Monthly Archives: November 2017

ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ Ο «ΛΕΥΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ» ΤΗΣ ΑΝ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ-ΘΡΑΚΗΣ

Στον συνδυασμό του εξαγωγικού προσανατολισμού και των επενδύσεων σε έρευνα, ανάπτυξη, απόκτηση νέων κοιτασμάτων (ειδικά κοιτασμάτων λευκού μαρμάρου) βασίζεται πλέον η πολιτική των μεγαλύτερων επιχειρήσεων του κλάδου εξόρυξης μαρμάρων.

Πράγματι, η εξορυκτική βιομηχανία του μαρμάρου αναδεικνύεται και ισχυροποιείται μέσω της ένταξης της σε πολυεθνικούς ομίλους με πολλά σημεία εξόρυξης στο εξωτερικό και με δίκτυα εξαγωγών σε πολλούς προορισμούς.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι πρόσφατες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες της Μάρμαρα Παυλίδης με την εξαγορά της ολλανδικής εταιρείας Stone Works Coopertief, η οποία κατέχει το 88,4% της Mermeren στο Prilep των Σκοπίων, αλλά και η απόκτηση των περιουσιακών στοιχείων στα οποία περιλαμβάνονται και κοιτάσματα λευκού μαρμάρου από τη Νordia Energy (Λατομεία Διονύσου-Πεντέλης).

Το 2016 οι εξαγωγές μαρμάρων βρέθηκαν στο υψηλότερο ιστορικά επίπεδο, ενώ ποσοστό πάνω από το 50 % των εξαγωγών  (σε ποσότητα) έχει πλέον προορισμό την Κίνα. Ευκαιρία περαιτέρω ανάπτυξης για τον κλάδο, όπως τονίζουν οι άνθρωποι του χώρου, αποτελεί το άνοιγμα σε νέες αγορές-στόχους, αλλά και οι εξαγωγές κατεργασμένων μαρμάρων.

Η βιομηχανία μαρμάρου δεν περιορίζεται στα βασικά οικονομικά μεγέθη των επιμέρους δραστηριοτήτων εξόρυξης και μεταποίησης αλλά εκτείνεται και στους κλάδους της εφοδιαστικής της αλυσίδας: μεταφορές (θαλάσσιες και χερσαίες),  βιομηχανικό εξοπλισμό, υπηρεσίες μηχανικών-γεωλόγων κλπ, είναι μόνο μερικές από αυτές οι οποίες επωφελούνται σημαντικά από την εξόρυξη μαρμάρου.

Ειδικότερα το δραμινό μάρμαρο (της περιοχής του Βώλακα Δράμας κ.α), συνεισφέρει τα μέγιστα στην εθνική και στην δραμινή οικονομία και στηρίζει τον κατασκευαστικό κλάδο και τις μεταφορές με την διατήρηση και δημιουργία 4000 θέσεων εργασίας. (βλ. σχετικό βίντεο).

Η δυναμική του δραμινού μαρμάρου συμβάλλει κατά 28% στα έσοδα του Οργανισμού Λιμένος Θεσ/νίκης ενώ κάθε χρόνο εξάγονται πάνω από ενάμιση εκατομμύρια τόννοι.

Για τη Θάσο η εξόρυξη μαρμάρου επίσης κατέχει πολύ σημαντική θέση στα έσοδα. Στο παρακάτω διάγραμμα εμφανίζονται τα έσοδα του δήμου από την εξόρυξη μεταξύ των ετών 2006-2015.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.oryktosploutos.net/, του Πέτρου Τζεφέρη, 25/11/2017]

ΣΧΕΔΟΝ 116.000 ΔΕΝΤΡΑ ΘΑ ΔΙΑΤΕΘΟΥΝ ΕΝΟΨΕΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

16.000 δένδρα θα προέλθουν από την περιοχή του Δασαρχείου Αρναίας

Αυξημένος σε σχέση με τη προηγούμενη χρονιά ο αριθμός των χριστουγεννιάτικων δέντρων που θα διακινηθούν ενόψει Χριστουγέννων. Σύμφωνα με την έγκριση που εξέδωσε, όπως κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες, το υπουργείο Περιβάλλοντος (υπουργική απόφαση), φέτος θα υλοτομηθούν περίπου 10.000 περισσότερα δέντρα από πέρυσι (115.933 φέτος έναντι 105.960 πέρσι), με σκοπό να διατεθούν στην αγορά.

Πρέπει να σημειωθεί ότι τα δέντρα αυτά, ελάτης κατά κύριο λόγο, φυτεύονται στην πλειονότητά τους σε ιδιόκτητα αγροκτήματα παραγωγών, ακριβώς για το λόγο της εμπορίας τους κατά την εορταστική περίοδο και δεν προέρχονται από φυσικά δάση ελάτης.

Πρόκειται, κυρίως, για έλατα αλλά και για άλλα δασοπονικά είδη (ερυθρελάτη, πεύκη, ψευδοτσούγκα, κυπαρίσσι) που προέρχονται από ιδιωτικές τεχνητές φυτείες σε αγροκτήματα και καστανοπερίβολα. , Φυτεύονται για το λόγο της εμπορίας τους κατά την εορταστική περίοδο και δεν προέρχονται από φυσικά δάση ελάτης.

Οσοι επιλέξουν φυσικό χριστουγεννιάτικο δέντρο καλό θα είναι να προσέξουν την ειδική σήμανση των δέντρων (ειδική μολυβδοσφραγίδα πλησίον της κορυφής τους) προκειμένου να βεβαιωθούν ότι προέρχονται από αδειοδοτημένες καλλιέργειες και όχι από λαθροϋλοτομία.

Με τη φετινή απόφαση ως ημερομηνία έναρξης της διακίνησης ορίζεται η Πέμπτη 30 Νοεμβρίου 2017, ενώ ως λήξης παραμένει, όπως είναι λογικό, η Κυριακή 24 Δεκεμβρίου 2017. Έτσι, από τις 30 Νοεμβρίου 2017 οι παραγωγοί τέτοιων δενδρυλλίων θα μπορούν να εμπορεύονται το δασικό, με αγροτικά χαρακτηριστικά, αυτό προϊόν στις πόλεις της Ελλάδας, δίνοντας τη δυνατότητα στους πολίτες να διαλέξουν το δέντρο προτίμησής του για τον Χριστουγεννιάτικο στολισμό.

Συγκεκριμένα, φέτος, από ιδιόκτητα αγροκτήματα θα διακινηθούν συνολικά 81.512 δέντρα και δενδρύλλια (έναντι 85.318 το 2016), εκ των οποίων:

  • 78.422 ελάτης,
  • 1.560 πεύκης,
  • ψευδοτσούγκας,
  • 330 ελάτης-ερυθρελάτης,
  • 200 κυπαρισσιού.

