Tag Archives: πολιτικη

ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΘΡΑΥΣΗ ΟΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Ο γερο-Κάρολος Μαρξ το είχε καταλάβει από την πρώτη στιγμή. Έβλεπε ότι ο βιομηχανικός καπιταλισμός ήταν ένα ανατρεπτικό σύστημα παραγωγής πλούτου που όντως άνοιγε νέες προοπτικές στον άνθρωπο. Σκέφτηκε λοιπόν ότι, αντί ο αυξανόμενος αυτός πλούτος να συσσωρεύεται ως αντιπαραγωγικό κεφάλαιο στα θησαυροφυλάκια ολίγων καπιταλιστών, θα μπορούσε μέσω της δικτατορίας του προλεταριάτου να γίνει κτήμα των περισσότερων.

Όμως, σε αντίθεση με τον ιδεολογικό του αντίπαλο Εδουάρδο Μπερνστάϊν, δεν θέλησε να καταλάβει ότι η δικτατορία του προλεταριάτου θα οδηγούσε και στην κατάργηση της πηγής παραγωγής πλούτου.

Συνεπώς, ο κομμουνισμός ναι μεν θα μοίραζε τον πλούτο των καπιταλιστών, πλην όμως στην συνέχεια, χωρίς τους τελευταίους, αντί να παράγεται πλούτος προς διανομή θα υπάρχει φτώχεια για όλους. Πάνω σε αυτή την «μικρή λεπτομέρεια» θεμελιώθηκε η σοσιαλδημοκρατία, η οποία πιστεύει ότι χωρίς παραγωγή πλούτου προς διανομή ο σοσιαλισμός παραμένει όνειρο απατηλό για τους πολλούς και μέσον πλουτισμού για τους λίγους.

Στην βάση αυτής της συλλογιστικής, στον δυτικό κόσμο, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, φιλελεύθεροι και σοσιαλδημοκράτες βρήκαν κοινά σημεία συνεργασίας και συναίνεσης, κατάφεραν δε, από την μία μεριά, να διαλύσουν τους φαιοκόκκινους ολοκληρωτισμούς και, από την άλλη, να πετύχουν ασύλληπτα για τον άνθρωπο επίπεδα οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής ευμάρειας. Έτσι, μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, η οικονομία της αγοράς παρέμεινε το μοναδικό αξιόπιστο σύστημα παραγωγής πλούτου, με αποτέλεσμα να το υιοθετήσουν ακόμα και χώρες όπως η Κίνα, όπου ο πολιτικός κομμουνισμός παραμένει για την ώρα κυρίαρχος.

Το γεγονός αυτό ανέτρεψε πολλές παραδοσιακές ισορροπίες στην παγκόσμια αγορά, παράλληλα όμως η είσοδος της βιομηχανίας σε νέες μορφές παραγωγής πλούτου, περισσότερο άϋλες παρά υλικές, έφερε στο προσκήνιο και νέα προβλήματα διακυβέρνησης. Σημαντική υπήρξε επίσης και η μετατόπιση της πραγματικής οικονομίας προς την χρηματοοικονομία, με την τελευταία να αντιπροσωπεύει σήμερα σε μέγεθος είκοσι φορές το παγκόσμιο εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών –συμβάλλοντας ταυτόχρονα και στην επιτάχυνση της παγκοσμιοποίησης, χάρη στην οποία πάνω από ένα δισεκατομμύριο πεινασμένοι άνθρωποι τα τελευταία τριάντα χρόνια απέκτησαν εισοδήματα και αγαθά που δεν μπορούσαν να φανταστούν.

Μέσω της παγκοσμιοποίησης, έτσι, παρατηρείται τα τελευταία χρόνια μία εντυπωσιακή αναδιανομή του παγκόσμιου πλούτου, με εξίσου εντυπωσιακές μεταφορές του από χώρα σε χώρα, από επιχειρήσεις σε επιχειρήσεις, από ανθρώπους σε ανθρώπους.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί πρωτόγνωρες καταστάσεις ανισορροπίας και ανισοτήτων, που στην πορεία δεν γίνονται γρήγορα αντιληπτές από τις παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις. Αποτελούν έτσι μάλλον εύκολη λεία στους φορείς του λαϊκισμού και της οπισθοδρόμησης, οι οποίοι τώρα έχουν «ανακαλύψει» και νέους «εχθρούς». Οι τελευταίοι εντοπίζονται σε παλιές αξίες της φιλελεύθερης δημοκρατίας, όπως είναι το δικαίωμα επιλογής ηγετών, το κράτος δικαίου, η ανεξιθρησκεία και η ανοχή. Με άλλα λόγια, τον τελευταίο καιρό ασκείται οξύτατη κριτική στην κυριαρχία των ελίτ, οι οποίες λέγεται ότι στον βωμό της ατομικής ελευθερίας θυσιάζουν κοινωνικούς δεσμούς και οικονομική ασφάλεια. Κατά συνέπεια, με τις πολιτικές αυτές, οι ελίτ υποβοηθούν την άνοδο αντιφιλελεύθερων δυνάμεων.

Χαρακτηριστικό και αποκαλυπτικό, από την άποψη αυτή, είναι το τελευταίο βιβλίο του γερμανικής καταγωγής Αμερικανού καθηγητή Γιάσα Μουνκ (Yascha Mounk) με τίτλο «Λαός Κατά Δημοκρατίας», στο οποίο κάνει λόγο για τον «μη δημοκρατικό φιλελευθερισμό» (undemocratic liberalism) και τον ρόλο του στην ανάδυση του αυταρχισμού.

Ένα από τα βασικά επιχειρήματα του Γιάσα Μουνκ είναι ότι ο οικονομικός φιλελευθερισμός στηρίζεται πλέον σε αποφάσεις που λαμβάνονται χωρίς δημοκρατικό έλεγχο και άρα ευνοούν μικρές ομάδες συμφερόντων εις βάρος των πολλών. Επισημαίνει επίσης τον ρόλο των κεντρικών τραπεζών και τον τρόπο με τον οποίο το εμπόριο ρυθμίζεται από διεθνείς συμφωνίες που δημιουργήθηκαν μετά από μυστικές διαπραγματεύσεις σε απρόσιτους θεσμούς. Κατά συνέπεια, η συνεπαγόμενη από τις συμφωνίες παγκόσμια ανάπτυξη και κινητικότητα του εμπορίου, περιορίζοντας τις οικονομικές διαφορές ανάμεσα στα καθιερωμένα κόμματα της κεντροαριστεράς και της κεντροδεξιάς, συμβάλλει στην αποπολιτικοποίηση των λαών και αφήνει το πεδίο ελεύθερο στους φορείς της ανελεύθερης δημοκρατίας.

Στο επίπεδο αυτό ο γνωστός Γάλλος οικονομολόγος και συγγραφέας του πολύκροτου βιβλίου «Το Κεφάλαιο τον 21ο Αιώνα», Τομά Πικεττί, εκτιμά ότι στην Δύση κυριαρχούν σήμερα οι ομάδες της «αριστοκρατικής αριστεράς» και της «δεξιάς των εμπόρων», οι οποίες αδυνατούν πλέον να ελέγχουν τις διαδικασίες συσσώρευσης του πλούτου –με ό,τι αυτό συνεπάγεται από πλευράς νέων ανισοτήτων.

Η κοινή γνώμη, έτσι, βλέποντας και καταλαβαίνοντας ότι οι πολιτικο-ιδεολογικές διαφορές είναι ελάχιστες στον χώρο της διαχειριστικής πολιτικής, κάθε φορά που βρίσκεται αντιμέτωπη με μία κρίση, όπως για παράδειγμα το μεταναστευτικό, επιλέγει και ψηφίζει μη συστημικά κόμματα για να εκφράσει την δυσαρέσκειά της. Αυτός είναι σήμερα και ο βασικός λόγος της ανόδου ακραίων κομμάτων στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και κυρίως σε αυτές που έχουν σοβαρά προβλήματα μεταναστών και προσφύγων.

Το φαινόμενο αυτό, από την μία μεριά, αποτελεί σαφέστατη έκφραση αντισυστημικής διαμαρτυρίας και, από την άλλη, είναι πραγματικό εφαλτήριο για να κάνουν καριέρα αδίστακτοι καιροσκόποι της πολιτικής.

«Δεν είναι τυχαίο ότι η ακροδεξιά συχνά όχι μόνον καταγγέλλει συλλήβδην τα συστημικά κόμματα, κερδίζοντας έτσι από την λαϊκή δυσαρέσκεια, αλλά και διαλύει την δυνατότητα των ανθρώπων να σκεφτούν. Έχει δηλαδή τοξική επίδραση συνολικά στους όρους που αρθρώνεται ο δημόσιος λόγος, αλλά και δομείται η σφαίρα της δημοσιότητας και άρα οι όροι της πολιτικής αντιπαράθεσης. Μόνον που αυτή η λογική απλώς ενισχύει το αφήγημα της ακροδεξιάς, την βοηθά να παρουσιάζεται ως συγκρουσιακή επιλογή, ακόμη και αν στην πραγματικότητα έχει βαθειά συντηρητικές και συστημικές απόψεις», γράφει ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος στο Unfollow, όπου θέτει και το θέμα της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Μία αντιπαράθεση η οποία, στο μέτρο που μπορεί να υπάρξει, δεν μπορεί να λάβει χώρα παρά μόνον σε επίπεδα που απαιτούν ισχυρή γνώση της πολυπολικότητας του κόσμου μας και κυρίως των νέων μηχανισμών γνώσης που φέρνουν στην επιφάνεια οι τεχνολογικές ανατροπές. Για την πραγματική σημασία των τελευταίων δεν γίνεται ευρύτερα λόγος, ενώ θα έπρεπε.

[ΠΗΓΗ: http://www.politically.gr/, του Αθανασίου Χ. Παπανδρόπουλου, 16/10/2018]

«ΕΚΒΙΑΖΟΜΕΝΟΣ Ο Κ. ΤΣΙΠΡΑΣ»

Μήνυμα ότι η χώρα χρειάζεται σταθερή κυβέρνηση απηύθυνε ο κ. Μητσοτάκης

Επίθεση με αιχμές προς τον πρωθυπουργό ότι είναι όμηρος του Π. Καμμένου εξαπέλυσε από τις Βρυξέλλες ο Κυρ. Μητσοτάκης με αφορμή την παραίτηση του Ν. Κοτζιά, σημειώνοντας ότι δικαιώνεται που μίλησε για «κυνικό συνεταιρισμό εξουσίας» και διαμηνύοντας ότι ο Αλ. Τσίπρας δεν είναι απλά «αδύναμος», αλλά «εκβιαζόμενος» πρωθυπουργός. Επανέλαβε δε ότι όσο πιο γρήγορα τελειώσει η «φαρσοκωμωδία», τόσο το καλύτερο για τη χώρα.

