Tag Archives: εξορυκτικός κλάδος

ΚΩΣΤΑΣ ΣΚΡΕΚΑΣ: “Ο ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΕΙ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ”

Ο Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας,Κώστας Σκρέκας παραβρέθηκε σε εκδήλωση με θέμα «Ο εξορυκτικός κλάδος μοχλός ανάπτυξης της χώρας» στο πλαίσιο της ετήσιας τακτικής Γενικής Συνέλευσης των μελών του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων.

Ο κος Σκρέκας τόνισε, ότι η Ελλάδα εδράζεται σε ένα θησαυρό ορυκτού πλούτου, που επιβάλλεται να αξιοποιηθεί με όρους αειφορίας και διατηρησιμότητας, προς όφελος των Ελλήνων.

Η ανάπτυξη που χρειαζόμαστε σημείωσε, δε μπορεί να στηρίζεται σε ένα μόνο οικονομικό κλάδο μονοδιάστατα. Η ανάπτυξη επιβάλλεται να είναι πολυδιάστατη και να στηρίζεται σε όλα τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα που διαθέτει η χώρα μας. Το ζητούμενο για τη χώρα είναι μία ανάπτυξη που σέβεται το περιβάλλον, που προάγει την καινοτομία και παράλληλα αξιοποιεί το ανθρώπινο δυναμικό, το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο που διαθέτει η Ελλάδα.

Στην ερώτηση «από που θα έρθει η ανάπτυξη;» ο Βουλευτής απάντησε ότι η πολιτεία πρέπει να ασχοληθεί και με τον κλάδο της εξόρυξης. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να βοηθήσει τις επενδύσεις που σήμερα είναι κολλημένες να προχωρήσουν, αλλά και να διευκολύνει νέες επενδύσεις να έρθουν.

Αντίθετα δηλαδή με ότι πράττει η κυβέρνηση στην περίπτωση της εξόρυξης χρυσού στη Χαλκιδική. Συγκεκριμένα, ο κος Σκρέκας κατηγόρησε τον υπουργό ΥΠΕΝ ότι εσκεμμένα εμποδίζει την επένδυση στις Σκουριές εγείροντας γραφειοκρατικά προσχώματα.

Αποτέλεσμα αυτών των καθυστερήσεων σήμερα, είναι η χώρα να χάνει φορολογικά έσοδα αλλά και εκατοντάδες θέσεις εργασίας υψηλά αμειβόμενες, που θα είχαν δημιουργηθεί αν είχε ολοκληρωθεί η επένδυση.

O κος Σκρέκας τέλος, υποστήριξε ότι η Ελλάδα διαθέτει ένα πλούσιο ορυκτό απόθεμα. Δεν είναι δυνατόν λοιπόν, κάποιοι κολλημένοι σε οπισθοδρομικές αντιλήψεις του παρελθόντος, να εμποδίζουν την εκμετάλλευσή του. Δεν επιτρέπεται πολιτικές ιδεοληψίες και δογματισμοί να κρατάνε τους Έλληνες εγκλωβισμένους στη φτώχεια.

Στην Νέα Δημοκρατία υπάρχει πολιτική βούληση και σχέδιο για να σπάσουν οι αλυσίδες της οπισθοδρόμησης, και αυτό ο Κυριακός Μητσοτάκης είναι αποφασισμένος να το πράξει.

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.com/, από voreini.gr, 2/6/2018]

ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ: ΑΝΩ ΤΟΥ 3,1% Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΟ ΑΕΠ

Σε επίπεδα άνω του 3,1% διατηρείται η συμβολή της εξορυκτικής βιομηχανίας στο ΑΕΠ της χώρας, συμφωνά με τα συμπεράσματα της ανανεωμένης μελέτης του IOBE σχετικά με τον κλάδο που έγινε για λογαριασμό του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ) και παρουσιάστηκαν κατά τη γενική συνέλευση των μελών του. Σε όρους απασχόλησης, αντίστοιχα, η εξορυκτική βιομηχανία εξακολουθεί να στηρίζει άμεσα και έμμεσα περισσότερες από 100 χιλ. θέσεις εργασίας. Παραμένει, ωστόσο, ζητούμενο η βελτίωση της οικονομικής αποδοτικότητας των επιχειρήσεων του κλάδου.

Στην έναρξη της συνέλευσης, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Αθανάσιος Κεφάλας ανέφερε ότι o εξορυκτικός κλάδος είναι ισχυρά τοποθετημένος ώστε να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης στο πλαίσιο του νέου αναπτυξιακού σχεδίου της χώρας επισημαίνοντας ότι ήδη ξεπερνά τους ρυθμούς ανάπτυξης, είναι εξωστρεφής, είναι σημαντικός και σταθερός εργοδότης, ενώ υλοποιεί σημαντικό πλάνο επενδύσεων. Για την εκπλήρωση της δυναμικής και την επιτάχυνση της ανάπτυξης, κατά τον κ. Κεφάλα, κρίσιμοι παράγοντες είναι η ενεργοποίηση μηχανισμών και κινήτρων για επενδύσεις, n πρόσβαση σε υποδομές (λιμάνια κ.ά.), το σταθερό και δίκαιο φορολογικό περιβάλλον, οι γρήγορες και συνεπείς δικαστικές διαδικασίες και αποφάσεις, n πρόσβαση σε πόρους χρηματοδότησης καινοτομίας και έρευνας, η εφαρμογή της Εθνικής Πολιτικής Ορυκτών Πόρων με συγκεκριμένο νομικό κείμενο, χρονοδιάγραμμα και προτεραιότητες απαραίτητη προϋπόθεση για τη βιώσιμη διαχείριση των ορυκτών πρώτων υλών στην Ελλάδα , η εκπόνηση Ειδικού Χωροταξικού για τις ΟΠΥ –η εφαρμογή προϋποθέτει διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες–, η περιβαλλοντική αδειοδότηση σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο με επαρκή στελέχωση και δυνατότητα εκτίμησης των πραγματικών επιπτώσεων του έργου. Το σημαντικό ρόλο για την εθνική οικονομία του εξορυκτικού κλάδου επισήμαναν ο υπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργος Σταθάκης, ο οποίος αναφέρθηκε στο ειδικό χωροταξικό των ορυκτών πρώτων υλών που προβλέπεται να υλοποιηθεί το προσεχές διάστημα, καθώς και οι εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 01/06/2018]

ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ ΣΤΟΝ ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΟ ΚΛΑΔΟ

Στην Ελλάδα το εργατικό κόστος ανά μονάδα παραγωγής προϊόντος είναι αυξημένο σε σχέση με τις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες για πολλούς λόγους, όπως παραγωγικότητα και αυξημένες εισφορές για τα ταμεία.

Οι περισσότεροι βέβαια μη όντας εξοικειωμένοι με την έννοια της παραγωγικότητας η μη έχοντας γνώση αριθμητικών αποτελεσμάτων άλλων χωρών, συγκρίνουν μόνο τα ποσοστά των εισφορών προς τα ασφαλιστικά ταμεία που καταβάλλονται ανά χώρα και έτσι καταλήγουν στο ότι το εργατικό κόστος είναι αυξημένο σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη κατά ένα ποσοστό.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν το ποσοστό αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα;

Για τον εξορυκτικό κλάδο η απάντηση είναι άμεση και αρνητική.

Το ποσοστό επιβάρυνσης του εργατικού κόστους, του Ελληνικού εξορυκτικού κλάδου, σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της Ένωσης δεν περιορίζεται μόνο στους συντελεστές με τους οποίους καταβάλλονται οι εισφορές προς τα ταμεία, επί πλέον επιβαρύνεται με έμμεσα κόστη τα οποία πολλές φορές είναι αδύνατον να υπολογιστούν.

Ένα από αυτά τα κόστη είναι το εμμέσως επιβαλλόμενο με το “ακατανόμαστο” Π.Δ. 113/2012 (θα επανέλθω με άλλο άρθρο για τα παράλογα του ΠΔ αυτού) με το οποίο για να μπορεί ένας εργαζόμενος να αποκτήσει άδεια χειρισμού οποιουδήποτε μηχανήματος έργου, απαιτείται να έχει πραγματοποιήσει κατ’ ελάχιστον 300 ημερομίσθια ως βοηθός χειριστού δηλαδή να αμείβεται από τον εργοδότη του, ως επί πλέον εργαζόμενος επί ένα έτος.

