Monthly Archives: February 2017

ΤΟ INTERCONTINENTAL SHIMAO QUARRY HOTEL ΕΤΟΙΜΟ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ 2017

1 (1)Η Κίνα κατέχει αναμφίβολα το προβάδισμα στον κατασκευαστικού τομέα, κατασκευάζοντας ουρανοξύστες, σπίτια, ακόμα και ολόκληρες πόλεις με ταχύτητα που εντυπωσιάζει όλη την υφήλιο. Όπως φαίνεται οι Κινέζοι γίνονται ολοένα και πιο εφευρετικοί στον τομέα αυτό, κατασκευάζοντας τώρα ένα υπερπολυτελές ξενοδοχείο μέσα σε εγκαταλελειμμένο λατομείο, που βρίσκεται στην περιοχή Songjiang, 30 χλμ έξω από τη Σαγκάη.

Για το ξενοδοχείο InterContinental Shimao στο βουνό Tianmenshan έχουμε ξαναγράψει. Οι εργασίες για την ανέγερση του έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί και το ξενοδοχείο αναμένεται να λειτουργήσει σύντομα εντός του 2017. Πρόκειται για ένα θέρετρο πολυτελείας, που κατασκευάζεται στην Κίνα, σε βάθος 100 μέτρων, στην πλευρά ενός εγκαταλελειμμένου λατομείου στους πρόποδες του βουνού Tianmenshan. Η ιδιαιτερότητα του συγκεκριμένου εγχειρήματος έγκειται στο γεγονός ότι πρόκειται ουσιαστικά για την κατασκευή ενός υπόγειου ουρανοξύστη, καθώς το ξενοδοχείο θα έχει τρία επίπεδα πάνω από το έδαφος και 16 υπόγεια!4

Το συγκρότημα των 500 και πλέον εκατομμυρίων ευρώ σχεδίασε η βρετανική εταιρεία Atkins και διαθέτει 380 δωμάτια σε 19 ορόφους, απευθυνόμενο στην κινεζική ελίτ.

Μόνο δύο από τους ορόφους θα είναι πάνω από το υψόμετρο της επιφάνειας της γης, οι υπόλοιποι 17 θα είναι κάτω από αυτήν ενώ οι δύο τελευταίοι θα είναι κάτω από το νερό και θα διαθέτουν ενυδρείο, εστιατόριο και χώρους φιλοξενίας. Το ξενοδοχείο θα έχει επίσης πισίνα και χώρο άσκησης, πολλά εστιατόρια και συνεδριακούς χώρους.

Για την λειτουργία του το ξενοδοχείο θα βασίζεται σε ενέργεια που θα προέρχεται από το ίδιο το περιβάλλον, χωρίς να το επιβαρύνει, αξιοποιώντας τη γεωθερμική ενέργεια της περιοχής αλλά και ενέργεια που θα παράγεται από φωτοβολταϊκά ηλιακά πάνελ.

[ΠΗΓΗ: http://elladitsamas.blogspot.gr/, 13/02/2017]

ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ

vani_valy_vaimakiΣτις περιοχές με παρόν αλλά και παρελθόν στη μεταλλευτική δραστηριότητα, όπου η μεταλλευτική κουλτούρα είναι ακόμη σε ορατή ή λανθάνουσα μορφή, η «μεταλλευτική περιήγηση» μπορεί να αποτελέσει ένα είδος «εναλλακτικού τουρισμού» σαν απάντηση στο καθιερωμένο αλλά βλαπτικό πρότυπο του παθητικού μαζικού τουρισμού.

Η μεταλλευτική περιήγηση, μπορεί λειτουργήσει ως ένα είδος εναλλακτικού ή συμπληρωματικού βιώσιμου τουρισμού (όπως πχ. ο οικοτουρισμός ή αγροτουρισμός), ένα περιβαλλοντικά υπεύθυνο «ταξίδι», που ενθαρρύνει τη διατήρηση της φύσης και της παράδοσης, έχει μικρές επιπτώσεις στο περιβάλλον και εμπλέκει θετικά τους τοπικούς πληθυσμούς και την μεταλλευτική ιστορία του εκάστοτε τόπου.

Η μεταλλευτική περιήγηση όπου έχει εφαρμοστεί με σοβαρότητα (στις σκανδιναβικές χώρες, την κεντρική Ευρώπη με τα αλατωρυχεία κλπ) είναι επιτυχημένη, διότι καταφέρνει να εξάρει τη φαντασία και να διεγείρει το τουριστικό ενδιαφέρον.

Η χρησιμοποίηση της μεταλλευτικής παράδοσης ενός τόπου για την οργάνωση εναλλακτικού τουρισμού μπορεί να βοηθήσει και το ίδιο το γενικότερο τουριστικό προϊόν της περιοχής εφόσον ουσιαστικά λειτουργεί ως διαφοροποίηση του από το κλασικό μαζικό μοντέλο κι ενίσχυση σε περιόδους κόπωσης του τουριστικού ενδιαφέροντος. Η προώθηση της μεταλλευτικής περιήγησης αποτελεί «εκτός έδρας γκολ» για την μεταλλεία προς τον τουρισμό και μάλιστα αναδεικνύοντας και ενισχύοντας αμφότερες τις δραστηριότητες.

Αποτελεί ίσως έναν μοναδικό τρόπο προσέγγισης, συνύπαρξης δραστηριοτήτων όταν μιλάμε για εν ενεργεία μεταλλευτικές δραστηριότητες αλλά και άμβλυνσης του φαινομένου του μαζικού τουρισμού που επιφέρει τέτοιες κοινωνικο-πολιτισμικές επιπτώσεις που όχι μόνο δεν συμβιβάζονται με τα χαρακτηριστικά περιοχών με μεταλλευτική δραστηριότητα αλλά σε βάθος χρόνου ισοπεδώνουν κάθε ιδιαιτερότητα κοινωνική ή πολιτισμική.

Στην Ελλάδα, οι περιοχές του Λαυρίου (μεταλλεία χρυσού-αργύρου), της Σερίφου (μεταλλεία σιδήρου και αιματηρά γεγονότα του 1916 στο Μεγάλο Λιβάδι), η περιοχή των παλαιών λατομείων του Διονύσου Αττικής (Αλούλα), της Χαλκιδικής (μεικτά θειούχα, Μαντεμοχώρια) , της Μήλου (ορυχεία βιομηχανικών ορυκτών, θειωρυχεία, κλπ), της Εύβοιας (Λάρκο, Κάρυστος), της Φωκίδας (βωξίτης, μεταλλευτικό πάρκο Φωκίδος), της Νάξου (σμύριδα, Μουτσούνα, Αρχαίοι κούροι), της Θάσου (προϊστορικά λατομεία ώχρας) κλπ.,  είναι ικανές να αποτελέσουν περιοχές μεταλλευτικής περιήγησης.

Και πολλές ακόμη περιοχές του Αιγαίου στη Μήλο, στη Λέσβο (Απολιθωμένο Δάσος), στην Νίσυρο, στην Κρήτη (Χανιά, Ν. Γαύδος), επίσης στην Ήπειρο (Βίκος-Αώος), στην Πελοπόννησο (πάρκο Χελμού – Βουραϊκού), στην Χαλκιδική, στα Γρεβενά κ.α., μπορούν να αποτελέσουν σημεία ανάδειξης της φυσικής γεωλογικής ομορφιάς, φυσικά μνημεία του τόπου αλλά και της ανθρωπότητας. Ήδη ορισμένες από αυτές έχουν συμπεριληφθεί στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Γεωπάρκων: το Απολιθωμένο Δάσος Λέσβου (2000), το Φυσικό Πάρκο Ψηλορείτη (2001), το Εθνικό Πάρκο Χελμού – Βουραϊκού (2009) και η περιοχή του Εθνικού Δρυμού Βίκου – Αώου (2010).

Είναι ελπιδοφόρο ότι το ΥΠΕΚΑ στον Ν.3937/2011 (ΦΕΚ Α 60) “Διατήρηση της βιοποικιλότητας και άλλες διατάξεις” (άρθρο 3) συμπεριέλαβε ως προστατευόμενα τοπία τους γεώτοπους και τα γεωπάρκα, δεδομένης της πλούσιας γεωλογικής ποικιλότητας της Ελλάδας. Ηδη το ΙΓΜΕ ολοκλήρωσε στα πλαίσια του Γ ΚΠΣ (δράση 7.3.1) έργο με στόχο να εντοπιστούν και να αναδειχθούν οι γεώτοποι στον ελλαδικό χώρο και δημιούργησε Μητρώο Γεωτόπων, για κάθε χρήση αναπτυξιακή, περιβαλλοντική, τουριστική, εκπαιδευτική, πολιτιστική. Στα πλαίσια του έργου έγιναν συγκεκριμένες προτάσεις ανάδειξης και ανάπτυξης γεωδιαδρομών και δυνητικών γεωπάρκων: δυνητικά πάρκα Βικου-Αώου, Λαυρεωτικής, Νισύρου για τα οποία έγινε καταγραφή και αξιολόγηση και ακόμη δημιουργήθηκε υλικό ενημέρωσης, προβολής, εκπαίδευσης με σκοπό την διάχυση της πληροφορίας αλλά και για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Το ΙΓΜΕ συνεχίζει το έργο αυτό και στα προγράμματα του ΕΣΠΑ.

[ΠΗΓΗ: http://www.oryktosploutos.net, του Πέτρου Τζεφέρη]

60′ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

 

ellada60-682x384Στην ορεινή Χαλκιδική και στο χιονισμένο βουνό του Χολομώντα μας οδηγεί απόψε η εκπομπή «60’ Ελλάδα», με τον Νίκο Μάνεση (Alpha 23:45)

Αρναία

Στο πλατάνι, στην κεντρική πλατεία του πιο γραφικού χωριού της περιοχής, βλέπουμε την πηγή των συνοικεσίων. «Κάθε γουλιά και γάμος» έλεγαν οι παλιοί για τον ξένο που θα έπινε νερό από τις ρίζες του υπεραιωνόβιου  δέντρου.

Οι κάτοικοι υποδέχονται την εκπομπή με έναν χορό στους -5οC.

Η κάμερα καταγράφει τα καλά κρυμμένα μυστικά που κρύβονται στα θεμέλια του Αγίου Στεφάνου, του ναού με το γυάλινο πάτωμα. Θησαυροί που ήρθαν στο φως μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 2005.

Συναντάμε τους επιστήμονες – μπάρμαν και κερνάμε «μουντοβίνα», το τσίπουρο των μελισσοκόμων, τους ιππείς της Αρναίας. Νικητής στην ιπποδρομία, στο χωριό των ΠΑΟΚτζήδων, ένας Αρειανός! Και καθώς μιλάμε για ομάδες, το πολικό κρύο δεν φοβίζει  τους παίκτες της ομάδας της περιοχής που προπονούνται βράδυ, στο κατάλευκο γήπεδο της πόλης.

Στα δάση του  Χολομώντα

Μάχη με τις αντίξοες συνθήκες στον παγωμένο Χολομώντα. Η ολισθηρότητα, αποτέλεσμα  των χαμηλών θερμοκρασιών και του παγετού, δοκιμάζει συχνά τη δημοσιογραφική αποστολή που ωστόσο ξεπερνά με χιούμορ ακόμα και τις πιο επικίνδυνες συνθήκες. Φτάνουμε, τελικά, στο φράγμα του Αγίου Παντελεήμονα για να δούμε την τεχνητή λίμνη που έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο παγοδρόμιο και πλέον περπατιέται.

Στον Ταξιάρχη, οι κάτοικοι που ζουν σχεδόν αποκλειστικά από την καλλιέργεια και εμπορία χριστουγεννιάτικων ελάτων μάς οδηγούν στα φυτώρια των δέντρων και εξηγούν γιατί το φυσικό έλατο είναι πιο οικολογικό από το πλαστικό. Κάποια από τα πρόσωπα ίσως σας φανούν γνωστά καθώς είναι οι ίδιοι που κάθε χρόνο μισθώνουν χώρους και πωλούν φυσικά χριστουγεννιάτικα έλατα σε όλη την χώρα.

Στα Στάγειρα, τη γενέτειρα του Αριστοτέλη, δείτε το μοναδικό θεματικό πάρκο που είναι φτιαγμένο στη μνήμη του αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου.

Η κάμερα καταγράφει την καθημερινότητα των κατοίκων και τις φυσικές ομορφιές  στη Στρατονίκη, το Νεοχώρι και το Παλαιοχώρι. Φτάνουμε στους καταρράκτες της Βαρβάρας. Κάνουμε Mountain Bike στο όρος Κάκαβος και παρακολουθούμε από κοντά τους αναρριχητές διασώστες από τη Μεγάλη Παναγιά.

Το Σουβλακοχώρι

Ο Άγιος Πρόδρομος είναι γνωστός για δύο πράγματα: το σουβλάκι και το «σ(η)κωτικό».

Από το βουνό στη θάλασσα

Το οδοιπορικό τής εκπομπής συνεχίζεται μέχρι τα σύνορα με το Άγιο Όρος. Από την Τρυπητή, φτάνουμε στο νησί της Χαλκιδικής, την Αμμουλιανή με τις πανέμορφες παραλίες. Οι επαγγελματίες ψαράδες εν ώρα δράσης, ο γιατρός, οι μαθητές που πηγαινοέρχονται στην Ιερισσό με το καράβι και ο χρυσοθήρας των ακτών είναι μόνο λίγες από τις εικόνες που μας συντροφεύουν στην επιστροφή.

πηγή: zappit.gr

ΤΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ ΤΩΝ ΑΠΟΘΕΜΑΤΩΝ ΛΙΓΝΙΤΗ ΣΕ ΙΔΙΩΤΕΣ

deh-megalopolhsΤο άλλο μεγάλο θέμα στο οποίο εμπλέκεται η DG Com αφορά το μονοπώλιο στους λιγνίτες. Τον Δεκέμβριο το Ευρωδικαστήριο απέρριψε τους λόγους ακύρωσης που προέβαλε η ΔΕΗ, επιβεβαιώνοντας την αρχική θέση της Κομισιόν που μιλούσε για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης της εταιρείας και καταδίκη της Ελλάδας. Ως αποτέλεσμα, το υπουργείο Ενέργειας, προκειμένου να συμμορφωθεί με την απόφαση, άρχισε να εξετάζει την ανάθεση σε ιδιώτες των ανεκμετάλλευτων κοιτασμάτων λιγνίτη της Δράμας, της Ελασσόνας, της Βεγόρας και της Βεύης. Αυτό που συζητά η ελληνική πλευρά είναι να προτείνει στην Κομισιόν μια λύση παρόμοια με εκείνη του 2009 για αποκλειστική πρόσβαση ιδιωτών στα παραπάνω κοιτάσματα, εκτιμώντας ότι μια τέτοια κίνηση θα οδηγήσει σε ικανοποίηση των δικαστικών απαιτήσεων. Στο διά ταύτα, οι νομικές υπηρεσίες του υπουργείου, ερμηνεύοντας την ευρω-απόφαση, θεωρούν ότι η παραχώρηση των ορυχείων συνιστά μονόδρομο προκειμένου να μην επανέλθουν στο τραπέζι σενάρια Μικρής ΔΕΗ.

Το σχέδιο παραχώρησης λιγνιτικών αποθεμάτων είναι πάνω κάτω το ίδιο με εκείνο το οποίο είχε προτείνει η κυβέρνηση Παπανδρέου το 2009 και το οποίο είχε αποδεχτεί η Κομισιόν. Ουδέποτε όμως προχώρησε λόγω των αντιδράσεων των κατοίκων των παραπάνω περιοχών, οι οποίοι δεν επιθυμούσαν ρυπογόνες επενδύσεις στην περιοχή και κατόπιν μιας σφοδρής αντιπαράθεσης τελικά μπλοκάρισαν τα σχέδια. Και σήμερα όμως, όπως και τότε, θεωρείται Βέβαιο ότι η πρόταση θα συναντήσει τις αντιδράσεις των κατοίκων και των τοπικών φορέων. Υπό αυτή την έννοια, δεν αποκλείεται το πλάνο να μην προχωρήσει και να σκαλώσει, γεγονός που σημαίνει ότι σε μια τέτοια περίπτωση θα χρειαστεί να εξεταστούν άλλες λύσεις. Τα αποθέματα της Βεύης υπολογίζονται σε περίπου 90 εκατομμύρια τόνους και μπορούν να καλύψουν για 30 χρόνια τη λειτουργία της μονάδας της γειτονικής Μελίτης, που η ΔΕΗ προτίθεται να κατασκευάσει από κοινού με την κινεζική CMEC. Όσο για την Ελασσόνα τα αποθέματα εκτιμώνται σε 150 εκατ. τόνους και στη Δράμα σε 800 έως 900 εκατ. τόνους. Τέλος, στη Βεγόρα τα αποθέματα είναι πολύ μικρότερα και μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά προς τη γειτονική Βεύη (12 -13 εκατ. τόνοι).