«Ο κ. Τσίπρας απέπεμψε τον υπουργό Εξωτερικών κ. Κοτζιά. Είπε ταυτόχρονα ότι δεν θα ανεχθεί καμία διγλωσσία στο ζήτημα της συμφωνίας των Πρεσπών. Απέπεμψε δηλαδή τον άνθρωπο ο οποίος υπήρξε ο θερμότερος υποστηρικτής της συμφωνίας και ταυτόχρονα κράτησε στην κυβέρνηση τον κ. Κομμένο, ο οποίος έχει δηλώσει ευθαρσώς ότι τη συμφωνία αυτή δεν τη θέλει, δεν τη στηρίζει και δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να συμφωνήσει στην υπερψήφισή της», σημείωσε ο πρόεδρος της Ν.Δ. προσερχόμενος στη Σύνοδο του ΕΛΚ, ενώ επανέλαβε ότι ειδικά στις σημερινές «κρίσιμες γεωπολιτικές συγκυρίες», η χώρα χρειάζεται σταθερή κυβέρνηση που θα μιλάει με μια φωνή εντός και εκτός συνόρων. «Δεν την έχει σήμερα. Θα την αποκτήσει σύντομα μετά τις επόμενες εκλογές», κατέληξε

Νωρίτερα, ο πρόεδρος της Ν.Δ. έθεσε το θέμα των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ΔΕΗ στη συνάντησή του με τον επίτροπο Ενέργειας Μιγκέλ Κανιέτε, η οποία εστιάστηκε στην ηλεκτρική διασύνδεση της Κρήτης με την Αττική, ως έργο Κοινού Ενδιαφέροντος στο πλαίσιο τριμερούς συνεργασίας της Ελλάδας με την Κύπρο και το Ισραήλ. Το μήνυμα, εξάλλου, ότι είναι αποφασισμένος ως πρωθυπουργός να ξεμπλοκάρει εμβληματικές επενδύσεις, όπως το Ελληνικό, απηύθυνε ο κ. Μητσοτάκης μέσω συνέντευξής του στο Bloomberg. «Το Ελληνικό είναι η πιο εμβληματική επένδυση στη χώρα. Συμβολίζει τη νέα Αθήνα», τονίζει προαναγγέλλοντας ότι τα σημερινά εμπόδια θα ξεπεραστούν με αποφασιστικότητα και χωρίς καμία χρονοτριβή. Ο κ. Μητσοτάκης δεσμεύεται ότι η επένδυση θα ξεκινήσει μέσα στο 2019. Κάτι αντίστοιχο λέει και για τις Σκουριές, υπογραμμίζοντας μάλιστα ότι οι άδειες στην καναδική εταιρεία «θα εκδοθούν μέσα στον πρώτο μήνα» από την αλλαγή κυβέρνησης.

Ο πρόεδρος της Ν.Δ. επαναλαμβάνει ότι άμεση προτεραιότητά του είναι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης της χώρας: «Αυτό  είναι το μεγαλύτερο μας στοίχημα: να πείσουμε τους πάντες, τις αγορές, τους πιστωτές, τους επενδυτές και κυρίως τον ελληνικό λαό. Να οικοδομήσουμε εμπιστοσύνη προς τη χώρα και τη νέα κυβέρνηση. Θα κάνουμε τα πάντα για να τελειώνουμε οριστικά με την αντίληψη που υπάρχει σήμερα ότι η χώρα δεν μπορεί να αλλάξει», σημειώνει. Ακόμη, τονίζει ότι οι τράπεζες είναι επαρκώς κεφαλαιοποιημένες, αλλά ότι χρειάζεται να κινηθούν με ταχύτητα για την αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων. Τέλος, ερωτηθείς αν η Ελλάδα κινδυνεύει με ένα νέο πρόγραμμα, υπογραμμίζει ότι θεωρεί αδιανόητη μια τέτοια εξέλιξη και ότι θα κάνει ό,τι χρειαστεί προκειμένου η χώρα μας να μην ξαναδοκιμαστεί ποτέ από ένα νέο μνημόνιο.

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, της Αριστοτελίας Πελώνη, 18/10/2018]

ΤΡΕΝΑΚΙ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΟΙ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟ “ΞΗΛΩΜΑ” ΚΟΤΖΙΑ

Στα 3,5 χρόνια που συμπορεύτηκαν Τσίπρας– Κοτζιάς στην Κυβέρνηση, οι εκρήξεις του πρώην υπουργού Εξωτερικών δεν ήταν ούτε λίγες ούτε περιορισμένης έκτασης.

Ο Νίκος Κοτζιάς, του οποίου το ευερέθιστο και συγκρουσιακό θυμικό ήταν γνωστό τοις πάσι στους κυβερνητικούς διαδρόμους, έφτασε και άλλες φορές κοντά στην παραίτηση, με επεισόδια έντονα που έληγαν ωστόσο το ίδιο ξαφνικά όπως άρχιζαν.

Η σύγκρουσή του όμως με τον Πάνο Καμμένο στο υπουργικό συμβούλιο της Τρίτης,  ήταν άλλης τάξεως θέμα αυτή τη φορά. Στη μεταξύ τους άγρια κόντρα ( ο συγκυβερνήτης του Αλέξη Τσίπρα άφησε αιχμές εναντίον του για τη διαχείριση των μυστικών κονδυλίων του ΥΠΕΞ), ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να λειτουργήσει “πυροσβεστικά”, όπερ κι έγινε “ηφαίστειο” ο κ. Κοτζιάς, απαιτώντας την κάλυψή του από τον πρωθυπουργό.

Κάλυψη την οποία ο κ. Τσίπρας δεν έδωσε -όπως την επιθυμούσε τουλάχιστον ο Ν. Κοτζιάς ανοίγοντας τον Ασκό του Αιόλου.

Ο κ. Κοτζιάς άρχισε από το ίδιο κιόλας βράδυ να δίνει “διαρροές” περί έντονης δυσφορίας του για τη στάση του Α. Τσίπρα ενώ επισκεπτόμενος τον Προκόπη Παυλόπουλο, θορύβησε το Μαξίμου για τις προθέσεις του.

Εως και χθες το πρωί πάντως, ο Ν. Κοτζιάς φαίνεται πως περίμενε μια δημόσια δήλωση στήριξης από τον Α. Τσίπρα, η οποία ποτέ δεν ήρθε.

Αντιθέτως, ο πρωθυπουργός, δια τηλεοπτικής παρεμβάσεως του Δημήτρη Τζανακόπουλου, του διαμήνυσε: “Σκέρτσα” και διαρροές τέλος, ό,τι έχεις να πεις θα το πεις σε εμένα και όχι στον Τύπο.

Η παρέμβαση του κ. Τζανακόπουλου -προφανώς κατόπιν οδηγιών Τσίπρα- ήταν το μήνυμα που περίμενε ο πρώην ΥΠΕΞ για να ετοιμάσει την έξοδό του από τη Βασιλίσσης Σοφίας.

Μηνύματα Τσίπρα και εικόνα αποσύνθεσης

Η παραίτηση Κοτζιά συνοδεύτηκε από ένα tweet του που έβριθε αιχμών. Ο ίδιος είναι επικεφαλής της Κίνησης Πράττω που μετρά συνολικά δύο βουλευτές στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ: Τον ίδιο και την βουλευτή Γεωργία Γεννιά.

Σήμερα η Κίνηση συνεδριάζει στον απόηχο της παραίτησής του για να αποφασίσει πώς θα κινηθεί στο μέλλον.

Όπως ανέφερε ήδη χθες το Capital.gr, ακόμη και εάν ο Ν. Κοτζιάς αποφασίσει με την Γ. Γεννιά να ανεξαρτητοποιηθούν, “ροκανίζουν” μεν την κυβερνητική πλειοψηφία μειώνοντάς τη στους 151 βουλευτές, αλλά να τραβήξουν το χαλί κάτω από τα πόδια της Κυβέρνησης, δεν δύνανται.

Η αίσθηση πάντως που προκλήθηκε και στον ΣΥΡΙΖΑ από την επικράτηση Καμμένου στην κόντρα με τον Κοτζιά, αφήνει εξόχως στυφή γεύση στους “αριστερούς” ( sic) ουρανίσκους.

Από την άλλη πλευρά, κύριο μέλημα του Αλέξη Τσίπρα αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση της παραίτησης του Ν. Κοτζιά ήταν να μη δοθεί προς τα έξω μήνυμα “κατάρρευσης” της Συμφωνίας των Πρεσπών και επικράτησης του αρνητή της, Π. Καμμένου.

Εξ’ ού και ο Αλέξης Τσίπρας, με τηλεοπτική δήλωσή του ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του ΥΠΕΞ, διατρανώνοντας και τη στοχοπροσήλωσή του στην υλοποίηση της Συμφωνίας.

Παραλλήλως, επιχειρώντας να δείξει πυγμή και στο εσωτερικό του, προσπάθησε να αξιοποιήσει την παραίτηση Κοτζιά ως παράδειγμα ότι εφεξής, όποιος δημιουργεί πρόβλημα στην κυβερνητική συνοχή, θα αποπέμπεται.

Αυτό, λένε συνομιλητές του, απηχεί και τις προθέσεις του σχετικά με τον εταίρο του, Π. Καμμένο. Προς ώρας πάντως, το …σκορ Κοτζιά- Καμμένου είναι 0-1, προκαλώντας σύμφωνα με την αντιπολίτευση εικόνα υποταγής του Τσίπρα στον πρόεδρο των ΑΝΕΛ.

Εκλογές ξανά στο τραπέζι

Η δίχως τέλος αναμπουμπούλα στο κυβερνητικό τρένο ( να “μαζέψει” τους ΑΝΕΛ σκόπευε με τη σύναξη στο υπουργικό Συμβούλιο, “φάγωμα” Κοτζιά προέκυψε τελικώς) φέρνει ξανά στο τραπέζι, σενάρια πρόωρων εκλογών, ακόμη και ως …ατύχημα.

Παρότι ο κ. Τσίπρας φέρεται να έχει αποφασίσει να μην προσφύγει σε κάλπες πριν από τον Μάιο του 2019, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει πλέον ένα “ατύχημα” που θα οδηγήσει την Κυβέρνησή του πολύ νωρίτερα από όσο ο ίδιος υπολόγιζε, στην πόρτα της εξόδου.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, της Νίκης Ζορμπά, 18/10/2018]

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ «HOLD»

Η εικόνα διακυβέρνησης της χώρας είναι απελπιστική. Εμφανίζεται η Ελλάδα ως κράτος χωρίς κανόνες. Οταν στο ίδιο το υπουργικό συμβούλιο η οργάνωση και διεξαγωγή της συζήτησης μεταξύ υπουργών δεν διαφέρουν από τα όσα συνέβαιναν στους φοιτητικούς συλλόγους την εποχή της κατάρρευσης του φοιτητικού κινήματος, είναι σίγουρο ότι η κυβερνησιμότητα της χώρας βρίσκεται στο ναδίρ.

Η BlackRock είναι μεταξύ των παγκοσμίως μεγαλυτέρων οργανισμών κινητοποίησης κεφαλαίων, επενδυτικών μελετών και αξιοποίησης χρημάτων (διαχειρίζεται 6,5 τρίο, δολ.) και ανακοίνωσε πως δεν θέλει να συνεχίσει, αυτή την περίοδο, με τη διαχείριση του ελληνικού κινδύνου. Ετσι, θα αναστείλει την 300 εκατ. επένδυσή της για την ανάπλαση των εγκαταλελειμμένων εγκαταστάσεων της θρυλικής κλωστοϋφαντουργίας Μουζάκη.