Ένα δεύτερο έμμεσο κόστος προκαλείται από τους αργούς ρυθμούς αδειοδότησης των έργων. Πολλές φορές υπάρχει ανάγκη επέκτασης των έργων (ιδίως των υπογείων έργων) πέραν των εγκεκριμένων ορίων της ισχύουσας ΑΕΠΟ (τροποποίηση αυτής), με αποτέλεσμα ο εκμεταλλευτής να αναστέλλει τις εργασίες σε κάποιο εργοτάξιο, φυσικά διακρατώντας και αμείβοντας κανονικότατα το προσωπικό του. Το κόστος αυτό δεν είναι ποτέ δυνατόν να υπολογιστεί διότι ο χρόνος της αδειοδότησης, σε αντίθεση απ’ ότι προβλέπεται στην νομοθεσία μπορεί να καθυστερήσει ακόμα και πέντε χρόνια.

Θα αναρωτηθεί ο αναγνώστης για το ποια λύση μπορεί να δοθεί στα πάρα πάνω αναφερόμενα και εμμέσως δημιουργούμενα κόστη.

Η μείωση του κόστους αδειοδότησης των χειριστών μπορεί να επιτευχθεί μέσω ΟΑΕΔ, ο οποίος δημιουργώντας ταχύρυθμα εκπαιδευτικά προγράμματα και μάλιστα επιδοτούμενα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, εντός τριμήνου να απονέμει το δίπλωμα χειρισμού μηχανήματος έργου στον εκπαιδευόμενο και στην συνέχεια ο εργοδότης αφού τον χρησιμοποιήσει ως βοηθό χειριστού για δύο μήνες, στις συνθήκες του έργου του, αυτός να ονομάζεται αυτόματα χειριστής του μηχανήματος έργου επί του οποίου έχει εκπαιδευτεί.

Για το δεύτερο έμμεσο κόστος την λύση την έχει δώσει ήδη ο νομοθέτης, αλλά δυστυχώς δεν εφαρμόζεται, μάλλον επειδή δεν το θέλει η Δημόσια Διοίκηση, η λύση είναι οι μελέτες να εγκρίνονται από πιστοποιημένους αξιολογητές όπως προβλέπεται στο άρθρο 16 του Νόμου 4014/2011.

Με όσα έχουν αναφερθεί πάρα πάνω, νομίζω ότι γίνεται κατανοητό και από τον πλέον άσχετο με τα εργασιακά, γιατί το εργατικό κόστος, ιδιαίτερα του εξορυκτικού κλάδου είναι αυξημένο σε βαθμό που δεν μπορεί να υπολογιστεί και φυσικά δεν είναι ανταγωνιστικό με το εργατικό κόστος των υπολοίπων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

[ΠΗΓΗ: oryktosploutos.net, του Ματθαίου Κωνσταντινίδη, Γεν Γραμματέα του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, 18/4/2018]

Θ. ΚΕΦΑΛΑΣ: ΑΣ ΕΚΛΕΙΨΟΥΝ ΟΣΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΚΕΡΔΗ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Ήταν λίγες μόνο μέρες πριν από την έκρηξη της υπόθεσης Eldorado Ελληνικός Χρυσός, όταν από πλευράς Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ) είχε οργανωθεί παρουσίαση των δυνατοτήτων της εξορυκτικής βιομηχανίας ως κλάδου της οικονομίας σήμερα. Η εξορυκτική δραστηριότητα, που σήμερα στην Ελλάδα προσφέρει 115.000 θέσεις εργασίας, που προγραμματίζει επενδύσεις 1,3 δισ. σε υποδομές και ενεργητικό σε ορίζοντα 2018, αλλά και που έχει αποκαταστήσει 35% της έκτασης εξόρυξης (από το 1979 έως σήμερα), δηλαδή 65.000 στρέμματα γης, είναι ένα σημαντικό μέτωπο. Μολαταύτα, ο κλάδος συνολικά έδειχνε να υιοθετεί μια πολιτική έκλειψης από τη δημοσιότητα ή, πάντως, μια επικοινωνιακή πολιτική παραπόνου. Ήδη δείχνει να βγαίνει μπρος. Και να προβάλλει καθώς η υπόθεση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων κυριαρχεί, και ήδη με την υπόθεση Eldorado απογειώθηκε πρωτοβουλίες που έχουν τελευταία αναληφθεί ή προωθούνται στην Ελλάδα (το Βαγονέτο στον Παρνασσό, τα περιπατητικά μονοπάτια ή το Μεταλλευτικό Μουσείο Μήλου, η πίστα για αγώνες μοτοσικλέτας στα Μάρμαρα Διονύσου, οι σχεδιασμοί για το Λαύριο), με μια λογική αναβάθμισης πάντως του τουριστικού ενδιαφέροντος. Αλλά και ευρείας κλίμακας αποκαταστάσεις τοπίου μετά την ολοκλήρωση της λατομικής ή μεταλλευτικής δράσης. Επειδή λοιπόν το τσουνάμι Eldorado κάποια στιγμή θα φύγει από το επίκεντρο της δημόσιας προσοχής, όμως η εξορυκτική δραστηριότητα θα παραμείνει, αναζητήσαμε τον πρόεδρο του ΣΜΕ Θανάση Κεφάλα, για μια ευρύτερη τοποθέτηση.

Όταν ξεκινήσει κανείς σήμερα, μέσα Σεπτεμβρίου 2017, μια συζήτηση για τη μεταλλευτική δραστηριότητα στην Ελλάδα και το περιβαλλοντικό της αποτύπωμα δεν είναι δυνατόν να παρακάμψει το ότι μιλούμε μετά την έκρηξη της υπόθεσης Eldorado Ελληνικός Χρυσός . Πιστεύετε ότι θα μπορέσει στο κοντινό μέλλον η ελληνική κοινή γνώμη να προσεγγίσει νηφάλια το θέμα;

Το θέμα της Ελληνικός Χρυσός είναι όντως το πιο επίκαιρο για την εξορυκτική βιομηχανία. Όμως η πρωτοβουλία των κινήσεων ανήκει το αντιλαμβάνεσθε στους δύο καθ’ ύλην αρμόδιους, που είναι η ίδια η εταιρεία και το ελληνικό Δημόσιο. Για μας είναι ανησυχητικό να μην υλοποιηθεί μια επένδυση η οποία, το σημειώνω, έχει μέχρι στιγμής περιβαλλοντικά αδειοδοτηθεί.

Για μας , δηλαδή για τον ΣΜΕ. Ο οποίος έχει, υποθέτω, ως μέλος την Ελληνικός Χρυσός.

Όντως, είναι μέλος μας. θεωρούμε λοιπόν ότι θα πρέπει να εξαντληθεί κάθε περιθώριο ώστε η επένδυση να ολοκληρώσει την αδειοδότησή της και να ξεκινήσει.

Να θεωρήσουμε λοιπόν ότι γι’ αυτό και ο ΣΜΕ προσέφερε τις καλές του υπηρεσίες για να αποκατασταθεί η επαφή των δύο μερών…

Γι’ αυτό ακριβώς προσφέρθηκαν οι καλές υπηρεσίες. Και γι’ αυτό θεωρούμε ότι κάποιος που έχει συσσωρευμένη γνώση –και στα μέλη μας υπάρχει αυτή η τεχνική πείρα– μπορεί να συνεισφέρει στη γεφύρωση του χάσματος, μπορεί και να συντελέσει σ’ έναν πιο ενεργό διάλογο.

Ο οποίος θεωρείτε ότι έχει διαρραγεί;

Θα μου επιτρέψετε να σημειώσω ότι και η εταιρεία τον έχει ζητήσει και αποδεχθεί, αλλά και ο αρμόδιος υπουργός δήλωσε είμαστε ανοιχτοί στον διάλογο και έχει δεχθεί πριν από λίγες εβδομάδες τους εκπροσώπους της εταιρείας. Μένω στα εξωτερικά σημάδια. Δεν γνωρίζω τις λεπτομέρειες. Ευελπιστώ ότι θα δοθεί τελική λύση δεν είναι προς το συμφέρον κανενός να μην δοθεί λύση. Υπάρχουν εργαζόμενοι, υπάρχουν οφέλη για την εθνική οικονομία, υπάρχει και η σηματοδότηση προς τους ξένους επενδυτές.

Εννοείτε ότι αυτή η υπόθεση μας ακολουθεί ως χώρα και θα μας ακολουθεί, ή τι;

Εννοώ ότι πλέον το θέμα έχει πάρει διαστάσεις εντός και εκτός Ελλάδας και αποτελεί επένδυση που παρακολουθούν πολλοί.

Σας παρασύρει αυτό το επεισόδιο, ως κλάδο, προς τα κάτω;

Με την έννοια του ότι δημιουργεί ένα περιβάλλον συζήτησης που δεν είναι από τη θετική πλευρά, ναι. Όμως, ως κλάδος, μένουμε προσηλωμένοι σ’ αυτό που θεωρούμε ότι μπορούμε να φέρουμε στην ελληνική οικονομία.