Εκτός των καλλιεργούμενων χριστουγεννιάτικων δέντρων, που είναι κατά κύριο λόγο τα δέντρα για τα οποία υπάρχει εμπορία στη χώρα, δίνεται η δυνατότητα απόληψης για χρήση τους κατά τη Χριστουγεννιάτικη περίοδο

  • 27.030 ελάτων από ιδιωτικά καστανοπερίβολα ή καστανοτεμάχια που υπόκεινται σε δενδροκομική περιποίηση (έναντι 17.787 το 2016),
  • 4.671 ελάτων από ιδιόκτητους αγρούς όπου υπάρχει συγκαλλιέργεια καρποφόρων δέντρων και ελάτης (πχ φουντουκώνες, κερασώνες κτλ.) (έναντι 1.340 το 2016),
  • 1.500 ελάτης από διακατεχόμενα δάση της Ευρυτανίας (1.500 και το 2016),
  • 1.220 ελάτων από ιδιόκτητους δασωμένους αγρούς (έναντι 15 το 2016),
  • κλάδων αρκουδοπούρναρων, ίταμου, ελάτης, κουμαριάς, μυρτιάς, ιξού και βολοφύτων ελάτης.

Από ιδιωτικές τεχνητές φυτείες σε αγροκτήματα της Χαλκιδικής θα προέρχονται 40.500 χριστουγεννιάτικα δέντρα. Σύμφωνα με την υπουργική απόφαση, 24.500 έλατα (έναντι 33.000 το 2016) θα υλοτομηθούν στην περιοχή του Δασαρχείου Πολύγυρου και 15.000 έλατα (ίδιος αριθμός με πέρσι) στην περιοχή του Δασαρχείου Αρναίας (συν 500 ψευδοτσούγκες και 500 πεύκα).

Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι παρόλο που ο συνολικός αριθμός που εγκρίθηκε να διατεθούν φέτος είναι αυξημένος κατά δέκα χιλιάδες περίπου σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2016, υπολείπεται κατά πολύ των προ κρίσης εορταστικών περιόδων όπου τα χριστουγεννιάτικα δέντρα ξεπερνούσαν τις 200.000 κάθε χρόνο.

 

[ΠΗΓΗ:  http://ergoliptesxalkidikis.blogspot.com, 24/11/2017]

ΟΙ ΠΕΡΙΠΛΑΝΩΜΕΝΕΣ ΙΕΡΕΣ ΑΓΕΛΑΔΕΣ

«Στην Χαλκιδική Η οικονομία και η τοπική απασχόληση θυσιάζονται για να δικαιωθεί n ρητορική μιας κυβέρνησης που αθέτησε τις περισσότερες υποσχέσεις της».

Η προκατάληψη, οι θρησκευτικές δοξασίες, αλλά και οι κομματικές σκοπιμότητες είναι από τους σημαντικότερους περιοριστικούς παράγοντες για την οικονομία. Επιβάλλονται, όμως, επειδή το πολιτικό κόστος αξιολογείται ως πιο σημαντικό από το όποιο οικονομικό κόστος.

Στην Τουρκία, η κυβέρνηση συχνά βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τη διοίκηση της κεντρικής τράπεζας της χώρας επειδή δεν επιθυμεί άνοδο των επιτοκίων. Προτιμά να μην αυξήσει τα επιτόκια ακόμη κι όταν το νόμισμα της χώρας βρίσκεται σε καθίζηση και η αξία των κρατικών ομολόγων καταρρέει. Θεωρεί αμαρτία τα επιτόκια και άρα τα υψηλά επιτόκια αποτελούν μεγαλύτερη αμαρτία, στην οποία δεν πρόκειται να υποπέσει η κυβέρνηση Ερντογάν.

Έξι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσαν τροπολογία, και μάλλον υιοθετείται από την κυβέρνηση, με την οποία ζητούν να διοριστούν οι επιτυχόντες στον διαγωνισμό για την πρόσληψη στο λιμάνι του Πειραιά το 2009, το 2011 και το 2014. Έπρεπε να είχαν διοριστεί εφόσον είχαν πετύχει στον διαγωνισμό. Δεν έγινε –για οποιονδήποτε λόγο– και αργότερα, το 2016, ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιά, που είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο εταιρεία, πωλήθηκε κατά 51% στην Cosco ενώ ποσοστό 25% ανήκει σε ιδιώτες επενδυτές που αγόρασαν μετοχές από την αγορά. Πρακτικά το λιμάνι Πειραιά δεν είναι πλέον κρατική επιχείρηση. Δεν έχει σημασία, οι βουλευτές επιδιώκουν να προσληφθούν και όσοι είχαν πετύχει σε διαγωνισμούς δύο έως επτά χρόνια… πριν πωληθεί η εταιρεία.

Η δραστηριότητα της Ελληνικός Χρυσός στις Σκουριές παρά τη «φιλοεπενδυτική» ρητορική δεν φαίνεται ότι μπορεί να συνεχιστεί. Η οικονομία και η τοπική απασχόληση θυσιάζονται για να δικαιωθεί n ρητορική μιας κυβέρνησης που αθέτησε τις περισσότερες υποσχέσεις της. Μια κυβέρνηση που προτιμά να υπερφορολογεί και να μην πληρώνει έγκαιρα οφειλές του Δημοσίου για να μοιράζει βοηθήματα… Στην Ινδία, ή τουλάχιστον σε μεγάλο μέρος της, το πρόβλημα των γεωργών είναι οι περιπλανώμενες ιερές αγελάδες. Διαβάζουμε στους Financial Times ότι οι ιδιοκτήτες τους δεν μπορούν να τις συντηρούν, έχει απαγορευτεί η σφαγή ακόμη και των μεγάλων σε ηλικία που δεν εξάγονται πλέον και κυκλοφορούν ελεύθερες στις αγροτικές περιοχές καταστρέφοντας τις καλλιέργειες. Περίπολοι φανατικών τις προστατεύουν, ενώ οικογένειες αγροτών κάνουν σκοπιά στα χωράφια για να τις εμποδίσουν (ευγενικά) να καταναλώσουν την παραγωγή. Το εθνικιστικό κόμμα των Ινδουιστών θεωρεί ότι η προστασία των αγελάδων είναι θρησκευτική υποχρέωση αλλά και εθνικό σύμβολο και αδιαφορεί για τις οικονομικές επιπτώσεις. Ιερές προσλήψεις, αγελάδες ή επιτόκια, μικρή n διαφορά. Οταν οι κυβερνήσεις κάνουν οικονομική πολιτική με βάση ιδεοληψίες, η εξέλιξη είναι προβλέψιμη. Η οικονομία δεν υπακούει σε ιερές σκοπιμότητες. Τιμωρεί όσους την αγνοούν, προκαλώντας κρίσεις που δεν μπορούν να διαχειριστούν οι εξουσιάζοντες, όσο επιδέξιοι στη χειραγώγηση των πολιτών κι αν είναι. Βέβαια, πάντα ελπίζουν ότι τα αποτελέσματα των πρωτοβουλιών τους θα φανερωθούν μετά την αποχώρησή τους από το προσκήνιο, ενώ μέχρι τότε αξιοποιούν την προκατάληψη πως κάθε πράξη που αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση συμφέροντος είναι οπωσδήποτε αντικοινωνική.

