Tag Archives: ΔΕΗ

ΔΕΗ: ΑΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΘΑ… ΠΛΗΡΩΝΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΥΛΗΣΕΙ ΤΙΣ ΛΙΓΝΙΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ

Κίνητρα, μπόνους, υποσχέσεις για γενναία εθελουσία του προσωπικού των προς πώληση λιγνιτικών της μονάδων, η ΔΕΗ προσφέρει σχεδόν τα πάντα προκειμένου να βρει γι’ αυτές αγοραστές ώστε να τις “ξεφορτωθεί” και να μην ξαναζωντανέψει ο εφιάλτης εκποίησης υδροηλεκτρικών σταθμών. Η σύμβαση αγοραπωλησίας για τα εργοστάσια της Μεγαλόπολης στην Αρκαδία και της Μελίτης στη Φλώρινα, που ενέκρινε χθες το διοικητικό της συμβούλιο, αποτελεί τρανή απόδειξη του πόσο κακή ήταν η συμφωνία για τη ΔΕΗ που υπέγραψε η κυβέρνηση με τις Βρυξέλλες.

Σε αυτή τη σύμβαση, προβλέπονται από εθελουσία έξοδος και “μπόνους” στο προσωπικό των 1.248 εργαζομένων προκειμένου αυτό να μειωθεί ως και 50%, έως δεσμεύσεις για προμήθεια λιγνίτη από τη ΔΕΗ στους αυριανούς αγοραστές των μονάδων σε σταθερή τιμή, αλλά και αποζημιώσεις για μια εξαετία σχετικά με την επάρκεια ισχύος που αυτές παρέχουν στο σύστημα.

Ακόμη κι έτσι, δεν είναι σίγουρο κατά πόσο οι συμμετέχοντες στο διαγωνισμό, και συγκεκριμένα τα δύο σχήματα υπό τους Τσέχους της Seven Energy και τους Κινέζους της CHN Energy, θα βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη όταν στις 7 Ιανουαρίου θα έρθει η ώρα των προσφορών.

Στη πραγματικότητα τα γενναία κίνητρα με τα οποία “προικοδοτεί” η ΔΕΗ τις μονάδες της, αναδεικνύουν την αγωνία της, μη τυχόν αυτές της “ξεμείνουν”, όχι μόνο επειδή είναι ζημιογόνες, όσο κυρίως προκειμένου να ξεμπερδέψει με τις μνημονιακές υποχρεώσεις. Διαφορετικά θα ζωντανέψει ξανά ο κίνδυνος της πώλησης “νερών”, των πιο πολύτιμων δηλαδή μονάδων που διαθέτει σήμερα η ζημιογόνος ΔΕΗ.

Σε αυτή τη λογική, και έπειτα από μια μαραθώνια χθεσινή συνεδρίαση, το διοικητικό της συμβούλιο ενέκρινε τη σύμβαση αγοραπωλησίας μετόχων (SPA), που θα δοθεί προς έγκριση στους υποψήφιους επενδυτές, η οποία και περιλαμβάνει μια σειρά από “μπόνους” προς τους αγοραστές. Τα κυριότερα έχουν ως εξής:

Εθελουσία έξοδος για το προσωπικό της Μεγαλόπολης (1.017 άτομα), και της Μελίτη (231). Σκοπός, η μείωση της μισθολογικής δαπάνης των μονάδων. Έτσι, εκτός από την αποζημίωση των 15.000 ευρώ, όσοι εργαζόμενοι δεχθούν να αποχωρήσουν οικειοθελώς, θα εισπράξουν ως κίνητρο αποχώρησης επιπλέον 5.000 ευρώ. Στόχος της ΔΕΗ, να ικανοποιηθεί η απαίτηση των αγοραστών, η Μελίτη να μείνει με 120 άτομα, και η Μεγαλόπολη με 480. Δηλαδή να αποχωρήσουν 648 εργαζόμενοι, και να απομείνουν οι σταθμοί με συνολικά 600 άτομα. Κρίθηκε επομένως, απαραίτητη η εθελουσία έξοδος, αφού η δυνατότητα όσων το επιθυμούν να μετακινηθούν στη ΔΕΗ ή το ΔΕΔΔΗΕ για να καλύψουν υπηρεσιακές ανάγκες, όπως προβλέπει η τροπολογία που ψηφίστηκε προχθές στη Βουλή, θεωρείται πως θα είναι πολύ περιορισμένη.

Εξασφάλιση των αυριανών αγοραστών από τη ΔΕΗ σταθερής τιμής για το λιγνίτη που θα προμηθεύεται η μονάδα της Μελίτης. Αυτό θα ισχύσει για όσο διάστημα θα βρίσκεται σε εκκρεμότητα το θέμα των ορυχείων της Φλώρινας. Η ομαλή τροφοδοσία της μονάδας με λιγνίτη δεν είναι διασφαλισμένη λόγω των εμπλοκών που υπάρχουν με τα ορυχεία της περιοχής, (αδειοδοτικά ζητήματα, κ.ά.).

Είσπραξη αποζημιώσεων από τις λιγνιτικές μονάδες για τη διασφάλιση επάρκειας ισχύος στο σύστημα μέσω του λεγόμενου μόνιμου μηχανισμού ισχύος. Σε προχθεσινή της ανακοίνωση η ΕΕ ανοίγει το δρόμο για την έγκριση του ελληνικού αιτήματος που υποβλήθηκε πρόσφατα στις Βρυξέλλες, δηλαδή για αποζημιώσεις και σε λιγνιτικές μονάδες, όπως συμβαίνει ήδη με εκείνες του φυσικού αερίου, για 6 χρόνια, μέχρι το 2025. Το ύψος των αποζημιώσεων που έχει προτείνει το υπ. Ενέργειας και που θα χορηγείται μέσω των λεγόμενων αποδεικτικών διαθεσιμότητας ισχύος (ΑΔΙ), κυμαίνεται μεταξύ 35.000-40.000 ευρώ/ μεγαβάτ.

Κατάργηση του τέλους λιγνίτη. Έχει ανακοινωθεί καιρό τώρα, ψηφίστηκε στη Βουλή, και είναι ένα ακόμη μέτρο που επιχειρεί να ελαφρύνει το κόστος παραγωγής του επιβαρυμένου με τιμές δικαιωμάτων ρύπων CO2, λιγνίτη.

Απόδειξη της σπουδής της ΔΕΗ να φτιάξει ένα όσο πιο ελκυστικό πακέτο των μονάδων της για να προσελκύσει επενδυτές, είναι ότι πριν από μερικές εβδομάδες είχε φτάσει να προτείνει στις Βρυξέλλες, το περίφημο μηχανισμό κατανομής ρίσκου. Δηλαδή να συμμετάσχει η ίδια και για μια διετία, με ποσοστό 50%-50% στα κέρδη αλλά και τις ζημιές των μονάδων που θα πουλήσει. Κι αυτό, προκειμένου να πεισθούν οι επενδυτές να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό και να καταβάλλουν ένα “σοβαρό” τίμημα. Το μέτρο είχε απορριφθεί από τις Βρυξέλλες στη λογική ότι αντίκειται στον ανταγωνισμό και ότι δεν συνάδει με τις μνημονιακές υποχρεώσεις της χώρας για μείωσης της συμμετοχής της ΔΕΗ στην αγορά του λιγνίτη.

