Tag Archives: εξορυκτική βιομηχανία

ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Sustainable-Development-3Η δραστηριότητα της εξορυκτικής βιομηχανίας είναι από τη φύση της άρρηκτα συνδεδεμένη με την έννοια της βιώσιμης ανάπτυξης καθώς αφ΄ ενός εκμεταλλεύεται μη ανανεώσιμους φυσικούς πόρους και αφ΄ ετέρου πρέπει να εξασφαλίσει την προμήθεια αναγκαίων προς την κοινωνία υλικών και σε βάθος χρόνου, με κατάλληλη διασφάλιση αποθεμάτων για την κάλυψη των σημερινών αλλά και των μελλοντικών αναγκών της.

Αυτό απαιτεί ορθολογική διαχείριση των υπαρχόντων αποθεμάτων αλλά και έρευνα και ανάπτυξη της τεχνολογίας με στόχο αποδοτικότερους τρόπους εξόρυξης και επεξεργασίας, ανακάλυψη νέων κοιτασμάτων αλλά και νέων ορυκτών προϊόντων που σταδιακά αντικαθιστούν παλαιότερα ή νέων χρήσεων στα ήδη γνωστά προϊόντα. Εκτός αυτού για να είναι οι επιχειρήσεις του κλάδου οικονομικά βιώσιμες σε βάθος χρόνου, πρέπει να αγωνίζονται και για να εξασφαλίζουν την «κοινωνική άδεια» που θα τους επιτρέπει να λειτουργούν. Αυτό σημαίνει ότι και το περιβάλλον πρέπει να περιφρουρούν, ελαχιστοποιώντας το περιβαλλοντικό αποτύπωμα των δραστηριοτήτων τους και με τις τοπικές κοινωνίες να αναπτύσσουν σχέσεις βασισμένες στο αμοιβαίο και συλλογικό συμφέρον.

Με αυτά τα δεδομένα οι επιχειρήσεις του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων έχουν υιοθετήσει και δεσμευτεί σε Κώδικα 10 Αρχών Βιώσιμης Ανάπτυξης που προβλέπει τη συνεχή βελτίωση των επιδόσεών τους στον οικονομικό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό τομέα, απεικονίζοντας την εφαρμογή τους με αντίστοιχους μετρήσιμους δείκτες που δημοσιοποιούνται σε κάθε ετήσιο απολογισμό του Συνδέσμου.

  1. Ενσωματώνοντας αρχές βιώσιμης ανάπτυξης στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων των εταιριών-μελών μας.
  2. Εφαρμόζοντας αρχές και πρακτικές επιχειρηματικής ηθικής και σύγχρονα συστήματα εταιρικής διακυβέρνησης.
  3. Εκπληρώνοντας με συνέπεια τις θεσμοθετημένες υποχρεώσεις μας και παρέχοντας ορθή και συστηματική ενημέρωση και πληροφόρηση σε όσους επηρεάζονται ή επηρεάζουν τις δραστηριότητες των επιχειρήσεών μας.
  4. Επιδιώκοντας τον ειλικρινή διάλογο με όσους επηρεάζονται ή επηρεάζουν τις δραστηριότητες των επιχειρήσεών μας, με πνεύμα αμοιβαίας κατανόησης των απόψεων των διαφόρων μερών.
  5. Υιοθετώντας την ανάπτυξη και εφαρμογή ορθών και επιστημονικά θεμελιωμένων μεθόδων σχεδιασμού των εξορυκτικών δραστηριοτήτων για την αποτελεσματική προστασία του περιβάλλοντος, και για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας.
  6. Διευκολύνοντας και ενθαρρύνοντας τη σχεδίαση προϊόντων και διαδικασιών παραγωγής, τη χρήση και ανακύκλωση των προϊόντων μας και τη διάθεση των αποβλήτων, με υπεύθυνο τρόπο.
  7. Επενδύοντας σε φυσικούς, τεχνολογικούς, οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους με σκοπό την ανάπτυξη και συνεχή βελτίωση της αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας σε βάθος χρόνου.
  8. Επιδιώκοντας τη συνεχή βελτίωση των επιδόσεών μας στον τομέα της υγιεινής και ασφάλειας της εργασίας.
  9. Δημοσιοποιώντας στοιχεία για την παρακολούθηση της προόδου που αφορά στις οικονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιδόσεις του κλάδου, με ιδιαίτερη έμφαση στους τομείς της υγιεινής και ασφάλειας της εργασίας.
  10. Συμβάλλοντας οι επιχειρήσεις, ως «ενεργοί πολίτες», στην κοινωνική, οικονομική, πολιτιστική και θεσμική ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών στις οποίες δραστηριοποιούμαστε.

[ΠΗΓΗ: http://www.sme.gr]

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΕΞΟΡΥΞΗΣ;

large_cef08c55_aa3e_b209_fe81_32b0fab3fe51Η βιωσιμότητα ήταν πάντα ένα βασικό μέλημα στην εξορυκτική βιομηχανία και με την πάροδο του χρόνου θα συνεχίσει να διαμορφώνει αυτή την δραστηριότητα.

Η δραστηριότητα της εξορυκτικής βιομηχανίας είναι αναπόσπαστο μέρος της σύγχρονης ζωής, με τα ορυκτά και τα εμπορεύματα που εξορύσσονται σε όλο τον κόσμο παίζουν καθοριστικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τόσο οι κάθε λογής επιχειρήσεις όσο και οι καταναλωτές. Όπως όμως συμβαίνει και με κάθε κλάδο παροχής βασικών προϊόντων και υπηρεσιών, δίνεται ιδιαίτερη σημασία στις διαδικασίες και τις επιπτώσεις της λειτουργίας της τόσο από περιβαλλοντικής όσο και από οικονομικής άποψης.

Στοιχεία που συγκέντρωσε το Τμήμα Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (δες εδώ), δείχνουν πως, κατά τον 20ο αιώνα, η εξόρυξη δομικών ορυκτών αυξήθηκε κατά 34 φορές, ενώ εκείνη των μεταλλευμάτων και βιομηχανικών ορυκτών αυξήθηκαν 27 φορές, πράγμα που ξεπέρασε σημαντικά τον τετραπλασιασμό του παγκόσμιου πληθυσμού, ακόμα και την αύξηση κατά 24 φορές του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Τα αιώνια ερωτήματα

Η τόσο μεγάλη αύξηση της εξορυκτικής δραστηριότητας φυσικά ασκεί πίεση στους φυσικούς πόρους και δημιούργησε ερωτήματα γύρω από θέματα βιωσιμότητας, αλλά το γεγονός είναι ότι οι βιώσιμες πρακτικές αποτελούν ένα σημαντικό ζήτημα στον τομέα της εξόρυξης, απασχολώντας την εδώ και καιρό, και συγκεκριμένα περισσότερο από τα τελευταία 50 χρόνια.

Σε έναν κλάδο όπου λαμβάνουν χώρα εξελίξεις σε διάρκεια δεκαετιών και αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα μπορεί να αποδώσουν καρπούς σε μισό αιώνα, είναι απαραίτητο να ληφθεί υπόψη η δυνητική επίπτωση κάθε κίνησης.

Μια παγκόσμια έκθεση που πραγματοποιήθηκε από την γνωστή εταιρία υπηρεσιών Deloitte (δες εδώ) σχετικά με τις συνεχείς προκλήσεις και τους περιορισμούς που επηρεάζουν τη βιωσιμότητα στον τομέα της εξόρυξης διαπίστωσε ότι η συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση για εξόρυξη πόρων παραμένει ένα σημαντικό πρόβλημα, καθώς και την κατανάλωση πόρων όπως η ενέργεια και το νερό, οι οποίοι απαιτούνται κατά τη διαδικασία εξόρυξης.

Η παραγόμενη ρύπανση που προκαλείται από τη διαδικασία εξόρυξης, πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη και να αποτελέσει αντικείμενο σκέψης, τόσο για μεγάλης κλίμακας, πολυεθνικές εταιρείες, καθώς και για επιχειρήσεις μικρότερης κλίμακας.

Σε πολλές περιπτώσεις, η βιωσιμότητα της εξόρυξης μπορεί να ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με τον κλάδο, αλλά ανεξάρτητα από τις διαδικασίες και τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται και εφαρμόζονται, οι δραστηριότητες αυτές εξακολουθούν να συνδέονται με αρνητικές περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις σε ορισμένες αγορές.

Η εξέλιξη των προκλήσεων

Η απανταχού παρούσα πρόκληση για τον τομέα είναι η ενίσχυση των σχέσεων με τις τοπικές κοινωνίες και η ενίσχυση της σημασίας της εξόρυξης τόσο για το εισόδημα όσο και για την απασχόληση σε πολλές χώρες.

Η μη ανανεώσιμη φύση των εξορυσσόμενων πόρων είναι επίσης σε αντίθεση με την αειφορία, η οποία επεξηγεί περαιτέρω πόσο κρίσιμη παραμένει η αποτελεσματική χρήση των πόρων για την ανάπτυξη.

Φυσικά, οι ερωτήσεις γύρω από το πώς μπορεί να μεγιστοποιηθούν τα αναπτυξιακά οφέλη της εξόρυξης, με την παράλληλη συμβολή της τόσο στην περιβαλλοντική και κοινωνική βιωσιμότητα δεν είναι κάτι καινούργιο.

