Tag Archives: μεταλλευτικές επιχειρήσεις

ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ 3% Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΟ ΑΕΠ

Τα 180 εκατ. ευρώ έφτασαν οι εξαγωγές μεταλλευτικών προϊόντων στις ΗΠΑ με δόρυ τα βιομηχανικά ορυκτά, σύμφωνα με τα στοιχεία του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων. Όπως τόνισε ο πρόεδρος του ΣΜΕ, Αθανάσιος Κεφάλας, στη ζήτηση στρογγυλής τραπέζης με θέμα «Οι ορυκτές ύλες ως βασικός μοχλός ανάπτυξης για την ελληνική οικονομία», που οργανώθηκε στο αμερικανικό περίπτερο της 83ης ΔΕΘ, η συνολική αξία των πωλήσεων του κλάδου το 2016 ανήλθε σε 1,8 δισ. ευρώ. Η συνολική συμμετοχή στο ΑΕΠ ανέρχεται σε 5,4 δισ. ευρώ ή πάνω από 3%. Το μερίδιο της εξορυκτικής βιομηχανίας στο σύνολο της προστιθέμενης αξίας της εγχώριας βιομηχανίας έφτασε το 5,5%, ενώ το μερίδιο της απασχόλησης στο σύνολο της βιομηχανία με πάνω από 100.000 θέσεις πλήρους απασχόλησης έφτασε το 3,7% κατατάσσοντάς τον στην τέταρτη θέση στην Ευρώπη και στην 7η μεταξύ των κλάδων της βιομηχανίας στην Ελλάδα. Οι επενδύσεις αντιστοιχούν στο 8,4% των εγχώριων επενδύσεων (300 εκατ. ευρώ ετησίως). Η αξία των εξαγωγών το 2016 έφτασε στο 1 δισ. ευρώ οδηγούμενη κυρίως από μέταλλα, μάρμαρα και βιομηχανικά ορυκτά. Μάλιστα, η εξωστρέφεια του κλάδου ολοένα αυξάνεται φτάνοντας να εξάγει το 80% των προϊόντων το 2016 σε χώρες όπως Ιταλία (16%), Γερμανία (10%) και ΗΠΑ (10%). Συγκεκριμένα προς τις ΗΠΑ -την τιμώμενη χώρα στη φετινή ΔΕΘ- οι εξαγωγές ανέρχονται σε 180 εκατ. ευρώ και αποτελούνται από βιομηχανικά ορυκτά (22%), μη σιδηρούχα μεταλλεύματα όπως αργίλιο και αλουμίνα (10%) και αλουμίνιο 4%.

Δίνοντας το περίγραμμα των πλεονεκτημάτων του μεταλλευτικού κλάδου που οδήγησαν στην επιτυχημένη πορεία του, ο πρόεδρος του ΣΜΕ τόνισε ότι και σήμερα αποτελούν το κλειδί για τη μελλοντική του ανάπτυξη και είναι:

  • Καινοτομία: Ανάπτυξη νέων κοιτασμάτων, υλικών και εφαρμογών, έρευνα και ανάπτυξη κατά μήκος ολόκληρης της αλυσίδας αξίας και ανάπτυξη της κυκλικής οικονομίας
  • Ανθρώπινο κεφάλαιο: Συστηματική επένδυση στην εκπαίδευση (8,3 ώρες ανά εργαζόμενο για τα μέλη του ΣΜΕ), προγράμματα απασχόλησης νέων (4 από τα μέλη του ΣΜΕ) και συνεργασία με ακαδημαϊκά ιδρύματα για τη σύνδεση της εκπαίδευσης με την εργασιακή αγορά και τη συγκράτηση του brain drain
  • Αξιοποίηση πόρων: Συστηματική έρευνα και επενδύσεις για τη μετατροπή πόρων σε βεβαιωμένα αποθέματα και ταυτόχρονη αξιοποίηση του πλεονεκτήματος στις μεταφορές. Για τη συνέχιση και ανάπτυξη της πορείας του κλάδου, σύμφωνα με τον κ. Κεφάλα, θα πρέπει να υπάρξει μεταξύ άλλων ενεργοποίηση μηχανισμών και κινήτρων για επενδύσεις, πρόσβαση σε υποδομές, σταθερό και δίκαιο φορολογικό περιβάλλον, γρήγορες δικαστικές αποφάσεις και πρόσβαση σε πόρους χρηματοδότησης καινοτομίας και έρευνας

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, της Χρύσας Λιάγγου, 13/9/2018]

ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ 1,7 ΔΙΣ ΩΣ ΤΟ 2019 ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Επενδύσεις 1,7 δισ. ευρώ ώς το 2019 προγραμματίζουν οι μεταλλευτικές επιχειρήσεις, με εκπροσώπους του κλάδου να προβαίνουν σε εκτιμήσεις ακόμη και για διπλασιασμό της συμμετοχής της ελληνικής εξορυκτικής βιομηχανίας στο ΑΕΠ. Για να σημειωθεί όμως μια τέτοια αύξηση του μεριδίου στο ακαθάριστο προϊόν της χώρας θα πρέπει να ξεπεραστούν οι σημερινές αγκυλώσεις, δήλωσε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων Αθανάσιος Κεφάλας, ο οποίος αξιολογεί ως θετικές τις εξελίξεις στην ελληνική οικονομία.

Ειδικότερα, ο Α. Κεφάλας υπογράμμισε την ύπαρξη ευνοϊκού διεθνούς οικονομικού περιβάλλοντος και σχολίασε ως θετικές τις πρόσφατες εξελίξεις στην ελληνική οικονομία. Σημείωσε ότι αυτή φαίνεται να εξέρχεται από την πολυετή ύφεση έστω και αργότερα του αναμενομένου, ότι ο εξορυκτικός κλάδος είναι καθοριστικός για την ανάπτυξη, ενώ η μειούμενη αλλά ακόμα σε υψηλά επίπεδα ανεργία, ιδιαίτερα των νέων, αποτελεί τη σημαντικότερη κοινωνική πρόκληση. Επεσήμανε ακόμη ότι ο κλάδος πραγματοποιεί επενδύσεις υψηλού ρίσκου επένδυσης και μικρής αποδοτικότητας, αφού απαιτούνται κεφάλαια, εργατικό δυναμικό και επιχειρηματικότητα, σε συνδυασμό με ένα σταθερό επενδυτικό κλίμα, αποτελεσματική χωροταξία και κανόνες αδειοδότησης, σταθερό και φιλικό προς τους επενδυτές φορολογικό καθεστώς, ασφάλεια δικαίου και καλές εργασιακές σχέσεις.

Σημαντική άνοδος

Ο σημαντικός ρόλος του κλάδου επιβεβαιώνεται από την καθοριστική συμμετοχή του στη διαμόρφωση της βιομηχανικής παραγωγής και των εξαγωγικών επιδόσεων χώρας, τόνισε ο πρόεδρος του ΣΜΕ. Σημαντική άνοδο για όγδοο κατά σειρά μήνα κατέγραψε σε ετήσια βάση τον Ιούνιο ο κύκλος εργασιών της ελληνικής βιομηχανίας, με σταθερό αιμοδότη της την εξωτερική αγορά. Η αύξηση αυτή κατά 8,1% προήλθε από την αύξηση κατά 11,9% του δείκτη Ορυχείων Λατομείων και κατά 8,1% του δείκτη Μεταποιητικών Βιομηχανιών και οφείλεται στην άνοδο κατά 17,2% των πωλήσεων προς την εξωτερική αγορά και μόλις κατά 2,3% στην εγχώρια αγορά. Η αύξηση του κύκλου εργασιών του εξορυκτικού κλάδου οφείλεται κυρίως στα βιομηχανικά ορυκτά και στα μάρμαρα.