Δηλαδή;

Να διατηρήσουμε το σημερινό αποτύπωμά μας, που είναι 3,4% του ΑΕΠ. Να μπορέσουμε να κάνουμε τις επενδύσεις που έχουμε προγραμματισμένες.

Ενδεικτικά να αναφέρω ότι, με βάση τα στοιχεία που συγκέντρωσε το ΙΟΒΕ (μέχρι το 2013 δυστυχώς, ξέρετε ότι τα στατιστικά στην Ελλάδα αργούν πολύ…), οι εξορυκτικές επιχειρήσεις επενδύουν κάπου 200 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Σταθερά. Και σε εποχή κρίσης.

Θέλετε να πείτε ότι αυτή η επενδυτική δράση έχει έναν σταθεροποιητικό ρόλο;

Το νούμερο που σας ανέφερα καλύπτει, σταθερά, την περίοδο 2009-2013. Θα το έλεγα όντως σταθεροποιητικό. Είμαστε εδώ, ως κλάδος, και συνεχίζουμε. Ξέρετε, κ. Παπαγιαννίδη, από τη φύση της η εξορυκτική βιομηχανία βλέπει με μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Από τη φύση της είναι συντηρητική στις επιλογές της.

Τι θα πει συντηρητική στις επιλογές της;

Ότι αν δεν έχουμε κάνει ένα πολύ καλό business plan και αν δεν έχουμε καλά μελετημένη την τεχνολογία που θα χρησιμοποιήσουμε, τη μέθοδο εξόρυξης κ.ο.κ., δεν θα ξεκινήσουμε εύκολα. Υπάρχει η παροιμία «δυο μέτρα, κι ένα κόβε!». Μετράς δυο φορές το ύφασμα, και μετά μόνο βάζεις το ψαλίδι. Διότι άμα το βάλεις το ψαλίδι, μετά δεν γυρίζεις εύκολα.

Και το διαβόητο Ε’ Τμήμα του Συμβουλίου Επικρατείας; Αισθάνεστε κάποιαν ωρίμανση; «Καμπύλη εκμάθησης»…

Να σας πω κάτι; Θα έσβηνα το «διαβόητο». Το Ε’ Τμήμα, αν το δούμε ψύχραιμα, έφερε και κάτι καλό. Ταρακούνησε την ελληνική κοινωνία και την επιχειρηματική κοινότητα, ότι το περιβάλλον δεν είναι for free, δεν είναι τζάμπα. Δεν επιχαίρω για τον ρόλο που έπαιξε, αλλά ξεδιπλώνοντας λίγο την ταινία θα έλεγα ότι ζήσαμε το φαινόμενο του εκκρεμούς: από μια προσέγγιση ότι το περιβάλλον είναι δωρεάν, περάσαμε στο ότι είναι το πιο δύσκολο. Καιρός να ισορροπήσουμε!

Σιγά: υπάρχει τάση επιστροφής του εκκρεμούς;

Ω ναι, υπάρχει! Υπάρχουν τέτοιες αποφάσεις – και δεν αναφέρουμε μόνο σ’ αυτές που αφορούν την Ελληνικός Χρυσός. Κι άλλες έχω δει, να θέτουν τα πράγματα σε σωστή βάση, να χωρίζουν την ήρα από το στάρι.

Που σημαίνει;

Θα πει ότι όσοι θέλουν να είναι κερδοφόροι εις βάρος του περιβάλλοντος ή εις βάρος του νόμου, θα πρέπει να εκλείψουν.

Σαφέστερα, εδώ;

Θα πρέπει να σταματήσουν να υπάρχουν. Είτε διά συμμορφώσεως, είτε μη συνεχίζοντας τη λειτουργία τους.

Και η πρόσληψη των πραγμάτων από τις τοπικές κοινωνίες, πώς πάει;

Να πω ότι υπάρχουν τόποι όπου βλέπουμε πρόοδο, τόποι όπου υπάρχει πυρήνας αντίδρασης – όμως όχι πάντα θεμελιωμένος σε πραγματικά στοιχεία. Τα θετικά; Θα σας ηχήσει έως περίεργο, αλλά οι εκμεταλλεύσεις βωξίτη δεν έγιναν ποτέ αντικείμενο αντιπαράθεσης με την τοπική κοινωνία.

Οι τοπικές κοινωνίες και η συνύπαρξη; Ποτέ;

Κριτικής, ναι. Επιλογών, βεβαίως, όχι όμως αντιπαράθεσης.

Κόκκινες λάσπες στην Ιτέα;

Αυτό ήταν από τη λειτουργία της Αλουμίνιον της Ελλάδος, παλιά. Όμως πλέον η επιχείρηση ανέπτυξε καινούργιες μεθόδους, backfilling υλικών, με κατάλληλη τεχνολογία. Δεν υπήρξαν όμως αντιδράσεις όπως αυτές που βιώνουμε σε άλλες περιοχές τον τελευταίο καιρό. Οι τοπικές κοινωνίες της Βοιωτίας και Φωκίδας θεωρούν τον βωξίτη και την καθετοποίησή του (αλουμίνα, αλουμίνιο) ως κομμάτι της ιστορικής τους παράδοσης τα τελευταία 60 χρόνια και με ίδιο τρόπο αντιμετωπίζουν και τη συνέχεια της δραστηριότητας αυτής, σήμερα. Η Μήλος, πάλι, πέρασε μια περίοδο έντονης αντιπαράθεσης (με τον χρυσό τότε), όμως σήμερα θα ακούσετε τον δήμαρχο Μήλου (σε διεθνή και σε ελληνικά συνέδρια) να παρουσιάζει την οικονομία του νησιού ως πρότυπο ισορροπημένης ανάπτυξης. «Εμείς έτσι δεν περάσαμε κρίση», τον έχω ακούσει να λέει.

Θέλετε άλλα 2 3 παραδείγματα; Στη Χαλκιδική υπάρχει τώρα ένα κλίμα αντιπαράθεσης.

Ε, περισσότερο από αντιπαράθεσης!

Όμως επί δεκαετίες ο τουρισμός αναπτύχθηκε και υπήρξε μαζί με τα μεταλλεία. Ορμύλια, Γερακινή, στην Κασσάνδρα, όπου τώρα είναι ο Ελληνικός Χρυσός. Αυτά συνυπήρχαν!

Και, για σας, πότε διερράγη η ισορροπία;

Όταν για πολλούς λόγους μπήκε σε περιπέτειες επιβίωσης το παλιό μεταλλείο Κασσάνδρας. Υπήρξαν, θυμίζω, και χρόνια που σταμάτησε ουσιαστικά να δουλεύει. Και αντί να περάσει ομαλά, από την περίοδο Μαδέμ Λάκκου και καινούργιας Ολυμπιάδας, στα βαθύτερα στρώματα εξόρυξης, υπήρξε διακοπή. Αν δεν είχε διακοπεί η μεταλλευτική παράδοση θα είχαν συνεχίσει τα πράγματα πιο ομαλά. Δεν είναι κριτική στο μάνατζμεντ, αλλά είναι μακροπαρατήρηση. Όταν σταματάει η βιομηχανική παράδοση σε μια περιοχή κι έρχονται σπίτια και χτίζονται δίπλα στα εργοστάσια, αυτά τα εργοστάσια δύσκολα θα ξαναξεκινήσουν.

Πλέον, η συνύπαρξη εξορυκτικής λειτουργίας και τουρισμού είναι δεδομένη. Και η δυνατότητα αξιοποίησης της εξορυκτικής γης ως παράθυρο στην εξέλιξη, και αυτή έχει αποδειχθεί. Επιτρέψτε μου μερικές εικόνες: ξενοδοχείο σε ορυχείο στην Κίνα, γη που επαναποδίδει η ΔΕΗ από τα λιγνιτωρυχεία, ή τα αμπέλια της Imerys στη Μήλο.

 

[ΠΗΓΗ:: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ, του Αντώνη Παπαγιαννίδη, 1/10/2017]

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ 1,7 ΔΙΣ ΩΣ ΤΟ 2019 ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Επενδύσεις 1,7 δισ. ευρώ ώς το 2019 προγραμματίζουν οι μεταλλευτικές επιχειρήσεις, με εκπροσώπους του κλάδου να προβαίνουν σε εκτιμήσεις ακόμη και για διπλασιασμό της συμμετοχής της ελληνικής εξορυκτικής βιομηχανίας στο ΑΕΠ. Για να σημειωθεί όμως μια τέτοια αύξηση του μεριδίου στο ακαθάριστο προϊόν της χώρας θα πρέπει να ξεπεραστούν οι σημερινές αγκυλώσεις, δήλωσε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων Αθανάσιος Κεφάλας, ο οποίος αξιολογεί ως θετικές τις εξελίξεις στην ελληνική οικονομία.