Ο προβληματισμός αυτός είδε τα φώτα της δημοσιότητας στο «Σχέδιο Εφαρμογής του Γιοχάνεσμπουργκ», (δες εδώ) το οποίο συμφωνήθηκε στην Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για την Αειφόρο Ανάπτυξη του 2002, όπου εντοπίστηκαν τρεις τομείς προτεραιότητας, συμπεριλαμβανομένων της αντιμετώπισης των επιπτώσεων στο περιβάλλον, την οικονομία, την υγεία και την κοινωνία, αλλά και τα οφέλη της εξόρυξης σε όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής, καλύπτοντας θέματα όπως η υγεία και η ασφάλεια των εργαζομένων.

Ένας άλλος βασικός στόχος που περιεγράφηκε ήταν να ενισχυθεί η συμμετοχή των ενδιαφερομένων μερών, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών κοινοτήτων και –εξίσου κρίσιμο– να προωθηθούν βιώσιμες πρακτικές εξόρυξης μέσα από την παροχή χρηματοοικονομικής, τεχνικής και υποστηρικτικής τεχνογνωσίας σε όλες τις χώρες.

Βασικές πρακτικές

Βασικά, οι πρακτικές που θα είναι κεντρικής σημασίας για τη διατήρηση και τη βελτίωση της βιωσιμότητας της παγκόσμιας εξορυκτικής δραστηριότητας είναι η διαχείριση και μείωση της ενέργειας και των πόρων που χρησιμοποιούνται στην εξόρυξη υλικών.

Αν και νέα κοιτάσματα ανακαλύπτονται και τα μέσα εξόρυξης των υλικών εξελίσσονται, η φύση της εργασίας μπορεί να έχει ένα σημαντικό αριθμό επιπτώσεων για τη γύρω περιοχή τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα. Αυτό απαιτεί τη χρήση των πλέον αποτελεσματικών μεθόδων και μηχανημάτων, καθώς και προσεγγίσεις προς την κατεύθυνση μείωση της χρήσης νερού και ενέργειας.

Η ελαχιστοποίηση της χρήσης του νερού για μεταλλευτική δραστηριότητα -και μπορεί να επηρεάσει τόσο την ποσότητα όσο και την ποιότητα του διαθέσιμου προς τα κατάντι νερού- έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα αποτελεσματικό σε χώρες όπως ο Καναδάς, όπου τα στοιχεία από την Εθνική Στρογγυλή Τράπεζα για το Περιβάλλον και την Οικονομία (δες εδώ) δείχνουν ότι πρόσληψη νερού που χρησιμοποιείται στον τομέα της εξόρυξης μειώθηκε κατά ένα τρίτο σε μόλις δέκα χρόνια.

Η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας είναι επίσης υψίστης σημασίας όσον αφορά τις επιπτώσεις της εξορυκτικής βιομηχανίας. Εκτιμάται ότι τρία τοις εκατό της παγκόσμιας ενέργειας χρησιμοποιείται για την εξόρυξη των φυσικών πρώτων υλών, ενώ η χρήση των εδαφών παραμένει ένα σημαντικό θέμα, αφού η χρησιμοποιούμενη γη θα μπορούσε ενδεχομένως να καταληφθεί από βλάστηση.

Η χρήση της τεχνολογίας μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη μείωση των επιπτώσεων της εξορυκτικής βιομηχανίας στον πλανήτη, τόσο μακροπρόθεσμα όσο και βραχυπρόθεσμα. Σήμερα, αισθητήρες μπορούν και αναγνωρίζουν το υλικό-στόχο, σύμφωνα με τυπικά χαρακτηριστικά όπως το χρώμα, ατομική πυκνότητα, η διαφάνεια και η αγωγιμότητα και στη συνέχεια εξορύσσεται επιλεκτικά χρησιμοποιώντας π.χ. ένα παλμό πεπιεσμένου αέρα για την ελαχιστοποίηση των αποβλήτων. Μεγάλη έμφαση δίνεται στη μείωση της κατανάλωσης νερού και ενέργειας κατά το σχεδιασμό των σύγχρονων μηχανημάτων εξόρυξης.

Η βιωσιμότητα εξακολουθεί να είναι στο επίκεντρο της εξορυκτικής βιομηχανίας, και η διατήρηση αυτής της στάσης θα διασφαλίσει ότι οι νέες μέθοδοι εξόρυξης συνοδεύονται πλέον από αειφορικές διαδικασίες που βοηθούν να διατηρηθεί η ακεραιότητα της περιοχής που εξορύσσεται και του τοπικού πληθυσμού της και να προσφέρει απτά κοινωνικά και επιχειρηματικά οφέλη.

[ΠΗΓΗ: http://www.miningglobal.com/, του Tord Svensson, 21/0/2017]

ΚΑΜΨΗ 2,8% ΣΤΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΤΖΙΡΟ – ΑΝΟΔΟΣ 21,7% ΓΙΑ ΟΡΥΧΕΙΑ & ΛΑΤΟΜΕΙΑ

dsc00238-aekkΜείωση της τάξεως του 2,8% εμφάνισε ο δείκτης κύκλου εργασιών στη βιομηχανία κατά τον μήνα Οκτώβριο. Το ποσό μπορεί να είναι αρνητικό, είναι όμως αισθητά μικρότερο σε σχέση με το αντίστοιχο που καταγράφηκε τον Οκτώβριο του 2015 συγκριτικά με τον αντίστοιχο μήνα του 2014. Μειωμένος πάντως ήταν ο δείκτης συγκριτικά με τον Σεπτέμβριο καθώς έκλεισε με πτώση της τάξεως του 9,7%. Ο μέσος δείκτης του 12μήνου Νοεμβρίου 2015 Οκτωβρίου 2016, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δείκτη του δωδεκαμήνου Νοεμβρίου 2014 Οκτωβρίου 2015, παρουσίασε μείωση κατά 6,8% έναντι μείωσης 9,9% που σημειώθηκε από τη σύγκριση των αντιστοίχων προηγούμενων 12μηνων. Η μείωση του γενικού δείκτη κατά 2,8% τον φετινό Οκτώβριο συγκριτικά με τον αντίστοιχο περσινό προήλθε:

  1. Από τη μείωση κατά 3,2% του δείκτη κύκλου εργασιών μεταποιητικών βιομηχανιών. Στη μείωση αυτή συνέβαλαν κυρίως οι μειώσεις των δεικτών των κλάδων: ποτών, χημικών προϊόντων, βασικών φαρμακευτικών προϊόντων και σκευασμάτων, προϊόντων από ελαστική και πλαστική ύλη και μηχανημάτων και ειδών εξοπλισμού.
  2. Από τη μείωση κατά 4,6% του δείκτη κύκλου εργασιών εγχώριας αγοράς και από τη μείωση κατά 0,3% του δείκτη κύκλου εργασιών εξωτερικής αγοράς. Η μείωση του δείκτη εγχώριας αγοράς προήλθε κυρίως από τις μειώσεις στους κλάδους ποτών, χημικών προϊόντων, βασικών φαρμακευτικών προ ιόντων και σκευασμάτων και προ ιόντων από ελαστική και πλαστική κλπ. Επίσης καταγράφηκε μείωση 1,5% στον δείκτη κύκλου εργασιών ορυχείων λατομείων, με τη μεγαλύτερη μείωση να εντοπίζεται στον κλάδο εξόρυξης άνθρακα και λιγνίτη. Όσον αφορά τον δείκτη εξωτερικής αγοράς, η μικρή μείωση του προήλθε κυρίως από τη μείωση κατά 1,2% του δείκτη κύκλου εργασιών των μεταποιητικών βιομηχανιών (τρόφιμα, είδη ένδυσης, χημικά προϊόντα, βασικά μέταλλα και μηχανήματα), ενώ ενισχύθηκε από την αύξηση κατά 42,9% του δείκτη ορυχείων και λατομείων.

Αύξηση της τάξεως του 21,7% παρατηρήθηκε στον δείκτη κύκλου εργασιών ορυχείων και λατομείων. Στην αύξηση αυτή συνέβαλαν κυρίως οι αυξήσεις στους κλάδους εξόρυξης μεταλλούχων μεταλλευμάτων και άλλων εξορυκτικών και λατομικών δραστηριοτήτων.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 21/12/2016]

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΜΕ: «ΟΙ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ, ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΙΓΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΕΙΩΣΑΝ ΜΙΣΘΟΥΣ»

fa7286b2ade846c88d115260b65fb917Στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η εξορυκτική βιομηχανία, αλλά και στη μεγάλη συνεισφορά της στην ελληνική οικονομία αναφέρεται σε συνέντευξή του στο Capital.gr, ο πρόεδρος του Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ) Aθανάσιος Κεφάλας. Όπως τονίζει, ο συγκεκριμένος κλάδος, που απασχολεί περισσότερους από 16.000 εργαζόμενους, είναι από τους λιγοστούς, στην Ελλάδα, που δεν προχώρησε σε μειώσεις μισθολογικών αποδοχών, εξακολουθώντας να αναζητά νέα “ταλέντα”.

Να σημειωθεί ότι ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ) εκπροσωπεί τις μεγαλύτερες ελληνικές εταιρείες εξόρυξης, αντιπροσωπεύοντας το 90% της συγκεκριμένης δραστηριότητας. Ορισμένα από τα μέλη του είναι οι εταιρείες Δελφοί Δίστομο, ΕΛΜΙΝ, Ευρωπαϊκοί Βωξίτες, Ελληνικοί Λευκόλιθοι, ΛΑΡΚΟ, Αλουμίνιον της Ελλάδος, Imerys, Παυλίδης στον κλάδο των μαρμάρων, μεγάλοι όμιλοι παραγωγής τσιμέντου, όπως οι Τιτάν και Lafarge και το εξορυκτικό τμήμα της ΔΕΗ.