Εξαγωγικός προσανατολισμός

Στην περίοδο της μακροχρόνιας κρίσης της ελληνικής οικονομίας η εξορυκτική βιομηχανία διατήρησε το παραγωγικό της δυναμικό, αντιπροσωπεύει το 3,4% του ΑΕΠ και συνέχισε να υποστηρίζει τις εξαγωγές της χώρας, καθώς επίσης να αποτελεί βάση εφοδιασμού και της εγχώριας μεταποιητικής βιομηχανίας. Οι επιχειρήσεις του κλάδου συνέχισαν να επενδύουν, παρ’ όλο που οι δείκτες αποδοτικότητας βρίσκονται σε αρνητικό έδαφος και το 50% απ’ αυτές δεν ήταν κερδοφόρες.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην έκτη θέση της ευρωπαϊκής κατάταξης βάσει της αξίας της εξόρυξης στη βιομηχανία και στην τέταρτη θέση βάσει της συμμετοχής της εξορυκτικής βιομηχανίας στην απασχόληση, ενώ για την ελληνική βιομηχανία η εξορυκτική δραστηριότητα είναι στην όγδοη θέση στην κατάταξη βάσει προστιθέμενης αξίας και στην έκτη θέση στην κατάταξη βάσει συνεισφοράς στην απασχόληση. Προσφέρει 115.000 θέσεις εργασίας, στη συντριπτική τους πλειοψηφία πλήρους απασχόλησης και ασφάλισης και χωρίς να έχουν θιγεί ουσιαστικά από τα μέτρα εσωτερικής υποτίμησης οι μισθοί των εργαζομένων, στηρίζοντας κατά κύριο λόγο την περιφερειακή ανάπτυξη. Παρά την επενδυτική πενία των τελευταίων ετών και το αβέβαιο ακόμα επενδυτικό περιβάλλον στη χώρα μας, στον εξορυκτικό κλάδο έγιναν σημαντικές επενδύσεις είτε μέσω συμμετοχών εξαγορών είτε σε κεφαλαιουχικά στοιχεία. Τα μέλη του ΣΜΕ προγραμματίζουν επενδύσεις 1,7 δια ευρώ σε υποδομές και ενεργητικό μέχρι το 2019.

 

[ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ, 06/09/2017]

 

ΑΝΤΙΔΟΤΟ ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

883d3ca417d1282d16800096818d31ca_XLΣταθερές οι παραγωγικές δομές, η παραγωγή και οι θέσεις εργασίας το 2016. Οι μεταλλευτικές επιχειρήσεις κράτησαν αλώβητη τη θέση τους

Σθεναρή αντίσταση επέδειξε ο κλάδος των μεταλλευτικών επιχειρήσεων κατά την προηγούμενη οικονομική χρήση, παρά τη συνεχιζόμενη κρίση, επισημαίνει στη «Ν» ο πρόεδρος του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΜΕ) Αθανάσιος Κεφάλας. Σύμφωνα με τον κ. Κεφάλα, οι επιχειρήσεις του κλάδου επενδύουν στις εξαγωγές ως αντίβαρο της φθίνουσας εσωτερικής ζήτησης. Παράλληλα προσδοκούν τη διευθέτηση σημαντικών εκκρεμοτήτων που υπάρχουν με την πολιτεία, η διαιώνιση των οποίων λειτουργεί ανασταλτικά για την περαιτέρω ανάπτυξή τους.

Συγκεκριμένα, για μια ακόμη χρονιά οικονομικής κρίσης ο κλάδος των μεταλλευτικών επιχειρήσεων διατήρησε τις παραγωγικές του δομές και κατά συνέπεια τις παρεχόμενες παραγωγικές του θέσεις εργασίας, κυρίως στην περιφέρεια. Οι ποσότητες των παραχθέντων προϊόντων παρέμειναν γενικά σταθερές ή ελαφρά αυξητικές, με εξαίρεση τη μειωμένη κατά 20% παραγωγή λιγνίτη. Οι τιμές παρουσίασαν σχετική σταθερότητα ή ελαφρά ανοδική τάση. Ο τομέας των αδρανών εμφάνισε αύξηση ποσοτήτων που πωλήθηκαν στην αγορά κατά 8% έναντι του 2015, ενώ η ελληνική τσιμεντοβιομηχανία επιβιώνει χάρη στις εξαγωγές. Τα οικονομικά αποτελέσματα κρίνονται γενικά θετικά, λαμβανομένης υπ’ όψιν της συνεχιζόμενης κρίσης.