Ειδικότερα, ο Α. Κεφάλας υπογράμμισε την ύπαρξη ευνοϊκού διεθνούς οικονομικού περιβάλλοντος και σχολίασε ως θετικές τις πρόσφατες εξελίξεις στην ελληνική οικονομία. Σημείωσε ότι αυτή φαίνεται να εξέρχεται από την πολυετή ύφεση έστω και αργότερα του αναμενομένου, ότι ο εξορυκτικός κλάδος είναι καθοριστικός για την ανάπτυξη, ενώ η μειούμενη αλλά ακόμα σε υψηλά επίπεδα ανεργία, ιδιαίτερα των νέων, αποτελεί τη σημαντικότερη κοινωνική πρόκληση. Επεσήμανε ακόμη ότι ο κλάδος πραγματοποιεί επενδύσεις υψηλού ρίσκου επένδυσης και μικρής αποδοτικότητας, αφού απαιτούνται κεφάλαια, εργατικό δυναμικό και επιχειρηματικότητα, σε συνδυασμό με ένα σταθερό επενδυτικό κλίμα, αποτελεσματική χωροταξία και κανόνες αδειοδότησης, σταθερό και φιλικό προς τους επενδυτές φορολογικό καθεστώς, ασφάλεια δικαίου και καλές εργασιακές σχέσεις.

Σημαντική άνοδος

Ο σημαντικός ρόλος του κλάδου επιβεβαιώνεται από την καθοριστική συμμετοχή του στη διαμόρφωση της βιομηχανικής παραγωγής και των εξαγωγικών επιδόσεων χώρας, τόνισε ο πρόεδρος του ΣΜΕ. Σημαντική άνοδο για όγδοο κατά σειρά μήνα κατέγραψε σε ετήσια βάση τον Ιούνιο ο κύκλος εργασιών της ελληνικής βιομηχανίας, με σταθερό αιμοδότη της την εξωτερική αγορά. Η αύξηση αυτή κατά 8,1% προήλθε από την αύξηση κατά 11,9% του δείκτη Ορυχείων Λατομείων και κατά 8,1% του δείκτη Μεταποιητικών Βιομηχανιών και οφείλεται στην άνοδο κατά 17,2% των πωλήσεων προς την εξωτερική αγορά και μόλις κατά 2,3% στην εγχώρια αγορά. Η αύξηση του κύκλου εργασιών του εξορυκτικού κλάδου οφείλεται κυρίως στα βιομηχανικά ορυκτά και στα μάρμαρα.

Εξαγωγικός προσανατολισμός

Στην περίοδο της μακροχρόνιας κρίσης της ελληνικής οικονομίας η εξορυκτική βιομηχανία διατήρησε το παραγωγικό της δυναμικό, αντιπροσωπεύει το 3,4% του ΑΕΠ και συνέχισε να υποστηρίζει τις εξαγωγές της χώρας, καθώς επίσης να αποτελεί βάση εφοδιασμού και της εγχώριας μεταποιητικής βιομηχανίας. Οι επιχειρήσεις του κλάδου συνέχισαν να επενδύουν, παρ’ όλο που οι δείκτες αποδοτικότητας βρίσκονται σε αρνητικό έδαφος και το 50% απ’ αυτές δεν ήταν κερδοφόρες.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην έκτη θέση της ευρωπαϊκής κατάταξης βάσει της αξίας της εξόρυξης στη βιομηχανία και στην τέταρτη θέση βάσει της συμμετοχής της εξορυκτικής βιομηχανίας στην απασχόληση, ενώ για την ελληνική βιομηχανία η εξορυκτική δραστηριότητα είναι στην όγδοη θέση στην κατάταξη βάσει προστιθέμενης αξίας και στην έκτη θέση στην κατάταξη βάσει συνεισφοράς στην απασχόληση. Προσφέρει 115.000 θέσεις εργασίας, στη συντριπτική τους πλειοψηφία πλήρους απασχόλησης και ασφάλισης και χωρίς να έχουν θιγεί ουσιαστικά από τα μέτρα εσωτερικής υποτίμησης οι μισθοί των εργαζομένων, στηρίζοντας κατά κύριο λόγο την περιφερειακή ανάπτυξη. Παρά την επενδυτική πενία των τελευταίων ετών και το αβέβαιο ακόμα επενδυτικό περιβάλλον στη χώρα μας, στον εξορυκτικό κλάδο έγιναν σημαντικές επενδύσεις είτε μέσω συμμετοχών εξαγορών είτε σε κεφαλαιουχικά στοιχεία. Τα μέλη του ΣΜΕ προγραμματίζουν επενδύσεις 1,7 δια ευρώ σε υποδομές και ενεργητικό μέχρι το 2019.

 

[ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ, 06/09/2017]

 

ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΟΣ ΚΛΑΔΟΣ: ΑΡΜΟΝΙΚΗ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΓΙΑ ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

(Photo by Nicolas Economou/NurPhoto via Getty Images)

Σημαντική άνοδο- για όγδοο κατά σειρά μήνα- κατέγραψε τον Ιούνιο έναντι του αντίστοιχου μήνα του 2016 ο κύκλος εργασιών της ελληνικής βιομηχανίας, με σταθερό «αιμοδότη» της την αγορά εκτός συνόρων. Η αύξηση αυτή κατά 8,1% προήλθε από την αύξηση κατά 11,9% του δείκτη «Ορυχείων-Λατομείων» και κατά 8,1% του δείκτη «Μεταποιητικών Βιομηχανιών» και οφείλεται στην άνοδο κατά 17,2% των πωλήσεων προς την εξωτερική αγορά και μόλις κατά 2,3% στην εγχώρια αγορά.

Ειδικά για τον κλάδο Ορυχείων-Λατομείων η αύξηση του κύκλου εργασιών οφείλεται κυρίως στα λατομικά προϊόντα (βιομηχανικά ορυκτά, μάρμαρα, αδρανή υλικά) και στο λιγνίτη ενώ καταγράφηκε μείωση στα μεταλλεύματα. Η άνοδος προήλθε από την αύξηση του κύκλου εργασιών Εξωτερικής Αγοράς κατά 10,8% κυρίως από το κλάδο «άλλες εξορυκτικές και λατομικές δραστηριότητες».

Αυτές οι θετικές εξελίξεις σηματοδοτούν ότι η εθνική οικονομία φαίνεται να εξέρχεται από τη πολυετή ύφεση, έστω και πιο αργά του αναμενομένου και επιβεβαιώνουν ότι ο εξορυκτικός κλάδος είναι καθοριστικός για την ανάπτυξη της χώρας.

Η δυναμικότητα του ελληνικού εξορυκτικού κλάδου οφείλεται στη μεγάλη ποικιλία των oρυκτών πόρων της χώρας, με πολλούς από αυτούς να κατέχουν πανευρωπαϊκή ή και παγκόσμια πρώτη θέση στις αντίστοιχες αλυσίδες αξίας, στη πρόσβαση σε λιμενικές εγκαταστάσεις με ανταγωνιστικό κόστος θαλασσίων μεταφορών, στο εξωστρεφές επιχειρηματικό πρότυπο που ανέπτυξαν έγκαιρα οι επιχειρήσεις του κλάδου, στη τεχνογνωσία που έχει αναπτυχθεί ή μεταφερθεί μέσω πολυεθνικών ομίλων καθώς επίσης στη προσφορά καινοτόμων λύσεων στις ανάγκες της αγοράς.

Στην περίοδο της μακροχρόνιας κρίσης της ελληνικής οικονομίας η εξορυκτική βιομηχανία διατήρησε το παραγωγικό της δυναμικό, αντιπροσωπεύει το 3,4% του ΑΕΠ, και συνέχισε να υποστηρίζει τις εξαγωγές της χώρας καθώς επίσης να αποτελεί βάση εφοδιασμού και της εγχώριας μεταποιητικής βιομηχανίας. Οι επιχειρήσεις του κλάδου συνέχισαν να επενδύουν, παρ’ όλο που οι δείκτες αποδοτικότητας βρίσκονται σε αρνητικό έδαφος και το 50% απ’ αυτές δεν ήταν κερδοφόρες.

Πολιτεία και κοινή γνώμη αναγνωρίζουν πλέον τον εξορυκτικό κλάδο ως στρατηγικό πλεονέκτημα και οδηγό ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, με το 86% των Ελλήνων να πιστεύουν ότι η αξιοποίηση των ορυκτών πόρων είναι κλειδί για την οικονομική ανάπτυξη, αλλά δεν υπάρχει γι’ αυτό η απαραίτητη πολιτική βούληση.