Συνέντευξη στον Δημήτρη Δελεβέγκο

– Όσοι δεν παρακολουθούν τη δραστηριότητα των ελληνικών μεταλλευτικών εταιρειών, ενδεχομένως να θεωρούν ότι ο συγκεκριμένος κλάδος έχει αποδυναμωθεί.

H εξορυκτική δραστηριότητα αποτελεί σημαντικό κομμάτι της οικονομικής δραστηριότητας. Σύμφωνα με τον ΙΟΒΕ, αντιπροσωπεύει το 3,4% του ΑΕΠ με τη συνεισφορά του να διαμορφώνεται στα 6,2 δισ. ευρώ, από τα οποία  δύο δισ. αφορούν την Περιφέρεια Αττικής. Η συμβολή του, που είναι ύψους 1 δισ. ευρώ, είναι σημαντική στις ελληνικές εξαγωγές, των οποίων το μέγεθος, εάν αφαιρέσουμε τα πετρελαιοειδή, ανέρχεται σε περίπου 15 δισ. ευρώ. Ο κλάδος συνεχίζει να επενδύει και να προσελκύει σημαντικούς επενδυτές στην Ελλάδα, όπως οι γαλλικοί όμιλοι Imerys, Keneos και Lafarge, λαμβάνοντας ψήφο εμπιστοσύνης από τους ξένους επενδυτές, σε μία δυσμενή συγκυρία.

– Ο κλάδος διαθέτει επενδυτικό πρόγραμμα;

Σύμφωνα με μελέτη του ΣΕΒ, υφίσταται επενδυτικό κενό 100 δισ. ευρώ. Το μέγεθος αυτό προκύπτει από τη διαφορά της αξίας των επενδύσεων και των αποσβέσεων που ανέρχεται σε περίπου 15 δισ. ευρώ και αφορά τα τελευταία επτά χρόνια της κρίσης. Με στόχο να συμβάλουμε, από την πλευρά μας, στην κάλυψη του κενού αυτού, προγραμματίζουμε, μέσα στην επόμενη πενταετία, επενδύσεις, ύψους 1,7 δισ. ευρώ, για την ανάπτυξη καινούργιων μεταλλείων, τον εκσυχρονισμό γραμμών παραγωγής, την αξιοποίηση παραπροϊόντων των διεργασιών, τη συντήρηση των υφιστάμενων εγκαταστάσεων και, βέβαια, την αποκατάσταση του φυσικού τοπίου.

– Πάντως, παρά την μεγάλη συμβολή στην οικονομία, οι εκπρόσωποι του πολιτικού κόσμου δεν φαίνεται να στηρίζουν τόσο θερμά τον μεταλλευτικό κλάδο.

Στη χώρα μας η επιχειρηματικότητα έχει δυσφημιστεί, αποθαρρύνοντας τις εκδηλώσεις δημόσιας στήριξης ιδίως όταν πρόκειται για ιδιωτικές επενδύσεις. Από την άλλη πλευρά, σε εγκαίνια δικών μας έργων, έχει καταγραφεί η παρουσία κυβερνητικών στελεχών. Αναμφισβήτητα, υπάρχει μία διστακτικότητα ως προς τη στήριξη των συγκεκριμένων επενδύσεων που προέρχεται από το γεγονός ότι η εξορυκτική βιομηχανία παρότι είναι σημαντική, δεν είναι ελκυστική και συνδέεται με το δόγμα “notinmybackyard”, δηλαδή “όχι στην αυλή μου”.  Στο πλαίσιο αυτό, βασική αποστολή του ΣΜΕ είναι να καταδείξει την μεγάλη συμβολή του κλάδου που δημιουργεί θέσεις εργασίας στην Περιφέρεια, έχει εκσυγχρονιστεί τεχνολογικά, με τους καθετοποιημένους σύγχρονους ομίλους να θέτουν σε υψηλή προτεραιότητα ζητήματα που άπτονται της αποκατάστασης του φυσικού τοπίου και της προστασίας του περιβάλλοντος.

– Κατά πόσο η επιβολή των κεφαλαιακών ελέγχων αποτέλεσε τροχοπέδη;

Η υλοποίηση των επενδύσεων στον κλάδο μας δεν υποφέρει από τα capitalcontrols, αλλά από τις μακρές γραφειοκρατικές διαδικασίες. Απαιτούνται πέντε χρόνια για να υλοποιηθεί μία επένδυση, η οποία, ακόμη και όταν ολοκληρωθεί, βρίσκεται αντιμέτωπη με τον πέλεκυ της ανασφάλειας δικαίου. Ο εξορυκτικός κλάδος έχει πολύ μεγάλη ιστορία, έχοντας μάθει να περιμένει, να επιμένει, και να υπομένει. Ωστόσο, οι αγορές δεν περιμένουν και εάν το προϊόν δεν βγει στην ώρα του, κάποιος άλλος θα το βγάλει.

– Πόσος χρόνος απαιτείται για να πραγματοποιηθεί μία επένδυση; 

Η έγκριση μίας μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων απαιτεί, κατά μέσο όρο, περίπου δύο έως τρία χρόνια, ενώ, σε ορισμένες περιπτώσεις, απαιτούνται έως και έξι χρόνια. Αυτό, τη στιγμή που η νομοθεσία προβλέπει την ολοκλήρωση της σύνταξης μίας μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων μέσα σε 90 ημέρες και όταν σε γειτονικές χώρες, η διαδικασία απόκτησης μεταλλευτικής άδειας δεν διαρκεί περισσότερο από τρεις έως έξι μήνες. Ως αποτέλεσμα, διαθέτουμε ανταγωνιστικό μειονέκτημα. Να σημειώσουμε ότι παρά τη διάχυτη θεώρηση πως η ιδιωτική πρωτοβουλία αντιμάχεται το Δημόσιο, εμείς παρατηρούμε ότι οι δημόσιες υπηρεσίες έχουν απογυμνωθεί από στελεχιακό δυναμικό με ικανότητες και εμπειρία. Είμαστε, λοιπόν, υπέρ μίας αποτελεσματικής δημόσιας διοίκησης, προκειμένου να εξασφαλίζεται ο ολοκληρωμένος χαρακτήρας του ελέγχου των δραστηριοτήτων μας.

– Από τι πάσχει ο μεταλλευτικός κλάδος; 

Η Ελλάδα υπήρξε η τέταρτη χώρα που το 2012 συγκρότησε Εθνική Πολιτική για την Αξιοποίηση των Ορυκτών Πρώτων Υλών, ακολουθώντας την κατεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την απεξάρτηση της χώρας από εισαγόμενους πόρους. Ωστόσο, η εθνική αυτή πολιτική έχει μείνει στα χαρτιά. Το γεγονός αυτό έρχεται να προστεθεί στα προβλήματα που σχετίζονται με τη χωροταξία, το μακρύ διάστημα αδειοδότησης, την ανασφάλεια δικαίου, το ασταθές φορολογικό καθεστώς και την απουσία κινήτρων για την υλοποίηση επενδύσεων. Αγκυλώσεις, επίσης, υπάρχουν ως προς την εξασφάλιση πιστοποίησης χειριστών κινητών μηχανημάτων για την οποία απαιτούνται έως τρία χρόνια ή μπορεί να μην ολοκληρωθεί ποτέ όταν πρόκειται για βαρέα οχήματα, τη στιγμή που στη Βουλγαρία η συγκεκριμένη διαδικασία δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες.

– Συνάδει η προστασία του περιβάλλοντος με την εξορυκτική δραστηριότητα; 

Διαχρονικά, η εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού συνδέεται με την καλλιέργεια και την εξόρυξη. Δεν είναι τυχαίο ότι οι διακριτές μεταβολές της ανθρωπότητας είναι συνδεδεμένες με την εξόρυξη, που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης δραστηριότητας. Ωστόσο, οι επιπτώσεις στο φυσικό τοπίο, λόγω της προόδου της τεχνολογίας και των μεθόδων αποκατάστασης του φυσικού τοπίου είναι προσωρινές.

Εξάλλου, μελέτες του Πανεπιστήμιου Αθηνών καταδεικνύουν ότι, όπου η αποκατάσταση γίνεται σωστά, οι κοινωνίες κλίμακας αναπτύσσονται ραγδαία. Η πρόκληση για εμάς δεν είναι η επαναφορά των φυσικών χαρακτηριστικών, αλλά να οδηγηθούμε στην αξιοποίηση μετά την μεταλλευτική δραστηριότητα. Υπάρχει η εντύπωση ότι όταν μία εξορυκτική βιομηχανία ολοκληρώνει το έργο της, αφήνει μία τρύπα στην κοινωνία και τη γη κάτι που δεν συμβαίνει, με δεδομένη την πρόοδο των τεχνολογικών μεθόδων αποκατάστασης του φυσικού τοπίου.

Για παράδειγμα στην Μήλο δημιουργήσαμε έναν αμπελώνα στη θέση ενός ορυχείου. Ένα μουσείο με 10.000 επισκέψεις το χρόνο έχει αντικαταστήσει μία παλιά στοά από εκμεταλλεύσεις βωξίτη και στην Μήλο έχει δημιουργηθεί συνεδριακό κέντρο στη θέση εργοστασίου επεξεργασίας Καολίνη. Επομένως, μπορούν να συνυπάρξουν η προστασία του περιβάλλοντος με την εξορυκτική δραστηριότητα, η οποία συνδέεται άρρηκτα με την υιοθέτηση μέτρων για την ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων στο φυσικό τοπίο.