Για το 2017 δεν αναμένονται σημαντικές μεταβολές. Υπάρχει έντονη αβεβαιότητα στην αγορά και διάθεση διεκδίκησης μεριδίων από τις επιχειρήσεις, αν και αναμένονται αυξήσεις στους ναύλους καθώς και στο ενεργειακό κόστος. Ωστόσο, πρόκληση για τον κλάδο είναι η υλοποίηση μιας σειράς επενδύσεων που θα μεγαλώσουν τη συνεισφορά του στην εθνική οικονομία.

Αναφορικά με τις δυσκολίες για τις μεταλλευτικές επιχειρήσεις που μπορεί να δυσχεραίνουν περαιτέρω την κατάσταση, αλλά και τις ευκαιρίες που παρουσιάζονται, ο κ. Κεφάλας τονίζει πως οι δυσκολίες έχουν κύρια πηγή το κλίμα στην ελληνική οικονομία (φορολογικό και ασφαλιστικό καθεστώς, αύξηση ενεργειακού κόστους) καθώς και το ασαφές πλαίσιο για την επιχειρηματικότητα (μη υλοποίηση της εθνικής πολιτικής για την αξιοποίηση των ορυκτών πόρων, δισταγμοί στην υλοποίηση μεταρρυθμίσεων κ.λπ.). Κύρια ζητήματα από την πλευρά των επιχειρήσεων είναι η συνεχής βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και της καινοτομίας ώστε να ανταποκρίνονται με επιτυχία στον διεθνή ανταγωνισμό.

Οι νομικές εκκρεμότητες

Στις δυσκολίες όμως περιλαμβάνονται και οι νομικές εκκρεμότητες με την ελληνική πολιτεία που ζητούν άμεση επίλυση. Σε αυτές περιλαμβάνονται η θεσμοθέτηση της εθνικής πολιτικής για την αξιοποίηση των ορυκτών πρώτων υλών, η εκπόνηση ειδικού χωροταξικού για τις ορυκτές πρώτες ύλες, η προώθηση το συντομότερο προς ψήφιση νέου σύγχρονου λατομικού νόμου και η εφαρμογή του νόμου περί απλοποιήσεων αδειοδοτήσεων στον εξορυκτικό κλάδο.

Όπως επισημαίνει ο κ. Κεφάλας, οι συνέπειες των καθυστερήσεων υλοποίησής τους για τον κλάδο είναι η παρεμπόδιση της περαιτέρω ανάπτυξής του που μπορεί να συμβάλει στην αύξηση της συμμετοχής του στο ΑΕΠ της χώρας. Ως αντίβαρο σε όλα αυτά καθώς και στη φορολογική και μακροοικονομική πολιτική των χρόνων της κρίσης, ο κλάδος επιδεικνύει τον έντονο εξαγωγικό του χαρακτήρα. Αυτό συνέβαλε ώστε να μετριάσει τις άσχημες συνέπειες από την οικονομική και φορολογική πολιτική των τελευταίων ετών.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, της Λέττας Καλαμαρά, 21/01/2017]

 

ΟΡΥΚΤΑ & ΜΕΤΑΛΛΑ: ΚΙΝΗΤΗΡΙΟΣ ΜΟΧΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ 2020

metals-2

Της Αγίας Βαρβάρας σήμερα (προχτές), γιορτή των μεταλλωρύχων και φαίνεται τα θετικά μηνύματα σχετικά με την ανοδική οικονομική πορεία και την δυναμική αναπτυξιακή εξέλιξη των ορυκτών πρώτων υλών διαδέχονται το ένα το άλλο αλλάζοντας και αναστρέφοντας οριστικά το “χαμηλό βαρομετρικό” στο οποίο βρέθηκαν για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα.

Στην Εβδομάδα Πρώτων Υλών που την προηγούμενη εβδομάδα πραγματοποίησε στις Βρυξέλλες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, διαπιστώθηκε και επιβεβαιώθηκε ότι ορυκτά και μέταλλα εξακολουθούν να βρίσκονται στην κορυφή της παραγωγικής αξιοποίησης και αποτελούν κινητήριο μοχλό της Ευρωπαϊκής Βιομηχανικής Στρατηγικής 2020.

Τόσο οι βασικές όσο και οι κρίσιμες ορυκτές πρώτες ύλες θεωρούνται απαραίτητες και αναγκαίες για να υπάρξει δυνατότητα αναπτυξιακής βιωσιμότητας.

Υπολογίζεται ότι στο ευρωπαϊκό υπέδαφος μεταξύ 500 – 1000 μέτρων υπάρχουν αναξιοποίητα μεταλλευτικά αποθέματα αξίας 100 δισ. ευρώ. Είναι γνωστό ότι αρκετά από αυτά φιλοξενούνται στο ελληνικό γεωλογικό περιβάλλον.

Η νέα παρατηρούμενη τάση κοιτασματολογικής έρευνας στην κατεύθυνση αυτή είναι σε θέση να μειώσει αποτελεσματικά την εξάρτηση της Ευρώπης από την Κίνα.

Παρά την παρατεταμένη άσχημη οικονομική περίοδο πολλές μεταλλευτικές επιχειρήσεις ΄σε παρουσίασαν σημαντικά κέρδη στο τρίτο τρίμηνο του 2016, ενώ στο ίδιο διάστημα σταθεροποιήθηκαν ή αυξήθηκαν οι τιμές αρκετών μετάλλων. Πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται πιο έντονα πλέον στην έρευνα αναζήτησης και εντοπισμού νέων κοιτασμάτων.

Σε παγκόσμιο επίπεδο η τιμαριθμική αξία των μεταλλευτικών επιχειρήσεων που είναι εισηγμένες στα χρηματιστήρια αυξήθηκε από 750 δισ. δολ. που ήταν τον Ιανουάριο σε άνω των 1000 δισ. δολ. σήμερα.

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.gr/, του Δρ. Γεωλογίας Νικολάου Αρβανιτίδη, 6/12/2016]

ΑΛΥΣΙΔΑ ΜΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥΣ ΚΡΙΚΟΥΣ Η ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

large_7659ad8d_5e21_cb9e_f220_25cf324cb1dbΤου δρ. Γεωλογίας Νικόλαου Αρβανιτίδη

Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου μπορεί να είναι εκμεταλλεύσιμη και βιώσιμη παραγωγικά όταν λειτουργεί καθετοποιημένα, καινοτομεί τεχνολογικά και καλύπτει όλο το φάσμα της μεταλλευτικής αλυσίδας, από την κοιτασματολογική έρευνα και την εξόρυξη μέχρι την μεταλλουργία, τα τελικά προϊόντα και την περιβαλλοντική διαχείριση και αποκατάσταση.  Σε επίπεδο χώρας αυτό σημαίνει ότι υπάρχει εθνική στρατηγική και σχέδιο, αλλά και πολιτική βούληση, έτσι ώστε όλοι οι επιμέρους συντελεστές που συμμετέχουν σε διάφορους τομείς της παραγωγικής αλυσίδας να είναι παρόντες αδειοδοτικά και έτοιμοι τεχνολογικά να συνεργαστούν  και να συμβάλλουν στην ολοκληρωμένη υλοποίηση της. Τότε μόνο εισπράττεται η συνολική μεταλλευτική αξία, δημιουργείται πρόσθετο τεχνογνωσιακό κεφάλαιο, θωρακίζεται η βιωσιμότητα της δρατηριότητας και αυξάνεται έτσι η ανθεκτικότητα της απέναντι στις όποιες οικονομικές και κοινωνικές αναταράξεις. Με άλλα λόγια τα προβλήματα καταλήγουν να βρίσκονται πιο κοντά στις λύσεις τους. Μια εξέλιξη ιδιαίτερα θετική, αφού όπως προκύπτει τα τελευταία χρόνια, η μεταλλευτική βιομηχανία βρίσκεται συχνά πολύ πιο μπροστά από άλλους βιομηχανικούς κλάδους σε ότι αφορά στην διαρκή αναζήτηση  και εφαρμογή βέλτιστων τεχνικών παραγωγής.

Χαρακτηριστικές περιπτώσεις στην κατεύθυνση αυτή αποτελούν οι μεταλλευτικές δραστηριότητες στην Σουηδία και Φινλανδία. Για παράδειγμα οι σουηδικές μεταλλευτικές εταιρίες (LKAB, Boliden, Lundin Mining) λειτουργούν τόσο εξορυκτικά όσο και μεταλλουργικά, σε περισσότερα από ένα μεταλλεία και μεταλλουργικές μονάδες παραγωγής μετάλλων σιδήρου, χαλκού, ψευδαργύρου, μολύβδου, νικελίου, χρυσού και αργύρου. Η συνεχής προσπάθεια και επιδίωξη για καινοτόμες τεχνολογικές βελτιώσεις και νέες τεχνικές και μεθοδολογίες διατηρούν σε ύψηλη παραγωγική ετοιμότητα και ποιότητα μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων που παρέχουν υπηρεσίες και υποδομές μηχανολογικής/μηχανικής υποστήριξης. Η ευρύτερη αυτή λειτουργική διασύνδεση, ενισχύει και διασφαλίζει  την βιωσιμότητα της μεταλλευτικής δραστηριότητας συνολικά, περιλαμβάνοντας εκτός από τις μεταλλευτικές επιχειρήσεις, και άλλους βιομηχανικούς συντελεστές του κλάδου, ορισμένοι από τους οποίους, όπως Atlas Copco,Sandvik, ABB, Metso, Outotec, είναι πρωτοπόροι στον κόσμο. Στη βάση αυτή η συνεχής αναζήτηση βέλτιστων τεχνικών έχει σήμερα σαν αποτέλεσμα συνεργασίες με την Volvo για αυτοκινούμενα χωρίς οδηγούς φορτηγά και την Ericssonγια νέα 5G συστήματα με εφαρμογές στην μεταλλευτική παραγωγή. Το καλά όπως φαίνεται δομημένο αυτό πλαίσιο,σε συνδυασμό με συνετές επιχειρηματικές κινήσεις και συντεταγμένη πολιτική και δοιηκητική παρουσία από το κράτος είχε σαν αποτέλεσμα η Boliden, σε μια δύσκολη ομολογουμένως μεταλλευτική χρονιά όπως ήταν το 2015, να παρουσιάζει αύξηση της μετοχικής της αξίας κατά 20% ενώ την ίδια περίοδο η αντίστοιχη αξία μετοχών μεγαλύτερων εταιριών του κλάδου παρουσιάζει σημαντική πτώση με τον λεγόμενο παγκόσμιο μεταλλευτικό δείκτη να πέφτει κατά 40%. Είναι φανερό πως η συγκροτημένη και δομημένη οργάνωση με την παρουσία της  έρευνας, των μεταλλείων, της μεταλλουργίας, της περιβαλλοντικής διαχείρισης, και την ευρύτερη συμβολή και σύμπραξη εργολαβικών συντελεστών στο εσωτερικό αλλά και περιφερειακά της παραγωγής, μειώνουν τις ανεξέλεγκτες λειτουργικές επιπτώσεις και τους κινδύνους που συνεπάγονται. Μερική κάθετη ή οριζόντια οργανωτική απουσία μπορεί να λειτουργήσει σαν αδύνατος κρίκος της μεταλλευτικής παραγωγικής αλυσίδας.

Και βέβαια στη βάση όλων των παραπάνω βρίσκονται η αντικειμενική πολιτική ανάλυση και ανταπόκριση, και η ευρύτερη ενημέρωση, γνώση και αντίληψη της κοινωνίας για την αναπτυξιακή σημασία, αλλά και τις πολλές χρήσεις και προϊόντα ορυκτών και μετάλλων που καλύπτουν σταθερά πλήθος καθημερινών αναγκών.

πηγή: http://greenminerals.blogspot.gr

ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ: ΤΑ ΣΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΛΗΝ ΤΟ 2015

austria--biomixania--metallourgia--xalubas

Παρόμοια αποτελέσματα με την προηγουμένη οικονομική χρήση προβλέπεται να φέρει το 2015 στο σύνολο του για τον κλάδο των πρώτων υλών και μετάλλων, τηρουμένων των αναλογών, σύμφωνα με τον απολογισμό του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων.

Η φετινή χρονιά εξελίσσεται με συγκρατημένη ζήτηση, περιορισμένη πτώση τιμών και έντονες διαφορές μεταξύ αγορών (Ε.Ε., ΗΠΑ, Ασία). Τα δεδομένα αυτά από μόνα τους δεν είναι καλά, αλλά η κατάσταση ισορροπεί σε συνδυασμό με τα πλεονεκτήματα, όπως πρέπει να θεωρούνται η πτώση της ισοτιμίας ευρώ –δολαρίου, η πτώση των τιμών του πετρελαίου και η σημαντική πτώση των θαλάσσιων ναύλων που επηρεάζουν θετικά το βεληνεκές των εξαγώγιμων προϊόντων. Ωστόσο, τα χαμηλά ναύλα δίνουν τη δυνατότητα αύξησης πωλήσεων και σε παραγωγούς χαμηλού κόστους, εντείνοντας τον ανταγωνισμό. Από την άλλη πλευρά, στο εσωτερικό της χώρας στις εκκρεμότητες παραμένουν η πλήρης εφαρμογή της εθνικής πολιτικής αξιοποίησης των ορυκτών πρώτων υλών, η ενσωμάτωση με οριζόντιο τρόπο των κατευθύνσεων της εθνικής πολιτικής για τον ορυκτό πλούτο σε όλες τις επιμέρους πολιτικές και σχεδιασμούς, η εκπόνηση ειδικού χωροταξικού σχεδίου για τον ορυκτό πλούτο. Επίσης, σε εκκρεμότητα παραμένουν η ενημέρωση των τοπικών κοινωνιών για τη σημασία της εξορυκτικής βιομηχανίας στην περιφερειακή ανάπτυξη, η προώθηση νέων επενδύσεων μέσω των διαγωνισμών διάθεσης των ελεύθερων δημόσιων μεταλλευτικών παραχωρήσεων, η κωδικοποίηση νομοθεσίας που αφορά τις εξορυκτικές δραστηριότητες, καθώς και η λειτουργία του συσταθέντος forum για την εφαρμογή της εθνικής πολιτικής. Ακόμη, οι μεταλλευτικές επιχειρήσεις είναι σε αναμονή όσον αφορά την ψήφιση του νέου Λατομικού νομοσχεδίου, καθώς και τη στήριξη του κλάδου μέσω του αναπτυξιακού νόμου.

Παραγωγή, επενδύσεις και επιχειρηματική πρακτική: Η εξορυκτική βιομηχανία αθροιστικά τα έτη από 2009 έως 2014, μέσα στη δίνη της κρίσης, έχει ένα συνολικό κύκλο εργασιών για όλη την εξαετία, περί τα 15 δισ. ευρώ και εξαγωγές που υπερβαίνουν τα 10 δισ. ευρώ. Στο ίδιο διάστημα έχει πραγματοποιήσει επενδύσεις σε έρευνα και ανάπτυξη προϊόντων που υπερβαίνουν τα 100.000.000 ευρώ. Επίσης, στην επταετία 2009- 2014 έχει πραγματοποιήσει συνολικές επενδύσεις σε νέα έργα, νέο εξοπλισμό, εκσυγχρονισμό μεθόδων παραγωγής και διαχείρισης αποβλήτων ή αξιοποίησης παραπροϊόντων που υπερβαίνουν τα 2 δις. Στις βασικές δραστηριότητες των επιχειρήσεων περιλαμβάνονται και οι αναπλάσεις και αποκαταστάσεις του περιβάλλοντος στον εξορυκτικό χώρο, όπου έχει τελειώσει η εξορυκτική δραστηριότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΣΜΕ, από το 2007 μέχρι το 2014 έχουν φυτευτεί 3 εκατ. δενδρύλλια και έχουν δαπανηθεί 79 εκατ. ευρώ για αποκαταστάσεις, συντήρηση και μέριμνα αποκατεστημένων χώρων. Αναλυτικά, με βάση τα στοιχεία των 25 εταιρειών μελών του ΣΜΕ η παραγωγή των μεταλλευμάτων, βιομηχανικών ορυκτών, προϊόν των μηχανικής κατεργασίας εμπλουτισμού, μεταλλουργικών προϊόντων και μαρμάρων ήταν στις περισσότερες των περιπτώσεων ανοδική. Παράλληλα όμως υπήρξαν και σημαντικές ανακατατάξεις σε σημαντικές κατηγορίες μετάλλων.

ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 23/06/2015

ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΕΔΩΣΑΝ «ΦΙΛΙ ΖΩΗΣ» ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

1

Η εξαγωγική δραστηριότητα των μεταλλευτικών επιχειρήσεων εξισορρόπησε την ασθενική εγχώρια ζήτηση των ορυκτών πρώτων υλών (ΟΠΥ) το 2013. Συνολικά, η εξαετής ύφεση προκάλεσε μείωση της ετήσιας παραγωγής για τα σημαντικότερα ορυκτά. Ωστόσο από το ξεκίνημα του 2014 φαίνεται να υπάρχει μία τάση ανάκαμψης που θα αρχίσει να διαφαίνεται πιο ξεκάθαρα από το τελευταίο τρίμηνο της τρέχουσας οικονομικής χρήσης

Όπως τονίζει και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, Ελευθέριος Φαίδρος, «η οικονομική ύφεση και η στασιμότητα ανάπτυξης των περισσότερων χωρών της Ε.Ε. επηρέασε επίσης αρνητικά την απορρόφηση πρώτων υλών σε συνάρτηση και με τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει πλέον η ευρωπαϊκή βιομηχανία»

Σύμφωνα με τον κ. Φαίδρο «το κόστος ενέργειας που αντιμετωπίζουν οι μεταλλουργίες του κλάδου είναι υπέρογκο και θέτει άμεσα σε κίνδυνο την επιβίωσή τους. Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά, η κραυγή αγωνίας που εκφέρουμε, θα εισακουστεί προς όφελος όλων και ιδιαίτερα της εθνικής οικονομίας. Οι ελληνικές μεταλλευτικές επιχειρήσεις, κινούμενες μέσα σε αυτό το δύσκολο τοπίο, επέδειξαν για μία ακόμη φορά αξιοσημείωτη αντοχή και προσαρμοστικότητα με προσπάθειες μείωσης κόστους, αναδιαρθρώσεις δραστηριοτήτων και ανθρώπινου δυναμικού, στόχευση σε νέες αγορές και εφαρμογή μέτρων αύξησης της ανταγωνιστικότητας των προϊόντων τους» τονίζει ο κ. Φαίδρος.

Πρέπει να επισημάνουμε ότι για μία ακόμη χρονιά, τα προϊόντα ΟΠΥ που απευθύνονται στην εσωτερική αγορά, παρέμειναν σε πολύ χαμηλά επίπεδα ζήτησης. Παρήγορο στοιχείο ότι τα αδρανή και τα δομικά υλικά δεν αντιμετώπισαν ζήτηση μικρότερη του 2012, εμφανίζοντας έως και οριακή αύξηση. Αντίθετα, το ελληνικό μάρμαρο, παρά τη συνεχιζόμενη μεγάλη κρίση στο εσωτερικό και τον έντονο διεθνή ανταγωνισμό, δεν σταμάτησε την αναπτυξιακή του πορεία, κυρίως λόγω της σημαντικής αύξησης των εξαγωγών που πραγματοποιεί.

Η ανάπτυξη αυτή δεν είναι ισοβαρής σε όλη τη μαρμαρική δραστηριότητα, βασίζεται κυρίως στις εξαγωγές των μεγαλύτερων ελληνικών εταιρειών του τομέα και σε προϊόντα όπως τα μάρμαρα περιοχής Βώλακα, Θάσου, Καβάλας, Διονύσου, Δράμας, Κοζάνης, που έχουν αξιοσημείωτη ζήτηση.

Η ελληνική παραγωγή βωξίτη ανήλθε σε 1,844 εκατομμύρια τόνους εκ των οποίων οι 400.000 τόνοι περίπου εξήχθησαν στη διεθνή αγορά και για χρήσεις όπως η παραγωγή αλουμινούχων τσιμέντων, οι μεταλλουργίες σιδήρου (χρησιμοποιείται ως συλλίπασμα), η παραγωγή πετροβάμβακα και η παραγωγή λειαντικών μέσων. Οι κυριότεροι προορισμοί των εξαγωγών ήταν σε Γαλλία, Γερμανία, Πολωνία και Νότια Αφρική.

Τέλος, οι εξαγωγές νικελίου το 2013 ανήλθαν σε 17.054 τόνους με παράλληλη εξάντληση των αποθεμάτων ετοίμου προϊόντος

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 19-08-2014]