Οι τοπικές κοινωνίες όμως δεν είναι παντού επαρκώς ενημερωμένες και δυσπιστούν ακόμα στην υπεύθυνη λειτουργία των εξορυκτικών επιχειρήσεων και τον αποτελεσματικό έλεγχο τους από τους αρμόδιους φορείς όσον αφορά στην τήρηση των περιβαλλοντικών όρων.

Για την εξορυκτική βιομηχανία-και ειδικά για τα μέλη του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων-η ορθολογική διαχείριση του περιβάλλοντος πέρα από σοβαρή κανονιστική υποχρέωση αποτελεί πεδίο καινοτομίας και υπεύθυνης λειτουργίας. Τα μέλη μας, υιοθετώντας από το 2006 «Κώδικα Βιώσιμης Ανάπτυξης», ενσωματώνουν στο σχεδιασμό και την υλοποίηση των εξορυκτικών έργων την προστασία του περιβάλλοντος και την αποκατάσταση του τοπίου και συνεργάζονται με τις εποπτεύουσες αρχές για τη συνεχή βελτίωση των εφαρμοζόμενων πρακτικών.

Επιπλέον ένα νέο στοιχείο στη διαχείριση του περιβάλλοντος, το οποίο καθιστά ουσιαστικά προσωρινή οπτική μεταβολή την επίπτωση της εξόρυξης στο περιβάλλον, είναι η δημιουργία ευκαιριών επαναχρησιμοποίησης ή και εγκατάστασης νέων χρήσεων γης ( μετα-μεταλλευτικές χρήσεις γης) σε περιοχές που έχει τελειώσει η εξορυκτική δραστηριότητα. Ήδη στη χώρα μας, πέρα από τα περίπου 3 εκατομμύρια δένδρα και θάμνους που έχουν φυτευθεί από το 2007 και τα περίπου 65.000 στρέμματα γης που έχουν αποκατασταθεί από το 1979 ( πάνω από 35% της έκτασης εξορυκτικών χώρων), έχουν γίνει πολλά έργα που αφορούν στην επαναδημιουργία καλλιεργήσιμων εκτάσεων, μετατροπή παλιών ορυχείων σε φωτοβολταϊκά πάρκα, καλλιέργεια αμπελώνων σε εκτάσεις εξοφλημένων ορυχείων, δημιουργία τεχνητών λιμνών και ανασύσταση υδροβιοτόπων, δημιουργία θεματικών μουσείων σχετικών με την εξόρυξη.

Ένα ζήτημα που επίσης απασχολεί είναι η δυνατότητα συνύπαρξης εξόρυξης και τουρισμού. Για πολλές περιοχές στον κόσμο οι γεωλογικές δομές αποτελούν την κοινή πηγή τόσο μοναδικών ορυκτών πόρων- ευκαιρία για ανάπτυξη εξορυκτικής δραστηριότητας-, όσο και μοναδικών γεωμορφολογικών στοιχείων-ευκαιρία για τουριστική ανάπτυξη (π.χ. απολιθωμένο δάσος Λέσβου, περιπατητικά μονοπάτια Miloterranean στη Μήλο, Θειωρυχεία Μήλου, λατομεία μαρμάρου στην Καρράρα Ιταλίας, Μεταλλευτικό Μουσείο Μήλου). Η συνύπαρξη αυτών των δύο δραστηριοτήτων, με κανόνες και αμοιβαίο σεβασμό, αποτελεί σημαντική ευκαιρία ισόρροπης ανάπτυξης αυτών των τόπων με ελαχιστοποίηση της έκθεσης των οικονομιών τους σε κυκλικά φαινόμενα καθώς η εξόρυξη αποτελεί δραστηριότητα με συνεχή λειτουργία καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου.

Επιπλέον η εξορυκτική δραστηριότητα αποτελεί μία διαχρονική οικονομική λειτουργία του ανθρώπου και έχει δημιουργήσει θέσεις-μνημεία από την αρχαιότητα μέχρι τώρα τα οποία αποτελούν ή μπορούν να αποτελέσουν πόλους έλξης θεματικού τουρισμού. Ενδεικτικά παραδείγματα τα αρχαία μεταλλεία Λαυρίου, αλατωρυχεία στην Αυστρία και στην Πολωνία, το Συνεδριακό Κέντρο στη Μήλο σε παλιό εργοστάσιο κατεργασίας καολίνης.

Η εξορυκτική βιομηχανία συνεισφέρει σημαντικά στην απασχόληση, με πάνω από 115.000 εργασίας, στη συντριπτική τους πλειοψηφία πλήρους απασχόλησης και ασφάλισης και χωρίς να έχουν θιγεί από τα μέτρα εσωτερικής υποτίμησης, στηρίζοντας σημαντικά το υφιστάμενο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και την περιφερειακή ανάπτυξη.

Επομένως ο εξορυκτικός κλάδος αποτελεί ήδη σημαντικό μέρος της οικονομίας με σημαντική αναπτυξιακή δυναμική λόγω της έντονης εξωστρέφειάς του, ακολουθώντας τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης και συνυπάρχοντας αρμονικά και με άλλες χρήσεις γης ή οικονομικές δραστηριότητες όπως ο τουρισμός.

Όμως η μετατροπή των ορυκτών πόρων σε πλούτο έχει μεγάλο ρίσκο επένδυσης και μικρή αποδοτικότητα, απαιτεί κεφάλαια, εργατικό δυναμικό και επιχειρηματικότητα καθώς και σταθερό επενδυτικό κλίμα, αποτελεσματική χωροταξία και κανόνες αδειοδότησης, σταθερό φορολογικό καθεστώς, ασφάλεια δικαίου και καλές εργασιακές σχέσεις.

Ο κλάδος μας συνεργάζεται με το αρμόδιο υπουργείο για την εκπόνηση Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τις Ορυκτές Πρώτες Ύλες καθώς και για τον εκσυγχρονισμό του Λατομικού Κώδικα που αφορά στον αποδεδειγμένα κρίσιμο για την εθνική οικονομία κλάδο των λατομείων. Το σχέδιο όμως του Λατομικού Κώδικα που βρίσκεται ήδη σε δημόσια διαβούλευση απέχει σημαντικά των προσδοκιών του κλάδου όσον αφορά στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης πρόσβασης των υπεύθυνων επιχειρήσεων στους ορυκτούς πόρους, ενώ επιχειρείται η περαιτέρω επιβάρυνση με νέα περιβαλλοντικά τέλη, παρόλο που τα λατομεία καταβάλλουν ήδη σημαντικά ποσά στο ελληνικό δημόσιο και την τοπική αυτοδιοίκηση με τη μορφή μισθωμάτων και τελών για περιβαλλοντικά και κοινωφελή έργα.

Η αξιοποίηση των ορυκτών πόρων και η εξορυκτική βιομηχανία μπορεί να γίνει ατμομηχανή ενός νέου βιώσιμου παραγωγικού προτύπου της χώρας που θα φέρει περισσότερες εξαγωγές, νέες επενδύσεις και θα δημιουργήσει ή θα διατηρήσει θέσεις απασχόλησης υψηλής ποιότητας που είναι και το ζητούμενο από το κοινωνικό σύνολο.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.huffingtonpost.gr/ , του Αθανάσιου Κεφάλα, Προέδρου ΣΜΕ, 29/8/2017]

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ 1,7 ΔΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2020 ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΕΞΟΡΥΞΕΩΝ

«Ο εξορυκτικός κλάδος σήμερα εκπροσωπεί το 3,4% (5,986 δισ. ευρώ) του ΑΕΠ και απασχολεί 95.000 άτομα».