– Οιμεταλλευτικές εταιρείες προσλαμβάνουν;

Είμαστε από τους λιγοστούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας που δεν προχώρησε σε μείωση μισθών ή οριζόντια αναπροσαρμογή αποδοχών. Ταυτόχρονα, ο εξωστρεφής χαρακτήρας των δραστηριοτήτων μας, μας επιτρέπει να μην είμαστε αναγκασμένοι να προχωρούμε σε μισθολογικές μειώσεις. Έτσι, προσλαμβάνουμε, καθώς αναζητούμε ανθρώπους με καινούργιες δεξιότητες και επιθυμούμε να δώσουμε ευκαιρίες σε νέους εργαζόμενους. Στο πλαίσιο αυτό, υλοποιήσαμε το πρόγραμμα “Μηχανικοί στην Πράξη” της Αλουμίνιον, όπως και αντίστοιχη πρωτοβουλία της Imerys. Και διατηρούμε, και εκπαιδεύουμε και δίνουμε ευκαιρίες. Η ελληνική εξορυκτική βιομηχανία  απασχολεί, άμεσα, λίγο παραπάνω από 16.000 άτομα, ενώ η επιγενόμενη απασχόληση ανέρχεται σε περίπου  180.000 θέσεις εργασίας.

– Υπάρχει ζήτηση για εργασία στις μεταλλευτικές εταιρείες από νέους εργαζόμενους ; 

Σταδιακά καταγράφουμε μεταστροφή του ενδιαφέροντος νέων ανθρώπων για εργασία στις εταιρείες του κλάδου μας. Και σε μία συγκυρία όπου τουλάχιστον το 50% των νέων μαστίζεται από ανεργία, αποτελούμε τον μοναδικό φωτεινό πόλο στο σκοτάδι της ανεργίας, με τον μεταλλευτικό κλάδο να επιτρέπει σε νέους επιστήμονες να κάνουν διεθνή καριέρα, αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία στην Ελλάδα.   Η αυτοματοποίηση των εργοστασίων μας, ο σύγχρονος εξοπλισμός, η εκπαίδευση του προσωπικού σε   σε σχήματα σύγχρονου management και η εξωστρέφεια είναι χαρακτηριστικά που προσελκύουν τους νέους υποψήφιους εργαζόμενους.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, 27/10/2016]

ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΥ Η ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ (!)

0a535424602e4dbbbbc2f968acc7d6c0Προ δυσάρεστης έκπληξης βρέθηκαν οι εταιρείες του εξορυκτικού κλάδου, όταν διαπίστωσαν πως εξαιρούνται από τον νέο αναπτυξιακό νόμο. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των βιομηχάνων η απόφαση αυτή βασίστηκε στον πρόσφατο κανονισμό της E.Ε. 2014 για ισορροπία στην εξαίρεση από τις ενισχύσεις του χάλυβα και του άνθρακα. Όπως τονίζουν πρόκειται για μια εξέλιξη αρνητική που δείχνει την αντίφαση συνολικά της Ευρώπης απέναντι στην άποψη περί ανάπτυξης, ειδικά του πρωτογενούς τομέα και του εξορυκτικού κλάδου. Η απόφαση αυτή, συμπληρώνουν, έρχεται να προσθέσει ένα ακόμη πρόβλημα ειδικά στις ελληνικές εξορυκτικά επιχειρήσεις που πλήττονται από τη γραφειοκρατία και τη νομική ασάφεια στην αδειοδότηση έρευνας και εκ μετάλλευσης των λατομικών προϊόντων εξαιτίας της έλλειψης λατομικού νόμου, που σβήνεται και γράφεται από το 2003.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 16/09/2016]

ΜΕ ΥΨΗΛΟ ΔΕΙΚΤΗ ΕΞΩΣΤΡΕΦΕΙΑΣ Η ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

Kassandra7«Η ευκολία πρόσβασης σε λιμάνια και σε υδάτινες μεταφορές λόγω της εκτεταμένης ακτογραμμής της Ελλάδας και η κομβική γεωγραφική θέση της χώρας αποτελούν τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της εξορυκτικής βιομηχανίας».

Έντονα εξωστρεφής και με ισχυρή διεθνή παρουσία ο κλάδος της εξορυκτικής βιομηχανίας συμβάλλει καθοριστικό στην αξιοποίηση των εγχώριων πόρων και στην ενδυνάμωση της ελληνικής βιομηχανίας. Όπως τονίζουν τα στελέχη του χώρου, η εξωστρέφεια της εγχώριας εξορυκτικής βιομηχανίας βασίζεται στα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα που διαθέτει ο κλάδος, ιδιαίτερα όσον αφορά την ευκολία πρόσβασης σε λιμάνια και σε υδάτινες μεταφορές (λόγω της εκτεταμένης ακτογραμμής της Ελλάδας), αλλά και όσον αφορά την κομβική γεωγραφική θέση της χώρας. Ωστόσο, όπως τονίζουν, n έλλειψη βασικών υποδομών κυρίως σε σιδηροδρομικές μεταφορές επηρεάζει καταλυτικά το τελικό αποτέλεσμα των εξαγωγών του κλάδου. Και συμπληρώνουν πως n βελτίωση της σιδηροδρομικής σύνδεσης μεταξύ των εγκαταστάσεων παραγωγής της εξορυκτικής βιομηχανίας και των εγχώριων λιμανιών, αλλά και των βιομηχανικών κέντρων στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη εκτιμάται ότι μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην περαιτέρω εξωστρέφεια και ανάδειξη του κλάδου στον παγκόσμιο εμπορικό χάρτη.

Συνολικά την περίοδο 2008 -2014 η αξία των εξαγωγών των κλάδων που συμμετέχουν στην εξορυκτική βιομηχανία, με βάση το διευρυμένο δείγμα δραστηριοτήτων στη βάση δεδομένων της Eurostat, πλησιάζει τα 10,1 δισ.ευρώ. Τα προϊόντα της εξορυκτικής βιομηχανίας βρίσκονται στην τέταρτη θέση, μετά τα αγροτικά προϊόντα ( 26%), τα χημικά προϊόντα (16%) και τα μηχανήματα (13%). Τέλος, εκτιμάται ότι n παρουσία του κλάδου στο εξωτερικό εμπόριο της χώρας παρέμεινε σημαντική και το 2015, με την αξία των εξαγωγών να πλησιάζει το 50% των συνολικών πωλήσεων.

Σύμφωνα με τη μελέτη του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων σε συνεργασία με το ΙΟΒΕ (2016), βασικό εξαγωγικό προορισμό των προϊόντων της εξορυκτικής βιομηχανίας αποτελούν οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διατηρώντας το μερίδιό τους σε επίπεδα υψηλότερα του 50% επί του συνόλου της αξίας των εξαγωγών. Μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος αναδεικνύεται η Ιταλία, που απορροφά περίπου το 17% της αξίας των εξαγωγών του κλάδου. Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι υψηλό είναι και το μερίδιο ( 19%) της αξίας των εξαγωγών σε προορισμούς με μικρή αξία εξαγωγών, γεγονός που εν μέρει υποδηλώνει την υψηλή γεωγραφική διασπορά των εξαγωγών του κλάδου. Η δεκάδα των αγορών προορισμών αποτελείται από τις Ιταλία, Γερμανία, Ην. Βασίλειο, Γαλλία, Κίνα, Τουρκία, ΗΠΑ, Βουλγαρία, Ρουμανία, Πολωνία.

Σε επίπεδο προϊόντων, περίπου το 1/5 της συνολικής αξίας των εξαγωγών καταλαμβάνουν το καθένα από τα 3 προϊόντα με υψηλότερο μερίδιο στις εξαγωγές (το τσιμέντο, το αλουμίνιο και το νικέλιο), με τα μάρμαρα και την αλουμίνα να ακολουθούν με περίπου 10% αμφότερα, ενώ σημαντική συνεισφορά έχουν και τα παραγόμενα προϊόντα από λευκόλιθο (πυρίμαχες μάζες, δίπυροςμαγνησία και καυστική μαγνησία). Αναλυτικά, το χρονικό διάστημα 2008 -2012, πρώτο εξαγωγικό προϊόν αποτελούσε το νικέλιο, το 2013 ήταν μια σημαντική χρονιά για το τσιμέντο, καθώς ανέκαμψε από μια έντονη μείωση (43% το 2011 σε σχέση με το 2010).

Αξιοσημείωτη ήταν n ανοδική τάση στην αξία των εξαγωγών στα μάρμαρα. Στον αντίποδα, εξασθένηση των εξαγωγών βωξίτη παρατηρήθηκε το 2013, ενώ χωρίς σημαντικές μεταβολές καταγράφεται n εξαγωγική δραστηριότητα στα υπόλοιπα βιομηχανικά ορυκτά. Όσον αφορά το μερίδιο των προϊόντων στις εξαγωγές το 2013, το μεγαλύτερο ποσοστό καταλαμβάνουν το τσιμέντο με 20% και ακολουθούν το αλουμίνιο και το νικέλιο με 19% αμφότεροι.

Η προοπτική για το 2016

Αναφορικάμε την προοπτική του κλάδου, για το 2016 αναμένεται μικρή αύξηση της παραγωγής στα μεταλλικά και βιομηχανικά ορυκτά και στα μάρμαρα από τη μια πλευρά, και μικρή υποχώρηση στο τσιμέντο και τα ενεργειακά ορυκτά, από την άλλη. Ισχυρότερη αύξηση και αντίστροφη της αρνητικής τάσης αντίστοιχα αναμένεται από το 2017 με αποτέλεσμα το επίπεδο παράγωγης το 2020 στο σύνολο της εξορυκτικής βιομηχανίας να είναι αυξημένο κατά 13,6% σε σχέση με το 2014, εφόσον όμως επαληθευτούν οι αναπτυξιακές προοπτικές της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και διασφαλιστεί η επενδυτική ομαλότητα στη χώρα.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, της Λέττας Καλαμαρά, 17/08/2016]

Η ΕΛΜΙΝ ΒΩΞΙΤΕΣ ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΚΗ ΑΓΟΡΑ: ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΗ ΣΑΡΔΗΝΙΑ

page12-_dsc7699-copyΣε συμφωνία για την αξιοποίηση των κοιτασμάτων βωξίτη της Σαρδηνίας προχώρησε η εταιρεία ΕΛΜΙΝ Βωξίτες (μετονομασία της Ευρωπαϊκοί Βωξίτες μετά την απορρόφηση της από την ΕΛΜΙΝ). Όπως τονίζει η διοίκηση της εταιρείας, η συμφωνία με τους κρατικούς φορείς της Σαρδηνίας για τα συγκεκριμένα μεταλλεία είναι δεκαετούς διάρκειας και αναμένεται να αυξήσει τουλάχιστον κατά 15% την παραγωγή της ελληνικής εταιρείας. Στόχος της είναι να αξιοποιήσει ακόμη περισσότερα την καλή πορεία του βωξίτη στη διεθνή αγορά, με αύξηση των εξαγωγών της και άνοιγμα σε νέες αγορές. Εξάγει ήδη σε 20 χώρες και σε τέσσερις ηπείρους (Ευρώπη, Ασία, Αφρική και Αμερική). Το 2015 ΕΛΜΙΝ και Ευρωπαϊκοί Βωξίτες παρήγαγαν 1,2 εκατ. τόνους βωξίτη και για το 2016 οι εκτιμήσεις δείχνουν πως nσυνολική παραγωγή τους θα κινηθεί σε αντίστοιχα επίπεδα. Συμφωνά με τη διοίκηση, στους στόχους της εταιρείας για το 2016 περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, η βελτίωση των οικονομικών της επιδόσεων, καθώς και η εξομάλυνση της επιχειρηματικής της δραστηριότητας.

Η εταιρεία ΕΛΜΙΝ Βωξίτες Α.Ε. (το σχήμα που προέκυψε από την απορρόφηση της Ευρωπαϊκοί Βωξίτες από την ΕΛΜΙΝ) διαθέτει μεταλλευτικές παραχωρήσεις στους νομούς Αττικής, Βοιωτίας, Εύβοιας, Φθιώτιδας και Φωκίδας, με εξαιρετικό μεταλλευτικό δυναμικό και τέσσερα ιδιόκτητα λιμάνια (δύο από τα οποία είναι ενεργά). Βάσει της έκθεσης πεπραγμένων του ΣΜΕ, οι συνολικές επενδύσεις της εταιρείας για το έτος 2015 ανήλθαν συνολικά σε 14 εκατ. ευρώ, ενώ για το 2016 αναμένεται να απορροφήσει 15 εκατ. ευρώ.

Συνάντηση στοΥΠΕΝ

Στο μεταξύ, στο πλαίσιο εξομάλυνσης του επιχειρηματικού έργου της ΕΛΜΙΝ Βωξίτες και της απρόσκοπτης υλοποίησης των επενδύσεων της εταιρείας, πραγματοποιήθηκε προχθές συνάντηση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Πάνου Σκουρλέτη και του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας Λ. Πολυχρονόπουλου, παρουσία συνεργατών τους και υπηρεσιακών στελεχών του υπουργείου. Όπως επισημάνθηκε από την πλευρά του υπουργείου, πραγματοποιήθηκε εκτενής ενημέρωση από την εταιρεία για την παρούσα κατάσταση στις εκμεταλλεύσεις της, την υλοποίηση επενδύσεων, τα ζητήματα υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων, τις συνθήκες εργασίας. Διαπιστώθηκε, επίσης, η ομαλή διεκπεραίωση αιτημάτων προς το υπουργείο για εργασίες σε νέες στοές . Όπως επεσήμανε ο κ. Σκουρλέτης για το υπουργείο έχουν εξαιρετική σημασία τα ζητήματα της τήρησης της νομοθεσίας στις μεταλλευτικές εργασίες, ειδικότερα σε ό,τι σχετίζεται με την ασφάλεια των εργαζομένων και την προστασία του περιβάλλοντος. Στη βάση αυτή ζητήθηκε από την επιχείρηση η αυστηρή τήρηση της νομοθεσίας και η συμμόρφωση με τις υποδείξεις των υπηρεσιών . Επίσης τόνισε ότι δεν νοείται κανένας συσχετισμός ανάμεσα στους ελέγχους από τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου και εργασιακές μεταβολές. Από την πλευρά της, η διοίκηση της εταιρείας τόνισε πως έχει εμπιστοσύνη στην ελληνική διοίκηση. Όπως συμπληρώνουν στελέχη του χώρου, τόσο η χώρα όσο και ο κλάδος της εξορυκτικής βιομηχανίας δεν χρειάζονται άλλο ένα μέτωπο ανοιχτό στον συγκεκριμένο τομέα, με αρνητικές συνέπειες στο εσωτερικό επιχειρηματικό περιβάλλον, αλλά και στις διεθνείς οικονομικές σχέσεις της Ελλάδας.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, της Λέττας Καλαμαρά, 29/07/2016]

Η ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΦΛΕΒΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ

corporate-industries-confidence-surges-in-the-mining-sector_clm

«Σημαντική είναι επίσης n συνεισφορά της εξορυκτικής βιομηχανίας στην προστιθέμενη αξία που παράγεται στην Κεντρική Μακεδονία ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, και της εκμετάλλευσης πολυμεταλλικών κοιτασμάτων στην περιοχή της Χαλκιδικής, συνεισφέροντας συνολικά με περίπου 1 δισ. ευρώ στην ακαθάριστη αξία παραγωγής της περιφέρειας».

Βαθύ αποτύπωμα ανάπτυξης στην ελληνική περιφέρεια αφήνει π εξορυκτική βιομηχανία, όπως δείχνουν τα στοιχεία σχετικής μελέτης του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ). Ειδικότερα, σε περιφερειακό επίπεδο η δραστηριότητα της ελληνικής εξορυκτικής βιομηχανίας έχει ισχυρό οικονομικό αντίκτυπο στις περιφέρειες της Στερεάς Ελλάδας, της Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης και της Θεσσαλίας. Επίσης συμβάλλει στις τοπικές οικονομίες της Δυτικής Μακεδονίας και του Νοτίου Αιγαίου.

Συγκεκριμένα, στις δραστηριότητες του εξορυκτικού τομέα και στον αντίκτυπό τους οφείλεται συνολικά περισσότερο από το 14% της ακαθάριστης αξίας που παράγεται στη Στερεά Ελλάδα και σε απόλυτο νούμερο η συνολικήσυμβολή υπολογίζεται περίπου στο 1,8 δισ.ευρώ.Στην οικονομία της συγκεκριμένης περιφέρειας, προεξέχοντα ρόλο παίζουν οι δραστηριότητες εξόρυξης βωξίτη και παραγωγής αλουμινίου και σιδηρονικελίου. Στην εξορυκτική βιομηχανία οφείλεται περίπου το 4% της ακαθάριστης αξίας που παράγεται στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη και υπολογίζεται στα 300 εκατ. ευρώ, στη Θεσσαλία περίπου στα 270 εκατ. ευρώ, στη Δυτική Μακεδονία περίπου 130 εκατ. ευρώ και περίπου το 3% της ακαθάριστης αξίας που παράγεται στο Νότιο Αιγαίο υπολογίζεται στα 160 εκατ. ευρώ. Σημαντική είναι επίσης n συνεισφορά της εξορυκτικής βιομηχανίας στην προστιθέμενη αξία που παράγεται στην Κεντρική Μακεδονία ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, και της εκμετάλλευσης πολυμεταλλικών κοιτασμάτων στην περιοχή της Χαλκιδικής, συνεισφέρονταςσυνολικά με περίπου 1 δισ. ευρώ στην ακαθάριστη αξία παραγωγής της περιφέρειας.

Σε απόλυτους όρους, οι δραστηριότητες του εξορυκτικού τομέα έχουν ισχυρό οικονομικό αντίκτυπο στην Αττική, συνεισφέρονταςσυνολικά στην ακαθάριστη αξία παραγωγής της περιφέρειας με περίπου 2,1 δισ. ευρώ.

Στον τομέα της απασχόλησης στην εξορυκτική βιομηχανία οφείλεται συνολικά περίπου το 11 % της απασχόλησης στη Στερεά Ελλάδα (περίπου 18,7 χιλ. θέσεις πλήρους απασχόλησης) και περισσότερο από το 3% της απασχόλησης στις περιφέρειες της Δυτικής Μακεδονίας (2,9 χιλ. θέσεις), της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (6,5 χιλ. θέσεις) και της Θεσσαλίας (7,3 χιλ. θέσεις). Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος του ΣΜΕ κ. Κεφάλας, «οι περιφερειακές επιδράσεις της εξορυκτικής βιομηχανίας στην απασχόληση είναι ιδιαίτερα σημαντικές, λαμβανομένου υπ’ όψη του γεγονότος ότι η εξορυκτική δραστηριότητα παρέχει ισχυρή στήριξη στην απασχόληση σε περιοχές της χώρας που έχουν πληγεί οξύτατα από την οικονομική κρίση των τελευταίων ετών».

Αναφορικά με την περιφερειακή διάρθρωση του κοινωνικού προϊόντος που προσφέρει η ελληνική εξορυκτική βιομηχανία, υπολογίζεται πως περίπου 5% του κοινωνικού προϊόντος που δημιουργείται στη Στερεά Ελλάδα προσφέρεται άμεσα από την εξορυκτική βιομηχανία (σε απόλυτους όρους περίπου 220 εκατ. ευρώ), ενώ λαμβάνοντας υπ’ όψη τον ευρύτερο αντίκτυπο των δραστηριοτήτων του εξορυκτικού τομέα, συνολικά περίπου 12% του κοινωνικού προϊόντος που παράγεται σε αυτήν την περιφέρεια οφείλεται στην εξορυκτική βιομηχανία. Περίπου 2% του κοινωνικού προ ιόντος που παράγεται στις περιφέρειες της Δυτικής Μακεδονίας και της Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης προσφέρεται άμεσα από την εξορυκτική βιομηχανία και υπολογίζεται σε περίπου 30 εκατ. ευρώ και 90 εκατ. ευρώ αντίστοιχα, με τη συνολική επίδραση του εξορυκτικού τομέα να ανέρχεται σε 6% και 4% του κοινωνικού προ ιόντος κάθε περιφέρειας αντίστοιχα.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, της Λέττας Καλαμαρά, 20/07/2016]

ΑΝΤΟΧΕΣ ΕΠΙΔΕΙΚΝΥΕΙ Η ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

Mines_metal«Οι δαπάνες των εξορυκτικών βιομηχανιών για την προστασία του περιβάλλοντος κατά την περίοδο 2009-2014 έφτασαν τα 100 εκατ. ευρώ και οι επενδύσεις για έρευνα και ανάπτυξη και εντοπισμό νέων κοιτασμάτων ανήλθαν επίσης στα 100 εκατ. ευρώ.»

Ικανοποιητικά μεγέθη βιώσιμης ανάπτυξης επέδειξε ο κλάδος της εξορυκτικής – μεταλλουργικής βιομηχανίας στα χρόνια της κρίσης 2009-2014, διατηρώντας σταθερή την απασχόληση και αλώβητες τις παραγωγικές του δομές.

Σύμφωνα με την έκθεση δραστηριοτήτων του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, στο διάσημα αυτό η συμβολή των εταιρειών του κλάδου στο ΑΕΠ της χώρας ανήλθε στα 6,2 δισ. ευρώ (3,4%), οι επενδύσεις έφτασαν στα 2 δισ. ευρώ, ο συνολικός κύκλος εργασιών διαμορφώθηκε στα 15 δισ. ευρώ και οι εξαγωγές υπερέβησαν τα 10 δισ. ευρώ. Οι δαπάνες για την προστασία του περιβάλλοντος στο ίδιο διάστημα έφτασαν τα 100 εκατ. ευρώ και οι επενδύσεις για έρευνα και ανάπτυξη και εντοπισμό νέων κοιτασμάτων ανήλθαν επίσης στα 100 εκατ. ευρώ.

Όπως δείχνουν τα στοιχεία των εταιρειών του ΣΜΕ για το 2015, το σύνολό τους σχεδόν παρουσίασε αύξηση της παραγωγής τους, με εξαίρεση τον υποκλάδο του λιγνίτη, των οικοδομικών υλικών και των σιδηρομεταλλευμάτων λόγω έντονης πτώσης των τιμών και υπερπροσφοράςτου χάλυβα. Αναλυτικά:

Η Imerys αποτελεί τη μεγαλύτερη παραγωγό εταιρεία μπετονίτη στην Ευρώπη και τη μεγαλύτερη εξαγωγική εταιρεία μπετονίτη στον κόσμο, καθώς και τον μεγαλύτερο προμηθευτή αδιόγκοτου διαβαθμισμένου περλίτη στον κόσμο. Το 2015 η εταιρεία παρήγαγε 1,1 εκατ. τόνους μπετονίτη από τα ορυχεία της Μήλου και έκανε εξαγωγές κυρίως στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Επίσης παρήγαγε 353.500 τόνους περλίτη, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου εξήχθη.

Η Αλουμίνιο Ελλάδος ακολούθησε ανοδική πορεία, παρά το δυσμενές κλίμα στις διεθνείς αγορές μετάλλων και την πτώση ημών του αλουμινίου (οι χαμηλότερες τα τελευταία έξι χρόνια). Ο κύκλος εργασιών της εταιρείας το 2015 διαμορφώθηκε στα 549,4εκατ. ευρώ αυξημένος από το 2014 και τα κέρδη προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων ανήλθαν σε 98 εκατ. ευρώ έναντι 87 εκατ. ευρώ το 2014. Η εταιρεία αύξησε κατά 3,6% την παραγωγή μετάλλου, φτάνοντας τους 806.500 τόνους ένυδρης αλούμινας, 674.415 άνυδρης, και 179.416 τόνους αλουμινίου μετάλλου. Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για αύξηση της ζήτησης το 2016 κατά 6% σε σύγκριση με το 2015.

Τα Βιομηχανικά Ορυκτά παρήγαγαν 320.000 τόνους κατεργασμένου υλικού για παραγωγή ανθρακικού ασβεστίου και 300.000τόνους αδρανών υλικών. Οι συνολικές πωλήσεις ανήλθαν στα 5,7 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων το 74% προήλθε από εξαγωγές.

Ο μεγαλύτερος εξαγωγέας μαγνησίας στην Ε.Ε. είναι η εταιρεία Ελληνικοί Λευκόλιθοι. Η παραγωγή της το 2015 έφτασε τους 325.000 τόνους λευκόλιθου και ο ενοποιημένος κύκλος εργασιών ανήλθε στα 70 εκατ. ευρώ αυξημένος κατά 2%. Για το 2016 η εταιρεία προγραμματίζει την αξιοποίηση νέου κοιτάσματος λευκόλιθου.

1.2 εκατ. τόνους βωξίτη παρήγαγε το 2015 η ΕΛΜΙΝ ΑΕ και για το 2016 η παραγωγή εκτιμάται ότι θα φτάσει το 1,4 εκατ. τόνους. Η εταιρεία υλοποιεί τριετές επενδυτικό πλάνο, ύψους 50 εκατ. ευρώ.

43,82 εκατ. τόνους λιγνίτη παρήγαγε η ΔΕΗ το 2015 και αποτελεί τη μεγαλύτερη εταιρεία παραγωγής και προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα.

Στον χώρο των βιομηχανικών ορυκτών δραστηριοποιείται η Γεωελλάς, η οποία το 2015 σημείωσε αύξηση κατά 52% στον κύκλο εργασιών της και αύξηση κατ’ όγκο εξαγωγών κατά 92%. Η εταιρεία το 2016 υπολογίζει αύξηση πωλήσεων κατά 20%-25%, κυρίως λόγω της αύξησης των εξαγωγών.

Στους 650.000 τόνους βωξίτη ανήλθε η παραγωγή της Δελφοί Δίστομο το 2015, καλύπτοντας κατά 45% τις απαιτήσεις της μεταλλουργίας της Αλουμίνιον Ελλάδας.

Εξαίρεση στο κύμα αύξησης της παραγωγής των εξορυκτικών επιχειρήσεων το 2015 ήταν η Ελληνικά Λατομεία λόγω του περιορισμού των κατασκευαστικών έργων.

Από την άλλη πλευρά άνοδο σημείωσε η παραγωγή της Θερμολίθ στους 25.000 τόνους ολιβίνη, εκ των οποίων το 80% κατευθύνθηκε στη διεθνή αγορά. Ωστόσο η εταιρεία είχε μείωση κατά 10% στον κύκλο εργασιών της έναντι το 2014 λόγω των διαφοροποιήσεων στις τιμές των προϊόντων της.

Με αύξηση κατά 16% έκλεισε ο κύκλος εργασιών της ΟΜΥΑ Hellas το 2015 στα 8 εκατ. ευρώ και η παραγωγή της εταιρείας διαμορφώθηκε σε 92.000 τόνους ανθρακικού ασβεστίου

Στα 3,1 εκατ. τόνους αδρανών ήταν η παραγωγή της Λαρσινός το 2015 και ο κύκλος εργασιών της διαμορφώθηκε στα 12 εκατ. ευρώ.

Αύξηση του κύκλου εργασιών κατά 25% σημείωσε η Λατομεία Χάλυψ και παρήγαγε 680.000 τόνους εμπορεύσιμων προϊόντων αδρανών υλικών και 57.500 κυβικά μέτρα ογκομαρμάρων.

Επενδύσεις 100 εκατ. ευρώ ολοκλήρωσε η Τέρνα Λευκόλιθοι με την κατασκευή νέου φούρνου, υποστηρικτικών εγκαταστάσεων και επέκτασης στεγασμένων αποθηκευτικών χώρων. Για το 2016 προγραμματίζεται να ξεκινήσει η δεύτερη φάση του επενδυτικού σχεδίου με την κατασκευή ενός ακόμη φούρνου με παραγωγικό και εμπορικό στόχο επιλεγμένες αγορές με εφαρμογές δίπυρης μαγνησίας υψηλής αξίας.

Μάρμαρα : Η Μάρμαρα Διονύσου το 2015 παρήγαγε 2.100 κυβικά ογκομαρμάρων, 23.000 τετραγωνικά μέτρα πλακών. 154.000 τόνους προϊόντων τριβείου και 22.500 τόνους πληρωτικών υλικών. Το μεγαλύτερο μέρος διατέθηκε στο εξωτερικό και ένα σημαντικό μέρος στην κατασκευή του πάρκου «Σταύρος Νιάρχος».