Μπορεί να φταίει ο Μητσοτάκης; Υπό μιαν έννοια, μπορεί! Σε συζήτησή του με δημοσιογράφους του πρακτορείου Bloomberg θεώρησε χρήσιμο να διαβεβαιώσει πως εφόσον αναλάβει, θα εκδώσει, στον πρώτο μήνα, άδεια για να διασωθεί στο «τσακ» η επένδυση στις Σκουριές, την οποία για ψηφοθηρικούς λόγους πασπαλισμένους με ιδεολογική χρυσόσκονη παρανομίας εμπόδισε ο σημερινός γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ

Αμέσως μετά, διαβεβαιώνει ο ίδιος, θα φροντίσει ώστε η επένδυση στο Ελληνικό να ξεκινήσει μέσα στο 2019. «Αυτό είναι το μεγαλύτερο μας στοίχημα: να πείσουμε τους πάντες, τις αγορές, τους πιστωτές, τους επενδυτές και κυρίως τον ελληνικό λαό. Να οικοδομήσουμε εμπιστοσύνη προς τη χώρα και τη νέα κυβέρνηση», υπογραμμίζει. Όταν οι επενδυτές, ιδίως όταν πρόκειται για οργανισμούς που έχουν ταλαιπωρηθεί ήδη πολλά χρόνια ενώ και ο ορίζοντας τους είναι πολύ μακρός, γνωρίζουν ότι σε λίγο καιρό πιθανότατα θα έρθει μια κυβέρνηση που θα καταργήσει αυτήν ακριβώς την εχθρότητα προς την επιχειρηματικότητα γιατί να μην περιμένουν; Έτσι, ενώ μέχρι προ ολίγου η προοπτική Μητσοτάκη ενίσχυε τον παρόντα Τσίπρα, μετά τα απανωτά κρούσματα ακυβερνησίας, ασυνεννοησίας και αποπροσανατολισμού, όλοι πλην ελάχιστων βάζουν τις δραστηριότητες τους στο «hold» και περιμένουν την αλλαγή

Είναι και κάτι ακόμη. Στους διεθνείς κύκλους, όπως και σε μένα και, είμαι σίγουρος, σε πολλούς από εσάς, εμπεδώνεται η πεποίθηση ότι το κράτος τελεί υπό τη διαχείριση βαθύτατα αντιδραστικών ανθρώπων, ανεπάγγελτων ως επί το πλείστον, οι οποίοι μισούν οτιδήποτε προοδευτικό. Προοδευτικό με την πραγματική έννοια: αυτήν που βελτιώνει την επιβίωση, δημιουργεί ευκαιρίες και κάνει τους ανθρώπους καλύτερους.

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, του Μπάμπη Παπαδημητρίου, 18/10/2018]

ΜΟΝΟ ΘΥΜΗΔΙΑ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ…

Διαδοχικές συναντήσεις εργασίας με στελέχη των Bank of America, Merrill Lynch και στελέχη της Morgan Stanley είχε τις τελευταίες μέρες ο πρωθυπουργός στις ΗΠΑ.

Ο Αλέξης Τσίπρας, για περισσότερη από μία ώρα είχε συνάντηση με επενδυτές, τις οποίες συντόνισαν οι Bank of America/Merril Lynch. Στη συνάντηση τον πρωθυπουργό συνόδευαν ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γιώργος Χουλιαράκης και ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ Δημήτρης Λιάκος.

“Τώρα είναι η ώρα για επενδύσεις που θα στηρίξουν τη δυναμική ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, είναι το μήνυμα του Έλληνα πρωθυπουργού κατά τις επαφές του στη Νέα Υόρκη με τα κορυφαία τραπεζικά ιδρύματα των ΗΠΑ, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές”.

Ο ίδιος ανέβασε στο λογαριασμό του στο twitter το εξής σχόλιο: “Μετά από 8 δύσκολα χρόνια προτεραιότητά μας είναι η δημιουργία κλίματος για την προσέλκυση παραγωγικών επενδύσεων που θα δημιουργήσουν θέσεις εργασίας.

Σε συναντήσεις που είχα σήμερα με επενδυτές, εξήγησα ότι τώρα είναι η στιγμή να στηρίξουν την ανάκαμψη της ελλην. οικονομίας…”.

Για τους περισσότερους Έλληνες μοιάζει αστείο ο κ. Τσίπρας να “γλείφει” με δουλικότητα εκεί που έφτυνε προκειμένου να εξασφαλίσει την κυβερνητική και πολιτική μακροημέρευση.

Για τους ξένους πολιτικούς και τραπεζίτες είναι η μεταστροφή του που θωπεύει τη ματαιοδοξία της ισχύος που διαθέτουν ή νομίζουν πως διαθέτουν.

Για τους ίδιους ο κ. Τσίπρας ειδικότερα και η Ελλάδα γενικότερα συνιστούν αφερέγγυους και ασύμφορους συντελεστές για οποιαδήποτε σοβαρή επένδυση, εκτός ενδεχομένως του τουρισμού που εμφανίζει μεν σημάδια κορεσμού αλλά κυρίως γιατί είναι εύκολο για τις υπηρεσίες που πωλούνται στην Ελλάδα σε ξένους να εισπράττονται χρήματα στο εξωτερικό σε περισσότερο φερέγγυες χώρες μακριά από το ελληνικό φορολογικό και τραπεζικό σύστημα.

Αυτό που δεν αντιλαμβάνεται ο κ. Τσίπρας περισσότερο αλλά και οι περισσότεροι πρωθυπουργοί που έχουν περάσει από τη χώρα, είναι πως οι σοβαροί επενδυτές δεν παρατηρούν τι λες αλλά τι κάνεις…

Δε μπορείς να περιμένεις σοβαρές επενδύσεις όταν το κόστος των ασφαλιστικών εισφορών και των φορολογικών βαρών ενός απλού στελέχους φτάνει το 60-70% του εισοδήματος που εισπράττει από την εταιρεία. Αυτός που είναι ικανός θα πάει να εργαστεί σε άλλη χώρα (όπως συμβαίνει) και αν η εταιρεία έρθει στην Ελλάδα δεν θα βρει τα στελέχη που χρειάζεται. Θα πάει στην Ιρλανδία, όπως και κάνουν…

Ο κ. Τσίπρας ειδικότερα και η Ελλάδα γενικότερα είναι εντελώς αφερέγγυοι για να προσελκύσουν οποιαδήποτε σοβαρή επένδυση. Μερικοί από τους λόγους αυτής της αφερεγγυότητας είναι οι παρακάτω:

α) Χώρα και κυβέρνηση απατεώνων

Μια ελληνική εταιρεία, η F.F., αποκαλύφθηκε πριν λίγες μέρες πως δημοσίευσε εντελώς εικονικά οικονομικά στοιχεία, εξαπατώντας, επενδυτές, τράπεζες και όσους συναλλάσσονταν. Μετά την απάτη των Greek Statistics του ελληνικού κράτους που οδήγησε στη χρεοκοπία του 2010 έχουμε μια ελληνική εταιρεία να πράττει το ίδιο, χωρίς καμιά τράπεζα ή αρμόδια ελεγκτική αρχή να αντιλαμβάνεται τίποτα. Όπως καταγγέλλει ο βουλευτής Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος μάλιστα τον οικονομικό διευθυντή που υπέγραψε τους ισολογισμούς της απάτης η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα τον αντάμειψε με μια θέση στο Υπερταμείο να διαχειριστεί με διαφάνεια τη δημόσια περιουσία.  Η εικόνα που συνθέτουν τα παραπάνω γεγονότα είναι πως η Ελλάδα είναι μια χώρα απατεώνων, το ίδιο και οι κυβερνήσεις της…

β) Δικαιοσύνη Ουγκάντας…

Στην Ελλάδα για να τελεσιδικήσει μια υπόθεση χρειάζονται 5-10 χρόνια όταν σε μια σοβαρή χώρα χρειάζεται το 10% του αντίστοιχου χρόνου το πολύ. Επίσης την προηγούμενη της επίσκεψης του κ. Τσίπρα στις ΗΠΑ η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου προσπάθησε (ανεπιτυχώς μετά την κατακραυγή) να καθυστερήσει και να αλλοιώσει την έρευνα για τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι μέσω της παρεμβολής της διορισμένης από την κυβέρνηση Επιθεώρησης της Δημόσιας διοίκησης…

Οι παρεμβάσεις της κυβέρνησης στη δικαιοσύνη είναι αμέτρητες και κανένας σοβαρός επενδυτής δεν θα δεσμεύσει τα χρήματά του σε μια χώρα που η δικαιοσύνη λειτουργεί όπως στην Ελλάδα.

Ακόμη και όταν μια επιχείρηση που προσφεύγει στη δικαιοσύνη δικαιώνεται όπως η Eldorado, η κυβέρνηση καθυστερεί να εκδώσει τις άδειες για λόγους εκβιασμού (ενδεχομένως και πίεσης για χρηματισμό) ή μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων.

Η Ελλάδα στη λίστα της διεθνούς διαφάνειας εμφανίζεται σαν η πλέον διεφθαρμένη χώρα της Δυτικής Ευρώπης.

γ) Η διένεξη με τον Στουρνάρα…

Οι δημοκρατικές χώρες ευημερούν οικονομικά γιατί διαθέτουν ισχυρούς θεσμούς και ανεξάρτητες αρχές που ελέγχουν την εξουσία. Η μοναδική ανεξάρτητη αρχή που έχει μείνει εκτός κυβερνητικής νομενκλατούρας είναι η Τράπεζα της Ελλάδος. Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα έχει μεταχειριστεί όλα τα είδη πιέσεων προκειμένου να οδηγήσει τον κ. Στουρνάρα σε παραίτηση. Μέχρι και μεθόδους “μαφίας” έχει χρησιμοποιήσει, βάζοντας χειραγωγούμενες φυλλάδες να εκβιάζουν τον κεντρικό τραπεζίτη και την οικογένειά του.

Αυτά παρατηρούν οι δυνητικοί επενδυτές και όχι τα παχιά λόγια…

δ) Η ασφάλεια…

Είναι δύσκολο να πείσεις οποιονδήποτε σοβαρό επενδυτή να επενδύσει στη χώρα σου, όταν η ανομία συνεχώς εξαπλώνεται και αιτιολογείται από επίσημα κυβερνητικά χείλη εν είδει κοινωνιολογικής μπαρουφολογίας.

Όταν ο κ. Παρασκευόπουλος καταλήγει σε πόρισμα πως η ανομία και η εγκληματική βία (που υποδύεται την πολιτική) είναι αδύνατο να παταχθεί στα πανεπιστήμια πως θα πείσεις τους τραπεζίτες να στείλουν τα στελέχη τους και τα κεφάλαια στην Ελλάδα.

Όταν η κυβέρνηση δίνει άδειες εξόδου σε έναν πολλάκις καταδικασμένο ισόβια τρομοκράτη με δεκάδες δολοφονίες είναι δύσκολo να πείσει πως νοιάζεται για την ασφάλεια και την επιβολή του νόμου και της τάξης.

Η Ελλάδα από το άκρο της άκρας του τάφου σιωπής της Χούντας διολισθαίνει συνεχώς στο άλλο άκρο τους χάους. Μερικοί το επιδιώκουν και πολιτικά αυτό…

ε) Η κυβέρνηση και η εξουσία…

Η σύζυγος του πρωθυπουργού εν μέσω της αθωότητας που εξασφαλίζει η παντελής άγνοια των βασικών κανόνων του γυμνασιακού μαθήματος της αγωγής του πολίτη, δήλωσε πρόσφατα σε μια συνέντευξή της πως έχουμε την “κυβέρνηση αλλά δεν έχουμε τη εξουσία…”. Η αντίληψη αυτή  είναι απομεινάρι λενινιστικών πεποιθήσεων και διακατέχει το σύνολο των στελεχών της κυβέρνησης. Το ίδιο ακριβώς πιστεύουν και οι ακροδεξιοί φασίστες, πως δηλ. ο ηγέτης και το κόμμα (η κλίκα του) πρέπει να έχουν δικαιοδοσία να αποφασίζουν για όλα χωρίς ανεξάρτητη δικαιοσύνη, ανεξάρτητη κεντρική τράπεζα, ανεξάρτητες αρχές, κανόνες και συντάγματα.