 

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, του Σεραφείμ Κωνσταντινίδη, 25/11/2017]

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΓΥΡΟ

Η Περιφερειακή Ενότητα Χαλκιδικής σας προσκαλεί να τιμήσετε με την παρουσία σας τις εκδηλώσεις του εορτασμού της Επετείου της Εθνικής Αντίστασης , που θα πραγματοποιηθούν στον Πολύγυρο την Κυριακή 26 Νοεμβρίου 2017.

Η Εθνική Αντίσταση εναντίον των στρατευμάτων κατοχής 1941-1944, προέκταση και ολοκλήρωση του έπους της Αλβανίας, των Μακεδονικών οχυρών και της μάχης της Κρήτης, ήταν έργο όλων των Ελλήνων, που με τις όποιες δυνάμεις τους αντιτάχθηκαν στους κατακτητές και πολέμησαν για το πολύτιμο αγαθό της ελευθερίας, ενάντια στο ναζισμό και στον φασισμό.

Για να αποδοθεί έμπρακτα ένας ελάχιστος φόρος τιμής σε όλους εκείνους, άνδρες, γυναίκες και παιδιά που αγωνίστηκαν, βασανίστηκαν ή έπεσαν ηρωικά, προσφέροντας τα μέγιστα στον υπέρ πάντων αγώνα του λαού μας στα μαύρα χρόνια της κατοχής, η Ελληνική πολιτεία καθιέρωσε με το άρθρο 10 του Ν. 1285/1982 την επέτειο της μάχης του Γοργοποτάμου ως ημέρα πανελλήνιου εορτασμού της Εθνικής μας Αντίστασης. Η ανωτέρω μάχη – σταθμός της αντιστασιακής δράσης στην Ελλάδα, αποτελεί ταυτόχρονα, χάρη στον ενωτικό της χαρακτήρα, φωτεινό παράδειγμα για τις επερχόμενες γενιές.

Διαβάστε εδώ το φετινό πρόγραμμα εορτασμού της Εθνικής Αντίστασης που ισχύει για όλο το Νομό.

 

[ΠΗΓΗ: http://aetoshal.blogspot.gr, 24/11/2017]

ΔΥΣΠΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: Δυσπιστία των επενδυτών για την Ελλάδα – τα αγκάθια που προβάλλουν και τα πρώτα συμπεράσματα

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή βάζει στο μικροσκόπιο την ελληνική οικονομία και πέρα από τα δημοσιονομικό, τους στόχους, τα προαπαιτούμενα και όλα όσα αποτελούν τον κάδο των μνημονίων και τις διαπραγματεύσεις επί της αξιολόγησης, διερευνά τις αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας.

Το τέλος του μνημονίου με όποια συνέχεια κι αν έχει, άτυπη παράταση με νέα μέτρα ή χωρίς, απόλυτη κηδεμονία (ο στόχος για καθαρή έξοδο φαίνεται ανέφικτος) πρέπει να συνδυαστεί με την επιχείρηση ανάκαμψης της χώρας, η οποία έχει ένα και μόνο δρόμο: Τις επενδύσεις και την ανάπτυξη.

Στο πλαίσιο αυτό, σύμφωνα με υψηλόβαθμο αξιωματούχο της Κομισιόν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προχώρησε σε μια έρευνα τομή. Απευθύνθηκε στη διεθνή επιχειρηματική κοινότητα, μέσω ειδικών συνεργατών της κυρίως σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες με το ευθύ ερώτημα: «Θεωρείτε ότι θα μπορούσατε να επενδύσετε στην Ελλάδα;».

Διαχωρισμός

Η έρευνα που ενδέχεται σε μεταγενέστερο χρόνο να δημοσιοποιηθεί, σύμφωνα με την ίδια πηγή είναι εξαιρετικά αρνητική ως προς τα συμπεράσματά της. Αν και υπάρχουν περιπτώσεις όπου γίνεται «διαχωρισμός» επί των επενδύσεων και γενικά υπάρχει μια άλλη προσέγγιση σε ό,τι αφορά τις «ευκαιρίες». Τις distress καταστάσεις.

Ακόμα και οι Γάλλοι, αλλά και οι Γερμανοί που έχουν παρουσία στη χώρα μας και έλαβαν μέρος στα «επιχειρηματικά» ταξίδια, που είχαν και πολιτικό μανδύα, είναι επιφυλακτικοί. Στα γενικά συμπεράσματα προκύπτει ότι «η χώρα δεν δείχνει φιλική προς τις επενδύσεις» ότι «η κυβέρνηση επί της ουσίας δεν αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αναλαμβάνεται και υποδέχεται τις ξένες επενδύσεις».

Τα παραδείγματα του Ελληνικού και της Eldorado «έστειλαν» αρνητικά μηνύματα στη διεθνή επιχειρηματική κοινότητα και αυτό καταγράφτηκε. Πολλοί εν δυνάμει επενδυτές μάλιστα, σχολιάζοντας τις δύο αυτές υποθέσεις «στάθηκαν» στα εμπόδια που δημιουργούνται, στις παλινδρομήσεις, αλλά και στο γεγονός ότι το project του Ελληνικού βρισκόταν στα προαπαιτούμενα των δανειστών και ακόμα… ταλαιπωρείται.

Για τις αποκρατικοποιήσεις η αίσθηση–συμπέρασμα που δημιουργείται είναι ότι αποτελούν ένα ξεχωριστό κεφάλαιο, στο οποίο δυνητικά δίνεται η δυνατότητα συμμετοχής, «λόγω συμφέρουσας τιμής» και προοπτικών, αλλά και πάλι η δυσπιστία και οι ρυθμοί που «επιβάλλουν» την γραφειοκρατία, αλλά και κάποιες άλλες «μεθοδεύσεις» υψώνουν τείχη. Άλλωστε ο στόχος για τα έσοδα από τη συγκεκριμένη δεξαμενή για τέταρτη συνεχή χρονιά δεν επιτυγχάνεται παρά το γεγονός ότι έχει αναδιαρθρωθεί προς τα κάτω δύο φορές.

Τα capital controls

Πολλές ευρωπαϊκές επιχειρήσεις έκαναν λόγο για την εικόνα του τραπεζικού συστήματος της χώρας και την ύπαρξη των capital controls.

«Γεγονός αποτελεί ότι κανείς σοβαρός επενδυτής δεν θα σκεφτεί να φέρει μεγάλα ποσά για τοποθέτηση σε μια χώρα όπου υπάρχει έλεγχος κεφαλαίων εδώ και δυόμιση χρόνια» επισημαίνεται με σκεπτικισμό από την πλευρά των Βρυξελλών.

Εμμέσως οι θεσμοί αντιλαμβάνονται ότι η ζημιά που έχει υποστεί η ελληνική οικονομία από αυτό το ιδιότυπο καθεστώς είναι μεγαλύτερη απ’ όσο πιστεύεται ακόμα και στην Φρανκφούρτη.

Στο στρατόπεδο των θεσμών καταλαβαίνουν, αν και δεν το ομολογούν δημοσίως, ότι υπό αυτές τις συνθήκες ο στόχος της ανάπτυξης μπορεί το 2018 να φτάσει στο 2,5% (αναθεωρήθηκαν οι προβλέψεις για το 2017, 1,6% ανάπτυξη αντί 2,1% που είχε «βγει» την άνοιξη), αλλά από το 2019 και μετά η πορεία θα είναι καθοδική.

Τα κύρια σημεία, πέρα από την αλλαγή πολιτικής για τις επενδύσεις επικεντρώνουν στην πολιτική σταθερότητα στη χώρα, την αλλαγή του «μίγματος» της φορολόγησης και τα κίνητρα που πρέπει να δοθούν σε ό,τι αφορά τις πραγματικές επενδύσεις. Τις παραγωγικές.

 

[ΠΗΓΗ: DEAL NEWS, 24/11/2017]

ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ- ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΟΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ!

4 Δεκεμβρίου 2017: Εορτασμός για τα 70 χρόνια της Σχολής Μηχανικών Μεταλλείων Μεταλλουργών του Ε.Μ.Π.

Η Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών, «η Σχολή του πρώτου κρίκου» κάθε παραγωγικής αλυσίδας, γιορτάζει φέτος τα 70 χρόνια από την επίσημη ίδρυσή της. Η ίδρυση της Σχολής μας, σε μια χώρα που η ιστορία της είναι ταυτόχρονα και η περιπέτεια της ανακάλυψης και συστηματικής εκμετάλλευσης πρώτων υλών, υπήρξε καθοριστική για την αναπτυξιακή πορεία της χώρας.  

Στο πλαίσιο του εορτασμού, την Παρασκευή 1 Δεκεμβρίου, στις 12.00 μμ, στο Ορυκτολογικό Μουσείο της Σχολής, θα εγκαινιαστεί η Έκθεση Ιστορικών Τεκμηρίων της Σχολής Μ.Μ.Μ. και θα παρουσιαστούν ιστορικά έγγραφα, παλαιά συγγράμματα, επιστημονικά όργανα και άλλα τεκμήρια  φιλοδοξώντας να ταξιδέψουν τον επισκέπτη στο χρόνο μέσα από την προβολή των ιστορικών ριζών της Σχολής. Μετά τα εγκαίνια της έκθεσης θα απονεμηθεί τιμητική διάκριση στους αποχωρήσαντες καθηγητές, ως ελάχιστη αναγνώριση της πολυσχιδούς και πολυετούς προσφοράς τους στη Σχολή και στο Ίδρυμα.

Ο εορτασμός θα κορυφωθεί με την κεντρική επετειακή εκδήλωση της Σχολής, η οποία θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου 2017, στις 5.30 μμ, στο Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου. Όχι τυχαία. Είναι ο χώρος στον οποίο γεννήθηκε η μεταλλευτική και μεταλλουργική βιομηχανία στη νεότερη ιστορία της χώρας. Είναι, παράλληλα, ένας χώρος με πολλαπλές σημάνσεις για τη Σχολή, αφού μετά τη διακοπή των μεταλλευτικών εργασιών, καθηγητές της Σχολής πρώτοι οραματίστηκαν την αξιοποίηση των παλιών βιομηχανικών εγκαταστάσεων με διττό στόχο: τη βελτίωση της εκπαιδευτικής και ερευνητικής διαδικασίας και τη διάσωση της πολύτιμης βιομηχανικής κληρονομιάς.

Η κεντρική εκδήλωση φιλοδοξούμε να γεφυρώσει το παρελθόν με το παρόν και, κυρίως, να φωτίσει το μέλλον. Να ρίξει φως σε άγνωστες πτυχές της ιστορίας της Σχολής και των ανθρώπων της, μέσα από μια συστηματική μελέτη του αρχειακού υλικού του ΕΜΠ. Να προσφέρει ένα μαγευτικό ταξίδι στο παρελθόν με τη βοήθεια ανέκδοτου φωτογραφικού και κινηματογραφικού υλικού. Να παρουσιάσει διάσημες προσωπικότητες, που λίγοι γνωρίζουν ότι υπήρξαν μεταλλειολόγοι. Να παρουσιάσει τη Σχολή μέσα από τη φωτογραφική ματιά των φοιτητών της. Αλλά και να δώσει το λόγο σε νέους συναδέλφους, οι οποίοι κόντρα στις δυσκολίες των καιρών, επέλεξαν να δώσουν τη μάχη τους σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης.

Η εκδήλωση, επίσης, ανοίγει τη συζήτηση για τη μελλοντική φυσιογνωμία της Σχολής, στηριγμένη στα πορίσματα της συστηματικής προσπάθειας που καταβάλλεται για τον εντοπισμό των προκλήσεων, των «μεγάλων στοιχημάτων» του μέλλοντος.  Ενός μέλλοντος που στη βιομηχανία των πρώτων υλών πλησιάζει πιο γρήγορα από κάθε άλλο τομέα.

Και, βέβαια, να προσφέρει μουσική διασκέδαση δια χειρός και φωνής φοιτητών, ερευνητών και διδακτικού προσωπικού της Σχολής, με παρουσίες έκπληξη!

 

[ΠΗΓΗ: https://www.ntua.gr/, 23/11/2017]

ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΔΟΛΑΡΙΟΥ ΒΡΗΚΕ Ο ΧΡΥΣΟΣ

Στήριξη στην πτώση του δολαρίου βρήκε ο χρυσός, συνεχίζει ανοδικά και μετα τα πρακτικά της Fed

Σημαντικά κέρδη κατέγραψε ο χρυσός, εν μέσω αποδυνάμωσης του δολαρίου, ενώ συνεχίζει ανοδικά και στις ηλεκτρονικές συναλλαγές, στον απόηχο των πρακτικών της Federal Reserve.

Συγκεκριμένα, τα πρακτικά από την τελευταία συνεδρίαση νομισματικής πολιτικής της Fed που ήλθαν στη δημοσιότητα, ανοίγουν τον δρόμο για νέα αύξηση επιτοκίων τον Δεκέμβριο, αλλά αποστέλλουν και το μήνυμα πως ενδέχεται να μην ακολουθήσει άκρως επιθετική πολιτική το 2018, καθώς κρούει “καμπανάκι” για τα χαμηλά επίπεδα του πληθωρισμού. Έτσι, εγείρονται ερωτηματικά για το εάν η Fed θα μείνει σταθερή στον σχεδιασμό για τρεις αυξήσεις μέσα στο επόμενο έτος.

Πριν από τη δημοσίευση των πρακτικών της Fed, το συμβόλαιο του χρυσού, παραδόσεως Δεκεμβρίου, ενισχύθηκε κατα 0,8% στα 1.292,20 δολάρια η ουγκιά, ενώ στις ηλεκτρονικές συναλλαγές γνωρίζει κέρδη κοντα στο 1%.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, 22/11/2017]

ΕΥ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Η ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΠΑΝΣΤΡΑΤΙΑ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ, ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΨΟΥΜΕ ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΕΔΑΦΟΣ

Στην εκδήλωση του “Κύκλου Ιδεών”, με θέμα τη Δικαιοσύνη και τις επενδύσεις, ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, μίλησε για την “Ελλάδα μετά”. Για την ανάγκη να υπάρξει ένα πραγματικό σχέδιο για έξοδο από την κρίση. Για την επάνοδο στην κανονικότητα. Όπως, τόνισε, δε, αυτό το μείζον ζητούμενο δε μπορεί να επιτευχθεί με επιστροφή στη ρητορεία πριν την κρίση. Ωστόσο, ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν έμεινε αποκλειστικά στο πλάνο αυτό. Ανέδειξε την ανάγκη να έρθουν επενδύσεις στη χώρα μας. Εστίασε στα καυτά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι επενδυτές. Πρότεινε συγκεκριμένες κατευθύνσεις και λύσεις. Και δεν παρέλειψε να βυθίσει το νούμερο ένα αφήγημα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-Ανεξάρτητων Ελλήνων. Αυτό της περιλάλητης “καθαρής εξόδου” από τα μνημόνια, που ούτε λίγο ούτε πολύ το χαρακτήρισε ουτοπία.

“Είχαμε χθες την κατάθεση του προϋπολογισμού και προχθές τη συζήτηση για τη διανομή του λεγομένου υπερπλεονάσματος. Οι συζητήσεις είναι συνεχώς δημοσιονομικού χαρακτήρα. Το 2015 κάναμε μία μεγάλη οπισθοχώρηση. Δεν αξιοποιήσαμε τότε τη σταθεροποίηση τη δημοσιονομική που είχε επιτευχθεί για να ασχοληθούμε με την πραγματική οικονομία, τις επενδύσεις τους θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης”, τόνισε ο κ. Βενιζέλος.

“Οι συζητήσεις είναι εγκλωβισμένες σε μία δημοσιονομική λογική συμβολικού κατά βάση επιπέδου. Επικοινωνιακού χαρακτήρα. Υποτίθεται ότι τώρα μπαίνουμε στο τελευταίο εξάμηνο του τρίτου μνημονίου και το ζητούμενο είναι η καθαρή έξοδος τον Αύγουστο του 2018. Μία εικονική έξοδος στο άγνωστο, χωρίς δίχτυ ασφαλείας, χωρίς προληπτική πιστωτική γραμμή στήριξης.  Με αυστηρούς όρους επιτήρησης που φτάνουν μέχρι την εξόφληση του 75% των δανείων. Η χώρα είναι έτοιμη να μπει σε ένα μνημόνιο μετά το μνημόνιο, χωρίς δάνειο. Η θεωρία του υπερπλεονάσματος είναι η δεύτερη μεγάλη βλάβη. Από το 2ο εξάμηνο του 2015 είμαστε εγκλωβισμένοι σε υπερπλεονάσματα. Έχουμε αφαιρέσει από την πραγματική οικονομία έξι δις, χωρίς να υπάρχει λόγος”, επεσήμανε.

Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ανέδειξε το μέγιστο ζητούμενο. Και αυτό για την “Ελλάδα μετά” δεν είναι άλλο από την ανάγκη να ανακτηθεί το χαμένο έδαφος, μέσα από τη δημιουργία μίας επενδυτικής πανστρατιάς.

“Το country risk είναι σύνθετη έννοια, περιλαμβάνει την πολιτική σταθερότητα. Τη νομισματική και τη χρηματοπιστωτική. Περιλαμβάνει βέβαια και την ασφάλεια δικαίου. Χωρίς αυτή δεν ξεπερνάς το country risk. Το μεγάλο πρόβλημα δεν το προκαλεί μόνο η νομοθεσία, αλλά και η νομολογία. Δε θα επιμείνω στα γνωστά προβλήματα της Δικαιοσύνης, όπως οι καθυστερήσεις. Αλλά περιγράφω τα συνήθη προβλήματα μίας επένδυσης. Το πρώτο είναι οι χρήσεις γης. Υπάρχει ανεπάρκεια κρατικού σχεδιασμού. Το δεύτερο ζήτημα είναι η κατάτμηση όλων των αδειοδοτικών διαδικασιών. Το τρίτο είναι πως πάντα είναι ανοιχτά προς διερεύνηση σημαντικά ζητήματα που συνδέονται με το δίκαιο του ανταγωνισμού. Το τέταρτο είναι οι δημόσιες συμβάσεις. Μία επένδυση συναρτάται με το δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων. Το πέμπτο και καταλυτικό είναι οι φορολογικές και ασφαλιστικές εκκρεμότητες. Το έκτο είναι το πλέγμα αναδιάρθρωση επιχειρήσεων και δανείων-πτωχευτικό δίκαιο και εταιρική διακυβέρνηση. Και πάνω από όλα έρχεται ο ποινικός έλεγχος. Για όλα αυτά και υπεράνω όλων αυτών. Είναι ποινικοποιημένη η όλη δραστηριότητα”, σημείωσε ο κ. Βενιζέλος, στη διάρκεια της εκδήλωσης του “Κύκλου Ιδεών”.

Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τόνισε πως τα προβλήματα οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στο ίδιο το Σύνταγμα. Και βεβαίως, όπως ανέφερε, οφείλονται και στις προβλέψεις του ευρωπαϊκού και του διεθνούς δικαίου. Περνώντας, δε, πέρα και επάνω από την καταγραφή και ανάδειξη των προβλημάτων, ο κ. Βενιζέλος έφερε σε πρώτο πλάνο τις προτάσεις για να κερδηθεί το στοίχημα των επενδύσεων.

“Το πρώτο είναι οι ολοκληρωμένες νομοθετικές ρυθμίσεις. Εάν κάτι χρειαζόμαστε είναι μνημόνια συνεργασίας μεταξύ του νομοθέτη και του δικαστή. Το δεύτερο είναι η απλούστευση και επιτάχυνση των αδειοδοτικών διαδικασιών. Το τρίτο είναι η οριοθέτηση του ποινικού ελέγχου. Το τέταρτο είναι αυτό που πρέπει να κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Το πέμπτο είναι το ερώτημα εάν μπορούμε να εφαρμόσουμε εκ του νόμου εναλλακτικές μορφές επίλυσης διαφορών. Το έκτο είναι η μείωση του επιπέδου ελέγχου από ανεξάρτητες αρχές και ρυθμιστικές αρχές. Να συμπράττουν, δηλαδή. Το έβδομο είναι η εκλογίκευση των δικονομικών ρυθμίσεων. Και βέβαια η φιλοεπενδυτική νοοτροπία. Όλων”, διεμήνυσε ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Το μήνυμά του ήταν σαφές. Η χώρα βρίσκεται σε έκτακτες συνθήκες. Και το δέον γενέσθαι είναι να αποκτήσουμε ρυθμούς ανάπτυξης και να επανέλθουμε στην κανονικότητα.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr , του Δημήτρη Γκάτσιου, 23/11/2017]

RAW MATERIALS WEEK: 5ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΣΥΜΠΡΑΞΗΣ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΥΛΕΣ

Για δεύτερη φορά φέτος, το 5ο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Σύμπραξης Καινοτομίας για τις Πρώτες Ύλες πλαισιώθηκε και από μια σειρά από παράλληλες εκδηλώσεις, σχετικές με την αξιοποίηση των πρώτων υλών (εξόρυξη, επεξεργασία, ανακύκλωση, υποκατάσταση, κλπ.).

