Tag Archives: εξορυκτική βιομηχανία

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: «ΧΡΥΣΩΡΥΧΕΙΟ» ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ Η ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ – «ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΡΟΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΚΑΤΑ 40% «ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ» Ο ΚΛΑΔΟΣ

Οι 85 επιχειρήσεις συνιστούν μοχλό ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία, συνεισφέροντας σταθερά πάνω από ίο 3% ίου ΑΕΠ παρά την πτώση των πωλήσεων κατά 15%. «Κλειδί» για τη συγκράτηση του παραγωγικού δυναμικού το υψηλό ποσοστό εξαγωγών.

Ισχυρό μερίδιο στην παραγωγική βάση της χώρας, αλλά και φιλόδοξα επενδυτικά σχέδια για τα επόμενα χρόνια, διατηρεί η εξορυκτική βιομηχανία πάρα τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση της ελληνικής οικονομίας. Αυτό προκύπτει από τη νέα μελέτη του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) που πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων και στην οποία διαπιστώνεται μεταξύ άλλων ότι στη συγκράτηση του παραγωγικού δυναμικού σημαντική στήριξη προσέφερε η έντονη εξωστρέφεια πολλών από τις δραστηριότητες του κλάδου. Το υψηλό ποσοστό εξαγωγών απέτρεψε τη δραστική μείωση της παραγωγής που παρατηρήθηκε σε άλλους κλάδους της οικονομίας. Επιπλέον, η διεθνής συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο πολλών επιχειρήσεων του κλάδου διασφάλισε τη ροή επενδυτικών πόρων σε μια περίοδο ιδιαίτερα δύσκολη για την εξεύρεση χρηματοδότησης στην Ελλάδα.

Αναλύοντας τα σχέδια των επιχειρήσεων για την ανάληψη επενδυτικών έργων, προκύπτει μια σαφής τάση ενίσχυσης των επενδύσεων τα επόμενα έτη στην εξορυκτική βιομηχανία. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των επιχειρήσεων που συμμετείχαν στην έρευνα για τις προγραμματισμένες επενδύσεις τους τα επόμενα έτη, προκύπτει σημαντική αύξηση της επενδυτικής δαπάνης τη διετία 2018-2019, σε σύγκριση με τη διετία 2016-2017, περίπου κατά 40%.

Ωστόσο, η ταχύτητα υλοποίησης των επενδύσεων θα επηρεαστεί από τις οικονομικές, χρηματοδοτικές, διοικητικές και ρυθμιστικές συνθήκες που θα επικρατήσουν.

Στον τομέα της εξορυκχικής βιομηχανίας συγκαταλέγονται τρεις βασικοί κλάδο:

  • Ο κλάδος των Ορυχείων, Μεταλλείων και Λατομείων (εξόρυξη λιγνίτη, μη σιδηρούχων μεταλλευμάτων, αδρανών υλικών και μαρμάρων, καθώς και βιομηχανικών ορυκτών)
  • Ο κλάδος της βασικής Μεταλλουργίας (Αλουμίνα, Αλουμίνιο, Σίδηρος – Νικέλιο κ.λπ.)
  • Ο κλάδος της Τσιμεντοβιομηχανίας

Ο αριθμός των επιχειρήσεων μειώνεται σταδιακά από το 2014, καθώς καταγράφεται τάση συγκέντρωσης του κλάδου. Το 20ΐ6 ανέρχεται σε 85 επιχειρήσεις, από 146 επιχειρήσεις το 2014 και 156 επιχειρήσεις το 2012. Το μεγαλύτερο ποσοστό επιχειρήσεων δραστηριοποιείται στα αδρανή υλικά (47%) και στα μάρμαρα (31%).

ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑ: Η εξορυκτική βιομηχανία στην Ελλάδα έχει έντονα εξωστρεφή χαρακτήρα. Το μεγαλύτερο μέρος των εξαγώγιμων προϊόντων (εξαιρούνται ία αδρανή υλικά και ο λιγνίτης) απευθύνεται στο εξωτερικό. Παράλληλα, πολλές από τις επιχειρήσεις του κλάδου αποτελούν θυγατρικές μεγάλων πολυεθνικών ομίλων ή έχουν σημαντική παρουσία στο εξωτερικό, με κοινές επιχειρήσεις, σημεία εξόρυξης και δίκτυα προώθησης των εξαγωγών. Σε αυτό το πλαίσιο, παρατηρείται τάση εντατικοποίησης της διεθνοποίησης της εγχώριας εξορυκτικής βιομηχανίας τα τελευταία χρόνια. Ο εξαγωγικός χαρακτήρας του κλάδου διατηρείται σε υψηλό επίπεδο τα τελευταία χρόνια.

Το 2016, ωστόσο, καταγράφεται εξασθένηση της τάξης του 11%, με την αξία των εξαγωγών να διατηρείται σε επίπεδα άνω του 1 δισ. ευρώ. Στα πιο υψηλά επίπεδα τουλάχιστον από το 2θΐο διαμορφώθηκε η αξία των εξαγωγών το 2015, αγγίζοντας τα 1,16 δισ. ευρώ.

Βασικό εξαγωγικό προορισμό των προϊόντων της εξορυκτικής βιομηχανίας αποτελούν οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διατηρώντας το μερίδιό τους σε επίπεδα υψηλότερα του 60% επί του συνόλου της αξίας των εξαγωγών. Μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος αναδεικνύεται η Ιταλία, που απορροφά περίπου το 17% της αξίας των εξαγωγών του κλάδου. Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι υψηλό παραμένει και το μερίδιο (33%) της αξίας των εξαγωγών σε προορισμούς με μικρή αξία εξαγωγών, γεγονός που υποδηλώνει την υψηλή γεωγραφική διασπορά των εξαγωγών του κλάδου. Τέλος, σε επίπεδο προϊόντων, περίπου το 22% της συνολικής αξίας των εξαγωγών καταλαμβάνει το τσιμέντο, με το αλουμίνιο να ακολουθεί (19%), ενώ σημαντική συνεισφορά έχουν το νικέλιο και τα μάρμαρα, με 14% αμφότερα

ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗ ΑΞΙΑ: Στη μελέτη όμως αναφέρεται και η επιδείνωση του εγχώριου επιχειρηματικού περιβάλλοντος, που είχε επίδραση στην κερδοφορία και στην προστιθέμενη αξία του κλάδου.

Οι συνολικές πωλήσεις της εξορυκτικής βιομηχανίας ανήλθαν στα 1,83 δισ. ευρώ το 2016, έναντι 2,16 δισ. ευρώ το 2015. Οι πωλήσεις υποχώρησαν κατά 15% το 2016 τόσο στους κλάδους εξόρυξης όσο και στους άμεσα συνδεδεμένους κλάδους μεταποίησης των εγχωρίων πρώτων υλών.

Η Ακαθάριστη Προστιθέμενη Αξία της εξορυκτικής βιομηχανίας υποχώρησε το 2016, έπειτα από μια τριετία ανάκαμψης. Διαμορφώθηκε στα 1,2 δισ. ευρώ, έναντι περίπου 1,4 δισ. ευρώ την περίοδο 2013-2015. Εντονότερη πτώση σημειώθηκε στους άμεσα συνδεδεμένους κλάδους μεταποίησης, με 19,9%.σε σχέση με 14,9% στους κλάδους εξόρυξης.

Η απασχόληση στην εξορυκτική βιομηχανία διαμορφώθηκε το 2017 στις 14 χιλιάδες θέσεις εργασίας σε όρους Ισοδύναμων Πλήρους Απασχόλησης (ΙΠΑ), σημειώνοντας οριακή απώλεια σε σχέση με το 2016. Την περίοδο 2012-2014,η απασχόληση στο σύνολο της εξορυκτικής βιομηχανίας παρέμεινε ουσιαστικά αμετάβλητη, ενώ το 2015 σημειώθηκε σημαντική, αλλά όπως αποδείχθηκε πρόσκαιρη, αύξηση σε 16,7 χιλ. θέσεις ΙΠΑ.

Στους κλάδους εξόρυξης εντοπίζεται το μεγαλύτερο ποσοστό απασχόλησης, κοντά στο 80% του συνόλου (10,9 χιλ.), ενώ στους κλάδους μεταποίησης η απασχόληση διαμορφώθηκε το 2017 στις 3,1 χιλ. Το μερίδιο της εξορυκτικής βιομηχανίας στο σύνολο της ελληνικής βιομηχανίας σε όρους απασχόλησης ανήλθε στο 2,9% το 2016, έναντι 4,4% το 2015 και 3,7% το 2017.