Όσοι πιστεύουν σε αυτές τις αντιλήψεις είναι φασίστες και αυτοί που το γνωρίζουν και αυτοί που δεν το γνωρίζουν και νομίζουν πως είναι αντιφασίστες… Τα φασιστικά καθεστώτα προσελκύουν ολιγάρχες που χωρίς ανταγωνισμό πλουτίζουν σε βάρος της κοινωνίας, δεν προσελκύουν επενδυτές. Οι σοβαρές επιχειρήσεις με εταιρική διακυβέρνηση και διαφανείς διαδικασίες αποφεύγουν αυτές τις χώρες. Επίσης τα σοβαρά funds που χρηματοδοτούν τις σοβαρές επιχειρήσεις και επενδύσεις εκτός από αποδοτικά-οικονομικά κριτήρια θέτουν και κοινωνικά, πολιτικά και περιβαλλοντικά κριτήρια προκειμένου να επενδύσουν. Η κατάσταση της δικαιοσύνης, της διαφάνειας, των ατομικών ελευθεριών, η οικονομική ελευθερία, η παιδική εργασία, οι διακρίσεις μεταξύ φύλων και φυλών είναι μεταξύ αυτών…

Στα περισσότερα κριτήρια η Ελλάδα βρίσκεται κάτω από το μέσον της διεθνούς κατάταξης…

Μια σοβαρή κυβέρνηση αυτά θα προσπαθούσε να τα διορθώσει πρώτα και μετά οι επενδύσεις θα έρθουν μόνες τους…

Επισκέψεις (σαφάρι) σαν αυτές του πρωθυπουργού και του υπουργού των οικονομικών για την προσέλκυση επενδύσεων πίσω από τα ευγενικά χαμόγελα μόνο θυμηδία προκαλούν σε αυτούς που απευθύνονται.

Η μοναδική χρησιμότητα είναι η καλλιέργεια προσδοκιών για εσωτερική κατανάλωση.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, του Κώστα Στούπα, 28/9/2018]

ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ – Η ΣΚΛΗΡΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΚΑΙ Η ΚΡΙΣΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Το πλαίσιο της ενισχυμένης εποπτείας που θα διαρκέσει τουλάχιστον για τέσσερα χρόνια και θα ανανεώνεται ανά εξάμηνο ανακοινώθηκε χθες, χωρίς εκπλήξεις αναφορικά με τους όρους που θα την διέπουν. Μέσα από δυο, όλα κι όλα, άρθρα ενεργοποίησε το σχετικό κανονισμό (σ.σ. για πρώτη φορά) και παρέπεμψε στα δύο πλαίσια δεσμεύσεων που θα πρέπει να υλοποιεί κατά γράμμα η Ελλάδα τα επόμενα χρόνια και είναι …. γνωστά από το μνημονιακό παρελθόν:

  • Το επικαιροποιημένο κείμενο του τρίτου μνημονίου (SMoU) που θα υπογράψουν/επικυρώσουν σήμερα οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης με το” καπέλο” των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του ESM. Ο ESM συνεδριάζει στο περιθώριο του Eurogroup και αύριο, σε χαμηλότερο επίπεδο (EWG), αναμένεται να εγκρίνει το πακέτο δόσεων (εν μέσω όμως “γκρίνιας” λόγω διατήρησης του χαμηλού ΦΠΑ και συντάξεων), αλλά και
  • Το δισέλιδο κείμενο δεσμεύσεων του Υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου το οποίο πλαισίωσε τη συμφωνία της 21ης Ιουνίου για το χρέος.

Το δεύτερο κείμενο ουσιαστικά αποτελεί περίληψη του πρώτου (δηλαδή του τρίτου μνημονίου), αλλά πάει και λίγο παραπέρα. Περιέχει για παράδειγμα νέες δεσμεύσεις για παρεμβάσεις στον ΕΝΦΙΑ τα επόμενα δύο χρόνια, στις δαπάνες υγείας και βάζει πιο δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα στις ιδιωτικοποιήσεις.

Αμφότερα τα κείμενα που έχει υπογράψει η κυβέρνηση, επιβεβαιώνουν ότι πρέπει να υλοποιηθούν οι δεσμεύσεις των επόμενων ετών όχι μόνο στο δημοσιονομικό πεδίο (δηλαδή στη μείωση αφορολόγητου και συντάξεων με λήψη αντίμετρων), αλλά και στο πεδίο του δημοσίου, των ιδιωτικοποιήσεων, της αγοράς ενέργειας, των τραπεζών, του κοινωνικού κράτους (και των παρεμβάσεων στα επιδόματα που δρομολογούνται), και σε όλες τις υπόλοιπες και πολυπληθείς εκκρεμότητες του τρίτου Μνημονίου.

Έτσι το τρίτο μνημόνιο ναι μεν τελειώνει με την έννοια ότι λήγει το πρόγραμμα/δάνειο και έρχεται καθεστώς επιτήρησης, αλλά ουσιαστικά “συνεχίζεται” με την έννοια ότι θα πρέπει να ολοκληρωθούν όσα συμφωνήθηκαν και να μην αναστραφούν στο μέλλον, αλλά και να λάβει μέρος των παρεμβάσεων στο χρέος μόνο αν υλοποιεί τα συμφωνηθέντα…

Πώς συνδέει δισέλιδο και μνημόνιο η Κομισιόν στην ιστοσελίδα της

Σε ξεχωριστή αναφορά που έχει αναρτηθεί στην ιστοσελιδα της Κομισιόν για τα ελληνικά δάνεια/μνημονια αναφέρεται ότι στο πλαίσιο της συνολικής συμφωνίας της 22ας Ιουνίου (για το χρέος) “οι ελληνικές αρχές δεσμεύτηκαν με βάση την δισέλιδη επιστολή να συνεχίσουν την εφαρμογή όλων των βασικών μεταρρυθμίσεων που εγκρίθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος του ESM, να διατηρήσουν τους στόχους και να ολοκληρώσουν ορισμένες βασικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που δρομολογήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος ΕΜΣ σε προκαθορισμένες προθεσμίες”.

Εξηγεί και το πώς θα ξεδιπλωθεί το υπόλοιπο πλέγμα εποπτείας (που περιλαμβάνει την Μεταμνημονιακή Παρακολούθηση και το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο και θα οδηγεί μέσα από τρίμηνες αξιολογήσεις και εξάμηνες αποφάσεις στην αποδέσμευση των παρεμβάσεων στο χρέος που συνδέονται με αυτά τα προαπαιτούμενα. Αναφέρεται ότι η Ελλάδα θα ενσωματωθεί πλήρως στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου (με αρχή την 15η Οκτωβρίου). “Οι συνέργειες μεταξύ των διαδικασιών ενισχυμένης επιτήρησης και του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου θα μεγιστοποιηθούν” επισημαίνεται.

“Η ενισχυμένη εποπτεία είναι ένα μεταμνημονιακό πλαίσιο προσαρμοσμένο στην Ελλάδα λόγω της μακροχρόνιας κρίσης και των προκλήσεων που αντιμετωπίζει. Θα υποστηρίξει τη συνέχιση, την ολοκλήρωση και την υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν οι ελληνικές αρχές μέσω της στενής παρακολούθησης της οικονομικής, δημοσιονομικής και χρηματοπιστωτικής κατάστασης και της εξέλιξής της. Η παρακολούθηση θα αναληφθεί από την Επιτροπή, σε συνεργασία με την ΕΚΤ και, ενδεχομένως, με το ΔΝΤ. Ο ESM θα συμμετάσχει επίσης στο πλαίσιο του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης όπως σε όλες τις άλλες περιπτώσεις επιτήρησης μετά το πρόγραμμα.

Η ενισχυμένη εποπτεία προβλέπει τριμηνιαίες εκθέσεις, οι οποίες θα αποτελέσουν τη βάση για την ενεργοποίηση των μέτρων χρέους που συνδέονται με την εφαρμογή πολιτικών, όπως συμφωνήθηκε στη δήλωση του Eurogroup της 22ας Ιουνίου”.

Η βαθιά κρίση και οι κίνδυνοι

Το άλλο σημείο το οποίο όμως αναδεικνύεται – και κυριαρχεί χωρικά – στην εξασέλιδη απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, είναι η αιτιολογική της έκθεση. Δηλαδή οι λόγοι για τους οποίους πιστεύει ότι έπρεπε να ενεργοποιηθεί η Ενισχυμένη Εποπτεία στην περίπτωση της Ελλάδος.

Οι λόγοι συνδέονται με μία σειρά από κινδύνους οι οποίοι παραμένουν και οι οποίοι δεν θέτουν μόνο σε κίνδυνο την ίδια την ελληνική οικονομία αλλά μπορεί να προκαλέσουν συστημικό πρόβλημα στην Ευρώπη.

Αναφέρεται ότι για μία σειρά από λόγους, η Επιτροπή εκτιμά ότι “η Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει κινδύνους όσον αφορά τη χρηματοοικονομική σταθερότητά της, οι οποίοι, εάν υλοποιηθούν, θα μπορούσαν να έχουν αρνητικές επιπτώσεις σε άλλα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ. Όποια διάχυση των επιπτώσεων υλοποιηθεί, θα μπορούσε να συμβεί έμμεσα επηρεάζοντας την εμπιστοσύνη των επενδυτών και το κόστος χρηματοδότησης για τις τράπεζες και τα κρατικά χρεόγραφα σε άλλα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ”. Και έτσι αιτιολογεί την απόφαση επιβολής Ενισχυμένης Εποπτείας.

Στους λόγους περιλαμβάνει κινδύνους που παραμένουν αναφορικά με το χρέος, την ανεργία, το εξωτερικό επενδυτικό ισοζύγιο και τα κόκκινα δάνεια. Αλλά και τις συνθήκες δανεισμού της Ελλάδας που παραμένουν “εύθραυστες” λόγω εξωτερικών οικονομικών κινδύνων (αστάθειας στις χρηματοπιστωτικές αγορές) και διατηρεί τις αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων σε υψηλά επίπεδα.

Οι πέντε πληγές που μένουν ανοικτές όπως συμφωνεί και η ελληνική κυβέρνηση

Η Επιτροπή αναφέρει στο κείμενο απόφασης ότι “μεσοπρόθεσμα, η Ελλάδα πρέπει να συνεχίσει να υιοθετεί μέτρα για την αντιμετώπιση των πηγών ή των πιθανών πηγών δυσκολιών και την εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων για την υποστήριξη μιας ισχυρής και βιώσιμης οικονομικής ανάκαμψης, υπό το πρίσμα των κληροδοτημένων επιδράσεων πολλών παραγόντων. Αυτοί οι παράγοντες περιλαμβάνουν:

  • Τη σοβαρή και παρατεταμένη ύφεση κατά τη διάρκεια της κρίσης.
  • Το ύψος του ελληνικού χρέους.
  • Τα τρωτά σημεία του χρηματοπιστωτικού τομέα.
  • Τις συνεχιζόμενες και σχετικά ισχυρές διασυνδέσεις μεταξύ του χρηματοπιστωτικού τομέα και των δημόσιων οικονομικών της χώρας, συμπεριλαμβανομένης της κρατικής ιδιοκτησίας.
  • Τον κίνδυνο μεταφοράς σοβαρών εντάσεων σε καθέναν από αυτούς τους τομείς σε άλλα κράτη μέλη”.

Όπως επισημαίνεται, για το σκοπό αυτό, η Ελλάδα δεσμεύτηκε στο Eurogroup “να συνεχίσει και να ολοκληρώσει όλες τις βασικές μεταρρυθμίσεις που εγκρίθηκαν στο πλαίσιο της χρηματοδοτικής βοήθειας του ESM και να διασφαλίσει ότι παραμένουν σε ισχύ οι στόχοι των σημαντικών μεταρρυθμίσεων που εγκρίθηκαν στο πλαίσιο των προγραμμάτων”.

Γίνεται επίσης σαφές ότι “η Ελλάδα έχει επίσης δεσμευτεί να εφαρμόσει συγκεκριμένες δράσεις στους τομείς της δημοσιονομικής και της δημοσιονομικής διαρθρωτικής πολιτικής, της κοινωνικής πρόνοιας, της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, των αγορών εργασίας και προϊόντων, των ιδιωτικοποιήσεων και της δημόσιας διοίκησης”. Επισημαίνεται ότι αυτές οι συγκεκριμένες δράσεις, οι οποίες παρατίθενται στο δισέλιδο κείμενο δεσμεύσεων “θα συμβάλουν στην αντιμετώπιση πιθανών πηγών οικονομικών δυσκολιών”.

“Η Ελλάδα συμφώνησε με την εκτίμηση της Επιτροπής για τις οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα” αναφέρεται στην Απόφαση και μάλιστα περιγράφεται η γραπτή ανταλλαγή απόψεων που προηγήθηκε.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, της Δήμητρας Καδδά, 12/7/2018]

ΦΑΙΛΜΠΡΙΦ: ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ Η ΑΝΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΚΟΠΩΝ ΣΕ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ, ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟ

Το προνομοθετημένο πακέτο με τη συνταξιοδοτική και τη φορολογική μεταρρύθμιση, αλλά και τα ενδεχόμενα αντίμετρα, αφορούν τη διασφάλιση της αξιοπιστίας του προϋπολογισμού, την προώθηση της δικαιοσύνης και της ανάπτυξης και την εξασφάλιση ενός μοντέλου βιώσιμης ανάπτυξης, στο οποίο οι επενδυτές αλλά και οι πολίτες θα έχουν εμπιστοσύνη, αναφέρει στο “Πρώτο Θέμα” ο επικεφαλής του EWG, Χανς Φάιλμπριφ.

“Οτιδήποτε άλλο είναι αυτοκαταστροφικό (self-deafeating) και ούτε η Ελλάδα ούτε οι εταίροι της στη Ζώνη του Ευρώ θέλουν να ξαναβαδίσουν σε αυτόν τον δρόμο”, επισημαίνει ερωτηθείς για τις δηλώσεις Μοσκοβισί πως “οι δεσμεύσεις πρέπει να τηρούνται, αλλά δεν είναι άκαμπτες”.

Ο Ολλανδός πρώην αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών και αντικαταστάτης του Τόμας Βίζερ στο EuroWorking Group ξεκαθαρίζει ότι η επιτήρηση δεν αφορά νέους όρους, αλλά την ολοκλήρωση της εφαρμογής μεταρρυθμίσεων που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος ESM και γενικότερα τη μη αντιστροφή των βασικών μεταρρυθμίσεων που έχουν θεσπιστεί τα τελευταία οκτώ χρόνια.

Για το πώς θα λειτουργεί η ενισχυμένη εποπτεία, ο κ. Φάιλμπριφ σημειώνει ότι στο Eurogroup θα υποβάλλονται τριμηνιαίες αναφορές και βάσει αυτών θα ξεκλειδώσουν κάποια από τα μέτρα για το χρέος, ότι το ΔΝΤ θα συνδεθεί με τη μετα-προγραμματική παρακολούθηση, ενώ εκτιμά ότι η Κομισιόν έλαβε προσεκτικά υπόψη τις δεσμεύσεις πολιτικής των ελληνικών αρχών που επισυνάπτονται στη δήλωση του Eurogroup της 21ης Ιουνίου. Οι λεπτομέρειες αναμένεται να εξειδικευτούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε συνεργασία με άλλους θεσμούς το επόμενο διάστημα.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, 8/7/2018]

ΟΙ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

Μια πολύ διδακτική ιστορία…

Στην Ελλάδα ακόμη και τα σκουπίδια χρειάζονται ισχυρή αστυνομική προστασία. Η φωτογραφία είναι από την Κέρκυρα, όπου ξεκίνησε η εναπόθεση απορριμμάτων σε έναν ΧΥΤΥ που ολοκληρώθηκε πριν από οκτώ χρόνια

Ένας τυπικός «επαναστάτης», από αυτούς που συνέπηξαν τον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστερός, κέρδισε τις εκλογές στον Δήμο Κέρκυρας. Ο κ. Κώστας Νικολούζος ηγείτο του συνδυασμού «Νέα Ριζοσπαστική Κίνηση. Ανατροπή-Αλληλεγγύη-Αξιοπρέπεια» και ο δικτυακός του τόπος επιβεβαιώνει το όνομά του. Εκεί (ανάμεσα στα ψηφίσματα για «αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό», στα άρθρα για τον Ρωμανό και «την υποκρισία του αστικού κράτους και ιδιαίτερα της κυβέρνησης, που ενώ διευκολύνουν κάθε είδους εγκληματίες, εξαντλούν την αυστηρότητα τους σε έναν έφηβο», και την «αντίσταση των ευρωπαϊκών λαών απέναντι στο 4ο Ράιχ») υπάρχουν ανοιχτές επιστολές κατά της αξιολόγησης των δημοτικών υπάλληλων «Οχι, κ. Μητσοτάκη, συνένοχός σας δεν γίνομαι» (14.11.2014) και φυσικά πύρινοι λόγοι κατά της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας που ρημάζει επί δεκαετίες: «Να σταθούμε απέναντι σε κάθε μπουλντόζα που θα προσπαθήσει να αφανίσει τον πλούτο της χώρας μας» (22.7.2014).

Το κατάφερε, έστω βραχυπροθέσμως. Με δικαστικές αγωγές κατά του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου, καθυστερεί μια επένδυση 400 εκατ. ευρώ στην Κασσιόπη της Κέρκυρας, επειδή, λέει, τα μονοπάτια που υπάρχουν είναι… δημοτικά. Το Ειρηνοδικείο Κέρκυρας απέρριψε τα ασφαλιστικά μέτρα, αλλά ο δήμαρχος κατέθεσε νέες αγωγές και αρχίζει το γαϊτανάκι των καθυστερήσεων, μπας και απαυδήσει ο επενδυτής να σηκωθεί να φύγει. Σύμφωνα με τη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, η σημερινή κατάσταση του ακινήτου είναι τραγική: «Οι παραλίες και η λίμνη δίνουν την αίσθηση εγκατάλειψης, αφού είναι εμφανή τα απορρίμματα που κυρίως εκβράζονται εκεί από τη θάλασσα… Η περιοχή είναι άμεσα ευάλωτη σε κινδύνους δασικών πυρκαγιών. Δεν υπάρχει σήμερα κανένας σχεδιασμός για αποτροπή του κινδύνου αυτού, ούτε σε ό,τι αφορά προληπτικά μέτρα (π.χ. αντιπυρικές λωρίδες) ούτε σε μέτρα διαχείρισης της βλάστησης (π.χ. αραιώσεις στον υπόροφο) για μείωση του κινδύνου πυρκαγιάς. Εξαλλου, τμήματα στη βόρεια πλευρά του ακινήτου έχουν ήδη εκτεθεί σε καταπατήσεις» (ΤΑΙΠΕΔ, Ιανουάριος 2013).

Αφηρημένες υποσχέσεις

Για τα σκουπίδια ο ριζοσπάστης δήμαρχος της Κέρκυρας υποσχέθηκε πολλά, αλλά αφηρημένα. Όπως η κ. Ρένα Δούρου στην Αττική, έπεισε τους Κερκυραίους ότι «οι αντιμνημονιακοί μαζεύουν τα σκουπίδια αλλιώς». Στο 6.500 λέξεων πρόγραμμά του αφιερώνει 350 λέξεις για τη διαχείριση των απορριμμάτων με προτεραιότητα τις προσλήψεις στην υπηρεσία καθαριότητας, «έτσι ώστε η υπόθεση της καθαριότητας του δήμου μας να μην περάσει σε χέρια ιδιωτών». Τα υπόλοιπα είναι τα γνωστά που εμφανίστηκαν σε κάθε συνδυασμό υποστηριζόμενο από τον ΣΥΡΙΖΑ: «Εκτεταμένο πρόγραμμα κάδων ανακυκλώσιμων υλικών, γυαλί, χαρτί, πλαστικό αλουμίνιο κ.λπ., (…) κομποστοποίηση των οργανικών υλικών με εισαγωγή χωριστού κάδου συλλογής οργανικών, τη δημιουργία μονάδων δημοτικής κομποστοποίησης καθώς και την προώθηση προγραμμάτων κοινοτικής (σε επίπεδο γειτονιάς) και οικιακής κομποστοποίησης…» κ.λπ.

Καλά και άγια είναι όλα αυτά, μόνο απαιτούνται χρόνια για να υλοποιηθούν. Μέχρι να κατανοήσουν οι πολίτες τι είναι κομποστοποίηση, τα σκουπίδια άρχισαν να σωρεύονται στην Κέρκυρα. Το νησί των Φαιάκων έχει έναν υπερκορεσμένο Χώρο Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων στο Τεμπλόνι, ο οποίος είναι επισήμως κλειστός και έναν υπερσύγχρονο ΧΥΤΥ (Χώρο Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων) της Λευκίμμης, ο οποίος αν και ολοκληρώθηκε το 2010 δεν λειτούργησε ποτέ, λόγω αντιδράσεων περίοικων και φυσικά του ΣΥΡΙΖΑ Κέρκυρας. Έγιναν νόμιμες ή ημιπαράνομες εκδηλώσεις κατά της λειτουργίας του έτοιμου ΧΥΤΥ και (όπως στις Σκουριές) υπήρξαν εμπρησμοί μηχανημάτων. Κάθε καθυστέρηση χαιρετιζόταν ως «μια νίκη του μαζικού, λαϊκού, αυτόνομου και αυθόρμητου κινήματος που αναπτύχθηκε στη Λευκίμμη και σε όλη την Κέρκυρα, ενάντια στο περιβαλλοντικό έγκλημα που σχεδιάστηκε για το νησί μας» (ΣΥΡΙΖΑ Κέρκυρας, 21.2.2014). Ο νεοεκλεγείς δήμαρχος δήλωνε ότι «για τον Δήμο της Κέρκυρας το θέμα του ΧΥΤΑ Λευκίμμης έχει λήξει. Δεν υπάρχει συζήτηση για οποιαδήποτε χρήση της εγκατάστασης ως ΧΥΤΑ, ως ΧΥΤΥ ή ως σταθμός μεταφόρτωσης απορριμμάτων» (28.11.2014).

Περήφανη διαπραγμάτευση

Το κίνημα φούντωνε και τα βουνά των σκουπιδιών κέρδιζαν ύψος στους δρόμους της τουριστικής Κέρκυρας. Φέτος η κατάσταση έγινε αφόρητη: «Βουνά από απορρίμματα παντού, εικόνες με τουρίστες να φωτογραφίζουν μνημεία καλυμμένα από σκουπίδια, εκπαιδευτική κοινότητα να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη δημόσια υγεία στα σχολεία, συμβουλές από ιατρικό σύλλογο και, τέλος, φωτιές να ξεσπούν ξαφνικά σε σημεία που τα σκουπίδια μετρούν χιλιόμετρα» (Corfu News 2.6.2018). Κάποιοι τουριστικοί πράκτορες άρχισαν να στέλνουν μηνύματα για ακυρώσεις κρατήσεων.

Η πρώτη αντίδραση του δημάρχου της «ριζοσπαστικής κίνησης» ήταν η παρανομία. Τα απορριμματοφόρο επιχείρησαν να εναποθέσουν σκουπίδια στον κλειστό ΧΥΤΑ Τεμπλονίου, σε χώρο δηλαδή όπου δεν επιτρέπεται, αφού τα κύτταρα έχουν κλείσει και έχουν μπει σε διαδικασία αποκατάστασης. Συνελήφθη. Η άλλη λύση, που προέκριναν όλοι οι φορείς, ήταν να μεταφερθούν τα σκουπίδια σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. «Αυτό που πρέπει να κάνουμε, είναι να απαιτήσουμε να μεταφέρουμε τα σκουπίδια στον κοντινότερο διαθέσιμα ΧΥΤΑ. Εγώ δέχομαι να στρατοπεδεύσουμε στην Αθήνα μέχρι να πετύχουμε τη μεταφορά των δεμάτων των απορριμμάτων», είπε ο δήμαρχος. Αυτό ήταν κάτι σαν τη διαπραγμάτευση του 2015, όταν διαδηλώναμε για να πάρουν τα οικονομικά μας βάρη άλλοι.