Το σύνολο αυτό των εκδηλώσεων, που συνιστούσε τη δεύτερη Εβδομάδα Πρώτων Υλών (RAW MATERIALS WEEK), έλαβε χώρα στις Βρυξέλλες, από τις 6.11.2017 έως τις 10.11.2017.

Το συνολικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων είναι εδώ:http://ec.europa.eu/growth/content/raw-materials-week-2017_en

Κατα τη διάρκεια του Συνεδρίου παρουσιάστηκε μια ολοκληρωμένη εικόνα των τελευταίων εξελίξεων στους τομείς που καλύπτονται από την Ευρωπαϊκή Σύμπραξη Καινοτομίας για τις Πρώτες Ύλες.

Κρίσιμες Πρώτες Υλες. Μεταξύ άλλων αναγγέλθηκε επίσημα ο νέος κατάλογος των κρίσιμων πρώτων υλών. Υπενθυμίζεται ότι η δέσμευση για καθιέρωση καταλόγου «Κρίσιμων Πρώτων Υλών» (ΚΠΥ) υπήρχε από το 2008 με την Πρωτοβουλία για τις Πρώτες Ύλες (RAW MATERIALS INITIATIVE), ενώ ο πρώτος κατάλογος ΚΠΥ δημοσιεύτηκε το 2011 και περιλάμβανε 14.

Η Επιτροπή δεσμεύτηκε να ενημερώνει τον κατάλογο τουλάχιστον ανα τριετία για να αντικατοπτρίζει την εξέλιξη της παραγωγής, της αγοράς και της τεχνολογίας. Δεύτερος κατάλογος δημοσιεύτηκε το 2014, με 20 πρώτες ύλες. Τρίτος κατάλογος δημοσιεύτηκε φέτος με 27 πρώτες ύλες, ενώ ακολουθήθηκε διαφορετική μεθοδολογία.

Περισσότερες πληροφορίες για τις κρίσιμες πρώτες ύλες: https://ec.europa.eu/growth/sectors/raw-materials/specific-interest/critical_el

Κατα τη διάρκεια του συνεδρίου έγιναν αρκετές εισηγήσεις σχετικά με την ολοένα και αυξανόμενη σημασία των πρώτων υλών στην παγκόσμια οικονομία. Συγκεκριμένα, στα θέματα που παρουσιάστηκαν, δόθηκε έμφαση στο βαθμό εξάρτησης διαφόρων κλάδων της βιομηχανίας από τις πρώτες ύλες.

Έγιναν ξεχωριστές αναλυτικές παρουσιάσεις για την αυτοκινητοβιομηχανία, την ανάπτυξη τεχνολογιών χαμηλών εκπομπών άνθρακα και ειδικότερα τη παραγωγή φωτοβολταϊκών, την αμυντική και αεροπορική βιομηχανία, κλπ.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε η σύνδεση που διαφάνηκε μεταξύ της κλιματικής πολιτικής, της κυκλικής οικονομίας και της εξορυκτικής βιομηχανίας, η οποία είναι απαραίτητη για την ομαλή μετάβαση της αγοράς και την εξασφάλιση της συνέχειας της αλυσίδας εφοδιασμού με πρώτες ύλες, με την προοπτική των δρομολογημένων διαφοροποιήσεων της παραγωγικής δραστηριότητας.

Περισσότερες πληροφορίες για τα εξής θέματα:

Η σημασία των πρώτων υλών στην ανάπτυξη τεχνολογιών χαμηλών εκπομπών άνθρακα στην ΕΕ: https://setis.ec.europa.eu/sites/default/files/reports/materials_supply_bottleneck.pdf

Πρώτες ύλες για την αμυντική βιομηχανία της Ευρώπης: https://ec.europa.eu/jrc/en/publication/eur-scientific-and-technical-reseach-reports/raw-materialseuropean-defense-industry

ERAMET: http://www.eramet.com/en

 

 

[ΠΗΓΗ: http://www.oryktosploutos.net/,του Πέτρου Τζεφέρη, 22/11/2017]

ΑΝΕΚΑΜΨΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ Ο ΧΡΥΣΟΣ

Ανάκαμψη παρουσίασε χθες η τιμή του χρυσού, καθώς οι επενδυτές περιμένουν ενδείξεις σχετικά με την πορεία των αμερικανικών επιτοκίων. Η τιμή spot του χρυσού στο Λονδίνο ενισχυόταν 0,5%, στα 1.283,03 δολάρια η ουγκιά, αφού όμως η τιμή του πολύτιμου μετάλλου υποχώρησε 1,4% τη Δευτέρα, γνωρίζοντας τη μεγαλύτερη ημερήσια πτώση από τις 11 Σεπτεμβρίου. Στην ανάκαμψη της τιμής του χρυσού συνέβαλε και η πολιτική κρίση που έχει ξεσπάσει στη Γερμανία, από τη στιγμή που κατέρρευσαν οι διαπραγματεύσεις για σχηματισμό κυβέρνησης.

Από τα υπόλοιπα πολύτιμα μέταλλα, η τιμή αργύρου ενισχυόταν 0,6%, στα 17 δολάρια η ουγκιά, ενώ η τιμή πλατίνας κυμαινόταν στα 931,60 δολάρια η ουγκιά, καταγράφοντας άνοδο 0,7%. Το παλλάδιο ενισχυόταν 0,3%, στα 991,60 δολάρια η ουγκιά.

 

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 22/11/2017]

ΟΙ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΓΟΥΝΑΡΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΡΥΚΤΟ ΠΛΟΥΤΟ

Απόσπασμα Πρακτικού της 1ης Συνεδρίασης του προσωρινού ΔΣ της «Ενώσεως των εν Ελλάδι Μεταλλευτικών και Μεταλλουργικών Επιχειρήσεων», Μάρτιος 1924. Ο Ηλίας Γούναρης είναι ο πρώτος Γεν. Γραμματέας της Ένωσης.

Με τη σύσταση του Ελληνικού Κράτους το 1821 και μάλιστα μετά τον νόμο «Περί μεταλλείων» το 1861 αλλά και τις μετέπειτα τροποποιήσεις και επικαιροποιήσεις αυτού άρχισε μια έντονη μεταλλευτική δραστηριότητα που συνεχίστηκε για αρκετές δεκαετίες.