«Αγκάθι» παραμένει το θεσμικό πλαίσιο

Παρά τις θετικές επιδόσεις του, ο κλάδος της εξόρυξης επηρεάζεται αρνητικά από μια σειρά παραγόντων που αφορούν κυρίως το Δημόσιο και το υφιστάμενο πλαίσιο λειτουργίας της αγοράς. Η μελέτη του Ι0ΒΕ κάνει εκτενή αναφορά στις εκκρεμότητες και τις δυσλειτουργίες που υπάρχουν στο θεσμικό πλαίσιο. Συγκεκριμένα, η δημιουργία ειδικού χωροταξικού πλαισίου για την αξιοποίηση των ορυκτών πρώτων υλών αποτελεί ένα από τα βασικά βήματα προς την κατεύθυνση της άρσης των βασικών δυσλειτουργιών που εμποδίζουν τη λειτουργία του κλάδου.

Έχουν ήδη θεσπιστεί ειδικά πλαίσια χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης για τον τουρισμό, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τις υδατοκαλλιέργειες, τη βιομηχανία και τα καταστήματα κράτησης. Η εξόρυξη αποτελεί μια οικονομική δραστηριότητα στρατηγικής σημασίας για τη χώρα, η οποία είναι στενά συνδεδεμένη με συγκεκριμένες χωρικές τοποθεσίες. Επομένως, θα ήταν χρήσιμο να τεθούν με ξεκάθαρους όρους οι χωροταξικές συνθήκες για την ανάπτυξη του κλάδου αλλά και να ενσωματωθούν οι υποχρεώσεις του προς το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον στο εργαλείο του ειδικού χωροταξικού πλαισίου. Ένα ακόμα βήμα για ενίσχυση της καινοτομίας και ίων προοπτικών ανάπτυξης της εξορυκτικής βιομηχανίας είναι η ενσωμάτωση του κλάδου στον αναπτυξιακό νόμο. Αυτό θα συνεπάγεται και την παροχή κινήτρων για εντατικοποίηση της έρευνας στον κλάδο και στην υλοποίηση προπαρασκευαστικών έργων. Ως αποτέλεσμα, η ένταξη του κλάδου στον αναπτυξιακό νόμο αναμένεται να εκσυγχρονίσει τις σχετικές δραστηριότητες, με ταυτόχρονη βελτίωση των δεξιοτήτων των εργαζομένων στον κλάδο.

Τέλος, παραμένει σημαντική εκκρεμότητα η αποτελεσματική πάταξη της παράνομης λατόμευσης. Σε αυτήν την κατεύθυνση, είναι κρίσιμης σημασίας να ενισχυθεί ο αναπτυξιακός και ο ελεγκτικός ρόλος των Επιθεωρήσεων Μεταλλείων και των Διευθύνσεων του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) που έχουν σχέση με την αξιοποίηση των ΟΠΥ.

  • 1,83 δισ. € : οι συνολικές πωλήσεις της εξορυκτικής βιομηχανίας το 2016, έναντι 2,16 δισ. € το 2015, με τη μείωση να οφείλεται στην επιδείνωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος.
  • 14 χιλιάδες θέσεις εργασίας σε όρους Ισοδύναμων Πλήρους Απασχόλησης καταγράφηκαν το 2017 στον κλάδο, σημειώνοντας οριακή απώλεια σε σχέση με το 2016.
  • 17% της αξίας των εξαγωγών του κλάδου απορροφάται από την Ιταλία, με το μερίδιο σε προορισμούς με μικρή αξία εξαγωγών να παραμένει υψηλό (33%)·.

Ερωτηματικό η εξέλιξη των τιμών

Τα προηγούμενα χρόνια, η αυξομείωση των τιμών εμπορευμάτων και η αναιμική ζήτηση στην Ελλάδα προκάλεσαν στασιμότητα σε ορισμένες κατηγορίες ορυκτών προϊόντων. Τα επόμενα έτη, μέχρι και το 2022, οι οικονομίες της Ελλάδας και της ΕΕ αναμένεται να ισχυροποιηθούν, με αποτέλεσμα την ενίσχυση της ζήτησης για τα περισσότερα ορυκτά προϊόντα. Παραμένει ωστόσο αβέβαιη η εξέλιξη των τιμών. Με την υπόθεση ότι οι τιμές θα παραμείνουν αμετάβλητες, για το 2018-2019 αναμένεται σχετικά μικρή αύξηση στα μεταλλικά και βιομηχανικά ορυκτά, με μεγαλύτερη όμως τόνωση στο αλουμίνιο. Στα μάρμαρα αναμένεται να συνεχιστεί η ανοδική τάση που είχε καταγραφεί από το 2θΐο. Στο τσιμέντο και στα αδρανή, μετά τις ταλαντώσεις της τριετίας 2015-2017, εκτιμάται όχι θα καταγραφεί ήπιος ρυθμός αύξησης τα επόμενα έτη, ενώ τέλος η συρρίκνωση στον λιγνίτη αναμένεται να συνεχιστεί. Συνολικά η παραγωγή της εξορυκτικής βιομηχανίας αναμένεται να επεκταθεί με ρυθμό περίπου 1,5% το 2018 και το 2019.

[ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, του Θοδωρή Παναγούλη, 1/7/2018]

ΤΑ ΤΡΙΑ ΑΝΟΙΚΤΑ ΜΕΤΩΠΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΤΗΣ ΕΞΟΡΥΞΗΣ

Προβληματίζουν ακριβή ενέργεια, επιβολή δασμών, μείωση παραγωγής λιγνίτη

Το ενεργειακό κόστος στο εσωτερικό και οι πιέσεις που ασκούνται στο παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον λόγω του εμπορικού πολέμου αποτελούν τις δύο κυρίαρχες προκλήσεις για την εξορυκτική βιομηχανία στη χώρα μας. Οι πιέσεις στο εσωτερικό εντείνονται λόγω της μείωσης στην παραγωγή λιγνίτη, της πτώσης στην εσωτερική ζήτηση και της υποχώρησης του κατασκευαστικού κλάδου, αλλά και λόγω της παράνομης λατόμευσης, η οποία σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων Αθανάσιο Κεφάλα δεν έχει εκλείψει.

Παρά τις πιέσεις που υφίσταται τα τελευταία χρόνια, ο εξορυκτικός κλάδος εξάγει το 85% της παραγωγής του σε αγορές του εξωτερικού, συμβάλλοντας σταθερά στην οικονομική μεγέθυνση. Η συνεισφορά του στο ΑΕΠ είναι σταθερά πάνω από το 3%, ενώ οι επενδύσεις ξεπερνούν τα 2 δισ. ευρώ τα τελευταία οκτώ χρόνια. Τα στοιχεία αυτά καταγράφονται στη μελέτη του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), που παρουσιάστηκε χθες από τον γενικό διευθυντή του ΙΟΒΕ καθηγητή Νίκο Βέττα και τον πρόεδρο του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων Αθανάσιο Κεφάλα σε συνάντηση με τους δημοσιογράφους. Σύμφωνα με τους εκπροσώπους του κλάδου, οι τάσεις για την προσεχή πενταετία είναι θετικές, καθώς με εξαίρεση τον λιγνίτη, που θα αντιμετωπίσει σημαντική μείωση παραγωγής, αναμένεται αύξηση στα μεταλλικά ορυκτά, με ισχυρότερη την άνοδο στο αλουμίνιο, σημαντική ενίσχυση στα μάρμαρα και μικρή άνοδο στα βιομηχανικά ορυκτά. Εντούτοις, έμφαση θα πρέπει να δοθεί στην παροχή ολοκληρωμένων λύσεων και υπηρεσιών ειδικά σε τομείς με υψηλή προστιθέμενη αξία, όπως το μάρμαρο. Όπως σημείωσε ο κ. Βέττας, η εξορυκτική βιομηχανία κράτησε το παραγωγικό της δυναμικό σε υψηλά επίπεδα πάρα τη βαθιά και παρατεταμένη ύφεση της ελληνικής οικονομίας, ενώ σύμφωνα με τον κ. Κεφαλά, στην προσπάθεια συγκράτησης παραγωγικού δυναμικού, σημαντική στήριξη προσέφερε η έντονη εξωστρέφεια πολλών εκ των δραστηριοτήτων του κλάδου, αφού το υψηλό ποσοστό εξαγωγών απέτρεψε τη δραστική μείωση της παραγωγής που παρατηρήθηκε σε άλλους κλάδους της οικονομίας.

