Category Archives: Νέα / Ειδήσεις

Νέα / Ειδήσεις

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΕΛΙΟΥ ΒΑΛΙΑΝΟΥ ΤΗΝ 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ ΕΝΤΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΣΕ ΑΡΝΑΙΑ ΚΑΙ ΟΥΡΑΝΟΥΠΟΛΗ

«Ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο για τον Δήμο Αριστοτέλη» είναι το θέμα ομιλίας που θα πραγματοποιήσει ο Υποψήφιος Δήμαρχος Στέλιος Βαλιάνος, τη Δευτέρα 25 Μαρτίου και ώρα 19:00 το απόγευμα, στο Δημοτικό Θέατρο Μεγάλης Παναγίας.

«Η μεγάλη μας εθνική και θρησκευτική εορτή, που συμβολίζει την ενότητα των Ελλήνων όσο λίγες επετειακές ημερομηνίες, είναι η μέρα που θέτουμε τις βάσεις μιας αναπτυξιακής πολιτικής, προορισμένης να ενώσει την κοινωνία του Δήμου Αριστοτέλη σε κοινούς στόχους για το μέλλον», τονίζει σε δήλωσή του με αφορμή την προγραμματισμένη ομιλία, ο ίδιος ο κ. Βαλιάνος.

Δύο ακόμα προγραμματικού περιεχομένου εκδηλώσεις οργανώνουν το προσεχές διάστημα ο Υποψήφιος Δήμαρχος Αριστοτέλη Στέλιος Βαλιάνος και ο συνδυασμός «Ομοφωνία» σε ακριβείς ημερομηνίες που θα ανακοινωθούν εγκαίρως.

«Μια ομάδα καθημερινής εργασίας για τον Δήμο Αριστοτέλη» είναι το θέμα της εκδήλωσης που θα πραγματοποιηθεί εντός του πρώτου δεκαπενθημέρου του Απριλίου στην Αρναία, σε ακριβή ημερομηνία που θα ανακοινωθεί εγκαίρως και στο πλαίσιο της οποίας θα γίνει -μεταξύ άλλων- παρουσίαση των Υποψηφίων Δημοτικών Συμβούλων της «Ομοφωνίας».

«Τουριστική ανάπτυξη στον Δήμο Αριστοτέλη: από τη θεωρία στην πράξη» είναι το θέμα εκδήλωσης που προγραμματίζεται να πραγματοποιηθεί επίσης εντός του πρώτου δεκαπενθημέρου του Απριλίου στην Ουρανούπολη.

Παράλληλα, ο Υποψήφιος Δήμαρχος Αριστοτέλη Στέλιος Βαλιάνος, θα συνεχίσει σειρά επισκέψεων και ανακοινώσεων στόχων για όλες τις κοινότητες του Δήμου, στο πλαίσιο της προγραμματικής ενότητας «ένας Δήμος 16 Πρωτεύουσες».

[ΠΗΓΗ: http://aetoshal.blogspot.com, 21/3/2019]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΉΡΩΕΣ-ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ’21: Η ΚΑΛΗ ΚΑΙ Η ΑΝΑΠΟΔΗ ΤΟΥΣ

[Παπαφλέσσας]

Μια απόπειρα ανατομίας του αμφίθυμου “Εγώ” των ηρώωv- αγωνιστών του ’21 – των κλεφταρματολών της Ρούμελης, ειδικότερα.

Από τη Ζάκυνθο, διωγμένος ο Κολοκοτρώνης, γράφει το 1817 στον Γεώργιο Βαρνακιώτη, πανίσχυρο οπλαρχηγό της Αιτωλοακαρνανίας, την παρακάτω επιστολή.

“Ευγενέσταται αδελφαί καπητάν γιοργάκη, δουλικώς και πονετικώς σας χαιρετώ. […]Το αίτιο οπού δεν σας έγραφα είναι τούτο, ότι η ευγενείαν σας ελάβατε την πατρίδαν σας και τρώτε κριάς αζύγιαστο και εγώ το τρω με την λύτραν και εις αυτό σάς έχω παράπονα, ότι ο χορτάτος τον νιστικό δεν τον πιστεύει, όμως έτζι είναι ο ντονιάς και εγώ παρακαλάω τον θεόν να ακούω τους συμπατριώτας μου να είνε καλά και ας τρόνε αυτοί τα αρνιά και εγώ ας τρώγω γελαδοκρέατο. […] Τόσον και μένω και προστάξετέ μας εις ότι ήμαστε ικανοί να σας δουλεύσομαι.”

Από την επιστολή ξεχειλίζει το παράπονο του Κολοκοτρώνη. Ένα δυσεξήγητο, ωστόσο, εκ πρώτης όψεως παράπονο. Ενώ βρισκόταν σε αγγλοκρατούμενο νησί, μακριά από τον οθωμανικό ζυγό, άρα προνομιούχος απέναντι στο Βαρνακιώτη, διαπιστώνει μια μειονεξία εις βάρος του.

Είναι η αγγλική κατοχή βαρύτερη από την τουρκική; Όχι βέβαια.

Άλλο είναι το μαράζι του Μωραΐτη. Κι αυτό είναι η διαφορά ανάμεσα στους οπλαρχηγούς της Ρούμελης και σε εκείνους του Μοριά.

[Θεόδωρος Κολοκοτρώνης]

Η αλήθεια είναι ότι στην Πελοπόννησο το κλεφταρματολίκι δεν θα επικρατήσει ποτέ. Ο Κολοκοτρώνης, ο ίδιος, δεν είναι παρά ένας κάπος που προστάτευε το Δεληγιαναίικο βιός. Τι ειρωνεία: Ένας άνθρωπος των αρμάτων, στη δούλεψη ενός κοτζάμπαση.

Κι όμως, αυτός είναι ο κανόνας. Κι αυτό γιατί στην Πελοπόννησο, τον ρόλο των καπεταναίων, θα τον αναλάβουν οι πρόκριτοι. Έτσι εξηγείται, γιατί ο Μοριάς είναι γεμάτος από κοτζαμπάσηδες και η Στερεά Ελλάδα γεμάτη από καπεταναίους.

Ας δούμε όμως τι ακριβώς ήταν, και πώς το κλεφταρματολίκι εντασσόταν στο σύστημα της τουρκικής, της αληπασαλήδικης για την ακρίβεια, διοίκησης. (Με τη βοήθεια, κυρίως των σπουδαίων βιβλίων των Β. Καραποστόλη και Κ. Παπαγιώργη:βλ. Αναφορές).

Και επ’ αυτού, ας βάλουμε από την αρχή τα πράγματα στη θέση τους: Ναι, είναι αλήθεια ότι τα αρματολίκια ελέγχονταν από τα Γιάννενα. Όμως ο ρόλος του κλεφταρματολού καπετάνιου δεν προέκυπτε ποτέ ως μια αβίαστη ανάθεση. Ως μια αγαστή δηλαδή συνεργασία.

Σε αντίθεση με τους συνηθισμένους ανθρώπους, η ιστορία του κλεφταρματολού δεν αρχίζει από την οικογένειά του, αρχίζει από τον εαυτό του. Πρώτα εμφανίζεται σαν κλέφτης, διφορούμενος, αψίκορος, επίφοβος για τον κατακτητή, αλλά πολλές φορές και για τον ραγιά.

Κατά τα άγραφα θέσμια της τουρκοκρατίας, για να αναγνωριστεί ο αρματολός θα έπρεπε πρώτα να φέρει σε απελπισία την τουρκική εξουσία. Και μόνο όταν η διοίκηση διαπιστώσει ότι δεν μπορεί να τον κάνει καλά, αποφασίζει να του αναγνωρίσει ορισμένα δικαιώματα: Να φέρει όπλα, να μη καταβάλει φόρο, να πορίζεται τα αναγκαία από την περιοχή. Αυτά για την αρχή…

Γιατί στην πορεία και μέσα από αριστοτεχνικά στημένες μυστικές συμφωνίες, τα λεγόμενα καπάκια, οι αληπασαλήδες, όπως αποκαλέστηκαν, οπλαρχηγοί θα εδραιωθούν, αναπτύσσοντας ο καθένας το δικό του είδος λυκοφιλίας, είτε μεταξύ τους, είτε κυρίως με τον Αλή.

Παρόλο που η επίσημη ιστοριογραφία θα σταθεί αρνητικά απέναντι σε αυτή τη συνήθεια, υπάρχουν δυνατές ιστορικές φωνές που γενικά θεωρούν τα καπάκια, περίπου, ως εθνικά στρατηγήματα.

Όποιος έβαζε καπάκι επέβαλε ανακωχή, έσωζε πληθυσμούς από σφαγή και λεηλασία, κέρδιζε πολύτιμο χρόνο. Το λιγότερο; Εξασφάλιζε κάποιες ανθρώπινες συνθήκες ζωής στους ραγιάδες, για να ασχοληθούν με τα βιοποριστικά τους έργα.

Όμως, η έλευση του Μαυροκορδάτου και η εμπλοκή του στον ξεσηκωμό της δυτικής Ελλάδας ανήγαγε την- έτσι κι αλλιώς αμφιλεγόμενη τακτική των καπακιών-, σε πέτρα σκανδάλου εις βάρος των οπλαρχηγών. Με πρόσχημα τις επαφές τους με τον εχθρό, ο Φαναριώτης θα διχάσει τους καπεταναίους σε “πατριώτες” και “προδότες”, ανάλογα με την τροπή των πραγμάτων και τις ατομικές του επιδιώξεις.

[Γεώργιος Βαρνακιώτης]

Έτσι, ο Βαρνακιώτης εξοβελίστηκε, ο Μπακόλας τούρκεψε, ο Καραϊσκάκης δικάστηκε ως προδότης και ο Οδυσσέας Ανδρούτσος θα είχε το οικτρό τέλος που ξέρουμε.

Όμως, δεν ήταν μόνο η απουσία κοτζαμπάσηδων που ευνόησε το κλεφταρματολίκι στη Ρούμελη. Καταλυτική ήταν και η παρουσία του Αλή στην περιοχή.

Άξιος κληρονόμος του αρχέγονου αλβανικού πολεμικού φρονήματος, ο Αλής, πότε με την βία, πότε με τη μπαμπεσιά, θα συγκροτήσει ένα περίπου ανεξάρτητο πασαλίκι. Κι αυτό με την ανοχή της Πύλης. Έχοντας εντοπίσει τις ιδιομορφίες και τις ισορροπίες των πληθυσμών, θα σχεδιάσει το μέλλον του, ταυτίζοντάς το, κατά πολύ, με το μέλλον των υπηκόων του.

Και εδώ, είναι η στιγμή να πούμε κάτι για το ζήτημα του εθνικού φρονήματος των κλεφταρματολών.

