Tag Archives: οικονομία

«ΈΚΡΗΞΗ» ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ Η ΕΚΤΡΟΧΙΑΣΜΟΣ;

Μετά από σχεδόν δέκα χρόνια ύφεσης, τρία μνημόνια και δραματική μείωση των εισοδημάτων, η ελληνική οικονομία βρίσκεται σήμερα σε ένα σταυροδρόμι. Από τη μία είναι ο δρόμος της προόδου και της εξόδου από την κρίση από την άλλη η επιστροφή στα παλιά. Ή θα εφαρμοστούν πολιτικές που θα φέρουν επενδυτική και αναπτυξιακή έκρηξη ή η χώρα μας θα ακολουθήσει το παράδειγμα της Ιταλίας και θα μείνει στάσιμη για πολλά χρόνια με ανάπτυξη 1%, χωρίς ωστόσο να διαθέτει τις αντοχές της 7ης μεγαλύτερης οικονομίας στον κόσμο. Στη δεύτερη περίπτωση, μάλιστα, η Ελλάδα θα είναι εξαιρετικά ευάλωτη σε μία νέα διεθνή κρίση.

Οι πολιτικές που πρέπει να εφαρμοστούν για να μην επαληθευτεί το δυσμενές σενάριο δεν έχουν χρώμα. Δεν είναι ούτε μπλε, ούτε πράσινες, ούτε κόκκινες, αλλά πολιτικές που θα δώσουν το έναυσμα για αύξηση των εγχώριων επενδύσεων και προσέλκυση ξένων κεφαλαίων. Πολιτικές που θα ξεμπλοκάρουν μεγάλες επενδύσεις και θα μετριάσουν το φορολογικό βάρος για τους πολίτες, οδηγώντας παράλληλα σε σοβαρή αύξηση των νέων θέσεων εργασίας.

Την ίδια ώρα, ο κίνδυνος να επιστρέψουμε στα παλιά είναι ορατός. Διότι αν δεν επιτευχθεί ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα στο 3,5% του ΑΕΠ το 2019, όπως προβλέπει η Τράπεζα της Ελλάδος, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, τότε η χώρα θα εισέλθει στον γνωστό φαύλο κύκλο. Οι δανειστές θα ζητούν νέα μέτρα για να κλείσει το δημοσιονομικό κενό, η κοινωνία θα αντιδρά και η οικονομία θα χάσει το εκρηκτικό momentum που αρχίζει να διαμορφώνεται σήμερα ενόψει της πολιτικής αλλαγής.

Αυτό είναι το μεγάλο κακό που έκανε στην οικονομία η έντονη παροχολογία, δημιουργώντας «τρύπα» που σήμερα υπολογίζεται ότι ξεπερνά το 1 δισ. ευρώ. Γίνεται επίσης αντιληπτό ότι αν η εκλογική περίοδος κρατούσε έως τον Οκτώβριο, το κενό κινδύνευε να αυξηθεί τόσο που η κατάσταση θα μπορούσε να καταστεί μη αναστρέψιμη.

Ίσως γι’ αυτό ο Αλέξης Τσίπρας επικαλέστηκε το καλό της οικονομίας όταν ζήτησε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τη διάλυση της Βουλής και την προσφυγή σε πρόωρες εκλογές.

Στο μεταξύ, η ανάγκη για ξένες επενδύσεις, μείωση της ανεργίας και αύξηση των εισοδημάτων είναι τεράστια. Σχεδόν κανείς στην Ελλάδα δεν δηλώνει στις σχετικές έρευνες ότι αποταμιεύει πολύ, μία τάση που κρατάει από το 2012, περίπου 1 στους 7 δηλώνει ότι αποταμιεύει λίγο, ενώ 6 στους 10 λένε ότι μόλις τα βγάζουν πέρα. Υπενθυμίζεται ότι οι επενδύσεις στην Ελλάδα έχουν περιοριστεί μέσα στην κρίση στο επίπεδο που βρίσκονταν πριν από 22 ολόκληρα χρόνια. Ο ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου που είναι ο δείκτης που αποτυπώνει τη συνολική πορεία των επενδύσεων, υποχώρησε το 2018 στο… μακρινό 1996.