Επιπλέον, η διεθνής συμμετοχή στο μετοχικό κεφάλαιο πολλών επιχειρήσεων του κλάδου διασφάλισε τη ροή επενδυτικών πόρων σε μια περίοδο ιδιαίτερα δύσκολη για την εξεύρεση χρηματοδότησης στην Ελλάδα. Στη μελέτη, ωστόσο, αναφέρεται και η επιδείνωση του εγχώριου επιχειρηματικού περιβάλλοντος, που είχε επίδραση στην κερδοφορία και στην προστιθέμενη αξία του κλάδου. Οι συνολικές πωλήσεις της εξορυκτικής βιομηχανίας υποχώρησαν σε 1,83 δισ. ευρώ το 2016, έναντι 2,16 δισ. ευρώ το 2015, ενώ η απόδοση ιδίων κεφαλαίων υπήρξε αρνητική. Η ακαθάριστη προστιθέμενη αξία της εξορυκτικής βιομηχανίας υποχώρησε το 2016 μετά μια τριετία ανάκαμψης και διαμορφώθηκε στο 1,2 δισ. ευρώ, έναντι περίπου 1,4 δισ. ευρώ την περίοδο 2013-2015. Εντονότερη πτώση σημειώθηκε στους άμεσα συνδεδεμένους κλάδους μεταποίησης, με 19,9%, σε σύγκριση με 14,9% στους κλάδους εξόρυξης.

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, της Ευγενίας Τζώρτζη, 27/6/2018]

ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ

Εξορυκτική βιομηχανία και τουρισμός δεν αποτελούν ασύμβατες έννοιες, γεγονός που υποστηρίζει και ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων. Σύμφωνα με τον ΣΜΕ, για πολλές περιοχές οι γεωλογικές δομές αποτελούν την κοινή πηγή τόσο μοναδικών ορυκτών πόρων ευκαιρία για ανάπτυξη εξορυκτικής δραστηριότητας όσο και μοναδικών γεωμορφολογικών στοιχείων ευκαιρία για τουριστική ανάπτυξη (υ .χ. απολιθωμένο δάσος Λέσβου, περιπατητικά μονοπάτια Miloterranean στη Μήλο. θειωρυχεία Μήλου, λατομεία μαρμάρου στην Καρράρα Ιταλίας, Μεταλλευτικό Μουσείο Μήλου). Η συνύπαρξη αυτών των δύο δραστηριοτήτων, με κανόνες και αμοιβαίο σεβασμό, αποτελεί σημαντική ευκαιρία ισόρροπης ανάπτυξης αυτών των τόπων με ελαχιστοποίηση της έκθεσης των οικονομιών τους σε κυκλικά φαινόμενα, καθώς η εξόρυξη αποτελεί δραστηριότητα με συνεχή λειτουργιά καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Όπως επισημαίνεται, η προσέγγιση τουριστικής και εξορυκτικής βιομηχανίας μπορεί να επιφέρει συνέργειες και διαφοροποιημένο τουριστικό προϊόν, που στα πεδία του θεματικού και βιωματικού τουρισμού θα δημιουργήσει συγκριτικό πλεονέκτημα για τη χώρο.

 

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, της Λέττας Καλαμαρά, 19/06/2018]

ΣΕ ΣΤΑΘΕΡΗ ΠΟΡΕΙΑ ΟΙ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

ΣΜΕ: Τι δείχνει ο απολογισμός του Συνδέσμου για το 2017

Σταθερή πορεία με οριακές βελτιώσεις τιμών σημείωσε ο κλάδος των μεταλλευτικών επιχειρήσεων το 2017, όπως τονίζεται στον σχετικό απολογισμό του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων. Ο κύκλος εργασιών κυμάνθηκε περί τα 2 δισ. ευρώ και συνεχίστηκε, όπως σημειώνεται, η αύξηση τιμών στα παραγόμενα μέταλλα, μεταλλικά προϊόντα και συμπυκνώματα και εκτιμάται ότι το 2018 θα είναι θετικό, παρά την αστάθεια που υπάρχει σε κατηγορίες μεταλλευμάτων λόγω επιβολής εμπορικών δασμών και αλλαγής στρατηγικής από ΗΠΑ και Ε.Ε.

Στα προϊόντα μαγνησίας σημειώθηκαν αυξημένοι όγκοι, χωρίς όμως σημαντικές βελτιώσεις στα οικονομικά αποτελέσματα.

Από την άλλη πλευρά τα αδρανή υλικά, με τη συνεχιζόμενη μεγάλη κρίση στον κατασκευαστικό τομέα και την ανυπαρξία νέων έργων, σημείωσαν μείωση παραγωγής περί τα 4% και το 2018 εκτιμάται ότι θα είναι ιδιαίτερα δύσκολο έτος, παρά το γεγονός ότι στο τέλος του 2017 εμφανίστηκε μικρή ανάκαμψη της ιδιωτικής οικοδομικής δραστηριότητας.

Ο κλάδος του τσιμέντου που έχει άμεση σχέση με την εξορυκτική δραστηριότητα συντηρείται χάρη στις εξαγωγές που πραγματοποιεί. Σημειώνεται ότι η εγχώρια κατανάλωση τσιμέντου βρίσκεται ακόμα στα επίπεδα της δεκαετίας του 1960.

Ο κλάδος του μαρμάρου είχε σταθερά ανοδική πορεία λόγω των υψηλών εξαγωγών που ωθούνται από τη μεγάλη ζήτηση καλής ποιότητας μαρμάρων στη διεθνή αγορά. Ιδιαίτερα σημαντικές είναι οι εξαγορές που έγιναν στον χώρο και οδηγούν στη διεύρυνση της παραγωγικής βάσης και εκτός Ελλάδας ή την ενοποίηση δραστηριοτήτων.

Τα βιομηχανικά ορυκτά συνέχισαν την καλή τους πορεία όλο το 2017, με ελαφρά υψηλότερες πωλήσεις έναντι του 2016.0 διεθνής ανταγωνισμός στον τομέα αυτόν είναι ιδιαίτερα οξύς, με αποτέλεσμα να ωθούνται οι τιμές προς τα κάτω. Η παραγωγή ενέργειας από λιγνίτη εμφάνισε σχετική αύξηση έναντι του 2016. Η συμμετοχή του λιγνίτη στο σύνολο της παραγωγής ενέργειας ήταν επίσης αυξημένη φτάνοντας το 30%, έχοντας συμβάλλει σημαντικά στην ενεργειακή ασφάλεια της χώρας σε περιπτώσεις σημαντικής αύξησης της ζήτησης αιχμής. Σε αντίθεση με τη συνολική θετική πορεία του κλάδου, η επένδυση στον τομέα του χρυσού καθυστερεί σημαντικά λόγω της συνεχιζόμενης εκκρεμότητας στην αδειοδότησή της.

Συνολικά η Ελλάδα βρίσκεται στην έκτη θέση της ευρωπαϊκής κατάταξης βάσει της αξίας της εξόρυξης στη βιομηχανία και στην τέταρτη βάσει της συμμετοχής της εξορυκτικής βιομηχανίας στην απασχόληση. Εντός Ελλάδας, μεταξύ των κλάδων της βιομηχανίας η εξορυκτική είναι στην όγδοη θέση στην κατάταξη βάσει προστιθέμενης αξίας και στην έκτη θέση στην κατάταξη βάσει συνεισφοράς στην απασχόληση. Αυτό δείχνουν τα στοιχεία του απολογισμού για το 2017.

Προοπτικές

Σύμφωνα με τον ΣΜΕ, στο ανθρακικό ασβέστιο παρατηρείται σημαντική μείωση της εσωτερικής κατανάλωσης λόγω κρίσης, αλλά αύξηση εξαγωγών. Μειώνεται η ζήτηση στη βιομηχανία χάρτου (λόγω εφαρμογών πληροφορικής, smart phones, tablets κ.τ.λ.). Αντίθετα αυξάνεται η ζήτηση στη χημική βιομηχανία, τρόφιμα, καλλυντικά, γεωργία, κτηνοτροφία.

Στον ατταπουλγίτη το 2018 αναμένεται σημαντική αύξηση πωλήσεων λόγω εξαγωγών, σε κλάδους όπως ζωοτροφών, δομικών υλικών, πετρελαϊκής βιομηχανίας και αποχρωστικών γαιών.

Στον βωξίτη, αλουμίνα, αλουμίνιο αναμένεται αύξηση τιμών και ζήτησης λόγω παύσης παραγωγής κινεζικών εργοστασίων για περιβαλλοντικούς λόγους. Στον γύψο προβλέπεται αύξηση της ζήτησης, όπως και στην κίσσηρη.

Στον λιγνίτη αναμένονται ανακατατάξεις λόγω πώλησης των μονάδων. Αξίζει να σημειωθεί πως από το 1957 σε Δ. Μακεδονία και Μεγαλόπολη μέχρι το 2017 παρήχθησαν 2.064 κ. τόνοι λιγνίτη. Απομένουν 1,7 δις. τόνοι λιγνίτη. Στον χουντίτη αναμένεται αύξηση πωλήσεων όπως και στον λευκόλιθο.

Στην καυστική μαγνήσια θα συνεχιστεί η αύξηση ζήτησης και τιμών. Αντίθετα στην ποζολάνη η σχετική αβεβαιότητα για το ύψος της εθνικής παραγωγής τσιμέντου συμπαρασύρει και το συγκεκριμένο μετάλλευμα.