Ο εξορυκτικός κλάδος συνεχίζει να επενδύει και να προγραμματίζει επενδύσεις ύψους 1,7 δισ. ευρώ μέχρι το 2020, παρ’ όλο που οι δείκτες αποδοτικότητας του κινούνται πολύ χαμηλά από το 2010. Αν και το 50% των επιχειρήσεων δεν είναι πλέον κερδοφόρες, τα τελευταία χρόνια ο κλάδος είναι πόλος έλξης ξένων άμεσων επενδύσεων. Όπως σημειώνουν οι εκπρόσωποι των επιχειρήσεων, η χώρα μας έχει μία μεγάλη ποικιλία ορυκτών πόρων (μεταλλεύματα, βιομηχανικά ορυκτά, μάρμαρα, αδρανή κ.λπ.) με πολλά από αυτά να κατέχουν πανευρωπαϊκή ή και παγκόσμια πρώτη θέση στις αλυσίδες αξίας και τα οποία αποτελούν βάση εφοδιασμού της εγχώριας μεταποιητικός βιομηχανίας. Η μετατροπή των ορυκτών πόρων σε πλούτο απαιτεί κεφάλαια, εργατικό δυναμικό και επιχειρηματικότητα καθώς και σταθερό επενδυτικό κλίμα, αποτελεσματική χωροταξία και κανόνες αδειοδότησης, σταθερό φορολογικό καθεστώς και ασφάλεια δικαίου. Ήδη με το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο η εξορυκτικό βιομηχανία καταβάλλει σημαντικά ποσά στο ελληνικό Δημόσιο και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση με τη μορφή μισθωμάτων και τελών που μπορεί να ανέλθουν και μέχρι το 10% της αξίας των εξορυσσόμενων προϊόντων. Ο εξορυκτικός κλάδος σήμερα εκπροσωπεί το 3,4% (5,986 δισ. ευρώ) του ΑΕΠ και σημαντική αναπτυξιακή δυναμική λόγω της εξωστρέφειάς του (50% των πωλήσεων εκτός Ελλάδας, 5% των συνολικών ελληνικών εξαγωγών). Ο κλάδος απασχολεί άμεσα περίπου 25.000 εργαζόμενους και έμμεσα δημιουργεί περίπου 95.000 θέσεις εργασίας, στη συντριπτική τους πλειοψηφία πλήρους απασχόλησης και ασφάλισης και χωρίς να έχουν θιγεί από τα μέτρα εσωτερικής υποτίμησης. Σημαντικό είναι ότι το μερίδιο της απασχόλησης στον κλάδο για το σύνολο της ελληνικός βιομηχανίας ήταν 4,1% το 2014, ενώ είναι αξιοσημείωτο ότι ο κλάδος απορροφά σημαντικό τμήμα της απασχόλησης που βρίσκεται σε αυξημένο κίνδυνο ανεργίας και συνεισφέρει ήδη σημαντικά στο υφιστάμενο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Η αξιοποίηση των ορυκτών πόρων και η εξορυκτικό βιομηχανία μπορεί να γίνει ατμομηχανή ενός νέου παραγωγικού προτύπου της χώρας που θα φέρει περισσότερες εξαγωγές, νέες επενδύσεις και θα δημιουργήσει ή θα διατηρήσει θέσεις απασχόλησης υψηλής ποιότητας, που είναι και το ζητούμενο.

 

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ , του Ανέστη Ντόκα, 02/08/2017]

ΣΕΒ: H ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΟΡΥΚΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΥΛΩΝ ΩΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ

Ο εξορυκτικός κλάδος προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες για την ανάκαμψη της «Ελλάδας που παράγει» και της οικονομίας συνολικά, οι οποίες δεν έχουν αξιολογηθεί μέχρι σήμερα επαρκώς.

Πρόκειται για έναν κλάδο που μπορεί να αξιοποιήσει άμεσα τον πλούτο που βρίσκεται στην ελληνική γη και να συνεισφέρει στην ανάπτυξη ειδικά της περιφέρειας.

Έτσι, θα συμβάλλει σημαντικά στην αποκέντρωση της ανάπτυξης, δημιουργώντας καλές και σταθερές θέσεις εργασίας οι οποίες θα συμβάλουν στη συγκράτηση, ιδιαίτερα των νέων, στις τοπικές κοινωνίες.

Σήμερα, η εξέλιξη των διαθέσιμων τεχνολογιών και η κυκλική οικονομία προσφέρουν στις τοπικές κοινωνίες σημαντικές ευκαιρίες μέσα από δράσεις ασφαλούς εκμετάλλευσης ορυκτών κοιτασμάτων και βιώσιμης περιβαλλοντικής αποκατάστασης καθώς και ανάπτυξης άλλων συναφών συνδεδεμένων οικονομικών δραστηριοτήτων.

Προϋπόθεση όμως είναι η εκπόνηση και υλοποίηση μιας στρατηγικής διαχείρισης του ορυκτού πλούτου μέσω ενός λειτουργικού θεσμικού πλαισίου και μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης για τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Μια Εθνική Πολιτική για την Αξιοποίηση των Ορυκτών Πρώτων Υλών πρέπει α) να θέσει το πλαίσιο και τις προτεραιότητες στην εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, β) να εντάξει την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου στο συνολικό χωροταξικό σχεδιασμό και τον σχεδιασμό των υποδομών, γ) να εξασφαλίσει τον εντοπισμό περαιτέρω αξιόλογων κοιτασμάτων και την αξιοποίησή τους, δ) να αξιοποιεί κάθε τεχνολογική εξέλιξη, ε) να διαμορφώσει ένα σύγχρονο πλαίσιο αδειοδότησης, στ) να προχωρήσει στη βελτίωση και ψήφιση του σχεδίου Λατομικού Νόμου και τον εκσυγχρονισμό του Μεταλλευτικού Κώδικα και ζ) να εξασφαλίσει επάρκεια πόρων και οργανωτικών υποδομών στις αρμόδιες διοικητικές υπηρεσίες μέσω και της αξιοποίησης κατάλληλα εκπαιδευμένων εξωτερικών αξιολογητών, καθώς η διασφάλιση της νομιμότητας είναι κρίσιμη προϋπόθεση βιώσιμης ανάπτυξης.

Υπό αυτές τις προϋποθέσεις ο κλάδος μπορεί να αποτελέσει ατμομηχανή της ανάκαμψης της «Ελλάδας που παράγει», προσελκύοντας επενδύσεις που θα δημιουργήσουν άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας υψηλής τεχνογνωσίας και διαρκούς περαιτέρω κατάρτισης.

Διαβάστε και  εδώ το Special Report:H εκμετάλλευση των Ορυκτών Πρώτων Υλών ως ευκαιρία βιώσιμης ανάπτυξης για τη χώρα – 11 Ιουλίου 2017.

 [ΠΗΓΗ: http://www.oryktosploutos.net/, 12/7/2017]

ΑΤΜΟΜΗΧΑΝΗ ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ Η ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

«Ο εξορυκτικός κλάδος μπορεί να αποτελέσει ατμομηχανή της ανάκαμψης «της Ελλάδας που παράγει, προσελκύοντας επενδύσεις που θα δημιουργήσουν άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας υψηλής τεχνογνωσίας και διαρκούς περαιτέρω κατάρτισης».

Αυτό εκτιμά ο ΣΕΒ, σε έκθεσή του που συντάχθηκε σε συνεργασία με τον ΣΜΕ, την Επιτροπή Βιομηχανίας Μεταποίησης και μεταλλευτικές επιχειρήσεις μέλη του Συνδέσμου, από τους Τομείς Βιομηχανίας, Αναπτυξιακών Πολιτικών και Δικτύων & Μακροοικονομικής Ανάλυσης και Ευρωπαϊκής Πολιτικής (ΣΕΒ). Όπως τονίζεται, ο εν λόγω κλάδος προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες για την ανάκαμψη της «Ελλάδας που παράγει» και της οικονομίας συνολικά, οι οποίες δεν έχουν αξιολογηθεί μέχρι σήμερα επαρκώς.

Πρόκειται για έναν κλάδο που μπορεί να αξιοποιήσει άμεσα τον πλούτο που βρίσκεται στην ελληνική γη και να συνεισφέρει στην ανάπτυξη ειδικά της περιφέρειας.

Έτσι, θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην αποκέντρωση της ανάπτυξης, δημιουργώντας καλές και σταθερές θέσεις εργασίας οι οποίες θα συμβάλουν στη συγκράτηση, ιδιαίτερα των νέων, στις τοπικές κοινωνίες.

Ευκαιρίες στις τοπικές κοινωνίες

Σήμερα, αναφέρουν οι αναλυτές, η εξέλιξη των διαθέσιμων τεχνολογιών και η κυκλική οικονομία προσφέρουν στις τοπικές κοινωνίες σημαντικές ευκαιρίες μέσα από δράσεις ασφαλούς εκμετάλλευσης ορυκτών κοιτασμάτων και βιώσιμης περιβαλλοντικής αποκατάστασης, καθώς και ανάπτυξης άλλων συναφών συνδεδεμένων οικονομικών δραστηριοτήτων. Προϋπόθεση, όμως, είναι η εκπόνηση και υλοποίηση μιας στρατηγικής διαχείρισης του ορυκτού πλούτου μέσω ενός λειτουργικού θεσμικού πλαισίου και μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης για τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Κατά τον ΣΕΒ, μια Εθνική Πολιτική για την Αξιοποίηση των Ορυκτών Πρώτων Υλών πρέπει:

α) να θέσει το πλαίσιο και τις προτεραιότητες στην εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου,

β) να εντάξει την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου στον συνολικό χωροταξικό σχεδίασμά και τον σχεδίασμά των υποδομών,

γ) να εξασφαλίσει τον εντοπισμό περαιτέρω αξιόλογων κοιτασμάτων και την αξιοποίησή τους,

δ) να αξιοποιεί κάθε τεχνολογική εξέλιξη,

ε) να διαμορφώσει ένα σύγχρονο πλαίσιο αδειοδότησης,

στ) να προχωρήσει στη βελτίωση και ψήφιση του σχεδίου Λατομικού Νόμου και τον εκσυγχρονισμό του Μεταλλευτικού Κώδικα και

ζ) να εξασφαλίσει επάρκεια πόρων και οργανωτικών υποδομών στις αρμόδιες διοικητικές υπηρεσίες μέσω και της αξιοποίησης κατάλληλα εκπαιδευμένων εξωτερικών αξιολογητών, καθώς η διασφάλιση της νομιμότητας είναι κρίσιμη προϋπόθεση βιώσιμης ανάπτυξης.