Όλα αυτά πρέπει να αλλάξουν και θα αλλάξουν μόνο αν συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις και παράλληλα η χώρα αποδείξει ότι αξίζει τη μείωση των αυστηρών δημοσιονομικών στόχων για να επιτύχει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Σύμφωνα με τον Γιάννη Στουρνάρα, η χώρα πρέπει να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις, να επιταχυνθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, να αξιοποιηθεί η ακίνητη περιουσία του δημοσίου και βέβαια να μειωθούν οι φόροι. Η οικονομική πολιτική την επόμενη περίοδο θα πρέπει να επικεντρωθεί σε πολιτικές που αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις και έχουν ως στόχο τη μετάβαση της οικονομίας σε ένα βιώσιμο, εξωστρεφές αναπτυξιακό πρότυπο, με κύριο μέσο τις επενδύσεις, τόνισε ο διοικητής της ΤτΕ, τοποθετώντας μάλιστα το επενδυτικό κενό ελαφρώς χαμηλότερα από τα 100 δισ. ευρώ.

Η Ελλάδα παρά τις αδυναμίες της και τα προβλήματα που πρέπει να επιλύσει, αποτελεί ελκυστικό επενδυτικό προορισμό καθώς έχει εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό, υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης και ανταγωνιστικότητα κόστους και, κατά δεύτερο λόγο, καθώς έχει αξιόπιστες υποδομές και χαρακτηρίζεται συνολικά ως μια οικονομία με ανοικτή και θετική στάση. Επίσης, όπως είπε ο ίδιος, λόγω της γεωγραφικής της θέσης η χώρα παρέχει σημαντικές επενδυτικές ευκαιρίες στον τουρισμό, στην ενέργεια, στην εφοδιαστική αλυσίδα, στα δίκτυα, στη ναυτιλία, στο εμπόριο, στη φαρμακευτική βιομηχανία, στη μεταποίηση, στον κλάδο των ορυχείων και των λατομείων.

Αυτά στη θεωρία γιατί στην πράξη οι εισροές άμεσων ξένων επενδύσεων έφτασαν το 2018 τα 3,6 δισ. ευρώ, όταν το κενό αγγίζει τα 100 δισ. ευρώ. Όσο το κράτος θα παρεμβαίνει στη δημόσια διοίκηση και στη Δικαιοσύνη, όσο οι ανεξάρτητοι θεσμοί θα είναι ανεξάρτητοι μόνο στα χαρτιά και όσο δεν αντιμετωπίζεται η γραφειοκρατία, θα χρειαζόμαστε τουλάχιστον άλλα 30 χρόνια για να κλείσουμε το επενδυτικό κενό…

 

[ΠΗΓΗ: https://www.liberal.gr, του Κωνσταντίνου Μαριόλη, 12/6/2019]

CITI: ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΚΡΙΒΗ Η ΕΞΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ

Ο κυβερνητικός συνασπισμός σπάει λόγω του ονοματολογικού, σημειώνει η Citigroup σε σημερινό της note, σχολιάζοντας τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, ενώ αναφερόμενη στις δηλώσεις Τσακαλώτου, επισημαίνει πως το κόστος δανεισμού της χώρας παραμένει πολύ υψηλό.

Όπως σημειώνει, ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε την Τετάρτη ότι θα επιδιώξει ψήφο εμπιστοσύνης εάν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες αποσυρθούν από την κυβέρνηση.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, προσθέτει η Citi, οι ΑΝΕΛ αναμένεται να αποχωρήσουν από την κυβέρνηση και να ψηφίσουν εναντίον της επίμαχης συμφωνίας των Πρεσπών, ενώ μια συνάντηση μεταξύ του Τσίπρα και του Πάνου Καμμένου έχει προγραμματιστεί για την Παρασκευή, για να επισημοποιήσει το “διαζύγιο”.

Η αμερικάνικη τράπεζα αναφέρει πως ο Έλληνας πρωθυπουργός Α. Τσίπρας μπορεί πιθανώς να υπολογίζει σε αρκετές ψήφους στο κοινοβούλιο για να περάσει τη συμφωνία των Πρεσπών ακόμη και χωρίς την υποστήριξη των ΑΝΕΛ.

Όπως σχολιάζει η Citi, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ επέζησαν πολύ περισσότερο από ό,τι είχαν αρχικά προβλέψει οι περισσότεροι και έτσι δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι υπάρχει αυτή η κρίση, μόλις λίγους μήνες πριν από τις επερχόμενες εκλογές.

Ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί ακόμα να αποφασίσει να παραμείνει στην εξουσία, επικεφαλής μιας κυβέρνησης μειοψηφίας, παρά να επιδιώξει πρόωρες εκλογές. Οι δημοσκοπήσεις εξακολουθούν να δείχνουν ότι το κόμμα του κ. Τσίπρα βρίσκεται πίσω από τη Νέα Δημοκρατία, κατά 10-12 μονάδες, με την τελευταία να εμφανίζεται πιθανότατα ως επικεφαλής της νέας κυβέρνησης.