Στο μάρμαρο αναμένεται αυξημένη ζήτηση σε λευκά μάρμαρα, καθώς και αύξηση τιμών. Στα μικτά θειούχα οι προοπτικές δείχνουν μείωση παραγωγής χρυσοφόρου πυρίτη, αύξηση τιμών ψευδαργύρου (Ζη) και μολύβδου (Pb), αύξηση ζήτησης και τιμής χρυσοφόρου αρσενοπυρίτη, ανάπτυξη παραγωγικών έργων στην Ολυμπιάδα.

Στον μπετονίτη το 2018 παρατηρείται αυξημένη ζήτηση σε χυτήρια, χαλυβουργίες, μεταλλουργία, κατασκευές, παρά την αστάθεια στην αγορά λόγω εμπορικού πολέμου. Οι τιμές είναι ελαφρά αυξημένες έναντι του 2017.

Στο νικέλιο υπάρχει αύξηση ζήτησης και αύξηση τιμών, αλλά η Ελλάδα, που κάποτε μεγαλουργούσε στη συγκεκριμένη αγορά, τώρα υπολείπεται παρουσίας λόγω των προ βλημάτων της ΛΑΡΚΟ.

Στον ολιβίνη αναμένεται αύξηση ζήτησης οπότε και αύξηση πωλήσεων και διεύ ρυ νση πελατολογίου για την εταιρεία του χώρου. Ο περλίτης αυξάνει την παρουσία του στη Β. Αμερική σε οικοδομικές εφαρμογές, γεωργικές χρήσεις και άμμο υγιεινής. Ωστόσο οι πωλήσεις αναμένονται περίπου σταθερές, μιας και στην Ευρώπη παρατηρείται μείωση πωλήσεων στις κατασκευές.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, της Λέττας Καλαμαρά, 14/6/2018]

ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΡΥΚΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΥΛΩΝ

[Εξορυκτική βιομηχανία και τουρισμός αποτελούν «τις δύο λωρίδες του ίδιου δρόμου που κατευθύνονται στην οικονομική ανάπτυξη ενός τόπου”, Λαύριο, Φωτ. Π. Τζεφέρης]

Ο αρχαίος πολιτισμός όσο και η σημερινή κοινωνική πρόοδος χαρακτηρίζονται από την έντονη και διαχρονική παρουσία των μετάλλων, των ορυκτών και των πετρωμάτων στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Παραδείγματα αποτελεσματικής συνύπαρξης, συνεργασίας και συμπόρευσης εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου και τουριστικής αξιοποίησης του μεταλλευτικού πολιτισμού υπάρχουν πολλά στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και ιδιαίτερα στην Ελλάδα.

Για πολλές περιοχές στον κόσμο οι γεωλογικές δομές αποτελούν την κοινή πηγή τόσο μοναδικών ορυκτών πόρων- ευκαιρία για ανάπτυξη εξορυκτικής δραστηριότητας-, όσο και μοναδικών γεωμορφολογικών στοιχείων-ευκαιρία για τουριστική ανάπτυξη (π.χ. απολιθωμένο δάσος Λέσβου, περιπατητικά μονοπάτια Miloterranean στη Μήλο, Θειωρυχεία Μήλου, λατομεία μαρμάρου στη Καρράρα Ιταλίας, Μεταλλευτικό Μουσείο Μήλου).

Εξορυκτική βιομηχανία και τουρισμός αποτελούν «τις δύο λωρίδες του ίδιου δρόμου που κατευθύνονται στην οικονομική ανάπτυξη ενός τόπου».

[Το αλατωρυχείο Wieliczka στην Πολωνία μετατρέπεται σε χώρο δεξιώσεων]

Η συνύπαρξη αυτών των δύο δραστηριοτήτων, με κανόνες και αμοιβαίο σεβασμό, αποτελεί σημαντική ευκαιρία ισόρροπης ανάπτυξης αυτών των τόπων με ελαχιστοποίηση της έκθεσης των οικονομιών τους σε κυκλικά φαινόμενα καθώς η εξόρυξη αποτελεί δραστηριότητα με συνεχή λειτουργία καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου. Επιπλέον η εξορυκτική δραστηριότητα αποτελεί μία διαχρονική οικονομική λειτουργία του ανθρώπου και έχει δημιουργήσει θέσεις-μνημεία από την αρχαιότητα μέχρι τώρα τα οποία αποτελούν ή μπορούν να αποτελέσουν πόλους έλξης θεματικού τουρισμού.

Ενδεικτικά παραδείγματα τα αρχαία μεταλλεία Λαυρίου, αλατωρυχεία στην Αυστρία και στην Πολωνία, το Συνεδριακό Κέντρο στη Μήλο σε παλιό εργοστάσιο κατεργασίας καολίνη.

[Το Συνεδριακό Κέντρο στη Μήλο σε παλιό εργοστάσιο κατεργασίας καολίνη.]

Επομένως η προσέγγιση τουριστικής και εξορυκτικής βιομηχανίας μπορεί να επιφέρει συνέργειες και διαφοροποιημένο τουριστικό προϊόν που στα πεδία του θεματικού και βιωματικού τουρισμού θα δημιουργήσει συγκριτικό πλεονέκτημα για την Χώρα.

Δείτε εδώ περισσότερα παραδείγματα εναλλακτικών χρήσεων μεταλλευτικών χώρων που αξιοποιούνται και τουριστικά.

 

[ΠΗΓΗ: oryktosploutos.net, επιμέλεια Π. Τζεφέρης, από ΣΜΕ – Ενημέρωση Φλεβάρης 2018, 2/3/2018]

ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

Στις σκληρές διατάξεις περί μισθωμάτων, υπέρογκων τελών, περιβαλλοντικών αδειοδστήσεων, πράσινου τέλους επικεντρώνονται μεταξύ άλλων οι ενστάσεις στελεχών της αγοράς της εξορυκτικής βιομηχανίας απέναντι στο νέο λατομικό νομοσχέδιο που κατατέθηκε στη Βουλή, στο πλαίσιο του πολυνομοσχεδίου για τα προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης.

Το υπουργείο επισημαίνει πως το σχέδιο νόμου αποσκοπεί στον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου έρευνας και εκμετάλλευσης των λατομείων και της εξορυκτικής δραστηριότητας γενικότερα με στόχο την απρόσκοπτη τροφοδοσία των βιομηχανιών σε ορυκτές πρώτες ύλες και τη δημιουργία ευνοϊκού επιχειρηματικού κλίματος. Επίσης τονίζει πως εισάγεται ένα πλήρες παραμετροποιημένο σύστημα καθορισμού προστίμων για παραβάσεις του Κανονισμού Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών.

Αναλυτικά, αναφορικά με τα βασικά σημεία του νομοσχεδίου, παρά το γεγονός ότι η αγορά συμφωνεί με την άποψη του υπουργείου Ενέργειας και Περιβάλλοντος ότι το νέο νομοσχέδιο συγκεντρώνει σε ενιαίο κείμενο για πρώτη φορά και επικαιροποιεί την πολύπλοκη και αποσπασματική λατομική νομοθεσία των τελευταίων 30-40 χρόνων που ήταν ένα πάγιο αίτημα, διαχρονικά, όλων των κοινωνικών εταίρων που σχετίζονται με τον εξορυκτικό κλάδο, εντούτοις το περιεχόμενο του κειμένου ακυρώνει την αποτελεσματικότητά του, μιας και δεν διακρίνονται με σαφήνεια οι επιμέρους διατάξεις που αφορούν τους υποκλάδους που καλύπτει (αδρανή υλικά, μάρμαρα βιομηχανικά ορυκτά).

Για τη διενέργεια ερευνητικών εργασιών για τη διαπίστωση κοιτασμάτων μαρμάρων, φυσικών λίθων ή βιομηχανικών ορυκτών μπαίνει παράβολο ύψους 3.000 ευρώ, το οποίο μπορεί να αναπροσαρμόζεται με απόφαση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Αν μετά την ολοκλήρωση των ερευνητικών εργασιών ακολουθήσει μίσθωση του χώρου, το ποσό αυτό συμψηφίζεται με τα μισθώματα του πρώτου έτους. Στην κατηγορία των προστίμων το υπουργείο διευκρινίζει ότι εισάγεται ένα πλήρες παραμετροποιημένο σύστημα καθορισμού προστίμων για παραβάσεις του Κανονισμού Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών. Με βάση το νέο σύστημα, λαμβάνονται υπ’ όψιν η σοβαρότητα και η επαναληπτικότητα της παράβασης, καθώς και ο συνολικός αριθμός εργαζομένων στο έργο. Με τον νέο νόμο τα πρόστιμα κλιμακώνονται από 5.000 ευρώ έως 90.000 ευρώ, ανάλογα με τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν από τον παραβάτη (χειρωνακτικά, με χρήση μηχανικών μέσων ή χρήση εκρηκτικών) και τριπλασιάζονται εφόσον η παράβαση τελεστεί για περισσότερος από μία φορές.