 

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, του Γιάννη Κανουπάκη, 12/7/2017]

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ 1,7 ΔΙΣ ΕΥΡΩ ΕΩΣ ΤΟ 2019 ΓΙΑ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ

 Photographer: Kostas Tsironis/Bloomberg via Getty Images

Στην υλοποίηση επενδυτικού πλάνου ύψους 1,7 δισ. ευρώ με χρονικό ορίζοντα το 2019 προχωρούν οι επιχειρήσεις μέλη του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ). Αυτό επεσήμανε, μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος του ΣΜΕ Αθανάσιος Κεφάλας στο πλαίσιο της γενικής συνέλευσης του συνδέσμου. Σύμφωνα με τον κ. Κεφάλα, ο εξορυκτικός κλάδος αποτελεί το 3,4% του ΑΕΠ, δημιούργησε αξία ύψους 2,3 δισ. ευρώ το 2014, εξορύσσει περισσότερα από τριάντα διαφορετικά ορυκτά, δέκα εκ των οποίων σε ποσότητες μεγαλύτερες των 300.000 τόνων ετησίως, οι μισές πωλήσεις του κλάδου γίνονται εκτός Ελλάδας (κυρίως στην Ευρώπη), αποτελεί το 5% των ελληνικών εξαγωγών, απασχολεί άμεσα 20.000 άτομα και έμμεσα 80.000 άτομα, ενώ είναι σημαντικός εργοδότης ειδικά στην ελληνική περιφέρεια απασχολώντας το 4% του ενεργού πληθυσμού.

Εν τω μεταξύ, τις επόμενες ημέρες αναμένεται να τεθεί σε διαβούλευση το νέο λατομικό νομοσχέδιο που αφορά τον κλάδο, όπως τόνισε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργος Σταθάκης, που έδωσε το παρών στη συνέλευση του ΣΜΕ. Σύμφωνα τον υπουργό, μερικά από τα μείζονα ζητήματα για τον εξορυκτικό κλάδο που προβλέπεται να αντιμετωπίσει το νέο λατομικό νομοσχέδιο είναι:

  • η κωδικοποίηση της διάσπαρτης νομοθεσίας,
  • η επέκταση της χρονικής λειτουργίας των λατομείων,
  • η αντικειμενικοποίηση των προστίμων και
  • η απλοποίηση του θεσμικού πλαισίου.

Ειδικότερα, όσον αφορά το νέο λατομικό νομοσχέδιο, επιδίωξη είναι να δοθεί σαφής κατεύθυνση σε βασικά ζητήματα που αποτελούν και πάγιες θέσεις των επιχειρήσεων του κλάδου, για τα οποία έχουν συζητήσει και συνεργαστεί όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές. Όπως τονίζεται, στο τραπέζι των συζητήσεων έχει τεθεί προς άμεση επίλυση το θέμα της πάταξης της παράνομης λατόμευσης και το θέμα της διάρκειας της λατομικής εκμετάλλευσης.

Όσον αφορά τις παραβάσεις, εξετάζεται η περίπτωση να αιτιολογούνται με αντικειμενικά κριτήρια και το ζήτημα των προστίμων να μην εξαρτάται από τον αριθμό των εργαζομένων των επι χειρήσεων. Επίσης, στο θέμα των αμφισβητούμενων ιδιοκτησιακά εκτάσεων επιδίωξη είναι να αποφευχθεί το ενδεχόμενο διπλης καταβολής ποσών από τον φορέα εκμετάλλευσης όταν τελεσιδικεί η υπόθεσή του. Στο τραπέζι έχουν τεθεί ακόμη η αποτελεσματική αντιμετώπιση της διάθεσης των παραπροϊόντων των λατομείων μαρμάρου, καθώς και η διευθέτηση του ζητήματος των απαλλοτριώσεων σε περιοχές βιομηχανικών ορυκτών.

Παράλληλα, ο υπουργός έκανε ειδική αναφορά και στην επικείμενη εκπόνηση ειδικού χωροταξικού για τις ορυκτές πρώτες ύλες, καθώς και σε μια άλλη σειρά άλλων δράσεων του ΥΠΕΝ στο πλαίσιο του στόχου για τη μεγαλύτερη αξιοποίηση των ορυκτών πόρων της χώρας. Ο κ. Σταθάκης ανήγγειλε επίσης τη σύντομη επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει το ΙΓΜΕΜ, καθώς και την πρόθεση του υπουργείου να εντείνει τις προσπάθειες για την αξιοποίηση της γεωθερμίας και ιδιαίτερα της χαμηλής ενθαλπίας.

Στη γενική συνέλευση του ΣΜΕ παρέστησαν επίσης ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κωστής Χατζηδάκης, ο σποίης έκανε λόγο για την επιτακτική ανάγκη εκσυγχρονισμού της λατομικής νομοθεσίας με ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, την απλοποίηση και εκσυγχρονισμό αδειοδοτήσεων, καθώς και ο αντιπρόεδρος του ΣΕΒ Κωνσταντίνος Μπίτσιος, ο οποίος τόνισε ότι ο εξορυκτικός κλάδος τροφοδοτεί όλη τη μεταποιητική βιομηχανία.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, της Λέττας Καλαμαρά, 24/05/2017]

ΘΕΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΤΟ 2017 ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΟ ΚΛΑΔΟ

Ενθαρρυντικά είναι τα μηνύματα για την πορεία του εξορυκτικού κλάδου το 2017, γεγονός που αναμένεται να αποτυπωθεί και στη συμβολή του κλάδου γενικότερα στην ελληνική οικονομία. Αυτό επεσήμανε μεταξύ άλλων σ επανεκλεγείς πρόεδρος του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, Αθανάσιος Κεφάλας. Σύμφωνα με τον κ. Κεφάλα, οι προοπτικές του εξορυκτικού κλάδου νια το 2017 είναι γενικώς θετικές, καθώς εκτιμάται ότι στα μέταλλα θα υπάρξει σταθερότητα ή άνοδος τιμών, ενώ τα αδρανή υλικά αναμένεται να κινηθούν σε αντίστοιχα επίπεδα με το 20l 6. θετική προοπτική αποτελεί για τον κλάδο και τις εξαγωγές η ένδειξη ότι η κινέζικη οικονομία τελικά θα αποφύγει την απότομη προσγείωση. Ωστόσο, η επικείμενη σημαντική αύξηση των θαλάσσιων ναύλων αναμένεται να επηρεάσει αρνητικά κάποιες αγορές, ενώ η διαφαινόμενη αύξηση του ενεργειακού κόστους αποτελεί πρόκληση για τις εταιρείες το 2017 και επιτάσσει φροντίδα στον τομέα του κόστους.

Στον απολογισμό για το 2016 ο πρόεδρος του ΣΜΕ επεσήμανε πως η ελληνική εξορυκτική βιομηχανία σημείωσε σταθερές ή αυξημένες επιδόσεις στους περισσότερους κλάδους της, με εξαίρεση τη σημαντικά μειωμένη παραγωγή λιγνίτη. Στα παραγόμενα μέταλλα και μεταλλικά προϊόν τα (νικέλιο -αλουμίνιο) καταγράφηκε αύξηση τιμών σε σχέση με το 2015, ενώ τα προϊόντα λευκόλιθου κράτησαν το μερίδιό τους στη διεθνή αγορά σημειώνοντας και μικρή ανάπτυξη, οι τιμές τους όμως συμπιέστηκαν λόγω υπερπροσφοράς κινεζικών προϊόν των. Στην παραγωγή λιγνίτη καταγράφηκε νέα σημαντική υποχώρηση κατά 18% σε σχέση με το 2015, λόγω μείωσης στην κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργει ας, αυξανόμενου ανταγωνισμού προμηθευτών ενέργειας, εισαγωγών, απόσυρσης -μείωσης μονάδων ατμοηλεκτρικών σταθμών και αυξημένης υποχρεωτικής συμμετοχής των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Τα μεταλλεύματα όπως βωξίτης και τα συμπυκνώματα μικτών θειούχων δια τήρησαν ή οριακά αύξησαν τις τιμές τους. Τα βιομηχανικά ορυκτά παρέμειναν γενικά σε σταθερά επίπεδα, με σημαντική συμβολή στις εξαγωγικές επιδόσεις του κλάδου, ενώ τα μάρμαρα συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία. Στα αδρανή υλικά σημειώθηκε μικρή αύξηση της παραγωγής κατά 7% έναντι του 2015 χάρη στη ζήτηση που δημιούργησαν τα έργα στην περιφέρεια και ο κλάδος του τσιμέντου συντηρεί τη δραστηριότητά του κυρίως χάρη στην εξαγωγική δραστηριότητα που ανέπτυξε.