[Φωτογραφία: intime.news]

[ΠΗΓΗ: https://www.liberal.gr, Του Γιώργου Φιντικάκη, 21/12/2018]

ΝΕΟ ΠΑΚΕΤΟ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 250 ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΗ

Τον Ιούνιο του 2012 η μετοχή της ΔΕΗ είχε βρεθεί στο 1,64 ευρώ καταγράφοντας ιστορικό χαμηλό. Χθες το κλείσιμο της συνεδρίασης βρήκε τη μετοχή να σπάει ένα ακόμη ρεκόρ ιστορικού χαμηλού στο 1,16 ευρώ, με σημαντικές απώλειες της τάξης του 4,28%.

Την ημέρα λοιπόν που η μετοχή της ΔΕΗ βρέθηκε σε νέο ιστορικό χαμηλό, ανακοινώθηκε από τον υπουργό ενέργειας ένα νέο πακέτο μέτρων που αφορά στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και το οποίο έχει σαφή κατεύθυνση και στόχευση να ενισχύσει την οικονομική θέση της εταιρείας, η οποία έχει περιέλθει σε δύσκολη οικονομική θέση, εξαιτίας των επιλογών που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια αλλά και εξαιτίας των εξαιρετικά αρνητικών συγκυριών.

Συγκεκριμένα ο υπουργός ενέργειας Γ. Σταθάκης, ανακοίνωσε τα εξής μέτρα τα οποία μέσα στην επόμενη τριετία θα ωφελήσουν τη ΔΕΗ με ένα ποσό της τάξης των 250 εκατ. ευρώ:

Πρώτον προχωρά στην πλήρη κατάργηση της χρέωσης προμηθευτή (ΠΧΕΦΕΛ) από την 1η Ιανουαρίου 2019. Το μέτρο μεταφράζεται σε μείωση του κόστους για τη ΔΕΗ 130 εκατ. ευρώ το 2019 και 70 εκατ. ευρώ το 2020, ποσά που δεν θα χρειαστεί πλέον μετά τη ρύθμιση να πληρώσει. Η κατάργηση της χρέωσης προμηθευτή δεν ωφελεί μόνον τη ΔΕΗ αλλά συνολικά όλους τους προμηθευτές, οι οποίοι επίσης απαλλάσσονται από τη σχετική υποχρέωση.

Δεύτερον προχωρά στην κατάργηση του τέλους λιγνίτη που θεσπίστηκε το 2012 και το οποίο επιβάρυνε με περίπου 2 ευρώ ανά μεγαβατώρα τη λιγνιτική παραγωγή. Το μέτρο απευθύνεται τόσο στη ΔΕΗ που είναι αυτή τη στιγμή ο μοναδικός παραγωγός λιγνίτη αλλά και στη διαδικασία αποεπένδυσης αφού μειώνει ισόποσα το κόστος παραγωγής και των δύο εργοστασίων που τελούν υπό πώληση δηλαδή της Μελίτης και της Μεγαλόπολης. Το μέτρο της κατάργησης του τέλους λιγνίτη μεταφράζεται σε ένα συνολικό όφελος για τη ΔΕΗ της τάξης των 25 – 30 ευρώ ετησίως.

Τρίτον αν και δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως εντούτοις, βρίσκεται στο τραπέζι με αστερίσκο (ακόμη δεν έχει πάρει το πράσινο φως) η θέσπιση ρήτρας διοξειδίου του άνθρακα για τα τιμολόγια του ρεύματος. Η συγκεκριμένη ρήτρα όπως έχει δηλώσει ο αρμόδιος υπουργός ενέργειας θα εξεταζόταν σε βάθος πενταμήνου ανάλογα με την πορεία των ρύπων, εντούτοις η οικονομική κατάσταση της ΔΕΗ λειτουργεί ως καταλύτης.

Τέταρτον, προκειμένου η  ενεργοποίηση της ρήτρας καυσίμων, πιθανόν από τις αρχές του 2019 να έχει μικρότερη επίπτωση στα τιμολόγια, το ΥΠΕΝ φέρεται να έχει αποφασίσει να αξιοποιήσει μέρος του πλεονάσματος του ειδικού λογαριασμού ΑΠΕ για να μειωθεί το ΕΤΜΕΑΡ.

Πέμπτον, ένα ακόμη ποσό της τάξης των 100 εκ. ευρώ αναμένεται να ανακοινωθεί ότι επιστρέφεται στους προμηθευτές (κυρίως στη ΔΕΗ) και αφορά σε διορθωτικές εκκαθαρίσεις ποσών από το δίκτυο διανομής (ΔΕΔΔΗΕ) για τα έτη μέχρι το 2016.  

Το ενδιαφέρον με τα μέτρα αυτά που ανακοινώνονται είναι ότι δεν αποτελούν μόνο εφάπαξ ενισχύσεις της ΔΕΗ, όπως συνέβη στο παρελθόν με τις επιστροφές των ΥΚΩ, αλλά είναι κυρίως δομικές αλλαγές όπως η κατάργηση του ΠΧΕΦΕΛ, η κατάργηση του τέλους λιγνίτη και η ενδεχόμενη εισαγωγή της ρήτρας καυσίμων.

Στο ΔΣ το SPA

Εν τω μεταξύ στην προγραμματισμένη για σήμερα συνεδρίαση του ΔΣ της ΔΕΗ αναμένεται να εγκριθεί το σύμφωνο αγοραπωλησίας (SPA) για τις υπό πώληση εταιρείες της Μελίτης και της Μεγαλόπολης. Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες δεν υπάρχουν ουσιώδεις αλλαγές σε σχέση με το πρώτο κείμενο και οι προτάσεις των επενδυτών είτε για άτυπη συνιδιοκτησία (συμμετοχή της ΔΕΗ στα κέρδη ή τις ζημιές των μονάδων) είτε για το θέμα των ορυχείων της Μελίτης ή για τη μείωση του αριθμού των εργαζομένων που θα μετακινηθούν στις νέες εταιρείες, αποφασίστηκε να μην ενσωματωθούν στο τελικό κείμενο. Υπό το πρίσμα αυτό έχει ενδιαφέρον να φανεί πως θα αντιδράσουν οι συμμετέχοντες, οι οποίοι έχουν διαμηνύσει ότι υπό την τρέχουσα συγκυρία της αγοράς και κυρίως εξαιτίας των υψηλών τιμών των ρύπων, τα πωλούμενα assets της ΔΕΗ δεν είναι ελκυστικά.

Εδώ να σημειωθεί τέλος ότι την περασμένη εβδομάδα η κυβέρνηση προκοινοποίησε στην Κομισιόν το σχήμα για το νέο μηχανισμό διασφάλισης ισχύος που προβλέπει και την επιδότηση των μονάδων λιγνίτη. Ωστόσο η τελική έγκριση (που θα έδινε σημαντική ανάσα και στη ΔΕΗ αλλά και αξία στις υπό πώληση μονάδες) τελεί υπό πολλούς και σημαντικούς αστερίσκους…

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Χάρη Φλουδόπουλου, 23/10/2018]

‘ΣΚΙΕΣ’ ΣΤΗΝ ΑΠΟΕΠΕΝΔΥΣΗ ΤΩΝ ΛΙΓΝΙΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΡΑΛΙ ΤΩΝ ΡΥΠΩΝ

Βαριές πέφτουν οι σκιές στη δρομολογημένη αποεπένδυση των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ από τις τιμές των δικαιωμάτων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (CO2), οι οποίες φαίνεται ότι δεν πιάνουν …ταβάνι. Μετά από μια σύντομη πτώση κάτω τα 20 ευρώ ανά τόνο διοξειδίου του άνθρακα, την περασμένη Παρασκευή στο Χρηματιστήριο Ρύπων της ΕΕ, τα δικαιώματα ανακάμπτουν και …επεκτείνουν το ρεκόρ 10ετίας που είχαν κατακτήσει.