 

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 10/01/2018]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: Η ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΩΣ ΜΟΧΛΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Τη δυνατότητα του κλάδου της εξορυκτικής βιομηχανίας να προσελκύσει άμεσες και έμμεσες επενδύσεις, το πρόβλημα του ενεργειακού κόστους για τις ελληνικές επιχειρήσεις, αλλά και τους δεκαεπτά στόχους για τη βιώσιμη ανάπτυξη έθιξε ο ΣΕΒ μέσω πρόσφατων παρεμβάσεων του.

Ο εξορυκτικός κλάδος μπορεί να αποτελέσει ατμομηχανή της ανάκαμψης της Ελλάδας που παράγει , προσελκύοντας επενδύσεις που θα δημιουργήσουν άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας υψηλής τεχνογνωσίας και διαρκούς περαιτέρω κατάρτισης. Ο εξορυκτικός κλάδος προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες για την ανάκαμψη της Ελλάδας που παράγει και της οικονομίας συνολικά, οι οποίες δεν έχουν αξιολογηθεί μέχρι σήμερα επαρκώς, τονίζει ο ΣΕΒ σε έκθεσή του για τον κλάδο.

Ο πλούτος της ελληνικής γης

Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, πρόκειται για έναν κλάδο που μπορεί να αξιοποιήσει άμεσα τον πλούτο που βρίσκεται στην ελληνική γη και να συνεισφέρει στην ανάπτυξη ειδικά της περιφέρειας. Έτσι, θα συμβάλει σημαντικά στην αποκέντρωση της ανάπτυξης, δημιουργώντας καλές και σταθερές θέσεις εργασίας οι οποίες θα συμβάλουν στη συγκράτηση, ιδιαίτερα των νέων, στις τοπικές κοινωνίες. Σήμερα, η εξέλιξη των διαθέσιμων τεχνολογιών και η κυκλική οικονομία προσφέρουν στις τοπικές κοινωνίες σημαντικές ευκαιρίες μέσα από δράσεις ασφαλούς εκμετάλλευσης ορυκτών κοιτασμάτων και βιώσιμης περιβαλλοντικής αποκατάστασης καθώς και ανάπτυξης άλλων συναφών συνδεδεμένων οικονομικών δραστηριοτήτων. Προϋπόθεση όμως είναι η εκπόνηση και υλοποίηση μιας στρατηγικής διαχείρισης του ορυκτού πλούτου μέσω ενός λειτουργικού θεσμικού πλαισίου και μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης για τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Αδήριτη ανάγκη για μια εθνική πολιτική

Μια Εθνική Πολιτική για την Αξιοποίηση των Ορυκτών Πρώτων Υλών, σύμφωνα με τον ΣΕΒ, πρέπει:

α) να θέσει το πλαίσιο και τις προτεραιότητες στην εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου,

β) να εντάξει την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου στον συνολικό χωροταξικό σχεδιασμό και τον σχεδιασμό των υποδομών,

γ) να εξασφαλίσει τον εντοπισμό περαιτέρω αξιόλογων κοιτασμάτων και την αξιοποίηση τους,

δ) να αξιοποιεί κάθε τεχνολογική εξέλιξη,

ε) να διαμορφώσει ένα σύγχρονο πλαίσιο αδειοδότησης,

στ) να προχωρήσει στη βελτίωση και ψήφιση του σχεδίου Λατομικού Νόμου και τον εκσυγχρονισμό του Μεταλλευτικού Κώδικα και

ζ) να εξασφαλίσει επάρκεια πόρων και οργανωτικών υποδομών στις αρμόδιες διοικητικές υπηρεσίες μέσω και της αξιοποίησης κατάλληλα εκπαιδευμένων εξωτερικών αξιολογητών, καθώς η διασφάλιση της νομιμότητας είναι κρίσιμη προϋπόθεση βιώσιμης ανάπτυξης.

Υπό αυτές τις προϋποθέσεις ο κλάδος μπορεί να αποτελέσει ατμομηχανή της ανάκαμψης της Ελλάδας που παράγει , προσελκύοντας επενδύσεις που θα δημιουργήσουν άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας υψηλής τεχνογνωσίας και διαρκούς περαιτέρω κατάρτισης.

Πρόβλημα το ενεργειακό κόστος για τις επιχειρήσεις

Το ενεργειακό κόστος είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές επιχειρήσεις, σύμφωνα με άλλη έρευνα του ΣΕΒ.

Πιο αναλυτικά, με βάση τη σειρά αξιολόγησης τους, οι επιχειρήσεις καταγράφουν ως τα μεγαλύτερα προβλήματα τα εξής:

  • Ασταθές φορολογικό πλαίσιο (84,8%)
  • Αδυναμία πρόσβασης σε ρευστότητα με ανεκτούς όρους (54,6%)
  • Καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης (49,2%)
  • Αδυναμίες που προκύπτουν από το θεσμικό πλαίσιο και την ποιότητα των νόμων (49,0%)
  • Απουσία κινήτρων για επενδύσεις (48,9%)
  • Υψηλό κόστος ενέργειας και πρώτων υλών (37%)
  • Αναποτελεσματικός έλεγχος και εποπτεία της αγοράς (33,4%)
  • Πολυπλοκότητα των διαδικασιών αδειοδότησης εγκατάστασης και λειτουργίας (32,7%)
  • Πολύπλοκες διαδικασίες έναρξης, μεταβολής, λύσης, ή και πτώχευσης μιας επιχείρησης (27,9%)
  • Έλλειμμα χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού (20,1%)
  • Σύστημα υλοποίησης δημόσιων προμηθειών και συμβάσεων (16,7%)
  • Θεσμικό πλαίσιο ρύθμισης των εργασιακών σχέσεων (14,1%)
  • Πολυπλοκότητα και καθυστερήσεις στις τελωνειακές διαδικασίες για εισαγωγές και εξαγωγές (11,3%).

Παράλληλα, σημειώνεται στην έρευνα ότι, ακόμα και αν υπάρχουν μεταρρυθμιστικές επιτυχίες σε επιμέρους σημεία, συνολικά η διευκόλυνση στη λειτουργία του επιχειρείν και η ικανότητα των επιχειρήσεων να προβλέψουν το θεσμικό περιβάλλον δεν έχει βελτιωθεί ακόμα. Τέλος, εξουδετερώνονται στην πράξη από τα υψηλά κόστη που σωρεύουν για κάθε επιχείρηση τα υψηλά φορολογικά, μη μισθολογικά, ενεργειακά, χρηματοπιστωτικά και λοιπά γραφειοκρατικά κόστη επιβαρύνοντας τη διεθνή ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων.

Οι 17 στόχοι βιώσιμης ανάπτυξης

Εν τω μεταξύ, ο ΣΕΒ έδωσε στη δημοσιότητα τον απολογισμός της δράσης και των πρωτοβουλιών του Συμβουλίου του για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη (ΒΙΑΝ), που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των εργασιών της Ετήσιας Γενικής Συνέλευσης. Το νέο ΔΣ που συμπλήρωσε ένα έτος θητείας εκπροσώπησαν οι κ.κ. Γιάννης Πανιάρας, Πρόεδρος, και Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου, Γενικός Διευθυντής, που εστίασαν στους βασικούς άξονες δράσης του Συμβουλίου.

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, οι βασικές προτεραιότητες του ΒΙΑΝ για το 2016 17 είχαν ως επίκεντρο τους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ SDGs, την αντιμετώπιση της Κλιματικής Αλλαγής, την Κυκλική Οικονομία και την Περιβαλλοντική Αδειοδότηση.

Ειδικότερα ως προς την εφαρμογή των 17 στόχων του OHE στην Ελλάδα, το Συμβούλιο ΣΕΒ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη συμμετέχει στον εθνικό σχεδιασμό με την κατάθεση τεκμηριωμένων προτάσεων από την πλευρά της επιχειρηματικής κοινότητας και έχει αναθέσει την εκπόνηση ειδικής μελέτης, προκειμένου να καταγραφεί η επίγνωση και ετοιμότητα των επιχειρήσεων, να αναδειχθούν οι Στόχοι (SDGs) που αποτελούν προτεραιότητα για τις επιχειρήσεις, τα εμπόδια, αλλά και οι προτάσεις ώστε οι επιχειρήσεις να προχωρήσουν δυναμικά στην υιοθέτηση των Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDGs) στη στρατηγική τους.