Τελικώς η Δημοκρατία α λα ΣΥΡΙΖΑ δεν δούλεψε, παρά το γεγονός ότι η απόφαση να μεταφερθούν τα σκουπίδια αλλού ήταν ομόφωνη. Σίγουρα κάποιοι στην Κέρκυρα θα είπαν «This is a coup», διότι δεν ελήφθη υπόψη η ομόθυμη απαίτηση του λαού, αλλά ο ριζοσπάστης δήμαρχος μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ άλλαξαν τροπάρι. Άνοιξαν τον έτοιμο από το 2010 ΧΥΤΥ της Λευκίμμης, και η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Φωτεινέ Βάκη υπερασπίζεται την επιλογή γράφοντας «για τις χωματερές που άνοιγαν παρανόμως σε δασικές εκτάσεις τοποθετήθηκαν οι ευαίσθητοι συμπολίτες μας; Για τις αρρώστιες που επίκεινται και τις χιλιάδες ακυρώσεις αφίξεων καμιά κουβέντα;». Αλλά εν τω μεταξύ το τζίνι είχε βγει από το μπουκάλι. Το δηλητήριο του ριζοσπαστικού λαϊκισμού έχει απλωθεί και δύσκολα θα βρεθεί αντίδοτο.

Για όσους αναρωτιούνται τι γίνονται τόσοι αστυνομικοί, ας δουν την Κέρκυρα. Εκεί τα σκουπίδια έχουν προστασία VIP. Τα απορριμματοφόρο κινούνται συνοδεία περιπολικών και ΜΑΤ είναι παρατεταγμένα στους δρόμους. Ποιος είπε ότι οι ιδεοληψίες δεν παράγουν αποτελέσματα και δεν έχουν πραγματικό οικονομικό αντίκτυπο;

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, του Πάσχου Μανδραβέλη, 8/7/2018]

HSBC: Η ΕΛΛΑΔΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΑΛΛΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

Θα ήταν σημαντικό σήμα για τις αγορές εάν υπήρχε συμφωνία για τον “γαλλικό μηχανισμό”, σημειώνει η HSBC σε νέα της έκθεση αναφερόμενη στη συμφωνία του Eurogroup, εξηγώντας γιατί η έκθεση βιωσιμότητας (DSA) του ΔΝΤ θα είναι πιθανώς αρνητική. Όπως προειδοποιεί, η Ελλάδα πρέπει να δείξει ότι αναπτύσσεται και σε αυτό “κλειδί” είναι η προσέλκυση επενδύσεων.

Η ολοκλήρωση της τέταρτης και τελευταίας αξιολόγησης του προγράμματος ανοίγει τον δρόμο για μια επιτυχημένη έξοδο από το πρόγραμμα και την εκταμίευση 15 δισ. ευρώ, εκ των οποίων 9,5 δισ. ευρώ πρέπει να διατηρηθούν ως cash buffer. Το Eurogroup επίσης συμφώνησε σε 10ετή παράταση στη λήξη και την πληρωμή τόκων για τα δάνεια του EFSF ύψους 131 δισ. ευρώ. Ωστόσο, τονίζει η HSBC, δεν υπήρχε αναφορά των ενδεχόμενων μέτρων ελάφρυνσης του χρέους μετά το 2033 και, ειδικότερα, για τον “γαλλικό μηχανισμό”, αν και αναφέρθηκε ότι το θέμα θα επανεξεταστεί το 2032 και θα μπορούσε να δοθεί περισσότερη ελάφρυνση του χρέους εάν χρειαστεί για να διατηρηθούν οι ακαθάριστες ανάγκες χρηματοδότησης της χώρας κάτω από το 20% του ΑΕΠ, υπό την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα συμμορφώνεται με τους δημοσιονομικούς κανόνες της ΕΕ.

Δεν είναι αρκετό για το ΔΝΤ

Όπως ανέμενε η HSBC, το ΔΝΤ θα εξακολουθήσει να συμμετέχει στην εποπτεία μετά το πρόγραμμα, αλλά η πιθανότητα να βάλει τη σφραγίδα του στην ανάλυση βιωσιμότητας του χρέους (DSA) έχει μειωθεί λόγω της απουσίας του γαλλικού μηχανισμού, που θα συνέβαλε στη συμφιλίωση των διαφορών στις μακροπρόθεσμες εκτιμήσεις για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, Πράγματι, η Λαγκάρντ δήλωσε ότι το ΔΝΤ έχει ακόμα “επιφυλάξεις” για τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.

Η Ελλάδα πρέπει να δείξει ότι μπορεί να αναπτυχθεί

Η μη υπογραφή της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους από το ΔΝΤ, θα μπορούσε να περιορίσει βραχυπρόθεσμα την εμπιστοσύνη των επενδυτών, την πολλαπλή αναβάθμιση των αξιολογήσεων και ενδεχομένως τη διεύρυνση της επενδυτικής βάσης της Ελλάδας, σημειώνει η HSBC. Θα μπορούσε επίσης να περιορίσει την έκταση στην οποία θα μπορούσαμε να δούμε χαμηλότερες αποδόσεις στα ελληνικά κρατικά ομόλογα βραχυπρόθεσμα, δημιουργώντας κάποια αβεβαιότητα σχετικά με το ποσό που θα μπορούσε να εκδώσει ο ΟΔΔΗΧ τους επόμενους μήνες. Ωστόσο, τα θετικά υπερτερούν των αρνητικών, σύμφωνα με τη βρετανική τράπεζα. Η Ελλάδα τελειώνει το πρόγραμμα με ένα cash buffer ύψους 24 δισ. ευρώ (13% του ΑΕΠ) και δεν είναι επαρκώς χρηματοδοτημένη μέχρι το 2020 (αν όχι περισσότερο). Μετά την παράταση της λήξης των δανείων, η μέση ωρίμανση του ελληνικού χρέους θα είναι πάνω από 20 χρόνια. Έτσι, αυτό που η Ελλάδα πρέπει να δείξει στις αγορές είναι ότι μπορεί να αναπτυχθεί. Αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει έναν θετικό κύκλο βελτίωσης της βιωσιμότητας του χρέους και να οδηγήσει τις αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων χαμηλότερα.

Αλλά, κατά την άποψη της HSBC, η χρόνια ανικανότητα της Ελλάδας να προσελκύσει επενδύσεις διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Οι άμεσες ξένες επενδύσεις είναι επίσης σημαντικές καθώς βελτιώνουν την παραγωγικότητα. Η συνεχιζόμενη αβεβαιότητα σχετικά με την έξοδο ή όχι της Ελλάδας από την ευρωζώνη που υπήρχε αρκετό καιρό, μείωσε την ελκυστικότητά της για τους ξένους επενδυτές. Αλλά τώρα που οι φόβοι έχουν εκμηδενιστεί (τουλάχιστον για τώρα), η Ελλάδα έχει μια μεγάλη ευκαιρία να δείξει ότι είναι ανοιχτή στις επενδύσεις,  το οποίο συνεπάγεται μια ισχυρότερη πορεία στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων.

Υποτονικό το κλίμα στα ελληνικά ομόλογα

Ο γαλλικός μηχανισμός θα προσέφερε εγγυήσεις στους επενδυτές ότι, εάν η Ελλάδα εκπληρώνει τους δημοσιονομικούς της στόχους, το χρέος της θα ήταν βιώσιμο κάνοντας τους ιδιώτες επενδυτές πιο” ανώτερους” (senior) σε σχέση με τους επίσημους πιστωτές, οι οποίοι θα ήταν οι πρώτοι που θα επιβαρύνονταν από τις ζημιές εάν η ανάπτυξη απογοήτευε.

Η απροθυμία των εταίρων της ευρωζώνης να δώσουν το πράσινο φως σε έναν τέτοιο μηχανισμό φαίνεται λογική, καθώς υπάρχουν φόβοι ότι θα μπορούσε να μειώσει τα κίνητρα για την Ελλάδα να προχωρήσει στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις – ή να ακυρώσει τις ήδη εφαρμοσμένες – που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην τόνωση της ανάπτυξης.

Ωστόσο, όπως τονίζει η HSBC, ο γαλλικός μηχανισμός σε συνδυασμό με τη σφραγίδα του ΔΝΤ στο DSA θα μπορούσε να είχε συμβάλει στην πολλαπλή αναβάθμιση των αξιολογήσεων της Ελλάδας και κατά συνέπεια στη διεύρυνση της επενδυτικής βάσης, που είναι και αυτό για το οποίο παλεύει η χώρα εδώ και καιρό.  

Αυτό εξηγεί την αρκετά υποτονική αντίδραση της αγοράς στη συμφωνία, ιδίως στα μακροπρόθεσμα κρατικά ομόλογα.  Εάν οι αποδόσεις συνεχίσουν να βρίσκονται στα σημερινά επίπεδα, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν κάποια αβεβαιότητα όσον αφορά τη στρατηγική έκδοσης ομολόγων της Ελλάδας.

Επιπλέον, η ένταξη της Ελλάδας στο QE παραμένει εξαιρετικά απίθανη λόγω της επιθυμίας της ελληνικής κυβέρνησης να έχει μια “καθαρή” έξοδο παρά μία προληπτική πιστωτική γραμμή, η οποία και θα διατηρούσε το  waiver της ΕΚΤ.

Ο γαλλικός μηχανισμός δεν ήταν πανάκεια

Πάντως, όπως επισημαίνει η HSBC, ο γαλλικός μηχανισμός δεν ήταν πανάκεια. Η Ελλάδα συνεχίζει να έχει να κάνει πολλά στο δημοσιονομικό μέτωπο, ενώ  ο σχεδιασμός ενός τέτοιου μηχανισμού θα μπορούσε να είναι πολύ περίπλοκος. Επιπλέον, ο μηχανισμός πιθανόν να μην χρειαζόταν πριν το 2033. Μέχρι τότε, σύμφωνα με το DSA που έκανε η HSBC, χάρη στις χαμηλές πληρωμές τόκων ακόμη και με χαμηλότερη ανάπτυξη (1%), το χρέος της Ελλάδας θα εξακολουθούσε να είναι κοντά – αν όχι ελαφρώς χαμηλότερο – από εκείνο της Ιταλίας και της Πορτογαλίας. Επίσης, οι χρηματοδοτικές ανάγκες θα είναι επίσης χαμηλότερες χάρη στην παράταση των λήξεων των δανείων.

Πλήρη χρηματοδότηση μέχρι το 2020 τουλάχιστον

Σύμφωνα και με το Eurogroup η Ελλάδα είναι πλήρως χρηματοδοτημένη για 22 μήνες, σχεδόν έως το τέλος του 2020. Υποθέτοντας ότι η Ελλάδα έπρεπε να συνεχίσει να επιτυγχάνει τους κύριους στόχους της για πλεόνασμα, τότε το πρωτογενές πλεόνασμα θα είναι αρκετό για να πληρώσει όλες τις πληρωμές τόκων για το δημόσιο χρέος το 2021 και 2022. Έτσι, θα χρειαστεί να βγει στις αγορές για μόλις 8 δισ. ευρώ το 2021 και το 2022, εκ των οποίων τα μισά θα πληρωθούν οι ιδιώτες επενδυτές και το ήμισυ των οφειλών στο ΔΝΤ.