Σε 40 χώρες εξάγει η Μάρμαρα Παυλίδης, η παραγωγή της οποίας το 2015 ανήλθε στα 57.500 κυβικά μέτρα. Ο κύκλος εργασιών της εταιρείας αυξήθηκε κατά 26% και για το 2016 εκτιμάται ότι θα αυξηθούν επιπλέον οι πωλήσεις. Στο εξωτερικό επιδιώκεται η εκτέλεση ειδικών έργων υψηλής προστιθέμενης αξίας στα Εμιράτα και τις ΗΠΑ

Τσιμέντα:Σε 13 δισ. ευρώδιαμορφώθηκεοενοποιημένοςκύκλοςεργασιώντου 2015 τηςεταιρείαςΤΙΤΑΝκαιτακαθαράκέρδηστα 33,8 εκατ. ευρώ. Το 94% της παραγωγής της εταιρείας εξήχθη. Οι προοπτικές του ομίλου για το 2016 διαγράφονται θετικές παρά την αβεβαιότητα.

Η αγορά της Αμερικής αντιπροσωπεύει το 49% των πωλήσεων του ομίλου και το 47% της λειτουργικής του κερδοφορίας.

Στα 247,1 εκατ. ευρώ διαμορφώθηκε ο κύκλος εργασιών για τον όμιλο ΑΓΕΤ Ηρακλής, με μείωση ζημιών. Η παραγωγή ανήλθε στους 581.000 τόνους κίσσηρης, 187.000 τόνους γύψου, και 95.000 τόνους ποζολάνη.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, της Λέττας Καλαμαρά, 13/06/2016]]

 

ΓΙΓΑΝΤΑΣ ΕΝ ΥΠΝΩΣΕΙ Η ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

??`- ???  ??QS??????????? ?????????É????????????????

Η συμβολή της εξορυκτικής βιομηχανίας στην ελληνική οικονομία ανέρχεται σε 6,2 δισ. ευρώ ή στο 3,4% του ΑΕΠ και η αξία των εξαγωγών ξεπερνά το 50% των συνολικών πωλήσεων του κλάδου. Από την άλλη πλευρά, η εθνική πολιτική για τις ορυκτές πρώτες ύλες που εναρμονίζεται σε μεγάλο βαθμό με την αντίστοιχη ευρωπαϊκή πολιτική δεν έχει λάβει ως σήμερα τη μορφή νομοθετικών κειμένων και έτσι δεν εφαρμόζεται στην πράξη, με αποτέλεσμα να υφίστανται σημαντικά εμπόδια στην περαιτέρω ανάπτυξη της εξορυκτικής βιομηχανίας. Τα παραπάνω συμπεράσματα προκύπτουν από τη μελέτη του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), που έγινε με τη συνδρομή του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (Σ.Μ.Ε). Η μελέτη, εκτός από τη συμβολή της εξορυκτικής βιομηχανίας στην εγχώρια οικονομία σε όρους ΑΕΠ και απασχόλησης, αναδεικνύει και τις μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης του κλάδου.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΣΜΕ Α. Κεφάλα ο κλάδος έχει σημαντικές προοπτικές εξέλιξης και εντονότερης συμμετοχής στην εθνική οικονομία, μέσω επενδύσεων, οι οποίες είτε είναι σε εξέλιξη είτε μπορούν να έλθουν στο εγγύς μέλλον κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Η εξόρυξη παρέχει εκείνες τις ορυκτές πρώτες ύλες που διευκολύνουν την ανάπτυξη άλλων σημαντικών παραγωγικών δραστηριοτήτων στη χώρα, όπως η ηλεκτροπαραγωγή, η βασική μεταλλουργία, η παραγωγή τσιμέντου και οι κατασκευές, συμβάλλοντας επομένως και με αυτόν τον τρόπο στην ενδυνάμωση της ελληνικής οικονομίας. Συνυπολογίζοντας και τις έμμεσες επιδράσεις στους κλάδους που συμμετέχουν στην αλυσίδα εφοδιασμού της εξορυκτικής βιομηχανίας, η συνολική συμβολή της εξορυκτικής βιομηχανίας στο ΑΕΠ ανέρχεται σε 4,1 δισ. ευρώ (2,7 δισ. ευρώ από εξορυκτικές δραστηριότητες και το υπόλοιπο 1,4 δισ. ευρώ από τη μεταποίηση βασικών μετάλλων και τσιμέντου με εγχώριες ορυκτές πρώτες ύλες) που αντιστοιχεί στο 2,2% του ΑΕΠ. Αν ληφθεί υπόψη και η ηλεκτροπαραγωγή με καύση λιγνίτη, η οποία δεν θα ήταν εφικτή χωρίς τη στήριξη του εξορυκτικού τομέα, η συμβολή στο ΑΕΠ ανέρχεται σε 6,2 δισ. ευρώ ή 3,4% του ΑΕΠ.

πηγή: www.tovima.gr/finance, 01/04/2016

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΟΔΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

softexΜπορεί η δημοσιονομική προσαρμογή και οι μεταρρυθμίσεις να αποτελούν το πρώτο και βασικό βήμα για τη σταδιακή επιστροφή της Ελλάδας σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, ωστόσο η εισροή φρέσκου χρήματος στη χώρα, μέσω κυρίως ξένων επενδύσεων, είναι αυτή που θα τη βγάλει οριστικά από τον πολυετή υφεσιακό κύκλο.

Δύστυχοι όμως, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων (όπως π.χ. Tns Fairfax Group του Καναδού Πρεμ Γουάτσα ή της Cosco) –και αυτές σε περιόδους πολιτικής σταθερότητας όπου η χώρα είχε αρχίσει να εμφανίζει τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης– η κρίση έχει συνοδευτεί κυρίως με τη… φυγή ξένων επενδυτών, οι οποίοι προεξόφλησαν μακρά περίοδο οικονομικής στενότητας στην Ελλάδα.

Ακόμη και πολυεθνικές οι οποίες επέλεξαν να μείνουν Ελλάδα αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τη χώρα μας, ύστερα από παρατεταμένη περίοδο πτώσης των μεγεθών τους. Τελευταία παραδείγματα φυγής ξένων κεφαλαίων είναι τα λουκέτα που μπήκαν σε δύο ιστορικές ελληνικές εταιρείες, τη Softex και την IΜΑΣ.

Ειδικότερα, την περασμένη εβδομάδα, μπήκε οριστικά λουκέτο στο εργοστάσιο της μεγαλύτερης ελληνικής βίομηχανίας προϊόντων χάρτου Softex (Αθηναϊκή Χαρτοποιία), με αποτέλεσμα την απόλυση των περίπου 200 εργαζομένων. Θυμίζουμε ότι η πολυεθνική Bolton Group είχε ανακοινώσει την απόφασή της από τον περασμένο Ιανουάριο να κλείσει το εργοστάσιό της στο Βοτανικό, ύστερα από τα μεγάλα προβλήματα που δημιούργησε η μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε τον περασμένο Ιούλιο. Εκτός από τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στη γραμμή παραγωγής, θέμα αποτέλεσε και η πολύ χαμηλή αποζημίωση που έλαβε η εταιρεία από τις ασφαλιστικές. Το υπουργείο Εργασίας προσπάθησε να βρει κάποια λύση και να αποτρέψει το… μοιραίο, αλλά τελικά δεν αποφεύχθηκε.

Πριν από λίγες ημέρες εξάλλου, ο γερμανικός όμιλος ContiTech –ο οποίος, μεταξύ άλλων, παράγει και τα γνωστά ελαστικά Continental–, αποφάσισε να διακόψει την παραγωγική δραστηριότητα της βιομηχανίας παραγωγής μεταφορικών ταινιών ΙΜΑΣ, μιας εταιρείας με ιστορία 44 ετών στην Ελλάδα, η οποία απασχολεί σήμερα 138 εργαζομένους. Η γερμανική πολυεθνική επικαλέστηκε τη μειωμένη ζήτηση για τα προϊόντα που παράγει η ελληνική εταιρεία, λόγω της παγκόσμιας ύφεσης στην εξορυκτική βιομηχανία, καθώς και τη συμπίεση των τιμών για τα βασικά είδη της βιομηχανίας. Σε σχετική επιστολή αναφέρει ότι οι εταιρείες εξόρυξης λιγνίτη, καθώς και οι εταιρείες παραγωγής τσιμέντου και χάλυβα, αλλά και άλλες βιομηχανικές εταιρείες σταμάτησαν να υλοποιούν τις επενδύσεις που πραγματοποίησαν πριν από μερικά χρόνια.

Κατά τη διάρκεια της κρίσης, βέβαια, έχουν αποφασίσει να αποεπενδύσουν από τη χώρα μας και άλλοι διεθνείς κολοσσοί, απόρροια της κάθετης πτώσης της ζήτησης, της ολοένα συρρικνούμενης αγοραστικής δύναμης των Ελλήνων καταναλωτών, αλλά και του αυξημένου ανταγωνισμού με βάση κυρίως τις τιμές. Θυμίζουμε για παράδειγμα ότι γρήγορα εγκατέλειψαν την Ελλάδα αμέσως μετά το πρώτο Μνημόνιο η γαλλική αλυσίδα λιανεμπορίου Fnac (με 4,5 χρόνια παρουσίας στη χώρα) και η γερμανική αλυσίδα σούπερ μάρκετ Aldi (με λιγότερα από δύο χρόνια).

Τρανταχτές αποχωρήσεις ξένων έστω και χωρίς να μπουν λουκέτα αποτελούν ακόμα η φυγή της γαλλικής Carrefour το καλοκαίρι του 2012 (όπου ο όμιλος Μαρινόπουλου απέκτησε το ποσοστό της) και της γερμανικής Makro τον Νοέμβριο του 2014, που το δίκτυο των καταστημάτων της απέκτησε ο όμιλος Σκλαβενίτη.

Χαρακτηριστική είναι ακόμη στον εγχώριο τραπεζικό κλάδο η πώληση ή η δραματική συρρίκνωση του δικτύου τους από παγκόσμιους κολοσσούς όπως είναι λ.χ. των γαλλικών Credit Agricole (που είχε αποκτήσει την πλειοψηφία της ΕμπορικήςΤράηεζας) και Societe Generale (μεγαλομετόχου της Γενικής), αλλά και της πορτογαλικής Banco Commercial Portugues (στη Millenium Bank). Παράλληλα, είχαμε την αποχώρηση της αμερικανικής Citigroup από τη λιανική τραπεζική, αλλά και της γαλλικής BNP Paribas, που έμεινε μόνο με μια απλή αντιπροσώπευση στην Αθήνα.

Την περασμένη εβδομάδα κυκλοφόρησαν και πάλι φήμες ότι θα φύγει και η HSBC από την Ελλάδα, με βάση τις δηλώσεις κάποιων στελεχών του ομίλου σε διεθνές συνέδριο για τον κλάδο του real estate.

Οι ίδιες πηγές ανέφεραν ότι τα δανειακά χαρτοφυλάκια θα πωληθούν σε άλλες τράπεζες με τη διαδικασία που ακολούθησαν οι γαλλικές τράπεζες όταν αποχώρησαν από την Ελλάδα. Πάντως εκπρόσωποι της τράπεζας στην Ελλάδα διέψευσαν κατηγορηματικά αυτό το ενδεχόμενο, προσθέτοντας ότι έχουν υπάρξει και άλλα ανάλογα δημοσιεύματα τα τελευταία χρόνια, χωρίς καμία, όπως αποδείχτηκε, ουσιαστική βάση.

Στον πετρελαϊκό κλάδο και πιο συγκεκριμένα στην εμπορία καυσίμων, η βρετανική BP και η αγγλοολλανδική Shell αποφάσισαν ύστερα από πολλά χρόνια να πουλήσουν τις εν Ελλάδι δραστηριότητές τους (σε Ελληνικά Πετρέλαια και Motor Oil αντίστοιχα) διατηρώντας μόνο το σήμα τους στα πρατήρια (έναντι royalties). Από τις υπόλοιπες… αποχωρήσει ξεχωρίζουν αυτές της Bacardi Hellas, θυγατρικής της ομώνυμης πολυεθνικής, η οποία αποφάσισε να καταργήσει την αυτόνομη παρουσία της στη χώρα μας και να δώσει τη διανομή των προϊόντων της σε άλλες εταιρείες, και των καταστημάτων Saturn, καθώς η μαμά γερμανική εταιρεία επέλεξε να μείνει στην ελληνική αγορά μόνο με το δίκτυο της Media Markt.

Την ίδια στιγμή, πολλοί ξένοι όμιλοι μπορεί να διατηρούν την παρουσία τους στην Ελλάδα, ωστόσο φρόντισαν να περιορίσουν σημαντικά την έκθεσή τους στη χώρα μας, ενώ κάποιες από αυτές που είχαν για ολόκληρη την περιοχή των Βαλκανίων ή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης ως «ορμητήριο» την Ελλάδα, επέλεξαν άλλη χώρα ως βάση τους.

[ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, του Μάκη Αποστόλου, 20/03/2016]

Η ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΣΗΜΕΡΑ

91801310f62e79132488eff06a2c4b4f_XLΟ χρυσός είναι μακράν το εμπόρευμα με την καλύτερη επίδοση φέτος, και προσδίδει λίγη ελπίδα στις εξορυκτικές. Η στιγμή για συγχωνεύσεις και εξαγορές στον χρυσό είναι η καλύτερη, σύμφωνα με στελέχη, τα οποία υποστηρίζουν πως μία τέτοια ευκαιρία εμφανίζεται μόνο μία φορά κάθε 15 20 χρόνια.

Τα χειρότερα έπονται για την εξορυκτική βιομηχανία.  Όταν βρίσκεσαι μέσα σε τρύπα, σταμάτα να σκάβεις. Τουλάχιστον αυτό λέει η κοινή λογική η οποία έχει ξεπεράσει την εξορυκτική βιομηχανία η οποία με τη σειρά της έχει χάσει μετοχική αξία ύψους 1,4 τρισ. δολαρίων με όλες τις… τρύπες που έχει ανοίξει. Η πτώση της βιομηχανίας εξόρυξης έχει φτάσει το 73% από το υψηλό του 2011, και έχει εδώ και καιρό ξεπεράσει την αντίστοιχη πετρελαϊκή του 49%

Το πόσο θα πάρει για τον πλανήτη να “σβήσει” τις ολοένα και αυξανόμενες συγκεντρώσεις μετάλλων, άνθρακα και σιδήρου ήταν και το κύριο θέμα συζήτησης κατά τη διάρκεια της μεγαλύτερης συνάντησης του τομέα που έλαβε χώρα αυτή την εβδομάδα στο Cape Town και προσέλκυσε 6000 διευθυντικά στελέχη, επενδυτές, δημοσιογράφους και υπεύθυνους εξορύξεων από όλο τον κόσμο. Ιδού τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξαν: Το 2016 μπορεί να είναι η χειρότερη χρονιά με τις τιμές να βρίσκονται σε συνεχή πτωτική πορεία, σύμφωνα με τον CEO της Anglo American, Mark Cutifani, ο οποίος αναφέρει πως η εταιρεία του θα πρέπει να είναι καλύτερα προετοιμασμένη για τον “χειμώνα που ακολουθεί το καλοκαίρι”.

Η Rio Tinto Group προετοιμάζεται και αυτή για ένα δύσκολο έτος, με τον CEO Sam Walsh να μιλά στο Bloomberg TV και να υπολογίζει πως τα προβλήματα από την πτώση των εμπορευμάτων θα εγχυθούν και περαιτέρω. Η βιομηχανία είναι χωρισμένη σε δύο τάξεις “πολιτών”: αυτούς που κινδυνεύουν και αυτούς που θα εντυπωσιάσουν τους πάντες βγαίνοντας αλώβητοι και δη ενισχυμένοι από την παρούσα κρίση και προς τον νέο κύκλο.

Ο CEO της Vedanta Resources, Tom Albanese, δεν μπορεί να υπολογίσει τον “πάτο”. Η Vedanta, όπως και άλλες εταιρείες στον κύκλο της, θα επικεντρωθούν στην αποπληρωμή χρεών και την συντήρηση της εταιρείας. Η υπερπροσφορά στα πάντα, από σίδηρο μέχρι και χαλκό είναι η πραγματική πρόκληση για την βιομηχανία. Η πιο επιβραδυμένη πορεία της κινεζικής οικονομίας εδώ και μία γενιά έχει οδηγήσει στην προαναφερθείσα υπερπροσφορά, και η βιομηχανία έχει το μεγαλύτερο φταίξιμο, όπως ανέφερε ο Cutifani. Το μεγάλο κόστος καθαρισμού των αποβλήτων μετά το κλείσιμο ενός ορυχείου αποτρέπει τα κλεισίματα και επιμηκύνει την κρίση.

Ο χρυσός είναι μακράν το εμπόρευμα με την καλύτερη επίδοση φέτος, και προσδίδει λίγη ελπίδα στις εξορυκτικές. Το στάτους του ως haven το προασπίζει ενάντια πολλών εκ των δυνάμεων που επηρεάζουν τα βιομηχανικά μέταλλα και τα εμπορεύματα bulk. Η στιγμή για συγχωνεύσεις και εξαγορές στον χρυσό είναι η καλύτερη, σύμφωνα με στελέχη, τα οποία υποστηρίζουν πως μία τέτοια ευκαιρία εμφανίζεται μόνο μία φορά κάθε 15-20 χρόνια.

Οι μεγαλύτεροι παραγωγοί έχουν πληγεί από την πτώση των εμπορευμάτων και έχουν εξαναγκαστεί στο να ξεπουλήσουν τα λιγότερο σημαντικά ορυχεία και χυτήρια. Η Anglo American, η οποία ξεπουλά τα μισά εκ των περιουσιακών στοιχείων της, μάλλον θα ανακοινώσει πωλήσεις των κεφαλαίων της σε άνθρακα μέσα στις δύο επόμενες εβδομάδες. Τα ιδιωτικά μετοχικά κεφάλαια τριγυρίζουν σαν όρνεα, έτοιμα να ορμήσουν.

Ο Evy Hambro της BlackRock, ένας από τους μεγαλύτερους επενδυτές σε ορυχεία, ήταν πολύ τραχύς στον υπολογισμό της βιομηχανίας. Όταν ερωτήθηκε για την άποψή του ως προς την προσφορά, ανέφερε πως το κυριότερο εμπόρευμα με την μεγαλύτερη υπερπροσφορά θα είναι οι μετοχές των εξορυκτικών. Ο ίδιος αναμένει πως το “φράγμα θα ανοίξει” όσον αφορά την πώληση των μετοχών, τη στιγμή που η βιομηχανία προσπαθεί να συγκεντρώσει χρήματα για να ισορροπήσει τους διαλυμένους ισολογισμούς της.

[ΠΗΓΗ: ΗΧΩ ΤΩΝ ΔΗΜΟΠΡΑΣΙΩΝ, 12/02/2016]