Μείζον ζήτημα η κλιματική αλλαγή

Αναφορικά με το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, το οποίο διαχρονικά απασχολεί το Συμβούλιο, επισημάνθηκε εκ νέου η μικρή συνεισφορά της Ελλάδας στις παγκόσμιες εκπομπές, αλλά και οι δυσανάλογες επιπτώσεις για τις επιχειρήσεις και τη χώρα από τη μη αντιμετώπιση του ζητήματος. Για την αναθεώρηση της ευρωπαϊκής οδηγίας του Συστήματος Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών για την περίοδο 2021 2030, το Συμβούλιο συμμετέχει στη διαβούλευση για τη διαμόρφωση των Εθνικών Σχέσεων, σε συνεργασία με την αρμόδια Διεύθυνση του ΥΠΕΝ. Η παραπάνω πολυετής και γόνιμη συνεργασία, επισφραγίστηκε με την εκπροσώπηση του Συμβουλίου στο Εθνικό Συμβούλιο Αντιμετώπισης της Κλιματικής Αλλαγής που αποτελεί το κεντρικό γνωμοδοτικό όργανο του Κράτους για το συντονισμό, την παρακολούθηση και αξιολόγηση των πολιτικών για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή.

Σχετικά με την κυκλική οικονομία, το Συμβούλιο Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΣΕΒ είχε έγκαιρα αναδείξει τις ευκαιρίες για καινοτομία και βιώσιμη ανάπτυξη που προκύπτουν και εξακολουθεί να συμμετέχει στον δημόσιο διάλογο με την υποβολή προτάσεων σε σχετικές διαβουλεύσεις για την αναθεώρηση της Ευρωπαϊκής και Εθνικής νομοθεσίας. Η αρχή ανάκτησης αξίας από όλα τα στάδια παραγωγής προϊόντος πριν αυτό καταλήξει στην ταφή επισημαίνεται στις δημόσιες τοποθετήσεις του Συμβουλίου.

Κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης αναλύθηκαν επίσης οι προκλήσεις που συνδέονται με την Περιβαλλοντική Αδειοδότηση των επιχειρήσεων, ενώ επισημάνθηκε η ανάγκη για ένα ενιαίο και ορθολογικό θεσμικό πλαίσιο με πιο απλουστευμένες και ταχύτερες διαδικασίες.

Το Συμβούλιο θα συνεχίσει τις παρεμβάσεις στους παραπάνω άξονες, με θέματα με γνώμονα την ενίσχυση της ενημέρωσης της επιχειρηματικής κοινότητας και την συμμετοχή στον δημόσιο διάλογο για την διαμόρφωση θεσμικού πλαισίου που να διευκολύνει την ανάληψη δράσεων για τις παραπάνω θεματικές ενότητες από τις επιχειρήσεις.

Συμβούλιο ΣΕΒ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη

Το Συμβούλιο ΣΕΒ για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη ιδρύθηκε το 2008 από μέλη του ΣΕΒ, με σκοπό να αποτελέσει τον ισχυρό και δυναμικό σύνδεσμο μεταξύ των επιχειρήσεων, που θέλουν και μπορούν να παίξουν ηγετικό ρόλο στην προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης στην ελληνική επιχειρηματική πραγματικότητα.

Οι Στόχοι του Συμβουλίου είναι:

  • η συμμετοχή στον δημόσιο διάλογο ως εκπρόσωπος της επιχειρηματικής κοινότητας σε θέματα βιώσιμης ανάπτυξης,
  • η ολοκληρωμένη προώθηση θεμάτων βιώσιμης ανάπτυξης εντός του επιχειρηματικού κόσμου, η ανταλλαγή γνώσεων και εμπειριών και η ανάδειξη καλών πρακτικών,
  • η ανάδειξη του ρόλου που μπορεί να διαδραματίσει ο ιδιωτικός τομέας προς την κατεύθυνση της βιώσιμης ανάπτυξης.

 

[ΠΗΓΗ: ENERGYWORLD, 01/09/2017]

«ΑΝΘΡΑΚΑΣ» ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΛΑΤΟΜΙΚΑ ΟΡΥΚΤΑ

Πλήθος παρατηρήσεων και επισημάνσεων από την πλευρά της αγοράς και των ειδικών του χώρου της εξορυκτικής βιομηχανίας συνοδεύουν το νομοσχέδιο για τα λατομικά ορυκτά που είχε τεθεί σε δημόσια διαβούλευση μέχρι και τις 19 Ιουλίου μετά και τη λήξη της παράτασης που είχε δοθεί από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Όπως επισημαίνεται από στελέχη της αγοράς, πολλοί από τους οποίους συμμετείχαν στις συζητήσεις με τα αρμόδια υπηρεσιακά στελέχη προτού βγει το νομοσχέδιο στη διαβούλευση, «το νομοσχέδιο έχει αρκετές τεχνικές ασάφειες και αλληλοσυγκρουόμενες διατυπώσεις, αλλά και ελλείψεις σε βασικά σημεία του, που απαιτούν βελτίωση προκειμένου να καταστεί λειτουργικό εργαλείο στα χέρια των επιχειρήσεων που το περίμεναν εδώ και πολλά χρόνια». Επίσης πολλές ενστάσεις έχει εγείρει το θέμα του τρόπου της συνέχισης της μίσθωσης των ιδιωτικών λατομείων, το θέμα διευθέτησης των αμφισβητούμενων ιδιοκτησιών, η επιβολή του πράσινου τέλους μετά τα 40 έτη λειτουργίας του λατομείου, η επιβολή προστίμων με βάση τον αριθμό των εργαζομένων των επιχειρήσεων. Ωστόσο, η αγορά επισημαίνει πως θα περιμένει από την ηγεσία του υπουργείου να εντοπιστούν από κοινού και να αντιμετωπιστούν αρμοδίως οι ασάφειες και τα γκρίζα σημεία.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, η αξιοποίηση των ορυκτών πόρων αποτελεί με βάση τις ισχύουσες προβλέψεις, δραστηριότητα δημόσιας ωφέλειας. Πρέπει να παρέχεται η δυνατότητα μονομερούς παράτασης της σύμβασης και για τα δημόσια και για τα δημοτικά λατομεία, εφόσον ο εκμεταλλευτής εκπληρώνει όλους τους όρους της ισχύουσας σύμβασης. Με την προτεινόμενη ρύθμιση, η παράταση πέραν των 40 ετών για τα ιδιωτικά λατομεία, γίνεται με τη σύμφωνη γνώμη του ιδιοκτήτη της έκτασης του λατομικού χώρου. Ο ΣΜΕ υποστηρίζει πως αυτή η ρύθμιση μπορεί να οδηγήσει σε εκβιασμό του φορέα εκμετάλλευσης και σε αδιαφανείς χειρισμούς, αφού πλέον ρυθμίζεται από το προτεινόμενο νομοσχέδιο το πάγιο και αναλογικό μίσθωμα που φτάνει στο ανώτατο θεμιτό, όπως επίσης και οι περιβαλλοντικοί και τεχνικοί όροι λειτουργίας του λατομείου. Σε περίπτωση διαφωνίας εκμισθωτή και μισθωτή, ο φορέας εκμετάλλευσης οδηγείται αναίτια σε έξωση από τον λατομικό χώρο, παρά το ότι έχει εκπληρώσει όλους τους όρους της συμφωνίας (μισθωτικους, περιβαλλοντικούς, τεχνικούς κ.λπ.). Στην περίπτωση αυτή υπάρχει κατασπατάληση ορυκτών πόρων και περαιτέρω επιβάρυνση φυσικών πόρων γιατί κατ’ αυτόν τον τρόπο ο φορέας εκμετάλλευσης θα οδηγηθεί σε διάνοιξη νέου λατομείου για να πάρει ίδιες ποσότητες πόρων, επιβαρύνοντας το περιβάλλον. Αναφορικά με τους αποχαρακτηρισμούς οι εταιρείες μέλη του ΣΜΕ προτείνουν μετά τη λήξη της πενταετίας, χωρίς ενεργοποίηση μιας λατομικής περιοχής, να προσδιορίζεται συγκεκριμένο εύλογο χρονικό διάστημα (2 χρόνια), στο οποίο αυτή να αποχαρακτηρίζεται, άλλως να καταργείται αυτοδίκαια μετά την παρέλευση του εύλογου χρονικού διαστήματος. Όσον αφορά τα πρόστιμα και τις κυρώσεις, ο ΣΜΕ διατυπώνει πως τα πρόστιμα πρέπει να λειτουργούν αποτρεπτικά ή διορθωτικά της παράβασης και όχι εισπρακτικά.

Αυτός ο συσχετισμός δεν ευνοεί τη συμμόρφωση, την πάταξη της παρανομίας, την επιβολή μέτρων με σκοπό τη διόρθωση της διαδικασίας καθώς και την επιβολή ίδιων ποιοτικά απαιτήσεων έναντι όλων. Με τα πρόσημα όπως περιγράφονται στο άρθρο 17 του νέου νομοσχεδίου και με επιθεωρήσεις οι οποίες με τις λιγοστές δυνάμεις που διαθέτουν, δεν μπορούν να παρεμβαίνουν ελεγκτικά και καθοδηγητικά σε μαζική κλίμακα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, δήμιουργείται μεγάλη απόσταση από το να επιτευχθεί ο πανευρωπαϊκός και ελληνικός στόχος ανόδου της ποιότητας εργασίας και λειτουργίας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Όσον αφορά το πράσινο τέλος, ο ΣΜΕ υποστηρίζει την κατάργηση της διάταξης αυτής, η οποία είναι πρωτοφανής.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, της Λέττας Καλαμαρά, 20/7/2017]

ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΟΡΥΚΤΟΥ ΜΑΣ ΠΛΟΥΤΟΥ

Η ανάπτυξη της εξορυκτικής βιομηχανίας παραγωγής και επεξεργασίας ορυκτών πρώτων υλών, (πρέπει να) αποτελεί στρατηγική επιλογή για τον τόπο μας. Πρόκειται για ζωτικό τομέα της oικονομίας μας που έχει συμβάλλει αποφασιστικά στην Περιφερειακή Ανάπτυξη, στην Απασχόληση, στις εξαγωγές και στην εισαγωγή συναλλάγματος. Ταυτόχρονα συνδέεται εμμέσως και αποτελεί την κινητήρια δύναμη σε πολλές άλλες οικονομικές δραστηριότητες ενώ έχει αποδείξει κατά το παρελθόν ότι μπορεί να προσελκύσει σημαντικές επενδύσεις.

Εντούτοις η ανάπτυξη αυτή πρέπει να είναι όχι μόνο ανταγωνιστική αλλά και βιώσιμη και περιβαλλοντικά ασφαλής ενταγμένη στα σημερινά πλαίσια, σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, με πολλές προκλήσεις, αλλά και πολλές δεσμεύσεις. Σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον στενότητας των πόρων, τόσο φυσικών όσο και οικονομικών, όπου η ορθολογική αξιοποίηση αλλά και η γεω-οικονομία των πρώτων υλών αποκτά πρωτεύοντα ρόλο. Σε ένα περιβάλλον, που δεν είμαστε μόνοι μας, αλλά εντός της ΕΕ, γεγονός που αφενός μας υποχρεώνει σε σκληρή ανταγωνιστικότητα και αυστηρότατες νομοθετικές δεσμεύσεις αλλά τουλάχιστον μας διασφαλίζει σε σημαντικό βαθμό από τις συναλλαγματικές ανισορροπίες του παρελθόντος.

Επιπλέον, η ανάπτυξη αυτή πρέπει με κατάλληλες θεσμικές και άλλες παρεμβάσεις να υπερκεράσει ένα σύνολο από εγγενή προβλήματα και ιδιαιτερότητες που επηρεάζουν καθοριστικά τη χωροθέτηση και τη «βιώσιμη» διαχείριση των ορυκτών πόρων και των δραστηριοτήτων που αφορούν την εκμετάλλευσή τους.

Οι ιδιαιτερότητες των Ορυκτών Πόρων

Τέλος οι παρεμβάσεις αυτές για να καταστούν αποτελεσματικές και να επιτευχθεί ο στόχος, απαιτούν και την αρωγή των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον εξορυκτικό κλάδο της οικονομίας μας. Οι επιχειρήσεις πρέπει να προβαίνουν σε συνεχείς ποιοτικές αλλαγές, για να αντιστρέψουν το εν γένει κλίμα που υπάρχει στην κοινή γνώμη, η οποία συνδέει άμεσα τη μεταλλευτική και λατομική δραστηριότητα με την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, χρησιμοποιώντας φιλικές προς το περιβάλλον τεχνολογίες και αποκαθιστώντας ορθολογικά τους χώρους επέμβασης, δημιουργώντας ταυτόχρονα κατάλληλες συνθήκες έτσι ώστε οι χώροι αυτοί να μπορούν να αξιοποιηθούν προς όφελος των τοπικών κοινωνιών και του τόπου μας γενικότερα.

Προϋπόθεση επιτυχίας είναι η θετική και ειλικρινής πολιτική βούληση, που θα δημιουργήσει ένα ευνοϊκό περιβάλλον, με κατάργηση εμποδίων και αντικινήτρων, όπως τα πολλαπλά και αδιανόητα γραφειοκρατικά εμπόδια αλλά και η περιβαλλοντική υπερευαισθησία και οικο-υποκρισία που καταλήγει σε αναπτυξιακό αντικίνητρο.

Παρακάτω δίνονται ορισμένες ενδεικτικές παρεμβάσεις θεσμικού ή γενικότερου χαρακτήρα που θεωρούμε ότι απαιτούνται για την για την ενίσχυση του επενδυτικού κλίματος και γενικότερα την άσκηση πολιτικής στα θέματα του ορυκτού πλούτου.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.oryktosploutos.net , του Δρ. Πέτρου Τζεφέρη, 1/7/2017]

ΗΜΕΡΙΔΑ «ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ-ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ-ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ», ΑΙΘΟΥΣΑ ΓΕΡΟΥΣΙΑΣ, ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Στιγμιότυπο από την ομιλία του κου Μανιάτη στην εκδήλωση.

Ημερίδα διοργάνωσε στις 7/6/2017 η ΔΗΣΥ στη Βουλή των Ελλήνων, μαζί με τους βασικούς επιχειρηματικούς φορείς αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου της χώρας, καθώς και με τους κοινωνικούς φορείς που εκπροσωπούν τη νέα γενιά και τους συνταξιούχους, με θέμα: «Ορυκτός Πλούτος – Ασφαλιστικό Σύστημα – Απασχόληση».

“Αν θέλουμε να ξεφύγουμε από μνημόνια και δανειστές, πρέπει με καθαρό και σαφή τρόπο να εντοπίσουμε νέες πηγές εθνικού πλούτου και νέες προοπτικές δημιουργίας θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Οι ορυκτές πρώτες ύλες, τα εθνικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων, οι αγωγοί φυσικού αερίου και η μετεξέλιξη της χώρας στη μεγαλύτερη τεχνική βάση της Μεσογείου για κατασκευή, συντήρηση κι επιδιόρθωση εξεδρών άντλησης και αγωγών αποτελούν τη μεγάλη αναπτυξιακή πρόκληση για ένα άλλο παραγωγικό μοντέλο” ήταν η άποψη του Γιάννη Μανιάτη, πρ. υπουργού, βουλευτή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης (Δείτε εδώ το σχετικό βίντεο).

Αλλά και χωρίς να συμπεριληφθούν οι υδρογονάνθρακες, η Χώρα μας έχει μία μεγάλη ποικιλία ορυκτών πόρων (μεταλλεύματα, βιομηχανικά ορυκτά, μάρμαρα, αδρανή κλπ.) με πολλά από αυτά να κατέχουν πανευρωπαϊκή ή και παγκόσμια πρώτη θέση στις αλυσίδες αξίας και τα οποία αποτελούν βάση εφοδιασμού της εγχώριας μεταποιητικής βιομηχανίας.

Η μετατροπή των ορυκτών πόρων σε πλούτο απαιτεί κεφάλαια, εργατικό δυναμικό και επιχειρηματικότητα καθώς και σταθερό επενδυτικό κλίμα, αποτελεσματική χωροταξία και κανόνες αδειοδότησης, σταθερό φορολογικό καθεστώς και ασφάλεια δικαίου.

Ήδη με το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο η εξορυκτική βιομηχανία καταβάλει σημαντικά ποσά στο ελληνικό δημόσιο και την τοπική αυτοδιοίκηση με τη μορφή μισθωμάτων και τελών που μπορεί να ανέλθουν και μέχρι το 10% της αξίας των εξορυσσόμενων προϊόντων.

Ο εξορυκτικός κλάδος αποτελεί το 3.4% του ΑΕΠ, με δημιουργία αξίας ύψους €2.3 δις το 2014 και σημαντική αναπτυξιακή δυναμική λόγω της εξωστρέφειας του (50% των πωλήσεων εκτός Ελλάδας, 5% των ελληνικών εξαγωγών), ακολουθώντας τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης και συνυπάρχοντας αρμονικά και με άλλες χρήσεις γης ή οικονομικές δραστηριότητες (π.χ. τουρισμός).

Ο κλάδος απασχολεί άμεσα περίπου 25.000 εργαζόμενους και έμμεσα δημιουργεί περίπου 95.000 θέσεις εργασίας, στη συντριπτική τους πλειοψηφία πλήρους απασχόλησης και ασφάλισης και χωρίς να έχουν θιγεί από τα μέτρα εσωτερικής υποτίμησης.