Αιτία, η κλιματική αλλαγή και οι ιδιαιτέρως υψηλές θερμοκρασίες το φετινό καλοκαίρι στην Κεντρική και στη Βόρεια Ευρώπη, οι οποίες οδήγησαν τους αρμοδίους στις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής άνθρακα και φυσικού αερίου, να βάλουν τις …μηχανές να δουλέψουν στο φουλ, γεγονός που παράλληλα συμπαρέσυρε προς τα πάνω και τη ζήτηση δικαιωμάτων εκπομπών ρύπων.

Όμως το “ράλι” των τιμών δικαιωμάτων CO2 συνεπάγεται και διόγκωση του κόστους παραγωγής ενέργειας από τα ρυπογόνα ορυκτά καύσιμα, με συνέπεια να έχει διαμορφώσει υψηλές τιμές στις ευρωπαϊκές χονδρεμπορικές αγορές ηλεκτρικού ρεύματος, μεταξύ των οποίων και της ελληνικής αγοράς. Το γεγονός αυτό έχει εντείνει τους φόβους, τόσο της διοίκησης της ΔΕΗ, όσο και της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), ότι ενδεχομένως θα επηρεάσει και θα συμπιέσει προς τα κάτω τις προσφορές των επενδυτών για την εξαγορά των δύο λιγνιτικών “πακέτων”, της Μεγαλόπολης και της Φλώρινας, οι οποίες αναμένεται να υποβληθούν εντός του προσεχούς Οκτωβρίου.

Παράλληλα, τα μηνύματα από την Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με το αίτημα της Ελλάδας για συμμετοχή των λιγνιτικών μονάδων στα νέα ΑΔΙ (Αποδεικτικά Διαθεσιμότητας Ισχύος), προκειμένου να ενισχύσει το ενδιαφέρον των επενδυτών ώστε να αυξηθεί το τίμημα της πώλησης, δεν είναι, για την ώρα, ευοίωνα. Κι αυτό διότι η καύση ορυκτών καυσίμων αντιβαίνει στον ευρωπαϊκό στόχο που έχει τεθεί και από τη Συμφωνία του Παρισιού για ανάσχεση της κλιματικής αλλαγής.

Σε κάθε περίπτωση, στην κούρσα για τους ελληνικούς λιγνίτες παραμένουν οι έξι επενδυτές που είχαν αρχικά εκδηλώσει ενδιαφέρον. Πρόκειται για τον όμιλο ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και τον τσέχικο κολοσσό Seven Energy, δύο παίκτες που έχουν ήδη ανακοινώσει τη σύσταση κοινοπραξίας ώστε να υποβάλλουν από κοινού δεσμευτική προσφορά για τις λιγνιτικές μονάδες και τα ορυχεία που τις τροφοδοτούν, την κοινοπραξία της DAMCO Energy (συμφερόντων Κοπελούζου) με την κινεζική CHN Energy, τον όμιλο ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ καθώς και την τσέχικη εταιρεία Indoverse. Όσον αφορά στον όμιλο ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ στοχεύει και αυτός στη σύσταση κοινοπραξίας με κάποιον από τους υπόλοιπους επενδυτές, καθώς διαθέτει το πλεονέκτημα της αντιστάθμισης του κόστους ρύπων, με συνέπεια να μπορεί να βελτιώσει την προβλεπόμενη βιωσιμότητα των λιγνιτικών μονάδων.

[ΠΗΓΗ: https://www.energia.gr/, της Μάχης Τράτσα, 27/8/2018]

MCKINSEY : ΕΠΤΑ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΣΟΥΝ ΩΣ ΤΟ 2022 ΣΤΗ ΚΕΡΔΟΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ, ΑΠΟ 420 ΕΩΣ ΚΑΙ 550 ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ

Διείσδυση στις ΑΠΕ, αξιοποίηση ορυχείων και μονάδων, αποζημίωση για την επάρκεια ισχύος, αναπροσαρμογή τιμολογιακής πολιτικής, αποτελεσματικότερο δίκτυο διανομής, βελτίωση εισπραξιμότητας, και βοηθητικών λειτουργιών.

Αν η ΔΕΗ καταφέρει να φέρει αποτελέσματα σε αυτούς τους επτά τομείς, τότε η McKinsey εκτιμά ότι έως το 2022, η επιχείρηση θα έχει βελτιώσει θεαματικά τη θέση της. Και θα έχει δει τα λειτουργικά της κέρδη να πολλαπλασιάζονται και να αυξάνονται επιπλέον κατά 420 έως 550 εκατ. ευρώ, έναντι 805 εκατ. πέρυσι, σύμφωνα με το επίμαχο απόσπασμα του business plan της McKinsey, που έχει στα χέρια του το «Energypress”.

Ένα σενάριο που ακούγεται πολύ ωραίο για να είναι αληθινό, καθώς προϋποθέτει κεφαλαιουχικές δαπάνες (Capex) από τη ΔΕΗ, δηλαδή κεφάλαια προς επένδυση, μεταξύ 1,15 και 1,45 δισ ευρώ, όπως αναφέρει η έκθεση. Δεν απαντά ωστόσο στο ερώτημα από που θα βρει η ΔΕΗ τα ποσά αυτά.

Σαν πρώτη στρατηγική προτεραιότητα, η McKinsey εισηγείται στη ΔΕΗ να εγκαινιάσει άμεσα μια επιθετική πολιτική στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, προκειμένου ως το 2022, το χαρτοφυλάκιό της να έχει εγκατεστημένη ισχύ 6.000 MW. Εδώ το πρόβλημα είναι ότι θα απαιτηθούν κεφάλαια ύψους 700 εκατ. ευρώ.

Σαν δεύτερη κίνηση, που έχει μάλιστα το χαμηλότερο κόστος και τη μεγαλύτερη απόδοση, η McKinsey προτάσσει ένα επιθετικό πρόγραμμα αξιοποίησης μονάδων και ορυχείων, μαζί με τα ποσά που θα εξοικονομήσει η ΔΕΗ από τη διακοπή λειτουργίας εκείνων που θα πουλήσει. Κατα το σύμβουλο η κίνηση αυτή, μπορεί να αθροίσει μέχρι το 2022, επιπλέον 220 εκατ στα λειτουργικά κέρδη της ΔΕΗ, δηλαδή το 50% του συνολικού στόχου. Τα κεφάλαια που απαιτούνται εδώ δεν είναι πολλά, αφού οι παρεμβάσεις δεν θα απαιτήσουν πάνω από 21 εκατ. ευρώ.

Έπεται η αποζημίωση από το μηχανισμό επάρκειας ισχύος και για τις λιγνιτικές μονάδες. Ο λόγος για το γνωστό σχέδιο της ελληνικής πλευράς, τα «λιγνιτικα ΑΔΙ”, δηλαδή να αποζημιώνονται και οι λιγνιτικές μονάδες για την διασφάλιση της επάρκειας που μπορούν να παρέχουν στο σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας. Το ερώτημα ωστόσο είναι αν και υπό ποιους όρους, θα εγκριθεί το σχέδιο από τη Κομισιόν. Κατά τη McKinsey, η προσθήκη λόγω ΑΔΙ στα EBITDA μπορεί να είναι έως και 50 εκατ. ευρώ.

Τέταρτη εισήγηση αφορά την αύξηση των επενδύσεων στα δίκτυα διανομής, γεγονός που θα μπορούσε να συνεισφέρει επιπλέον 35-81 εκατ. ευρώ στα EBITDA της ΔΕΗ. Το πρόβλημα εδώ, όπως και στην περίπτωση των ΑΠΕ, είναι ότι αυτό απαιτεί μεγάλες επενδύσεις, ύψους από 424 έως 728 εκατ. ευρώ.

Στη πέμπτη θέση, δίχως φυσικά να απαιτούνται κεφάλαια, αλλά με υψηλό πολιτικό κόστος, συναντάμε την αναπροσαρμογή της τιμολογιακής πολιτικής της ΔΕΗ. Σύμφωνα με τον σύμβουλο, η κίνηση μπορεί να ενισχύσει τη κερδοφορία, από 75 έως 97 εκατ. ευρώ. Αν και ο Μ. Παναγιωτάκης έχει διαψεύσει ότι πρόκειται να μειωθεί η έκπτωσης συνέπειας 15%, εντούτοις ο σύμβουλος θεωρεί ότι η πολιτική αυτή πρέπει να αλλάξει προς όφελος της κερδοφορίας. Αν τελικά η ΔΕΗ οδηγηθεί προς τα εκεί, θα πρέπει να εξασφαλίσει ακόμη και 100 εκατ. ευρώ από τα τιμολόγια ρεύματος.

Ακολουθεί η βελτίωση της εισπραξιμότητας, όπου κατά την έκθεση, αυτό μεταφράζεται σε επιπλέον 690 εκατ. έως και 1 δις. ευρώ στα ταμεία της ΔΕΗ έως το 2022, και ο κατάλογος κλείνει με μια συνολικότερη βελτίωση απόδοσης των βοηθητικών λειτουργιών, κίνηση που θα μπορούσε να αποφέρει περί τα 18 εκατ. ευρώ στα κέρδη.

[ΠΗΓΗ: http://efkozani.gr/, του Γιώργου Φιντικάκη, 26/8/2018]

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΗ

Τις τελευταίες δεκαετίες η ΔΕΗ αποτελούσε έναν εργασιακό παράδεισο. Όλοι οι άνθρωποι θεωρούσαν μεγάλο κατόρθωμα να μπορέσουν να εργαστούν στη ΔΕΗ και μάλιστα, πολλοί εγκατέλειψαν ακόμη και τις ιδιαίτερες τους πατρίδες για να έρθουν στο Ενεργειακό λεκανοπέδιο της Δυτικής Μακεδονίας για ένα καλύτερο αύριο. Δυστυχώς, αυτή η κατάσταση δεν κράτησε για πολύ.

Το παντοδύναμο μονοπώλιο της ΔΕΗ μετατράπηκε σε χρηματοοικονομικό εφιάλτη με την πτώση της Ελληνικής οικονομίας να έχει ανυπολόγιστο αντίκτυπο στην επιχείρηση. Σήμερα, φτάσαμε στο σημείο πολλοί νέοι εργαζόμενοι να μην μπορούν να ανταποκριθούν στις οικονομικές τους ανάγκες, οι συμβασιούχοι να είναι είδος προς εξαφάνιση και να πηγαίνουν να δουλεύουν για ένα απλό μεροκάματο και οι παλιοί εργαζόμενοι να σκέφτονται την άμεση έξοδο από την επιχείρηση, έστω και με πρόωρη συνταξιοδότηση.

Αυτά συμβαίνουν εντός της επιχείρησης που πληρώνει τις κακές πολιτικές των προηγούμενων κυβερνήσεων, αφού δεν κατάφερε να μπει στη διαδικασία της μετεξέλιξης και να προσαρμοστεί στις νέες απαιτήσεις των αγορών. Σ’ αυτές τις καταστάσεις, όλοι γνωρίζουμε ότι ο ιδιωτικός τομέας είναι έτη μπροστά πιο ευέλικτος λόγω της χρηματοπιστωτικής επιβίωσης. ΔΕΚΟ σαν τη ΔΕΗ, δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν, γιατί ουσιαστικά τους κατέστρεψε η “ομπρέλα” του Δημοσίου που κάποτε ήταν ευχή όμως απέβη σε κατάρα…

Κοινό μυστικό είναι ότι μέχρι τα μέσα της επόμενης δεκαετίας ο λιγνίτης θα σταματήσει, τα ορυχεία δεν θα λειτουργούν και οι μονάδες θα μετατραπούν σε μονάδες καύσης φυσικού αερίου, κάτι το οποίο δεν είναι διόλου δύσκολο για τις μονάδες που κατασκευάζονται με νέα τεχνολογία ή βρίσκονται προς πώληση. Ο λιγνίτης θα μπαίνει μπροστά σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, ακραίων φαινομένων που η χώρα θα έχει ανάγκες υπέρμετρες. Άρα, και οι θέσεις εργασίας θα εξαφανιστούν και ο όγκος εργασιών της επιχείρησης θα μειωθεί από την περιοχή.

Οπότε δεν έχουμε ως περιοχή μέλλον σ’ αυτό το κομμάτι, πόσο μάλλον ένας εργαζόμενος, του οποίου έχουν αλλάξει οι εργασιακές συνθήκες και πλέον μπορεί να έχει την εμπειρία, όμως δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις αντίξοες συνθήκες του ορυχείου, από μια ηλικία και πάνω, γιατί μπορεί να του προξενηθούν ανεπανόρθωτες βλάβες στον οργανισμό του.

Από το Σεπτέμβριο μέχρι και τον Ιανουάριο περιμένουμε μια μεγάλη έξοδο από τη ΔΕΗ, η οποία προφανώς θα διασφαλίσει την οικονομική σταθερότητα της ΔΕΗ αλλά και θα εξασφαλίσει την απόδοση μισθών και συντάξεων. Το πρόβλημα είναι σφοδρό για την τοπική κοινωνία, αφού δεν υπάρχουν από τους τοπικούς άρχοντες, προτάσεις αποκατάστασης της ζημιάς που δημιουργεί η μεγάλη έξοδος από τη ΔΕΗ.

[ΠΗΓΗ: https://energypress.gr, του Μιχάλη Αγραφιώτη, 20/8/2018]

 

 

Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΦΕΡΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΗ

Βαρύ λογαριασμό για την… κλιματική αλλαγή καλείται να πληρώσει η ΔΕΗ, η οποία βλέπει τις επιπτώσεις από τους καύσωνες στη Β. Ευρώπη να δημιουργούν νέα δεδομένα στην αγορά ενέργειας της Ε.Ε. και να αυξάνουν τα κόστη στο ευρωπαϊκό χρηματιστήριο ρύπων. Μάλιστα η άνοδος-ρεκόρ στις τιμές των δικαιωμάτων εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα, που κατέγραψαν υψηλό 7ετίας την περασμένη εβδομάδα, συνδέονται ευθέως από τους αναλυτές των ενεργειακών αγορών με τις αλλαγές στο κλίμα και στα προβλήματα που καύσωνα κυρίως στις χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης. Ωστόσο, η αύξηση των τιμών στα διοξείδια, επηρεάζει όλη την ευρωπαϊκή αγορά ηλεκτρισμού, περιλαμβανομένης και της ΔΕΗ, που είναι από τις εταιρείες με τη μεγαλύτερη έκθεση στον λιγνίτη πανευρωπαϊκά. Για την ελληνική εταιρεία το πρόβλημα είναι διπλό: αφενός αυξάνονται τα κόστη παραγωγής ηλεκτρισμού και επιβαρύνονται τα λειτουργικά αποτελέσματα της εταιρείας, αφετέρου δημιουργείται αρνητικό κλίμα για τον εν εξελίξει διαγωνισμό αποεπένδυσης των λιγνιτικών μονάδων και την επικείμενη υποβολή δεσμευτικών προσφορών σε 1,5 μήνα, στις αρχές Οκτωβρίου.

Κλιματικό ρίσκο

Όπως έδειξαν οι εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων, πλέον οι αγορές ηλεκτρισμού θα πρέπει να μάθουν να ζουν με το ρίσκο του… κλίματος. Συγκεκριμένα, την περασμένη Τρίτη, στο ενεργειακό χρηματιστήριο της Λειψίας, για πρώτη φορά από το 2011, τα δικαιώματα εκπομπής ρύπων ξεπέρασαν τα 18 ευρώ ο τόνος. Είχε προηγηθεί το ράλι της τιμής από τα 5,6 ευρώ ο τόνος το 2017, που έφτασε ακόμη και πάνω από τα 16 ευρώ ο τόνος στο πρώτο μισό του 2018, εξαιτίας των αποφάσεων που ελήφθησαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για τη θωράκιση και αποτελεσματικότερη λειτουργία του συστήματος εμπορίας ρύπων. Προς τα τέλη Ιουνίου, ωστόσο, υπήρξε υποχώρηση της τιμής των CO2 στα 14,2 ευρώ.

Η πτώση σταμάτησε τον Ιούλιο, συμπίπτοντας χρονικά με το ξέσπασμα των ακραίων καιρικών φαινομένων κυρίως στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, με αποκορύφωμα την περασμένη εβδομάδα όταν και οι τιμές κατέγραψαν σε υψηλό επταετίας στα 18,03 ευρώ. Όπως επισημαίνουν ενεργειακοί αναλυτές, η άνοδος της τιμής των ρύπων αποδίδεται στις πρωτοφανείς υψηλές θερμοκρασίες ιδιαίτερα στη Β. Ευρώπη, καθώς αρκετά πυρηνικά εργοστάσια έκλεισαν εκτάκτως αφού δεν υπήρχε διαθέσιμο νερό σε κατάλληλη θερμοκρασία για να ψυχθούν οι αντιδραστήρες. Παράλληλα η φτωχή λόγω νηνεμίας παραγωγή ρεύματος από τα υπεράκτια αιολικά της Β. Ευρώπης, είχε ως αποτέλεσμα να αυξηθούν οι αγορές ενέργειας από συμβατικές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής άνθρακα και φυσικού αερίου. Συνακόλουθα αυξήθηκε η ζήτηση για δικαιώματα εκπομπής ρύπων, που οδήγησε και στο νέο ρεκόρ των δικαιωμάτων εκπομπής CO2.

Πονοκέφαλοι για τη ΔΕΗ

Το timing της νέας ανόδου των τιμών ρύπων δεν θα μπορούσε να είναι χειρότερο για τη ΔΕΗ, η οποία είδε την περασμένη εβδομάδα τις τιμές στην ελληνική χονδρεμπορική αγορά να εκτοξεύονται αρκετά πάνω από τα 60 ευρώ, ακόμη και στον Δεκαπενταύγουστο, ημέρα αργίας, που παραδοσιακά η ζήτηση είναι χαμηλή. Μάλιστα σύμφωνα με τα στοιχεία του νέου ελληνικού ενεργειακού χρηματιστηρίου, για αρκετές ώρες στη διάρκεια των προηγούμενων ημερών, η χονδρεμπορική τιμή καθορίστηκε από λιγνιτικές μονάδες. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι οι λιγνίτες εμφάνισαν υψηλότερα μεταβλητά κόστη, σε σύγκριση με τις ανταγωνιστικές μονάδες φυσικού αερίου. Για παράδειγμα τη Δευτέρα, η μονάδα του Αγίου Δημητρίου 5 είχε υψηλότερο κόστος για 9 ώρες, από 4 ιδιωτικές μονάδες φυσικού αερίου (Protergia, Ενεργειακή Θεσσαλονίκης, Θίσβη, και Ήρων) αλλά και από τη μονάδα του Αλιβερίου της ΔΕΗ.

Η συγκεκριμένη φωτογραφία της αγοράς την περασμένη εβδομάδα δίνει μια γεύση για το τι πρόκειται να ακολουθήσει τα επόμενα χρόνια, όταν εκτιμάται ότι οι τιμές των ρύπων θα αυξηθούν ακόμη περισσότερο, επιβαρύνοντας τα ήδη υψηλά λειτουργικά κόστη των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, οι οποίες πλέον δεν θα είναι ανταγωνιστικές και άρα βιώσιμες.

Απαιτούνται μέτρα

Στο πρόβλημα της βιωσιμότητας των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ στο νέο περιβάλλον της αγοράς, επισήμανε εμμέσως και το business plan που εκπόνησε ο σύμβουλος της επιχείρησης McKinsey, του συμβούλου που προσέλαβε η εταιρεία. Συγκεκριμένα, ο σύμβουλος κάνει λόγο για “προκλήσεις βιωσιμότητας” που θα αντιμετωπίσουν οι θερμικές μονάδες της ΔΕΗ και για αυτόν τον λόγο θεωρεί ότι θα πρέπει να αναδειχθεί ως στρατηγική προτεραιότητα η ενίσχυση των λιγνιτικών μονάδων με τρία συγκεκριμένα μέτρα:

  • Πρώτον, να ξεκινήσουν προσπάθειες βελτίωσης της λειτουργίας των λιγνιτικών μονάδων (αλλά και των μονάδων αερίου) με στόχο να μειωθεί κατά 25 έως 35% το κόστος προσωπικού, κατά 10 έως 12% το κόστος των εργολάβων και της αγοράς καυσίμου.
  • Δεύτερον, να επιδιωχθεί η υπογραφή συμβάσεων προμήθειας με βιομηχανικούς πελάτες προκειμένου να εξασφαλιστεί αντιστάθμιση του κόστους των CO2.
  • Τρίτον, να εξασφαλιστούν κίνητρα όπως η αποζημίωση ισχύος (ΑΔΙ) και για τους λιγνίτες.

Ο διαγωνισμός

Πάντως, η πιθανή επιβάρυνση στα αποτελέσματα του τρίτου τριμήνου είναι το λιγότερο που απασχολεί την εταιρεία. Και αυτό διότι εάν τελικώς οι τιμές των CO2 παραμείνουν στα ίδια επίπεδα ή αυξηθούν ακόμη περισσότερο μέχρι τον Οκτώβριο, τότε θα αλλάξουν οι εξισώσεις για το τίμημα που μπορεί να εξασφαλίσει η εταιρεία από την πώληση των δύο εταιρειών με τις λιγνιτικές μονάδες της Μελίτης και της Μεγαλόπολης. Ήδη οι αρχικές προσδοκίες για τίμημα της τάξης του 1 δισ. ευρώ έχουν προσγειωθεί, με τους πιο αισιόδοξους να θεωρούν επιτυχία εάν καταφέρει η ΔΕΗ να εισπράξει τα μισά. Ωστόσο, η εικόνα που μεταφέρουν οι πιθανοί αγοραστές (υπό την αίρεση, βεβαίως, ότι δεν θέλουν να αποκαλύψουν όλα τα χαρτιά τους) είναι ότι οι προσφορές που θα υποβληθούν δύσκολα θα ξεπεράσουν τα επίπεδα των 100 εκατ. ευρώ.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Χάρη Φλουδόπουλου, 19/8/2018]

ΕΡΧΟΝΤΑΙ 6.000 ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΕΙ Η ΔΕΗ!

Οι λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ θα κλείσουν ή θα πωληθούν, και αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα χιλιαδες εργαζόμενοι είτε να αποχωρήσουν με προγράμματα εθελουσίας ή να μετακινηθούν στις εταιρείες των νεων ιδιοκτητών τους, αντίστοιχα.

Αποχωρήσεις 6.000 εργαζομένων, αλλαγές στα τιμολόγια ηλεκτρικής ενέργειας με πιθανές μειώσεις των εκπτώσεων προς τους καταναλωτές και άγριο κυνήγι των οφειλετών ώστε να εισπραχθούν 1 δισ. ευρώ έως το τέλος του 2022 προβλέπει συμφωνά με πληροφορίες το πενταετές στρατηγικό επιχειρησιακό πλάνο που εκπόνησε η McKinsey & Company, προκειμένου η ΔΕΗ να μη διατρέξει τον κίνδυνο οικονομικής κατάρρευσης. Το πολύκροτο επιχειρησιακό σχέδιο της δημόσιας επιχείρησης που τιτλοφορείται Project Compass –Σχέδιο Πυξίδα– παρουσιάστηκε στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου την περασμένη εβδομάδα. Σε αυτά όμως δεν αποκαλύφθηκαν οι καυτές μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν προκειμένου η εταιρεία να καταστεί βιώσιμη και να πορευθεί στο νέο τοπίο που διαμορφώνεται στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας. Πηγές των ΝΕΩΝ αναφέρουν ότι το στρατηγικό σχέδιο προβλέπει τη μείωση του προσωπικού της ΔΕΗ κατά 6.000 εργαζομένους έως το τέλος του 2022, από 17.519 μισθοδοτούμενου προσωπικού σε επίπεδο ομίλου (συμπεριλαμβανομένων και των θυγατρικών του ΔΕΔΔΗΕ και ΔΕΗ Ανανεώσιμες). Στη μητρική εταιρεία (ορυχεία, παραγωγή, εμπορία και διοίκηση) εργάζονται 10.657 άτομα. Το Σχέδιο Πυξίδα προβλέπει, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, αποχώρηση περισσότερων από 2.000 εργαζομένων με πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου, σε περισσότερους από 1.000 συμβασιούχους δεν θα ανανεωθούν οι συμβάσεις, γύρω στους 1.300 που απασχολούνται στις προς πώληση λιγνιτικές μονάδες της Μελίτης και της Μεγαλόπολης θα περάσουν στους νέους ιδιοκτήτες, ενώ σε περίπου 1.000 υπολογίζονται οι κανονικές συνταξιοδοτήσεις. Επίσης σημαντικός αριθμός εργαζομένων θα φύγει λόγω της απόσυρσης από τη λειτουργία λιγνιτικών και πετρελαϊκών μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Πέραν αυτών των αποχωρήσεων όμως το πενταετές επιχειρησιακό σχέδιο περιλαμβάνει και προσλήψεις νέου προσωπικού, τηρώντας τον κανόνα 3 αποχωρήσεις προς 1 πρόσληψη. Ο πρόεδρος της ΔΕΗ Μανώλης Παναγιωτάκης έχει μιλήσει ανά τακτά διαστήματα για την ανάγκη ανανέωσης του έμψυχου υλικού του ομίλου λόγω του μεγάλου μέσου όρου ηλικίας. Το συνολικό κόστος μισθοδοσίας όλου του προσωπικού του ομίλου ανέρχεται σε περισσότερα από 820 εκατ. ευρώ. Ανεπίσημες εκτιμήσεις με τις προαναφερόμενες αποχωρήσεις των 6.000 εργαζομένων δείχνουν ότι θα εξοικονομηθεί ποσό της τάξεως των 280 εκατ. ευρώ.

Παρεμβάσεις έρχονται και στον τομέα της λιανικής πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας της ΔΕΗ, οι οποίες, σύμφωνα με πηγές που γνωρίζουν το επιχειρησιακό σχέδιο, αναμένεται να ανεβάσουν τα κέρδη προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων (EBITDA) κατά 90 με 100 εκατ. ευρώ. Σημαντικό μέρος της αύξησης των κερδών θα προέλθει από την τιμολογιακή πολιτική και υπό το πρίσμα αυτό εξετάζεται η μείωση ή και η κατάργηση των εκ πτώσεων συνέπειας (6% έως 15% για προπληρωμές ή εμπρόθεσμες πληρωμές λογαριασμών) που χορηγεί η εταιρεία στους καταναλωτές. Αν συμβεί αυτό, οι λογαριασμοί αναμένεται εμμέσως να αυξηθούν σε σχέση με τα επίπεδα που έχουν διαμορφωθεί με την έκπτωση του 15%. Ενα άλλο σημείο παρέμβασης αφορά στις ανείσπρακτες οφειλές από πελάτες. Ανέρχονται σε περίπου 2,8 δισ. ευρώ και προβλέπεται η είσπραξη ποσού 1 δισ. ευρώ σε βάθος πενταετίας.

 

[ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ, του Χρήστου Κολώνα, 14/07/2018]

ΠΕΝΤΑΕΤΕΣ ΣΧΕΔΙΟ ΜΕ ΣΚΛΗΡΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΗΣ ΔΕΗ

Παρεμβάσεις ηλεκτροσόκ στις δραστηριότητες της ΔΕΗ προκειμένου η εταιρεία να διαφύγει τον κίνδυνο κατάρρευσης περιλαμβάνει το πενταετές επιχειρησιακό σχέδιο της επιχείρησης που εκπόνησε η εταιρεία συμβούλων McKinsey. Το business plan αναμένεται, σύμφωνα με πληροφορίες, να παρουσιαστεί σήμερα στο Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας, το οποίο και θα αποφασίσει την εφαρμογή του. Όπως αναφέρουν πηγές, τα μεγάλα πρόβλημα που διαπιστώνονται είναι η μείωση του τζίρου της δημόσιας επιχείρησης η οποία θα συνεχιστεί με ταχύτατους ρυθμούς λόγω της υποχρέωσης να συρρικνωθούν κατά το ήμισυ οι δραστηριότητές της έως το τέλος του 2019 το μεγάλο άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ των λειτουργικών της αποτελεσμάτων και του χρέους και ο δανεισμός.

Συνεπώς αναζητούνται έσοδα τα οποία, σύμφωνα με πηγές, η McKinsey υποδεικνύει για την εύρεσή τους τη μείωση των εκπτώσεων στους λογαριασμούς ρεύματος και την αύξηση τιμολογίων καταναλωτών. Επιπλέον εισηγείται την περικοπή θέσεων εργασίας μέσα από πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου. Με τον τρόπο αυτό η ΔΕΗ θα εξοικονομήσει δαπάνες 500 εκατ. ευρώ.

Όπως αναφέρουν πηγές, το επιχειρησιακό σχέδιο προβλέπει την επέκταση της δημόσιας επιχείρησης σε δραστηριότητες όπως οι ΑΠΕ, οι ενεργειακές υπηρεσίες και το φυσικό αέριο. Επίσης προβλέπει έσοδα από την πώληση των λιγνιτικών μονάδων της εταιρείας καθώς και από τον τερματισμό των δημοπρασιών των ΝΟΜΕ.

Τέλος, και σύμφωνα με πληροφορίες, στις έξι επιχειρήσεις που θα συμμετάσχουν στην τελευταία φάση του διαγωνισμού για την πώληση των μονάδων της Μελίτης και της Μεγαλόπολης εστάλη το κείμενο της πρόσκλησης υποβολής δεσμευτικών προσφορών. Αυτό φαίνεται να βάζει ως καταληκτική ημερομηνία την 6η Οκτωβρίου.

[ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ, του Χρήστου Κολώνα, 10/07/2018]

ΜΕ ΕΞΙ ΠΑΡΩΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΙΓΝΙΤΕΣ

Με έξι “παρών” ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση της εκδήλωσης ενδιαφέροντος για τις λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ.

Όπως ήταν αναμενόμενο, την περασμένη εβδομάδα, στο αρχικό στάδιο συμμετείχαν ο όμιλος Κοπελούζου (Damco Energy) σε συνεργασία με την κινεζική Beijing Guohua Power Company, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, η Μυτιληναίος, η ΕΛΒΑΛΧΑΛΚΟΡ (Όμιλος Στασινόπουλου), ενώ το αμιγώς διεθνές ενδιαφέρον περιορίστηκε σε δύο τσεχικές εταιρίες, την Energeticky Prumyslovy Holding (EPH) και την Indoverse Coal Investments. Δεν επιβεβαιώθηκαν τελικά οι πληροφορίες, στο φόντο της επίσκεψης του Ινδού προέδρου στη χώρα μας , που έφεραν ανάμεσα στους μνηστήρες ισχυρό ινδικό όμιλο. Αντίθετα επιβεβαιώθηκαν απόλυτα οι εκτιμήσεις, ότι θα απουσιάσουν εντελώς από το διαγωνισμό οι ευρωπαϊκές εταιρίες ενέργειας, (από Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία κλπ) οι οποίες κινούνται τάχιστα στην κατεύθυνση της απανθρακοποίησης, ενώ θεωρούν ασύμφορες πλέον τις επενδύσεις στη λιγινιτική παραγωγή λόγω της εκτόξευσης του κόστους των ρύπων.

Το κόστος δικαιωμάτων ανά τόνο από τα 5 6 ευρώ πέρυσι έχει φτάσει στα 15 17 ευρω φέτος, την ώρα που υπολογίζεται ότι οι δύο, (προς πώληση) μονάδες της Μεγαλόπολης βαρύνονται με 2 τόνους και η Μελίτη με 1,2 τόνους CΟ2 ανά MWh.

Το ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε απέχει και των προσδοκιών του υπουργείου Ενέργειας που είχε μιλήσει για παρουσία 15 υποψήφιων επενδυτών κατά το market test.

Πως θα κινηθούν

Η στρατηγική των Ελλήνων, αλλά και των ξένων παικτών που είναι παραγωγοί ενέργειας είναι να προχωρήσουν μέχρι το δεύτερο στάδιο του διαγωνισμού, αποκτώντας πρόσβαση στο data room και στα αναλυτικά οικονομικά και τεχνικά στοιχεία των μονάδων, έτσι ώστε σταθμίσουν αν μια πιθανή επένδυση θα είναι βιώσιμη. Από διαφορετική θέση μπαίνει η πλευρά Στασινόπουλου, καθώς ως ο μεγαλύτερος βιομηχανικός όμιλος διαθέτει το ατού αντιστάθμισης του κόστους ρύπων. Αντίστοιχο πλεονέκτημα διαθέτει και η Μυτιληναίος λόγω της Αλουμίνιον.

Έτσι καθοριστικός παράγοντας για τη συνέχεια είναι εάν στην επόμενη φάση θα μπουν σε κοινοπραξία με κάποιο από τα σχήματα που θα περάσουν, μεγάλες βιομηχανίες που αφενός διαθέτουν μηχανισμό αντιστάθμισης CO2 και αφετέρου μπορούν να απορροφούν την παραγόμενη ενέργεια, σε προνομιακές τιμές. Ο λόγος τώρα περνάει στους συμβούλους της ΔΕΗ, με την κατάθεση των δεσμευτικών προσφορών να τοποθετείται τον Σεπτέμβριο.

[ΠΗΓΗ: DEAL NEWS, 22/06/2018]

ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΛΗΘΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΗ

Την εβδομάδα που πέρασε δημοσιοποίησε τα αποτελέσματά της η RWE, ένας γερμανικός κολοσσός στον χώρο της ενέργειας που αναγκάστηκε εκ των πραγμάτων να μετασχηματίσει το βάρος του χαρτοφυλακίου του από τη λιγνιτική παραγωγή στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Για όσους θυμούνται, ήταν η επιλογή του τότε προέδρου της ΔΕΗ Τάκη Αθανασόπουλου να καταστεί ο στρατηγικός επενδυτής της Επιχείρησης την προηγούμενη δεκαετία.

Η RWE στο μεταξύ έχει καταστεί ο τρίτος μεγαλύτερος παραγωγός Ανανεώσιμων Πηγών στην Ευρώπη με 8 GW και παρουσιάζει μια κερδοφορία της τάξης των 57 εκατ. ευρώ στο α’ τρίμηνο του 2018, μειώνοντας σταθερά και σταδιακά τη λιγνιτική παραγωγή στο μείγμα της.

Εν πολλοίς αυτός είναι και ο δρόμος που θα πρέπει να ακολουθήσει η ΔΕΗ, αντί όμως αυτό να είναι το debate μεταξύ των βασικών πολιτικών δυνάμεων, ο ανταγωνισμός είναι τελικά για το ποιος θα σώσει και θα χρεοκοπήσει m ΔΕΗ.

Έτσι προσφέρθηκε η ευκαιρία στα funds-καταστροφείς, όπως το Lansdowne, να κερδοσκοπήσουν και να μαζέψουν ζημίες που κατέγραφαν από την αρχή του έτους σε ανοικτές θέσεις πωλήσεων στη μετοχή.

Προ τιμήν του ο έμπειρος αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και γνώστης των οικονομικών Κωστής Χατζηδάκης εμφανίστηκε προσεκτικός στις δηλώσεις του, σημειώνοντας ότι πρόθεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι η έλευση στρατηγικού επενδυτή αφού πρώτα την εξυγιάνει.

Τα πολιτικά κόμματα, όμως, πρέπει να πουν την αλήθεια για τη ΔΕΗ και να απαντήσουν σε ένα βασικό ερώτημα: θα ακολουθήσουν αυτό που ζητά η McKinsey δηλαδή τις αυξήσεις τιμολογίων, ή θα κρατήσουν κλειστά τα χαρτιά τους;

Επίσης υιοθετούν την ακραία θέση όσων παίζουν υποτιμητική κερδοσκοπία, ότι δηλαδή η ΔΕΗ δεν θα αντέξει και θα σπάσει στα δύο, στο μοντέλο της Αγροτικής. Αντιλαμβάνονται άραγε τις ζημιές για τις επενδυτικές προσδοκίες;

Η έκθεση της McKinsey, που δημοσιοποιήθηκε μπορεί να μην περιελάμβανε στοιχεία που έχουν να κάνουν με τις τελευταίες εξελίξεις, όπως η ωφέλεια της ΔΕΗ κατά 100 εκατ. τον χρόνο από την ολοκλήρωση των δημοπρασιών ΝΟΜΕ το 2019 ή αντίστοιχα από τη μείωση κατά 35% της επιβάρυνσης από τη χρέωση προμηθευτή, όμως άνοιξε ένα πολύ μεγάλο ζήτημα που μας αφορά όλους.

Η λήξη των δημοπρασιών το 2019, η οποία σηματοδοτεί και το κλείσιμο της διαδικασίας για την απελευθέρωση της αγοράς, συνοδεύεται από αποτυχία γιατί το μερίδιο της ΔΕΗ δεν πρόκειται να πέσει στο 50% της αγοράς το 2020. Άρα μια νέα διαδικασία θα πρέπει να υιοθετηθεί, πιθανώς με βάση το target model, που είναι και το ουσιαστικό εργαλείο που μένει να εφαρμοστεί.

Ωστόσο, με τον τρόπο αυτό καταρρίπτεται ένα ακόμη επιχείρημα εκείνων που μιλούν για χρεοκοπία, ότι δηλαδή ο τζίρος της θα πέσει στο 50% το 2020. Κατά την άποψή μου, η McKinsey δεν υπολογίζει σωστά ότι η πώληση των λιγνιτικών μαζί με την κατάργηση των ΝΟΜΕ θα αποφέρει μόνο 100 εκατ., αφού το νούμερο θα καλυφθεί μόνο από τον δεύτερο παράγοντα. Ας περιμένουμε λίγο, γιατί εξάλλου οι ρύποι των λιγνιτών κόστισαν στη ΔΕΗ 181 εκατ. ευρώ και αυτούς θα μειώσει. Μήπως πράττει άσχημα;

 

[ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ _ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ, του Παναγιώτη Μπουσμπουρέλη, 20/05/2018]

ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΗΣ ΔΕΗ

Να με συγχωρέσετε, αλλά δεν το καταλαβαίνω. Χρειάζονταν, δηλαδή, οι ακριβοπληρωμένοι «μυαλοπώληδες» της McKinsey για να μας πουν ότι η ζημιογόνος (σήμερα) ΔΕΗ, με τον τρόπο που λειτουργεί, δεν έχει στον ήλιο μοίρα;

Και μέσα στις αφόρητες κοινοτυπίες που ξεστομίζουν αυτοί οι υποτιθέμενοι τεχνοκράτες (κάτι πιτσιρίκια μαυροντυμένα, που κυκλοφορούν με ένα λάπτοπ και θυμίζουν εντόνως μέλη παραθρησκευτικών οργανώσεων τα οποία μοιράζουν φυλλάδια), δεν βρήκαν κάτι καλύτερο να σκεφτούν για θεραπεία από… τη μείωση προσωπικού και την αύξηση των τιμολογίων ηλεκτρικού ρεύματος; Πληρώθηκαν για να πουν αυτό που θα έλεγε και ένας μαθητής δημοτικού, αν του έθεταν το απλό πρόβλημα μιας χρεοκοπημένης επιχείρησης;

Ας είναι… Στη McKinsey που, από αγαπημένη του Στουρνάρα και του Χατζηδάκη, κατέστη… απαραίτητη σε υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ, θα επανέλθω σε επόμενο άρθρο. Κυκλοφορεί και ένα πολύ ωραίο βρετανικό ανέκδοτο για δαύτους, που είμαι βέβαιος ότι θα το απολαύσετε.

Δυστυχώς, όμως, το ανέκδοτο της ΔΕΗ είναι πολύ πιο σοβαρό. Προσπαθεί να συμμαζέψει κάτι ο Παναγιωτάκης, που προέρχεται από τα σπλάχνα της εταιρίας, αλλά του τραβούν το χαλί κάτω απ’ τα πόδια. Πήγε να κάνει deal με τους Κινέζους, σκόνταψε πάνω στο… face control των δανειστών. Πάει να κάνει έξυπνη τιμολογιακή πολιτική για τους συνεπείς καταναλωτές, ξεσηκώνεται ο ιδιωτικός ανταγωνισμός. Το κυριότερο, όμως, ολόκληρη κυβέρνηση κάνει τα στραβά μάτια στους μπαταχτσήδες που φεσώνουν τη ΔΕΗ. Και δεν εννοώ τους φουκαράδες, που δεν έχουν να πληρώσουν το ρεύμα.

Αλήθεια, πείτε μου, τι περισσότερο έκανε ο Φλώρος της Encrga από τα κρατικά ΕΛ.ΤΑ., που ενθυλάκωσαν τις πληρωμές των καταναλωτών, χωρίς να τις αποδίδουν στον δικαιούχο;

Πάμε παρακάτω. Ξέρετε πόσα χρωστά στη ΔΕΗ η ΛΑΡΚΟ; Πάνω από 200 (διακόσια – καλά διαβάσατε) εκατομμύρια! Έκανε -υποτίθεται- συμφωνία διακανονισμού και δεν αποδίδει ούτε το μηνιάτικο. Απασχολεί, όμως, 2.000 εργαζομένους. Σωστό. Και κανείς δεν θέλει να βρεθούν στον δρόμο. Μήπως μπορείτε να μου πείτε τον μέσο όρο των… 14,5 μισθών που εισπράττουν οι υπάλληλοί της; Και, ωραία, ας μην καταρρεύσει η ΛΑΡΚΟ, γιατί οι οικογένειες που τρώνε ψωμί απ’ αυτήν «βγάζουν» και βουλευτές στα πέριξ. Με τη διαφορά ότι η ΔΕΗ είναι μια δημόσια κοινωφελής επιχείρηση, που προσφέρει αξιοπρεπώς υπηρεσίες σε εκατομμύρια ελληνικά νοικοκυριά και απασχολεί δεκάδες χιλιάδες υπαλλήλους. Στρατηγική προτεραιότητα, αλλά και πατριωτική υποχρέωση κάθε κυβέρνησης που σέβεται τον εαυτό της είναι να την προστατεύσει. Ποιος, λοιπόν, επέβαλε στον Παναγιωτάκη να προσλάβει τη McKinsey.

 

[ΠΗΓΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, του Γιώργου Χαρβαλιά, 17/5/2018]

Η ΔΕΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΣΙΜΗ

Στη δημοσιότητα το σχέδιο της McKinsey

Η ΔΕΗ δεν είναι βιώσιμη, αναφέρει η McKinsey στο στρατηγικό σχέδιο που εκπόνησε για λογαριασμό της διοίκησης της Επιχείρησης. Η McKinsey προτείνει μέτρα σε ορίζοντα 5ετίας για να ανακάμψει η εταιρεία, όπως η μείωση προσωπικού κατά 2.000 άτομα, μέσω εθελουσίας, αύξηση των τιμολογίων και περιορισμό των εκπτώσεων.

Παράλληλα εκτιμά ότι τα έσοδα από την πώληση λιγνιτικών μονάδων θα είναι περιορισμένα, καθώς οι ενεργειακοί όμιλοι της Ευρώπης εγκαταλείπουν τον λιγνίτη. Από την πλευρά τους, οι τράπεζες θέτουν σκληρούς όρους για την αναχρηματοδότηση δανείων και ομολόγων, όπως η ενεχυρίαση μετοχών της «ΔΕΗ Ανανεώσιμες» , ή η απόδοση των εσόδων από την πώληση λιγνιτικών μονάδων.

 

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΡ_ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ, 13/05/2018]