Η έκθεση του απόφοιτου της Λιέγης τότε Επιθεωρητού Μεταλλείων και μετέπειτα καθηγητή του ΕΜΠ, Ηλία Γούναρη,  εκδοθείσα  το 1911 με τίτλο «Η Εκμετάλλευσις των Μεταλλείων της Ελλάδος κατά το 1910» περιγράφει με λεπτομέρεια και πληρότητα στοιχείων  τη μεταλλευτική δραστηριότητα της εποχής. Μια εμπεριστατωμένη έκθεση για τα μεταλλεία, που δυστυχώς δεν επαναλήφθηκε σε αυτή την έκταση και πληρότητα.

Ο αείμνηστος καθηγητής Α. Φραγκίσκος αναφερόμενος στην έκθεση αυτή γράφει στις σημειώσεις του -ουδέποτε εκδοθέντος- βιβλίου του “Είναι ανεπανάληπτη -με τη σημασία της λέξης-, γιατί δεν ξαναγράφτηκε κάτι τέτοιο, εκτός αν υπάρχει ή υπάρχουν και δεν δόθηκαν στη δημοσιότητα, ή οι εκθέσεις ή τα στοιχεία των δραστηριοτήτων, από το 1910 μέχρι σήμερα, βρίσκονται σκονισμένα και στοιβαγμένα σε διάφορα ερμάρια κάποιου Υπουργείου -που αναφέρεται στην εξορυκτική βιομηχανία- που αλλάζει όνομα σύμφωνα με το συρμό της εποχής..”.

Μπορώ να διαβεβαιώσω τον αείμνηστο καθηγητή, ότι δεν υπάρχουν στοιβαγμένες τέτοιες μελέτες, παρά μόνον αποσπασματικές και σε μεγάλο βαθμό επιδερμικές επιμέρους μελέτες, γιατί απλά γίνονται είτε από σπουδαστές και όχι έμπειρους γνώστες του τομέα αλλά και χωρίς ιδιαίτερο στόχο την ουσιαστική και καθετοποιημένη ανάπτυξη του Ορυκτού μας Πλούτου.  Ποτέ από ότι θυμάμαι, τις τελευταίες δεκαετίες δεν ζητήθηκε, δεν προκηρύχθηκε και προφανώς  δεν εκπονήθηκε μια ολοκληρωμένη μελέτη καταγραφής των υφιστάμενων και  πρόταση αξιοποίησης του διαθέσιμου αποθεματικού των ΟΠΥ του τόπου μας. Ποιός νοιάζεται άλλωστε;

Το 1946-47 ο Γούναρης επανέλαβε την ενημέρωση με 4 δημοσιεύσεις στο περιοδικό «Οικονομική Επιθεώρηση».

Ας δούμε ένα δείγμα από την έκθεση αυτή του 1910.

« Η Εργασία εις τα μεταλλεία»

Το 1910 απέβη έτος μεταλλαγής του τρόπου της επιβλέψεως των μεταλλευτικών εργασιών, χάρις εις τα δικαιώματα, δι’ ων ενίσχυσε την αρμόδιαν υπηρεσίαν ο νέος περί μεταλλείων νόμος.

Ούτως επεβλήθη η πρόσληψις διπλωματούχων μηχανικών, υπευθύνων δια τας εργασίας, απηγορεύθη η πρόσληψις κορασίδων και μικρών παίδων εις κοπιώδεις εργασίας, προς δε κατηρτίσθη και δημοσιευθείς δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως εφαρμόζεται επίσημος κανονισμός των μεταλλευτικών εργασιών. Δι’ αυτού ετέθη φραγμός εις το ανεξέλεγκτον των εκμεταλλευτών και ήρχισαν ν’ αναζητώνται ευθύναι δια παν επισυμβαίνον δυστύχημα. Προς τούτοις εκανονίσθησαν αι ώραι εργασίας και ο τρόπος διεξαγωγής της, καθωρίσθη η δικαιοδοσία, η αρμοδιότης και η ευθύνη εκάστου των επιβλεπόντων τας μεταλλευτικάς εργασίας και πληθύς εξασφαλίσεων επεδιώχθη προς πρόληψιν δυστυχημάτων.»

Στην συνέχεια ο Γούναρης αναφέρεται στη στατιστική των ατυχημάτων τα οποία είχαν παρουσιάσει  αύξηση, αλλά αυτό αιτιολογείται κθρίως με το ότι παλαιότερα δεν καταγράφονταν αυτά.  Ο κανονισμός, παρ’ όλη την αυστηρότητά του, έγινε ευχαρίστως δεκτός από τους εκμεταλλευτές γιατί χρησιμεύει για την διδαχή των εργατών στην εργασία τους και καταμερίζει τις ευθύνες και ορίζει τις αξιώσεις τις οποίες μπορεί να έχει η Υπηρεσία από τους εκμεταλλευτές. Αναφέρει επίσης την προσπάθεια για την ταχεία καταβολή της σύνταξης, ή τη μεσολάβηση για τυχόν διενέξεις μεταξύ των εργατών και μεταλλευτών και την εύρεση ικανοποιητικής λύσης.

Στη συνέχεια γίνεται λόγος για την ίδρυση του ταμείου μεταλλευτών, που αποτελεί νόμος του κράτους (νόμος ΒΩΜΑ του 1901). Το 1910 το Δ.Σ. του Ταμείου Μεταλλευτών έδωσε 67 συντάξεις, τις οποίες κατονομάζει αριθμητικά και κατά εταιρεία. Αναφέρονται ακόμη χορηγήσεις για προίκα σε θυγατέρες γονέων παθόντων στην εργασία. Τις συντάξεις κατέλαβαν «εξ ημισείας» το ταμείο και οι εκμεταλλευτές.

Διαβάζοντας την παραπάνω έκθεση του επιθεωρητή Ηλ. Γούναρη στο σύνολό της, διαπιστώνουμε ότι, εκτός από την άπταιστη καθαρεύουσα, η ουσία δεν διαφέρει ως προς τις επικρατούσες συνθήκες στα μεταλλεία. Κρίση στην εμπορία των μεταλλευμάτων, κρίση στις επενδύσεις, καθυστερήσεις στην έκδοση νόμων ή κανονισμών, αναμονή ξένων επενδυτών και ευχολόγια για βελτιωτικές διορθώσεις. Μολαταύτα τότε  υπήρχε προσμονή για κάτι καλύτερο. Φαίνεται ότι είχαν αντιληφθεί ότι, η πρόοδος της Ελλάδας εξαρτιόνταν και από τον Ορυκτό της Πλούτο.

