Tag Archives: επενδυσεις

ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ ΛΑΤΟΜΙΚΩΝ ΟΡΥΚΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΜΘ

Από την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (ΑΜΘ) ανακοινώθηκε πρόσκληση υποβολής προτάσεων για χρηματοδοτική ενίσχυση επενδυτικών σχεδίων Καινοτομίας, Έρευνας και Ανάπτυξης Επιχειρήσεων, του κλάδου λατομικών ορυκτών (βιομηχανικών ορυκτών, μαρμάρων και αδρανών υλικών) στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανατολική Μακεδονία και Θράκη 2014 – 2020».

Η δράση υλοποιείται στο πλαίσιο του Ειδικού Στόχου 1: «Αύξηση των επιχειρηματικών επενδύσεων στην Έρευνα και Καινοτομία για την ανάπτυξη νέων προϊόντων και υπηρεσιών στους τομείς προτεραιότητας της Περιφερειακής Στρατηγικής Έξυπνης Εξειδίκευσης (RIS3)».

Σύμφωνα με τη δημοσιευμένη πρόσκληση, η δημόσια δαπάνη της δράσης, στο πλαίσιο της συγκεκριμένης πρόσκλησης, εκτιμάται ότι θα ανέλθει σε 3.000.000 ευρώ, ενώ ο επιχορηγούμενος προϋπολογισμός σε περίπου 5.000.000 ευρώ. Η διαφορά μεταξύ του συνολικού (επιχορηγούμενου) προϋπολογισμού και της δημόσιας δαπάνης ορίζεται ως η ιδία συμμετοχή, η οποία θα καλυφθεί από τους δικαιούχους (επιχειρήσεις).

Στο πλαίσιο της δράσης, τα όρια του επιχορηγούμενου προϋπολογισμού κάθε επενδυτικής πρότασης δυνητικού δικαιούχου ενίσχυσης θα πρέπει να κυμαίνονται μεταξύ των 50.000 ευρώ και 500.000 ευρώ.

Επιλέξιμοι δικαιούχοι

Όπως αναφέρεται στον οδηγό της δράσης, επιλέξιμοι δικαιούχοι είναι υφιστάμενες επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν απλογραφικό ή διπλογραφικό λογιστικό σύστημα, δηλαδή τηρούν βιβλία Β’ ή Γ κατηγορίας, οι οποίες μέχρι 31/12/2017 έχουν κλεισμένες τουλάχιστον δύο διαχειριστικές χρήσεις. Οι επιχειρήσεις πρέπει να λειτουργούν αποκλειστικά με μία από τις ακόλουθες νομικές μορφές: Ανώνυμη Εταιρεία, Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης, Ομόρρυθμη Εταιρεία ή Ετερόρρυθμη Εταιρεία και ΙΚΕ, Ατομική Επιχείρηση, Συνεταιρισμός, Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση του Ν. 4019/2011 [ΚΟΙΝΣΕΠ]. Κάθε επιχείρηση μπορεί να υποβάλει έως ένα επενδυτικό σχέδιο ανά ΑΦΜ.

Επιλέξιμες δαπάνες

Στο πλαίσιο της πρόσκλησης θα επιδοτηθούν επενδυτικά σχέδια που αφορούν: καινοτομία, εφαρμοσμένη ή βιομηχανική έρευνα, ή/και πειραματική ανάπτυξη, και που σηνδέονται κατ’ αποκλειστικότητα με τον κλάδο λατομικών ορυκτών (βιομηχανικών ορυκτών, μαρμάρων και αδρανών υλικών), της περιφερειακής στρατηγικής έξυπνης εξειδίκευσης της ΑΜΘ, για τον οποίο έχει πραγματοποιηθεί εργαστήριο επιχειρηματικής ανακάλυψης.

  • Για έργα έρευνας και ανάπτυξης οι επιλέξιμες δαπάνες περιλαμβάνουν:
  1. δαπάνες προσωπικού στον βαθμό που απασχολούνται στο έργο,
  2. δαπάνες για όργανα, εξοπλισμό,
  3. δαπάνες κτιρίων και γηπέδων,
  4. δαπάνες για έρευνα επί συμβάσει, γνώσεις και διπλώματα ευρεσιτεχνίας που αγοράστηκαν ή ελήφθησαν με άδεια εκμετάλλευσης από εξωτερικές πηγές με τήρηση της αρχής των ίσων αποστάσεων, και δαπάνες για συμβουλευτικές και ισοδύναμες υπηρεσίες χρησιμοποιούμενες αποκλειστικά για το έργο,
  5. πρόσθετα γενικά έξοδα και λοιπές λειτουργικές δαπάνες που είναι άμεσο αποτέλεσμα του έργου, καθώς και
  6. μελέτες σκοπιμότητας.
  • Για έργα καινοτομίας για ΜΜΕ οι επιλέξιμες δαπάνες περιλαμβάνουν:
  1. δαπάνες απόκτησης επικύρωσης και προστασίας διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, στο εσωτερικό ή/και στο εξωτερικό,
  2. δαπάνες για την απόσπαση, από οργανισμό έρευνας και διάδοσης γνώσεων ή από μεγάλη επιχείρηση, προσωπικού υψηλής ειδίκευσης, το οποίο απασχολείται σε δραστηριότητες έρευνας, ανάπτυξης και καινοτομίας σε νέες θέσεις που έχουν δημιουργηθεί προς τον σκοπό αυτό στη δικαιούχο επιχείρηση και δεν αντικαθιστά άλλο προσωπικό,
  3. δαπάνες για συμβουλευτικές και υποστηρικτικές υπηρεσίες στον τομέα της καινοτομίας.

Επισημαίνεται ότι στη συγκεκριμένη πρόσκληση δεν είναι επιλέξιμα τα επενδυτικά σχέδια που αφορούν τη βασική έρευνα.

Ποσοστά ενίσχυσης

Στην πρόσκληση μπορούν να καταθέσουν προτάσεις προς ενίσχυση όλες οι επιχειρήσεις, ανεξαρτήτως μεγέθους, εφόσον καλύπτουν τους όρους και τις προϋποθέσεις που τίθενται σε αυτήν. Ανάλογα με τον τύπο του έργου και το μέγεθος της επιχείρησης τα ποσοστά ενίσχυσης μπορούν να κυμανθούν από 25% έως και 75%, ενώ δίνεται η δυνατότητα προσαύξησης των ποσοστών ενίσχυσης κατά 15% και έως 80%, εφόσον τα αποτελέσματα του έργου διαδίδονται ευρέως μέσω συνεδρίων, δημοσιεύσεων, αποθετηρίων ελεύθερης πρόσβασης ή μέσω δωρεάν λογισμικού ή λογισμικού ανοικτής πηγής.

Το κάθε έργο μπορεί να υλοποιηθεί είτε από επιχειρήσεις οι οποίες δύνανται να υλοποιήσουν τέτοιες δράσεις, είτε μέσω σύμβασης με ερευνητικούς φορείς, είτε με τα ερευνητικά τους τμήματα. Η διάρκεια των εγκεκριμένων επενδυτικών σχεδίων δεν μπορεί να υπερβαίνει τους είκοσι τέσσερις (24) μήνες, ενώ τουλάχιστον το 30% από τις εγκεκριμένες δαπάνες του εγκεκριμένου επιχορηγούμενου προϋπολογισμού θα πρέπει να έχουν πραγματοποιηθεί και να έχουν αποτελέσει αντικείμενο αιτήματος επαλήθευσης στο πρώτο έτος υλοποίησής της. Επισημαίνεται ότι η επιλεξιμότητα των δαπανών ξεκινά μετά την ημερομηνία υποβολής της πρότασης. Η υποβολή των προτάσεων αναμένεται να ξεκινήσει στις 15 Μαΐου 2018 και θα διαρκέσει έως τις 17 Ιουλίου 2018

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, της Μαίρης Πασπαλιάρη, στέλχος της ΑΜΒΙΟ Α.Ε., 12/5/2018]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΤΑ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΑ… ΓΕΦΥΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ

Οι νέες προσφυγές για το Ελληνικό και οι διαδοχικές «ενέδρες» που καλούνται να ξεπερνούν στα δικαστήρια τα μεγάλα έργα – Ανώτατοι δικαστικοί τονίζουν ότι για να σταματήσει η αέναη προσφυγή στη Δικαιοσύνη, πρέπει να γίνει συνταγματική αναθεώρηση

Οι ατέρμονες δικαστικές περιπέτειες, οι οποίες για χρόνια ταλαιπώρησαν την εμβληματική επένδυση τουριστικής ανάπτυξης στη Μεσσηνία, με το γνωστό πλέον σε όλους Οοςτα Navarino να θυμίζει για χρόνια της Άρτας το γεφύρι, δεν είναι η εξαίρεση για τις επενδύσεις και τα μεγάλα έργα στη χώρα μας.

Οι δυνατότητες που δίδονται από το σύνταγμα και τη νομοθεσία μας στους πολίτες να μπορούν να ζητούν έννομη προστασία προσφεύγοντας στα δικαστήρια, έχουν από χρόνια χρησιμοποιηθεί πάμπολλες φορές καταχρηστικά, τινάζοντας στον αέρα φιλόδοξα επενδυτικά σχέδια, καθυστερώντας και εμποδίζοντας άλλα και δημιουργώντας συνθήκες στασιμότητας για την πρόοδο ή την ολοκλήρωση μεγάλων, ακόμα και αναγκαίων, έργων.

Αυτές τις ημέρες το έργο επαναλαμβάνεται με τη βροχή των προσφυγών για την πολυσυζητημένη επένδυση στο παραλιακό μέτωπο της Αθήνας, την επένδυση στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού, η οποία έχει περάσει από πολλά εμπόδια για να φθάσει πλέον στη φάση εκείνη, που πρόκειται μελλοντικώς να αρχίσουν τα έργα.

Το Συμβούλιο της Επικράτειας, άλλωστε, πριν από δύο μήνες, έκρινε σε σχηματισμό Ολομέλειας λόγω της σοβαρότητας του έργου, το σύνολο των διατάξεων του Προεδρικού Διατάγματος που καθόρισε τα πάντα σχετικά με την επένδυση στο Ελληνικό, συνταγματικό και νόμιμο. Με μία γνωμοδότηση που αριθμούσε 111 σελίδες, οι ανώτατοι δικαστικοί πήραν μία προς μία όλες τις πτυχές του μεγαλεπήβολου έργου, που πρόκειται να δώσει πνοή στην Αττική και χιλιάδες θέσεις εργασίας και έκριναν, ότι οι όροι της δόμησης αλλά και κάθε πλευρά του είναι σύννομη και δεν προσκρούει ούτε παραβιάζει τα συνταγματικά όρια.

Το χρονικό

Και ενώ έτσι είχαν τα πράγματα, πριν από λίγες ημέρες, και πριν εκπνεύσει προθεσμία 60 ημερών, που δίνει ο νόμος από τότε που θα εκδοθεί η απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου για ένα προεδρικό διάταγμα, προκειμένου να προσβληθεί δικαστικά, εκατοντάδες πολίτες όμορων δήμων, φορείς, οικολογικές οργανώσεις ακόμα και ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων, προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικράτειας και πάλι ζητώντας να ακυρωθεί το Προεδρικό Διάταγμα για το Ελληνικό (!) το οποίο μόλις είχε κριθεί συνταγματικό και νόμιμο.