Σημαντικό είναι ότι το μερίδιο της απασχόλησης στον κλάδο για το σύνολο της ελληνικής βιομηχανίας είναι 4.1% το 2014 με αυξητική τάση από το 2007 (1.9%), ενδεικτικό είναι ότι ο κλάδος απορροφά σημαντικό τμήμα της απασχόλησης που βρίσκεται σε αυξημένο κίνδυνο ανεργίας και συνεισφέρει ήδη σημαντικά στο υφιστάμενο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης.

Ο εξορυκτικός κλάδος συνεχίζει να επενδύει και να προγραμματίζει επενδύσεις ύψους €1.7 δις μέχρι το 2020, παρόλο που οι δείκτες αποδοτικότητα του βρίσκονται σε αρνητικό έδαφος από το 2010 και το 50% των επιχειρήσεων δεν είναι πλέον κερδοφόρες ,ενώ στα τελευταία χρόνια είναι πόλος έλξης ξένων άμεσων επενδύσεων.

Η αξιοποίηση των ορυκτών πόρων και η εξορυκτική βιομηχανία μπορεί να γίνει ατμομηχανή ενός νέου παραγωγικού προτύπου της χώρας που θα φέρει περισσότερες εξαγωγές, νέες επενδύσεις και θα δημιουργήσει ή θα διατηρήσει θέσεις απασχόλησης υψηλής ποιότητας που είναι και το ζητούμενο.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.oryktosploutos.net/, του Π. Τζεφέρη. 29/6/2017]

ΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ ΣΕ ΚΕΡΔΟΦΟΡΙΑ ΟΙ 40 ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΕΞΟΡΥΞΗΣ

EPA/VALE – HANDOUT EDITORIAL USE ONLY/NO SALES

Η εξορυκτική βιομηχανία αφήνει πίσω της τα χειρότερα και χαιρετίζει τη νέα εποχή ανάπτυξης και κερδών που απλώνεται μπροστά της. Τουλάχιστον αυτό δείχνει έρευνα της εταιρείας συμβούλων PwC. Οι 40 κορυφαίες εξορυκτικές του κόσμου ανέκαμψαν από τον πάτο των τελευταίων ετών, με τους ενισχυμένους ισολογισμούς του 2016 και την επιστροφή τους στην κερδοφορία να τους χαρίζουν τον απαραίτητο χώρο για μιαν ανάσα, αναφέρει σε έκθεσή της για τις παγκόσμιες τάσεις στην εξόρυξη η PwC.

Στην έκθεση εξετάζονται οι 40 μεγαλύτερες εταιρείες στον κάδο της εξόρυξης με βάση την κεφαλαιοποίησή τους την περίοδο 1 η Απριλίου του 2015 – 31 Δεκεμβρίου του 2016. Η πιο αξιοσημείωτη τάση που παρατηρείται είναι η επιστροφή στην κερδοφορία, με το Τορ 40 των εξορυκτικών να εμφανίζει αθροιστικά κέρδη 20 δισ. δολ. το 2016, έναντι απωλειών 28 δισ. δολαρίων το 2015.

Η αύξηση στις τιμές των εμπορευμάτων βοήθησε σχεδόν όλες τις εταιρείες του κλάδου, με αποτέλεσμα αύξηση της κεφαλαιοποίησης κατά 45%, στα 174 δια δολάρια, μέγεθος που πλησιάζει τα επίπεδα του 2014. Ωστόσο, οι κορυφαίες εξορυκτικές του πλανήτη κατάφεραν να αυξήσουν μόλις κατά 1 % τα έσοδα τους, παρά την ανάκαμψη στις τιμές των εμπορευμάτων. Στην αποπληρωμή χρέους θα πάει το νέο χρήμα.

 

[ΠΗΓΗ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ, 17/06/2017]

MIN-GUIDE:ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΙΑ ΚΑΙ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΟΡΥΚΤΩΝ, 18-19 MAY 2017 LULEÅ, SWEDEN

Το πρόγραμμα MIN-GUIDE (http://min-guide.eu) στοχεύει στην μελέτη της υφιστάμενης αλλά και σχεδιαζόμενης  πολιτικής στον τομέα των μεταλλευτικών και λατομικών δραστηριοτήτων στα κράτη μέλη της Ε.Ε. και στην κωδικοποίηση της σε μία ενιαία ηλεκτρονική πλατφόρμα/οδηγό.

Το 3ο εργαστήριο του προγράμματος [Λούλεο Σουηδίας, 18.05-19.05.2017] είχε ως θέμα την καινοτομία, τις ευνοϊκές πολιτικές και περιπτώσεις καλής πρακτικής στην επεξεργασία ορυκτών, την μεταλλουργία και την ανακύκλωση.

Πραγματοποιήθηκαν τρία παράλληλα εργαστήρια με αντικείμενο την επίδραση της πολιτικής στην καινοτομία:

  1. για την επεξεργασία των λατομικών Ο.Π.Υ,
  2. (ii) για την μεταλλουργία Ο.Π.Υ και
  3. (iii) για την ανακύκλωση-διαχείριση των αποβλήτων της επεξεργασίας Ο.Π.Υ.

Στην συνάντηση εκ μέρους του ΥΠΕΝ συμμετείχε η Δρ,  Δ. Λάμπου.

Για την μελέτη του ρόλου της υφιστάμενης ευρωπαϊκής/εθνικής πολιτικής στην αδειοδότηση καινοτόμων μεθόδων εμπλουτισμού των μεταλλευμάτων, παρουσιάστηκαν οι δραστηριότητες δύο εκ των ηγέτιδων Σουηδικών μεταλλευτικών εταιρειών, της BOLIDEN και της LKAB.

Η BOLIDEN εκτός της παραδοσιακής μεταλλουργίας Cu και Zn (μεταλλεία Aitik, Garpenberg, Tara, Myra Falls, Kevitsa, Kylylahti) εφαρμόζει καινοτόμα μέθοδο ανάκτησης μετάλλων Cu, Au, Ag, Zn από την τήξη των ανακυκλούμενων ηλεκτρικών/ηλεκτρονικών συσκευών (WEEE, δευτερογενής παραγωγή ΟΠΥ). Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ταξινόμηση-βάσει της οδηγίας 2008/98/EU – της παραγόμενης σιδηρούχου άμμου ως “απόβλητο” (και όχι ως “παραπροϊόν”) δημιουργώντας νομικό φραγμό τόσο στο στάδιο των αδειοδοτήσεων νέων εγκαταστάσεων όσο και στην εμπορική διάθεσή του στην αγορά.

Η LKAB είναι δημόσια εταιρεία πρωτοπόρος στην εξόρυξη και στην αυτοματοποιημένη επεξεργασία μεταλλεύματος Fe και η δεύτερη  παγκοσμίως παραγωγός pellets Fe (μεταλλεία Kiruna, Malmberget, Svappavaara )

Στο πλαίσιο διαχείρισης των αέριων ρύπων, έχει αναπτυχθεί ειδική πιλοτική μονάδα μείωσης των εκπομπών NOx μέσω της εκλεκτικής καταλυτικής αναγωγής ως αποτέλεσμα της ερευνητικής συνεργασίας με το πανεπιστήμιο και της οικονομικής υποστήριξης (~50%) μέσω εθνικών προγραμμάτων για τη βιομηχανία.

Ως ευνοϊκές στην καινοτομία παράμετροι αναφέρθηκαν:

  • η οδηγία 2016/2284/EU που αφορά τα εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών για ορισμένους ατμοσφαιρικούς ρύπους.
  • η δημιουργία πλατφόρμας (από ερευνητές πανεπιστημίων/βιομηχανίας, φορείς διοίκησης, τοπική κοινωνία) για την μετάδοση της τεχνογνωσίας και την ανάπτυξη κλίματος εμπιστοσύνης.
  • η δημιουργία δικτύου συνεργασίας βιομηχανιών για προβλήματα μεταλλουργίας.
  • η επανεξέταση των κριτηρίων για το χαρακτηρισμό αποβλήτων/παραπροϊόντων.

Το σύνολο των ομιλιών και παρουσιάσεων των εργαστηρίων θα αναρτηθεί εντός των επόμενων ημερών στην ιστοσελίδα του MIN-GUIDE (http://www.min-guide.eu/content/policy-laboratory-3)

Επιπλέον για την ενημέρωσή σας σημειώνεται ότι:

  • Το HORIZON 2020 χρηματοδοτεί ήδη  περισσότερα από 20 προγράμματα αναφορικά με την μεταλλουργική δραστηριότητα: Horizon 2020

[ΠΗΓΗ: http://www.oryktosploutos.net/, του Πέτρου Τζεφέρη, 3/6/2017]