Εκείνο που ξεχωρίζει επίσης είναι ότι, δεν αναφέρεται πουθενά η λέξη «περιβάλλον» και «η προσβολή του περιβάλλοντος». Αυτό που ενδιέφερε την τοπική κοινωνία ήταν «το μεροκάματο» και η παραμονή στον τόπο τους. Παρά το γεγονός ότι το περιβάλλον δεν είχε τεθεί ως πρόβλημα, είχε παρατηρηθεί ότι ούτε τα πρανή από το μεταλλείο ή ούτε τα πρανή από εργοστάσια εμπλουτισμού, ή ακόμα τα τέλματα από από επίπλευση που ριχνόταν στη θάλασσα, είχαν βλαπτικές επιπτώσεις. Εντούτοις είχαν αντιληφθεί τη βλαπτικότητα της σκόνης από την όρυξη των διατρημμάτων και επέβαλαν το νερό στη διάτρηση και τη μάσκα προστασίας.

Και κάτι ακόμα που πρέπει να επισημανθεί είναι ότι τότε κατά κανόνα υπήρχαν υπόγειες εργασίες με μικρές καταστροφές του τοπίου και με μικρά πρανή από τα στείρα της εκμετάλλευσης (ραμπλέδες) και σχετικά μικρές παραγωγές.

Οι επιφανειακές εξορύξεις αποτελούσαν εξαίρεση και η προσβολή του τοπίου δεν είχε αναδειχθεί με την κατακραυγή που αντιμετωπίζει σήμερα. Αντίθετα η σύγχρονη εκμετάλλευση όπως είνα γνωστό απαιτεί μηχανοποιημένη επιφανειακή εξόρυξη που έχει ως συνέπεια την εκτεταμένη “καταστροφή” του τοπίου.

Αν μπορεί να ονομαστεί «καταστροφή» η επιφανειακή εξόρυξη σε θέσεις πχ. με άγονη γεμάτη αγκωνάρια πλαγιά ή χέρσα γης,  στις οποίες επιβάλλεται σήμερα με βάση την νομοθεσία η «αποκατάσταση» όπως την ονόμασαν, δηλ. η διαδικασία (καθολικής) επαναφοράς του οικοσυστήματος στην αρχική του κατάσταση δηλ. την άγονη ή χέρσα γη.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για «διαμόρφωση», που μπορεί να γίνει και μάλιστα καλύτερη από την προτεραία εικόνα του τοπίου. Παραδείγματα υπάρχουν, Πτολεμαΐδα Μήλος, Παρνασσός και σε άλλα μέρη που έχει εκτελεστεί διαμόρφωση του τοπίου, σε εκσκαφές ή άλλα έργα από μεταλλευτικές δραστηριότητες.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.oryktosploutos.net/, του Πέτρου Τζεφέρη, 20/11/2017]

“Η ΦΛΕΒΑ ΤΗΣ ΓΗΣ. ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, 19ος-20ος ΑΙΩΝΑΣ”

Οι εκδόσεις Βιβλιόραμα σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου της Λήδας Παπαστεφανάκη “Η φλέβα της γης. Τα μεταλλεία της Ελλάδας, 19ος-20ός αιώνας” τη Δευτέρα 27 Νοεμβρίου 2017, στις 7:00 μ.μ. στο Πόλις Art Café, Πεσµαζόγλου 5 και και Πανεπιστηµίου, Στοά του Βιβλίου.

Με τον πρωτότυπο τίτλο «Η Φλέβα της Γης» και υπότιτλο «Τα Μεταλλεία της Ελλάδας 19ος – 20ος αιώνας», κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βιβλιόραμα, το βιβλίο της καθηγήτριας Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Λήδας Παπαστεφανάκη. Πρόκειται για μία πολυετή, και πολύτιμη συνάμα εργασία, (έργο ζωής μπορώ να το χαρακτηρίσω) 400 σελίδων, μέσα από τις οποίες ο αναγνώστης, ο επιστήμονας, ο ερευνητής θα πληροφορηθεί με λεπτομέρειες τη διαχρονική πορεία της μεταλλευτικής ιστορίας της Ελλάδας από το 1840 έως το 1960.

Κάθε βιβλίο έχει τη δική του ιστορία γράφει χαρακτηριστικά η κ. Παπαστεφανάκη. Και πώς να μην έχει, αφού ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο των μεταλλωρύχων στην ανοδική και καθοδική πορεία της μεταλλοφόρου φλέβας στα σπλάχνα της γης, εισχώρησε η ίδια με τον ίδιο κοπιαστικό τρόπο βαθιά μέσα στις αρχειακές πηγές και τη βιβλιογραφία και μάς παράδωσε αυτόν τον πολύτιμο τόμο.

Περιδιαβαίνοντας τις σελίδες, έχεις την αίσθηση ότι οσφραίνεσαι το αντιμόνιο της τυπογραφίας των παλιών εγγράφων, μέσα από τα οποία η κ. Παπαστεφανάκη διέσωσε και έφερε στο φως τα ιστορικά στοιχεία από το πρώτο ενδιαφέρον του νεοσύστατου ελληνικού κράτους για την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας, μέχρι τη δημιουργία του θεσμικού πλαισίου και τον πρώτο νόμο «Περί Μεταλλείων» το 1861, που ρύθμιζε τα ζητήματα της μεταλλευτικής δραστηριότητας.

Η κ. Παπαστεφανάκη δεν παρέλειψε, επίσης, να αποδώσει φόρο τιμής στους εργαζομένους που πολλές φορές έδωσαν και την ίδια τους τη ζωή (βλέπε περίπτωση μεταλλείων Σερίφου) για καλύτερες συνθήκες δουλειάς, μεροκάματο, οκτάωρο, κοινωνική περίθαλψη και ασφάλιση. Αναφέρεται στην εκλαΐκευση της επιστημονικής γνώσης, την τεχνική εκπαίδευση, και ονομαστικά στην κατάρτιση των μεταλλειολόγων μηχανικών, οι οποίοι στη συνέχεια άφησαν το επιστημονικό τους αποτύπωμα για να μπουν οι βάσεις για τη δημιουργία βαριάς βιομηχανίας στην Ελλάδα.

Σχεδιαγράμματα παραγωγής, πωλήσεων, εξαγωγών-εισαγωγών, ημερήσια απόδοση, γυναίκειο και ανδρικό εργατικό δυναμικό, στατιστική καταγωγής των εργαζομένων, πλούσιο και πολύ κατατοπιστικό φωτογραφικό υλικό, καθώς και πλήρης κατάλογος των μεταλλευτικών επιχειρήσεων για τη χρονική περίοδο που πραγματεύεται το βιβλίο συμπληρώνουν τη σπουδαία αυτή εργασία.

Και όπως συμβαίνει πάντα με παρόμοια βιβλία η εργασία έχει εισαγωγικό και όχι εξαντλητικό χαρακτήρα, αναμένοντας τους μελλοντικούς ερευνητές να την συμπληρώσουν, γιατί μόνο έτσι προχωράει και η έρευνα και οι επιστήμες.

 

[ΠΗΓΗ: http://elladitsamas.blogspot.gr/, 13/11/2017]