[Σχόλιο: Όταν εμπλέκεται το συμφέρον του Δημοσίου, τίποτα δεν ρυπαίνει… Ούτε οι λιγνίτες…].

[ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ, 15/02/2017]

Η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

foitites-06Η στήριξη της Ελληνικός Χρυσός στην εκπαίδευση εστιάζει στην κάλυψη λειτουργικών αναγκών των σχολείων και στην υποστήριξη των μαθητών και φοιτητών της περιοχής. Λειτουργικές δαπάνες των τοπικών σχολείων, όπως είναι η θέρμανση και η αγορά νέου ηλεκτρονικού εξοπλισμού, καλύπτονται από την Εταιρεία, ενώ κάθε έτος επιβραβεύουμε με χρηματικά βραβεία τους τελειόφοιτους που επιτυγχάνουν την είσοδό τους σε ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Πρόγραμμα θερινής απασχόλησης φοιτητών Δήμου Αριστοτέλη

Το πρόγραμμα θερινής απασχόλησης προσφέρει στους νέους ανθρώπους, σπουδαστές από τον Δήμο Αριστοτέλη, την ευκαιρία να εξοικειωθούν με ένα σύγχρονο εργασιακό περιβάλλον, να γνωρίσουν τη μεταλλευτική δραστηριότητα και να ζήσουν εκ των έσω την πραγματικότητα των Μεταλλείων Κασσάνδρας.

Πρόγραμμα Ανοιχτών Θυρών για κατοίκους, φοιτητές και μαθητές

Το πρόγραμμα Ανοιχτών Θυρών συνεχίστηκε το έτος 2015, με περισσότερους από 1.000 επισκέπτες στις δραστηριότητες και τις εγκαταστάσεις μας. Μέσω του προγράμματος, δίνεται η δυνατότητα σε όλους τους ενδιαφερόμενους να επισκεφθούν τις εγκαταστάσεις της Ελληνικός Χρυσός και να δουν από κοντά τον τρόπο λειτουργίας μας. Μέσα στο 2015 πραγματοποιήθηκαν επισκέψεις από φοιτητές, μαθητές, αλλά και από κατοίκους της ευρύτερης περιοχής γύρω από τα μεταλλεία μας.

Η σταθερή για εμάς δέσμευση σε μία πολιτική ανοιχτών θυρών, έδωσε την ευκαιρία σε φοιτητές διαφόρων ειδικοτήτων, που σχετίζονται με τη μεταλλευτική δραστηριότητα, να δουν το έργο μας και να συνομιλήσουν με το επιστημονικό προσωπικό μας εφ’ όλης της ύλης. Οι νέοι άνθρωποι που επιθυμούν να μάθουν περισσότερα για τα μεταλλευτικά μας έργα, μπορούν να συναντήσουν επαγγελματίες και να συζητήσουν μαζί τους για τεχνικές και λειτουργικές πληροφορίες, προκειμένου να είναι ενήμεροι κατά την επιλογή του τομέα των σπουδών τους, αλλά και των επαγγελματικών προοπτικών τους.

Η γεωλογική έρευνα της Ελληνικός Χρυσός, αντικείμενο μελέτης και έρευνας για τους πρωτοπόρους γεωλόγους του Α.Π.Θ.

Η Γεωλογική Ομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το Γεωλογικό Ερευνητικό Τμήμα της Ελληνικός Χρυσός, ένωσαν τις δυνάμεις τους προκειμένου να εκπονήσουν έρευνα με αντικείμενο την κοιτασματολογία της περιοχής και να καταρτίσουν σχετική γεωλογική έκθεση. Η επιστημονική αυτή έρευνα, περιελάμβανε τρισδιάστατο (3D) σχεδιασμό και μοντελοποίηση κατά τα στάδια της αναζήτησης, έρευνας και εκμετάλλευσης ενός έργου, με έμφαση στη χρήση και τις δυνατότητες καινοτόμων λογισμικών προγραμμάτων, μέσω παραδειγμάτων από το Μεταλλείο των Μαύρων Πετρών.

Η πρωτοβουλία αποτελεί παράδειγμα της δέσμευσής μας, ως προς τη διαχρονική και έμπρακτη στήριξη της ακαδημαϊκής έρευνας σε συνεργασία με ελληνικά και διεθνή πανεπιστήμια, μία φιλοσοφία που βρίσκει πρακτική εφαρμογή σε πολλά επίπεδα στα Μεταλλεία Κασσάνδρας.

Επίσης, ένα εκπαιδευτικό εργαστήριο εργαστήριο που υποστηρίζει η Εταιρεία, το οποίο πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο του 2015 στον Μαντέμ Λάκκο, εντάσσεται στο πλαίσιο δράσεων που πραγματοποιούνται με τη Society of Economic Geologists (SEG) του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Φοιτητές του Πανεπιστημίου British Columbia στα εργοτάξια της Ελληνικός Χρυσός

Τον Μάιο του 2015, φοιτητές του Τμήματος Μεταλλειολογίας του Πανεπιστημίου British Columbia περιηγήθηκαν στα εργοτάξια της Ελληνικός Χρυσός, στο πλαίσιο της εκδρομής τους στην Ελλάδα. Οι 26 συμμετέχοντες φοιτητές πέρασαν δύο μέρες στη Χαλκιδική ώστε να μάθουν για την ελληνική μεταλλουργία και την ιστορία της. Επισκέφτηκαν τις εγκαταστάσεις μας στην Ολυμπιάδα, όπου έμαθαν για την αποκατάσταση των παλαιών περιοχών απόθεσης μεταλλευτικών τελμάτων, ξεναγήθηκαν στις υπόγειες εγκαταστάσεις του μεταλλείου και ενημερώθηκαν για τον σχεδιασμό του έργου.

Σύμφωνα με τους φοιτητές: «Όλα τα μέλη της ομάδας που μας υποδέχτηκε ήταν σε θέση να απαντήσουν σε κάθε ερώτηση, δείχνοντας το πάθος τους για τα έργα στα οποία συμμετέχουν».

Στο εργοτάξιο των Σκουριών ενημερώθηκαν για το πώς κατασκευάζεται και αναπτύσσεται το έργο και έλαβαν πληροφορίες για τις υπόγειες και επιφανειακές μεθόδους εκμετάλλευσής μεταλλείων που θα χρησιμοποιηθούν από το έργο. Ενημερώθηκαν επίσης, για τις πολιτικές Υγιεινής, Ασφάλειας και Περιβάλλοντος της Εταιρείας και εκτίμησαν τη δουλειά που χρειάζεται για να λειτουργήσει ένα μεταλλείο, με έναν περιβαλλοντικά υπεύθυνο τρόπο. Σύμφωνα με τους φοιτητές: «Ήταν ένα σπουδαίο παράδειγμα για το πώς ένα μεταλλείο μπορεί να περιορίσει το περιβαλλοντικό του αποτύπωμα».

Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

170210204219706Καινοτομία στον τρόπο σκέψης. Αυτό είναι το ζητούμενο για το πολιτικό προσωπικό της χώρας και τη δημόσια διοίκηση που υστερούν δραματικά σε καινοτομία. Η πολυπόθητη «ανάπτυξη» και κάθε αναγκαία «μεταρρύθμιση» επιβάλει πρωτίστως οι πολιτικοί να αποκτήσουν έναν καινοτόμο τρόπο σκέψης. Χωρίς ακαμψία, επιφανειακές προσεγγίσεις, στασιμότητα, αγκυλώσεις να κρατούν ό,τι καλό υπάρχει και ταυτόχρονα να χτίζουν γρήγορα το κάθε νέο που χρειάζεται η χώρα.

Έτσι μπορεί να έρθει ένα χειροπιαστό αποτέλεσμα οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας, από την σωστή διαχείριση των ικανοτήτων και των γνώσεων των Ελλήνων επιχειρηματιών και επιστημόνων, από την εργατικότητα και τη νοημοσύνη των Ελλήνων. Από την «ανάπτυξη» που θα μας αφήσουν να φέρουμε.

Γιατί η «ανάπτυξη» δεν είναι θεωρία!

Η «ανάπτυξη» είναι πράξη, είναι έργα, είναι θέσεις εργασίας, είναι ΑΕΠ.

Η πολυνομία, ένας ανούσια μεγάλος, αναχρονιστικός και μη αποτελεσματικός δημόσιος τομέας, η περίπλοκη και αντιαναπτυξιακή φορολόγηση και η πολιτική μεταβλητότητα και αδυναμία, είναι αρνητικοί παράγοντες για κάθε μεγάλη ή μικρή επένδυση, που κατάφεραν να στραγγαλίσουν την ελληνική οικονομία σε τέτοιο βαθμό, μεγαλύτερο μάλλον και από αυτόν που το χρέος έχει συμβάλλει σε αυτή τη κρίση και την ύφεση που βιώνει η Ελλάδα.

Ελπίζουν και ομόφωνα όλοι ισχυρίζονται ότι θα ξεφύγουμε από την ύφεση με την «ανάπτυξη». Χωρίς να αντιλαμβάνονται οι πιο πολλοί, ότι αυτό σημαίνει «χτίζω» κάτι, άρα προηγουμένως πρέπει να εκδώσω μία «άδεια» για αυτό. Η άδεια έχει δοθεί από τους πολίτες αυτής της χώρας, από τους ψηφοφόρους που ο καθένας έδωσε ατομική άδεια, ή μάλλον εντολή, στους κυβερνώντες να κάνουν κάτι, να χτίσουν, να δημιουργήσουν.

Μιλάμε για την ανάγκη επείγουσας «ανάπτυξης», αλλά επιμένει η κρατική μηχανή και το πολιτικό προσωπικό κάθε κυβέρνησης στο «σπεύδε βραδέως», τόσο βραδέως έως ακινησίας, (πλην ολιγάριθμων εξαιρέσεων, από ηρωικούς δημοσίους λειτουργούς), εμποδίζοντας και κωλυσιεργώντας σε κάθε  υλοποίηση επιχειρηματικού σχεδίου χωρίς να αντιλαμβάνονται τον στόχο που υποθάλπουν, δηλ. ότι μόλις ξεκινήσει ένα έργο αμέσως θα δώσει δουλειά σε πολίτες πολλών ειδικοτήτων και θα παράγει οικονομικό πλούτο πρωταρχικά για το κράτος με ΦΠΑ, φόρους, ασφαλιστικές εισφορές κλπ. Και ναι, θα παράξει πλούτο και για τον επιχειρηματία και αυτό όχι μόνο δεν είναι κακό – έως ποινικά κολάσιμο για κάποιους – αλλά είναι το ζητούμενο. Ως καλό συνέταιρος το Ελληνικό Δημόσιο πρέπει να βοηθά τους επιχειρηματίες να πετύχουν και όχι να επιχαίρει όταν αποτυγχάνουν, αφού οι ζημιές δεν κρύβονται από την Εφορία!

Θέλουμε «ανάπτυξη» σε μία χώρα που δεν έχει κτηματολόγιο, που δεν έχει χρήσεις γης, που δεν έχει χωροταξική λογική, που δεν έχει δασολόγιο, που δεν έχει αιγιαλό, που δεν έχει Περιφερειακά Χωροταξικά Πλαίσια ουσίας αλλά καταγραφής θεωρητικών προτιμήσεων των τοπικών εξουσιών, που δεν έχει Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια επιπέδου και ουσίας εφαρμογής και που κάθε υπερκείμενο Χωροταξικό Πλαίσιο συνήθως «νίπτει τας χείρας του» για ό,τι υφιστάμενο στρεβλό καλείται να επιλύσει. Και για όλα αυτά η δημόσια διοίκηση γίνεται αμυντική, αργή, αρνητική αισθανόμενοι οι δημόσιοι λειτουργοί πολλές φορές ακάλυπτοι από την Πολιτεία όταν πρέπει να αποφασίζουν και να υπογράψουν μία πράξη, μία απόφαση, ερμηνεύοντας απλά διατάξεις σύμφωνα με την κρίση τους και την εμπειρία τους ως οφείλουν να κάνουν. Το κακό είναι ότι ενδέχεται να αντιμετωπίσουν έως και δικαστήρια στο μέλλον από αντίθετα της επένδυσης συμφέροντα που θα προχωρήσουν σε ποικιλόμορφες καταγγελίες εναντίον τους, χωρίς το κράτος να παρεμβαίνει δυναμικά και να τους προστατεύει, παρέχοντας τους ουσιαστική και νομική κάλυψη.

Δεν αναρωτιόμαστε ποιοι μπορούν άμεσα να συμβάλλουν και να συμμετάσχουν στην «ανάπτυξη» και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους Έλληνες μικρομεσαίους και μεγάλους επιχειρηματίες, που αποδέχονται με υπομονή και στωικότητα τις τεράστιες αδυναμίες της δημόσιας διοίκησης και ρισκάρουν να παλεύουν κάθε δυσάρεστη έκπληξη που βρίσκουν μπροστά τους. Αλλοδαποί επενδυτές υπάρχουν πολλοί, αλλά φεύγουν τρέχοντας μόλις αντιληφθούν ότι το κράτος θα είναι τελικά απέναντί τους για κάθε ασήμαντη αιτία (τοπικά συμφέροντα, ιδεολογικές στρεβλώσεις, παραπληροφόρηση κλπ).

Επειδή λοιπόν δεν βλέπω να γινόμαστε ξαφνικά σοβαρό και οργανωμένο κράτος, θα πρέπει να στοχεύουμε σημειακά σε κάθε θέμα που χρήζει ταχύτατης υποστήριξης και επίλυσης. Τουλάχιστον κάποια στιγμή να καταφέρουμε να μετράμε το άθροισμα επιμέρους πετυχημένων λύσεων. Αυτό είναι το υπέρτατο καθήκον του πολιτικού προσωπικού της χώρας σήμερα, προτρέποντας τους δημόσιους λειτουργούς σε ενέργειες προόδου και εκσυγχρονισμού και σε πράξεις συμβολής στη βιώσιμη ανάπτυξη. Αυτό θα είναι η μεγάλη καινοτομία της Ελλάδας.

Ρεαλιστικά θα πρέπει να προσαρμοσθούμε σε αυτές τις απόψεις, για να βοηθάμε ταχύτατα, άμεσα και έμμεσα κάθε επένδυση που μπορεί να γίνει στη χώρα μας ή να λύνουμε τα προβλήματα λειτουργίας  όσων ήδη επιχειρούν μέσα σ’ ένα τόσο δυσμενές περιβάλλον.

Το κράτος οφείλει να μετρά την αποτελεσματικότητά του και να αποσβένεται η προσπάθεια και των στελεχών του και αυτή των εργαζομένων στις επιχειρήσεις, παρεμβαίνοντας δυναμικά και ακαριαία σε κάθε μέτωπο άρσης στρεβλώσεων και επίλυσης προβλημάτων. Αυτό θα είναι η μεγάλη καινοτομία της χώρας.

Ας σκεφτούμε με καινοτομία! Προχωρήστε μία σειρά από διατάξεις βελτίωσης και απλοποίησης της νομοθεσίας, κυρίως των Υπουργείων με αρμοδιότητα στο Περιβάλλον και την  Ενέργεια, την Ανάπτυξη, τον Τουρισμού προκειμένου να στηριχθεί έμπρακτα η άμεση υλοποίηση επενδύσεων, χωρίς τις μεγάλες και ανούσιες καθυστερήσεις που προκαλούνται από την γραφειοκρατία, από την έλλειψη προσαρμογής της νομοθεσίας στις σύγχρονες απαιτήσεις και τις τεχνολογικές εξελίξεις, από την πληθώρα άνευ ουσίας ενδιαμέσων εγκρίσεων και παρεκκλίσεων, από την ασάφεια πολλών διατάξεων και γενικά από μία σειρά διαδικασιών οι οποίες δεν επηρεάζουν με οποιοδήποτε τρόπο το τελικό αποτέλεσμα. Η μεγάλη καινοτομία με ένα δημιουργικό  τρόπο σκέψης, θα είναι η μεγάλη Ελληνική Καινοτομία, άρα η επιτυχία της χώρας.-

 

[ΠΗΓΗ: http://www.politically.gr/, του Άγγελου Μπενόπουλου, 11/02/2017]

1 ΔΙΣ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΕΞΟΡΥΞΕΩΝ ΣΤΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ

fa7286b2ade846c88d115260b65fb917Μεταλλευτικές εταιρείες: Πυλώνας ανάπτυξης η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου, σύμφωνα με την πλειονότητα των πολιτών. Η αντίληψη των Ελλήνων πολιτών για την αξιοποίηση των ορυκτών πόρων της χώρας: 85,9% θεωρούν ότι π αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την ανάπτυξη της οικονομίας, 87,7% τάσσονται υπέρ των επενδύσεων σε μεταλλεία, ορυχεία, λατομεία υπό τον όρο άτι τηρούνται οι περιβαλλοντικοί όροι, 79,6% εκφράζονται θετικά για συνέχιση της επένδυσης στα μεταλλεία Χαλκιδικής με τήρηση των περιβαλλοντικών όρων.

Άνω του 1 δισ. ευρώ ήταν n συμμετοχή του εξορυκτικού κλάδου στις εξαγωγές της χώρας το 20l6. Σύμφωνα με στοιχεία του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, την προηγούμενη χρονιά, παρά τη συνεχιζόμενή εσωτερική οικονομική κρίση, n ελληνική εξορυκτική βιομηχανία διατήρησε αλώβητες τις παραγωγικές της δομές, παρέμεινε σημαντικός εργοδότης και κράτησε τα μερίδιά της στη διεθνή αγορά. Για το 2017 n βιώσιμη ανάπτυξη του κλάδου και η αποδοχή του ως έναν από τους κύριους παράγοντες στη δημιουργία ενός νέου παραγωγικού προτύπου της χώρας αποτελεί κύρια προτεραιότητά του.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Σύνδεσμος προχώρησε σε πανελλαδική δημοσκόπηση (RASS), με κύριο θέμα τις προκλήσεις στην αξιοποίηση των ορυκτών πόρων της χώρας και την αντίληψη της κοινωνίας νια τη δυνατότητα ανάπτυξης του εξορυκτικού κλάδου. Όπως δείχνουν τα στοιχεία, για την πλειοψηφία ίων Ελλήνων (85,9%) η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Σύμφωνα με την έρευνα, στο επενδυτικό ραντάρ ξένων και εγχώριων επενδυτών θα έπρεπε να βρίσκεται π αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας (85,9%) αν υπήρχε ισχυρή πολιτική βούληση (73,4%). Επίσης εκτιμούν ότι οι υφιστάμενοι μηχανισμοί ελέγχου των βιομηχανικών και εξορυκτικών έργων στη χώρα μας μάλλον δεν είναι αποτελεσματικοί (αρνητική γνώμη: 53%).

Αν και οι πολίτες θεωρούν την εξορυκτική δραστηριότητα σημαντική για την ελληνική οικονομία (85,9%), φαίνεται οριακά να εμπιστεύονται τις αδειοδοτημένες εταιρείες εξόρυξης ορυκτών (39,6%), ενώ όσοι δεν τις εμπιστεύονται έχουν την πεποίθηση ότι οι εταιρείες αυτές εκμεταλλεύονται τον εθνικό πλούτο χωρίς να αποδίδουν αυτά που θα έπρεπε στο κράτος (62,1%) και δεν τηρούν τους περιβαλλοντικούς όρους(27,1%) ή τους κανόνες ασφάλειας των εργαζομένων (7,9%).

Θετική κατεγράφη η αντίδραση των πολιτών στο ενδεχόμενο συνέχισης επενδύσεων σε τομείς όπως μεταλλεία, ορυχεία, λατομεία υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι περιβαλλοντικοί όροι, όπως διασφαλίζονται από το κράτος και τους ανεξάρτητους φορείς (87,7%).

Θετική ήταν επίσης η αντίδραση των πολιτών και στο ενδεχόμενο συνέχισης της επένδυσης στα μεταλλεία Χαλκιδικής με τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις (79,6%). Την πεποίθηση ότι η επέμβαση στο περιβάλλον από την εξορυκτική δραστηριότητα δεν είναι ελεγχόμενη και με δυνατότητα αποκατάστασης διατυπώνουν 5 στους 10 πολίτες (56,3%). Ενήμεροι είναι οι πολίτες για την υποχρέωση που έχουν οι εταιρείες εξόρυξης να αποκαθιστούν το περιβάλλον στον χώρο επέμβασης και κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας του εξορυκτικού έργου (64,2%), αν και πιστεύουν πως οι εξορυκτικοί χώροι κάνουν τις περιοχές πλησίον της δραστηριότητας λιγότερο ελκυστικές προς κατοίκηση (65,3%).

Αναφορικά με το ποια έργα είναι πιο επιβαρυντικά για το περιβάλλον οι πολίτες ξεχώρισαν τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις (55,7%), έργα διαχείρισης αστικών απόβλητων (51,7%), εξορυκτικά έργα (24,5%), αγροτικές καλλιέργειες (10,5%), τουριστικές εγκαταστάσεις (6,1%), κατασκευαστικά οικοδομικά έργα (5,9%). Ως προς τη βέλτιστη τήρηση των περιβαλλοντικών όρων που ορίζει το κράτος, οι πολίτες πιστεύουν ότι τηρούνται με μεγαλύτερη συνέπεια όταν οι επενδυτές είναι ξένοι (35,4%) απ’ όταν οι επενδυτές είναι Έλληνες (22,4%) ή ο επενδυτής είναι το ίδιο το κράτος (24,9%).

Σε σχέση με την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, στο ενδεχόμενο n χώρα μας να έχει μεγαλύτερη ενεργειακή αυτονομία και να περιορίσει έτσι την εισαγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, οι πολίτες αποδέχονται την παραγωγή ηλεκτρισμού από λιγνίτη (54,5%).

Επενδύσεις- φορολογία

Στο πλαίσιο της έρευνας μόλις ένας στους έξι Έλληνες (15,7%) πιστεύει πως οι προοπτικές ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας θα μεταβληθούν προς το καλύτερο στο επόμενο διάστημα. Οι πολίτες αναδεικνύουν τις ιδιωτικές επενδύσεις (ξένες ή εγχώριες) (60,7%) ως βασική πηγή για τη μεγέθυνση της οικονομίας και δευτερευόντως τους ευρωπαϊκούς πόρους (20,4%) ή το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων(13,8%). Επίσης, πιστεύουν πως η στάση των κυβερνήσεων τα τελευταία χρόνια δεν βοήθησε προς αυτή την κατεύθυνση (93%).

Οι παράγοντες που αποθαρρύνουν τους επενδυτές να επενδύσουν στη χώρα μας είναι το ασταθές φορολογικό σύστημα (68,7%), n γραφειοκρατία (47,9%), η διαφθορά (39,9%), η πολιτική ρευστότητα (38%), η περιορισμένη πρόσβαση στη χρηματοδότηση (26,9%), ο συνδικαλισμός (14,1%) και οι αντιδράσεις κάποιων κοινωνικών ομάδων (3,2%). Σε μια γενικότερη θεώρηση οι πολίτες θα συμφωνούσαν με τη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων προκειμένου να έρθουν επενδύσεις στη χώρα (89,9%).

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, της Λέττας Καλαμαρά, 14/02/2017]

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ: ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

47b9371a5ec847a6416d19e09506ac86_XLΗ Εταιρεία αποτελεί τον μεγαλύτερο εργοδότη στον Δήμο Αριστοτέλη. Στόχος της είναι να προσλαμβάνει το 90% των εργαζομένων της από τον Δήμο Αριστοτέλη. Επί του παρόντος, το 87% των εργαζομένων που προσλήφθηκαν είναι από την τοπική κοινωνία και οι πρακτικές πρόσληψης συνεχίζουν να παρακολουθούνται, ώστε να μπορέσει να επιτευχθεί ο στόχος. Πιο συγκεκριμένα, βελτιώνεται η έρευνα για νέους εργαζομένους μέσα από τον Δήμο Αριστοτέλη και πραγματοποιούνται περισσότερες συνεντεύξεις με τοπικούς υποψηφίους. Αυτό σημαίνει επίσης ότι ψάχνουν ενεργά για νέους εργαζομένους από χωριά της περιοχής, τα οποία έχουν υψηλά ποσοστά ανεργίας. Η πρακτική άσκηση εργαζομένων και το πρόγραμμα θερινής απασχόλησης, είναι επίσης σημαντικές πρωτοβουλίες που βοηθούν να αναγνωρίζονται μελλοντικοί υποψήφιοι. Η εξασφάλιση της τοπικής απασχόλησης, είναι επομένως ένα ουσιαστικό θέμα για τις κοινότητές μας και την ίδια την Εταιρεία, ιδίως λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη για ανάπτυξη τοπικών επαγγελμάτων και την αποφασιστικότητα για επένδυση στην τοπική απασχόληση, εκπαίδευση και ανάπτυξη.

Η πρόσληψη κατοίκων από τον Δήμο Αριστοτέλη, δίνει ένα κίνητρο σε μαθητές από τις τοπικές κοινωνίες να πραγματοποιήσουν σπουδές σχετικές με τον μεταλλευτικό κλάδο. Αναμένεται να έχουν δημιουργηθεί περίπου 5.000 θέσεις εργασίας για εργαζομένους και εργολάβους όταν και τα τρία έργα βρεθούν σε πλήρη λειτουργία, λόγω της αναπτυξιακής δυναμικής που καταγράφεται στην περιοχή. Η εταιρεία έχει λάβει πάνω από 8.200 αιτήσεις για εργασία στα Μεταλλεία Κασσάνδρας,–τα οποία αναδεικνύονται σε έναν από τους μεγαλύτερους εργοδότες στη Βόρεια Ελλάδα–, 5.200 από τις οποίες προέρχονται από άλλους δήμους.

Επιπλέον, το γεγονός ότι πολλά στελέχη της Εταιρείας προέρχονται από την περιοχή, αυξάνει την εμπιστοσύνη των κοινωνιών προς τις πρακτικές και τα σχέδια της Εταιρείας. Ως μέρος της κοινότητας, η Εταιρεία συμβουλεύεται και συνεργάζεται συχνά για ζητήματα της περιοχής, τα οποία αφορούν στις γειτονιές μας, όπως για παράδειγμα η διαθεσιμότητα μη-χειρωνακτικών θέσεων εργασίας για γυναίκες που ενδιαφέρονται να εισέλθουν στον μεταλλευτικό κλάδο. Λαμβάνονται σοβαρά υπόψη όλα τα σχόλια και προσαρμόζονται οι πρακτικές πρόσληψης, όποτε είναι δυνατό, όπως η πρόσφατη εστίαση στην πρόσληψη και εξειδίκευση γυναικών από τις τοπικές κοινωνίες ως προσωπικό ασφαλείας.

Υποστήριξη της τοπικής οικονομίας

Πέραν των άμεσων θέσεων εργασίας και της απασχόλησης μέσω συνεργαζόμενων εργολάβων, η Εταιρεία στηρίζει άλλες έμμεσες και επαγωγικές θέσεις εργασίας, συμπεριλαμβανομένων τοπικών προμηθευτών, σταθμών πετρελαίου και πρατηρίων καυσίμων, και εταιρειών σίτισης και εστίασης.

Στηρίζει τον Προαθωνικό Οργανισμό Τουρισμού, ο οποίος έχει ως στόχο να αυξήσει την τουριστική ανάπτυξη στην περιοχή. Μέσα από τις προσπάθειές του, το 2015, ο «Αριστοτελικός Περίπατος» έφερε 728 διανυκτερεύσεις στην περιοχή και βοήθησε στην επέκταση της τουριστικής περιόδου από 2,5 σε 4 μήνες ετησίως. Αξίζει να σημειώσουμε πως στην Αμμουλιανή, η πληρότητα έφτασε το 100% το 2015, παρά τη συνολική μείωση κατά 15% σε εθνικό επίπεδο.

Στο πλαίσιο αυτό, αναδύονται νέα επαγγέλματα και επωφελούνται υποστηρικτικοί κλάδοι που σχετίζονται με τις μεταλλευτικές δραστηριότητες και την τοπική οικονομία, δημιουργώντας ένα νέο δίκτυο συνεργαζόμενων επιχειρήσεων.

Τοπικοί προμηθευτές

Οι πολιτικές προμηθειών της Εταιρείας ακολουθούν τη στρατηγική για ενίσχυση της τοπικής οικονομίας, προσφέροντας απασχόληση και συμβάσεις σε τοπικούς προμηθευτές. Κύρια θέματα διαχείρισης, σε όλη την αλυσίδα εφοδιασμού μας, περιλαμβάνουν τη διαχείριση των τοπικών προμηθευτών, τη βελτιστοποίηση του υπάρχοντος δικτύου μεταφορών, τον συνδυασμό και τη συνένωση φορτίων, τη χρήση διαμεταβιβαστικών κέντρων και τη διασφάλιση ότι οι προμηθευτές καθορίζουν και εφαρμόζουν ασφαλείς λειτουργικές πρακτικές. Η Ελληνικός Χρυσός συνεργάζεται επίσης με τοπικές επιχειρήσεις, σε μία προσπάθεια ενίσχυσης της γυναικείας απασχόλησης.

Τουρισμός

Ο τουρισμός είναι ένας σημαντικός κλάδος και πυλώνας οικονομικής ανάπτυξης για ολόκληρο τον Δήμο Αριστοτέλη. Η Ελληνικός Χρυσός, στηρίζει τον τουριστικό και ξενοδοχειακό κλάδο τόσο στην ορεινή όσο και στην παράκτια ζώνη. Σε στενή συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά και με αρμόδιους τοπικούς φορείς, τουριστικά γραφεία και ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, βοήθησε την ανάπτυξη σημαντικών προωθητικών ενεργειών, που είχαν ως στόχο την ανάπτυξη όλων των μορφών τουρισμού στον Δήμο Αριστοτέλη. Τα αποτελέσματα ήταν ιδιαιτέρως ενθαρρυντικά με ανάπτυξη του θρησκευτικού τουρισμού, εκτός του Αγίου Όρους, περισσότερων μαθητικών εκδρομών μέσα στον Δήμο, αύξηση του τουρισμού κατά τη διάρκεια του χειμώνα, και ανάπτυξη νέων πόλων έλξης, όπως ο οινοτουρισμός και ο περιπατητικός τουρισμός.

Αγροτική ανάπτυξη

Για να στηρίξει και να ενθαρρύνει μια ευρεία οικονομική ανάπτυξη στην περιοχή, η Εταιρεία υλοποιεί συνέργειες με ακαδημαϊκά ιδρύματα και ειδικούς, για την εκπαίδευση των κατοίκων της περιοχής σε ένα εύρος αγροτικών πρακτικών. Συγκεκριμένα, πραγματοποιείται σε εκτάσεις της Εταιρείας κοντά στο χωριό Στρατώνι, μια έρευνα για το φύτεμα και την καλλιέργεια αρωματικών και φαρμακευτικών βοτάνων, τα οποία δεν αναπτύσσονταν κατά το παρελθόν στην περιοχή.

 

Η ΕΥΡΩΠΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ, ΤΩΡΑ!

170212192344901Η Ε.Ε. δεν μπορεί να περιμένει τις εκλογές στα κράτη – μέλη, ούτε καν στα μεγάλα κράτη που αποτελούν την ατμομηχανή της ευρωπαϊκής ιδέας, τη Γαλλία και τη Γερμανία. Ούτε μπορεί να περιμένει την ομοθυμία, ούτε και την ομοφωνία, εκτός από αδύνατο δεν θα ήταν και δημοκρατικό. Τώρα είναι η μεγάλη στιγμή να κατατεθεί το μεγάλο σχέδιο για τη μεγάλη Ευρώπη. Οι επικείμενες εκλογές σε ορισμένες χώρες θα συνιστούν μια ευκαιρία επιβεβαίωσης της αξίας του σχεδίου και δημοκρατικής του νομιμοποίησης.

Κυρίαρχη είναι η άποψη, ειδικώς μεταξύ των φοβισμένων για την επανεκλογή τους πολιτικών στα κράτη και την ακαδημαϊκή ορθοδοξία που τους στηρίζει, ότι ένα φεντεραλιστικό σχέδιο δεν μπορεί να συναντήσει λαϊκή υποστήριξη προτού να αντιμετωπισθεί η οικονομική κρίση. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Όσο η ΕΕ παραμένει πολιτικά ασύνδετη ή σε εκκρεμότητα, οι πολιτικοί στα κράτη (και όχι μόνον οι δημαγωγοί) οι οποίοι είναι οι κυρίως υπεύθυνοι για τη δημιουργία του προβλήματος θα μεταθέτουν την ευθύνη στην ΕΕ και η ευρωπαϊκή οικονομία θα επιδεινώνεται, θα υποχωρεί μπροστά στον παγκόσμιο ανταγωνισμό, που με την εκλογή Τραμπ εντείνεται ακόμη περισσότερο.

Αν δώσουμε την εντύπωση, σ’ εκείνους τους πολίτες που αρνούνται να πιστέψουν ότι ο κόσμος άλλαξε, που δεν θέλουν ν’ αλλάξουν ποτέ οι ίδιοι και που φαντασιώνονται ένα ένδοξο και ιδανικό εθνικό παρελθόν ως λύση, ότι μπορούν να διαπραγματεύονται οικονομικά την ευρωπαϊκή πολιτική ενοποίηση, τότε θα διαπραγματεύονται αιωνίως και δεν πρόκειται ποτέ ούτε πολιτική ένωση, ούτε οικονομική ανάκαμψη να συμβούν. Το κοινό μας είναι όλοι οι Ευρωπαίοι, αλλά το ειδικό κοινό μας, η ευρεία συμμαχία μας, είναι οι καθαρές πλειοψηφίες στα περισσότερα κράτη και τα σφυρηλατημένα μειοψηφικά μέτωπα του ΝΑΙ των δημοψηφισμάτων στο Ην. Βασίλειο, την Ελλάδα και την Ιταλία, καθώς και οι γεμάτες πλατείες και δρόμοι στην Πολωνία, την Ουγγαρία, τη Ρουμανία, γιατί όχι και στην Ουκρανία που αν και μη μέλος προσβλέπει πολλά από μια πολιτικά ενωμένη ΕΕ. Οι υποστηρικτές της ενωμένης Ευρώπης δεν είναι πλέον απαθώς θετικοί, οι αντίπαλοι της ήταν πάντοτε αντίπαλοι.

Οι ομοσπονδίες διέπονται από την αρχή της επικουρικότητας, που εκκινεί από την αφετηρία ότι ο καθένας είναι ελεύθερος αλλά και υπεύθυνος για την ευημερία και για τα προβλήματα του, ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται στο πλησιέστερο προς τον πολίτη επίπεδο και ότι δεν πρέπει κάτι να γίνεται από ευρύτερους και πιο σύνθετους οργανισμούς, εφόσον μπορεί να γίνεται εξίσου καλά από μικρότερους και απλούστερους. Ένα ζήτημα αναλαμβάνεται από τον μεγαλύτερο οργανισμό μόνον εάν και στον βαθμό που οι στόχοι της δράσης είναι αδύνατο να επιτευχθούν επαρκώς από τις συνιστώσες, πολίτες, δήμους, κράτη και μπορούν συνεπώς, λόγω των διαστάσεων ή των αποτελεσμάτων τους, να επιτευχθούν καλύτερα σε αυτό το μεγαλύτερο επίπεδο. Κάθε ανώτερο επίπεδο εκδηλώνει οικονομική και κοινωνική αλληλεγγύη στις συνιστώσες του, χωρίς όμως να μετατίθεται σε αυτό η ευθύνη της ευημερίας τους.

Εξασφαλίζει την ελάχιστη απαραίτητη ενότητα, ώστε να διαφυλάσσεται η διαφορετικότητα, ταυτότητα και συμφέροντα των μερών. Δημιουργεί κάθε απαραίτητη κοινή υποδομή για την ελεύθερη εκδίπλωση της πρωτοβουλίας όλων. Βοηθά (εξ’ ου και επικουρικότητα), δεν υποκαθιστά, δημιουργώντας ένα γραφειοκρατικό υπερ-κράτος, προσφέρει μια πλατφόρμα ελάχιστης αλληλεγγύης.

Τέλος, η επίτευξη αποτελεσμάτων στην οικονομική ανάκαμψη ακόμη κι αν υπήρχε κοινή οικονομική πολιτική, απαιτεί αρκετό χρόνο που η ΕΕ τώρα δεν έχει. Επιπλέον με τη φήμη που έβγαλαν τα δημοψηφίσματα τα τελευταία χρόνια φαίνονται σε όλους τους φοβισμένους πολιτικούς σαν αξεπέραστα βουνά.

Ο φεντεραλισμός δεν είναι οικονομική ιδεολογία, είναι πολιτική ιδεολογία και πιο συγκεκριμένα πρόταση πολιτειακής οργάνωσης, που υπερβαίνει για πάντα τους εθνικούς εγωϊσμούς και διαιρέσεις, ενταφιάζει τους πολέμους και δημιουργεί μια νέα πολιτική κοινότητα, με ένα Σύνταγμα, με δημοκρατικό τρόπο και με δημοκρατικό περιεχόμενο.

Το μεγάλο σχέδιο για τη μεγάλη Ευρώπη πρέπει να είναι μικρό και σαφές.  Αυτό που χρειάζεται τώρα να προτείνει μια ομάδα κρατών μαζί με τη Γαλλία (που διαθέτει το πολιτικό βάρος) και τη Γερμανία (που διαθέτει την οικονομική δύναμη), στην έκτακτη σύνοδο της 25ης Μαρτίου στη Ρώμη για το μέλλον της Ευρώπης, είναι τρία καθοριστικά βήματα:

Μια οικονομική κυβέρνηση για τις χώρες με νόμισμα το Ευρώ (πλήρης τραπεζική ένωση, κοινή βάση φορολογίας, ταμείο απόσβεσης χρέους, Υπουργός Οικονομίας, αξιόλογος προϋπολογισμός με επενδυτικό πρόγραμμα)

Μια κοινή εξωτερική πολιτική και μια κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας, που να εξασφαλίζει τόσο τα ευρωπαϊκά σύνορα όσο και την εσωτερική τάξη από ασύμμετρες απειλές.

Τη σύγκληση μιας Συνέλευσης (Convention) από εκπροσώπους των εθνικών Κοινοβουλίων και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που θα υποβάλλει ένα σχέδιο Συντάγματος μιας Ευρωπαϊκής Δημοκρατίας, το οποίο θα υποβληθεί στην κρίση των πολιτών που θα κληθούν να εκλέξουν τους αντιπροσώπους τους στις Ευρωεκλογές του Μαίου 2019.

Όταν ένας αριθμός κρατών υιοθετήσει το Σύνταγμα, αυτό θα τεθεί σε ισχύ. Στο σχέδιο θα μπορούν να γίνουν δεκτά τα κράτη με νόμισμα το Ευρώ, ενώ όσα δεν επιθυμούν ή δεν γίνουν αρχικώς δεκτά, καθώς και τα κράτη εκτός Ευρώ, θα μπορούν να προσχωρήσουν στο μέλλον. Θα έχει τεράστια πολιτική σημασία να περιληφθούν στο σχέδιο εξαρχής κράτη που αντιμετωπίζουν ιδιαίτερη οικονομική δυσκολία, ώστε να μην σταλεί το λάθος μήνυμα ότι πρόκειται για μια ένωση ελίτ.

Για την υλοποίηση ενός τέτοιου σχεδίου, θα χρειασθεί η ευρωπαϊκή διοίκηση να μετασχηματισθεί στην εκτελεστική του μηχανή. Οι φεντεραλιστές και πολίτες υπάλληλοι να βρεθούν στις θέσεις ευθύνης, με τον ίδιο ενθουσιασμό που επικρατούσε κατά την πρώτη δεκαετία από την ίδρυση των Ε.Κ., τώρα χρειαζόμαστε πεπεισμένους υποστηρικτές της ευρωπαϊκής ιδέας, της κοινής πορείας.

Ο φεντεραλισμός δεν μπορεί να είναι όμηρος της οικονομικής κρίσης, θα πρέπει να καταστήσουμε την κρίση όμηρο του φεντεραλισμού. Μια ευρωπαϊκή δημοκρατία ενώ δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα, ωστόσο μπορεί να έχει θετική συμβολή στην αντιμετώπιση του με σύμμαχο τον χρόνο. Η έλλειψη μιας ευρωπαϊκής δημοκρατίας δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε συμβολή στην αντιμετώπιση του.

[ΠΗΓΗ: http://www.politically.gr, του Νίκου Γιαννή*, 13/02/2017]

[*Ο Νίκος Γιαννής είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Ένωσης Ευρωπαίων Φεντεραλιστών, Διδάκτωρ Ευρωπαϊκών Σπουδών και ιδρυτής της Ευρωπαϊκής Έκφρασης, εργάζεται στον τομέα της διαχείρισης γνώσης για την αναπτυξιακή βοήθειας στις Βρυξέλλες].

ΓΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟ ΑΛΗΘΕΣ…

UB2o6DKrcZ0Πολύ σωστά γράφτηκε στον τύπο πως «η Ελληνικός Χρυσός πολύ δύσκολα θα εμφανίσει κέρδη και θα αποδώσει φόρους (επί των κερδών αυτών) στο ελληνικό δημόσιο». Και ο Τόλης πανηγυρίζει επειδή λέει η εταιρεία έχει ζημιές 85 εκατ. ευρώ για το 2015 και δάνεια 617 εκατ. ευρώ. Ακριβώς αυτή είναι και η ουσία του ζητήματος:

Η εταιρεία –αν ακόμα δεν το έχει καταλάβει ο Τόλης και η παρέα του–, βρίσκεται στην φάση της επένδυσης της δραστηριότητας. Η παραγωγική φάση δεν έχει ξεκινήσει ακόμη… Αν μας δείξει ο κος Τόλης μια εταιρεία στην φάση της ανάπτυξης του έργου να έχει κέρδη, πολύ θα χαρούμε… Για να τα κάνουμε και πιο λιανά, η εταιρεία θα έχει ρίξει στο έργο κοντά ενάμιση δις δολάρια μέχρι και τον επόμενο χρόνο και περιμένει να τα αποσβέσει στην φάση της παραγωγής. Τότε είναι και η ώρα που θα εμφανίσει κέρδη ώστε να αποδώσει και τους αναλογούντες φόρους στο δημόσιο. Προς το παρόν έχει αποδώσει «μόνο» τα 52 εκατομμύρια για τις κρατήσεις και τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων σε μια τετραετία…

Αλλά, αναρωτιέμαι, τα υπόλοιπα οικονομικά στοιχεία είναι αδιάφορα για αυτούς που ανησυχούν για την φορολόγηση των κερδών;

  • 1 δις Ευρώ συνολικές επενδύσεις στην Ελλάδα
  • 1,6 δις ευρώ σε άμεσους φόρους την επόμενη 20ετία.
  • Πάνω από 50 εκ. ευρώ στο Ελληνικό Δημόσιο σε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές από το 2012 μέχρι σήμερα
  • Περισσότερες από 2.000 θέσεις εργασίας σήμερα (Ελληνικός Χρυσός και εργολάβοι)
  • 5.000 θέσεις απασχόλησης στην περιοχή άμεσα και έμμεσα λόγω της δυναμικής σε οικονομία και εμπόριο, στην πλήρη ανάπτυξη του έργου
  • Ενίσχυση τοπικής αγοράς και εμπορίου μόνο από τα Μεταλλεία Κασσάνδρας (ενδεικτικά μετρημένη σε 800% την περίοδο 2006-2013 στην ΒΑ Χαλκιδική)

Αδιάφορα όλα αυτά;

 

ΜΕΤΑΛΛΑ: Ο ΧΑΛΚΟΣ ΣΤΑ ΥΨΗ, ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Ο ΨΕΥΔΑΡΓΥΡΟΣ

assets_LARGE_t_942_17268788_type13031 

Στο υψηλότερο επίπεδο σε διάρκεια 20 μηνών εκτινάχθηκαν χθες οι τιμές χαλκού, αφότου η ΒΗΡ Billiton εξέδωσε προειδοποίηση για μείωση της προσφοράς λόγω απεργίας στο μεγαλύτερο ορυχείο χαλκού του κόσμου, που βρίσκεται στη Χιλή.

Τα προθεσμιακά συμβόλαια χαλκού στο χρηματιστήριο μετάλλων του Λονδίνου ενισχυθήκαν 4,6% για να κλείσου ν στα 6.090 δολάρια ο τόνος, στο υψηλότερο επίπεδο από τις 29 Μαΐου του 2015.

Από τα υπόλοιπα βασικά μέταλλα, η τιμή ψευδάργυρου ενισχύθηκε 3,3% για να κλείσει στα 2.924 δολάρια, στο υψηλότερο επίπεδο από τις 28 Νοεμβρίου.

Η τιμή αλουμινίου έκλεισε στα 1.875 δολάρια, με άνοδο 1,4%, στο υψηλότερο επίπεδο από τις 24 Ιανουάριου, ενώ ο μόλυβδος κατέγραψε άνοδο 2,8% στα 2.400 δολάρια. Το νικέλιο έκλεισε στα 10.660 δολ., με άνοδο 3,7%.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 11/02/2017]

ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ ΣΥΜΒΟΛΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ

yfadourgia-thumb-largeΗ ύφεση και ο υπέρογκος δανεισμός οδήγησαν στην κατάρρευση εμβληματικές εταιρείες με πολυετή ιστορία

Σβήνουν ιστορικές βιομηχανίες της Ελλάδας και περνούν στη λήθη, καθώς η επόμενη ημέρα περιλαμβάνει πλειστηριασμοί για την εκποίηση των μονάδων που έχουν καταντήσει κουφάρια λόγω μη συντήρησα. Η πολυετής κρίση, σε συνδυασμό με τον υπέρογκο δανεισμό, προκάλεσε τις χρεοκοπίες αυτών των βιομηχανιών που είχαν κυριαρχήσει στον επιχειρηματικό χάρτη τη χώρας τουλάχιστον τις τελευταίες πέντε δεκαετίες. Σε διαδικασία πλειστηριασμών βρίσκονται το 2017 τα εργοστάσια των εταιρειών Hellenic Steel, Shelman, Ενωμένη Κλωστοϋφαντουργία , Πετζετάκις , ενώ θα ακολουθήσουν και άλλες επιχειρήσεις.

Ιστορικό θα παραμείνει το παράδειγμα της Pirelli, η οποία έβαλε λουκέτο στο εργοστάσιο της Πάτρας, εξαιτίας των πολυήμερων απεργιακών κινητοποιήσεων που οδήγησαν σε ρήξη τις σχέσεις εργοδοτών εργαζομένων, με συνέπεια να μείνουν χωρίς δουλειά 500 άνθρωποι. Η απόφαση για να μεταναστεύσει η εταιρεία στην Τουρκία ελήφθη μέσα σε ένα βράδυ. Σε μια δραματική τηλεφωνική συνομιλία της εδώ διοίκησης με τα κεντρικά στο Μιλάνο, ο ιδιοκτήτης της Λεοπόλντο Πιρέλι ζήτησε να σφραγισθεί το εργοστάσιο και να εγκαταλείψει τη χώρα η ιταλική πολυεθνική, ανατρέποντας όλα τα έως τότε δεδομένα.

Την ίδια χρονική περίοδο, η αμερικανική Goodyear, στο Άκρον του Οχάιο, αποφάσιζε επίσης λουκέτο για το εργοστάσιο της Goodyear Hellas στη Θεσσαλονίκη, το μοναδικό εργοστάσιο ελαστικών που είχε απομείνει εδώ. Πολλές πικρές βιομηχανικές ιστορίες γράφτηκαν και για άλλες ιστορικές επιχειρήσεις, όπως για την «Πειραϊκή Πατραϊκή» (4.000 εργαζόμενοι), τη χαρτοβιομηχανία «Λαδόπουλου» (1.200 εργαζόμενοι), την «Ελλάς Α.Ε.» (120 εργαζόμενοι), που είχαν την ίδια τύχη. Επίσης σφραγίστηκαν εταιρείες όπως η καλτσοβιομηχανία «Μάντισον» (250 εργαζόμενοι), η οινοποιία «ΒΕΣΟ» (300 εργαζόμενοι), η «Ντρέσκο» (200 εργαζόμενοι), η «Χαρτοποιία Αιγίου» (550 εργαζόμενοι), η μονάδα ενδυμάτων «Ρετσίνα» (300 εργαζόμενοι).

Την αλυσίδα των λουκέτων στην ελληνική βιομηχανία τη δεκαετία του ’80 άνοιξε η «Τεοκάρ» και στη συνέχεια ακολούθησαν επιχειρήσει όπως τα Κλωστήρια Φιλιατών, η εταιρεία «Ρόκα», η πώληση των Τσιμέντων Χαλκίδας, αλλά και των μεταλλείων πρώην Σκαλιστήρη, το κλείσιμο των Μεταλλείων Φωκίδας, τα Φωσφορικά Λιπάσματα, το λουκέτο στα Πλαστικά Καβάλας και των Μεταλλείων Χαλκιδικής, το κλείσιμο των γραμμών παραγωγής της Βιαμύλ.

Τη δεκαετία του 1990 είχαμε τα λουκέτα στη Διεθνή Βιομηχανία Ενδυμάτων στην Καλαμάτα, στη Λαυρεωτική, στην ακτοπλοϊκή εταιρεία ΔΑΝΕ. Επίσης είχε ξεκινήσει η κατάρρευση της ιστορικής καπνοβιομηχανίας «Κεράνης» , ενώ οι όμιλοι Λαναρά Αργυρού ολοκλήρωσαν τον κύκλο τους γράφοντας ουσιαστικά τον επίλογο της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας.

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ_ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ, του Ανέστη Ντόκα, 11/02/2017]