Monthly Archives: August 2018

‘ΣΚΙΕΣ’ ΣΤΗΝ ΑΠΟΕΠΕΝΔΥΣΗ ΤΩΝ ΛΙΓΝΙΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΡΑΛΙ ΤΩΝ ΡΥΠΩΝ

Βαριές πέφτουν οι σκιές στη δρομολογημένη αποεπένδυση των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ από τις τιμές των δικαιωμάτων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (CO2), οι οποίες φαίνεται ότι δεν πιάνουν …ταβάνι. Μετά από μια σύντομη πτώση κάτω τα 20 ευρώ ανά τόνο διοξειδίου του άνθρακα, την περασμένη Παρασκευή στο Χρηματιστήριο Ρύπων της ΕΕ, τα δικαιώματα ανακάμπτουν και …επεκτείνουν το ρεκόρ 10ετίας που είχαν κατακτήσει.

Αιτία, η κλιματική αλλαγή και οι ιδιαιτέρως υψηλές θερμοκρασίες το φετινό καλοκαίρι στην Κεντρική και στη Βόρεια Ευρώπη, οι οποίες οδήγησαν τους αρμοδίους στις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής άνθρακα και φυσικού αερίου, να βάλουν τις …μηχανές να δουλέψουν στο φουλ, γεγονός που παράλληλα συμπαρέσυρε προς τα πάνω και τη ζήτηση δικαιωμάτων εκπομπών ρύπων.

Όμως το “ράλι” των τιμών δικαιωμάτων CO2 συνεπάγεται και διόγκωση του κόστους παραγωγής ενέργειας από τα ρυπογόνα ορυκτά καύσιμα, με συνέπεια να έχει διαμορφώσει υψηλές τιμές στις ευρωπαϊκές χονδρεμπορικές αγορές ηλεκτρικού ρεύματος, μεταξύ των οποίων και της ελληνικής αγοράς. Το γεγονός αυτό έχει εντείνει τους φόβους, τόσο της διοίκησης της ΔΕΗ, όσο και της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), ότι ενδεχομένως θα επηρεάσει και θα συμπιέσει προς τα κάτω τις προσφορές των επενδυτών για την εξαγορά των δύο λιγνιτικών “πακέτων”, της Μεγαλόπολης και της Φλώρινας, οι οποίες αναμένεται να υποβληθούν εντός του προσεχούς Οκτωβρίου.

Παράλληλα, τα μηνύματα από την Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με το αίτημα της Ελλάδας για συμμετοχή των λιγνιτικών μονάδων στα νέα ΑΔΙ (Αποδεικτικά Διαθεσιμότητας Ισχύος), προκειμένου να ενισχύσει το ενδιαφέρον των επενδυτών ώστε να αυξηθεί το τίμημα της πώλησης, δεν είναι, για την ώρα, ευοίωνα. Κι αυτό διότι η καύση ορυκτών καυσίμων αντιβαίνει στον ευρωπαϊκό στόχο που έχει τεθεί και από τη Συμφωνία του Παρισιού για ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής.

Σε κάθε περίπτωση, στην κούρσα για τους ελληνικούς λιγνίτες παραμένουν οι έξι επενδυτές που είχαν αρχικά εκδηλώσει ενδιαφέρον. Πρόκειται για τον όμιλο ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και τον τσέχικο κολοσσό Seven Energy, δύο παίκτες που έχουν ήδη ανακοινώσει τη σύσταση κοινοπραξίας ώστε να υποβάλλουν από κοινού δεσμευτική προσφορά για τις λιγνιτικές μονάδες και τα ορυχεία που τις τροφοδοτούν, την κοινοπραξία της DAMCO Energy (συμφερόντων Κοπελούζου) με την κινεζική CHN Energy, τον όμιλο ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ καθώς και την τσέχικη εταιρεία Indoverse. Όσον αφορά στον όμιλο ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ στοχεύει και αυτός στη σύσταση κοινοπραξίας με κάποιον από τους υπόλοιπους επενδυτές, καθώς διαθέτει το πλεονέκτημα της αντιστάθμισης του κόστους ρύπων, με συνέπεια να μπορεί να βελτιώσει την προβλεπόμενη βιωσιμότητα των λιγνιτικών μονάδων.

[ΠΗΓΗ: https://www.energia.gr/, της Μάχης Τράτσα, 27/8/2018]

«THE TELEGRAPH»: ΜΙΑ ΝΕΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΞΕΚΙΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

“Αυτή είναι μια ημέρα ανεξαρτησίας”, ανέφερε από την Ιθάκη, το νησί του Οδυσσέα, ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, αλλά στην πραγματικότητα η “απελευθερωμένη” χώρα θα παραμείνει αλυσοδεμένη για δεκαετίες από τις αγορές και τους πιστωτές της, αναφέρει σε άρθρο της η βρετανική The Telegraph.

Οι δημοσιονομικοί κανόνες που επιβλήθηκαν από τους δανειστές θα περιορίσουν τις δαπάνες για τα επόμενα 42 χρόνια, ενώ η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των αγορών είναι ζωτικής σημασίας στην προσπάθεια της χώρας να δανείζεται στο μέλλον με χαμηλά επιτόκια.

Σύμφωνα με την εφημερίδα οι φωνές που θα ζητούν χαλάρωση των δημοσιονομικών μέτρων αναμένεται να αυξηθούν πριν από τις εθνικές εκλογές, που εκτός απροόπτου είναι προγραμματισμένες για τον Οκτώβριο του 2019.

Την ώρα που οι Έλληνες είναι εξουθενωμένοι από τα συνεχή μέτρα λιτότητας, πιθανώς να επιλέξουν την οδό της σύγκρουσης με τους πιστωτές και τις αγορές.

Σύμφωνα με τον Τζακ Άλεν, αναλυτή της Capital Economics, το πολιτικό προσωπικό της χώρας θα πρέπει να κλείσει τα αυτιά του στις φωνές που ζητούν την ανατροπή των μεταρρυθμίσεων και κυρίως αυτών που αφορούν τον τομέα των συντάξεων. “Με δεδομένο ότι στην Ελλάδα υπάρχει ένας γερασμένος πληθυσμός, που έχει υποστεί μεγάλες περικοπές στις συντάξεις, θα υπάρχει μεγάλη πίεση για αντιστροφή των νέων περικοπών”, συμπληρώνει.

Υπό το αυστηρό βλέμμα των Βρυξελλών

Ο Κάρστεν Έσσε, οικονομολόγος του Berenberg, θεωρεί πολύ πιθανό το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών λόγω της κατάρρευσης της κυβέρνησης συνασπισμού ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που θα έχει ως αποτέλεσμα την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Μάλιστα ο Έσσε αναφέρει ότι ο Μητσοτάκης “χαίρει υψηλής εκτίμησης στην οικονομική κοινότητα”. Όμως η οποιαδήποτε νέα κυβέρνηση προκύψει θα τελεί υπό το αυστηρό βλέμμα των Βρυξελλών.

Όπως αναφέρει η Telegraph, η Ελλάδα ως το 2022 θα πρέπει να έχει πρωτογενή πλεονάσματα 3,4% και 2,2% ως το 2060, κάτι που το χαρακτηρίζει ως “γελοιότητα που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα”, προσθέτοντας ότι κανείς δεν πιστεύει ότι μπορεί να συμβεί.

Σύμφωνα με τον Άλεν, η ελληνική οικονομία χρειάζεται μια τεράστια επιτάχυνση της ανάπτυξής της, η οποία όμως φαντάζει απίθανη. “Είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζουμε από πού θα έρθει αυτή η ανάπτυξη”, συμπληρώνει.

Ένας άλλος τομέας προβληματισμού είναι οι εξελίξεις σε Τουρκία και Ιταλία. Σύμφωνα με την Telegraph, η Ελλάδα σχεδίαζε το φθινόπωρο μια έξοδο στις αγορές, αλλά οι αναταράξεις σε αυτές τις δύο χώρες την ανάγκασαν να το ξανασκεφτεί. Η χώρα προχώρησε σε εκδόσεις ομολόγων μικρής διάρκειας, αλλά τίποτα στο επίπεδο και το μέγεθος που θα χαρακτήριζε μια κανονική και λειτουργική κυβέρνηση.

Από την πλευρά του ο Έσσε θεωρεί ότι, αν η κυβέρνηση Τσίπρα αρχίσει την προεκλογική ρητορική περί αντιστροφής των μεταρρυθμίσεων, αυτό θα μπορούσε να αποδειχθεί επικίνδυνο για την ήδη εύθραυστη εμπιστοσύνη των αγορών στην Ελλάδα. “Αν οι επενδυτές τρομάξουν και τα επιτόκια των 10ετών ομολόγων ξεπεράσουν το 7%, τότε η αναχρηματοδότηση του ελληνικού χρέους θα γίνει πολύ ακριβή για την Αθήνα. Έτσι θα έχουν ακόμα λιγότερα χρήματα για το κράτος πρόνοιας και τις περικοπές φόρων”, αναφέρει ο Έσσε. Και συμπληρώνει ότι “αυτό είναι το κυριότερο ρίσκο που θα αντιμετωπίσει η Ελλάδα τους επόμενους 24 μήνες”.

Ολοκληρώνοντας, η Telegraph αναφέρει ότι η τύχη της Ελλάδας πλέον είναι στα χέρια των αγορών. Όμως για τους Έλληνες που έχουν χτυπηθεί σκληρά από τη λιτότητα, η Οδύσσειά τους μόλις ξεκινά.       

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, 26/8/2018]

Η ΕΞΟΡΥΞΗ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΩΝ «ΣΚΟΥΡΙΩΝ»

Στην κορυφή της αναπτυξιακής ατζέντας και του σχετικού «οδικού χάρτη» κάθε χώρας, της κάθε κοινωνίας αν θέλετε, οφείλει να βρίσκεται η αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων που διαθέτει. Στην δυναμική της πλουτοπαραγωγικής τους προοπτικής στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό η βιωσιμότητα της παραγωγικής οικονομίας και της κοινωνικής προόδου που προκύπτουν.  Είναι δηλαδή τα συγκριτικά αυτά πλεονεκτήματα που δημιουργούν τις προϋποθέσεις, αποτελούν τα θεμέλια και χαρακτηρίζουν την αναπτυξιακή φυσιογνωμία μιας χώρας. Είναι ακόμη αυτά που καθορίζουν και αναδεικνύουν της χρήσεις γης, και διαμορφώνουν τον χωροταξικό σχεδιασμό που προωθεί, προκρίνει και υλοποιεί την ολοκληρωμένη αναπτυξιακή τους ένταξη. Γιατί από κάθε άποψη δεν είναι δυνατόν σε μία χώρα η χρήση γης να είναι 100% αγροτική, ή αντίστοιχα 100% τουριστική, ή οικιστική, ή αρχαιολογική, ή ακόμη μεταλλευτική. Μπορεί όμως να είναι όλα αυτά μαζί, συνυπάρχοντας στη βάση ολοκληρωμένης αξιοποίησης του συνολικά διαθέσιμου αναπτυξιακού κεφαλαίου. Η διαμόρφωση και εφαρμογή βέλτιστων πρακτικών για τον χαρακτηρισμό και τον προσδιορισμό χρήσεων γης που εντάσσονται σε περιοχές κοιτασματολογικού ενδιαφέροντος αποτελούν αντικείμενο το ευρωπαϊκού έργου MinLand (www.minland.eu) στο πλαίσιο το προγράμματος Ορίζοντας 2020.

Στην περίπτωση για παράδειγμα της βορειοανατολικής Χαλκιδικής ο ορυκτός πλούτος αποτελεί κυρίαρχο αναπτυξιακό στόχο, όπου εξορυκτική και μεταλλευτική δραστηριότητα προηγούνται «κατ’αρχήν» έναντι άλλων χρήσεων, εξού και η συμβατική δέσμευση για την εξελισσόμενη επιχειρηματική και επενδυτική παρέμβαση.  Αλλά βέβαια, παρά το γεγονός ότι ο συγκεκριμένα οριοθετημένος χώρος είναι χαρακτηρισμένος μεταλλευτικός, αυτό δεν αποκλείει παράλληλα την ανάδειξη και προβολή άλλων αναπτυξιακών πλεονεκτημέτων που ενδεχόμενα διαθέτει η περιοχή, όπως είναι οι δυναμικές τουριστικές πρωτοβουλίες, αρχαιολογικά ευρήματα, αξιόλογες δασικές εκτάσεις, αγροτική παραγωγή. Στην συγκεκριμένη, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση, ο ρόλος των διαφόρων επιστημονικών ειδικοτήτων και των εκάστοτε συντεχνιών που εμπλέκονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, είναι να συνεργάζονται και να προσεγγίζουν από κοινού την βέλτιστη δυνατή πραγματοποίηση του κεντρικού αναπτυξιακού στόχου, που είναι η παραγωγική αξιοποίηση των πλούσιων κοιτασμάτων, λαμβάνοντας υπόψη και προβάλλοντας εξίσου τις όποιες άλλες ευκαιρίες οικονομικής δραστηριότητας υπάρχουν.  Το ζητούμενο κάθε φορά είναι η αναζήτηση τεχνολογικών μεθόδων, βιώσιμων διαδικασιών και βέλτιστων πρακτικών στη κατεύθυνση υλοποίησης της όποιας αναπτυξιακής επιλογής και αν πρόκειται, και όχι της ακύρωσης της. Και όλα αυτά στη βάση υψηλού επαγγελματικού ήθους, ορθολογιστικής προσέγγισης και υπεύθυνης πληροφόρησης με στόχο την σωστή, αντικειμενική και αληθινή ενημέρωση, καθώς και διαπαιδαγώγηση της κοινής γνώμης και όχι το αντίθετο.

Τελευταία λοιπόν γίνεται πολύ λόγος για την αρχαιολογική αξία των σκουριών στις Σκουριές, όπου σχεδιάζεται η εξόρυξη χρυσοφόρου κοιτάσματος χαλκού. Οι σκουριές ή σκωρίες, όπως επίσης αποκαλούνται, είναι απλά το μεταλλουργικό παραπροϊόν που προκύπτει από την στερεοποίηση του ρευστού υλικού το οποίο διαχωρίζεται από το μέταλλο. Η παρουσία σκουριών αποτελεί τεχνολογικό τεκμήριο και είναι ενδεικτική ότι στη θέση που βρίσκονται υπήρξε μεταλλουργική δραστηριότητα στην αρχαιότητα. Εκτεταμένες αποθέσεις και σωροί έχουν βρεθεί σε πολλές περιοχές της χώρας, με το Παγγαίο να παρουσιάζει ίσως το μεγαλύτερο ενδιαφέρον σύμφωνα με γεωλογική έρευνα που πραγματοποίησε στο παρελθόν το ΙΓΜΕ, που είχε κυρίως κοιτασματολογικό στόχο. H χαρτογράφηση και μελέτη τους οδήγησε σε αρκετές περιπτώσεις στον εντοπισμό περιοχών σημαντικού ενδιαφέροντος για περαιτέρω κοιτασματολογική έρευνα.

Είναι φανερό λοιπόν από την πανελλαδική διάσταση (Λαύριο, Χαλκιδική, Θάσος, Παγγαίο, Σίφνος και δεκάδες άλλες περιοχές) παρουσίας μεταλλουργικών σκουριών, ότι η αρχαία Ελλάδα ήταν από άκρη σε άκρη χώρα μεταλλευτική. Η χωροταξική τους σχέση με το κοιτασματολογικό ενδιαφέρον μιας περιοχής είναι δεδομένη. Το ίδιο και η αρχαιολογική τους σημασία εφόσον αναδεικνύεται και αξιοποιείται. Στις Σκουριές Χαλκιδικής υπάρχουν σήμερα φωνές που επιχειρούν να σταματήσουν την εξόρυξη του κοιτάσματος και για αρχαιολογικούς, όπως ισχυρίζονται λόγους. Είναι προφανές ότι πρέπει να γίνει ακριβώς το αντίθετο. Γιατί έτσι μόνο, και φυσικά υπάρχουν πολλές αποτελεσματικές πρακτικές και κατάλληλοι χειρισμοί για αυτό, θα μπορέσει να αναδειχθεί το αρχαιολογικό ενδιαφέρον των σκουριών και των Σκουριών, μαζί, κοντά και δίπλα στο μεταλλευτικό παραγωγικό περιβάλλον με το οποίο ιστορικά και διαχρονικά συνδέονται.     

Οι αρχαίες στοές (φωτογραφία) εξόρυξης χρυσού στην τοποθεσία Βίνας, νότια από την Ολυμπιάδα Χαλκιδικής και τα αρχαία Στάγειρα, μαζί με τις σκουριές, και άλλες σχετικές αρχαιολογικές μαρτυρίες, συγκροτούν και προβάλλουν την μεταλλευτική κληρονομιά της περιοχής που συνδέει το ισχυρό ιστορικό παρελθόν με το βιώσιμο αναπτυξιακό παρόν και την δυναμική παραγωγική προοπτική του μέλλοντος. Το ζητούμενο σε κάθε περίπτωση είναι μέσα από την ολοκληρωμένη συνύπαρξη της σημερινής εξορυκτικής δραστηριότητας και την δυνατότητα αξιοποίησης του μεταλλευτικού τουρισμού (υπάρχουν άπειρα αντίστοιχα παραδείγματα σε όλο τον κόσμο) να ενισχυθεί και να μεγιστοποιηθεί το διαθέσιμο αναπτυξιακό κεφάλαιο προς όφελος της τοπικής οικονομίας στη βάση κυρίως της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής. Και αποτελεί γενικότερο αξίωμα της σύγχρονης αναπτυξιακής προσέγγισης και πρακτικής , να επιδιώκεται η σύνθεση και όχι η αποσύνθεση, η ακριβολογία και όχι η ακυρολογία, η εξέλιξη και όχι η στασιμότητα, το δάσος και όχι το δέντρο.     

[ΠΗΓΗ: https://greenminerals.blogspot.com/, του GeoMin(d)er, 24/8/2018]

MCKINSEY : ΕΠΤΑ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΣΟΥΝ ΩΣ ΤΟ 2022 ΣΤΗ ΚΕΡΔΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ, ΑΠΟ 420 ΕΩΣ ΚΑΙ 550 ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ

Διείσδυση στις ΑΠΕ, αξιοποίηση ορυχείων και μονάδων, αποζημίωση για την επάρκεια ισχύος, αναπροσαρμογή τιμολογιακής πολιτικής, αποτελεσματικότερο δίκτυο διανομής, βελτίωση εισπραξιμότητας, και βοηθητικών λειτουργιών.

Αν η ΔΕΗ καταφέρει να φέρει αποτελέσματα σε αυτούς τους επτά τομείς, τότε η McKinsey εκτιμά ότι έως το 2022, η επιχείρηση θα έχει βελτιώσει θεαματικά τη θέση της. Και θα έχει δει τα λειτουργικά της κέρδη να πολλαπλασιάζονται και να αυξάνονται επιπλέον κατά 420 έως 550 εκατ. ευρώ, έναντι 805 εκατ. πέρυσι, σύμφωνα με το επίμαχο απόσπασμα του business plan της McKinsey, που έχει στα χέρια του το «Energypress”.

Ένα σενάριο που ακούγεται πολύ ωραίο για να είναι αληθινό, καθώς προϋποθέτει κεφαλαιουχικές δαπάνες (Capex) από τη ΔΕΗ, δηλαδή κεφάλαια προς επένδυση, μεταξύ 1,15 και 1,45 δισ ευρώ, όπως αναφέρει η έκθεση. Δεν απαντά ωστόσο στο ερώτημα από που θα βρει η ΔΕΗ τα ποσά αυτά.

Σαν πρώτη στρατηγική προτεραιότητα, η McKinsey εισηγείται στη ΔΕΗ να εγκαινιάσει άμεσα μια επιθετική πολιτική στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, προκειμένου ως το 2022, το χαρτοφυλάκιό της να έχει εγκατεστημένη ισχύ 6.000 MW. Εδώ το πρόβλημα είναι ότι θα απαιτηθούν κεφάλαια ύψους 700 εκατ. ευρώ.

Σαν δεύτερη κίνηση, που έχει μάλιστα το χαμηλότερο κόστος και τη μεγαλύτερη απόδοση, η McKinsey προτάσσει ένα επιθετικό πρόγραμμα αξιοποίησης μονάδων και ορυχείων, μαζί με τα ποσά που θα εξοικονομήσει η ΔΕΗ από τη διακοπή λειτουργίας εκείνων που θα πουλήσει. Κατα το σύμβουλο η κίνηση αυτή, μπορεί να αθροίσει μέχρι το 2022, επιπλέον 220 εκατ στα λειτουργικά κέρδη της ΔΕΗ, δηλαδή το 50% του συνολικού στόχου. Τα κεφάλαια που απαιτούνται εδώ δεν είναι πολλά, αφού οι παρεμβάσεις δεν θα απαιτήσουν πάνω από 21 εκατ. ευρώ.

Έπεται η αποζημίωση από το μηχανισμό επάρκειας ισχύος και για τις λιγνιτικές μονάδες. Ο λόγος για το γνωστό σχέδιο της ελληνικής πλευράς, τα «λιγνιτικα ΑΔΙ”, δηλαδή να αποζημιώνονται και οι λιγνιτικές μονάδες για την διασφάλιση της επάρκειας που μπορούν να παρέχουν στο σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας. Το ερώτημα ωστόσο είναι αν και υπό ποιους όρους, θα εγκριθεί το σχέδιο από τη Κομισιόν. Κατά τη McKinsey, η προσθήκη λόγω ΑΔΙ στα EBITDA μπορεί να είναι έως και 50 εκατ. ευρώ.

Τέταρτη εισήγηση αφορά την αύξηση των επενδύσεων στα δίκτυα διανομής, γεγονός που θα μπορούσε να συνεισφέρει επιπλέον 35-81 εκατ. ευρώ στα EBITDA της ΔΕΗ. Το πρόβλημα εδώ, όπως και στην περίπτωση των ΑΠΕ, είναι ότι αυτό απαιτεί μεγάλες επενδύσεις, ύψους από 424 έως 728 εκατ. ευρώ.

Στη πέμπτη θέση, δίχως φυσικά να απαιτούνται κεφάλαια, αλλά με υψηλό πολιτικό κόστος, συναντάμε την αναπροσαρμογή της τιμολογιακής πολιτικής της ΔΕΗ. Σύμφωνα με τον σύμβουλο, η κίνηση μπορεί να ενισχύσει τη κερδοφορία, από 75 έως 97 εκατ. ευρώ. Αν και ο Μ. Παναγιωτάκης έχει διαψεύσει ότι πρόκειται να μειωθεί η έκπτωσης συνέπειας 15%, εντούτοις ο σύμβουλος θεωρεί ότι η πολιτική αυτή πρέπει να αλλάξει προς όφελος της κερδοφορίας. Αν τελικά η ΔΕΗ οδηγηθεί προς τα εκεί, θα πρέπει να εξασφαλίσει ακόμη και 100 εκατ. ευρώ από τα τιμολόγια ρεύματος.

Ακολουθεί η βελτίωση της εισπραξιμότητας, όπου κατά την έκθεση, αυτό μεταφράζεται σε επιπλέον 690 εκατ. έως και 1 δις. ευρώ στα ταμεία της ΔΕΗ έως το 2022, και ο κατάλογος κλείνει με μια συνολικότερη βελτίωση απόδοσης των βοηθητικών λειτουργιών, κίνηση που θα μπορούσε να αποφέρει περί τα 18 εκατ. ευρώ στα κέρδη.

[ΠΗΓΗ: http://efkozani.gr/, του Γιώργου Φιντικάκη, 26/8/2018]

ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΕΚΚΙΝΗΣΗΣ Η ΕΠΕΝΔΥΣΗ 8 ΔΙΣ. ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ

Μέχρι το τέλος του 2019 εκτιμάται ότι θα μπορούσαν να ξεκινήσουν οι κατασκευαστικές εργασίες στο Ελληνικό, υπό την προϋπόθεση ότι το καλό σενάριο, για έγκαιρη ολοκλήρωση των εκκρεμοτήτων από πλευράς Δημοσίου, θα επαληθευθεί. Με την Μητροπολιτική παρέμβαση στην έκταση 6,2 χιλιάδων στρεμμάτων του πρώην αεροδρομίου στο Ελληνικό να έχει ξεπεράσει τα προσκόμματα που σχετίζονταν με το Δασαρχείο και τα αρχαιολογικά ευρήματα, σήμερα, το έργο της μεγαλύτερης ανάπλασης των τελευταίων δεκαετιών μοιάζει να βρίσκεται περισσότερο από ποτέ κοντά στη γραμμή εκκίνησης.

Το πάρκο

Πρόσφατα τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση, το σχέδιο γενικής οργάνωσης του μητροπολιτικού πάρκου πρασίνου και αναψυχής, το οποίο με έκταση περίπου 2.000 στρεμμάτων θα είναι από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη. Όπως επισημαίνεται στην τεχνική έκθεση του γενικού σχεδίου, το πάρκο οργανώνεται από τον ελικοειδή δρόμο που το διασχίζει εγκάρσια και τρεις βασικούς άξονες κίνησης πεζών. Οι δύο από αυτούς είναι μικρού πλάτους ζώνες των υφιστάμενων διαδρόμων που επαναχρησιμοποιούνται.

Ο τρίτος είναι μία νέα “ραχοκοκαλιά” του Πάρκου που συνδέει τη λεωφόρο Βουλιαγμένης και τους υφιστάμενους σταθμούς Μετρό στα ανατολικά με την παραλία, περνώντας και μέσα από την νέα οικιστική περιοχή στα δυτικά.  

Η καρδιά του πάρκου είναι η Ολυμπιακή πλατεία όπου το στοιχείο του νερού είναι έντονο. “Δεν έχει λεκάνη με νερό αλλά διαθέτει μεγάλη ποικιλία από πίδακες νερού, σε διάφορα ύψη, που το καθιστά εντυπωσιακό και ευχάριστο καθ΄ όλη τη διάρκεια του χρόνου και ειδικά στους ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες, οπότε και θα βελτιώνει ουσιαστικά το τοπικό μικροκλίμα” σημειώνεται στην έκθεση.

Απέναντι από την πλατεία και από την απέναντι περιοχή του άξονα σύνδεσης Βουλιαγμένης -Παραλιακού μετώπου εντοπίζονται τρεις διακριτές περιοχές: η περιοχή Ευζωίας η περιοχή του Παραλιακού Λιβαδιού και η Περιοχή της Αστικής καλλιέργειας όπου θα δημιουργηθεί αγορά παραγωγών (farmer’s market) πώλησης τοπικών προϊόντων.

Στην έκταση θα διαιρείται σε επιμέρους πάρκα και θεματικές ενότητες, όπως το πάρκο Γλυπτικής και η περιοχή εκθέσεων κτλ.

Οι εκκρεμότητες

Ωστόσο, οι πιο σημαντικές εκκρεμότητες για το οικονομικό κλείσιμο της επένδυσης, προϋπολογισμού 8 δισ. ευρώ, που θα οδηγήσει στην καταβολή, σε δόσεις τιμήματος 915, δεν σχετίζονται με το πάρκο, αλλά με την επιτυχημένη ολοκλήρωση του διαγωνισμού για το καζίνο στο Ελληνικό.

Στην έκταση θα δημιουργηθεί Integrated Resort Casino (IRC) που θα έχει επιφάνεια 15.000 τ.μ., ενώ ο διαγωνισμός που πραγματοποιείται από την ΕΕΕΠ (Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων) για την παραχώρηση άδειας ίδρυσης και λειτουργίας καζίνο στο Ελληνικό έχει ήδη εκκινήσει και βρίσκεται σε στάδιο διαβούλευσης, το οποίο ολοκληρώνεται στις 10 Σεπτεμβρίου.

Στο πλαίσιο της διαδικασίας (Consultation Process) ζητείται από τους συμμετέχοντες η αποστολή, σε αυστηρά εμπιστευτική βάση, σχολίων και προτάσεων σχετικά με το συγκεκριμένο επενδυτικό εγχείρημα στο Ελληνικό. Μετά την ολοκλήρωση της διαβούλευσης, θα προκηρυχθεί ο δημόσιος διεθνής διαγωνισμός σε ημερομηνία που θα ανακοινωθεί.

Την ίδια στιγμή, σε προχωρημένο στάδιο βρίσκεται η μετακόμιση φορέων από την έκταση. Είχε προηγηθεί η μετακόμιση των αμαξοστασίων των λεωφορείων (ΣΤΑΣΥ), ενώ σειρά παίρνει η μεταφορά των υπηρεσιών του Δήμου Ελληνικού – Αργυρούπολης. Η παράδοση του ακινήτου ελεύθερου αποτελεί μία από τις προϋποθέσεις που προβλέπει η σύμβαση παραχώρησης της έκτασης στους επενδυτές.

Εκτός από το διαγωνισμό για το καζίνο και την μετακίνηση του συνόλου των υπηρεσιών και φορέων από την έκταση μέχρι τον  Νοέμβριο, οι προϋποθέσεις που θα πρέπει να ολοκληρωθούν σχετίζονται με την :

– έκδοση των Κοινών Υπουργικών Αποφάσεων (ΚΥΑ) για τους όρους πολεοδόμησης του ακινήτου

– διανομή του δικαιώματος κυριότητας μεταξύ των συνιδιοκτητών, δηλαδή της Hellinikon Global Ι (το επενδυτικό σχήμα που ηγείται η Lamda Development), της Ελληνικόν Α.Ε. και του ελληνικού Δημοσίου.

-κύρωση της σύμβασης από το ελληνικό κοινοβούλιο

Όπως προβλέπει η σύμβαση, ο επενδυτής θα αποκτήσει πλήρες δικαίωμα κυριότητας για το 30% της έκτασης ποσοστό που αντιστοιχεί σε 1.575 στρέμματα στο πρώην αεροδρόμιο και σε 227 στρέμματα στην παράκτια ζώνη (εξαιρουμένων του αιγιαλού και της παραλίας). Στην έκταση αυτή ο ανάδοχος εκτιμάται ότι θα προχωρήσει στην ανέγερση κατοικιών.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Δημήτρη Δελεβέγκου, 25/8/2018]

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ!

Η εξέλιξη και η πορεία της επένδυσης στο Ελληνικό και οι καθυστερήσεις -παρά την απόφαση της Διαιτησίας- στη χορήγηση αδειών στην εταιρεία Eldorado Gold στις Σκουριές Χαλκιδικής δείχνουν ουσιαστικά τη φιλοσοφία και τις προθέσεις της κυβέρνησης, προκειμένου να ενθαρρυνθούν ή να προχωρήσουν οι ιδιωτικές επενδύσεις στην Ελλάδα.

Αδικαιολόγητη ολιγωρία, υπουργική αδιαφορία, ανίκητη γραφειοκρατία κρατούν στα συρτάρια μεγάλα διεθνή πρότζεκτ ύψους -σε πρώτη φάση- 2 δισ. ευρώ! Οι διεθνείς οίκοι που έχουν δείξει ενδιαφέρον να ενισχύσουν την οικονομία με κατασκευές στους τομείς του τουρισμού ή των υποδομών εκφράζουν δυσαρέσκεια και ανησυχία, ενώ κάποιοι έχουν διαμηνύσει ήδη ότι προτίθενται να αποσύρουν το όποιο επενδυτικό τους ενδιαφέρον.

Παράδειγμα, οι Σκουριές. Το ενδεχόμενο να κινηθεί νομικά κατά της κυβέρνησης εξετάζει η εταιρεία, στην οποία ακόμη δεν έχουν δοθεί οι άδειες για το έργο.

Ο πρόεδρος και CEO της επιχείρησης George Burns τόνισε πως, παρά τις συζητήσεις που έχουν διεξαχθεί με την ελληνική κυβέρνηση, δεν υπάρχει ακόμη καμία πρόοδος σε ό,τι αφορά το θέμα των αδειών για τις Σκουριές, συμπληρώνοντας πως η εταιρεία αξιολογεί τις νομικές κινήσεις στις οποίες μπορεί να προχωρήσει.

Στο μεταξύ, μόνο δύο από τους πέντε συνολικά επενδυτικούς φακέλους που ενέκρινε η Διυπουργική Επιτροπή Στρατηγικών Επενδύσεων (ΔΕΣΕ) για αδειοδότηση fast track -το τουριστικό θέρετρο του Ρώσου ολιγάρχη Ντμίτρι Ριμπολόβλεφ αξίας 120 εκατ. ευρώ στον Σκόρπιό και το ιδιόκτητο δίκτυο οπτικής ίνας νέας γενιάς της Vodafone, συνολικής αξίας 60 εκατ. ευρώ- βρίσκονται σε τροχιά υλοποίησης. Την ίδια στιγμή, αβεβαιότητα και παντελής έλλειψη αποφασιστικότητας κυριαρχούν στα υπουργικά γραφεία για τα υπόλοιπα πρότζεκτ, κρατώντας στο συρτάρι ιδιωτικές επενδύσεις άνω του 1 δισ. ευρώ, αν υπολογιστούν και τα έργα τα οποία έχουν τεθεί σε αναστολή για προσκόμιση επιπλέον στοιχείων. Η αρμόδια Διυπουργική Επιτροπή, όπου συμμετέχουν οι υπουργοί Ευκλείδης Τσακαλώτος, Γιάννης Δραγασάκης, Γιώργος Σταθάκης, Αλέκος Φλαμπουράρης, Χρήστος Σπίρτζης, Σωκράτης Φάμελλος και Νίκος Παππάς και η οποία, σημειωτέον, έχει τον αποκλειστικό ρόλο έγκρισης ή απόρριψης των προτεινόμενων επενδυτικών σχεδίων, έχει να συγκληθεί από τον περασμένο Νοέμβριο!

Επί της ουσίας, στα τριάμισι χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. οι που θα τόνωναν τη ρημαγμένη ελληνική οικονομία και θα έδιναν απασχόληση σε εκατοντάδες εργαζομένους δεν ήρθαν ποτέ. Αντιθέτως, μαραζώνουν από τις ιδεοληψίες και τις υπουργικές αντιφάσεις, απομακρύνοντας από την Ελλάδα νέους επενδυτές και φέρνοντας σε απόγνωση τους παλιούς, αφού όχι μόνο δεν βλέπουν να προχωρούν τα επενδυτικά τους σχέδια, αλλά οι περισσότεροι έχουν καταβάλει στον οργανισμό Enterprtee Greece, που αποτελεί την κυβερνητική ομπρέλα για την προσέλκυση και την προώθηση αντίστοιχων επενδύσεων, διαχειριστική αμοιβή η οποία ξεκινά από τις 300.000 ευρώ! Χαρακτηριστική περίπτωση είναι η εταιρεία Eunice, συμφερόντων Γιώργου Καλαβρουζιώτη, με δραστηριότητα στον χώρο των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Η εταιρεία επί διετία περίμενε την έγκριση του επενδυτικού σχεδίου για ένα big project αιολικών πάρκων ισχύος 528 MW σε 23 ακατοίκητα νησιά, συνολικής αξίας 2,2 δισ. ευρώ.

Ύστερα από ατελείωτες διαβουλεύσεις με το υπουργείο Οικονομίας, ο επιχειρηματίας απέσυρε πρόσφατα το επενδυτικό του σχέδιο και, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει ξεκινήσει διαδικασία διεκδίκησης της διαχειριστικής αμοιβής την οποία είχε καταβάλει, για να τρέξουν οι αρμόδιες υπηρεσίες τον φάκελό του. Αν και στην αγορά ψιθυρίζουν ότι το σχέδιο ήταν ανώριμο (προβληματικές μισθώσεις με δήμους, χρηματοδοτικό μοντέλο, θέματα εθνικής ασφάλειας κ.ά.), η εταιρεία είχε αρχικά τις διαβεβαιώσεις στελεχών της κυβέρνησης ότι το έργο μπορεί να προχωρήσει. Ωστόσο, όπως διαπιστώθηκε εκ των υστέρων, ανέκρουσε πρύμναν, με αποτέλεσμα ο επενδυτής να αποσύρει το σχέδιο,

Χίος, Χαλκιδική, Κάρυστος, Μύκονος… περιμένουν!

Κολλημένα, για διαφορετικούς λόγους, παρά το γεγονός ότι τα περισσότερα εγκρίθηκαν από τη Διυπουργική Επιτροπή το 2016, είναι τα εγκεκριμένα σχέδια του fast track, πλην της επένδυσης του εφοπλιστή Λου Κολλάκη στη Χίο. Σύμφωνα με πληροφορίες, για την πεντάστερη μονάδα υπάρχει αναθεώρηση σχεδίων από την πλευρά του επενδυτή, λόγω της αυξημένης ροής προσφύγων στο νησί, γεγονός το οποίο επιφέρει μεγάλο προβληματισμό για τη βιωσιμότητα της επένδυσης που σχεδιαζόταν στην ιστορική βιομηχανία Κεραμείων του νησιού. Το έργο, προϋπολογισμού 100 εκατ. ευρώ, προέβλεπε τη δημιουργία ενός πολυτελούς τουριστικού συγκροτήματος με λιμένα, κέντρο θαλασσοθεραπείας, συνεδριακό κέντρο και μαρίνα ελλιμενισμού σκαφών αναψυχής σε έκταση 115 στρεμμάτων.

Εκτός fast track βρίσκεται, σύμφωνα με πληροφορίες, και η επένδυση της Happy Ηοlidays στη Σιθωνία Χαλκιδικής για την ανάπτυξη ενός πολυτελούς τουριστικού συγκροτήματος με ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις, κατοικίες και μαρινάτου κ. Γιώργου Ιωσηφίδη. Η πρώτη φάση του πρότζεκτ έχει υπολογιστεί σε 70 εκατ. ευρώ σε συνολική έκταση 165 στρεμμάτων.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι το σχέδιο αποσύρθηκε λόγω προβλημάτων ιδιοκτησιακής φύσης, που θεωρήθηκαν ανυπέρβλητα για να συνεχιστεί το έργο, όπως είχε σχεδιαστεί. Στις ενστάσεις των δασικών χαρτών εμφανίζεται να έχει κολλήσει και η επένδυση, αξίας 170 εκατ. ευρώ, της εταιρείας RSR Eagle Resort, αραβικών συμφερόντων, στην Κάρυστο Εύβοιας. Το έργο αναπτύσσεται σε έκταση 1.600 στρεμμάτων, η οποία θα περιλαμβάνει ξενοδοχειακά συγκροτήματα, παραθεριστικές κατοικίες, τουριστικό λιμένα, αθλητικές εγκαταστάσεις, κέντρο ευεξίας, συνεδριακό κέντρο και βοηθητικές υποδομές. Σε ό,τι αφορά την επένδυση της ρωσικής Mirum Hellas, αξίας άνω των 400 εκατ. ευρώ, έχει εγκριθεί σχέδιο πολεοδόμησης (ΕΣΧΑΣΕ) σε έκταση 840 στρεμμάτων. Πρόκειται για ένα πολυτελές θέρετρο στην Ελούντα, το οποίο περιλαμβάνει πεντάστερα ξενοδοχεία και πολυτελείς βίλες, μαρίνα, ελικοδρόμιο και αθλητικές εγκαταστάσεις. Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι επενδυτές προχωρούν πιο γρήγορα την αδειοδότηση στο υπόλοιπο κομμάτι του έργου, το οποίο βρίσκεται εκτός του πλαισίου αδειοδότησης της Enterpme Greece. Αξιοσημείωτη λεπτομέρεια είναι ότι το έργο πέρασε δύο φορές από τη ΔΕΣΕ για να εγκριθεί στο σύνολό του. Τελικά, και τις δύο εγκρίθηκε μόνο το μισό.

Σε διαδικασία αξιολόγησης για να ενταχθεί στο καθεστώς ταχείας αδειοδότησης βρίσκεται και ο Όμιλος Μήτση. Πληροφορίες αναφέρουν ότι το ενδιαφέρον του ξενοδοχειακού ομίλου εστιάζεται στην κατασκευή τριών πεντάστερων ξενοδοχείων 450 κλινών στην περιοχή της Ελιάς, στη Μύκονο. Τα στοιχεία της επένδυσης έχουν ξεκινήσει να επεξεργάζονται οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομίας, ωστόσο, για να προχωρήσει, θα χρειαστεί πιθανότατα να τροποποιηθεί ο σχεδιασμός, προκειμένου να αντιμετωπιστούν θέματα όπως η απόσταση των resorts από τον αιγιαλό.

Αναστέλλονται τρεις επενδύσεις

Η ΔΕΣΕ έχει αναστείλει τρία από τα συνολικά οκτώ υποβληθέντα επενδυτικά σχέδια, με το σκεπτικό της προσκόμισης πρόσθετων στοιχείων. Ωστόσο, περίπου έναν χρόνο μετά, και τα τρία αυτά σχέδια παραμένουν σε βαθιά… κατάψυξη και η τύχη τους αγνοείται. Στις επενδύσεις αυτές περιλαμβάνεται ένα εμπορικό κέντρο στην περιοχή της Μεταμόρφωσης, ύψους 120 εκατ. ευρώ, που υλοποιεί η εταιρεία Panita, η οποία ελέγχεται από τον Όμιλο Κωνσταντίνου, με παρουσία σε 37 εμπορικά κέντρα στο εξωτερικό (Βουλγαρία, Παναμά κ.α.). Το επίμαχο επενδυτικό σχέδιο του Ομογενούς από τη Βενεζουέλα, στον οποίο ανήκει –μεταξύ άλλων επιχειρήσεων– και το δημοφιλές εμπορικό κέντρο στον Άγιο Δημήτριο (Athens Metro Mall), έχει περιέλθει σε δυσμένεια, αφού ανεπισήμως αναζητείται από την κυβέρνηση η εθνική πολιτική στον τομέα των εμπορικών κέντρων. Μέχρι να βρεθεί, το σχέδιο δεν προχωρεί! Το δεύτερο επενδυτικό σχέδιο που έχει τεθεί σε αναστολή ανήκει στην εταιρεία Vita Development του κ. Βασίλη Μουχτάρη και αφορά σε άλλο ένα εμπορικό κέντρο στο Ηράκλειο της Κρήτης, προϋπολογισμού 100 εκατ. ευρώ. Από τον τομέα των ΑΠΕ είναι ο τρίτος φάκελος, η τύχη του οποίου επίσης αγνοείται, που έχει υποβληθεί από την εταιρεία Consortium Solar Power Systems, για αδειοδότηση συστάδας εννέα φωτοβολταϊκών πάρκων ισχύος 470 ΜW στην Κάρυστο, ύψους 384 εκατ. ευρώ.

Αρμόδιες πηγές οι οποίες βρίσκονται κοντά στα κέντρα λήψης αποφάσεων παρατηρούν ότι ένας από τους λόγους που έχουν χτυπήσει «κόκκινο» οι ιδιωτικές επενδύσεις είναι η κυβερνητική Βαβέλ που επικρατεί στα περισσότερα από τα επενδυτικά σχέδια. Για παράδειγμα, ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος λέγεται ότι δηλώνει μονίμως αντίθετος με τα φαραωνικά έργα, τα πολυτελή ξενοδοχεία και τα Malls, ενώ συχνά έχει θέσει βέτο σε σειρά επενδυτικών σχεδίων και ο υπουργός Περιβάλλοντος Γιώργος Σταθάκης. Ο τομέας των επενδύσεων είναι σαφές ότι δεν είναι το δυνατό σημείο της κυβέρνησης. Από το 2015, το υπουργείο Οικονομίας έχει ανακοινώσει την αναθεώρηση του σχεδιασμού για τις στρατηγικές επενδύσει, προκειμένου το πλαίσιο να εκσυγχρονιστεί και να χαλαρώσουν τα κριτήρια ένταξης. Τρία χρόνια μετά, στο υπουργείο υπάρχουν διάφορες εκδοχές του νέου σχεδιασμού, όμως καμία δεν έχει θεσμοθετηθεί.

[ΠΗΓΗ: ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ. Του Δημήτρη Σταυρόπουλου, 25/8/2018]

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΟΧΙ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας διάλεξε την Ιθάκη για να αναγγείλει το τέλος των μνημονίων και να σηματοδοτήσει το τέλος της «Οδύσσειας» για τον ελληνικό λαό. Μόνο που το πρόβλημα είναι η οικονομία, όχι η επικοινωνία.

Βέβαια ο διχαστικός λόγος που χρησιμοποίησε τονίζοντας το δίλημμα «ή εμείς ή αυτοί» δεν ήταν και ό,τι καλύτερο για τη χώρα, που πρέπει ενωμένη να βαδίσει στην επόμενη μέρα μετά από τα χρόνια της κρίσης που έφεραν τεράστια δεινά στην κοινωνία μας.

Η αλήθεια είναι ότι όλα έγιναν για επικοινωνιακούς λόγους, για τη «μάχη» των εντυπώσεων και για να «γράψει» καλά στην κάμερα της ΕΡΤ ο πρωθυπουργός. Το επιτελείο του Μαξίμου είναι πολύπειρο σε τέτοιες «μάχες», ενώ τα στελέχη από το κατά τα άλλα «μιαρό» ΠΑΣΟΚ ξέρουν το παιχνίδι ειδικά όταν πάμε σε συνθήκες ακραίας πόλωσης. Όπως μάλιστα μας έδειξε με έντονο τρόπο ο Αλέξης Τσίπρας, η πόλωση και η στοχοποίηση ανθρώπων οι οποίοι διεγείρουν –όπως τουλάχιστον νομίζει το επιτελείο του Μαξίμου– τα αντανακλαστικά των αριστερών ψηφοφόρων θα είναι πλέον το καθημερινό «μενού» στην προεκλογική περίοδο, την οποία άνοιξε με το διάγγελμά του ο πρωθυπουργός.

Αναιμική η οικονομία

Και αν για την επικοινωνία τα δίνει όλα τόσο ο πρωθυπουργός όσο και οι στενοί συνεργάτες του, δεν συμβαίνει το ίδιο και με την οικονομία, η οποία αναιμικά προσπαθεί να αναπτυχθεί σε ένα περιβάλλον ιδιαίτερα αφιλόξενο για επενδύσεις. Τα παραδείγματα είναι πολλά και έχουν να κάνουν τόσο με παθογένειες χρόνων της ελληνικής οικονομίας, όσο και με λόγους εντυπώσεων για κάποιες «σατανικές» επενδύσεις για πολλούς οπαδούς αυτής της κυβέρνησης όπως είναι το Ελληνικό ή ο Ελληνικός Χρυσός. Όμως όποιοι και αν είναι οι λόγοι που κάποιες επενδύσεις δεν γίνονται ή γίνονται με ρυθμούς «χελώνας», η ουσία δεν αλλάζει και η εικόνα της ελληνικής οικονομίας δεν είναι αυτή που θα περίμενε κανείς μετά την περιβόητη «έξοδο» από τα μνημόνια. Η εκτόξευση απλά δεν ήρθε και, επειδή πολλοί είναι αυτοί που αντιλαμβάνονται ότι η έξοδος δεν είναι και τόσο καθαρή όταν έχεις υπογράψει δεσμεύσεις για πολλές δεκαετίες και όταν έχεις υπερταμείο επενδύσεων για 99 χρόνια, και η ψυχολογία της αγοράς δεν έχει αλλάξει. Αλλά από επικοινωνία πάμε καλά…

[ΠΗΓΗ: https://politik.gr/, του Θ. Παπαδόπουλου, 25/8/2018]

ΠΟΤΕ ΘΑ «ΞΕΠΑΓΩΣΕΙ» ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ

Μπορεί το υπουργείο Περιβάλλοντος να χορήγησε, πριν από μερικές ημέρες, στην εταιρεία Ελληνικός Χρυσός μία από τις άδειες που εκκρεμούν, αυτή για το εργοστάσιο εμπλουτισμού Μαντέμ Λάκκου, όμως η επένδυση, συνολικού προϋπολογισμού 1 δις. ευρώ, παραμένει αντιμέτωπη με αδιέξοδο.

Η εταιρεία, περίπου πέντε μήνες μετά τη δικαίωσή της από το διαιτητικό δικαστήριο, δεν είναι σε θέση να προχωρήσει το επενδυτικό σχέδιό της για εξόρυξη και εμπλουτισμό του μεταλλεύματος που βρίσκεται στο υπέδαφος των Σκουριών, την ορεινή τοποθεσία του Δήμου Αριστοτέλη. Αυτή, εξάλλου, είναι η αιτία για την οποία ο διευθύνουν σύμβουλος της Eldorado Gold, George Bums, εμφανίστηκε κατά την πρόσφατη τηλεδιάσκεψη αναλυτών απογοητευμένος, ενώ δεν απέκλεισε τη λήψη νομικών μέτρων.

Η νέα άδεια

Με την άδεια που χορηγήθηκε από το υπουργείο Περιβάλλοντος εγκρίνεται το προσάρτημα υπ’ αριθμόν 5, που αφορά την τεχνική μελέτη του νέου εργοστασίου εμπλουτισμού στον Μαντέμ Λάκκο. Το αρμόδιο υπουργείο υποχρεώθηκε να προχωρήσει στη χορήγηση της συγκεκριμένης έγκρισης ύστερα από προσφυγή που δικαιώνει την εταιρεία στο Συμβούλιο της Επικρατείας.

Υπενθυμίζεται ότι ύστερα από προσφυγές της Ελληνικός Χρυσός στο ΣτΕ είχαν εκδοθεί οι αποφάσεις 217/2016, 218/2016 και 221/2016. Στις 9 Νοεμβρίου 2017 η Ελληνικός Χρυσός ζήτησε από το ΣτΕ να ελέγξει εάν η διοίκηση συμμορφώνεται με την απόφαση 221/2016. Το ΣτΕ, όπως προκύπτει από το πρακτικό συνεδρίασης της 11/2018, απεφάνθη πως η διοίκηση παρέλειψε να συμμορφωθεί με την εν λόγω δικαστική απόφαση και κλήθηκε να το πράξει αυτό εντός τριμήνου από την κοινοποίηση του προαναφερθέντος πρακτικού.

Ως εκ τούτου, στο ψηφιδωτό των δικαστικών αποφάσεων υπέρ της θυγατρικής της Eldorado Gold τοποθετείται η συμμόρφωση του Δημοσίου με την απόφαση του ΣτΕ σχετικά με την τεχνική μελέτη για τη νέα μονάδα εμπλουτισμού στον Μαντέμ Λάκκο.

Εκκρεμεί, όμως, η συμμόρφωση του Δημοσίου με την απόφαση της διαιτησίας, με το υπουργείο Περιβάλλοντος να δηλώνει, στις 4 Απριλίου, ότι σέβεται την απόφαση της διαιτησίας και θα διασφαλίσει ότι θα παραχθεί καθαρός χρυσός, εφόσον τηρείται η εγχώρια και ευρωπαϊκή περιβαλλοντική νομοθεσία και διαμορφώνεται η ευρύτερη δυνατή κοινωνική συναίνεση.

Μέχρι σήμερα, όμως, το υπουργείο δεν έχει εγκρίνει τις εκκρεμείς άδειες ρουτίνας που σχετίζονται με την τροποποίηση της υφιστάμενης άδειας εγκατάστασης ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού και τη μετατόπιση των αρχαιοτήτων, την αναθεώρηση της πολεοδομικής άδειας για το εργοστάσιο Σκουριών, την τροποποίηση του προσαρτήματος της τεχνικής μελέτης για τον χώρο απόθεσης των Σκουριών και την τεχνική μελέτη μεταλλουργίας του Μαντέμ Λάκκου.

Η χορήγηση των εν λόγω αδειών «ρουτίνας» θα επιτρέψει την ολοκλήρωση της κατασκευής του εργοστασίου εμπλουτισμού στις Σκουριές. Εκεί δηλαδή θα πραγματοποιείται η πρώτη φάση της εξαγωγικής μεταλλουργίας, ο διαχωρισμός του μεταλλεύματος σε συμπύκνωμα και απόρριμμα. Σε δεύτερη φάση έπεται το νέο εργοστάσιο εμπλουτισμού και μεταλλουργίας χαλκού, χρυσού και αργύρου στον Μαντέμ Λάκκο, για το οποίο το ΥΠΕΝ ενέκρινε μία από τις απαιτούμενες τεχνικές μελέτες. Το ζητούμενο, όμως, είναι να εξασφαλιστεί η έγκριση των αδειών που εκκρεμούν ώστε να τεθεί σε εφαρμογή το επενδυτικό σχέδιο της Ελληνικός Χρυσός.

Και μπορεί η χορήγηση της άδειας για τον Μαντέμ Λάκκο να ερμηνεύεται από την αγορά ως κίνηση καλής θέλησης, ωστόσο όλα δείχνουν ότι το υπουργείο Περιβάλλοντος δεν θα προχωρήσει σύντομα στις απαιτούμενες ενέργειες για τη μονάδα στις Σκουριές.

[ΠΗΓΗ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ-ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ, του Δημήτρη Δελεβέγκου, 25/8/2018]

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ “ROOMS TO LET”, ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ AIRBNB

Την άνοιξη του 2010, όταν τα σπρέντς εκτινάσσονταν ανεξέλεγκτα, όταν η Ελλάδα έχανε τη δανειοληπτική της ικανότητα από τις αγορές και δύο λύσεις είχε, είτε να χρεοκοπήσει ασύντακτα, με πάταγο, είτε να προσέλθει ικέτις στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης, ο οποίος άρον-άρον συγκροτούνταν με τη συμμετοχή και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, την άνοιξη εκείνη, τη μοιραία -ιδίως δε μετά το αλήστου μνήμης Καστελλόριζο, απ’ όπου ο τότε πρωθυπουργός ανήγγειλε ότι “Δυστυχώς Επτωχεύσαμεν”, υπήρξαν άνθρωποι που ήθελαν να αντιλαμβάνονται την κρίση ως ευκαιρία. Υπεραισιόδοξοι; Αφελείς; Αιθεροβάμονες; Ως ένας από εκείνους, θυμάμαι πεντακάθαρα τις τότε εκτιμήσεις μας που -μολονότι διαψεύσθηκαν εν πολλοίς οικτρά- διατηρούν, πιστεύω, το ενδιαφέρον τους.

“Το ελληνικό κράτος φαλήρισε” λέγαμε. “Στέρεψε δηλαδή ο μαστός της κομματοκρατίας. Δεν θα μπορούν εφεξής οι πολιτικές παρατάξεις να ανταλλάσσουν ρουσφέτια με ψήφους, να διαφθείρουν τον ελληνικό λαό βολεύοντάς τον στο δημόσιο, εξασφαλίζοντάς του μια απατηλή ευζωία. Μια, συχνά, νωθρή καθημερινότητα, στερημένη από επαγγελματικές-δημιουργικές προκλήσεις. Οι Έλληνες πολίτες επιτέλους θα χειραφετηθούν. Θα αναλάβουν την ευθύνη του εαυτού τους!”

Είχαμε δίκιο κατά το πρώτο σκέλος. Τα κόμματα εξουσίας της Μεταπολίτευσης έχασαν πράγματι τη δεσπόζουσα θέση τους ως κλειδοκράτορες του δημοσίου. Πλατιές κοινωνικές μάζες τούς γύρισαν ακαριαία την πλάτη. Διέρρηξαν εκκωφαντικά τους δεσμούς τους με το Πασόκ και με τη Νέα Δημοκρατία. Στις εκλογές του Μαΐου του 2012 αμφότερα καταποντίστηκαν, το μεν Πασόκ στο 13%, η δε Νέα Δημοκρατία στο 19%.

Στράφηκαν οι ψηφοφόροι προς καινούργια πολιτικά σχήματα, τα οποία -αποτασσόμενα την ευνοιοκρατία- επαγγέλλονταν την ανασυγκρότηση της οικονομίας και της κοινωνίας σύμφωνα με τα δεδομένα του 21ου αιώνα;

Κάθε άλλο. Πύκνωσαν -φευ!- τις γραμμές των πιό παρωχημένων ή και αποκρουστικών ιδεολογικά κομμάτων. Μετακόμισαν αθρόα στον Σύριζα, που επαγγελλόταν έναν έωλο κρατικισμό, που αναίσχυντα τούς χάιδευε τα αυτιά υποσχόμενος την ολική επαναφορά στην εποχή των παχιών αγελάδων. Γοητεύθηκαν από τις υλακές του Πάνου Καμμένου, στον οποίον έδωσαν αρχικά ένα ιλιγγιώδες 10,6% για να μπερδεύει από το βήμα της Βουλής τούς υδρογονάνθρακες με τους υδατάνθρακες. Δεν ντράπηκαν να ψηφίσουν τη Χρυσή Αυγή, να προσβάλουν κατάφορα τη μνήμη των μυριάδων θυμάτων του ναζισμού στην πατρίδα μας…

Μετά την εμπειρία των “Αγανακτισμένων”, του κινήματος του “Ψόφα!”, η επιστροφή των ψηφοφόρων στο Πασόκ και στη Νέα Δημοκρατία -που έδειχναν να έχουν εν τινί μέτρω ωριμάσει- έφτασε να φαντάζει ευχής έργον…

Ποντάραμε, επίσης, εμείς -οι αιθεροβάμονες που θέλαμε την κρίση ευκαιρία- στη νέα γενιά. Στους εικοσάρηδες, στους τριαντάρηδες του 2010, οι οποίοι είχαν -λέγαμε- μεγαλώσει δίχως τα τραύματα και τα σύνδρομα των γονιών τους. Οι οποίοι έβλεπαν -ελπίζαμε- τη ζωή ακομπλεξάριστα, καθαρά.

Ανοησίες.

Όσοι διέθεταν όντως την παιδεία, την ευρύτητα πνεύματος, την αυτοπεποίθηση, μετανάστευσαν σταδιακά σε χώρες όπου τα προσόντα τους εκτιμώνταν. Αμείβονταν.

Εκείνοι που έμειναν -εγκλωβισμένοι;- στην ημεδαπή ασπάστηκαν σε ένα ανατριχιαστικό ποσοστό το εμφυλιοπολεμικό πνεύμα περασμένων εποχών. Άκουγες ξαφνικά πιτσιρικάδες να ομνύουν στον Γράμμο και στο Βίτσι ή στην Πηγάδα του Μελιγαλά. Τέτοιο βρυκολάκιασμα δεν άξιζε σε καμιά κοινωνία. Τέτοιο άνοιγμα της ψαλίδας ανάμεσα στην Ελλάδα-καραβάκι που ανοίγεται στους ωκεανούς και στην Ελλάδα-χερσοχώραφο που κλείνεται στον εαυτό της, οργίζεται κι οδύρεται, δεν προοιωνιζόταν τίποτα καλό…

Προσβλέπαμε, τέλος, οι αιθεροβάμονες σε ριζικές μεταρρυθμίσεις. Στην αλλαγή τής παραγωγικής δομής της χώρας. Μιλούσαμε για καινοτομίες, για νέα επιχειρηματικότητα, για το ελληνικό πρόσωπο της παγκόσμιας ψηφιακής επανάστασης. Τούτων δοθέντων, η κατάρρευση της οικοδομικής δραστηριότητας, ακόμα-ακόμα και η βάναυση φορολόγηση της ακίνητης ιδιοκτησίας, δεν μάς εξόργισε. “Παρήλθαν πλέον οι εποχές που ο Έλληνας ίδρωνε για να βάλει ένα κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι του κι ονειρευόταν να αποκτήσει κι άλλα δύο κεραμίδια, για να τα νοικιάζει και να καλοζεί ως ραντιέρης. Που τα παιδιά προικίζονταν όχι με μόρφωση αλλά με ντουβάρια. Που το “μετά θα κάθομαι!” αποτελούσε το εθνικό ιδανικό.” Έτσι λέγαμε. Και σχεδιάζαμε επί χάρτου μιά Ελλάδα, η οποία να βασίζεται στις εναλλακτικές, ήπιες μορφές ενέργειας. Στα υψηλής ποιότητας αγροτικά προϊόντα. Σε έναν πολιτισμό, ο οποίος θα εκκινεί μα δεν θα καθηλώνεται στα περασμένα μεγαλεία. Σε έναν τουρισμό που θα απευθύνεται σε επισκέπτες αυξημένων απαιτήσεων.

Σήμερα, οκτώμισι χρόνια αργότερα, λίγα έχουν γίνει προς την παραπάνω κατεύθυνση. Κι εκείνα αποσπασματικά. Το πέρας των μνημονίων μάς βρίσκει σε μια πατρίδα η οποία έχει ίσως απαλλαγεί -με πολύ κόπο- από τις καταστροφικές της αυταπάτες, σε ποιόν ακριβώς βαθμό θα φανεί στις επόμενες εκλογές. Παραμένει ωστόσο αμήχανη, σπασμωδική, απρόθυμη να σκεφτεί και να σχεδιάσει μεσοπρόθεσμα. Που ενθουσιάζεται, φανατίζεται και απογοητεύεται με παιδαριώδη ευκολία. Που αποσκοπεί στο χειροπιαστό -όσο το δυνατόν πιό εύκολο- κέρδος, αδιαφορώντας ουσιαστικά για το μέλλον της.

Από την Ελλάδα του “Rooms to Let”, στην Ελλάδα του “Airbnb”. Αυτή θα ήταν μια συνοπτική αφήγηση της πρόσφατης Ιστορίας μας.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Χρήστου Χωμενίδη, συγγραφέα, 20/8/2018]

ΑΝΤΙΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ «ΣΑΜΠΟΤΑΖ» ΑΠΟ ΜΥΑΛΑ ΜΕ… ΣΚΟΥΡΙΕΣ!

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να προσελκύσει σοβαρές επενδύσεις στη χώρα. Τελεία και παύλα.

Και δεν μπορεί, επειδή δεν θέλει να βρεθεί σε διάσταση από τους τελευταίους ιδεολογικούς του πυρήνες που θεωρούν «εχθρό» το «ξένο κεφάλαιο».  Η περιπέτεια του Ελληνικού είναι ένα παράδειγμα.

Άλλο τρανταχτό παράδειγμα, ακόμα πιο χαρακτηριστικό, είναι η περιπέτεια της μεταλλουργίας χρυσού στη Χαλκιδική, όπου η  επενδύτρια εταιρεία ακόμα περιμένει τις άδειες που θα έπρεπε να έχουν εκδοθεί μετά την δικαίωσή της από το Διαιτητικό Δικαστήριο τον περασμένο Απρίλιο.

Μια περιοχή που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε «πυξίδα» εισόδου της χώρας σε ταχύτερους αναπτυξιακούς ρυθμούς, παραμένει θύμα μιας τοπικής ιδεοληπτικής μειονότητας, που δεν παύει να εφευρίσκει και να διαχέει θεωρίες τρόμου, για να προσφέρει στον κυβερνόντα ΣΥΡΙΖΑ τις προφάσεις για το αντιαναπτυξιακό «σαμποτάζ», που πραγματοποιεί με τις διαδικαστικές κωλυσιεργίες του.

Τέσσερις μήνες μετά, μόνο μια άδεια έχει υπογραφεί από τον ΥΠΕΝ Γιώργο Σταθάκη, για τη μονάδα εμπλουτισμού του Μαντεμ-Λάκκου.

Άλλες πέντε άδειες και εγκρίσεις για τις Σκουριές, που πραγματικά θα «ξεκλειδώσουν» την πορεία της επένδυσης, παραμένουν στο συρτάρι του υπουργού, ικανοποιώντας τις ιδεολογικές «σκουριές» στα μυαλά εκείνων που επιμένουν να αγκιστρώνουν τον τόπο σε θεωρίες συνομωσίας…

Δεν πα να αποφαίνονται τα δικαστήρια υπέρ των επενδυτών, για την πληρότητα και την επάρκεια μελετών και επενδυτικών σχεδίων; Αυτή η κυβέρνηση σέβεται μόνο τις δικαστικές αποφάσεις που εξυπηρετούν τις μικροκομματικές της σκοπιμότητες…

Δεν πα να περιμένουν χιλιάδες άνθρωποι να απαγκιστρωθούν από την ανεργία; Για το ΣΥΡΙΖΑ η ανεργία αυτή αφορά μόνο σε μερικές εκατοντάδες μεταλλωρύχους, που –κατά την προσφιλή δικαιολογία των στελεχών του- δεν είναι δα και ψηφοφόροι του… Όλοι οι υπόλοιποι σε δορυφορικά επαγγέλματα και δραστηριότητες που εξαρτώνται από την εξέλιξη της μεταλλουργίας για να δουλέψουν, είναι ανύπαρκτο στατιστικό για την κυβέρνηση.

Τους χαλάει βλέπετε, που το «ξένο κεφάλαιο» στη Χαλκιδική, δείχνει τη δυνατότητα και τη διάθεση να κινήσει μια ολόκληρη τοπική οικονομία με μισθούς προμνημονιακών επιπέδων και αντισταθμιστικά οφέλη, που βελτιώνουν το επίπεδο διαβίωσης στις κοινότητες της Β.Α. Χαλκιδικής και όχι μόνο.

Δεν είναι μόνο το γεγονός πως «χαλάει» η ιδεοληπτική «σούπα» των ολίγων περί «κακού ξένου κεφαλαίου».

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δείξει κατ` επανάληψη, πως χρειάζεται ακροατήρια σε ανέχεια, για να μπορεί να ασκεί την επιδοματική του ψηφοθηρία…

Και δυστυχώς για την Ελλάδα, είναι η στάση απέναντι σ` αυτές τις εμβληματικές επενδύσεις, που διαμορφώνουν στο εξωτερικό άποψη για το επενδυτικό κλίμα στη χώρα…

[ΠΗΓΗ: http://www.thepresident.gr, του Βαγγέλη Μωυσή, 24/8/2018]

ΠΟΔΗΛΑΤΙΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΣΤΗΝ ΑΡΝΑΙΑ

Ποδηλατικό διήμερο στην Αρναία διοργανώνουν ο ΠΑΟΚ ο ΒΑΟ και ο Σύλλογος Επαγγελματιών Αρναίας. Μετά από συνάντηση που πραγματοποιήθηκε σήμερα στην Λανάρα στην οποία και παραβρέθηκαν το Διοικητικό Συμβούλιο τον  Επαγγελματιών της Αρνάιας, ο Μαλούσης Στέλιος Προπονητής Ποδηλασίας ΠΑΟΚ, ο Κώστας Τσορτουκτσίδης του ΒΑΟ Θεσσαλονίκης και Αντιπρόεδρος της ΕΟΠ (Ελληνική Ομοσπονδία Ποδηλασίας), ο Υπεύθυνος Τύπου και Δημ. Σχέσεων  Παντελής Τζερτζεβέλης και μέλος της Ομοσπονδίας και ο Πρόεδρος της Δημοτικής κοινότητας Αρναίας αποφάσισαν την διεξαγωγή διήμερο ποδηλατικών Αγώνων στην πόλη της Αρναίας το Σάββατο 8 και Κυριακή 9 Σεπτεμβρίου 2018

[ΠΗΓΗ: http://ergoliptesxalkidikis.blogspot.com/, 23/8/2018]

ΈΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ: ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΙΣ ΣΕΙΡΗΝΕΣ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗ

Φθάσαμε στο τυπικό τέλος του τρίτου –αχρείαστου– μνημονίου και στην ουσιαστική αρχή ενός τέταρτου. Η δημοσιονομική προσαρμογή θα συνεχιστεί με τα ήδη ψηφισμένα μέτρα περικοπής συντάξεων και αφορολόγητου το 2019 και 2020 αντίστοιχα. Η Ελλάδα έχει δεσμευτεί σε πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και 2,2% κατά μέσο όρο μέχρι το 2060. Η επιτήρηση από την τρόικα θα είναι πιο ασφυκτική απ’ ότι στις άλλες χώρες που βγήκαν από μνημόνια, βάσει του Κανονισμού 472/2013 της ΕΕ που προβλέπει «ενισχυμένη εποπτεία για κράτη-μέλη της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν ή απειλούνται με σοβαρές δυσκολίες αναφορικά με την χρηματοοικονομική τους σταθερότητα» – με την Ελλάδα να εγκαινιάζει την εφαρμογή του κανονισμού. Η αιρεσιμότητα συνεχίζεται, με την επιστροφή των κερδών του Ευρωσυστήματος από τα ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου να εξαρτάται από την συνέχιση των μεταρρυθμίσεων.

Το νέο –άτυπο– τέταρτο μνημόνιο έχει στόχους, μέτρα και επιτήρηση, αλλά δεν έχει χαμηλότοκη χρηματοδότηση από τους εταίρους. Όμως το τρίτο μνημόνιο απέτυχε στον απώτερο στόχο του: την πρόσβαση στις αγορές. Η απόδοση του δεκαετούς ομολόγου Ελληνικού Δημοσίου αγγίζει το 4,3% –επίπεδο-ρεκόρ στην Ευρωζώνη σήμερα– που σημαίνει ότι η πρόσβαση στις αγορές είναι απαγορευτική με όρους βιωσιμότητας χρέους. Για να εξυπηρετήσουμε το χρέος που λήγει έχουμε ρευστά διαθέσιμα ύψους 24δις ευρώ (με δανεικά από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας), που αρκούν μέχρι το 2020. Όσο θα αντλούμε χρηματοδότηση από τα ρευστά διαθέσιμα για να αποφύγουμε ακριβό δανεισμό από τις αγορές, τόσο θα λιγοστεύει η ασφάλεια που παρέχουν. Αν δεν βελτιωθεί σημαντικά η εμπιστοσύνη των αγορών προς την Ελλάδα σύντομα, στις σημερινές αντίξοες συνθήκες παγκόσμιας ρευστότητας και ανάπτυξης, θα καταλήξουμε σε πέμπτο μνημόνιο.

Με αυτά τα δεδομένα, η επιστροφή στην κανονικότητα και η ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση φαντάζουν εξαιρετικά απόμακροι στόχοι. Τα ελλείμματα στον προϋπολογισμό και στο εξωτερικό ισοζύγιο μηδενίστηκαν υπό συνθήκες ύφεσης, αλλά παραμένουν σημαντικά προβλήματα που μας κληροδότησε η κρίση και οι ελλιπείς μεταρρυθμίσεις την περίοδο των μνημονίων:

  • τα κόκκινα δάνεια στις τράπεζες, που ανέρχονται σχεδόν στο ήμισυ του συνόλου, μειώνουν την δυνατότητα των τραπεζών να χορηγήσουν νέα δάνεια
  • οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα μειώνει την ρευστότητα της οικονομίας
  • οι περιορισμοί στις κινήσεις κεφαλαίων αποτελούν εμπόδιο στην επιχειρηματικότητα
  • η απώλεια του waiver (εξαίρεσης) που έδινε την δυνατότητα πρόσβασης των τραπεζών σε φθηνή χρηματοδότηση από την ΕΚΤ όσο διαρκούσε το πρόγραμμα, παρά την χαμηλή πιστοληπτική διαβάθμιση της Ελλάδας
  • η διολίσθηση της Ελλάδας κατά έξι θέσεις στην παγκόσμια κατάταξη ανταγωνιστικότητας της Παγκόσμιας Τράπεζας την τριετία 2016-18 εμποδίζει την προσέλκυση επενδύσεων
  • εμπόδια εισόδου στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών περιορίζουν τον ανταγωνισμό,κρατώντας ψηλά τις τιμές
  • το ύψος του δημοσίου χρέους αφήνει ελάχιστα περιθώρια για αντικυκλική δημοσιονομική πολιτική μεσοπρόθεσμα, ενώ παραμένει μη βιώσιμο μακροπρόθεσμα

Αυτές οι προκλήσεις δοκιμάζουν την υπόσχεση του κ. Τσίπρα να αποκαταστήσει την κανονικότητα. Η Ελλάδα βγαίνει από τα μνημόνια χωρίς να έχει εφαρμόσει μία κρίσιμη μάζα μεταρρυθμίσεων για να βελτιώσει το επιχειρηματικό κλίμα και να προσελκύσει επενδύσεις – αδυναμία που πλήττει ανεπανόρθωτα την αναπτυξιακή προοπτική. Τα μεγάλα διαχρονικά προβλήματα της χώρας δεν έχουν λυθεί. Πολυνομία, γραφειοκρατία, ανικανότητα της κρατικής μηχανής, διαφθορά και φοροδιαφυγή, πελατειακή διαχείριση της εξουσίας, χρεοκοπημένο συνταξιοδοτικό σύστημα. Η κυβέρνηση επιδίδεται στον λαϊκισμό, κατασκευάζοντας εχθρούς αντί να προτείνει λύσεις. Αντί να προωθήσει την επιχειρηματικότητα και την εξωστρέφεια της οικονομίας, η κυβέρνηση επιδιώκει την κατάργηση επίπονων διαρθρωτικών αλλαγών στην αγορά εργασίας. Προσβλέπει σε διανομή «κοινωνικού μερίσματος», προερχόμενου από ανακατανομή εισοδήματος αντί για δημιουργία πλούτου, και έχει αφήσει να εννοηθεί ότι δεν θα εφαρμόσει τις συμφωνημένες περικοπές σε συντάξεις και αφορολόγητο το 2019-2020, μέτρα απαραίτητα αλλά ψηφοθηρικά επώδυνα.

Στο διάγγελμά του από την Ιθάκη για την έξοδο από τα μνημόνια ο κ. Τσίπρας δήλωσε ότι η κυβέρνηση πορεύτηκε με την εντολή που έλαβε πριν από τριάμισι χρόνια: «Να βγάλουμε τη χώρα από τη στενωπό των μνημονίων και της αέναης λιτότητας». Κατηγόρησε τα κόμματα της αντιπολίτευσης για την κρίση, χωρίς να αποδεχθεί καμία ευθύνη για την καταστροφική διαπραγμάτευση του 2015 που κόστισε στην Ελλάδα τουλάχιστον 85 δις ευρώ. Καταφέρθηκε εναντίον των πάντων: ολιγάρχες, διαπλεκόμενους, φοροφυγάδες με offshore και καταθέσεις στο εξωτερικό (όπως κάποιοι υπουργοί του). Είχε το θράσος να αναφερθεί στους κυρίους Παπαδήμο και Στουρνάρα, που κράτησαν τη χώρα στο ευρώ με μεγάλο προσωπικό κόστος όταν ο ίδιος πρωτοστατούσε στις αντιμνημονιακές διαδηλώσεις, χωρίς να τους κατονομάσει («τραπεζίτες έγιναν πρωθυπουργοί και υπουργοί έγιναν τραπεζίτες»).

Ο κ. Τσίπρας είπε επίσης ότι «η χώρα μας ανακτά το δικαίωμα της να ορίζει αυτή τις τύχες και το μέλλον της. Σαν μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα. Χωρίς εξωτερικούς καταναγκασμούς. Χωρίς άλλους εκβιασμούς. Χωρίς άλλες θυσίες του λαού μας». Μάλλον δεν έχει καταλάβει ότι έφτασε τη χώρα μέχρι τις Σειρήνες, όχι μέχρι την Ιθάκη. Οι Σειρήνες είναι αυτές που εισηγούνται την μη εφαρμογή των ήδη ψηφισμένων μέτρων το 2019-2020 και την κατάργηση των μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας που συνέβαλλαν αποφασιστικά στη μείωση της ανεργίας. Είναι άγνωστο αν ο κ. Τσίπρας θα παραμείνει δεμένος στο κατάρτι ή θα υποκύψει στο γοητευτικό τραγούδι του λαϊκισμού.

Αν κάτι έπρεπε να κλείσει σήμερα, ήταν ο κύκλος της συνειδητής εξαπάτησης και της αλαζονείας που θα άνοιγε τον δρόμο της συναίνεσης για την επόμενη μέρα των μνημονίων. Αυτή η ευκαιρία δυστυχώς χάθηκε ξανά, καθώς η κυβέρνηση επέλεξε τον δρόμο της πόλωσης. Έτσι θα πορευτούμε μέχρι τις εκλογές, όποτε γίνουν, χάνοντας και άλλο πολύτιμο χρόνο στην πορεία προς την κανονικότητα

[CULTURE CLUB VIA GETTY IMAGES]

[ΠΗΓΗ: https://www.huffingtonpost.gr, της Μιράντας Ξαφά, Senior Scholar, Centre for International Governance Innovation (CIGI) & μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της ΔΡΑΣΗΣ, 22/8/2018]