Όμως, αφού κάνουμε πρώτα μια διάκριση. Να ξεχωρίσουμε, δηλαδή, τους καπεταναίους, που κατείχαν το αρματολίκι κατ’ ανάθεσιν από τα Γιάννενα, τους πολλούς δηλαδή, από τους λίγους που το κατείχαν με τα όπλα.

Οι κλέφτες που δεν προσκύνησαν, όπως ο Κατσαντώνης, ο Νικοτσάρας, o Λεπενιώτης, ο Μειντάνης, ο Βλαχάβας είχαν ένα κοινό, μοιραίο χαρακτηριστικό: όλοι τους θα εξοντωθούν από τον Τούρκο. Κανένας δεν επέζησε να δει την πατρίδα ελευθερωμένη. Κανένας δεν αξιώθηκε την όποια αναγνώριση και δόξα που έζησαν πολλοί από τους συναδέλφους τους, σύμφωνα με τη γενναιόδωρη παραδοχή: “τα στερνά τιμούν τα πρώτα”.

Αντίθετα μια πληθώρα αναγνωρισμένων αρματολών: Βαρνακιώτης, Τσόγκας, Ισκος, Ράγκος, Καραϊσκάκης, Στορνάρης, Μακρής, Μπακόλας, Στάικος, Ανδρούτσος ήταν καπετάνιοι που συνεργάστηκαν με το πασαλίκι του Αλή πασά. Και που βεβαίως επέζησαν μέχρι και μετά τον ξεσηκωμό.

Σχετικά, λοιπόν, με το εθνικό φρόνημα αυτών των τελευταίων, θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι μια ακηλίδωτη εθνική καθαρότητα θα ήταν δύσκολο να εντοπιστεί, κάτω από τις χρόνιες συνθήκες της περιοχής και της εποχής.  Το ίδιο και μια ψυχρή λογική μικροχειρουργικής ανατομίας των γεγονότων, η οποία θα εντόπιζε τους Ρουμελιώτες καπεταναίους να λειτουργούν ως γρανάζια συντήρησης του οθωμανικού συστήματος και όχι ως εν δυνάμει στοιχεία αποσταθεροποίησής του. Αν ήταν έτσι, πώς εξηγείται το γεγονός ότι η Φιλική Εταιρεία και ο Αλέξανδρος Υψηλάντης προς αυτούς έστελναν τις επιστολές της επαναστατικής προετοιμασίας;

[Οδυσσέας Ανδρούτσος]

Από τα άλλο μέρος, είναι βέβαιο ότι η παρατεταμένη συνάφεια αυτών των καπεταναίων με τον Αλή τους εμπότισε με ορισμένα  χούγια που θα τους σημαδέψουν. Σκληρότητα, ιδιωφέλεια, φιλυποψία. Όλοι τους σχεδόν, μαθητεύοντας στην αυλή του, εγκολπώθηκαν, έστω και άθελά τους, τα ολέθρια στρατιωτικά, διοικητικά και ατομικά του ήθη. Με τον καιρό σαν τουρκο-παρακοιμώμενοι, τουρκόμαθαν κιόλας.

Ψυχογραφώντας τους, λοιπόν, το πρώτο αδρό συμπέρασμα που βγάζει κανείς, είναι ότι πρόκειται για ανθρώπους έντονων θυμικών προαιρέσεων, μάλλον, παρά αντικειμενικού, συνεπούς χρέους. Τα κίνητρά τους ήταν συναισθηματικά, αποσπασματικά, στιγμιαία. Σχεδόν μιας χρήσης. Δρουν με οδηγό την εσωτερική τους ανάγκη. Περισσότερο για δικούς τους συναισθηματικούς και συμφεροντολογικούς λόγους.

Κραυγαλέες περιπτώσεις εκείνες του Καραϊσκάκη, του Ανδρούτσου, του Παπαφλέσσα. Και στις τρεις περιπτώσεις η προσφορά τους δεν εξαρτάται  από το “μπορώ”, το “πρέπει”, το “οφείλω”, αλλά από το “άμα θέλω”, περίπου από το “άμα μού καπνίσει”.

Όμως, τέτοιοι άνθρωποι, δέσμιοι των κακών δαιμονίων και των αντινομιών της εποχής, δεν μπορεί να είναι παρά δημιουργήματα, έρμαια καλύτερα, των εκάστοτε συγκυριών και περιστάσεων.

Έτσι, για παράδειγμα, παραπλήσιοι σε πολλά, ο Βαρνακιώτης και ο Καραϊσκάκης θα έχουν τελικά διαφορετική μοίρα. Αρματολοί σε κοντινές περιοχές και αντιμαυροκορδατικοί, άριστοι στρατιωτικοί, θα κατηγορηθούν και οι δυο ως προδότες.

Ο ένας να στιγματισθεί δια βίου, ενώ ο άλλος, παρότι δικάστηκε για την ίδια αιτία, θα ευνοηθεί από τις περιστάσεις  και θα δοξαστεί, διαπρέποντας στη εκστρατεία του Φαλήρου.

Το ίδιο και ο Οδυσσέας Ανδρούτσος. Με μια πιστολιά, στο Χάνι της Γραβιάς, αυτή που έριξε κάτω τον απεσταλμένο δερβίση του Ομέρ Βρυώνη, θα διαρρήξει τους ύποπτους παλιούς δεσμούς του και θα τον κερδίσει η επανάσταση.

Η αλήθεια είναι ότι η επανάσταση θα τον κερδίσει και θα τον χάσει, εν μια νυκτί. Ο θρυλικός Δυσσέας έλαμψε μόνο στη Γραβιά. Ο υπόλοιπος επαναστατικός του βίος, δεν θα είναι αντάξιός του.

“Α!, διατί να μη πέσει την ημέραν εκείνη στη Γραβιά ο Οδυσσεύς. Επιζήσας ουδέν μεν  μέγα διέπραξεν έκτοτε, καίτοι κτησάμενος υπεροχήν ομολογουμένην, περιποιήσας δε εις την φιλαρχίαν αυτού χαρακτήρα όντως προδοτικόν ετελεύτησε  δέσμιος οικτρώς…”, θα γράψει ο Παπαρηγόπουλος, για τις μεταπτώσεις του ύστερου βίου του αγωνιστή.

Με αποκορύφωμα, βεβαίως, το τραγικό του τέλος: Μια μέρα θα τον βρουν γκρεμισμένο άδοξα κάτω από την Ακρόπολη, “σαν ένα πετούμενο με σπασμένα φτερά”. Η ιατροδικαστική έκθεση,- διατεταγμένη προφανώς,- που συνέταξε κάποιος Βιτάλης, πιθανώς είναι η μοναδική στον κόσμο έκθεση, όπου  εκτός του θανάτου, πιστοποιείται και το ποιόν του θανόντος: “Τα θραύσματα του κροταφικού οστού, επί του οποίου το κάταγμα, προσβαλλόντα τον εγκέφαλον, επέφερον αυτοστιγμεί τον θάνατον, άξιον εις κακούργον προδότην της πατρίδος…”.

[Μάρκος Μπότσαρης]

Ο Παπαφλέσσας πάλι, θα τεντώσει την ύπαρξή του από την άκρως σκοτεινή παθολογία του βίου του στην κορύφωση της δοτικότητας που αντιπροσωπεύει το Μανιάκι.

Τις οίδε τι τραγικές αναδιπλώσεις συντάραξαν τα σωθικά του, ποιες ψυχικές καταβυθίσεις του υπέδειξαν ότι είχε έλθει η ώρα να ξεπλύνει όλα τα μελανά στίγματα που βάραιναν την ψυχή του και που στοιχειωμένα στο σκοτεινό μέσα του, απαιτούσαν να εξαγοραστούν.

Δραπετεύοντας από τα καπρίτσια, τις ερωτοδουλειές του, την οξυθυμία του, τους κινδύνους στους οποίους υπέβαλλε τη Φιλική  Εταιρεία, τις συνεχείς αλλαγές των πολιτικών συμμάχων του, θα δοξαστεί αντιπαρατασσόμενος στα στίφη του Αιγύπτιου εισβολέα. Το σπουδαιότερο: μετά τη μάχη στο Μανιάκι, ο Ιμπραήμ, “στο νεκρό βλέμμα του ήρωα, θα διαβάσει τον δυσοίωνο γι’ αυτόν χρησμό, ότι τίποτα δεν είχε τελειώσει ακόμα”.

Αρχίσαμε με τον Κολοκοτρώνη και τον Βαρνακιώτη, ας τελειώσουμε με τους ίδιους.

Σχεδόν μια δεκαετία μετά από την επιστολή του Κολοκοτρώνη προς τον Βαρνακιώτη, που παραθέσαμε στην αρχή, ο τελευταίος, εξοβελισμένος πια από την επανάσταση, θύμα του παρελθόντος του, αλλά και των μηχανορραφιών του Μαυροκορδάτου, θα χρειαστεί να παλέψει για την αποκατάσταση της τιμής του. Όμως δεν θα εισακουστεί.

Ακόμα και ο Κολοκοτρώνης, το μόνο που έχει να του προτείνει, σε επιστολή του, είναι να παρουσιαστεί προσωπικώς “εις του έθνους την Διοίκησιν”. Και στο τέλος της επιστολής του, θα γράψει: “Επειδή, αν καλά και η αθωότης σου είναι ικανή ασφάλεια, χρειάζεται μολοντούτο και η προδιάθεσις του πράγματος…”

Εντυπωσιάζει, το δίχως άλλο, η διπλωματικότατη απάντηση του Θοδωράκη. Ο οποίος υπακούει, πρώτος αυτός, στην περίφημη “προδιάθεσιν του πράγματος”. Δηλαδή, στο προς τα πού θα φυσάει ο αέρας. Ούτε ο Μαυροκορδάτος να ήταν…

Όμως, όπως και να έχουν το πράγματα, με λιγότερο ή περισσότερο αληθινά τα παραπάνω, ένα πρέπει να παραδεχτούμε: Διαβάζοντας κανένας τα ψιλά γράμματα την ελληνικής ιστορίας, το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν πρόκειται να πλήξει ποτέ.

Αναφορές:

Μ. Καραγάτσης, Ο κοτζάμπασης του Καστρόπυργου, Εστία

Β. Καραποστόλης, Διχασμός και εξιλέωση, Πατάκη

Κ. Παπαγιώργης, Τα Καπάκια, Καστανιώτη

Κ. Παπαγιώργης, Εμμανουήλ Ξάνθος, Καστανιώτη

Κ. Παπαρηγόπουλος, Ιστορία του ελληνικού έθνους

* Ο κ. Κωστούλας είναι τέως γενικός διευθυντής εταιρειών του ευρύτερου  χρηματοπιστωτικού τομέα

 

[ΠΗΓΗ: https://www.capital.gr, του Γιώργου Ι. Κωστούλα*, 22/3/2019]

ΔΕΗ: ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ ΣΤΗΝ ΑΧΛΑΔΑ, ΑΓΝΩΣΤΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΜΕΛΙΤΗΣ

Από μια κλωστή κρέμεται ο διαγωνισμός για την πώληση της Μελίτης, αφού η ΔΕΗ τραβάει τα άκρα στη διαπραγμάτευση με το Ορυχείο που τροφοδοτεί κατά 70% τη μονάδα.