Παράλληλα η Citi σχολιάζει τις δηλώσεις του Ευκλείδη Τσακαλώτου, ο οποίος ανέφερε ότι η Ελλάδα σχεδιάζει να βγει στις αγορές για να αντλήσει 7 δισ. ευρώ το 2019 και η κυβέρνηση σχεδιάζει επίσης να επαναγοράσει μέρος των δανείων του ΔΝΤ ή και της ΕΚΤ, χρησιμοποιώντας το μαξιλάρι ρευστότητας.

Όπως τονίζει η Citi με την οικονομία να βελτιώνεται σιγά σιγά, τα δημόσια οικονομικά να συνεχίζουν επίσης να βελτιώνονται και με την ύπαρξη του γενναίου cash buffer, θα είχε πιθανώς νόημα η Ελλάδα να εξοφλήσει μερικά από τα πιο ακριβά δάνεια.

Ωστόσο, το κόστος της χρηματοδότησης από τις αγορές παραμένει υψηλό, με τις αποδόσεις των 10ετών ομολόγων να κυμαίνονται στο 4,3%-4,4%, και έτσι είναι δύσκολο η Ελλάδα να επιστρέψει πλήρως στη χρηματοδότηση της αγοράς.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, της Ελευθερίας Κούρταλη, 10/1/2019]

ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΡΙΣΗ

Ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Goldman Sachs και διάσημος για την επινόηση του όρου BRICs, λόρδος του Γκάτλεϊ, Τζιμ Ο’ Νιλ*, μιλάει στο liberal.gr και στον Κωνσταντίνο Μαριόλη για τις προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας και τις χώρες που θα κυριαρχήσουν την επόμενη δεκαετία στον πλανήτη. Παράλληλα, δίνει την εκτίμησή του για την επόμενη παγκόσμια κρίση, την Ιταλία, το Brexit και την αδυναμία της Ελλάδας να αλλάξει προς το καλύτερο.

Ο Βρετανός οικονομολόγος πιστεύει ότι η Ινδία είναι η πιο «καυτή» οικονομία των επόμενων ετών και τονίζει ότι ο σημαντικότερος παράγοντας που απασχολεί σήμερα την παγκόσμια οικονομία είναι η αύξηση των Κινέζων καταναλωτών. Σύμφωνα με τον κ. Ο’ Νιλ, η Ευρώπη δεν μπορεί να αντέξει σε καμία περίπτωση μία νέα κρίση σαν την ελληνική, πόσο μάλλον αν αυτή προέλθει από την Ιταλία.

– Είστε παγκοσμίως γνωστός για την επινόηση του όρου BRICs. Η αλλαγή στην παγκόσμια οικονομική ισχύ από τις ανεπτυγμένες οικονομίες G7 που προβλέψατε πριν από 17 χρόνια βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Την ίδια ώρα, ο προστατευτισμός ενισχύεται και οι λαϊκιστές κερδίζουν έδαφος. Τι πρέπει να περιμένουνε για τα επόμενα χρόνια;

Μέσα στη δεκαετία που διανύουμε, το παγκόσμιο ΑΕΠ έχει μεγεθυνθεί περίπου κατά 3,5%, λιγότερο από το 3,7% της προηγούμενης δεκαετίας αλλά περισσότερο από το 3,3% που αναπτύχθηκε τις δεκαετίες του ’80 και του ’90. Σχεδόν όλη η επιτάχυνση οφείλεται στην Κίνα και λιγότερο βαθμό στην Ινδία. Η αθροιστική ανάπτυξη των BRICs μέσα στη δεκαετία είναι απογοητευτική κυρίως λόγω της Βραζιλίας και της Ρωσίας. Όμως, όλες οι οικονομίες των BRIC είναι στις 12 μεγαλύτερες του κόσμου. Για παράδειγμα, η Βραζιλία είναι το ίδιο μεγάλη με την Ιταλία παρά την κακή δεκαετία. Στην επόμενη δεκαετία, η Κίνα θα αναπτυχθεί με ρυθμό της τάξης του 5% και η Ινδία ακόμη περισσότερο γύρω στο 6%, ενώ η παγκόσμια οικονομία γύρω στο 3,5%.

– Συμφωνείτε με όσους προβλέπουν ότι η επόμενη παγκόσμια κρίση θα προέλθει από την απότομη προσγείωση της Κίνας;

Εξ ορισμού, η επόμενη κρίση μπορεί να προέλθει από πολλές χώρες. Θα μπορούσε να προέλθει φυσικά και από την Κίνα αλλά τις ίδιες πιθανότητες έχει να προέλθει για μία ακόμη φορά από τις Ηνωμένες Πολιτείες και δυστυχώς είναι ακόμη πιθανότερο να προέλθει από την Ιταλία, αν η Ρώμη, οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο χειριστούν το ιταλικό ζήτημα με λάθος τρόπο.

– Ποιες χώρες αξίζει να παρακολουθεί κανείς για τις μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης που εμφανίζουν;

Η οικονομική ανάπτυξη ωθείται από δύο βασικές δυνάμεις, το μέγεθος του εργατικού δυναμικού μιας χώρας και την παραγωγικότητά της. Αυτό σημαίνει ότι οι χώρες με μικρό σε μέγεθος εργατικό δυναμικό δεν μπορούν να μεγαλώσουν – αν και μπορούν να γίνουν πλούσιες. Οι χώρες στις οποίες αυξάνεται ραγδαία το εργατικό δυναμικό και θα μπορούσαν να γίνουν μεγάλες είναι η Ινδία, η Ινδονησία, το Βιετνάμ και η Νιγηρία. Από αυτές θα έλεγα ότι η περίπτωση της Ινδίας είναι η πιο ενδιαφέρουσα, ενώ στην απίθανη περίπτωση που καταφέρουν να ενισχύσουν σημαντικά την παραγωγικότητά τους, οι Ινδοί θα μπορούσαν να αναπτύσσονται με 10% για πολλά χρόνια. Εντούτοις, συνολικά για τον πλανήτη, η συνεχιζόμενη αύξηση των Κινέζων καταναλωτών είναι πιο σημαντικό πράγμα.

– Ποια είναι η γνώμη σας για τις μέχρι σήμερα διαπραγματεύσεις για το Brexit; Θα προτιμούσατε να διεξαχθεί ένα δεύτερο δημοψήφισμα για να αποφευχθεί το σκληρό Brexit;

Η Μ. Βρετανία θα έπρεπε να έχει ξεκινήσει με διαφορετικό τρόπο τις διαπραγματεύσεις αλλά αυτό έγινε και δεν αλλάζει. Εκτιμώ ότι υπάρχει καλή πιθανότητα να έχουμε συμφωνία μέχρι τα Χριστούγεννα. Όσο για το δημοψήφισμα, πιστεύω ότι για να δικαιολογηθεί μία δεύτερη προσφυγή στις κάλπες χρειάζεται είτε μία μεγαλύτερη δημοσκόπηση ή/και να αποδυναμωθεί πολύ περισσότερο η βρετανική οικονομία.

– Η Ιταλία δεν είναι Ελλάδα και οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι το γνωρίζουν καλά, με αποτέλεσμα να προσπαθούν να αποφύγουν το ξέσπασμα της κρίσης. Πως βλέπετε να εξελίσσεται η κατάσταση;

Η Ιταλία σίγουρα δεν είναι Ελλάδα και σε καμία περίπτωση ούτε η Ρώμη ούτε οι Βρυξέλλες μπορούν να αντέξουν οτιδήποτε πλησιάζει στην ελληνική κρίση.

– Μετά από τρία μνημόνια η Ελλάδα έχει επιστρέψει σε ανάπτυξη αλλά αναιμική και οι επενδυτές δεν αγγίζουν ελληνικά assets. Πιστεύετε ότι η Ελλάδα έχει ξεφύγει από τον κίνδυνο της καταστροφής;

Για να είμαι ειλικρινής δεν το γνωρίζω, όμως υποπτεύομαι ότι δυστυχώς η Ελλάδα στην πραγματικότητα δεν έχει αλλάξει- δεν έχει μεταρρυθμιστεί αρκετά, σε αντίθεση με άλλες χώρες που τα έχουν καταφέρει, όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιρλανδία.

* Ο 61χρονος Τζιμ Ο’ Νιλ εργάστηκε στην Goldman Sachs την περίοδο 1995-2013 και τα περισσότερα χρόνια ήταν ο επικεφαλής οικονομικής ανάλυσης του παγκόσμιου επενδυτικού κολοσσού. Το 2010 έγινε πρόεδρος της Goldman Sachs Asset Management, όπου διαχειριζόταν κεφάλαια ύψους 800 δισ. δολαρίων. Ο Βρετανός οικονομολόγος θεωρείται «γκουρού» της αγοράς συναλλάγματος και μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες στον τομέα των Οικονομικών για τη δεκαετία του 2000. Το 2001 επινόησε τον όρο BRICs, το αρκτικόλεξο που αναφέρεται στις χώρες Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία και Κίνα ως τις οικονομικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να αλλάξουν τις παγκόσμιες ισορροπίες. Από τον Μάιο του 2015 έως τον Σεπτέμβριο του 2016 διετέλεσε υφυπουργός Οικονομικών της Μ. Βρετανίας, με βασική αποστολή την ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης στο βόρειο τμήμα της Μ. Βρετανίας  στο project «Northern Powerhouse» και την ενδυνάμωση των εμπορικών δεσμών με την Κίνα.

[ΠΗΓΗ: https://www.liberal.gr/, του Κωνσταντίνου Μαριόλη, 8/11/2018]

ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ …

Όλοι συμφωνούν πως η χώρα έχει άμεση ανάγκη επενδύσεων. Όλα αυτά στα λόγια βέβαια. Ας σκεφτούμε όλοι κάτι απλό. Αν οποιοσδήποτε από εμάς διέθετε π.χ. δέκα εκατομμύρια ευρώ θα τα επένδυε αυτή τη στιγμή ή θα περίμενε να δει πώς θα πάει η κατάσταση; Προφανώς δύσκολα θα ρίσκαρε κάποιος τα χρήματά του στην ελληνική αγορά.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ στην πραγματική οικονομία είναι δραματική από όποια πλευρά και να κοιτάξεις. Ο βασικός μοχλός χρηματοδότησης που είναι τα πιστωτικά ιδρύματα ουσιαστικά τρέχουν να σώσουν οτιδήποτε αν σώζεται από κόκκινα δάνεια. Οι τράπεζες, λοιπόν, κινούνται ως ζόμπι χωρίς να έχουν πραγματική δυνατότητα νέων χορηγήσεων. Οι τιμές των μετοχών τους έχουν εξαϋλωθεί, ενώ κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι θα χρειαστούν και έναν τέταρτο γύρο ανακεφαλαιοποίησης στο μέλλον.

ΟΠΟΤΕ όπως είναι απόλυτα λογικό και όλα τα υποτιθέμενα εργαλεία χρηματοδότησης, όπως το ΕΣΠΑ και άλλα, απλά αργοσέρνονται χωρίς να στηρίζουν στην ουσία κάποιες νέες ή υφιστάμενες επιχειρήσεις. Τα παχιά λόγια, όμως, συνεχίζονται. Εδώ και πέντε έξι χρόνια όλο φτιάχνεται και ποτέ δεν δημιουργείται η περιβόητη αναπτυξιακή/ επενδυτική τράπεζα. Ναι, αυτή στην οποία θα έμπαινε και η γερμανική Kfw.

ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ αδειοδοτήσεων και το φορολογικό σύστημα αποτελούν φόβο και τρόμο για κάθε επενδυτή. Τίποτα απολύτως δεν προχωράει, ακόμα και σε περιπτώσεις που οι επενδυτές… παρακαλάνε να ρίξουν χρήμα. Τα παραδείγματα του Ελληνικού και της Eldorado αποθαρρύνουν όσους παρά το γενικότερο κλίμα θέλουν να κάνουν δουλειές στη χώρα μας.

ΤΗΝ ίδια ώρα χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις μεταναστεύουν σε Βουλγαρία και Κύπρο και δεκάδες εισηγμένες στο χρηματιστήριο –τελευταίο παράδειγμα η Τιτάν– μεταφέρουν την έδρα τους στην Ευρώπη. Είτε για φορολογικούς λόγους είτε για να επιτύχουν καλύτερους όρους δανεισμού.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ σκανδαλώδεις υποθέσεις όπως της Folli Follie και του αντιπροέδρου της Jumbo πλήττουν ανεπανόρθωτα το προφίλ όλων των ελληνικών επιχειρήσεων. Και βέβαια το γεγονός ότι βρίσκονται στα χέρια της Δικαιοσύνης, δυστυχώς, δεν λέει και πάρα πολλά για το πού και πότε θα καταλήξουν. Υπάρχουν έτσι κι αλλιώς παραδείγματα επιχειρηματιών που π.χ. «πιάστηκαν στα πράσα» πριν από αρκετά χρόνια να μεταφέρουν δάνεια δεκάδων εκατομμυρίων από τις εταιρίες στην τσέπη τους και ακόμα… ερευνώνται.

ΚΑΙ υπάρχουν και κάποιοι που, ως συνήθως, κάνουν ό,τι γουστάρουν. Τελευταίο παράδειγμα το Mega. Οι τρεις μέτοχοι έβαλαν λουκέτο στο κανάλι, αλλά χωρίς κανένα πρόβλημα πήραν ή διεκδικούν τηλεοπτική άδεια για άλλα κανάλια.

ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ κανείς πως με όλα όσα απίστευτα συμβαίνουν στον επιχειρηματικό τομέα θα καταφέρει να ορθοποδήσει ποτέ η πραγματική οικονομία και μαζί η χώρα; Μάλλον απίθανο…

 

[ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, του Γιάννη Τσαπρούνη, 1/11/2018]

ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ 1,1 ΔΙΣ. ΕΥΡΩ ΣΤΕΡΕΙΤΑΙ Η ΑΓΟΡΑ ΛΟΓΩ ΜΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΦΟΡΩΝ

Μπορεί το συνολικό στοκ των επιστροφών φόρου να έχουν μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, ωστόσο η αγορά εξακολουθεί να στερείται ένα πολύ σημαντικό ποσό ρευστότητας από τη μη επιστροφή εκκαθαρισμένων φόρων. Αυτό προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων που δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα. Αυτό που δεν προκύπτει από τους πίνακες είναι οι λόγοι για τους οποίους μειώθηκε το στοκ των επιστροφών, όπως και οι λόγοι για τους οποίους ένα πολύ σημαντικό ποσό δεν έχει ακόμη επιστραφεί στους φορολογούμενους, επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα.

Από τα στοιχεία προκύπτει ότι το “απόθεμα” των επιστροφών φόρου έφθασε στο ανώτερο σημείο του τον Ιούλιο του 2016. Ανερχόταν τότε στα 3,8 δις ευρώ ενώ στον τέλος του περασμένου μήνα (Σεπτέμβριος 2018) είχε περιοριστεί στα 1,08 δις ευρώ. Η μείωση αυτή οφείλεται σε τρεις λόγους. Πρώτον στο γεγονός ότι με την σταδιακή κατάργηση των περισσότερων φοροαπαλλαγών για τα φυσικά πρόσωπα (π.χ. ιατρικές δαπάνες) περιορίστηκαν δραματικά τα ποσά που επιστρέφονται στους φορολογούμενους από τη φορολογία εισοδήματος. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι σημαντικά ποσά επιστρέφονται στους φορολογούμενους με τους δανειστές να βάζουν το μαχαίρι στο λαιμό του υπουργείου Οικονομικών. Η πίεση αυτή έγινε με τη σύνδεση της αποταμίευσης δόσεων του τρίτου μνημονίου με την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων αποκλιμάκωσης των ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου προς ιδιώτες. Μάλιστα, μέρος των δόσεων δινόταν από τους δανειστές αποκλειστικά για την αποπληρωμή οφειλών του δημοσίου. Ο τρίτος λόγος είναι ότι φορολογική διοίκηση αργά αλλά σταδιακά βελτιώνει τις διαδικασίες για την επιστροφή φόρων.

Η προσπάθεια για την επιτάχυνση των επιστροφών φόρου, μετά από πίεση των δανειστών, συνεχίζεται από το υπουργείο Οικονομικών. Πρόσφατα ψηφίστηκε διάταξη του υπουργείου Οικονομικών η οποία προβλέπει ότι ποσά επιστροφών έως 10.000 ευρώ που εκκρεμούν για περισσότερες από 90 ημέρες θα καταβληθούν στους δικαιούχους τους χωρίς περαιτέρω έλεγχο και προϋποθέσεις.

Από τα στοιχεία της ΑΑΔΕ προκύπτουν επίσης ότι  οι εκκρεμείς επιστροφές φόρων που έχουν καθυστερήσει για περισσότερο από 90 ημέρες ανέρχονταν στα 464,8 εκατ. ευρώ. Για ποσό ύψους 261 εκατ. ευρώ έχουν αποσταλεί ειδοποιήσεις στους φορολογούμενους προκειμένου να κάνουν κάποιες απαραίτητες ενέργειες για την ολοκλήρωση της επιστροφής (προσκόμιση δικαιολογητικών κα).

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Σπύρου Δημητρέλη, 26/10/2018]