Κίνδυνος πολιτικής κρίσης

Μέχρι στιγμής, η κυβέρνηση φαίνεται να δεσμεύεται να ολοκληρώσει τη θητεία της, ωστόσο, η πρόσφατη συμφωνία με την ΠΓΔΜ, έχει προκαλέσει κάποια διαφωνία μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξάρτητων Ελλήνων. Δύο μέλη των ΑΝΕΛ έχουν ήδη αποχωρήσει από το κόμμα, αφήνοντας την κυβέρνηση με μια μικρή πλειοψηφία 152 βουλευτών. Επομένως, υπάρχει κίνδυνος μιας πιθανής κυβερνητικής κρίσης όταν η συμφωνία έλθει στη Βουλή, καταλήγει η HSBC.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, της Ελευθερίας Κούρταλη, 27/6/2018]

ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Η ΚΡΙΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ “ΑΓΓΙΖΕΙ” ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

Κίνδυνος αναζωπύρωσης των διαφωνιών στο εσωτερικό του Μεγάλου Συνασπισμού για το θέμα της διαχείρισης της εξόδου της Ελλάδας από τα Μνημόνια σημειώνεται αυτές τις μέρες στο Βερολίνο με αφορμή την ενδοκυβερνητική κρίση για το Προσφυγικό.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Welt  κυβερνητικοί κύκλοι εκτιμούν πως τώρα, δηλαδή ενώ σοβεί η πολιτική κρίση μεταξύ CDU –CSU για το Προσφυγικό,   δεν πρέπει να προκύψουν προβλήματα και με την Ελλάδα.

Ναι, μεν ο κυβερνητικός συνασπισμός κλονίζεται, ούτως ή άλλως, εξαιτίας της διαμάχης των δύο αδελφών κομμάτων, CDU και CSU, στο θέμα της προσφυγικής πολιτικής, αλλά δεν  πρέπει να γίνει και η Αθήνα μήλο της έριδος, σημειώνει το ίδιο δημοσίευμα.

Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα: Σύμφωνα με κύκλους του γερμανικού κοινοβουλίου, οι ελαφρύνσεις χρέους για την Ελλάδα δεν πρέπει να εγκριθούν μόνο από την Επιτροπή Προϋπολογισμού της Βουλής. “Η κυβέρνηση πρέπει να τις θέσει προς έγκριση ενώπιον του Κοινοβουλίου συνολικά, διότι αφορά πρόγραμμα του ΕΤΧΣ που έχει διαφορετικούς κανόνες έγκρισης”, όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, κάτι που είναι επικίνδυνο για τη Merkel και την Ένωση.

Μνήμες από 2015…

Υπενθυμίζεται ότι η ψηφοφορία για το τρίτο πακέτο βοήθειας το καλοκαίρι του 2015 δεν ήταν εύκολη υπόθεση για την Καγκελάριο και τον τότε Υπ. Οικονομικών Wolfgang Schäuble. Τότε, 63 βουλευτές της Ένωσης ψήφισαν κατά, ενώ κάποιοι άλλοι απείχαν. Αυτό δεν ήταν καλό για την Angela Merkel. Σήμερα, λόγω της τεταμένης ατμόσφαιρας μεταξύ CDU και CSU μπορεί να εξελιχθεί χειρότερα, καθώς υπάρχουν πολλοί σκεπτικιστές και στα δύο κόμματα.

Στην Ένωση γίνονται προσπάθειες να εξομαλυνθούν τα σημεία τριβής από την αρχή. Θέλουν να δοθεί στην Ελλάδα η δυνατότητα μιας καλής αρχής. Δεν θα υπάρξει, ωστόσο, κούρεμα χρέους, λένε οι Συντηρητικοί. “Κάτι τέτοιο δεν είναι ούτε απαραίτητο ούτε νομικά επιτρεπτό”, όπως λέγεται. Υπάρχει όμως προθυμία για υποχώρηση σε ένα άλλο σημείο: στο θέμα της συμμετοχής του ΔΝΤ στο τρίτο πρόγραμμα βοήθειας.

Για πολλά χρόνια, η συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα λιτότητας θεωρείτο βασική προϋπόθεση για τη συμμετοχή της Γερμανίας στην οικονομική βοήθεια, κάτι που υποσχόταν η Καγκελάριος, παρά τον σκεπτικισμό στην Κ.Ο. της. Τώρα, στην Ένωση υπάρχει προθυμία υποχώρησης στο σημείο αυτό. “Η οικονομική συμμετοχή του ΔΝΤ με 1,6 δισ. ευρώ δεν είναι πλέον απαραίτητη, ενώ επιπρόσθετα το κόστος του ΔΝΤ για περαιτέρω ελαφρύνσεις είναι πολύ υψηλό”, όπως επισημαίνεται.

Εδώ και εβδομάδες ακούγεται στο ομοσπονδιακό Υπ. Οικονομικών ότι δεν έχει νόημα λογιστικά να δοθούν ελαφρύνσεις ύψους πολλών δισεκατομμυρίων έναντι δανειακής βοήθειας του ΔΝΤ προς την Ελλάδα ύψους 1,6 δισ. ευρώ. Η Ένωση προφανώς είναι πρόθυμη να υποστηρίξει αυτή τη θέση, για να υπάρξει συμφωνία. “Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος, θα συνεχιστεί η τακτική επιτήρηση από τους θεσμούς, ώστε η Ελλάδα να παραμείνει σε μεταρρυθμιστική πορεία”, όπως λέγεται.

Ο ίδιος ο Έλληνας Πρωθυπουργός στη Welt am Sonntag τάχθηκε υπέρ της συμμετοχής του ΔΝΤ μέχρι τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος διάσωσης. “Νομίζω ότι η παραμονή του ΔΝΤ στο τρίτο πρόγραμμα για τους υπόλοιπους μήνες θα εξυπηρετούσε πολύ την αξιοπιστία όλων μας”. Η Ελλάδα δεν έχει τίποτα να κρύψει.

Αλλά και μέρος της γερμανικής αντιπολίτευσης στηρίζει τον Τσίπρα και τον κυβερνητικό συνασπισμό στο θέμα του χρέους. “Ο Τσίπρας ζητά μόνο αυτό που υποσχέθηκαν στην Ελλάδα οι χώρες της Ευρωζώνης και αυτό που από καιρό ζητά το ΔΝΤ”, δήλωσε ο ειδικός των Πρασίνων σε δημοσιονομικά θέματα, Gerhardt Schick. Ο ίδιος τονίζει ότι πρόκειται για κάτι περισσότερο από νόμιμο αίτημα. “Οικονομικά, είναι λογικό, ούτως ή άλλως”.

Ακόμα και οι Φιλελεύθεροι δεν εναντιώνονται ολοκληρωτικά. “Η Ελλάδα ήδη λαμβάνει οικονομική στήριξη με την επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής της δανειακής βοήθειας”, δήλωσε ο αναπληρωτής πρόεδρος της Κ.Ο. Michael Theurer. “Θα μπορούσε να επιμηκυνθεί περαιτέρω η περίοδος αποπληρωμής των δανείων”, πρόσθεσε ο ίδιος. Προϋπόθεση για αυτό, ωστόσο, είναι η χώρα να εντατικοποιήσει πάλι τις μεταρρυθμιστικές της προσπάθειες, τόνισε. Στο θέμα του κουρέματος, δεν θεωρεί πάντως ότι θα υπάρξει πλειοψηφία στη Βουλή.

Η άποψη των επικριτών

Κριτική για τη σχεδιαζόμενη συμφωνία με την Ελλάδα προέρχεται από το AfD. “Δεν μου είναι γνωστό ότι η περσινή συμφωνία για τις ελαφρύνσεις χρέους, την οποία επικαλείται ο κ. Τσίπρας, ήταν στη Βουλή”, δήλωσε ο ειδικός του AfD σε δημοσιονομικά θέματα Peter Boehringer. “Συνεπώς, δεν μπορεί να στηρίζει πάνω σε αυτήν το αίτημά του”. Όπως και αν αποκαλεί κανείς τη συμφωνία με την Ελλάδα για την ελάφρυνση του χρέους “παραμένει ένας ευφημισμός για μια αναδιανεμητική ένωση”, τονίζει ο ίδιος. Και η επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής αποτελεί δώρο, που “στην πράξη το θεωρούμε άφεση του χρέους και επομένως καταστρατήγηση της ρήτρας μη διάσωσης (no bailout)”, δηλώνει.

Τέλος, επικριτές και σε άλλα κόμματα έχουν παραπλήσια άποψη. “Ωστόσο, σχεδόν όλοι θα ήταν ικανοποιημένοι, που χρόνια τώρα εμπλέκονται με οποιαδήποτε μορφή στη διάσωση της Ελλάδας τα τελευταία οκτώ χρόνια, αν επιτέλους έκλεινε αυτό το κεφάλαιο. Το θέμα τους έχει κουράσει”, καταλήγει ο αρθρογράφος.

Στη σημερινή έντυπη έκδοση της Die Welt , αναφέρεται πως  μετά από οκτώ χρόνια, τρία προγράμματα λιτότητας και αργότερα δεσμεύσεις για βοήθεια ύψους περίπου 320 δισ. ευρώ, η Ελλάδα και η Ευρώπη βρίσκονται μπροστά στο τέλος της επίσημης πολιτικής διάσωσης για την Αθήνα. Την Πέμπτη, στη συνεδρίαση του Eurogroup, αναμένεται να αποφασιστούν οι λεπτομέρειες. Σε αυτές περιλαμβάνονται, κατά την ελληνική άποψη, κυρίως περαιτέρω ελαφρύνσεις για την αποπληρωμή του χρέους.

Όπως φαίνεται, η Ελλάδα θα λάβει επιπλέον ένα ‘μαξιλάρι’ ρευστότητας, εκτός από την επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής για τα περίπου 130 δισ. ευρώ του δεύτερου πακέτου  βοήθειας, όπως συμφωνήθηκε πριν δύο χρόνια. Μέχρι τώρα γινόταν λόγος για 10 έως 20 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με πληροφορίες, το ποσό θα μπορούσε τελικά να ανέλθει σε 15 δισ. ευρώ, ώστε οι αγορές να εμπιστευτούν περισσότερο τη σταθερότητα της Ελλάδας.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, 18/6/2018]

Ο ΤΡΑΜΠ «ΤΟΡΠΙΛΙΣΕ» ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΗΣ G7 ΝΑ ΕΠΙΔΕΙΞΕΙ ΚΟΙΝΟ ΜΕΤΩΠΟ

Ο Αμερικανός πρόεδρος «τορπίλισε» το Σάββατο τις προσπάθειες της G7 να επιδείξει ένα κοινό μέτωπο, αφού εξοργίστηκε με τον Καναδό πρωθυπουργό, Τζάστιν Τριντό, και είπε ότι μπορεί να εντείνει τους δασμούς στις εισαγωγές, πλήττοντας τον ευαίσθητο τομέα της αυτοκινητοβιομηχανίας.

Σε μια ανακοίνωση- βόμβα, όπου ανέφερε ότι αποσυρόταν από το κοινό ανακοινωθέν της G7 και στην οποία προέβη αφού έφυγε πρόωρα από τη σύνοδο στον Καναδά, διατάραξε την εύθραυστη ισορροπία/ συναίνεση που είχε διαμορφωθεί στη διαμάχη μεταξύ της Ουάσινγκτον και των κορυφαίων συμμάχων της για το εμπόριο.

«Ο πρωθυπουργός Τριντό του Καναδά το έπαιζε τόσο ήπιος και πράος κατά τις συναντήσεις μας στη G7 απλά και μόνο για να δώσει συνέντευξη Τύπου αφού έφυγα, λέγοντας ότι οι δασμοί των ΗΠΑ ήταν “κάπως προσβλητικοί” και “δεν θα ανεχτεί να τον εκφοβίζουν”. Πολύ ανέντιμος και αδύναμος. Οι δασμοί μας είναι σε απάντηση του δικού του 270% στα γαλακτοκομικά προϊόντα!» έγραψε στο Twitter, μεταξύ άλλων.

Στη συνέντευξη Τύπου του, ο Τριντό είχε κάνει λόγο για μέτρα- αντίποινα που θα λάμβανε ο Καναδάς τον επόμενο μήνα σε απάντηση στην απόφαση του Τραμπ να επιβάλει δασμούς στις εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου από τον Καναδά, το Μεξικό και την ΕΕ.