Στη χθεσινή συνάντηση μεταξύ της διοίκησης της ΔΕΗ και του ιδιοκτήτη της Αχλάδας, το τελεσίγραφο της ΔΕΗ έκανε λόγο για τριετή σύμβαση με τιμή στα 18 ευρώ/τόνο από τα 23 ευρώ/τόνο σήμερα με την απειλή ότι, στην περίπτωση που το Ορυχείο δεν δεχτεί τη μείωση στην τιμή, θα καταγγείλει τη σύμβαση.

Τη σύμβαση όμως των 18 ευρώ για τρία χρόνια, όπως σημειώνουν κύκλοι  του Ορυχείου, δεν μπορεί να τη δεχτεί το Ορυχείο της Αχλάδας, γιατί αν τη δεχτεί τότε δεν εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα του Ορυχείου και επομένως ούτε η βιωσιμότητα της Μελίτης.

Οι επαφές θα συνεχιστούν την επόμενη εβδομάδα και η  διοίκηση της ΔΕΗ βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις για τη Μελίτη και την τροφοδοσία της που θα καθορίσουν όχι μόνο τη μοίρα του διαγωνισμού αλλά και τη βιωσιμότητα της μονάδας.

Γιατί την ίδια στιγμή που η ΔΕΗ απειλεί με καταγγελία της σύμβασης, δε διαθέτει Plan B που να εξασφαλίζει με βιώσιμους όρους την τροφοδοσία της μονάδας και επομένως την ιδιωτικοποίησή της. Και τα  ερωτήματα που δημιουργούνται είναι:

Αν η ΔΕΗ επιλέξει την οριστική ρήξη με το Ορυχείο που προμηθεύει 2 εκατ. τόνους λιγνίτη στη Μελίτη σε ετήσια βάση, πώς θα λειτουργεί η μονάδα, ακόμη και αν δεν πουληθεί;

Η Αχλάδα τροφοδοτεί με 2.000.000 τόνους το χρόνο ή το 70% του λιγνίτη που χρειάζεται η Μελίτη στα 23 ευρώ τον τόνο, ενώ η ΔΕΗ το υπόλοιπο 30% που χρειάζεται η μονάδα το προμηθεύεται από τοπικό ορυχείο με 34 ευρώ/τόνο και από το Αμύνταιο με 28 ευρώ/τόνο. Έχει επομένως εναλλακτική για να βρει το λιγνίτη στα 18 ευρώ/τόνο αν καταγγείλει τη σύμβαση με την Αχλάδα;

Πού διαφωνούν ΔΕΗ-Αχλάδα

Υπενθυμίζεται ότι η πρόταση του Ορυχείου Αχλάδας στη ΔΕΗ ήταν η μείωση του κόστους μεσοσταθμικά στα 18 ευρώ για δύο χρόνια, με δικαίωμα επέκτασης για ακόμη 4 χρόνια. Με όρο όμως να καταβληθούν τα 8 εκατ. που , όπως λένε, οφείλει η ΔΕΗ, γιατί για τα πρώτα δύο χρόνια το κόστος είναι πάνω από 18 ευρώ /τόνος. Το κοστολόγιο του λιγνίτη  για το 2019 είναι 23 ευρώ και για το 2020 στα 21 ευρώ και μετά μειώνεται. Ωστόσο η ΔΕΗ προτείνει 3ετή σύμβαση στα 18 ευρώ και δεν αναγνωρίζει την οφειλή των 8 εκατ. ευρώ.

Κι αυτό γιατί οι δύο πλευρές δεν συμφωνούν στη  σχέση εκμετάλλευσης. Ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία του Ορυχείου είναι 12/1 η σχέση χώμα/κάρβουνο η ΔΕΗ αναγνωρίζει 9,65/1.

[ΠΗΓΗ: https://www.mononews.gr, της Μαρίνας Πρωτονοταρίου, 22/3/2019]

ΣΕΒ: 10 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΙΣΧΥΡΗ ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ

Επιστολή στον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, εκ μέρους 20 κλαδικών και βιομηχανικών συνδέσμων της χώρας, απέστειλε ο Πρόεδρος του ΣΕΒ Θεόδωρος Φέσσας.

Με την επιστολή υποβάλλεται στον Έλληνα Πρωθυπουργό η κοινή διακήρυξη του βιομηχανικού κόσμου της Ευρώπης, με την οποία καλούνται οι Αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων να θέσουν τη βιομηχανία στο επίκεντρο του μέλλοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όπως σημειώνεται, στην επιστολή η κοινή διακήρυξη αποστέλλεται σε όλους τους Αρχηγούς Κρατών και Κυβερνήσεων, ώστε τα θέματα βιομηχανικής πολιτικής να συζητηθούν με υψηλή προτεραιότητα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 21-22 Μαρτίου 2019.

Ο κ. Φέσσας στην επιστολή επισημαίνει ότι “η επιδίωξη υιοθέτησης μιας φιλόδοξης Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για τη βιομηχανία υπογραμμίζει την ανάγκη να συμφωνήσουμε και εμείς ως χώρα σε μια ανάλογη εθνική στρατηγική”.

Συγκεκριμένα στην επιστολή του ο πρόεδρος του ΣΕΒ καλεί τις κυβερνήσεις της Ελλάδας και των λοιπών Ευρωπαϊκών κρατών να:

  • παροτρύνουν την επόμενη Ευρωπαϊκή Επιτροπή να θέσει σε υψηλή προτεραιότητα τη βιομηχανική ανάπτυξη,
  • ορίσουν Αντιπρόεδρο αποκλειστικά για τη βιομηχανία,
  • στηρίξουν την επόμενη Ευρωπαϊκή Επιτροπή στη δημιουργία μίας βιομηχανικής στρατηγικής για την Ε.Ε. με ξεκάθαρους αναπτυξιακούς στόχους και διακυβέρνηση.

“Μετά από χρόνια αποβιομηχάνισης, έχει έρθει η ώρα να  διασφαλίσουμε ταχύτερη ανάκαμψη, βιώσιμη και ανταγωνιστική βιομηχανία θα συνεισφέρει στο ΑΕΠ 12% έναντι 8,8% σήμερα. Μία βιομηχανία που θα δημιουργεί και θα διατηρεί ποιοτικές θέσεις εργασίας και θα συμβάλλει καθοριστικά στην κοινωνική ευημερία”, αναφέρει ο κ. Φέσσας.

Το κείμενο της κοινής διακήρυξης φέρει συνολικά τις υπογραφές 136 πανευρωπαϊκών και 395 εθνικών οργανώσεων, εκ των οποίων 30 από την Ελλάδα.

10 προτάσεις του ΣΕΒ

Παράλληλα το special report του ΣΕΒ παρουσιάζει 10 προτάσεις του Συνδέσμου για μια ισχυρή μεταποίηση και σταθερές δουλειές.

Η Ελλάδα παράγει και εξάγει, αλλά όχι όσο θα μπορούσε, αναφέρει ειδικότερα η έκθεση του ΣΕΒ, που επισημαίνει ότι η συνεισφορά των εξαγωγών στο παγκόσμιο εμπόριο παραμένει καθηλωμένη στο 0,18% για δεκαετίες. Όσο η παραγωγική βάση δεν διευρύνεται, το εμπορικό έλλειμμα δεν μειώνεται (- €17,3 δισ. το ισοζύγιο αγαθών χωρίς καύσιμα το 2018, έναντι – €16,1δισ. το 2017), ενώ ο παραγωγικός ιστός της χώρας (ειδικά οι ΜμΕ) δυσκολεύεται να ακολουθήσει ισότιμα τις ραγδαίες εξελίξεις της ψηφιακής εποχής. Όταν μια μεγάλη μεταποιητική επιχείρηση αποχωρεί από την Ελλάδα ή/και μια μεγάλη επένδυση επιλέγει άλλη χώρα, μειώνεται δραστικά το πελατολόγιο των ΜμΕ, ειδικά στην περιφέρεια.

Είναι σαφές ότι η “Ελλάδα που παράγει” δεν υστερεί επειδή οι επιχειρήσεις δεν έχουν την ικανότητα να δημιουργήσουν αξία και θέσεις εργασίας, αλλά επειδή συνεχίζει να πλήττεται από αντικίνητρα. Η αποβιομηχάνιση είναι συνέπεια μεταρρυθμιστικών καθυστερήσεων σε ποιότητα θεσμών, βελτίωση διεθνούς επενδυτικής ανταγωνιστικότητας, εξάλειψη αθέμιτου ανταγωνισμού λόγω φοροδιαφυγής και λαθρεμπορίου, ανταγωνιστικό κόστος ενέργειας, πολιτικές που δεν εγκλωβίζουν σε μικρά επιχειρηματικά μεγέθη, άρση υπερ-φορολόγησης επιχειρήσεων και εργασίας, μείωση του κόστους χρηματοδότησης μέσα από μείωση του εθνικού κινδύνου (country risk), άρση καθυστερήσεων στη δικαιοσύνη, διάθεση κοινοτικών πόρων με γνώμονα την προστιθέμενη αξία και όχι τις δαπάνες, κτλ.

Στο πλαίσιο του πανευρωπαϊκού δημοσίου διαλόγου ο ΣΕΒ επαναλαμβάνει την ανάγκη εθνικής συνεννόησης σε μια βιομηχανική στρατηγική. Επιπλέον, αναδεικνύει τις πλέον κρίσιμες παρεμβάσεις για τη βιομηχανική αναγέννηση. Οι προτάσεις αυτές εντάσσονται στην ολοκληρωμένη βιομηχανική πολιτική (Special Report για την Βιομηχανική Πολιτική, Επενδυτικό Συνέδριο ΣΕΒ) που συντάχθηκε στο πλαίσιο του φόρουμ κλαδικών και περιφερειακών βιομηχανικών συνδέσμων που συντονίζει ο ΣΕΒ.

Ειδικότερα:

Φορολογία

  1. 30% συνδυαστική μείωση φορολογίας σε επιχειρήσεις (φόρος κερδών και ασφαλιστικές εισφορές).
  2. Οριζόντια επενδυτικά κίνητρα (υπερ-αποσβέσεις ή/και επιταχυνόμενες αποσβέσεις), ειδικά για τεχνολογικό εξοπλισμό και γραμμές παραγωγής για τις ανάγκες του Industry 4.0 και ενσωμάτωσης καινοτομίας.
  3. Σημαντική μείωση στις ασφαλιστικές εισφορές των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα.

Άρση εμποδίων

  1. Απλοποίηση αδειοδότησης (ειδικά της περιβαλλοντικής) αλλά και κατάργηση αδειοδοτήσεων βάση όχλησης.
  2. Επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης μέσα από την ψηφιοποίηση των διαδικασιών αλλά και κατάρτιση των δικαστών σε οικονομικά και επενδυτικά θέματα.  

Αγορά ενέργειας

  1. Ταχεία αναδιάρθρωση σύμφωνα με το Μοντέλο Στόχου (Target model) και θέσπιση ρυθμιστικού πλαισίου για την εφαρμογή νέας δομής, περιλαμβανομένης της δυνατότητας διμερών συμφωνιών και εισαγωγών ενέργειας.
  2. Ολοκλήρωση εγχωρίων και διεθνών συνδέσεων (πχ νησιά Αιγαίου, Κρήτη, Ιταλία). Ανταγωνιστικό κόστος με μείωση επιβαρύνσεων στην βιομηχανία, ενδεικτικά κατάργηση διάκρισης μέσης τάσης (€5 /MWH) και διαμόρφωση ΕΦΚ στο επίπεδο υψηλής τάσης (€2,5/MWH), εξορθολογισμός τελών δικτύων, κτλ.

Χρηματοδότηση

  1. Πλήρως λειτουργικό και συνεκτικό, προ-πτωχευτικό και πτωχευτικό πλαίσιο, για την υπέρβαση της αρνητικής κληρονομιάς της κρίσης.
  2. Αναμόρφωση κρατικών ενισχύσεων (ΕΣΠΑ και αναπτυξιακοί νόμοι) ώστε να δίδονται βάσει κριτηρίων απόδοσης και παραγωγικής μεγέθυνσης και όχι βάσει δαπανών.

Δεξιότητες προσωπικού

  1. Up-skilling και re-skilling με δεξιότητες που προσφέρουν πλεονέκτημα στην 4η βιομηχανική επανάσταση.

Τέλος, πρόσφατα νομοθετήματα, που βασίζονται σε προτάσεις του ΣΕΒ, αναμένεται να συνεισφέρουν θετικά στη βιομηχανική ανάκαμψη. Δείχνουν έτσι το δρόμο σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα προς όφελος της οικονομίας και της κοινωνίας. Ενδεικτικά αναφέρονται:

Επενδυτικά κίνητρα

  • Νέος νόμος για τις στρατηγικές επενδύσεις (αναμένεται σύντομα η κατάθεση στη Βουλή) με ενδιαφέροντα φορολογικά κίνητρα αν και οι χρόνοι περιβαλλοντικής αδειοδότησης παραμένουν προβληματικοί.
  • Υπερ-αποσβέσεις 200% για επενδύσεις σε ενεργειακή απόδοση (άμεση αξιοποίηση)
  • Υπερ-εκπτώσεις 150% για προσλήψεις αλλά και επιδότηση εισφορών κάτω των 25 ετών (άμεση αξιοποίηση)
  • Υπερ-εκπτώσεις 130% για δαπάνες R&D, κίνητρο ευρεσιτεχνίας (100% φορολογική απαλλαγή) αλλά και φοροαπαλλαγές για τη συγκέντρωση κεφαλαίου προς R&D (άμεση αξιοποίηση)
  • Διευκόλυνση διάθεσης επιχορηγήσεων και φορολογικών απαλλαγών του Ν4399/2016 (άμεση αξιοποίηση)
  • Κίνητρα για κέντρα κοινών υπηρεσιών – shared service centres (σε διαδικασία ψήφισης)

Άρση αντικινήτρων

  • Έκδοση ΠΔ για χρήσεις γης (άμεση αξιοποίηση)
  • Απλοποίηση αδειοδότησης μέσα από την κατάργηση άδειας εγκατάστασης σε περιοχές που διαθέτουν χρήσεις γης αλλά και απλούστερες διαδικασίες για μεταλλευτικές επιχειρήσεις (άμεση αξιοποίηση)
  • Νέο καθεστώς για φορολογικές αποθήκες – τελωνειακές αποθήκες – ελεύθερες ζώνες (άμεση αξιοποίηση)
  • Νέο πλαίσιο εταιρικών μετασχηματισμών (ψηφισμένο αλλά με εκκρεμότητες δευτερογενούς νομοθεσίας)
  • Εξυγίανση άτυπων συγκεντρώσεων βιομηχανίας και εφοδιαστικής αλυσίδας (σε διαδικασία ψήφισης)
  • Απλοποίηση λειτουργίας επιχειρηματικών πάρκων (σε διαδικασία ψήφισης).

[ΠΗΓΗ: http://antenna975.blogspot.com, 21/3/2019]

ΗΧΗΡΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ

Την ανάδειξη των ελληνικών προτεραιοτήτων στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού διαλόγου που βρίσκεται σε εξέλιξη για τη βιομηχανική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα έχει ως στόχο η ενημερωτική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί αύριο με πρωτοβουλία του αν. υπουργού Βιομηχανίας Σ. Πιτσιόρλα και τη συμμετοχή όχι μόνο κυβερνητικών παραγόντων αλλά και σημαντικών εκπροσώπων της βιομηχανίας και θεσμικών φορέων εκπροσώπησης των βιομηχανικών επιχειρήσεων.

Συγκεκριμένα στην εκδήλωση την οποία είχε προαναγγείλει το Capital.gr θα παραστούν και θα μιλήσουν ο αντιπρόεδρος του ΣΕΒ και πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Μυτιληναίος Ευάγγελος Μυτιληναίος, ο πρόεδρος του ΣΒΕ Αθ. Σαββάκης, το μέλος του ΔΣ της Viohalco και πρόεδρος της Ελληνικής Παραγωγής Μιχάλης Στασινόπουλος, ενώ η κυβέρνηση θα εκπροσωπηθεί από τους Σ. Πιτσιόρλα, Ν. Παππά, Γ. Σταθάκη, τον αν. υπουργό παιδείας και έρευνας Κ. Φωττάκη, και τους γενικούς γραμματείς βιομηχανίας, ενέργειας, δημόσιων επενδύσεων, στρατηγικών επενδύσεων, διαχείρισης τομεακών ΕΠ και ψηφιακής πολιτικής.

Σύμφωνα με τον αν. υπουργό Ανάπτυξης αρμόδιο για θέματα βιομηχανίας, ήδη συντελείται ένας βαθύτατος οικονομικός, πολιτικός και κοινωνικός μετασχηματισμός, στην Ευρώπη, μέρος του οποίου αποτελεί και η βιομηχανία. Ψηφιοποίηση, τεχνολογικά άλματα, τεχνητή νοημοσύνη, κοινωνικές προκλήσεις, κλιματική αλλαγή, γήρανση του πληθυσμού αποτελούν μερικές από τις προκλήσεις και τις τάσεις που διαμορφώνουν το πλαίσιο της συζήτησης.

Σημειώνεται ότι στις 9 Μαΐου, στη σύνοδο κορυφής του Σιμπίου στη Ρουμανία, οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα συζητήσουν το νέο στρατηγικό θεματολόγιο που θα θέσει τις προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα επόμενα πέντε χρόνια.   Η Βιομηχανία βρίσκεται ψηλά στην ευρωπαϊκή ατζέντα και η χάραξη μίας νέας, φιλόδοξης Στρατηγικής για τη Βιομηχανική Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναμένεται να αποτελέσει κεντρική προτεραιότητα κατά τον επόμενο θεσμικό κύκλο.

Ήδη τους τελευταίους 18 μήνες βρίσκονται σε εξέλιξη διαβουλεύσεις τόσο στις επίσημες υπουργικές συνόδους όσο και σε άτυπες πρωτοβουλίες όπως “οι φίλοι της βιομηχανίας”.

Στόχος των ευρωπαϊκών ζυμώσεων είναι να προετοιμαστεί η ευρωπαϊκή βιομηχανία για τις προκλήσεις και να διαμορφωθεί η νέα στρατηγική στη βάση των σημαντικών συγκριτικών της πλεονεκτημάτων όπως η ενιαία αγορά, το ανθρώπινο κεφάλαιο και η αδιαπραγμάτευτη πρόσδεση σε κοινές αξίες που διασφαλίζουν την κοινωνική συνοχή. Ήδη, οι πολιτικές για την ενιαία αγορά, τη βιομηχανία και την κλιματική αλλαγή συζητούνται στην εαρινή σύνοδο κορυφής της 21-22 Μαρτίου.

Σε αυτό το πλαίσιο, όπως αναφέρει και το υπουργείο Ανάπτυξης στο σχετικό ενημερωτικό σημείωμα,  η αυριανή ημερίδα φιλοδοξεί να αποτελέσει μια ευκαιρία ενημέρωσης και ένα βήμα διαλόγου για όλες τις τρέχουσες εξελίξεις, με στόχο τη συνδιαμόρφωση μίας εθνικής συνεκτικής στρατηγικής για ένα νέο παραγωγικό και επιχειρηματικό πρότυπο και μία ισχυρή ελληνική βιομηχανία που θα είναι σε θέση να αξιοποιήσει όλες τις δυνατότητες και ευκαιρίες στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής.

[ΠΗΓΗ: https://www.capital.gr, του Χάρη Φλουδόπουλου, 21/3/2019]

ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗ DRONES ΣΤΟΝ ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΟ ΚΛΑΔΟ- ΑΥΤΟΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

Ορυχεία χωρίς μεταλλωρύχους σε ευφυή ορυχεία «smart”, γεμάτα με αμαξοστοιχίες, φορτηγά χωρίς οδηγό, επιθεωρήσεις σε απομακρυσμένους χώρους μέσω συστημάτων διαδικτυακού monitoring και ελέγχου της παραγωγής με τη χρήση drones; Θα γίνει κι αυτό. Μετά 5.000 χρόνια εξέλιξης η σύγχρονη μεταλλευτική άλλαξε.

Και αυτή η αλλαγή αποτυπώνεται στη φράση ενός από τους σημαντικότερους παράγοντες της μεταλλευτικής βιομηχανίας σε πρόσφατο οικονομικό φόρουμ: «Πλέον θέλουμε να αναπτυχθεί η επιστήμη, η τεχνολογία, η καινοτομία, να έχουμε εξέλιξη, όχι για να αντικαταστήσουμε ή να αλλάξουμε αυτά που πετύχαμε με τόσο κόπο και προσπάθεια, αλλά για να φτάσουμε σε άλλα, καλύτερα επίπεδα και να πάμε παρακάτω και παραπέρα, υπηρετώντας τον άνθρωπο και το περιβάλλον και πετυχαίνοντας αυτό που θα αλλάξει συστατικά τον κόσμο μας: τη βιώσιμη ανάπτυξη».

Αυτό που μετράει βέβαια περισσότερο είναι το πώς αυτή η αλλαγή μεταφράζεται στην πράξη σε επίπεδα ασφαλείας, συνθηκών εργασίας, έρευνας, περιβαλλοντικής συμβατότητας και βιωσιμότητας.

Η μετάβαση στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση , θα πρέπει να είναι «ευφυής», για μια βιομηχανία απλούστερη, ταχύτερη, αποτελεσματικότερη, πιο ανταγωνιστική και  κυρίως ασφαλέστερη. Έτσι και η εξορυκτική βιομηχανία αγωνίζεται να συμβαδίσει με το συνεχώς εξελισσόμενο τεχνολογικό κόσμο, προκειμένου να λάβει τη θέση που της αξίζει στο διεθνή ανταγωνισμό. Σημείο αναφοράς σε αυτήν την μετάβαση οι ψηφιακές εφαρμογές για τη διαχείριση των πληροφοριών, οι αυτοματισμοί στα συστήματα ασφαλείας και στην έγκαιρη ενημέρωση των εργαζόμενων, και οι αυτοματισμοί και η ρομποτική στην υπόγεια ανάπτυξη, στην εξόρυξη και στην επιφανειακή εκμετάλλευση και φυσικά η χρήση drones τόσο σε θέματα επιθεωρήσεων όσο και χαρτογράφησης. Αυτόματα φορτηγά,  τηλεκατευθυνόμενα οχήματα μεταφοράς υλικών, συμπυκνωμάτων και μετάλλων λειτουργούν σε ερευνητικό στάδιο, προμηνύοντας προοπτικές διπλασιασμού της παραγωγής αλλά και σαφέστατη βελτίωση των συνθηκών εργασίας. Αλλά και σε ευρύτερο πλαίσιο οι μακρομηχανές υψηλής ευφυΐας αλλάζουν το τοπίο τόσο στην υπόγεια όσο και την επιφανειακή εκμετάλλευση, αυξάνοντας σημαντικά τις επιδόσεις αλλά και τον πήχη σε επίπεδα ασφαλείας και συμβατότητας.

Σε επίπεδο έρευνας, νέα υπερσύγχρονα συστήματα λογισμικού αλλά και καινοτόμες εφαρμογές σπάνε τα όρια. Το επόμενο βήμα στον αυτοματισμό εξόρυξης θα μπορούσε να είναι ορυχεία χωρίς μεταλλωρύχους αφού υπάρχουν σχέδια για ευφυή ορυχεία «smart”, γεμάτα με αμαξοστοιχίες, φορτηγά χωρίς οδηγό, επιθεωρήσεις σε απομακρυσμένους χώρους μέσω συστημάτων διαδικτυακού  monitoring και ελέγχου της παραγωγής με τη χρήση drones. Ως προς την ασφάλεια, η καινοτομία σε επίπεδο πληροφοριακών συστημάτων και αυτοματισμών ελαχιστοποιεί ενδεχόμενα ανθρώπινου λάθους, βελτιώνοντας τις προδιαγραφές και εξασφαλίζοντας την απόλυτη αποτελεσματικότητα των συστημάτων ελέγχου. Αυτόματες επιθεωρήσεις βάρδιας, software management μεταλλείου, ολοκληρωμένα συστήματα υπερευαίσθητων αισθητήρων μεθανίου, ρομποτικά συστήματα διάσωσης και διαφυγής, αυτόματα συστήματα απόκρισης σε ατυχήματα, σύστημα προειδοποιητικών ηχητικών οπτικών σημάτων σε όλους τους εργαζόμενους αναφορικά με την εγγύτητα κινούμενων οχημάτων, είναι μερικά από τα παραδείγματα πρακτικής εφαρμογής της επιστημονικής καινοτομίας στον τομέα της ασφάλειας. Οι νέες προδιαγραφές στην υποδομή των σύγχρονων μεταλλείων (διαστάσεις, αερισμός, χρησιμοποιούμενος εξοπλισμός, συστήματα ασφαλείας, διαχείριση επικίνδυνων χώρων εργασίας, διαχείριση υγρασίας, σκόνης και επικίνδυνων ουσιών, αισθητήρες ασφαλείας κτλ. ) είναι η ουσιαστική παράμετρος που αλλάζει τη λειτουργία των έργων ανά τον κόσμο, και ξεπερνά τους αυστηρούς κανόνες και προδιαγραφές που ισχύουν σε διεθνές επίπεδο και διέπουν τη μεταλλευτική δραστηριότητα. Οι νέες σημαντικά βελτιωμένες συνθήκες λειτουργούν ως αποτέλεσμα εφαρμογής των καινοτομιών και όχι ως επιταγή.

Μια άλλη πολύ σημαντική παράμετρος είναι η ενίσχυση της ακρίβειας και της εμπιστοσύνης στα μοντέλα πρόβλεψης και στα επίπεδα παραγωγής, γεγονός που αποτελεί στρατηγική πρόκληση για τις επιχειρήσεις. Για την αντιμετώπιση των στρατηγικών αυτών προκλήσεων, οι επιχειρήσεις εξόρυξης πρέπει να εξετάσουν πιο «έξυπνες»  μεθόδους συλλογής δεδομένων υψηλής ακρίβειας. Αυτό θα απαιτήσει από τις εταιρείες νέες στρατηγικές και ενέργειες για την επίλυση των προβλημάτων, θέτοντας λύσεις για να αποτρέψουν τα ζητήματα προτού συμβούν, αντί να προσπαθήσουν να τα λύσουν αφού προκύψουν. Είναι επιτακτική ανάγκη καινοτομώντας, να κατανοήσουν το πώς η τεχνολογία  θα αλλάξει ακόμα περισσότερο τον τρόπο με τον οποίο ήδη δραστηριοποιούνται.

Στις δυνατότητες των διαθέσιμων λύσεων για αυτοματοποιήσεις στην παραγωγική διαδικασία της εξορυκτικής βιομηχανίας σήμερα,  περιλαμβάνονται: επιχειρησιακή επιτήρηση για βραχυπρόθεσμο σχεδιασμό ορυχείων, συμφιλίωση παραγωγής και έρευνας, εντοπισμός κοιτασμάτων ΟΠΥ, γεωλογική-γεωτεχνική χαρτογράφηση, σταθεροποίηση υδρογεωλογικών συνθηκών, παρακολούθηση απομακρυσμένων επιθεωρήσεων, έρευνα-χαρτογράφηση τομέων, έλεγχος υπόγειων κατασκευών κλειστών σε πρόσβαση, έλεγχος κενών, βελτιώσεις  εξαερισμού υπόγειων μετώπων, εξ αποστάσεως έρευνες και επιθεωρήσεις φραγμάτων απόθεσης αποβλήτων, εξ αποστάσεως επιθεωρήσεις μηχανημάτων και υποδομών και εντοπισμός αναγκών συντήρησης, παρακολούθηση βίντεο για επιχειρήσεις σε περιπτώσεις έκτακτων περιστατικών. Eπίσης πραγματοποιούνται δοκιμές με drones εξοπλισμένα με κάμερες στρατιωτικής ποιότητας για την παροχή αεροφωτογραφιών σε πραγματικό χρόνο και 3D χάρτες των τοποθεσιών της παραγωγής. Έτσι, καθίσταται εφικτή η κατασκευή τρισδιάστατων χαρτών αυτών των ορυχείων, παρακολουθώντας συνεχώς την πρόοδο και την ασφάλεια των μεταλλείων.

Πιο συγκεκριμένα, τα μη επανδρωμένα εναέρια συστήματα, είναι ένα παράδειγμα ψηφιακής λύσης που τα ορυχεία και μεταλλεία μπορούν να υιοθετήσουν για να αντιμετωπίσουν τις στρατηγικές προκλήσεις. Οι εταιρείες στρέφονται σε αυτά, για διάφορους λόγους, όπως βελτιωμένη ασφάλεια, αυξημένη αποτελεσματικότητα και εξοικονόμηση κόστους. Αυτό έγινε ιδιαίτερα ελκυστικό τα τελευταία χρόνια, καθώς οι μειωμένες τιμές των βασικών προϊόντων ανάγκασαν τις επιχειρήσεις να αναζητήσουν τρόπους αύξησης της παραγωγικότητας αλλά και για λόγους παροχής ασφαλέστερων συνθηκών εργασίας για τον εργαζόμενο. Μία από τις πρώτες εταιρείες που άρχισαν να χρησιμοποιούν τα drones  ήταν η BHP Billiton, παγκόσμιος ηγέτης στην παραγωγή σιδηρομεταλλεύματος, μεταλλουργικού άνθρακα και χαλκού.

Τα drones έχουν αποδείξει ότι μετρούν με ακρίβεια τα αποθέματα μεταξύ 97-99% της πραγματικής ποσότητας, σημαντικά καλύτερα από την ακρίβεια παραδοσιακών μεθόδων. Επίσης παρέχουν πρόσβαση σε πιο ακριβή και αξιόπιστα δεδομένα δίνοντας τη δυνατότητα αποτελεσματικότερων ελέγχων των χώρων εξόρυξης σε σχέση με τις παραδοσιακές μεθόδους. Ένας μόνο εργαζόμενος θα αρκεί για να χειριστεί μία τεχνολογία drone και να σαρώσει ολόκληρο τον ιστότοπο των 150 στρεμμάτων σε 30 λεπτά. Με βάση τα δεδομένα που μπορούν να προσεγγιστούν από αυτά, οι σχεδιαστές-διαχειριστές των έργων θα μπορούν να σχεδιάσουν με μεγαλύτερη βεβαιότητα, πλησιάζοντας την πραγματικότητα.  Μέσω ασφαλέστερης διαχείρισης των δεδομένων, θα μπορούν να εκτιμηθούν καλύτερα κόστη, αναγκαίες επενδύσεις, χρονοδιαγράμματα έργων, ποιοτικές διαφοροποιήσεις και παραγωγικός σχεδιασμός. Έτσι λοιπόν, επιτρέπεται η γνώση του αποθέματος σε πραγματικό χρόνο, συμβάλλοντας στην καλύτερη αξιοποίηση υλικών , τη βελτιστοποίηση κόστους, την καλύτερη αξιοποίηση εργατικού δυναμικού και την αποφυγή σπατάλης υλικών.

Ουσιαστικά, μπορούμε να αναμένουμε ο κλάδος να υποβληθεί σε ευρύτερες αλλαγές καθώς βρίσκονται συνέχεια νέοι τρόποι να ενωθούν διαφορετικά κομμάτια τεχνολογίας με νέες προσεγγίσεις δουλειάς. Eξάλλου η  καινοτομία δεν είναι απαραίτητο να συνδέεται πάντα με την τεχνολογία ή να είναι μία νέα τεχνολογία. Μπορεί να είναι η οποιαδήποτε διαφορετική ματιά αλλά και το πάντρεμα πολλών ετερογενών στοιχείων σε μία νέα ενιαία μορφή.

Η τεχνολογία θα αλλάξει τη φύση της εργασίας. Η ανάγκη για κάποιες παραδοσιακές, απλά εκτελεστικές θέσεις θα μειωθεί. Για παράδειγμα, με drones ικανά να παραδίδουν δείγματα διαδικτυακά από τους εξορυκτικούς χώρους, οι επιθεωρητές θα ξοδεύουν λιγότερο χρόνο συλλέγοντας δεδομένα στον τομέα και περισσότερο χρόνο ερμηνεύοντας τον. Αυτό σημαίνει ότι αν οι δοκιμές αποδειχθούν επιτυχείς, δημιουργείται η προοπτική για μια σειρά νέων καλά πληρωμένων ρόλων. Ένας πιλότος drone  σε ένα ορυχείο μπορεί να αναμένει να φτάσει μέχρι και 200.000 δολάρια το χρόνο, όσο ένας πιλότος αεροπορικής εταιρείας. Είναι ένας από τους ειδικούς ρόλους που δημιουργούνται από την τεχνολογία που απαιτεί μεγαλύτερες ευκαιρίες κατάρτισης για να επιτρέψει στη βιομηχανία εξόρυξης να συνεχίσει να αναπτύσσεται ταχύτατα. Είναι στο χέρι μας να χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία προς τη σωστή κατεύθυνση, ώστε και η παραγωγή να διευκολυνθεί και να απλοποιηθεί και οι εργαζόμενοι να γίνουν καλύτεροι και πιο ανταγωνιστικοί σε συνθήκες εργασίας υψηλής ποιότητας και ασφάλειας.

Η έλλειψη εργατικού δυναμικού για τον εξορυκτικό τομέα αποδίδεται πολλές φορές  στη μη ελκυστική εικόνα της θέσης εργασίας ή στις μη ελκυστικές συνθήκες και προοπτικές απασχόλησης σε αυτόν. Αυτό με βάση τις νέες καινοτόμες εφαρμογές, θα αντιστραφεί πλήρως. Άρα οι ανησυχίες ότι η εξορυκτική βιομηχανία θα απασχολεί όλο και λιγότερους ανθρώπους, έχει διπλή ανάγνωση. Βέβαιο είναι ότι πολλές σημερινές θέσεις εργασίας θα πάψουν να υπάρχουν αλλά παράλληλα θα αναπτυχθούν πολλές νέες, ποιοτικά αναβαθμισμένες ,σε μια ποιοτικά αναβαθμισμένη εξορυκτική βιομηχανία.

[ΠΗΓΗ: https://www.energia.gr/, από sme.gr, 19/3/2019]

ΜΗΠΩΣ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ ΑΠ’ ΟΣΟ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ;

Είναι ένα από τα παράδοξα της εποχής. Η κεντροαριστερά -με γέφυρες, γεφυροποιούς, πρόθυμους, Πρεσπαδόρους και λοιπούς- είναι παντού. Στα πρωτοσέλιδα, στην αρθρογραφία, στις ειδήσεις, στα social media. Ο Νίκος Μπίστης ετοιμάζεται να πιάσει το ρεκόρ του Άδωνι Γεωργιάδη στις συνεντεύξεις. Μέχρι και ο Βαγγέλης Αντώναρος έχει θέση και άποψη στον διάλογο που αναπτύσσεται, όταν δεν ασχολείται με την κουζίνα της Άπω Ανατολής. Ενώ δηλαδή ο χώρος που εκπροσωπείται κυρίως από το ΚΙΝΑΛ, έχει συρρικνωθεί εκλογικά – και όχι μόνο στην Ελλάδα αλλα σε όλη την Ευρώπη – η κεντροαριστερά μεσουρανεί. Μάλιστα οι πρόθυμοι “γεφυροποιοί”, που προωθούν τη σύγκλιση της κεντροαριστεράς με τον “πούρο” αριστερό, ριζοσπαστικό  ΣΥΡΙΖΑ (τρομάρα μας), χαρακτηρίζουν την ανασυγκρότηση του χώρου περίπου σαν προϋπόθεση για την έξοδο από την κρίση.

Είναι όμως έτσι;  Αμφιβάλλω. Μετά από 10 χρόνια βαθιάς κρίσης, αυτό που έχει κυρίως ανάγκη η χώρα είναι επενδύσεις. Ξένες επενδύσεις. Η κρίση, εκτός από τη μεγάλη μείωση των εισοδημάτων και του εθνικού πλούτου, έχει υποσκάψει και την εμπιστοσύνη του κόσμου στη Δημοκρατία. Η Χρυσή Αυγή φλερτάρει σταθερά με διψήφιο νούμερο στις δημοσκοπήσεις, ενώ “παρδαλά” κόμματα ξεφυτρώνουν στα δεξιά και στα αριστερά. Επείγει λοιπόν να ξεφύγουμε από τα χαμηλά επίπεδα ανάπτυξης που μας υπόσχεται ο ΣΥΡΙΖΑ- και που προβλέπονται μειούμενα τα επόμενα χρόνια- και να πιάσουμε ρυθμούς ανάπτυξης πάνω από 2%. Είναι θέμα εθνικής επιβίωσης. Και για τη Δημοκρατια και για την οικονομία.

Όπως έγραψε πρόσφατα ο Στέφανος Μάνος, επικαλούμενος αξιόπιστες μελέτες, θα χρειαστούν 20 χρόνια για να επανέλθει ο εθνικός πλούτος εκεί που ήταν το 2007. “Τα 20 χρόνια θα περιοριστούν σε 12, αν η Ελλάδα μπορέσει να προσελκύσει ξένες επενδύσεις στη μεταποίηση, ύψους 2 δισ. ευρώ ετησίως. Θα περιοριστούν περισσότερο, αν οι ξένες επενδύσεις ξεπεράσουν τα 2 δισ. ετησίως” (βλ. Τα Νέα, Στεφανος Μάνος, Startups στην ομίχλη.)

Τι χρειάζονται οι επενδυτές για να επιστρέψουν στην Ελλάδα; Καθαρό πολιτικό πεδίο, πολιτική σταθερότητα, μείωση της φορολογίας, μεγαλύτερο  δημοσιονομικό περιθώριο, άρση των capital controls, επιστροφή των ελληνικών ομολόγων σε επενδυτική βαθμίδα, μείωση της γραφειοκρατίας. Με άλλα λόγια να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ και να αναλάβει μια σταθερή, αυτοδύναμη κυβέρνηση 4ετίας, με φιλοεπενδυτική ατζέντα και φιλελεύθερη οικονομική πολιτική.

Το βασικό ερώτημα λοιπόν που τίθεται στις εκλογές που έρχονται, δεν ειναι μια ψευδεπίγραφη μάχη ανάμεσα στην πρόοδο και τη συντήρηση, όπως θέλουν να μας πείσουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλα και ορισμένοι εκπρόσωποι του Κινήματος Αλλαγής όπως ο Γιώργος Παπανδρέου. Τα σύννεφα που απειλούν την Ελλάδα δεν είναι η άνοδος της άκρας δεξιάς, αλλα η υποτονική ανάπτυξη και η στασιμότητα. Η νέα εθνική μάχη είναι η μάχη για την ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας. Με πολλές ξένες επενδύσεις, αφού εγχώρια κεφάλαια δεν υπαρχουν. Η σπανίζουν. Και το ζητούμενο είναι, ποιος μπορεί να υπηρετήσει περισσότερο αποτελεσματικά αυτην την πολιτική.

Απο την εποχή που ο ΣΥΡΙΖΑ κατέβαινε στους δρόμους για να διώξει την επένδυση της Eldorado στις Σκουριές της Χαλκιδικης, μαζί με τους φίλους του Γιώργου Κυρίτση με τις μολότοφ, από την εποχή που ο Αλέξης Τσίπρας βροντοφώναζε ότι “το Ελληνικό δεν πωλείται”, εχει κυλήσει- είναι αλήθεια- πολύ νερό στο αυλάκι. (Η επένδυση του Ελληνικού πάντως ακόμα δεν έχει ξεκινήσει…) Θα δούμε, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ βρεθεί στην αντιπολίτευση, αν εχει ωριμάσει πραγματικά ή θα παραμείνει στις αρλούμπες περί  “ολιγαρκούς αφθονίας” και στους θεωρητικούς της αποανάπτυξης, που ανακάλυψε πρόσφατα ο κ. Τσίπρας. Ναι, αυτούς που προτείνουν να σταματήσουμε να παράγουμε αυτοκίνητα. Και σίγουρα θα βοηθήσουν στη μεταμόρφωση του ΣΥΡΙΖΑ, οι “πρόθυμοι κεντροαριστεροί” που θα πυκνώσουν τις τάξεις του.

Η κεντροαριστερά του ΚΙΝΑΛ, που ασχολείται προς το παρόν με συνεδριακές διαδικασίες, τείνει- παραδοσιακά- ευήκοα ώτα σε κάθε συντεχνιακή διεκδίκηση. Στα προγραμματικα κείμενα που βρίσκονται στο site του κόμματος, οι επενδύσεις είναι μια υποσημείωση. Ο Κώστας Σημίτης από την πλευρά του, μιλώντας χθες στην Θεσσαλονίκη σημείωσε ότι “η χώρα έχει ανάγκη από δημιουργία, από παραγωγικές επενδύσεις και ανάπτυξη. Απο τη μείωση των ετήσιων πλεονασμάτων που έχουν συμφωνηθεί με την ευρωζώνη, ώστε να αυξηθούν οι δυνατότητες επενδύσεων και απασχόλησης”. Πολύ σωστά. Μόνο που το άλλοτε πλειοψηφικό ρεύμα των εκσυγχρονιστών, που εκπροσωπεί ο πρώην πρωθυπουργός, είναι πλέον στο Κίνημα Αλλαγής, μια συνιστώσα. Έχουν κερδίσει την εσωκομματική μάχη οι “πατριωτικές δυνάμεις” του παλαιού ΠΑΣΟΚ, με τις ισχυρές διασυνδέσεις με τον δημόσιο τομέα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει σαφώς την πιο καθαρή ατζέντα για την προσέλκυση των ξένων επενδύσεων. So simple.

[ΠΗΓΗ: https://www.capital.gr, του Μανόλη Καψή, 19/3/2019]

Ο ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΛΑΤΙΟΥ!

Στον ναό που κατασκευάστηκε στα βάθη του αλατωρυχείου Wieliczka στην Πολωνία, τα πάντα, από τους πολυελαίους ως την Αγία Τράπεζα, έχουν λαξευτεί σε ορυκτό αλάτι.

Οι ξεναγήσεις εδώ ξεκίνησαν τον 14ο αιώνα και ανάμεσα σε αυτούς που κατέβηκαν 200μ. κάτω απ’ το έδαφος για να το θαυμάσουν, ήταν από τον Κοπέρνικο και τον Γκαίτε ως τον Τζορτζ Μπους επί προεδρίας των ΗΠΑ.

Ενα άλλο τμήμα του ορυχείου έχει διαμορφωθεί σε αίθουσα εκδηλώσεων (επιδείξεις μόδας, συναυλίες κ.ά).

[ΠΗΓΗ: http://www.trendynews.gr, 18/3/2019]

Η «ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ» ΠΑΡΑΝΟΙΑ ΣΥΡΙΖΑ ΥΨΟΥΣ 70 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ

Α. Η εξορυκτική βιομηχανία προ ΣΥΡΙΖΑ

Η Ελλάδα ανήκει στις ορυκτολογικά πιο πλούσιες ευρωπαϊκές χώρες. Ο εξορυκτικός κλάδος, μπορεί να συμβάλει στα επόμενα χρόνια στο 7% του ΑΕΠ, να δημιουργήσει 100.000 νέες θέσεις εργασίας και να συνεισφέρει με 2δις€/χρόνο στις εξαγωγές της χώρας.

  • Είναι 1η στην παραγωγή περλίτη στην Ευρώπη και 2η στον κόσμο καλύπτοντας το 32% της παγκόσμιας παραγωγής.
  • Είναι 1η στην παραγωγή μπεντονίτη στην Ευρώπη και 3η στον κόσμο, καλύπτοντας το 7,5% της παγκόσμιας παραγωγής.
  • Είναι 4η στην παραγωγή μαγνησίτη στην Ευρώπη και 9η στον κόσμο.
  • Είναι 4η στην παραγωγή μαρμάρων στην Ευρώπη και 8η στον κόσμο.
  • Είναι 1η στην παραγωγή νικελίου στην Ευρώπη και 13η στον κόσμο καλύπτοντας το 49% της ευρωπαϊκής παραγωγής.
  • Είναι 6η στην παραγωγή αλουμινίου στην Ευρώπη και ανήκει στις 10 πρώτες χώρες του κόσμου με τα μεγαλύτερα αποθέματα βωξίτη.

Η τρέχουσα ακαθάριστη αξία των συνολικών μεταλλευτικών αποθεμάτων στο υπέδαφος της Ελλάδας (εκτός κοιτασμάτων υδρογονανθράκων), εκτιμάται από το ΙΓΜΕ στα περίπου 70 δισ. ευρώ.

Ο ελληνικός εξορυκτικός κλάδος είναι έντονα εξωστρεφής, με εξαγωγή περίπου στο 75% των πωλήσεών του, πάνω από 1 δισ. ευρώ το χρόνο (5% των συνολικών μας εξαγωγών).

Σήμερα, απασχολούνται στον κλάδο περίπου 20.000 άμεσα εργαζόμενοι και 80.000 έμμεσα. Σε μια εποχή που το μεγάλο ζητούμενο είναι η Ανάπτυξη και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, οι Ορυκτές Πρώτες Ύλες, μπορούν να αποτελέσουν μια νέα πηγή πλούτου, νέα πηγή εσόδων και νέα πηγή θέσεων εργασίας.

Από το 3.4% του ΑΕΠ σήμερα, μπορούμε σε λίγα χρόνια να το διπλασιάσουμε, στο 7%, να διπλασιάσουμε τις εξαγωγές, φθάνοντας τα 2 δισ. ευρώ το χρόνο και να δημιουργήσουμε άλλες 100.000 νέες θέσεις εργασίας.

Βασικές προϋποθέσεις του εθνικού αυτού στόχου, είναι η αξιοποίηση των υφιστάμενων κοιτασμάτων, μέσα από διαφανείς διεθνείς διαγωνιστικές διαδικασίες, καθώς και η εκπόνηση ενός Ειδικού Χωροταξικού Ορυκτών Πρώτων Υλών.

Είναι προφανές, ότι ένα τέτοιο Ειδικό Χωροταξικό, για έναν οικονομικό κλάδο που αντικειμενικά απαιτεί ιδιαίτερες περιβαλλοντικές προδιαγραφές, αποτελεί αναγκαία υποδομή για ανάπτυξη. Εξίσου σημαντικό, όπως τα Ειδικά Χωροταξικά Τουρισμού, Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, Ιχθυοκαλλιεργειών, κ.ά.

Για την αξιοποίηση του εθνικού αυτού πλούτου, το 2011 δημοσιεύσαμε τον πιο σύγχρονο ευρωπαϊκό Κώδικα Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών (ΚΜΛΕ), ενώ το 2012 ήμασταν στις πρώτες πέντε (5) ευρωπαϊκές χώρες που δημοσίευσαν «Εθνική Στρατηγική για Βιώσιμη Ανάπτυξη Ορυκτών Πρώτων Υλών».

Την ίδια χρονιά (2012), συγκροτήσαμε την Εθνική Επιτροπή Καταγραφής και Αξιολόγησης του Εθνικού Ορυκτού Πλούτου. Τον Οκτώβριο του 2014, παραδόθηκαν τα τελικά πορίσματα της Επιτροπής αυτής. Μια επιτροπή που δούλεψε το διάστημα 2012-2014, με επιστημονική τεκμηρίωση και πατριωτισμό, χωρίς καμία απολύτως υλική ανταμοιβή. Τα πορίσματά της συνιστούν ένα έργο που ποτέ δεν είχε γίνει στα σχεδόν 200 χρόνια του ελεύθερου ελληνικού κράτους, αφού για πρώτη φορά έγινε πλήρης και αναλυτική καταγραφή, με πολλούς επιτόπιους ελέγχους, της έκτασης και των βασικών χαρακτηριστικών του δημόσιου ορυκτού πλούτου της χώρας. Η Επιτροπή κατέγραψε:

Α. 114 Δημόσιους Μεταλλευτικούς Χώρους (ΔΜΧ) με πλήρη νομική ταυτοποίηση,

Β. 22 Δημόσιες Εκτάσεις Βιομηχανικών Ορυκτών (ΔΕΒΟ), δηλαδή εκτάσεις στις οποίες το Δημόσιο έκανε έρευνες και διαπίστωσε την ύπαρξη βιομηχανικών ορυκτών και αυτούς με πλήρη νομική ταυτοποίηση.

Επίσης, η Επιτροπή για κάθε μία έκταση, εκπόνησε ειδικό τεύχος με όλα τα στοιχεία και όλα τα δεδομένα, καθώς επίσης την αξιολόγησή της και το τελικό της συμπέρασμα.

Τελικά, επέλεξε 29 περιοχές και πρότεινε να προκηρυχθούν διεθνείς πλειοδοτικοί διαγωνισμοί ανάθεσης για έρευνα και αξιοποίηση των κοιτασμάτων:

  1. για 20 Δημόσιους Μεταλλευτικούς Χώρους (ΔΜΧ) και
  2. για 9 Δημόσιες Εκτάσεις Βιομηχανικών Ορυκτών (ΔΕΒΟ)

Οι περιοχές της χώρας που προτάθηκαν για έρευνα και αξιοποίηση, είναι: Έβρος, Σέρρες, Δράμα, Ξάνθη, Ροδόπη, Πέλλα, Κιλκίς, Λακωνία, Χαλκιδική, Κοζάνη, Θεσπρωτία, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο, Ημαθία. Τα κοιτάσματα προς αξιοποίηση που εντοπίστηκαν είναι: χρυσός, χαλκός, σφαλερίτης, χαλκοπυρίτης, γαληνίτης, ζεόλιθος, λευκόλιθος, ολιβίνης, κ.ά.

Την περίοδο αυτή λοιπόν, η Ελλάδα ήταν ο πρωταγωνιστής και όχι ο ουραγός στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Β. Η εξορυκτική βιομηχανία με ΣΥΡΙΖΑ

Στο τέλος του 2014, έχοντας ολοκληρώσει για πρώτη φορά στη νεότερη ιστορία της χώρας, την ακριβή καταγραφή των αποθεμάτων των Ορυκτών Πρώτων Υλών, εντάξαμε στο ΕΣΠΑ, την εκπόνηση του «Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου Ορυκτών Πρώτων Υλών». Διασφαλίσαμε τη χρηματοδότησή του και σε συνεργασία με το Σύνδεσμο Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ), διαμορφώσαμε τις τεχνικές προδιαγραφές, ώστε στις αρχές του 2016, να έχει ολοκληρωθεί το Ειδικό Χωροταξικό.

Παράλληλα, προχωρούσαμε την εκπόνηση των 12 Περιφερειακών Χωροταξικών Σχεδίων, για τις 12 (πλην Αττικής), Περιφέρειες της χώρας. Ειδικά για την Περιφέρεια Αττικής, είχαμε νομοθετήσει, από τα μέσα του 2014, 35 χρόνια μετά τον περίφημο νόμο Τρίτση, το «Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας – Αττικής», που έλυσε όλα τα σχετικά θέματα για το Λεκανοπέδιο Αττικής. Στόχος της παράλληλης εξέλιξης, ήταν να υπάρξει απόλυτη συμβατότητα των Χρήσεων Γης και των Χωροταξικών Σχεδίων ανάπτυξης όλων των Περιφερειών της χώρας, με το Ειδικό Χωροταξικό Ορυκτών Πόρων, δηλ. την ταυτόχρονη ανάπτυξη της εξορυκτικής βιομηχανίας, με όλες τις άλλες Χρήσεις Γης και τις αναπτυξιακές δράσεις της κάθε Περιφέρειας.

Τι έγινε τα 4 χρόνια (2015 – 2018) με κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και τελευταία ΣΥΡΙΖΑ και προθύμων; Δυστυχώς, το απόλυτο τίποτα. Καμία απολύτως πρωτοβουλία να κουνηθεί οτιδήποτε.

Και φθάσαμε πριν λίγες μέρες, στις 8 Μαρτίου 2019, να ανακοινώνει με… περηφάνια ο αρμόδιος υπουργός ΥΠΕΝ, τα ακόλουθα θλιβερά:

«Ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργος Σταθάκης, συναντήθηκε σήμερα με το ανάδοχο μελετητικό σχήμα που θα εκπονήσει το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις Ορυκτές Πρώτες Ύλες, καθώς και τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.

Η εκπόνηση ξεκινάει άμεσα και θα ολοκληρωθεί σε 18 μήνες, με την κατάρτιση του σχετικού σχεδίου Κοινής Υπουργικής Απόφασης, μέσα από έναν ουσιαστικό και διευρυμένο διάλογο με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς».

Με απλά λόγια, από τον Ιανουάριο 2015 μέχρι σήμερα, δεν έγινε απολύτως τίποτα. Παρότι παρέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ έτοιμες προδιαγραφές, εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και σύμφωνη γνώμη τόσο του κλάδου, όσο και των 12 Περιφερειών της χώρας. Τώρα, μετά από 4 χαμένα χρόνια πλήρους αδράνειας, ξεκινά η μελέτη, ώστε στο τέλος του 2020, η χώρα να αποκτήσει (ελπίζουμε), Χωροταξικό Ορυκτού Πλούτου, που θα έπρεπε να είναι έτοιμο αρχές του 2016.