Αναφορικά με τους κύριους στόχους του Συνδέσμου για το 2017 τονίστηκε πως θα εντείνει τις προσπάθειές του ώστε οι εταιρείες μέλη του ΣΜΕ να αποτελέσουν τους φορείς αριστείας σε θέματα Υγιεινής και Ασφάλειας, θα συνεχίσει και θα διευρύνει τις δράσεις επικοινωνίας με σκοπό την αποτελεσματική πληροφόρηση του ευρύτερου κοινού σχετικά με τον κλάδο και τα χαρακτηριστικά του.

Νέο Δ.Σ.

Το νέο Δ.Σ. του Συνδέσμου απαρτίζουν εκτός από τον κ. Αθ. Κεφάλα που επανεξελέγη πρόεδρος και εκπροσωπεί τον Όμιλο IMERYS, οι Αθανάσιος Αποστολίκας εταιρεία Λάρκο, Θόδωρος Αποστολόπουλος Μάρμαρα Παυλίδη, Παντελής Βετούλας Ελληνικοί Λευκόλιθοι, Κώστας Γιατζιτζόγλου Γεωελλάς, Δημήτρης Δημητριάδης Ελληνικός Χρυσός, Αντώνης Κατσιφός Τσιμέντα Χάλυψ, Όλγα Κουρίδου ΔΕΗ, Μάνθος Κωνσταντινίδης Δελφοί Δίστομο, Γιώργος Μίχος LAFARGE, Κωνσταντίνος Σάλτας TITAN, Φώτης Στεφανής Βιομηχανικά Ορυκτά Ελλάδος και Ελευθέριος Φαίδρος Μάρμαρα Διόνυσου.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, της Λέττας Καλαμαρά, 23/05/2017]

ΟΡΥΚΤΟΙ ΦΥΣΙΚΟΙ ΠΟΡΟΙ

img2_0

Η τρέχουσα οικονομική, τεχνολογική και κοινωνική ανάπτυξη, έχει σαν αποτέλεσμα την αυξανόμενη ζήτηση, χρήση και εκμετάλλευση των ορυκτών. Η οικοδομική και η κατασκευαστική δραστηριότητα, η βιομηχανία, η αεροναυπηγική, η αυτοκινητοβιομηχανία, η ναυπηγική, η επίλυση πολλών περιβαλλοντικών ζητημάτων, οι τηλεπικοινωνίες, οι τεχνολογίες των ΑΠΕ στηρίζονται κύρια στις ορυκτές πρώτες ύλες, στη μεταποίησή τους και στην εκμετάλλευση των εξειδικευμένων φυσικοχημικών ιδιοτήτων ορισμένων ορυκτών. Είναι φανερό ότι οι ορυκτοί φυσικοί πόροι είναι απαραίτητη συνιστώσα για την βιωσιμότητα της οικονομικής ανάπτυξης και την ποιότητα ζωής, αλλά και ότι η διαθεσιμότητα τους είναι πολύτιμο αγαθό και ανεκτίμητη πλουτοπαραγωγική πηγή.

Η Ελλάδα είναι μία από τις  χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) που διαθέτει σημαντικότατο ορυκτό πλούτο. Η μεγάλη ποικιλία των ορυκτών και μεταλλευμάτων που απαντώνται στην ελληνική επικράτεια, η ποιότητα αλλά και η ποσότητα τους καθιστά την εκμετάλλευση τους μια εξαιρετικά βιώσιμη και προσοδοφόρα δραστηριότητα. Ο εξορυκτικός κλάδος, αποτελεί ένα σηµαντικό τοµέα της οικονομικής δραστηριότητας της χώρας µας,  ο οποίος τροφοδοτεί µε την βασική υποδομή σε πρώτες ύλες µια σειρά άλλων επίσης σηµαντικών κλάδων όπως η παραγωγή ενέργειας, η τσιµεντοβιοµηχανία, η οκοδομική/κατασκευαστική βιομηχανία, η βιομηχανία μη σιδηρούχων μετάλλων (αλουµινίου, νικελίου, κλπ), η βιομηχανία ανοξείδωτου χάλυβα κ.ά. Aν συμπεριληφθούν οι κλάδοι τσιμεντοβιομηχανίας και σκυροδέματος, ο κύκλος πωλήσεων των προϊόντων της εξορυκτικής βιομηχανίας και των βασικών μεταλλουργιών της, ανέρχεται ετησίως σε περισσότερα των 5 δισ. Ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 2-3% του ΑΕΠ.

Οι εξειδικευμένες χρήσεις των ορυκτών που διαθέτει η Ελλάδα, σε σχέση με άλλες χώρες, ελκύουν το ενδιαφέρον της διεθνούς αγοράς γενικά και ειδικά της αγοράς των Χωρών της ΕΕ. Η ιδιαιτερότητα αυτή της Ελλάδας, προσφέρει σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα στην οικονομία της χώρας. Μπορεί στη χώρα μας  να μην παράγονται, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, μέταλλα υψηλής τεχνολογίας όπως το τιτάνιο, ο λευκόχρυσος, το λίθιο, το ρήνιο, το ταντάλιο και  οι σπάνιες γαίες (νεοδύμιο, δυσπρόσιο κλπ), εντούτοις έχει επάρκεια σε αδρανή δομικά υλικά και παράλληλα είναι σημαντική παραγωγός βασικών μετάλλων αλλά και βιομηχανικών ορυκτών, ορισμένων με περγαμηνές σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο εξορυκτικός κλάδος,  είναι ισχυρά εξωστρεφής, αφού οι εξαγωγές πρωτογενών και επεξεργασμένων υλικών αντιπροσωπεύουν πάνω από το 65% των πωλήσεών του, ενώ παράλληλα εταιρείες του κλάδου κατέχουν ηγετικές θέσεις στην Ευρωπαϊκή αλλά και στην  διεθνή αγορά σε προϊόντα όπως βωξίτης, αλουμίνα, αλουμίνιο, νικέλιο, λευκόλιθος, καυστική μαγνησία, μπεντονίτης, περλίτης, ελαφρόπετρα, αταπουλγίτης, χουντίτης  και μάρμαρα. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι η Ελλάδα, σε παγκόσμια κλίμακα,  είναι η μοναδική χώρα παραγωγής χουντίτη, πρώτη χώρα παραγωγής περλίτη, δεύτερη χώρα παραγωγής κίσσηρης (ελαφρόπετρας)  και  μπεντονίτη καθώς και πρώτη στην εξαγωγή προϊόντων λευκόλιθου/μαγνησίτη στην ΕΕ.

Το εμπλεκόμενο ανθρώπινο δυναμικό και η περιφερειακή ανάπτυξη είναι μια άλλη διάσταση που αξίζει να ληφθεί υπόψη. Στον τομέα των μεταλλείων, λατομείων και βασικών μεταλλουργιών της Χώρας υπολογίζεται ότι απασχολούνται άμεσα, με οποιαδήποτε σχέση εργασίας 20,000-23,300 εργαζόμενοι, ενώ έμμεσα από την εξορυκτική/μεταλλουργική δραστηριότητα, εξαρτάται η απασχόληση περίπου άλλων 90,000-100,000 ατόμων. Τέλος, είναι φανερό ότι η σχετικά μεγάλη διασπορά των εξορυκτικών κέντρων και των λοιπών συναφών δραστηριοτήτων στην ελληνική επικράτεια, δημιουργεί σημαντικούς μικρούς και μεγάλους περιφερειακούς κοινωνικούς ιστούς και οικονομικούς πόλους έλξης και ανάπτυξης, με ευεργετικά αποτελέσματα για την ελληνική επαρχία.

Και τώρα ή έκπληξη: Από πού πήραμε αυτό το κείμενο; ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ, ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ & ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ !!! Αν δεν πιστεύετε, δείτε εδώ. Αυτοί οι τύποι μας κάνουν πλάκα, έτσι δεν είναι; Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση…