Tag Archives: μεταλλευτική δραστηριότητα

ΛΑΤΟΜΕΙΑ ΚΑΙ ΟΡΥΧΕΙΑ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΣΕ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ ΚΑΙ ΧΩΡΟΥΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ – ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

[Ορυχείο Μήλου  πριν και μετά τις εργασίες αποκατάστασης]

Μεγάλο μέρος του πληθυσμού της χώρας μας αντιδρά στην εξορυκτική δραστηριότητα επηρεαζόμενο από τις επιφανειακές εκσκαφές που βλέπει δεξιά και αριστερά κατά το πέρασμα του από επαρχιακές οδούς. Οι περισσότεροι αντιδρώντες δεν γνωρίζουν ότι οι παλαιές αυτές εκσκαφές έχουν εγκαταλειφθεί και πολλές φορές έχουν καταλήξει να είναι χωματερές λόγω της αδιαφορίας της πολιτείας. Μέχρι να ψηφιστεί ο Νόμος 998/1979 όλοι οι εξορύσσοντες μεταλλευτικά ή λατομικά ορυκτά κατέβαλλαν στην Πολιτεία τέλος ώστε αυτή με την σειρά της να αποκαταστήσει τους χώρους αυτούς, πράγμα φυσικά που δεν έγινε ποτέ διότι τα χρήματα που κατέβαλλαν οι εξορύκτες κάλυπταν άλλες ανάγκες του Κράτους. Μετά από την ψήφιση του Ν 998/1979 η υποχρέωση της αποκατάστασης πέρασε στους εκμεταλλευτές και έτσι σταμάτησε το καθεστώς να μην αποκαθίστανται οι χώροι όπου είχαν γίνει εξορύξεις. Βέβαια ότι είχε μείνει από το παρελθόν χωρίς αποκατάσταση συνέχιζε να βγάζει μάτι και να το χρεώνεται η μεταλλευτική η λατομική δραστηριότητα χωρίς όμως να ευθύνεται αυτή.

Σήμερα σε πολλές περιοχές πλέον βλέπουμε τις πιο πρόσφατες εκμεταλλεύσεις να είναι αποκατεστημένες σε αντίθεση με τις παλαιότερες που συνεχίζουν να δημιουργούν την άσχημη εντύπωση και να μην βλέπουμε κάποια προσπάθεια βελτίωσης της εικόνας τους.

Ξεκινώντας με τα παραπάνω δεδομένα θα ήθελα να παραθέσω κάποιες καλές πρακτικές που μπορούν να εφαρμοστούν και οι χώροι αυτοί από αποκρουστικοί να γίνουν πιο παρουσιάσιμοι η πιο χρήσιμοι. Τέτοια πολλά παραδείγματα βλέπουμε στο εξωτερικό αλλά και στην χώρα μας σε περιορισμένη όμως έκταση.

Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσονται με γοργό ρυθμό τα φωτοβολταϊκά πάρκα και μάλιστα πολλές φορές εγκαθίστανται και αχρηστεύουν χώρους παραγωγικότατους. Μια καλή πρακτική θα ήταν στον αιτούντα άδεια εγκατάστασης φωτοβολταϊκών σε κάποιο χωράφι του, να του επιβαλλόταν να εγκαταστήσει αυτά σε κάποιο κοντινό λατομείο με νότια έκθεση και μάλιστα με έναν τέτοιο αρχιτεκτονικό σχεδιασμό που και το παλαιό λατομείο να κρυφτεί και το παραγωγικό χωράφι να μην αχρηστευτεί. Μάλιστα σε αυτές τις περιπτώσεις θα μπορούσαν να δίδονται και κίνητρα ώστε η επένδυση να γίνεται πιο ελκυστική.

[Εκθεσιακό κέντρο πάρκου αναψυχής Πτολεμαΐδα]

Στην χώρα μας βλέπουμε ότι η ΔΕΗ στα εξοφλημένα ορυχεία της έχει δημιουργήσει λίμνες με αποτέλεσμα στα σημεία αυτά να δημιουργούνται υγροβιότοποι πολύ πιο όμορφοι ακόμα και από το αρχικό στάδιο πριν από την εκμετάλλευση του λιγνίτη.

[Κατασκευή υπερπολυτελούς ξενοδοχείου σε παλιό λατομείο στην Κίνα]

Στο εξωτερικό βλέπουμε σε χώρους εκμεταλλεύσεων να έχουν κατασκευαστεί ολόκληρες ξενοδοχειακές μονάδες δημιουργώντας έναν άλλο πόλο έλξης θεματικού τουρισμού.

[Το αλατωρυχείο Wieliczka στην Πολωνία μετατρέπεται σε χώρο δεξιώσεων]

Στις υπόγειες στοές που, υπάρχουν στα διάφορα σημεία της χώρας, εκτός του θεματικού τουρισμού που μπορεί να δημιουργηθεί όπως έχει γίνει στην Φωκίδα (vagoneto) και στην Αυστρία στο Τιρόλο, είναι δυνατόν οι υπόγειες στοές να χρησιμοποιηθούν επωφελώς και με άλλο τρόπο.

[Το κελάρι κρασιού Cricova στη Μολδαβία σε πρώην ορυχείο ασβεστίτη]

Στις υπόγειες στοές οι θερμοκρασίες χειμώνα καλοκαίρι είναι σταθερές και στη χώρα μας η θερμοκρασία που επικρατεί σε αυτές είναι γύρω στους 10 βαθμούς Κελσίου, τι το οικονομικότερο να κατασκευαστούν εντός αυτών ψυγεία για διατήρηση τροφίμων μια και οι ενεργειακές ανάγκες για μείωση της θερμοκρασίας θα είναι ελάχιστες σε σχέση με άλλα ψυγεία που βρίσκονται στην επιφάνεια του εδάφους. Επίσης στις σκοτεινές στοές αυτές λόγω του ότι η υγρασία είναι αυξημένη οι συνθήκες παραγωγής μανιταριών είναι ιδανικές. Άλλη μία ωφέλιμη χρήση είναι η αποθήκευση σε αυτές υγρών καυσίμων, φυσικά μετά από την κατασκευή των αναγκαίων έργων για τον σκοπό αυτό.

Βέβαια για να γίνουν όλα αυτά ιδίως στις υπόγειες στοές θα πρέπει να προσαρμοστεί το Νομικό Πλαίσιο και να δοθούν κίνητρα ώστε ένα κεφάλαιο που υπάρχει να συνεχίσει να παράγει και να αποδίδει πρόσθετους καρπούς.

[ΠΗΓΗ: oryktosploutos.net, του Μάνθου Κωνσταντινίδη, Γενικού Γραμματέα του ΣΜΕ από www.huffingtonpost.gr, 4/3/2018]

ΟΙ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΓΟΥΝΑΡΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΡΥΚΤΟ ΠΛΟΥΤΟ

Απόσπασμα Πρακτικού της 1ης Συνεδρίασης του προσωρινού ΔΣ της «Ενώσεως των εν Ελλάδι Μεταλλευτικών και Μεταλλουργικών Επιχειρήσεων», Μάρτιος 1924. Ο Ηλίας Γούναρης είναι ο πρώτος Γεν. Γραμματέας της Ένωσης.

Με τη σύσταση του Ελληνικού Κράτους το 1821 και μάλιστα μετά τον νόμο «Περί μεταλλείων» το 1861 αλλά και τις μετέπειτα τροποποιήσεις και επικαιροποιήσεις αυτού άρχισε μια έντονη μεταλλευτική δραστηριότητα που συνεχίστηκε για αρκετές δεκαετίες.

Η έκθεση του απόφοιτου της Λιέγης τότε Επιθεωρητού Μεταλλείων και μετέπειτα καθηγητή του ΕΜΠ, Ηλία Γούναρη,  εκδοθείσα  το 1911 με τίτλο «Η Εκμετάλλευσις των Μεταλλείων της Ελλάδος κατά το 1910» περιγράφει με λεπτομέρεια και πληρότητα στοιχείων  τη μεταλλευτική δραστηριότητα της εποχής. Μια εμπεριστατωμένη έκθεση για τα μεταλλεία, που δυστυχώς δεν επαναλήφθηκε σε αυτή την έκταση και πληρότητα.

Ο αείμνηστος καθηγητής Α. Φραγκίσκος αναφερόμενος στην έκθεση αυτή γράφει στις σημειώσεις του -ουδέποτε εκδοθέντος- βιβλίου του “Είναι ανεπανάληπτη -με τη σημασία της λέξης-, γιατί δεν ξαναγράφτηκε κάτι τέτοιο, εκτός αν υπάρχει ή υπάρχουν και δεν δόθηκαν στη δημοσιότητα, ή οι εκθέσεις ή τα στοιχεία των δραστηριοτήτων, από το 1910 μέχρι σήμερα, βρίσκονται σκονισμένα και στοιβαγμένα σε διάφορα ερμάρια κάποιου Υπουργείου -που αναφέρεται στην εξορυκτική βιομηχανία- που αλλάζει όνομα σύμφωνα με το συρμό της εποχής..”.

Μπορώ να διαβεβαιώσω τον αείμνηστο καθηγητή, ότι δεν υπάρχουν στοιβαγμένες τέτοιες μελέτες, παρά μόνον αποσπασματικές και σε μεγάλο βαθμό επιδερμικές επιμέρους μελέτες, γιατί απλά γίνονται είτε από σπουδαστές και όχι έμπειρους γνώστες του τομέα αλλά και χωρίς ιδιαίτερο στόχο την ουσιαστική και καθετοποιημένη ανάπτυξη του Ορυκτού μας Πλούτου.  Ποτέ από ότι θυμάμαι, τις τελευταίες δεκαετίες δεν ζητήθηκε, δεν προκηρύχθηκε και προφανώς  δεν εκπονήθηκε μια ολοκληρωμένη μελέτη καταγραφής των υφιστάμενων και  πρόταση αξιοποίησης του διαθέσιμου αποθεματικού των ΟΠΥ του τόπου μας. Ποιός νοιάζεται άλλωστε;

Το 1946-47 ο Γούναρης επανέλαβε την ενημέρωση με 4 δημοσιεύσεις στο περιοδικό «Οικονομική Επιθεώρηση».

Ας δούμε ένα δείγμα από την έκθεση αυτή του 1910.

« Η Εργασία εις τα μεταλλεία»

Το 1910 απέβη έτος μεταλλαγής του τρόπου της επιβλέψεως των μεταλλευτικών εργασιών, χάρις εις τα δικαιώματα, δι’ ων ενίσχυσε την αρμόδιαν υπηρεσίαν ο νέος περί μεταλλείων νόμος.

Ούτως επεβλήθη η πρόσληψις διπλωματούχων μηχανικών, υπευθύνων δια τας εργασίας, απηγορεύθη η πρόσληψις κορασίδων και μικρών παίδων εις κοπιώδεις εργασίας, προς δε κατηρτίσθη και δημοσιευθείς δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως εφαρμόζεται επίσημος κανονισμός των μεταλλευτικών εργασιών. Δι’ αυτού ετέθη φραγμός εις το ανεξέλεγκτον των εκμεταλλευτών και ήρχισαν ν’ αναζητώνται ευθύναι δια παν επισυμβαίνον δυστύχημα. Προς τούτοις εκανονίσθησαν αι ώραι εργασίας και ο τρόπος διεξαγωγής της, καθωρίσθη η δικαιοδοσία, η αρμοδιότης και η ευθύνη εκάστου των επιβλεπόντων τας μεταλλευτικάς εργασίας και πληθύς εξασφαλίσεων επεδιώχθη προς πρόληψιν δυστυχημάτων.»

Στην συνέχεια ο Γούναρης αναφέρεται στη στατιστική των ατυχημάτων τα οποία είχαν παρουσιάσει  αύξηση, αλλά αυτό αιτιολογείται κθρίως με το ότι παλαιότερα δεν καταγράφονταν αυτά.  Ο κανονισμός, παρ’ όλη την αυστηρότητά του, έγινε ευχαρίστως δεκτός από τους εκμεταλλευτές γιατί χρησιμεύει για την διδαχή των εργατών στην εργασία τους και καταμερίζει τις ευθύνες και ορίζει τις αξιώσεις τις οποίες μπορεί να έχει η Υπηρεσία από τους εκμεταλλευτές. Αναφέρει επίσης την προσπάθεια για την ταχεία καταβολή της σύνταξης, ή τη μεσολάβηση για τυχόν διενέξεις μεταξύ των εργατών και μεταλλευτών και την εύρεση ικανοποιητικής λύσης.

Στη συνέχεια γίνεται λόγος για την ίδρυση του ταμείου μεταλλευτών, που αποτελεί νόμος του κράτους (νόμος ΒΩΜΑ του 1901). Το 1910 το Δ.Σ. του Ταμείου Μεταλλευτών έδωσε 67 συντάξεις, τις οποίες κατονομάζει αριθμητικά και κατά εταιρεία. Αναφέρονται ακόμη χορηγήσεις για προίκα σε θυγατέρες γονέων παθόντων στην εργασία. Τις συντάξεις κατέλαβαν «εξ ημισείας» το ταμείο και οι εκμεταλλευτές.

Διαβάζοντας την παραπάνω έκθεση του επιθεωρητή Ηλ. Γούναρη στο σύνολό της, διαπιστώνουμε ότι, εκτός από την άπταιστη καθαρεύουσα, η ουσία δεν διαφέρει ως προς τις επικρατούσες συνθήκες στα μεταλλεία. Κρίση στην εμπορία των μεταλλευμάτων, κρίση στις επενδύσεις, καθυστερήσεις στην έκδοση νόμων ή κανονισμών, αναμονή ξένων επενδυτών και ευχολόγια για βελτιωτικές διορθώσεις. Μολαταύτα τότε  υπήρχε προσμονή για κάτι καλύτερο. Φαίνεται ότι είχαν αντιληφθεί ότι, η πρόοδος της Ελλάδας εξαρτιόνταν και από τον Ορυκτό της Πλούτο.

Εκείνο που ξεχωρίζει επίσης είναι ότι, δεν αναφέρεται πουθενά η λέξη «περιβάλλον» και «η προσβολή του περιβάλλοντος». Αυτό που ενδιέφερε την τοπική κοινωνία ήταν «το μεροκάματο» και η παραμονή στον τόπο τους. Παρά το γεγονός ότι το περιβάλλον δεν είχε τεθεί ως πρόβλημα, είχε παρατηρηθεί ότι ούτε τα πρανή από το μεταλλείο ή ούτε τα πρανή από εργοστάσια εμπλουτισμού, ή ακόμα τα τέλματα από από επίπλευση που ριχνόταν στη θάλασσα, είχαν βλαπτικές επιπτώσεις. Εντούτοις είχαν αντιληφθεί τη βλαπτικότητα της σκόνης από την όρυξη των διατρημμάτων και επέβαλαν το νερό στη διάτρηση και τη μάσκα προστασίας.

Και κάτι ακόμα που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι τότε κατά κανόνα υπήρχαν υπόγειες εργασίες με μικρές καταστροφές του τοπίου και με μικρά πρανή από τα στείρα της εκμετάλλευσης (ραμπλέδες) και σχετικά μικρές παραγωγές.

Οι επιφανειακές εξορύξεις αποτελούσαν εξαίρεση και η προσβολή του τοπίου δεν είχε αναδειχθεί με την κατακραυγή που αντιμετωπίζει σήμερα. Αντίθετα η σύγχρονη εκμετάλλευση όπως είνα γνωστό απαιτεί μηχανοποιημένη επιφανειακή εξόρυξη που έχει ως συνέπεια την εκτεταμένη “καταστροφή” του τοπίου.

Αν μπορεί να ονομαστεί «καταστροφή» η επιφανειακή εξόρυξη σε θέσεις πχ. με άγονη γεμάτη αγκωνάρια πλαγιά ή χέρσα γης,  στις οποίες επιβάλλεται σήμερα με βάση την νομοθεσία η «αποκατάσταση» όπως την ονόμασαν, δηλ. η διαδικασία (καθολικής) επαναφοράς του οικοσυστήματος στην αρχική του κατάσταση δηλ. την άγονη ή χέρσα γη.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για «διαμόρφωση», που μπορεί να γίνει και μάλιστα καλύτερη από την προτεραία εικόνα του τοπίου. Παραδείγματα υπάρχουν, Πτολεμαΐδα Μήλος, Παρνασσός και σε άλλα μέρη που έχει εκτελεστεί διαμόρφωση του τοπίου, σε εκσκαφές ή άλλα έργα από μεταλλευτικές δραστηριότητες.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.oryktosploutos.net/, του Πέτρου Τζεφέρη, 20/11/2017]

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΑ ΜΑΔΕΜΟΧΩΡΙΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

i-zoi-sta-mademoxoriaΑμέτρητες φορές έχουμε ακούσει από το πολιτικό προσωπικό της χώρας να δίνει ευχές ή συμβουλές για την επίτευξη ενός παραγωγικού προσανατολισμού που θα φέρει στην Ελλάδα την ποθούμενη ανάπτυξη και κοινωνική ευημερία για όλους και όχι μόνο για μερικούς.

Στην πράξη βέβαια και διαχρονικά αυτό το πολιτικό προσωπικό έχει αποτύχει παταγωδώς να εμπνεύσει και με πράξεις τα όσα επικαλείται, ενώ τείνει να γίνει κυρίαρχη αίσθηση πως όσα λέγονται από “επίσημα χείλη” λέγονται κατά κόρον προς άγραν ψήφων ή εξαγορά πολιτικού χρόνου.

Το βίντεο που μπορείτε να δείτε εδώ θα μπορούσε να έχει και τίτλο: “Μια μέρα με προκοπή και δημιουργικότητα”. Και αυτό γιατί προσομειώνει επί της ουσίας την καθημερινή στόχευση των κατοίκων των Μαδεμοχωρίων της ΒΑ Χαλκιδικής.

Αυτοί οι κάτοικοι εκμεταλλευόμενοι την μεταλλευτική κουλτούρα τους και το επενδυτικό έργο που αναβιώνει την παραγωγή χρυσού στην περιοχή εργάζονται στα μεταλλεία ή σε περιφερειακές δραστηριότητες οικοδομούν το παρόν και το μέλλον το προσωπικό και των οικογενειών τους σε στέρεες βάσεις.

Παράλληλα, συμβάλλουν τα μέγιστα για την στήριξη της πολύπαθης Ελληνικής οικονομίας θέλοντας μέσα από το έργο τους να μαγνητίσουν και άλλα μεγάλα έργα, που θα δώσουν έσοδα και θέσεις εργασίας σε μια χώρα που η ανεργία είναι σταθερά κολλημένη πάνω από το 20%.

Βρίσκουν όπως είναι φυσιολογικό και εμπόδια στο δρόμο τους, αλλά “είναι μαθημένα τα βουνά στα χιόνια”…Πάντα τα υπερπηδούν!

 

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.gr/, 6/11/2016]

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΙΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ

foitites-metalleia-07Τριτοετείς φοιτητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών περιηγήθηκαν σε βιομηχανικές μονάδες, στο πλαίσιο της Πρακτικής Άσκησης Ι, προκειμένου να έλθουν σε στενότερη επαφή με τις επιχειρήσεις του κλάδου.

Στα τέλη του Ιουνίου, έφτασαν στη Χαλκιδική για να επισκεφτούν το μεταλλείο Ολυμπιάδας και το νέο εργοτάξιο των Σκουριών.

Οι νέοι μηχανικοί ήρθαν σε επαφή με την μεταλλευτική δραστηριότητα και ενημερώθηκαν αναλυτικά τόσο για τα κοιτάσματα της περιοχής, τον σχεδιασμό των έργων, τις μεθόδους και τις τεχνικές εκμετάλλευσης τους, όσο και την περιβαλλοντική διαχείριση.

[ΠΗΓΗ: http://www.hellas-gold.com/, 6/7/2016]

ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ 2: ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΤΑΛΛΟΦΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΣΤΑ ΠΛΟΥΣΙΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

17178908408_891586120b_cΣτην πρώτη παρέμβαση, «Χαλκιδική 1: Οι ορυκτές πρώτες ύλες κοντά στον άνθρωπο και την ανάπτυξη του-(δες εδώ)  », στην αρθογραφική σειρά που ξεκίνησε για τον πολυ-αναπτυξιακό  χαρακτήρα της Χαλκιδικής, γίνεται αναφορά στην διαχρονική συμβολή των ορυκτών πρώτων υλών στην ανάπτυξη και τον πολιτισμό του ανθρώπου ξεκινώντας από την αρχαιότητα. Η πρόοδος, η εξέλιξη, η διαβίωση και τελικά η ίδια η ζωή διατηρούν μόνιμη και στενή σχέση με την καθημερινή χρήση ορυκτών και μετάλλων.

Στην δεύτερη αρθογραφία, Χαλκιδική 2, αναδεικνύεται ο μεταλλογενετικός πλουραλισμός, η προέλευση και η δυναμική του ορυκτού πλούτου που προκύπτει, και η παρουσία πρότυπων μεθοδολογικών εργαλείων, με ευρύτερες σφαιρικά εφαρμογές στην κοιτασματολογική έρευνα. Το μεταλλοφόρο σύστημα που λειτούργησε στην περιοχή «νομοτελειοποιείται» γεωλογικά, και η τυπολογία του συγκεντρώνει μαζί με το οικονομικό και εκπαιδευτικό ενδιαφέρον. Το μεταλλευτικό κέντρο Ολυμπιάδας-Στρατωνίου-Σκουριών γίνεται εξίσου σημαντικό εκπαιδευτικό κέντρο, με ιδιαίτερη παρουσία, συμβολή και αξία στην εκμάθηση, εξάσκηση και κατάρτιση νέων γεωεπιστημόνων, αλλά και σημείο  αναφοράς για τεκμηριωμένη και πραγματική ενημέρωση της κοινής γνώμης. Αυτός είναι και ο βασικός στόχος αυτής της 2ης παρέμβασης. Δηλαδή με όσο το δυνατόν απλό τρόπο να γίνει κατανοητό και στον πιο απλό, ανυποψίαστο, τελευταίο πολίτη της χώρας, η πολύπλευρη αναπτυξιακή και πλουραλιστική κοινωνικά αξία που προκύπτει από τον ορυκτό πλούτο της Χαλκιδικής.

Ο μηχανισμός που λειτούργησε στην διαδικασία σχηματισμού της μεταλλοφόρου εμφάνισης στο Ζέπκο αποτυπώνει και περιγράφει σε μεγάλο βαθμό το μεταλλογενετικό μοντέλο που ισχύει στην περίπτωση του συμπαγούς θειούχου μεταλλεύματος Ολυμπιάδας. Οι περιορισμένης κλίμακας δηλαδή αρχαίες μεταλλευτικές εργασίες, εκμεταλλεύσεις και στοές στο Ζέπκο και τη Βίνα, αφορούσαν στην εξόρυξη χρυσού από την εκμετάλλευση μικρών επιφανειακών και “ρηχών” μεταλλοφόρων σωμάτων τύπου Ολυμπιάδας. Ο “επιφανειακός” και ” μικρός” Ζέπκος δεν είναι παρά μόνο  μία μικρογραφία του μεταλλογενετικού συστήματος που έδωσε το πλούσιο σε χρυσό, άργυρο, μόλυβδο, ψευδάργυρο και χαλκό, κοίτασμα Ολυμπιάδας.

Πέρα από την σημασία που έχει η διαπίστωση αυτή στη κοιτασματολογικη έρευνα, ιδιαίτερα υψηλή είναι και η εκπαιδευτική αξία, τόσο στους σπουδάζοντες όσο και στους επαγγελματίες γεωεπιστήμονες. Συγκεκριμένα προκύπτει με απόλυτο και ξεκάθαρο τρόπο ο τεκτονικός, στρωματογραφικος και λιθολογικός έλεγχος κυκλοφορίας, αντίδρασης και παγίδευσης μεταλλοφόορων υδροθερμικών διαλυμάτων. Τα τελευταία έχοντας θερμοκρασίες μεγαλύτερες των 300 βαθμών κελσίου, αφού βρήκαν διάδρομους στα βαθιά ρήγματα της περιοχής, είχαν καθοριστικό ρόλο στην συγκέντρωση, μεταφορά και απόθεση χρυσοφόρων θειουχων ορυκτών. Η παρουσία ανθρακικών πετρωμάτων συνέβαλε στην γεωμετρική επέκταση και ανάπτυξη της ιδιαίτερα ογκώδους αποθεματικής διάστασης που καταγράφεται.

Για τον έμπειρο και ικανό οικονομικό γεωλόγο/κοιτασματολόγο, χαρτογραφώντας τις περιοχές Βίνας και Ζέπκου, λίγα χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της θέσης του μεταλλείου και του δημοτικού διαμερίσματος Ολυμπιάδας, και μελετώντας τις μεταλλοφόρες εμφανίσεις και αρχαίες στοές που υπάρχουν εκεί, το μεταλλογενετικό μοντέλο που προκύπτει είναι συγκεκριμένο και γίνεται σχετικά εύκολα αντιληπτό. Είναι γι’ αυτόν σαν να διαβάζει βουλωμένο γράμμα. Η συνέργεια και διαδραστική λειτουργία μεταξύ ρηξιγενών δομών, έντονης και δυναμικής υδροθερμικής δραστηριότητας, και παρουσίας οριζόντων ανθρακικών πετρωμάτων/μαρμάρων στη λιθοστρωματογραφία της περιοχής, αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες στο σχηματισμό πλούσιων κοιτασμάτων τύπου Ολυμπιάδας. Συγκεκριμένα, υδροθερμικά διαλύματα (λιγότερο ή περισσότερο υφάλμυρα και με παρουσία θείου) από το «εσωτερικό» της γης, στην ανοδική τους πορεία μέσω σχεδόν κατακόρυφων ρηξιγενών ζωνών, εκχυλίζουν, εμπλουτίζονται και μεταφέρουν μέταλλα , που αποθέτουν με τη μορφή φλεβικών και κυρίως συμπαγών συγκεντρώσεων θειούχων ορυκτών στις τομές ρηγμάτων/διακλάσεων με ανθρακικά πετρώματα. Έχοντας λοιπόν σαν ερευνητικό εργαλείο το «μικρογραφικό» μοντέλο του Ζέπκου, ελέγχοντας τη γεωλογία της περιοχής και γνωρίζοντας την ανάπτυξη οριζόντων μαρμάρου/ανθρακικών πετρωμάτων σε βαθύτερα τμήματα του υποβάθρου, ο εντοπισμός δυναμικότερων και πλουσιότερων κοιτασμάτων είναι απόλυτα εφικτός και ρεαλιστικός στόχος. Με άλλα λόγια η πληροφορία που συλλέγει κάποιος στην επιφάνεια, σε συνδυασμό με συστηματική παρατήρηση, ανάλυση και ερμηνεία των δεδομένων αξιοποιείται στην περίπτωση αυτή, όπως και σε πολλές άλλες, στην κοιτασματολογική έρευνα βάθους και τον εντοπισμό οικονομικά εκμεταλλεύσιμων μεταλλευμάτων, τύπου Ολυμπιάδας.

Στα σημεία λοιπόν  επαφής και τομής τους με ανθρακικά πετρώματα και μέσα από μια δυναμική διαδικασία διεκδικητικών φυσικοχημικών αντιδράσεων, τα υδροθερμικά διαλύματα παγιδεύονται και αποθέτουν πολυμεταλλικά θειούχα ορυκτά που αντικαθιστούν και καταλαμβάνουν μεγάλα τμήματα και χώρους που οριοθετούν γεωμετρικά οι στρωματογραφικά δομημένοι ορίζοντες μαρμάρου. Σημειώνεται ότι μάρμαρα και ανθρακικά πετρώματα,  είναι λιθογεωχημικά απόλυτα ταυτόσημοι όροι. Η χρήση του ενός ή του άλλου όρου στο κείμενο γίνεται αποκλειστικά για λόγους αποφυγής της ίδιας κάθε φορά ονοματολογικής επανάληψης.

[ΠΗΓΗ: http://greenminerals.blogspot.gr/, του Δρ. Γεωλογίας Ν. Αρβανιτίδη, 6/5/2016]

OI ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ANTIGOLD ΔΡΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ

 

002 arnaiaΟι antigold δράσεις είναι γνωστές όλα αυτά τα χρόνια, με τις πορείες, τις βιαιοπραγίες, τις αντιπεριβαλλοντικές εκδηλώσεις στο δάσος κλπ.

Η πρόσφατη όμως άρνηση του Δημάρχου να συνεργαστεί με την Ομοσπονδία Άρσης Βαρών για τη διενέργεια του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών Εφήβων, Νεανίδων και Παίδων επικαλούμενος τυχόν αντιδράσεις από τους antigold λόγω του γεγονότος ότι χορηγός του συγκεκριμένου πρωταθλήματος είναι η Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. είναι πρωτόγνωρη και αδιανόητη.

Και βέβαια το πρωτάθλημα βρήκε εύκολα φιλόξενη στέγη στο γειτονικό Δήμο Πυλαίας-Χορτιάτη Θεσσαλονίκης, αφού τα ωφελήματα είναι ποικίλα και πολλά.

Ο Δήμαρχος απορρίπτοντας την πρόταση της Ομοσπονδίας απέρριψε ουσιαστικά μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να τονωθεί οικονομικά η τοπική οικονομία της ΒΑ Χαλκιδικής αυτή την κρίσιμη περίοδο, αφού σύμφωνα με μετριοπαθείς εκτιμήσεις, την περίοδο του πρωταθλήματος, θα πραγματοποιούνται περίπου 1500 διανυκτερεύσεις και 5000 γεύματα τουλάχιστον, μη συμπεριλαμβανομένων των επισκεπτών μία ημέρας.

Η συγκεντρωμένη κίνηση των συμμετεχόντων, των συνοδών και των επισκεπτών στην Αρναία και στην Ιερισσό, όπου σύμφωνα με την πρόταση προβλεπόταν η διενέργεια του πρωταθλήματος, θα είχε ως αποτέλεσμα την ισχυρή οικονομική ενίσχυση των συναφών επιχειρήσεων, οι οποίες έχουν τόσο μεγάλη ανάγκη από ενέσεις ρευστότητας.

Πέραν του άμεσου οικονομικού οφέλους θα υπήρχε ασφαλώς και όφελος σχετικό με την προβολή του Δήμου μας τόσο απευθείας μέσω της δημοσιογραφικής κάλυψης του αθλητικού γεγονότος από τα ΜΜΕ, όσο και από τη διαφήμιση μέσω των επισκεπτών, οι οποίοι υπό άλλες συνθήκες ενδεχομένως να μην βρίσκονταν ποτέ στη ΒΑ Χαλκιδική.

Και βέβαια μέσω των γευμάτων που θα καταναλώνονταν, θα ήταν δυνατή η διαφήμιση και η διάδοση της τοπικής κουζίνας, για την προβολή της οποίας τόσο κόπο καταβάλλει ο Δήμος.

Επιπροσθέτως, οι κάτοικοι του Δήμου θα είχαμε την μοναδική ευκαιρία να απολαύσουμε μία εξαιρετική αθλητική δραστηριότητα, που όμοιά της ποτέ δεν είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε στον τόπο μας.

Σε συνδυασμό με αυτό το γεγονός, θα είχανε τη δυνατότητα τα μικρά παιδιά να λάβουν ερεθίσματα που όμοιά τους δεν συναντούν συχνά, ενώ αρκετοί γονείς πληρώνουν ακριβά τη μετάβασή τους σε μεγάλα αστικά κέντρα προκειμένου να τροφοδοτήσουν τα παιδιά τους με ανάλογα ερεθίσματα.

Περαιτέρω, η διενέργεια της συγκεκριμένης αθλητικής διοργάνωσης θα μπορούσε να αποτελέσει μία καλή αρχή για την ανάπτυξη του αθλητικού τουρισμού στη ΒΑ Χαλκιδική, ο οποίος μπορεί να ενισχύσει την τουριστική και εμπορική επιχειρηματικότητα.

Ο Δήμαρχος απέρριψε την πρόταση της Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών και συγχρόνως πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων όλα τα ωφελήματα, άμεσα και έμμεσα, που θα είχε ο Δήμος και οι κάτοικοι.

Φαίνεται ότι ο Δήμαρχος δεν μπορούσε να αποδεχθεί το γεγονός ότι η μεταλλευτική δραστηριότητα όχι μόνον δεν αντιστρατεύεται τον τουρισμό, αλλά αντιθέτως τον ενισχύει κιόλας.

Ο Δήμαρχος δεν μπορούσε να αποδεχθεί ότι το σχετικό επιχείρημα των antigold είναι έωλο και ανυπόστατο. Το θέμα όμως πλέον είναι ότι και με αυτή τη δράση των antigold η ΒΑ Χαλκιδική δυσφημείται και αποδυναμώνεται το τουριστικό ρεύμα προς το Δήμο μας.

Ο Δήμαρχος πρέπει να ξεπεράσει τις πολιτικές ιδεοληψίες του και να αντιληφθεί το όφελος του Δήμου και των πολιτών του. Ας ξυπνήσουν επιτέλους!!!

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.gr/, του Α. Καρίνα Μεταλλειολόγου  Μηχανικού – Γεωτεχνικού, 24/4/2016]

1,5 ΕΚΑΤ. ΤΟ ΜΗΝΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ

IMG_4532Σε χθεσινή ανακοίνωσή τους, εργολάβοι και υπεργολάβοι της Β.Α. Χαλκιδικής που τα τελευταία χρόνια στήριξαν τη δραστηριότητά τους στη μεταλλευτική δραστηριότητα, εκπέμπουν SOS δηλώνονταν «είμαστε τώρα στον αέρα».

Το Σωματείο Εργολάβων, Υπεργολάβων Δήμου Αριστοτέλη εξέδωσε την κάτωθι ανακοίνωση:

«    Σαν σωματείο των εργολάβων και υπεργολάβων της εταιρείας Ελληνικός Χρυσός της περιοχής του Δήμου Αριστοτέλη, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι μετά την αναστολή των εργασιών στο εργοτάξιο των Σκουριών, σαν συνέπεια της «εχθρικής» αντιμετώπισης της εταιρείας και της επένδυσης γενικότερα από πλευράς της Ελληνικής Κυβέρνησης, τα μέλη του σωματείου μας καθώς και οι εργαζόμενοι αυτών βρίσκονται αντιμέτωποι ξανά με την ανεργία.

    Μέχρι σήμερα τα έσοδα για κάθε μήνα εργασίας μας άγγιζαν το 1,5 εκ. € που από αυτά, εκτός από την κάλυψη των μισθών των εργαζομένων, καλύπταμε με συνέπεια τις υποχρεώσεις μας απέναντι στο κράτος (εφορία, ασφαλιστικές εισφορές, ΦΠΑ). Ενδεικτικά παρουσιάζονται στον παρακάτω πίνακα:

 lista ergolavon

Ο αριθμός των εργαζομένων που έχουν απολυθεί ανέρχεται στους 354 μόνο από μέλη του σωματείου μας, οι οποίοι είναι στο σύνολό τους μόνιμοι κάτοικοι του Δήμου Αριστοτέλη. Όπως γίνεται αντιληπτό, πέρα από την προσωπική ζημία κάθε εργαζομένου και της οικογένειάς του, θα υπάρχει και έντονα αρνητικός αντίκτυπος και στην οικονομία της ευρύτερης περιοχής.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος, Παπαγιάννης Θεόδωρος /. Ο Γενικός Γραμματέας, Καραγιάννης Κων/νος»

 

 

ΓΕΩΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΕΡΔΙΖΟΥΝ ΜΑΖΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ (ΠΕΡΙ ΡΗΓΜΑΤΩΝ, ΣΕΙΣΜΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΙΣΤΟΡΙΩΝ ΜΕ ΔΡΑΚΟΥΣ…)

του δρ. Γεωλογίας Ν. Αρβανιτίδη

BRESSAN_GIS_World«Το θέμα λοιπόν και το πρόβλημα δεν βρίσκεται έτσι απλά και μόνο στις συχνά και πολύ εύκολα προβεβλημένες καταστροφικές συνέπειες από την γειτνίαση ενεργών ρηγμάτων με την μεταλλευτική δραστηριότητα. Σημαντικό και βασικό ζητούμενο είναι όλες οι υποδομές, και οι κτιριακές και άλλες εγκαταστάσεις να κατασκευάζονται με προδιαγραφές που σε κάθε περίπτωση απαιτούνται από τον ελληνικό αντισεισμικό κανονισμό.»

13-Parartima_X-dragged

Είμαστε πολλοί περισσότεροι αυτοί (υπάρχουμε και ας μην φαινόμαστε) που πιστεύουμε ότι η παραγωγική αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου αποτελεί κυρίαρχη αναπτυξιακή ευκαιρία και δυνατότητα για την Ελλάδα. Μια θέση, ένας ισχυρισμός που αναφέρονται και στηρίζονται κυρίως στην επιστημονική γνώση, τεκμηρίωση και πίστη, και οδηγούν στην «ιδεολογική» πεποίθηση ότι ένας από τους βασικούς αναπτυξιακούς πυλώνες της χώρας μας είναι «μεταλλευτικός». Μαζί με δυναμικό και βιώσιμο αποθεματικά κεφάλαιο αποτελούν αδιαπραγμάτευτα βασικές αξίες που εδώ και δεκαετίες παρεμβαίνουν ανοικτά σε δημόσιες διαβουλεύσεις, ανεξάρτητα από εκάστοτε κυβερνητικά σχήματα και εμπλεκόμενες εταιρίες. Μοναδικός οδηγός και βάση το αναπτυξιακό μέλλον και δημόσιο  συμφέρον της χώρας, μέσα από τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει. Απέναντι σε αυτή τη διαχρονική, ανεπηρέαστη, καθαρή, ξάστερη, απρόσκοπτη και αντικειμενική προσέγγιση βρίσκουν, εδώ και μερικά χρόνια, χώρο και περιθώρια διείσδυσης αντιφατικές αντιλήψεις και πρακτικές, που συχνά διαφοροποιούνται σε σχέση με τις ιδεοληπτικές  και πολιτικές εξελίξεις που ισχύουν κάθε φορά.  Η ατζέντα καθορίζεται από το τι επιδιώκουν αυτοί που τη γράφουν. Ανάλογα με τις συγκεκριμένες και συχνά ειδικές καταστάσεις που σε κάθε περίπτωση προασπίζονται, ψάχνουν να βρουν το κατάλληλο κινδυνολογικό ή ακόμη καταστροφικό σενάριο για να κλείσουν τα  μεταλλεία και να σταματήσουν, μια και για πάντα, τη μεταλλευτική δραστηριότητα. Έτσι λοιπόν τη μια πρόκειται για οικολογική καταστροφή, την άλλη για την χαμηλή τιμή αγοράς των μεταλλείων και την παράλλη για την παρουσία εκμεταλλεύσιμου ουρανίου που, «άκουσον άκουσον», αποτελεί στην ουσία το πραγματικό ενδιαφέρον για την οικονομικότητα του μεταλλεύματος. Τελευταία αμφισβητείται η πιλοτική δοκιμή της επιλεγμένης μεταλλουργικής τεχνολογίας επειδή δεν έγινε στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα αναζητείται απεγνωσμένα η κυάνωση και επαναφέρεται στην επικαιρότητα το γνωστό θέμα της σεισμικότητας στην περιοχή. Το μεταλλοφόρο ρήγμα Στρατωνίου-Βαρβάρας, «ταλαιπωρείται» με διάφορους χαρακτηρισμούς, και η θέση του μεταφέρεται ανάλογα με το πως βολεύει στην κάθε σεναριακή ερμηνεία και άποψη. Και βέβαια η αόριστη και κάπως τυχαία γεωγραφική, γεωλογική και ονομαστική αναφορά των ρηγμάτων Στρατωνίου-Βαρβάρας, Ιερισσού ή/και Γοματίου δημιουργεί σύγχυση σε ότι αφορά στη χωροταξική τους σχέση με τα σχεδιαζόμενα φράγματα και άλλες εγκαταστάσεις, γεγονός που προκαλεί και προσφέρει ανοικτό πεδίο για τυχόν δημοσιογραφική κα άλλη εκμετάλλευση.

Η ΕΠΙτροπή ΤΗρησης περιβαλλοντικών όΡΩν (ΕΠΙΤΗΡΩ), στα περίπου πέντε χρόνια λειτουργίας της, κατέθεσε μέσα από τις εκθέσεις της συγκεκριμένα συμπεράσματα και προτάσεις για όλα τα παραπάνω θέματα. Τα αποτελέσματα γνωστοποιήθηκαν σε όλες τις αρμόδιες υπηρεσιακές βαθμίδες δημόσιας διοίκησης, αλλά και ευρύτερα, και παρουσιάστηκαν ανοικτά σε κοινές διαβουλεύσεις και συζητήσεις με τις τοπικές κοινωνίες και τους πολίτες της περιοχής. Γεωλογικά (έμφαση σε τεκτονικά, τεχνικογεωλογικά, λιθογεωχημικά), κοιτασματολογικά κα περιβαλλοντικά (όλοι οι φυσικοί αποδέκτες) δεδομένα, καθώς και στοιχεία για τα επιφανειακά και υπόγεια έργα, βρίσκονται τα περισσότερα στις σελίδες των εκθέσεων της ΕΠΙΤΗΡΩ. Και είναι γεγονός ότι ρήγματα «εν μέσω» και στον περίγυρο των μεταλλευτικών έργων συνδέονται ιστορικά με τη σεισμική δραστηριότητα της περιοχής. Και βλέποντας κάπως το θέμα από την αντικειμενική αλλά και φιλοσοφική του πλευρά, θα μπορούσε κάποιος να αναρωτηθεί, τι σημαίνει τελικά αυτό? Μήπως ότι στη σεισμογενή και σεισμόπληκτη Ελλάδα θα σταματήσουμε να υπάρχουμε ή να δημιουργούμε?  Ή μήπως θα έπρεπε σε άλλα ποιο σεισμοπαθή τμήματα της χώρας να αδειάσουμε τις πόλεις, να κλείσουμε τα εργοστάσια, να μην κτίζουμε σχολεία και νοσοκομεία, να σταματήσουμε δηλαδή με άλλα λόγια να ζούμε? Όχι βέβαια. Άλλωστε σπουδαίες μεγαλουπόλεις στον πλανήτη, όπως Λος Άντζελες και Σαν Φρανσίσκο στην Καλιφόρνια, αστικά κέντρα στην Ιαπωνία και αλλού, παραμένουν απόλυτα «ζωντανές» και μεγαλουργούν παρά την συνύπαρξη τους με μεγαλύτερης κλίμακας σεισμικότητα. Δεν είναι της στιγμής, ούτε είναι αυτό το καταλληλότερο μέσο για να κάνει κάποιος λεπτομερέστερη επιστημονική ανάλυση, για τους τύπους και τα χαρακτηριστικά των ρηγμάτων, τη σχέση τους με το γεωλογικό χρόνο και τη μεταλλογενετική εξέλιξη, καθώς επίσης και την επίδραση και επιπτώσεις που μπορούν να έχουν στη μεταλλευτική δραστηριότητα του πολυγώνου Ολυμπιάδας, Στρατωνίου, Βαρβάρας, Σκουριών. Σε κάθε περίπτωση υπάρχουν αρκετά πορίσματα από διάφορες ερευνητικές μελέτες που έχουν εκπονηθεί, και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο απαντούν σε αρκετά από τα παραπάνω ερωτήματα.

Η παρουσία ρηγμάτων σε συγκεκριμένα γεωλογικά περιβάλλοντα δημιουργεί συχνά ευνοϊκές μεταλλογενετικές συνθήκες με αποτέλεσμα τον σχηματισμό πολλών και πλούσιων κοιτασμάτων. Μεταλλευτικά μεγέθη και δυναμικά αποθέματα που οι κοινωνίες επιλέγουν να αξιοποιούν πριν και πάνω από όποιες άλλες λειτουργικές προτεραιότητες και περιορισμούς. Σπουδαία λοιπόν μεταλλεία χρυσού έχουν διαχρονική παρουσία στη νότια Καλιφόρνια (Briggs Mine, Mesquite Mine, Castle Mountain Mine, και κάπως ανατολικότερα στη Nevada). Τα μεγαλύτερα κοιτάσματα χαλκού στο κόσμο, μαζί με τα μεταλλεία και τις εγκαταστάσεις τους λειτουργούν παραγωγικά στη ιδιαίτερα σεισμοπαθή οροσειρά των Άνδεων (Escondida, Collahuasi, El Teenient). Στις σεισμικά επικίνδυνη Ινδονησία αναπτύσσεται επίσης έντονη και σημαντική μεταλλευτική δραστηριότητα με τα σπουδαία μεταλλεία χρυσού, Grasberg Gold Mine, και χαλκού, Tembagapura, σε πλήρη παραγωγική ανάπτυξη.

Το θέμα λοιπόν και το πρόβλημα δεν βρίσκεται έτσι απλά και μόνο στις συχνά και πολύ εύκολα προβεβλημένες καταστροφικές συνέπειες από την γειτνίαση ενεργών ρηγμάτων με την μεταλλευτική δραστηριότητα. Σημαντικό και βασικό ζητούμενο είναι όλες οι υποδομές, και οι κτιριακές και άλλες εγκαταστάσεις να κατασκευάζονται με προδιαγραφές που σε κάθε περίπτωση απαιτούνται από τον ελληνικό αντισεισμικό κανονισμό.  Να υπάρξει δηλαδή η μέγιστη δυνατή προστασία και θωράκιση από  ενδεχόμενο σεισμικό  κίνδυνο. Ο έλεγχος θα πρέπει να επικεντρώνεται στη τήρηση των κανόνων και τεχνικών προδιαγραφών που ισχύουν για το σχεδιασμό αντισεισμικών κατασκευών και όχι απλά στην παρατήρηση και το υποθετικό σενάριο κάποιου καταστροφικού κινδύνου. Γιατί τελικά ο κόσμος δεν μπορεί παρά να συνεχίζει να εξελίσσεται και να δημιουργεί για να μπορεί ζει και να υπάρχει.

Αλουμίνιο, Νικέλιο, Μαγγάνιο, Μόλυβδος, Ψευδάργυρος, Λευκόλιθος, Μπεντονίτης, Περλίτης, Χαλαζίας, μάρμαρα και άλλα ορυκτά και πετρώματα. Η Ελλάδα επιλέγει διαχρονικά να εκμεταλλεύεται τον ορυκτό της πλούτο. Και αν ο χρυσός και ο χαλκός δεν είναι σήμερα, θα είναι σίγουρα αύριο ή μεθαύριο. Γιατί σε καμία χώρα δεν ταιριάζει να αρνείται την αναπτυξιακή αξιοποίηση του παραγωγικού πλούτου που διαθέτει. Αυτή άλλωστε η πρόσθετη αξία που προκύπτει αποτελεί δυναμική παρακαταθήκη και το συγκριτικό της πλεονέκτημα.

Γεωλογία και άνθρωπος, χέρι-χέρι, προσπερνούν αλλά μαθαίνουν από το παρελθόν, αντιμετωπίζουν, σχεδιάζουν και δημιουργούν το παρόν, και παραμερίζουν κάθε δυσκολία για να κερδίσουν το μέλλον.

[ΠΗΓΗ: http://greenminerals.blogspot.gr/, 24/01/2016]

ΈΝΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ) ΕΓΚΛΗΜΑ

metalloruxoi-poreia-skouriesΣτον κόσμο υπάρχουν δυο κατάρες: ο εθνικισμός και ο φανατισμός (θρησκευτικός ή ιδεολογικός). Όταν οι δυο αυτές θυέστειες προσβολές συναντώνται και γίνονται εργαλείο στα χέρια ανερμάτιστων εξουσιομανών, όπως στον νεοελληνικό μεσαίωνα, η κατάληξη είναι πάντα η ύβρις. Και ο χορός απομένει συφοριασμένος πάνω από τα ερείπια να χτυπιέται για το τι πήγε στραβά.

Αυτό που συντελείται στη Χαλκιδική είναι, πέρα από κοινωνικό και οικονομικό, ένα μεγάλης κλίμακας περιβαλλοντικό έγκλημα. Όχι όμως αυτό που νομίζετε. Στη χώρα αυτή τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Σαν την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων, η πραγματικότητα είναι συχνά αντεστραμμένη και ο Χάμπτυ Ντάμπτυ κουνάει τη στρογγυλή φασιστομουτσουνάρα του από ψηλά, με το κυνικό του χαμόγελο.

Εξηγούμαι όσο είναι δυνατόν χωρίς πολλές λεπτομέρειες.

Α. Η μεταλλευτική δραστηριότητα στη συγκεκριμένη περιοχή της Χαλκιδικής είναι συνεχής από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας. Είναι μέρος της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς των Μαντεμοχωριών. Με γενιές μεταλλωρύχων, τεχνογνωσία, μνήμες και αντίστοιχες κοινωνικές δομές και λειτουργίες της σύγχρονης βιομηχανικής εποχής. Αυτές θα σβήσουν και η περιοχή θα ερημώσει.

Β. Η οικονομική αξία της επένδυσης και η απόδοσή της για την εθνική οικονομία μέσω της απασχόλησης, άμεσης και έμμεσης, είναι πολύ υψηλή. Τα βεβαιωμένα κοιτάσματα ανέρχονται στο ύψος των 17 δις ευρώ, ενώ σε βάθος χρόνου της εξόρυξης δισεκατομμύρια θα δαπανηθούν για αμοιβές εργαζομένων, ερευνητών, εργατών, υπεργολάβων. Χρήματα που εισέρχονται στην τοπική οικονομία μέσω των δαπανών και στο κράτος μέσω κάθε είδους φόρων και εισφορών. Όλα αυτά δεν θα υπάρξουν πλέον. Ενώ οι υφιστάμενες θέσεις εργασίας και υποδομές θα εξαφανιστούν, προσθέτοντας νέα μεγάλα βάρη στον προϋπολογισμό, δηλαδή σε όλους τους φορολογούμενους.

Ταυτόχρονα, η αξιοπιστία της Ελληνικής οικονομίας, που έχει βυθιστεί στον φαύλο κύκλο της αποεπένδυσης και της φτώχειας και χρειάζεται απελπισμένα επενδύσεις υψηλής εγχώριας προστιθέμενης αξίας όπως αυτή, που εκμεταλλεύονται φυσικούς πόρους της χώρας και ταυτόχρονα παράγουν τεχνολογία και ειδικευμένο εργατικό δυναμικό και όχι αρπαχτές του real estate, θα πληγεί ανεπανόρθωτα. Ποιος θα ξαναβάλει τα χρήματά του σε ένα αφερέγγυο κράτος που οποιαδήποτε σοβαρή επένδυση με δέσμευση βάθους χρόνου αντιμετωπίζεται ως λάφυρο πολιτικάντηδων;

Τα περιβαλλοντικά εγκλήματα και τα αντίστοιχα ψέματα.

  1. Κάθε ανθρώπινη παραγωγική δραστηριότητα (τουρισμός, βιομηχανική δραστηριότητα, γεωργία) έχει ένα περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Το ερώτημα είναι ποια δραστηριότητα έχει μικρότερο ή μεγαλύτερο συγκριτικά με κάποια άλλη για κάθε ευρώ που παράγει και αν είναι το περιβάλλον βιώσιμο σε βάθος χρόνου ή όχι με αυτή τη χρήση. Το περιβαλλοντικό αποτύπωμα συνίσταται κατά κύριο λόγο στα ακόλουθα: κατανάλωση ενέργειας, νερού, πίεση στα οικοσυστήματα με την αποψίλωση δασών και καταστροφή ακτών για τη χρήση τους στη δραστηριότητα, παραγωγή CO2.

Δεν έχει κανείς παρά να επισκεφθεί την περιοχή πέρα από τα βουνά όπου ασκείται η μεταλλευτική δραστηριότητα, στην ανατολική πλευρά της Χαλκιδικής, και να τη συγκρίνει με τις περιοχές της τουριστικής ανάπτυξης της δυτικής πλευράς για να επιβεβαιώσει αυτό που όλες οι μελέτες αποδεικνύουν. Παρθένα δάση και αδόμητες ακτές, οικισμοί περιορισμένοι στον πολεοδομημένο ιστό από τη μια και η γνωστή εικόνα των τσιμεντένιων συγκροτημάτων από την άλλη, σπαρμένα σε όλη τη Χαλκιδική μαζί με ακτές χτισμένες, εκτάσεις κατειλημμένες, «δασικούς» αλλά στην ουσία δασοκτόνους δρόμους, έντονη πίεση της γεωργίας και της δόμησης προς τα δάση για τη δημιουργία υποδομών (δρόμων, δικτύων, οικισμών που χρησιμοποιούνται μόνο δύο μήνες τον χρόνο), τα τέσσερα στρέμματα παντού με τα γνωστά κουτιά απλωμένα εκτός οικισμών μες στα δάση, συγκεντρωτική μεγάλη κατανάλωση ενέργειας και νερού για δυο μήνες τον χρόνο, αυτοκίνητα, μποτιλιαρίσματα ακόμη, κίνηση.

Η σύγχρονη υπόγεια και εστιασμένη σε συγκεκριμένα επιφανειακά σημεία μεταλλευτική δραστηριότητα, συγκρινόμενη με την εξίσου σύγχρονη τουριστική εκμετάλλευση, είναι αντικειμενικά πολύ πιο φιλική στο περιβάλλον για πολύ μεγαλύτερη παραγωγή πλούτου. Αν μάλιστα συγκριθεί η ελεγχόμενη με νέες μεθόδους μεταλλευτική δραστηριότητα με την άναρχη τουριστική ανάπτυξη αλά ελληνικά, η διαφορά είναι αβυσσαλέα.

Παρόλα αυτά, αποδεχόμαστε τον τουρισμό (και καλά κάνουμε σε έναν βαθμό, διότι από κάτι πρέπει να ζήσουμε) ενώ το δεύτερο μας προκαλεί αλλεργία. Γιατί; Γιατί αυτοί που ωρύονται είναι φλομωμένοι με ψέματα. Κι αυτοί που τους φλομώνουν στο ψέμα ανταμείβονται με ψήφους για να καταστρέψουν κάτι για το οποίο δεν ενδιαφέρονται, καθώς σε αυτό δεν διορίζουν και αυτοί εκεί δεν τους ψηφίζουν. Με δυο λόγια, δεν τρώνε άμεσα ή έμμεσα από αυτό.

  1. Σημαίνει αυτό πως τουρισμός και μεταλλευτική δραστηριότητα είναι δυο παραγωγικές δραστηριότητες εξ ορισμού αντιτιθέμενες; Όχι. Το αντίθετο. Ούτε η σύγχρονη μεταλλευτική δραστηριότητα απωθεί τον τουρισμό ούτε ο τουρισμός χρειάζεται για να αναπτυχθεί τους πόρους της υπόγειας και τοπικής μεταλλευτικής δραστηριότητας. Μπορεί να είναι συμπληρωματικές και αλληλοτροφοδοτούμενες. Με δεκάδες τρόπους. Επιπροσθέτως του μαζικού τουρισμού, ήλιος και θάλασσα, μπορούν να αναπτυχθούν βιομηχανικά μουσεία και αξιοθέατα άλλων εποχών, branding της περιοχής για την προσέλκυση επισκεπτών (Ρώσων, Αράβων, Αμερικάνων) που έλκονται από τον χρυσό, με την ενίσχυση με έξυπνους τρόπους της τοπικής χρυσοχοΐας και τη σύνδεσή της με τις παραδόσεις και αρχαιότητες της Μακεδονίας, ερευνητικός και επιστημονικός τουρισμός.
  2. Υπάρχει όμως κάτι ακόμη χειρότερο. Η σημερινή εκμετάλλευση χρησιμοποιεί μεθόδους που περιορίζουν στο ελάχιστο την περιβαλλοντική επιβάρυνση, ανακυκλώνοντας το νερό και μη χρησιμοποιώντας υλικά που στο παρελθόν μόλυναν το περιβάλλον, ενώ αποκαθιστά με εκτεταμένες αναπλάσεις και αναδασώσεις τις περιοχές που χρησιμοποιούνται. Όμως η αλήθεια είναι πως στο παρελθόν οι βιομηχανικές πρακτικές του Μποδοσάκη είχαν προκαλέσει σημαντικές αλλοιώσεις:
  • Η κύρια πηγή ρύπανσης υπήρξαν και είναι ακόμη οι ανοιχτές παλιές στοές (δεκάδες χιλιόμετρα) που δεν χρησιμοποιούνται και έχουν εγκαταλειφθεί. Το μέτωπο του μεταλλεύματος όταν έρχεται σε επαφή με τον αέρα και το νερό οξειδώνεται, ρέει ως οξύ μέσα από τις στοές και καταλήγει στο περιβάλλον ή στον υδροφόρο ορίζοντα. Η τρέχουσα επένδυση είχε αναλάβει, ανάμεσα σε άλλες υποχρεώσεις, να γεμίσει και να σφραγίσει όλες τις παλιές στοές με τον ίδιο τρόπο που θα κλείνει τις νέες μετά τη χρήση τους.
  • Επίσης, στις δεκαετίες των παλαιότερων εκμεταλλεύσεων τα τέλματα δεν καθαρίζονταν όπως γίνεται σήμερα ώστε να ανακυκλωθούν, αλλά ρίχνονταν σε ορισμένα σημεία και στη θάλασσα. Η παραλία του Στρατωνίου είναι ανάμεσα στα σημεία που υπέστησαν αυτή την τρομερή ζημιά και μεγάλες ποσότητες μολυσμένων υλικών βρίσκονται θαμμένες στον πυθμένα της. Ανάμεσα στις δραστηριότητες της επένδυσης και τους όρους της μελέτης ήταν να ανασύρει από το έδαφος και από τον πυθμένα όλες τις ποσότητες των παλαιών τελμάτων ώστε, αφού αφαιρεθούν τα μέταλλα που είναι εκμεταλλεύσιμα, να ανακυκλωθούν στο σφράγισμα των στοών. Η επιχείρηση καθαρισμού αυτή έχει κόστος εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ που ουδείς στην Ελλάδα διαθέτει να πληρώσει ούτε την ειδική τεχνογνωσία να υλοποιήσει. Οι στοές θα συνεχίσουν να χαίνουν ξερνώντας οξύ (μαζί με τις νέες που πιθανότατα θα εγκαταλειφθούν) και οι «τουρίστες» θα κάνουν μπάνιο πάνω από τα τέλματα. Αυτή η αποκατάσταση που δεν θα γίνει από κανέναν είναι το δεύτερο τεράστιο περιβαλλοντικό έγκλημα.
  1. Το οικονομικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό έγκλημα που συντελείται από μερικούς φανατισμένους και πλιατσικολόγους, που όταν δεν διορίζουν οι ίδιοι δεν θέλουν να δουλεύει κανείς άλλος, που προτιμούν να καταστρέφουν οι ίδιοι το περιβάλλον αλλά και τη λογική με γκεμπελικά ψέματα, έχει και μια άλλη οικονομική πλευρά. Η εταιρεία έκανε στους αντιδρώντες δυο προτάσεις.

Η πρώτη ήταν, αντί να παρουσιάζουν διάφορους αμφίβολης ποιότητας καλοθελητές, να επιλέξουν μερικούς διεθνούς κύρους επιστήμονες για να επιβλέπουν την αυστηρή εφαρμογή των περιβαλλοντικών όρων και να τους πληρώνει η ίδια.

Η δεύτερη είχε να κάνει με τον τουρισμό. Η καναδική πολυεθνική εταιρεία απασχολεί δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους σε όλον τον κόσμο, στους οποίους παρέχει πακέτα διακοπών. Πρότεινε να ενοικιάζει τα δωμάτια στις τουριστικές περιοχές (οι οποίες βρίσκονται μακριά από τις εκμεταλλεύσεις, έτσι κι αλλιώς) κατά τη low season που είναι άδεια, και να τους φέρνει στην Ελλάδα.

Αρνήθηκαν περήφανα και αποφασιστικά να συζητήσουν και τις δυο…

[ΠΗΓΗ: http://katoptra.blogspot.com.es/, του Γιώργου Γιαννούλη- Γιαννουλόπουλου, 13/01/2016]

 

ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ: «ΠΛΑΣΤΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΑ ΟΣΑ ΛΕΓΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ»

viopoikilotita fotoΑίσθηση προκάλεσαν σε όσους δεν γνωρίζουν την δομή των «antigold» επιχειρημάτων τα όσα δήλωσε από το Στρατώνι ο αντιπεριφερειάρχης επιχειρηματικότητας και περιβάλλοντος Θεοφάνης Παπάς για της καταγγελίες που εκτοξεύονται κατά καιρούς εναντίον της Ελληνικός Χρυσός από της πολέμιους της μεταλλευτικής δραστηριότητας στη ΒΑ Χαλκιδική.

Ο κ. Παπάς λοιπόν δεν μάσησε τα λόγια του και παίρνοντας το λόγο κατά τη διάρκεια του εορταστικού κουρμπανιού της τιμήν της Αγίας Βαρβάρας στην αίθουσα του ΟΑΕΔ είπε της:

«Έωλα για να μην πω ψέματα τα όσα λέγονται μέχρι τώρα κατά της Ελληνικός Χρυσός. Με πλαστές φωτογραφίες και με ψεύτικες καταγγελίες προσπαθούν πολλοί να στραφούν κατά της εταιρείας», αναφερόμενος σε έρευνες που κλήθηκε να κάνει η αντιπεριφέρεια.

Νομίζουμε ότι είναι ένα θέμα το οποίο πρέπει να μείνει στα λόγια του κ. Παπά, αλλά να αναδειχθεί μέσα από τα ντοκουμέντα στα οποία αναφέρεται. Να μάθουν και εκτός Χαλκιδικής τι σημαίνει και που βασίζεται η αντιμεταλλευτική ρητορική και επιχειρηματολογία.

Το βίντεο εδώ εμπεριέχει της δηλώσεις του κ. Παπά, της και της δηλώσεις του δημάρχου Πολύγυρου Αστέριου Ζωγράφου, ο οποίος κάλεσε της παρευρισκόμενους κατοίκους να μην μείνουν στην απουσία εκπροσώπων της τωρινής δημοτικής αρχής, καθώς της είπε υπάρχουν δήμαρχοι και τοπικές κοινωνίες που αγαπούν τη μεταλλευτική δραστηριότητα και της ανθρώπους της.

[ΠΗΓΗ: ergoliptesxalkidikis.blogspot.gr, 5/12/2015]

ΜΙΧ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: «ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ ΟΛΟ ΤΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΗΣ ΕΠΕΝΔΥΣΗΣ ΝΑ ΚΑΤΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ»

stratoniΤην Πέμπτη 3/12/2015 έγινε η βράβευση από την Ελληνικός Χρυσός μαθητών και μαθητριών από το Δήμο μας, που εισήχθησαν φέτος στα ανώτατα και τεχνολογικά εκπαιδευτικά ιδρύματα. Η ενέργεια αυτή έχει γίνει πλέον θεσμός, αφού επαναλαμβάνεται για  9η συνεχή χρονιά!

Τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά διάλεξαν επιστημονικό πεδίο που έχει σχέση με την μεταλλευτική δραστηριότητα. Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε το κίνητρο γι’ αυτή την επιλογή τους. Είναι εμφανώς οι αναπτυξιακές προοπτικές της επένδυσης χρυσού στην περιοχή.

Όπως τόνισε ο Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Ελληνικός Χρυσός Μιχάλης Θεοδωρακόπουλος, στόχος και όραμα της εταιρείας είναι κάποια στιγμή το σύνολο του επιστημονικού προσωπικού να κατάγεται εξ ολοκλήρου από το Δήμο Αριστοτέλη.

Δηλώσεις είχαμε και από τον πρόεδρο της Ελληνικός Χρυσός Εντουάρντο Μούρα, ο οποίος συνεχάρη τους νέους φοιτητές και τις οικογένειες τους και πρόσθεσε:

“Είμαι σίγουρος ότι το μέλλον είναι στα χέρια όλων μας. Μετά μάλιστα τα όσα περάσαμε όλοι μαζί το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Ένας από τους λόγους που αισιοδοξώ είναι και η προσπάθεια αυτών των παιδιών. Διάβασαν πολύ για να μπούν στο πανεπιστήμιο και να βοηθήσουν αυτό το μέλλον να είναι καλύτερο για τους ίδιους και τον τόπο τους. Είμαι εξίσου βέβαιος ότι για πολλά χρόνια θα βρισκόμαστε εδώ για να γιορτάζουμε αυτές τις σπουδαίες επιτυχίες”.

Δείτε της δηλώσεις των επικεφαλής της Ελληνικός Χρυσός στο βίντεο εδώ, από το 5ο μέχρι το 14ο λεπτό.

BERGSLAGEN: ΈΝΑ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΓΙΑ ΤΟΝ «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ»

imageΗ Σουηδία είναι ιστορικά και διαχρονικά η «μεταλλευτικότερη» χώρα της Ευρώπης. Τα κοιτάσματα και τα μεταλλεία της τυγχάνουν παγκόσμιας αναγνώρισης και καθολικής αποδοχής. Το υψηλό βιοτικό επίπεδο, η ισχυρή οικονομία και ο σταθερά ανερχόμενος ρυθμός ανάπτυξης οφείλουν πολλά στη μεταλλευτική βιομηχανία. Και όλα αυτά σε ένα παραγωγικό πλαίσιο που διασφαλίζει το δημόσιο συμφέρον και σέβεται το περιβάλλον. Είναι επίσης γνωστό ότι η Σουηδία διαθέτει ίσως την αυστηρότερη περιβαλλοντική νομοθεσία της Ευρώπης, είναι πάντα η πρώτη χώρα που τηρεί και πετυχαίνει τους οικολογικούς όρους και στόχους που τίθενται κάθε φορά τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και παγκόσμιο επίπεδο. Στη βάση αυτή λειτουργούν σήμερα στη χώρα 16 μεταλλεία που καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την οικονομία και την αναπτυξιακή εξέλιξη των τοπικών κοινωνιών με τις οποίες συνυπάρχουν. Ενδεχόμενη απουσία της μεταλλευτικής παραγωγής θα σήμαινε αναπτυξιακή συρρίκνωση και μαρασμό.

Ο ορυκτός πλούτος και τα μεταλλεία στη Σουηδία εντοπίζονται σε τρεις «περιφερειακής» κλίμακας, μεταλλοφόρες περιοχές με τα δικά της η κάθε μία γεωλογικά, μεταλλογενετικά και κοιτασματολογικά χαρακτηριστικά. Στη βορειότερη περιοχή, Norrbotten, λειτουργούν τα γνωστα μεταλλεία σιδήρου, Kiruna (https://www.lkab.com/en ) και χαλκού, Aitik (http://www.boliden.com/Operations/Mines/Aitik/  ). Ο τύπος του κοιτάσματος στο επιφανειακό μεταλλείο Aitik, όπου παράγονται χαλκός, χρυσός αλλά και άργυρος, είναι παρόμοιος με αυτόν στις Σκουριές.

Νοτιότερα, στην περιφέρεια Västerbotten, βρίσκεται η μεταλλοφόρος περιοχή πολυμεταλλικών συμπαγών θειούχων κοιτασμάτων, δυτικά της πόλης Skellefteå που είναι γνωσή και σαν πόλη του χρυσού (The Gold City). Στα γνωστά μεταλλεία Kristineberg, Renström και Maurliden (http://www.boliden.com/Operations/Mines/Boliden-Area/ ) παράγονται ψευδάργυρος, χαλκός, μόλυβδος, χρυσός, άργυρος και τελλούριο. Η ορυκτολογία και τα περιεχόμενα μέταλλα είναι τα ίδια που εντοπίζονται στην Ολυμπιάδα, τις Μαύρες Πέτρες και την Πιάβιτσα του Δήμου Αριστοτέλη.

Στην νοτιοκεντρική Σουηδία βρίσκεται η τρίτη μεταλλοφόρος περιοχή Bergslagen. Μια από τις ιστορικότερες και κοιτασματολογικά πλουσιότερες στην Ευρώπη. Κάθε βήμα και μεταλλοφορία, κάθε χιλιόμετρο εκμετάλλευση και μεταλλείο. Παραγωγικά κοιτάσματα σιδήρου, χαλκού, μολύβδου, ψευδαργύρου, αργύρου και χαλκού. Ανάμεσα τους τα γνωστά μεταλλεία Garpenberg (http://www.boliden.com/Operations/Mines/Garpenberg/ ), Zinkgruva (http://www.lundinmining.com/s/Zinkgruvan.asp ) και Lovisa (http://www.lovisagruvan.se/ ). Στην περιοχή εντοπίζονται επίσης τα πλουσιότερα κοιτάσματα σπανίων γαιών μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (http://www.eurare.eu/countries/sweden.html ). Τα μεταλλευτικά κέντρα λειτουργούν στο πιο πυκνοκατοικημένο τμήμα της χώρας με 8 τουλάχιστον πόλεις (για παράδειγμα Uppsala, Västerås, Örebro, Eskilstuna) και την Στοκχόλμη σε απόσταση 100-200 χιλιομέτρων, όπως δηλαδή η Θεσσαλονίκη από τα μεταλλεία Β.Α. Χαλκιδικής. Πέρα από την παραγωγική οικονομία, στη βάση των μεταλλείων δραστηριοποιούνται και άλλες αναπτυξιακής δραστηριότητας, όπως μεταλλευτικά μουσεία (http://www.nyalapphyttan.se/ ) και μορφές γεωτουρισμού (http://www.salasilvergruva.se/en/ , http://dalhalla.se/en/ ). Στην περιοχή λειτουργούν διανομαρχιακές και διαπεριφερειακές δομές που υποστηρίζουν την δημιουργία υποδομών και την προσέλκυση επενδύσεων με επίκεντρο την μεταλλευτική δραστηριότητα (http://www.bergskraft.se/Eng.html). Επίσης υπάρχουν εκπαιδευτικά κέντρα, όπως μεταλλευτικά γυμνάσια, ειδικά στην κατάρτιση μεταλλωρύχων και χειριστών εξοπλισμού μεταλλείων (http://www.hedemora.se/gruvorten ), καθώς και τοπικές σχολές μηχανικών μεταλλείων και μεταλλουργών (http://www.bergsskolan.se/bergsskolan-swedish-school-mining-and-metallurgy ) Παρόμοιες εκπαιδευτικές κατευθύνσεις σε τοπικό επίπεδο θα μπορούσαν να υπάρξουν και στη Χαλκιδική. Πρωτοβουλίες και δράσεις που δεν αποτελούν απαραίτητα μόνο θέμα αναπτυξιακής βιωσιμότητας αλλά είναι κυρίως δείγματα εργασιακής κουλτούρας και ιστορικού πολιτισμού σε μια περιοχή με κυρίαρχη μεταλλευτική παρουσία.

Το Γεωλογικό Ινστιτούτο Σουηδίας (http://www.sgu.se/en/  ) σχεδιάζει για την περίοδο 2016-2020 πολυδιάστατη και συνάμα σύνθετη κοιτασματολογική έρευνα στην περιοχή Bergslagen που λαμβάνει υπόψη της, μαζί με τα στοιχεία οικονομικής γεωλογίας και αναλύσεις των υφιστάμενων περιβαλλοντικών και κοινωνικοπολιτικών δεδομένων και συνθηκών, ώστε να πετύχει στο τέλος βιώσιμες αναπτυξιακές προσεγγίσεις σε ένα τμήμα της χώρας που το βλέμμα του είναι και παραμένει μεταλλευτικό. Στόχος είναι η γεωεπιστημονική αναδίπλωση και αναθεώρηση της περιοχής, με βάση την εφαρμογή καινοτόμων τεχνολογιών και νέων ερμηνευτικών μοντέλων για τη γένεση και το σχηματισμό των κοιτασμάτων σε μια προοπτική εντοπισμού «κρυμμένων» μεταλλοφόρων σε μεγαλύτερα από τα σημερινά βάθη εκμετάλλευσης.

Στην περιοχή Bergslagen, ανεξάρτητα από το ιστορικό παρελθόν και τη φήμη που το συνοδεύει, δρομολογείται σήμερα μια συνολική και ολοκληρωτική παρέμβαση που ενώνει αναπτυξιακά την παραγωγή με την κοινωνία, το περιβάλλον, τον τουρισμό και την εκπαίδευση. Να λοιπόν ένα «ζωντανό», λειτουργικά βέλτιστο και αναπτυξιακά πολύπλευρο μεταλλευτικό πρότυπο για τον Δήμο Αριστοτέλη.

[ΠΗΓΗ: http://greenminerals.blogspot.gr/, του Νικόλαου Αρβανιτίδη, 21//11/2015]