Και προφανώς καμία από τις παραπάνω επενδυτικά ελκυστικές κι έτοιμες για αξιοποίηση 20+9 Δημόσιες Εκτάσεις Βιομηχανικών και Μεταλλευτικών Ορυκτών δεν προκηρύχθηκε για αξιοποίηση.

Γ. Επίλογος

Πέντε (5) ολόκληρα χαμένα χρόνια σε έναν κλάδο με προοπτική δυναμικότητας 7% του ΑΕΠ και 200.000 θέσεων εργασίας! Που είναι από τους κορυφαίους κλάδους ευρωπαϊκής προτεραιότητας, στο πλαίσιο της στρατηγικής να αυξηθεί η συμβολή της Βιομηχανίας στο 20% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ.

Με απλά λόγια, τα χρόνια ΣΥΡΙΖΑ – Αλ. Τσίπρα, χαμένα πάνω από 5 δισ. ευρώ από το ΑΕΠ και πάνω από 100.000 θέσεις εργασίας.

Λόγω ανικανότητας, ιδεοληψίας, αναπτυξιακής αδιαφορίας του Αλ. Τσίπρα και των υπουργών του. Πόση άλλη εθνική ζημιά θα τους επιτρέψουμε να κάνουν στο σώμα της κοινωνίας και της οικονομίας; Φτάνει πια!

[ΠΗΓΗ: https://www.liberal.gr, του Γιάννη Μανιάτη, 18/3/2019]

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΠΑΧΤΑ

Η είδηση είναι σχετικά πρόσφατη με την έννοια ότι μετράει κανένα δεκαήμερο από την εμφάνιση της αλλά επειδή δεν είδα τους υπερασπιστές της δεοντολογίας και της αντικειμενικής δημοσιογραφίας, τους δεινούς διώκτες κάθε fake news να την αποτυπώνουν, λέω να το κάνω σήμερα εγώ, μιας και όσο να πεις μια αλληλεγγύη με το θύμα την αισθάνομαι.

Αφορά την νέα καταδίκη του ΦΕΚ «Αυγή» από δικαστήριο της χώρας για εξύβριση και συκοφαντική δυσφήμηση του πρώην υφυπουργού Χρήστου Πάχτα – θυμάστε για ποιον πρόκειται, για εκείνον για τον οποίο το 2013 ο γνωστός Καμμένος (μα πού είναι αυτή η ψυχή; Χάθηκε λες και την κατάπιε κανένα… λαγούμι;) καλούσε τον λαό να τον λιντσάρει. Στο ίδιο αυτό κλίμα, η γνωστή φίλη της… αλήθειας και ακαταπόνητη διώκτρια κάθε fake news εμφάνισε τον Πάχτα, τότε δήμαρχο Αριστοτέλη στη Χαλκιδική, ως διαπλεκόμενο και ανέντιμο πολιτικό. Που έχει ταχθεί στην υπηρεσία ιδιωτικών συμφερόντων και δη στη «νομιμοποίηση» δραστηριοτήτων που φέρονταν να βλάπτουν το περιβάλλον και την υγεία των κατοίκων της περιοχής – το δημοσίευμα αναφερόταν στα μεταλλεία χρυσού που είχε κάνει τότ,ε για ευνόητους λόγους μικροκομματικής εκμετάλλευσης, σημαία του ο ΣΥΡΙΖΑ…

Σύμφωνα λοιπόν με τους ασυμβίβαστους Ρομπέν της συριζαίικης δημοσιογραφίας, ο Πάχτας (και η πλειοψηφούσα στον Δήμο Αριστοτέλη παράταξή του) λειτουργούσε «για να σώσει το χρυσάφι των Καναδών και του Μπόμπολα», «Καταπίνει το αρσενικό για να προστατέψει τα αφεντικά του», «Τώρα που οι επενδύσεις έχουν γίνει η εθνική μας εμμονή, που χρήμα να μπαίνει κι ας είναι βρώμικο, κι ας είναι περιβαλλοντοκτόνο κι ας είναι ανθρωποκτόνο, οι Πάχτες θα ξεπροβάλλουν από το έδαφος σαν τα μανιτάρια»!!

Τώρα λοιπόν που… «οι επενδύσεις έχουν γίνει η εθνική μας εμμονή, που χρήμα να μπαίνει κι ας είναι βρώμικο», κατά πώς έγραφε… προφητικά το ΦΕΚ «Αυγή» προ 6ετίας (!!), ήρθε η ώρα, μετά από πλήθος αναβολών, να εκδικαστεί η αγωγή του Πάχτα και η Αυγή να εισπράξει μια βαριά ντροπιαστική ποινή για την άθλια στοχοποίηση ενός ανθρώπου, ο οποίος κατηγορήθηκε για λόγους πολιτικών σκοπιμοτήτων με τόσο βάναυσο όσο και χυδαίο τρόπο.

[ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ, του Γιώργου Παπαχρήστου, 18/3/2019]

ΣΤΕΛΙΟΣ ΒΑΛΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ Κ.Κ. ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ ΠΡΟΤΑΣΣΟΥΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΕΝΑΡΞΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ Ι.ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ-ΔΗΜΟΥ

Ταύτιση απόψεων και στόχων για πολυδιάστατη συνεργασία μεταξύ Ιεράς Μητροπόλεως και Δημοτικής Αρχής, προς το συμφέρον των πολιτών του Δήμου Αριστοτέλη διαπιστώθηκε στη διάρκεια συνάντησης και συζήτησης του Υποψηφίου Δημάρχου Αριστοτέλη Στέλιου Βαλιάνου με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ιερισσού, Αρδαμερίου και Αγίου Όρους κ.κ. Θεόκλητο.

Ο κ. Βαλιάνος, συνοδευόμενος από στελέχη και συνεργάτες της «Ομοφωνίας» επισκέφθηκε την Ι.Μητρόπολη και παρουσίασε στον Σεβασμιώτατο τις σκέψεις του για σύμπραξη Αυτοδιοίκησης – Εκκλησίας στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής και στήριξης των οικονομικά ασθενέστερων συμπολιτών μας.

«Στόχος μας είναι, να μην βρίσκεται ούτε ένας κάτοικος του Δήμου μας, στο περιθώριο», τόνισε, ο Στέλιος Βαλιάνος, εξαίροντας το έργο που επιτελεί η Ιερά Μητροπόλη με το ίδρυμα Αγάπης στην Αρναία, τις κατασκηνώσεις στην Μ.Παναγία, το Κοινωνικό Παντοπωλείο, τα Συσσίτια σε Ιερισσό και άλλες κοινότητες…

Κατέθεσε επίσης την πρόθεσή του – εφόσον οι πολίτες του Δήμου Αριστοτέλη τον επιλέξουν ως Δήμαρχο- να λάβει η συνεργασία αυτή και αναπτυξιακή διάσταση, για την αξιοποίηση ακινήτων της Ιεράς Μητροπόλεως με σεβασμό στο ιδιοκτησιακό καθεστώς και σε συνδυασμό με τη αξιοποίηση δημοτικών ακινήτων, ώστε να δοθεί ώθηση σε τουριστικές, επιχειρηματικές, πολιτιστικές και επιμορφωτικές δραστηριότητες, που θα συμβάλλουν στην τόνωση της τοπικής οικονομίας και στην ενίσχυση της δημιουργικής προοπτικής της νεολαίας στον τόπο μας, παράμετρο στην οποία επέμεινε και ο Σεβασμιώτατος.

«Το πρώτο βήμα φιλοδοξούμε να γίνει με την ανάπλαση και ανάδειξη του Άλσους της Αγίας Παρασκευής στην Αρναία, που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη και μπορεί να αναβαθμιστεί ουσιαστικά ως χώρος αναψυχής, αλλά και ανάπτυξης μέσω της φιλοξενίας τουριστικών δραστηριοτήτων», υπογράμμισε μεταξύ άλλων ο κ. Βαλιάνος.

Οι εισηγήσεις του Υποψηφίου Δημάρχου Στέλιου Βαλιάνου, συνάντησαν τη θετική ανταπόκριση και γνώμη για γρήγορη υλοποίηση από πλευράς του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη κ.κ. Θεόκλητου, που έκανε ιδιαίτερη αναφορά και στην ανάγκη κοινωνικής συνοχής, κεντρικό σημείο της φιλοσοφίας που προωθεί και ο Στέλιος Βαλιάνος με την «Ομορφωνία».

«Πρώτιστο μέλημα της Δημοτικής Διοίκησης που θα προκύψει θα πρέπει να είναι η εξασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης και της κοινωνικής συνοχή», υπογράμμισε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Ιερισσού, Αρδαμερίου και Αγίου Όρους κ. κ. Θεόκλητος και μεταξύ άλλων συμπλήρωσε: «Ο Δήμος δύναται να εξασφαλίσει με τις κατάλληλες αποφάσεις των οργάνων του, τις προϋποθέσεις, ούτως ώστε οι νέοι να βρίσκουν δουλειά στον τόπο τους και να μην ξενιτεύονται για να ζήσουν με αξιοπρέπεια.»

Τέλος, ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε την ικανοποίησή του για το γεγονός, ότι νέοι του τόπου αποφασίζουν να ασχοληθούν με τα κοινά, αλλά και την ελπίδα να επικρατήσει πολιτικός πολιτισμός προεκλογικά, όσο και μετεκλογικά, με στόχο πάντα την ενότητα και την κοινωνική συνοχή.

Δείτε εδώ το σχετικό βίντεο

[ΠΗΓΗ: http://aetoshal.blogspot.com, 17/3/2019]

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ & “ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ”: Η ΝΕΑ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ

Με μια λιτή ανακοίνωση ο κ. Γιώργος Λαμπράκης εξεδήλωσε την προσωπική του βούληση να κατέλθει ως υποψήφιος δήμαρχος Αριστοτέλη στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές που θα διεξαχθούν στις 26 Μαΐου και 3 Ιουνίου αν χρειαστεί δεύτερος γύρος.

Η παράταξη του κ. Λαμπράκη ονομάζεται: Συμμαχία Πολιτών για τον Δήμο Αριστοτέλη και όπως επισημαίνει ο ίδιος στην ανακοίνωση που εξέδωσε σκοπός της παράταξης του είναι να απομακρύνουν τη νέα δημοτική αρχή από μικροκομματισμούς και λαϊκισμούς, που αν γίνει εφικτό θα φέρει ανάπτυξη και δημιουργία στον τόπο.

Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση του κ. Λαμπράκη επικεφαλής της “Συμμαχίας Πολιτών” για τον Δήμο Αριστοτέλη

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.com, 17/3/2019]