«Οι Καναδοί είμαστε ευγενικοί, είμαστε λογικοί, αλλά δεν θα ανεχτούμε να μας εκφοβίζουν» είπε σε δημοσιογράφους ο Τριντό, ο οικοδεσπότης της διήμερης συνόδου στο Λα Μαλμπέ του Κεμπέκ.

Αντιδρώντας στα tweets του Tραμπ, το γραφείο του Τριντό ανέφερε πως «επικεντρωνόμαστε σε όλα όσα επιτύχαμε εδώ στη σύνοδο. Ο πρωθυπουργός δεν είπε κάτι που δεν είχε πει και στο παρελθόν».

Στο κοινό ανακοινωθέν αναφερόταν πως οι ηγέτες των ΗΠΑ, του Καναδά, της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Γερμανίας και της Ιαπωνίας, συμφώνησαν στην ανάγκη για «ελεύθερο, δίκαιο και αμοιβαίως επωφελές εμπόριο» και τη σημασία της αντιμετώπισης του προστατευτισμού.

«Αγωνιζόμαστε να μειώσουμε τα εμπόδια των δασμών, τα εμπόδια που δεν είναι δασμοί και τις επιδοτήσεις» αναφερόταν στην ανακοίνωση.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν είχε χαρακτηρίσει τη σύνοδο επιτυχία πριν τα tweets του Τραμπ, λέγοντας ότι υπήρξε ανακούφιση στη G7 πως αποφεύχθηκε κλιμάκωση της αντιπαράθεσης για το εμπόριο.

Το κοινό ανακοινωθέν

Οι ηγέτες των χωρών της Ομάδας των Επτά είχαν καταλήξει σε ένα συμβιβαστικό κείμενο για το εμπόριο έπειτα από σκληρές διαπραγματεύσεις, που δεν επιλύει την τρέχουσα διαφωνία των ΗΠΑ και των έξι εταίρων της για τους δασμούς.

«Τονίζουμε τον κρίσιμο ρόλο ενός διεθνούς εμπορικού συστήματος που βασίζεται σε κανόνες και συνεχίζουμε να πολεμάμε τον προστατευτισμό», υπογραμμίζει το τελικό ανακοινωθέν των 28 σημείων και των οχτώ σελίδων. Η αναφορά σε αναγκαίους συλλογικούς «κανόνες» αποτελούσε μια προϋπόθεση των Ευρωπαίων, που αποδοκιμάζουν τις απειλές για εμπορικό πόλεμο του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Το τμήμα του κειμένου που αναφέρεται στο εμπόριο, σε αντίθεση με εκείνο για το κλίμα, είχε υπογραφεί και από τις επτά χώρες της G7, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, ως αποτέλεσμα των επίπονων διαπραγματεύσεων που συνεχίστηκαν έως το Σάββατο. Η ανακοίνωση περιελάμβανε συγκεκριμένες απαιτήσεις του προέδρου των ΗΠΑ. Χρησιμοποιεί τη λέξη «αμοιβαία» για το ελεύθερο εμπόριο, το οποίο πρέπει επίσης να είναι «ελεύθερο, δίκαιο και αμοιβαία επωφελές».

«Δεσμευόμαστε να εκσυγχρονίσουμε τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (WTO) για να γίνει πιο δίκαιος το συντομότερο δυνατόν. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μειώσουμε τους δασμολογικούς φραγμούς, τους μη δασμολογικούς φραγμούς και τις επιδοτήσεις», σημειώνεται στο κείμενο.

Ακόμη, οι ηγέτες της G7 περισσότερο ανεπτυγμένων βιομηχανικών χωρών κάλεσαν τη Ρωσία να σταματήσει να υπονομεύει τις δημοκρατίες, διαμηνύοντας ότι είναι έτοιμοι να εντείνουν τις κυρώσεις εις βάρος της Μόσχας αν κριθεί αναγκαίο.

«Καλούμε τη Ρωσία να σταματήσει την αποσταθεροποιητική της συμπεριφορά, την υπονόμευση των δημοκρατικών συστημάτων και τη στήριξή της στο συριακό καθεστώς», ανέφεραν οι ηγέτες στο κοινό ανακοινωθέν.

Οι ηγέτες της G7 καταδίκασαν την επίθεση στο Σάλσμπερι στη Βρετανία ενάντια σε έναν Ρώσο πρώην πράκτορα με χρήση ενός ρωσικού στρατιωτικού τύπου νευροτοξικού παράγοντα, τονίζοντας ότι εξαιρετικά πιθανό η Μόσχα να ευθύνεται για αυτή την επίθεση, καθώς δεν υπάρχει άλλη εύλογη εξήγηση. Το Κρεμλίνο έχει διαψεύσει κατηγορηματικά και επανειλημμένα οποιαδήποτε εμπλοκή με την επίθεση.

Επίσης, η Ιαπωνία και οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να υπογράψουν μια νέα δέσμευση της G7 κατά της ρύπανσης των ωκεανών από το πλαστικό, ένα θέμα που δίχασε την Ομάδα των Επτά ακόμη περισσότερο απ′ ό,τι το εμπόριο ή η κλιματική αλλαγή.

[Φωτό: CHRISTINNE MUSCHI / REUTERS]

[ΠΗΓΗ: https://www.huffingtonpost.gr/, με πληροφορίες από Reuters, ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP, 10/6/2018]

ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΧΟΥΜΕ;

Διαβάσαμε στον ιστότοπο της Athens Voice ένα άρθρο του Λεωνίδα Καστανά, με τίτλο «Δεν τους βγαίνει τίποτα, γιατί δεν θέλουν να λύσουν τίποτα», και αμέσως το μυαλό μας πήγε στην υπόθεση των αδειών της επένδυσης… Ο συγγραφέας του άρθρου αναρωτιέται και αναλύει γιατί αλήθεια κάθε κίνηση που πήγε να κάνει η κυβέρνηση ΣΥΡΑΝΕΛ αποδείχθηκε μια τρύπα στο νερό; Και ομολογώ οι εξηγήσεις του είναι παραπάνω από πειστικές… Παραθέτω ένα απόσπασμα, και αν θέλετε διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ:

Όταν δεν πιστεύεις ούτε στην «αστική δημοκρατία» ούτε στην ελεύθερη οικονομία δεν μπορείς να λειτουργήσεις εντός τους. Άρα δεν μπορείς και να εξυπηρετήσεις τις ανάγκες μιας χώρας που και «αστική δημοκρατία» είναι και αγωνίζεται να γίνει οικονομικά φιλελεύθερη. Από την άλλη, πολιτική κάνεις, να κυβερνήσεις θέλεις και η εξουσία είναι γλυκιά. Δίλημμα; Το απάντησες. Τα υπέγραψες όλα και πήγες στην επόμενη πίστα. Έλα μου όμως που ως κυβερνήτης κάτι πρέπει να κάνεις για να δικαιολογήσεις τη θέση σου. Κάτι να προωθήσεις, να λύσεις, να βελτιώσεις, να αλλάξεις. Να συντηρήσεις έστω την κατάσταση. Δεν είναι όλα επικοινωνία. Ειδικά σε μια χώρα με τα μύρια όσα προβλήματα. Αν όμως δεν πιστεύεις σε όλο αυτό το set up είναι αυτονόητο ότι δεν θα έχεις και τη διάθεση να κάνεις το σωστό, ειδικά όταν αυτό θέλει γνώσεις, κόπο και τρόπο. Kαι συ δεν…

Πηγαίνεις σπρώχνοντας και με το στανιό, ίσα να επιπλέεις. Γίνεσαι ανασφαλής και γύρω σου όλα φαντάζουν εχθρικά. Ο κόσμος, οι δανειστές, οι θεσμοί, η αντιπολίτευση, η μεσαία τάξη, οι βόρειοι, οι νησιώτες, μέχρι και οι γείτονες του Πεδίου του Άρεως. Νιώθεις πανταχόθεν βαλλόμενος και αντεπιτίθεσαι πολιτευόμενος υπονομευτικά προς τους «εχθρούς» σου. Και αυτό σου γίνεται εμμονή. Εχθροπάθεια.

[…] Πώς γίνεται να είμαστε η μόνη χώρα της Ευρώπης που δεν βγήκαμε ακόμα από την κρίση;

Κατά βάθος δεν πιστεύεις στον καπιταλισμό, πλην όμως γουστάρεις τα καλούδια του. Καταλαβαίνεις ότι πρέπει να ιδιωτικοποιήσεις τα πάντα αν θέλεις να επιβιώσεις αλλά βάζεις και τρικλοποδιές στον εαυτό σου γιατί είναι και η αριστεροσύνη που τα θέλει όλα Σοβιετικά. Μπέρδεμα και αντιφάσεις. Αρχαιολογία και Οικολογία εναντίον Επενδύσεων. Και αν τα πουλήσουμε όλα, σε ποια γραφεία θα διορίζουμε τον στρατό μας, που δεν φημίζεται για την αξιοσύνη του. Κι αν αξιολογήσουμε το δημόσιο πού θα βρούμε μετά την ψήφο των δημόσιων;

Έχεις ένα προβληματάκι με τους θεσμούς. Δεν τους εμπιστεύεσαι, δεν τους θεωρείς συστατικό της δημοκρατίας. Πάγια αντίληψη της αριστεράς, η κακή αστική δημοκρατία. Αλλά τουλάχιστον οι παλιοί ήθελαν να την ανατρέψουν και να φέρουν τον σοσιαλισμό, τη δικτατορία του κόμματος. Η σκέψη τους είχε μια συνέχεια. Εσύ αφού έβαλες τη χώρα σε περιπέτεια με το δημοψήφισμα, πήγες να ανάψεις το φυτίλι, πισωπάτησες και τώρα μιλάς για επιστροφή στον ρεαλισμό. Τι ακριβώς είσαι;

Είσαι πλέον ένα νέο και πιθανά χρήσιμο μέλος του συστήματος. Απολαμβάνεις την εξουσία, πολλαπλασιάζεις το δημόσιο, διορίζεις το κόμμα και τους φίλους, γεύεσαι τα προνόμια, αλλά και πριονίζεις τα πόδια της χώρας και τα δικά σου στο όνομα μιας ιδεολογίας που έχεις κουρελιάσει. Σου έχει μείνει κάποιος κοσμάκης που σε πίστεψε και πρέπει να του δείχνεις ότι είσαι ο άλλος που έδειχνε η νιότη σου. Μια παρωδία αριστεροσύνης, που όμως μετατρέπεται σε δράμα γιατί η χώρα γίνεται κάθε μέρα και χειρότερη. Πεντακόσια μέτρα από το Σύνταγμα, η Αθήνα φαντάζει και είναι τριτοκοσμική φαβέλα. Δεν ρωτώ πώς το αντέχεις. Είναι αδυναμία, ή μήπως είναι επιλογή;

Τώρα πια ούτε οι δικοί σου θέλουν το τέλος των μνημονίων. Φοβούνται μη στραβώσει η δουλειά με την Ιταλία, πέσει πείνα και χαθούν τα προνόμια των μετακλητών. Δεν σου βγαίνει τίποτα γιατί δεν θέλεις και να λύσεις τίποτα. Καρφάκι δεν σου καίγεται γι’ αυτόν τον τόπο. Προβλήματα στους άλλους θέλεις να δημιουργείς και από αυτά να κερδίζεις λίγες ανάσες, μια ημίωρη παράταση. Κάνεις όμως κακό στην πατρίδα σου. Και μεγαλύτερο κακό στην Αριστερά που αποκαλύπτει τη γύμνια της και χάνει το λεγόμενο ηθικό πλεονέκτημα. Το τέλος των μύθων. Να και κάτι θετικό.

[Φωτό: © EUROKINISSI/ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ]