει στην ιστορία των χρηματιστηριακών αγορών, καθώς το επενδυτικό ενδιαφέρον μένει σχεδόν συνεχώς καρφωμένο πάνω στις τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος, του φυσικού αερίου, του πετρελαίου, και, εδώ και μερικές μέρες, των βιομηχανικών μετάλλων.

Οι ανησυχίες για πιθανή έλλειψη του φυσικού αερίου τίναξαν στον αέρα την τιμή του, οδήγησαν τις τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος στα ύψη και αρχίζουν να παρασύρουν το πετρέλαιο. Η αύξηση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος, εκτός από τον πονοκέφαλο που φέρνει στους ευρωπαίους πολίτες, έχει στριμώξει σε μία γωνία και την ευρωπαϊκή βιομηχανία ανεβάζοντας κατά πολύ το κόστος παραγωγής, πράγμα που έχει οδηγήσει πολλές επιχειρήσεις στην περικοπή της παραγωγής τους.

Αυτό, σε συνδυασμό με μία αντίστοιχου μεγέθους ενεργειακή κρίση στην Κίνα, όπου οι αρχές έχουν ήδη «συμβουλεύσει» την βιομηχανία αλουμινίου να μειώσει τις δραστηριότητές της, και πολλοί άλλοι κλάδοι το κάνουν ήδη οικειοθελώς, έχει φέρει ξαφνικά την παγκόσμια βιομηχανία μπροστά στο φάσμα της έλλειψης των πιο βασικών βιομηχανικών μετάλλων.

Το αλουμίνιο, ο χαλκός, ο ψευδάργυρος και άλλα λιγότερο διαδομένα αλλά απαραίτητα μέταλλα σημείωσαν την εβδομάδα που μας πέρασε νέα μεγάλη άνοδο και οδήγησαν αρκετούς δείκτες των αγορών εμπορευμάτων σε ιστορικά υψηλές τιμές. Για να είμαστε πιο σωστοί, αυτή δεν είναι η μόνη αιτία της ανόδου της τιμής των μετάλλων, ρόλο έχει παίξει και η ανησυχία για επανεμφάνιση του πληθωρισμού, πράγμα που οδηγεί κάποιους επενδυτές στην αγορά «πραγματικών» περιουσιακών στοιχείων.

Το Αλουμίνιο

Η άνοδος της τιμής σε κάθε ένα από τα μέταλλα έχει μία δική της «ιστορία». Στην περίπτωση του αλουμινίου, η άνοδος έχει αρχίσει εδώ και πολύ καιρό και επιταχύνθηκε τις τελευταίες εβδομάδες, αφενός λόγω της οδηγίας που πήραν οι κινεζικές επιχειρήσεις παραγωγής αλουμινίου να μειώσουν την παραγωγή τους και αφετέρου λόγω των ανησυχιών για προβλήματα στην παγκόσμια αγορά βωξίτη (το ορυκτό από το οποίο παράγεται το αλουμίνιο) εξαιτίας του πραξικοπήματος στην Γουινέα, αφού η αφρικανική χώρα παράγει το 22% του βωξίτη παγκοσμίως.

Μπορεί οι παραδόσεις βωξίτη από την Γουινέα να συνεχίζονται αδιατάρακτα όλο αυτό το διάστημα, αλλά ο φόβος για πιθανή έλλειψη αλουμινίου είναι ακόμα κυρίαρχος. Η παραγωγή αλουμινίου είναι ίσως η πλέον ενεργοβόρος βιομηχανική δραστηριότητα και πιθανή έλλειψη ηλεκτρικής ενέργειας θα πλήξει οπωσδήποτε τα εργοστάσια παραγωγής αλουμινίου.

Η κατάσταση δεν εξομαλύνεται ούτε από τις διαβεβαιώσεις της ρωσικής Rusal πως θα αυξήσει σημαντικά την παραγωγή της μέσα στο 2022, ώστε να μπορεί να καλύψει το πιθανό έλλειμμα αλουμινίου στην Κίνα. Αρκετά λογικό, αν λάβουμε υπόψη μας πως η ίδια η Rusal εκτιμά ότι το 2021 η παγκόσμια ζήτηση θα ξεπεράσει την προσφορά κατά τουλάχιστον 1,5 εκατομμύριο τόνους, ενώ το 2020 είχε συμβεί το ακριβώς αντίθετο. Τα έλλειμμα προσφοράς εκτιμάται πως θα είναι ακόμα πιο μεγάλο το 2022, αφού οι προβλέψεις μιλούν για αυξημένη ζήτηση από όλες τις σημαντικές οικονομικές δυνάμεις, καθώς το αλουμίνιο είναι απόλυτα απαραίτητο στη μετάβαση προς την πράσινη οικονομία. 

Ο Χαλκός

Ο χαλκός έχει μία κάπως διαφορετική ιστορία. Μετά τα ιστορικά υψηλά που σημείωσε τον Μάιο, κινήθηκε σε ένα στενό εύρος διακύμανσης, ανάμεσα από τα 4,10 με 4,50 δολάρια/λίβρα. Την εβδομάδα που μας πέρασε όμως, σημείωσε εντυπωσιακές επιδόσεις. Ενώ την Δευτέρα ξεκίνησε κοντά στα 4,27 δολάρια, την Παρασκευή άγγιξε τα ιστορικά υψηλά του Μαΐου, στα 4,76 δολάρια. Ενώ στις αρχές της εβδομάδας η αγορά χαλκού ανησυχούσε πως η ενεργειακή κρίση θα μειώσει την ζήτηση, καθώς θα μειωθεί ο ρυθμός ανάπτυξης της διεθνούς οικονομίας, την Παρασκευή είχαμε μία εντελώς διαφορετική κατάσταση.

Η μεγάλη μείωση των αποθεμάτων που φυλάσσονται στις αποθήκες του χρηματιστηρίου μετάλλων του Λονδίνου (μειώθηκαν κατά 86% από τις αρχές του μήνα, φθάνοντας στο χαμηλότερο σημείο από το 1974), δημιούργησε ανησυχία για πραγματική έλλειψη χαλκού, για λόγους που μοιάζουν με τους αντίστοιχους στο αλουμίνιο. Χαρακτηριστικό της κατάστασης είναι πως ξαφνικά τα κοντινά συμβόλαια παράδοσης χαλκού έγιναν πιο ακριβά από τα μακρινά, πράγμα που συμβαίνει όταν υπάρχουν ανησυχίες για έλλειψη προσφοράς. Δύσκολο να πει κανείς για πόσο θα συνεχιστεί η απότομη άνοδος.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η ισχυρή ζήτηση για χαλκό θα συνεχιστεί, σε μεγάλο βαθμό λόγω της «πράσινης μετάβασης», για πρώτη φορά όμως ύστερα από αρκετό καιρό φαίνεται πως πλησιάζει μία σημαντική αύξηση της προσφοράς. Θεωρητικά τουλάχιστον, προς το τέλος του 2022 θα δούμε την έναρξη της λειτουργίας μερικών σημαντικών νέων ορυχείων, στην Δημοκρατία του Κονγκό, στο Περού, την Χιλή και την Ρωσία. Αν τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα (πράγμα που βέβαια συμβαίνει σχετικά σπάνια) η προσφορά θα αυξηθεί και θα μπορέσει να εξισορροπήσει τη ζήτηση. Μέχρι να γίνει αυτό όμως, η ζήτηση μάλλον θα έχει το πάνω χέρι.

Ο Ψευδάργυρος

Με τον ψευδάργυρο τα πράγματα είναι πολύ πιο ξεκάθαρα. Η μεγάλη αύξηση της τιμής του ρεύματος καθιστά ασύμφορη τη λειτουργία των ευρωπαϊκών εργοστασίων επεξεργασίας ψευδαργύρου. Η Nyrstar, μία από τις πιο σημαντικές εταιρείες του χώρου, ανακοίνωσε την Τετάρτη που μας πέρασε πως θα μειώσει την παραγωγή της κατά 50%, ενώ παρόμοια νέα μας ήρθαν αργότερα από την Glencore. Συνεπεία αυτών των εξελίξεων, ο ψευδάργυρος ανέβηκε κατά 7% την Πέμπτη, ενώ την Παρασκευή ανέβαινε μέχρι και 12% πριν υποχωρήσει λίγο. Με τις κινήσεις αυτές έφθασε στα υψηλότερα σημεία της τελευταίας πενταετίας.

Μπορεί να μην είναι ευρέως γνωστό, αλλά ο ψευδάργυρος είναι απαραίτητος στην κατασκευή πυλώνων για αιολικά υπεράκτια πάρκα και στις στηρίξεις των φωτοβολταϊκών πάνελ, οπότε η μεγάλη αύξηση της τιμής του δεν αποκλείεται να δημιουργήσει προβλήματα στα μελλοντικά ή υπό εκτέλεση έργα κατασκευής εγκαταστάσεων παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από τον άνεμο και τον ήλιο.

Το ίδιο ισχύει, σε μεγαλύτερο μάλιστα βαθμό, για τον χαλκό και το αλουμίνιο, που είναι απόλυτα απαραίτητα συστατικά της «πράσινης μετάβασης». Εδώ, θα μπορούσε να επισημανθεί ένα ενδιαφέρον «παράδοξο». Είναι γνωστό πως από πολλούς σχολιαστές έχει υποστηριχθεί πως η κρίση στην αγορά φυσικού αερίου και η επακόλουθη τεράστια αύξηση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος, έχει άμεση σχέση με την επιβαλλόμενη απομάκρυνση από τη χρήση των ορυκτών καυσίμων, κυρίως του άνθρακα και του πετρελαίου.

Όπως επισημάναμε προηγουμένως, μεγάλο μέρος της ζήτησης για χαλκό, αλουμίνιο και ψευδάργυρο προέρχεται από τις ανάγκες της μετάβασης στην εποχή χωρίς ορυκτά καύσιμα. Θα μπορούσε κάποιος να πει πως από τη μία μειώνεται η παραγωγή μετάλλων, σαν έμμεσο αποτέλεσμα της διαδικασίας της «πράσινης μετάβασης» και από την άλλη αυξάνεται η ζήτηση για τον ίδιο λόγο.

Αν αυτό το σκεπτικό είναι σωστό, μπορεί να οδηγηθούμε σε μία κατάσταση που η «πράσινη μετάβαση» αυτοϋπονομεύεται, αυξάνοντας υπέρμετρα το κόστος της για τις επιχειρήσεις, τους κρατικούς προϋπολογισμούς και τους πολίτες.

Ανεξάρτητα από την ορθότητα ή μη του παραπάνω συλλογισμού, μία σχεδόν σίγουρη συνέπεια της μεγάλης αύξησης της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος, τουλάχιστον για τη βιομηχανία επεξεργασίας μετάλλων, είναι πως αρκετές επιχειρήσεις θα αναγκαστούν (ή θα βρουν την ευκαιρία να πουν πως αναγκάζονται) να μεταφέρουν κάποιες από τις παραγωγικές τους εγκαταστάσεις έξω από την Ευρώπη, αναζητώντας φθηνότερο ηλεκτρικό ρεύμα.

Όσο περισσότερο κρατήσει το τωρινό επεισόδιο της απότομης αύξησης του κόστους παραγωγής, τόσο θα αυξάνονται οι πιθανότητες για αυτή την σαφώς αρνητική για την Ευρώπη, εξέλιξη.

 

[ΠΗΓΗ: https://www.liberal.gr/, του Σπύρου Αλεξόπουλου, 19/10/2021]

ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΗΠΑ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΤΗ ΝΕΑ ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ – ΤΙ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΔΑΦΙΚΗΣ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ

Νίκος Δένδιας και Άντονι Μπλίνκεν υπέγραψαν σήμερα το Δεύτερο Τροποποιητικό Πρωτόκολλο της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (MDCA) Ελλάδας – ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον, σε ειδική τελετή στην αίθουσα Benjamin Franklin

Η νέα Συμφωνία Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας επιβεβαιώνει τον στρατηγικό και σταθεροποιητικό ρόλο που διαδραματίζει η Ελλάδα από την περιοχή των Βαλκανίων μέχρι την Ανατολική Μεσόγειο.

Η συμφωνία θα έχει πενταετή διάρκεια και, μεταξύ άλλων, προβλέπει ότι οι αμερικανικές δυνάμεις θα επεκτείνουν την παρουσία τους σε Αλεξανδρούπολη, Λιτόχωρο, Στεφανοβίκειο και Σούδα.

Στις κοινές δηλώσεις των δύο ΥΠΕΞ ο Ν. Δένδιας ανέφερε ότι η στρατηγική σχέση Ελλάδας και ΗΠΑ βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, ενώ ανέφερε πως η χώρα μας αντιμετωπίζει διαρκώς ένα casus belli στην περιοχή της, ωστόσο επιδίωξή της είναι να επιλύει τις διαφορές της μέσω του διαλόγου. 

Από την πλευρά του ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Α. Μπλίνκεν τόνισε πως η Ελλάδα είναι αξιόπιστος σύμμαχος των ΗΠΑ και πυλώνας σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. 

Ψήφος εμπιστοσύνης στον γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας 

Διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι η MDCA αποτελεί μια ψήφο εμπιστοσύνης που αναγνωρίζει έμπρακτα τον διευρυμένο γεωπολιτικό ρόλο που καλείται να παίξει η Ελλάδα. Όπως μάλιστα επισημαίνουν, οι ΗΠΑ επιλέγουν να ενισχύσουν το γεωπολιτικό και στρατηγικό τους αποτύπωμα στη χώρα μας, την ίδια ώρα που απομακρύνονται από την Ευρώπη και στρέφουν το στρατηγικό τους ενδιαφέρον στον Ειρηνικό. Ως εκ τούτου, η Ελλάδα συγκαταλέγεται στο γκρουπ των ελάχιστων ευρωπαϊκών χωρών στις οποίες οι ΗΠΑ επενδύουν για το μέλλον. Αξίζει να σημειωθεί ότι πρόκειται για συμβατική δέσμευση που θα συνεχίσει να ακολουθείται ανεξαρτήτως του ποιος θα είναι ο ένοικος στον Λευκό Οίκο.

Υπό αυτό το πρίσμα, ένα άλλο στοιχείο που αποτιμάται θετικά είναι η πενταετής χρονική παράταση, με δεδομένο ότι προσδίδει μακροπρόθεσμο χαρακτήρα στην αμυντική σχέση και επιτρέπει στην Ουάσινγκτον να επενδύσει γεωπολιτικά και στρατηγικά στην Ελλάδα. Οι διπλωματικές πηγές εκτιμούν ότι η μεγαλύτερη χρονική διάρκεια θα επιτρέψει στη συμφωνία να απαλλαγεί από τη συγκυρία της στιγμής, η οποία διαμορφώνεται από τις σχέσεις που έχουν οι ΗΠΑ με άλλα κράτη της περιοχής.

Ένα άλλο θετικό γεγονός που καταδεικνύει την αυτοτελή στρατηγική αξία της Ελλάδας είναι ότι σε αντιδιαστολή με το παρελθόν οι ΗΠΑ δεν επιχείρησαν να κάνουν ένα αντίστοιχο άνοιγμα προς την Τουρκία. Διπλωματικές πηγές παρατήρησαν ότι είναι η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ δεν βάζουν την Ελλάδα και την Τουρκία στο ίδιο καλάθι. Αντιθέτως, η Ουάσιγκτον φαίνεται ότι δεν πτοείται από την προκλητική συμπεριφορά της Τουρκίας και δεν διστάζει να αναπτύξει τις δυνάμεις της στην Ελλάδα. Η επιλογή της Αλεξανδρούπολης θεωρείται ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που υποδηλώνει την αμερικανική βούληση για την ενίσχυση της ασφάλειας στην Νοτιοανατολική Ευρώπη. Το γεγονός ότι αυτή η επιλογή γίνεται με παράκαμψη των Στενών του Βοσπόρου, εκτιμάται ότι θα προσκομίσει οφέλη για την ευρύτερη περιοχή του Έβρου και της Θράκης. Κάνοντας μια συνολική αποτίμηση της δυναμικής που εμφανίζουν οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις, διπλωματικές πηγές υπογράμμισαν ότι “η διμερής σχέση έχει περάσει σε επίπεδο χωρίς σύγκριση στην διακοσαετή ιστορία των δύο κρατών”.

Προστασία της ελληνικής εδαφικής ακεραιότητας

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα της χώρας θωρακίζεται περαιτέρω, τόσο μέσω της ρητής αναφοράς που υπάρχει στο κείμενο της συμφωνίας, όσο και μέσω της παρουσίας αμερικανικών δυνάμεων σε περιοχές κλειδιά, όπως ο Έβρος και η Κρήτη. Τρεις δεκαετίες μετά την αρχική συμφωνία και μέσα σε ένα εντελώς διαφορετικό γεωπολιτικό περιβάλλον οι ΗΠΑ επιβεβαιώνουν την προστασία της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας.

Αμερικανική καταδίκη του Casus Belli

Για πρώτη φορά σε συμβατικό κείμενο που αφορά τη χώρα μας, οι ΗΠΑ ξεκαθαρίζουν ότι η απειλή χρήσης βίας είναι μη αποδεκτή πρακτική. Η συγκεκριμένη αναφορά ερμηνεύεται από την ελληνική πλευρά ως μια έμμεση καταδίκη του τουρκικού casus belli. Η συγκεκριμένη διατύπωση θεωρείται, λοιπόν, ότι φωτογραφίζει εμμέσως πλην σαφώς το casus belli, κάτι που κρινόταν απαραίτητο, καθώς όταν είχε υπογραφεί η συμφωνία η Τουρκία δεν είχε βάλει ακόμα την απειλή χρήσης βίας στο τραπέζι.

Σε αυτό το πλαίσιο, επιβεβαιώνεται η απόφαση για αμοιβαία προστασία της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας απέναντι σε ενέργειες που απειλούν την ειρήνη και στις οποίες συμπεριλαμβάνονται οι ένοπλες επιθέσεις. Μάλιστα οι δύο πλευρές δεσμεύονται να αποτρέψουν τέτοιες ενέργειες αλλά και να αντιταχθούν σε αυτές.

Ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας 

Η νέα συμφωνία ενισχύει το αμερικανικό αποτύπωμα σε περιοχές καίριας στρατηγικής σημασίας για την χώρα μας. Η επιλογή στρατοπέδου πλησίον της Αλεξανδρούπολης και του Ναύσταθμου της Σούδας αποτελούν δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα, καθώς πρόκειται για περιοχές όπου εμφανίζεται έντονη τουρκική παραβατικότητα. Όσον αφορά την Αλεξανδρούπολη, οι μνήμες από τα γεγονότα του Έβρου παραμένουν νωπές, ενώ η Κρήτη συνδέεται με το παράνομο τουρκολυβικό μνημόνιο, το οποίο εντάσσεται στο ευρύτερο στρατηγικό πλαίσιο του τουρκικού αναθεωρητισμού.

Επιπλέον, η χρονική παράταση της συμφωνίας ανοίγει πλέον τον δρόμο για την εκταμίευση κονδυλίων από το αμερικανικό Κογκρέσο, τα οποία θα επιτρέψουν τη πραγματοποίηση σημαντικών επενδύσεων σε έργα στρατιωτικών υποδομών. Η συμφωνία επιτρέπει στη χώρα μας τη χρήση αυτών των εκσυγχρονισμένων εγκαταστάσεων και συνεπώς θα λειτουργήσει και προς όφελος των Ελληνικών Ένοπλων Δυνάμεων.

Με τα νέα δεδομένα, η συμφωνία είναι πενταετής και προβλέπει μια περίοδο χάριτος δύο ετών στην περίπτωση που μια από τις δύο πλευρές αποφασίσει να την καταγγείλει.

Ανοιχτό παράθυρο για μελλοντική επέκταση του αμερικανικού στρατιωτικού αποτυπώματος σε ελληνικά νησιά

Η νέα συμφωνία όχι μόνο δεν αποκλείει την μελλοντική αμερικανική παρουσία στα Ελληνικά νησιά πέραν της Κρήτης, αλλά περιλαμβάνει και ρητή πρόβλεψη για την επέκταση και σε άλλες εγκαταστάσεις. Διπλωματικές πηγές υπογραμμίζουν ότι η αμερικανική πλευρά δεν επιθυμούσε στην παρούσα τουλάχιστον συγκυρία να δεσμευτεί άμεσα για άλλες περιοχές. Ερμηνεύοντας, λοιπόν, τη συγκεκριμένη απόφαση, εκτίμησαν ότι έχει να κάνει με γεωγραφικές επιλογές αλλά και οικονομικούς λόγους. Ωστόσο, η συμφωνία βάζει τα θεμέλια για τη μελλοντική αύξηση των τοποθεσιών εφόσον το επιβάλουν οι συνθήκες.

Οι διμερείς συμφωνίες δημιουργούν ασπίδα προστασίας

Υπό το φως των νέων συμφωνιών με τις ΗΠΑ και την Γαλλία, διπλωματικές πηγές υπογράμμισαν το γεγονός ότι στρατηγικοί σύμμαχοι της Ελλάδας αποφασίζουν να επενδύουν διμερώς στην χώρα μας και συνεπώς να ενισχύσουν περαιτέρω τις υπάρχουσες δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει εντός του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Όπως σημείωσαν το συγκεκριμένο γεγονός υποδηλώνει την ιδιαίτερη σημασία που αποδίδουν στην προστασία και την ευημερία της χώρας μας. Παράλληλα, αξίζει να σημειωθεί ότι στρατηγικοί εταίροι όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, οι οποίοι βρίσκονται εκτός των πολυμερών σχημάτων, επενδύουν στην ελληνική άμυνα. Η συγκεκριμένη εξέλιξη εκτιμάται ότι ανοίγει τον δρόμο για την ενίσχυση των δεσμών και με άλλους εταίρους.

Η Ελλάδα κρίσιμος παράγοντας στην ευρωπαϊκή Άμυνα 

Διπλωματικές πηγές επισήμαναν ότι η νέα συμφωνία αποτελεί απόδειξη ότι η στρατηγική σχέση της Ελλάδας με τις ΗΠΑ παραμένει ακέραια και δυναμική. Για την ελληνική πλευρά, οι συμφωνίες με την Ουάσιγκτον και με το Παρίσι αλληλοσυμπληρώνονται και δεν είναι ανταγωνιστικές, καθώς αποτελούν σημεία ορόσημο στις προσπάθειες που καταβάλλει η Ελλάδα για την Ευρωπαϊκή και την ευρωατλαντική ασφάλεια. Υπό αυτό το πρίσμα, σημειώνεται ότι η αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού προηγμένης τεχνολογίας συνεισφέρει στην ενίσχυση της άμυνας αλλά και της δίκαιης κατανομής των βαρών μεταξύ Ευρωπαίων συμμάχων και των ΗΠΑ εντός του ΝΑΤΟ.

Ιδιαίτερης σημασίας είναι η συνοδευτική επιστολή του Αμερικανού ΥΠΕΞ, με τις δεσμεύσεις της Ουάσιγκτον για την προστασία της εδαφικής κυριαρχίας της χώρας μας και την προσήλωση στο Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας. 

Ειδικότερα, όπως επισημαίνουν διπλωματικές πηγές:

  1. Η Ελλάδα αναγνωρίζεται ως πυλώνας σταθερότητας και “περιφερειακός ηγέτης”
  2. Η επιστολή υπογραμμίζει την δέσμευση των ΗΠΑ για την αμοιβαία προστασία της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας από απειλές ή ένοπλη επίθεση
  3. Η επιστολή κάνει ρητή αναφορά στην δυνατότητα ανάπτυξης Αμερικανικών δυνάμεων σε ελληνικά νησιά πέραν της Κρήτης
  4. Για πρώτη φορά, οι ΗΠΑ, στην επιστολή Μπλίνκεν, κάνουν ρητή αναφορά στην ανάγκη σεβασμού της κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας, καθώς και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας στη βάση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας. 
  5. Αναφορά στο κοινό αξιακό πλαίσιο των δύο κρατών

[ΠΗΓΗ: https://www.capital.gr/, 14/10/2021]

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΟΡΥΚΤΩΝ ΠΟΡΩΝ, ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΣΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ

Μετά από δύο χρόνια λειτουργίας του Τμήματος Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, έχουν δημιουργηθεί διάφοροι μύθοι σχετικά με τη δομή, τον σκοπό, τις δυνατότητες και τις προοπτικές του, αλλά και το ίδιο το αντικείμενο του Μηχανικού Ορυκτών Πόρων, μέσα από διάφορα δημοσιεύματα και με αφετηρία τα αποτελέσματα των υποψηφίων που το προτίμησαν στις πανελλήνιες εξετάσεις. Ποια είναι όμως η αλήθεια για το Τμήμα μας και το αντικείμενο του Μηχανικού Ορυκτών Πόρων;

1ος Μύθος: Το Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων είναι τμήμα πρώην ΤΕΙ

Αλήθεια: το Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων είναι ένα νέο Τμήμα που δημιουργήθηκε μέσα στην Πολυτεχνική Σχολή του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, με πενταετές πρόγραμμα σπουδών, στο οποίο εισήχθησαν ΜΟΝΟ νέοι φοιτητές μέσω των πανελληνίων εξετάσεων που διεξήχθησαν ΜΕΤΑ τη δημιουργία του το 2019. Ως αντικείμενο, δεν υπήρξε ποτέ σε Τμήμα ΤΕΙ. Το Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, παράλληλα, έχει την ευθύνη ολοκλήρωσης των σπουδών των ενεργών φοιτητών της Κατεύθυνσης Γεωτεχνολογίας Περιβάλλοντος του πρώην ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας, στους οποίους όμως δεν επιτράπηκε η μεταπήδηση στο πενταετές πρόγραμμα σπουδών Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, σε αντίθεση με αυτό που συνέβη σε άλλα Πανεπιστήμια της χώρας.

2ος Μύθος: Οι καθηγητές του Τμήματος Μηχανικών Ορυκτών Πόρων είναι λίγοι σε αριθμό

Αλήθεια: το Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων ξεκίνησε το 2019 ως αυτοδύναμο τμήμα με 10 μέλη ΔΕΠ και 3 μέλη ΕΤΕΠ, αριθμός ο οποίος είναι ιδιαίτερα υψηλός για νέο τμήμα, αν αναλογιστεί κανείς το πλήθος μελών ΔΕΠ στα πρώτα χρόνια λειτουργίας ανάλογων Τμημάτων, ακόμα και στα Πανεπιστήμια του κέντρου. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για Τμήμα που ιδρύθηκε μόλις δύο χρόνια πριν, καθώς και το ότι την ευθύνη για την κατανομή νέων θέσεων στα Πανεπιστήμια της χώρας την έχει αποκλειστικά το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων.

3ος Μύθος: Το αντικείμενο του Μηχανικού Ορυκτών Πόρων έχει χαμηλή ζήτηση στην αγορά εργασίας

Αλήθεια: το ευρύ κοινό γνωρίζει ελάχιστα το αντικείμενο του Μηχανικού Ορυκτών Πόρων καθώς και τις δραστηριότητες της βιομηχανίας ορυκτών πόρων στην Ελλάδα – το ίδιο ισχύει και για τις ευκαιρίες εργασίας στον κλάδο αυτό. Οι εκμεταλλεύσεις ορυκτών πόρων στην Ελλάδα είναι δεκάδες και κατανεμημένες σε όλη την επικράτεια, ενώ οι προοπτικές ανάπτυξης του κλάδου είναι ιδιαίτερα θετικές λόγω και των ολοένα αυξανόμενων αναγκών σε πρώτες ύλες που θα στηρίξουν τις πράσινες τεχνολογίες αλλά και συνολικά τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας. Επίσης, η ζήτηση Μηχανικών Ορυκτών Πόρων είναι ιδιαίτερα υψηλή στο εξωτερικό, ειδικά σε χώρες που παραδοσιακά έχουν μεγάλη εξορυκτική δραστηριότητα.

4ος Μύθος: Οι δυνατότητες απασχόλησης των αποφοίτων του Τμήματος Μηχανικών Ορυκτών Πόρων θα είναι ελάχιστες λόγω της απολιγνιτοποίησης

Αλήθεια: τα ορυχεία λιγνίτη, αν και σημαντικό κομμάτι της εξορυκτικής δραστηριότητας στην Ελλάδα για πολλές δεκαετίες από την άποψη του συνολικού όγκου εξορυσσόμενων υλικών, αποτελούν απλά μία από τις πολλές εκμεταλλεύσεις στις οποίες απασχολούνται Μηχανικοί Ορυκτών Πόρων. Η εγγύτητα του Τμήματος Μηχανικών Ορυκτών Πόρων στην Κοζάνη με τις μεγαλύτερες εκμεταλλεύσεις λιγνίτη στη χώρα ίσως να δίνει την αίσθηση ότι το Τμήμα δημιουργήθηκε με το λιγνίτη ως στόχο, αλλά η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική – αρκεί μια ματιά στο πρόγραμμα σπουδών του Τμήματος για να διαπιστώσει κανείς ότι από τα 85 μαθήματα που προσφέρει, μόνο ένα αφορά ειδικά την εκμετάλλευση γαιανθράκων.

5ος Μύθος: Το Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων δεν διαθέτει τις απαραίτητες εκπαιδευτικές και ερευνητικές εγκαταστάσεις

Αλήθεια: το Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων διαθέτει 8 ερευνητικά και εκπαιδευτικά εργαστήρια με πλούσιο εξοπλισμό αξίας μερικών εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία καλύπτουν ένα μεγάλο κομμάτι των εκπαιδευτικών αναγκών του, ενώ αναπτύσσει συνεχώς νέες υποδομές και δυνατότητες, όντας κομμάτι μιας ιδιαίτερα δυναμικά αναπτυσσόμενης Πολυτεχνικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Το Τμήμα ήδη παρουσιάζει πλήρως αναπτυγμένη ακαδημαϊκή λειτουργία με υποψήφιους διδάκτορες, μεταδιδακτορικούς ερευνητές, και χρηματοδοτούμενα ερευνητικά προγράμματα, αυτοδύναμα ή σε συνεργασία. Μόλις στα πρώτα 2 χρόνια λειτουργίας του, έχει διοργανώσει δέκα σεμινάρια με προσκεκλημένους διακεκριμένους επιστήμονες και ερευνητές από την βιομηχανία εντός και εκτός Ελλάδας, ενώ συμμετείχε στη συνδιοργάνωση ενός ιδιαίτερα πετυχημένου διεθνούς συνεδρίου για τις πρώτες ύλες και την κυκλική οικονομία.

6ος Μύθος: Το Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων δεν διαθέτει καθηγητές που να μπορούν να στηρίξουν τη συγκεκριμένη ειδικότητα

Αλήθεια: το Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων διαθέτει 10 καθηγητές με γνωστικά αντικείμενα απόλυτα συναφή με το αντικείμενο του Μηχανικού Ορυκτών Πόρων, ενώ είναι στη διαδικασία εκλογής ενός ακόμα καθηγητή με γνωστικό αντικείμενο τη Μηχανική Εκμετάλλευσης Υδρογονανθράκων.

7ος Μύθος: Το Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων είχε τη χαμηλότερη βάση στο 2ο πεδίο το 2020

Αλήθεια: το Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων εμφανίστηκε να έχει τη χαμηλότερη βάση στο 2ο πεδίο στις εξετάσεις του 2020 λόγω του υπερβολικού αριθμού εισακτέων (200) που καθόρισε για αυτό το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, αγνοώντας την απόφαση του ίδιου του Τμήματος και του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας για το Τμήμα (100). Η εικόνα θα ήταν αρκετά διαφορετική αν το Τμήμα είχε τους εισακτέους που είχε ζητήσει. Θα πρέπει να σημειωθεί επίσης ότι η βάση του Τμήματος παρουσίασε το 2020 σημαντική μείωση σε σχέση με το 2019 (περίπου 4000 μόρια) μετά και την αφαίρεση της αντιστοίχισης του Τμήματος με τη Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης, με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων (παρόμοια μείωση παρουσίασε και η Σχολή στην Κρήτη).

8ος Μύθος: δεν χρειάζονται τρία Τμήματα με 100 – 200 εισακτέους το καθένα, με αντικείμενο την εκμετάλλευση ορυκτών πόρων στην Ελλάδα

Αλήθεια: κανένα από τα τρία Τμήματα/Σχολές δεν ζητάει 100 – 200 εισακτέους. Το Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων στην Κοζάνη, από τη δημιουργία του, ζητάει κάθε χρόνο λιγότερο από 100 εισακτέους – για το 2021-2022 η απόφαση της Συνέλευσης του Τμήματος, και του Πανεπιστημίου, ήταν για 80 εισακτέους, ενώ το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων αποφάσισε να έχει και πάλι 200 εισακτέους. Συνολικά στην Ελλάδα υπάρχουν 2 τμήματα και σχολές με το ακριβές αντικείμενο του Μηχανικού Ορυκτών Πόρων καθώς και μία Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών (συνολικά 394 θέσεις εισακτέων), τα οποία βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους (Κοζάνη – Αθήνα – Χανιά). Την ίδια στιγμή υπάρχουν 8 Τμήματα Πολιτικών Μηχανικών (1084 θέσεις εισακτέων), 9 Τμήματα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (1734 θέσεις εισακτέων), 8 Τμήματα Μηχανολόγων Μηχανικών (919 θέσεις εισακτέων), και 7 Τμήματα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών (626 θέσεις εισακτέων)…

9ος Μύθος: οι ορυκτοί πόροι δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον σε έναν κόσμο που βασίζεται σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ηλεκτροκίνηση

Αλήθεια: ακριβώς εξαιτίας της στροφής στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την ηλεκτροκίνηση, οι ανάγκες σε ορυκτούς πόρους έχουν φτάσει σε σχεδόν μη βιώσιμα επίπεδα τα οποία προσπαθεί η παγκόσμια εξορυκτική βιομηχανία να καλύψει, εξετάζοντας πλέον ακόμα και την εξόρυξη υποθαλάσσιων κοιτασμάτων. Επομένως, οι ορυκτοί πόροι βρίσκονται με τον πλέον εμφατικό τρόπο στο κέντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος – είναι αναπόσπαστο κομμάτι της επόμενη μέρας και όχι κατάλοιπο της προηγούμενης.

10ος Μύθος: το αντικείμενο του Μηχανικού Ορυκτών Πόρων δεν είναι ελκυστικό

Αλήθεια: η αλήθεια είναι ότι το αντικείμενο του Μηχανικού Ορυκτών Πόρων παρουσιάζει ιδιαιτερότητες και χαρακτηριστικά που ενδεχομένως να μην ταιριάζουν στην κουλτούρα του 18χρονου απόφοιτου των ελληνικών λυκείων. Η εργασία εντός εργοταξίου, το οποίο συχνά μπορεί να είναι υπόγειο, ενώ σχεδόν πάντα βρίσκεται μακριά από μεγάλες πόλεις ή και στο εξωτερικό, καθιστά το αντικείμενο του Μηχανικού Ορυκτών Πόρων, για μια μερίδα των υποψηφίων, μη ελκυστικό. Οι αρνητικές ειδήσεις για θέματα περιβάλλοντος και ασφάλειας γύρω από τις εκμεταλλεύσεις ορυκτών πόρων, επίσης, δεν βοηθούν στην αποδοχή του αντικειμένου του Μηχανικού Ορυκτών Πόρων – οι περισσότερες φορές που οι εξορυκτικές δραστηριότητες απασχολούν τα μέσα ενημέρωσης είναι για την προβολή αντιδράσεων τοπικών κοινοτήτων ή την κάλυψη κάποιου ατυχήματος σε εργοτάξιο. Στην πραγματικότητα όμως, το αντικείμενο του Μηχανικού Ορυκτών Πόρων είναι από τα πλέον πολύπλευρα αντικείμενα, συνδυάζει πολλές επιστήμες, εξελίσσεται συνεχώς, βασίζεται σε τεχνολογίες αιχμής, και θα αποτελεί πάντα ένα απολύτως απαραίτητο αντικείμενο για την ανάπτυξη της σύγχρονης κοινωνίας. Όσοι το γνωρίζουν μέσα από τις σπουδές και την εργασία τους στις εκμεταλλεύσεις ορυκτών πόρων, το αγαπούν για τις προκλήσεις που προσφέρει, τη συνεργασία με ανθρώπους άλλων ειδικοτήτων, την εγγύτητα με τη γη και τον πλούτο της, ώστε τελικά γίνεται κομμάτι του εαυτού τους.

Τελικά, το Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων στην Κοζάνη ιδρύθηκε και λειτουργεί σε έναν ιδανικό χώρο, τη Δυτική Μακεδονία, όπου η κουλτούρα και η τεχνογνωσία σε θέματα εκμετάλλευσης ορυκτών πόρων είναι ιδιαίτερα αυξημένη, ξεκίνησε με πολύ καλές προϋποθέσεις (προσωπικό, εγκαταστάσεις) και πρέπει να στηριχθεί ουσιαστικά από την πολιτεία για να μπορέσει να προσφέρει στην ελληνική κοινωνία τα επόμενα χρόνια, Διπλωματούχους Μηχανικούς Ορυκτών Πόρων έτοιμους να στηρίξουν την εξορυκτική βιομηχανία της χώρας και να δώσουν αξία στον ορυκτό πλούτο της.

Δρ. Καπαγερίδης Ιωάννης

Πρόεδρος Τμήματος Μηχανικών Ορυκτών Πόρω

 

[ΠΗΓΗ: https://kozan.gr/, του Δρ. Καπαγερίδη Ιωάννη, Προέδρου του Τμήματος 20/9/2021]

ΤΑΞΙΔΙ ΕΞΟΙΚΕΙΩΣΗΣ ΚΥΠΡΙΩΝ BLOGGERS ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

Ταξίδι εξοικείωσης με την ανατολική Χαλκιδική (9 – 12.9.21) πραγματοποίησαν Κύπριοι bloggers, οι οποίοι «επιστρατεύθηκαν» να προωθήσουν μουσειακούς, εκθεσιακούς και υπαίθριους χώρους πολιτισμού του Δήμου Αριστοτέλη στην κυπριακή τουριστική αγορά.  

Πρόκειται για τους:

–Στέλλα Γεωργιάδου του Traveling with Stella, που προωθεί την Ελλάδα στην Κύπρο και

–Ανδρέα Τομάζου, τα social media του οποίου ακολουθoύνται από 56.000 ανθρώπους και ειδικό κοινό από την Κύπρο.

Το ταξίδι τους περιλάμβανε επισκέψεις σε σημαντικούς πολιτιστικούς, μουσειακούς, θρησκευτικούς και φυσικούς χώρους. Η περιήγηση ξεκίνησε από την Αμμουλιανή, όπου η επίσκεψη στο λαογραφικό μουσείο του νησιού δημιούργησε συνειρμούς ανάμεσα στην προσφυγική ιστορία της Μικρασίας και της Κύπρου. Ο παράπλους του Άθωνα για μία ακόμη φορά αποτέλεσε σταθερή πολιτιστική αξία, ενώ οι ξεναγήσεις στα Σιδηροκαύσια, τα Αρχαία Στάγειρα και τους εκθεσιακούς – μουσειακούς χώρους του Στρατωνίου και της Αρναίας άφησαν ιστορικό και πολιτισμικό αποτύπωμα στις δεκάδες διαδικτυακές αναφορές τους.

Επιπρόσθετα, οι Κύπριοι παρακολούθησαν την εκδήλωση του Δήμου Αριστοτέλη για τα 200 χρόνια από την ελληνική επανάσταση με τίτλο «Η Φλόγα γίνηκε Φωτιά» η οποία πραγματοποιήθηκε στο Άλσος Αριστοτέλη στα Στάγειρα την Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου. Οι εντυπώσεις τους ήταν άριστες, δεδομένου ότι η εν λόγω δραστηριότητα αποτέλεσε κορυφαία αφηγηματική θεατρική παράσταση της εξέγερσης των Μαδεμοχωριτών κατά των Τούρκων, που σήμανε την απαρχή της επανάστασης της Χαλκιδικής.

Το ταξίδι αποτέλεσε μέρος του εγκεκριμένου προγράμματος τουριστικής προβολής του Δήμου Αριστοτέλη και συνέργεια μεταξύ της αυτοδιοίκησης και της νεοσύστατης «αριστοτελικής σύμπραξης» επιχειρηματιών του Δήμου.

Συνθέτει όμως και μέρος του σχεδίου προώθησης του πολιτιστικού, μουσειακού και προσκυνηματικού τουρισμού στη Μεγαλόνησο, που υλοποιείται σε συνεργασία με την Ιερά Μητρόπολη Ιερισσού, Αγίου Όρους & Αρδαμερίου, τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού και το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού Κύπρου. Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια των φωτογραφικών και άλλων διαδικτυακών αναρτήσεων των bloggers, εκφράσθηκε έντονο ενδιαφέρον συνεργασίας με τον προορισμό από κυπριακό τουριστικό γραφείο με ειδίκευση στις προσκυνηματικές περιηγήσεις.

(Φωτογραφία: Intime)

[ΠΗΓΗ: https://www.thestival.gr/, 14/9/2021]

ΙΣΧΑΙΜΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΥΠΕΣΤΗ Ο ΝΙΚΟΣ ΧΑΡΔΑΛΙΑΣ – ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΕ ΣΤΟ «ΑΓΙΑ ΌΛΓΑ

Πληροφορίες αναφέρουν ότι τις τελευταίες πέντε- έξι μέρες ο Ν. Χαρδαλιάς ένιωθε πόνους στο στέρνο, αλλά δεν πήγε στον γιατρό. Νωρίτερα τη Δευτερά, ένιωσε και πάλι πόνους και η οδηγία που είχε πάρει τηλεφωνικά ήταν να μεταβεί στο νοσοκομείο άμεσα.

Πήρε ένα υπογλώσσιο και συνεργάτες του τον μετέφεραν στο Αγία Όλγα, όπου αναμένεται να παραμείνει για παρακολούθηση δύο-τρεις μέρες. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Ν. Χαρδαλιάς στο παρελθόν είχε υποστεί έμφραγμα.

[ΠΗΓΗ: https://ergoxalkidikis.gr/, 16/8/2021]