Μάλιστα, οι προσφυγές που έχουν ήδη ασκηθεί, ώς την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, είναι τρεις και καλύπτουν μεγάλο εύρος θεμάτων, καθώς οι κάτοικοι των περιοχών που έκαναν την πρώτη από αυτές, 507 τον αριθμό, ζητούν την ακύρωση της επένδυσης, διότι ούτε λίγο ούτε πολύ επικαλούνται υποβάθμιση και καταστροφή του περιβάλλοντας, αλλοίωση του χαρακτήρα της πρωτεύουσας, ενώ φθάνουν ώς το σημείο να ζητούν να μη γίνει, διότι οι ίδιοι πλήττονται από αυτήν καθώς εμποδίζεται η θέα που έχουν προς τη θάλασσα! Με άλλη προσφυγή, άλλοι κάτοικοι προβάλλουν θέματα προστασίας των δασών, επικαλούμενοι ότι ένα κομμάτι του Ελληνικού περί τα 200 στρέμματα είναι δάσος και πολλά άλλα.

Αυτές οι εξελίξεις, που εκ πρώτης όψεως εμφανίζονται αντιφατικές, βασίζονται σε δικαιώματα των πολιτών, τα οποία τους δίδουν το σύνταγμα και ο νόμος. Στο ερώτημα που ευλόγως προβάλλεται, μα πώς είναι δυνατόν το Προεδρικό Διάταγμα για το Ελληνικό να προσβάλλεται δικαστικά στο ΣτΕ, αφού το ίδιο το ανώτατο δικαστήριο το έκρινε νόμιμο και συνταγματικό, η απάντηση που δίδουν ανώτατοι δικαστικοί είναι πως αυτό προβλέπουν το σύνταγμα και ο νόμος.

Μάλιστα, ο πρώην πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικράτειας που διετέλεσε και πρωθυπουργός, Παναγιώτης Πικραμμένος, μας εξηγεί ότι αυτό γίνεται «διότι κατά την επεξεργασία ενός Προεδρικού Διατάγματος, το Δικαστήριο γνωμοδοτεί, δεν δικάζει επί της ουσίας και ως εκ τούτου ο πολίτης μπορεί στη συνέχεια να προσφύγει και να ζητήσει την ακύρωσή του».

Η καταχρηστική εφαρμογή αυτών των δικαιωμάτων από πολίτες και πάσης φύσεως φορείς, που έχει καθορίσει για χρόνια την πρόοδο επενδύσεων και μεγάλων έργων στη χώρα μας, είναι κάτι, που όπως τονίζουν ανώτατοι δικαστικοί, αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί, διότι για να αλλάξουν τα πράγματα και να σταματήσει η αέναη προσφυγή στη Δικαιοσύνη, πρέπει να γίνει συνταγματική αναθεώρηση.

Σε εκκρεμότητα

Ετσι, αν και το Προεδρικό Διάταγμα για το Ελληνικό κρίθηκε συνταγματικό και νόμιμο, το Συμβούλιο της Επικράτειας καλείται και πάλι, αυτή τη φορά στο πλαίσιο δίκης, να αποφανθεί για τη νομιμότητα του διατάγματος, το οποίο καθόρισε τους όρους αυτής της μεγάλης επένδυσης.

Οι προσφυγές για το Ελληνικό αναμένεται να εκδικαστούν προσεχώς, διατηρώντας εν ζωή την εκκρεμότητα και κρατώντας την επένδυση για κάποιο διάστημα ακόμα σε στασιμότητα (αν δεν ανακύψει και τίποτα άλλο).

Δικαστικές πηγές του Συμβουλίου της Επικράτειας, δήλωναν στην «Κ» ότι πρόκειται το ταχύτερο δυνατόν να προσδιοριστούν προς εκδίκαση αυτές οι προσφυγές και μάλιστα όλες μαζί, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο χρόνος για τη δικαστική τους εκκαθάριση και να επιλυθούν όλες οι αιτιάσεις που προβάλλονται σε μια προσπάθεια κάποτε η πολύπαθη επένδυση να ξεκινήσει.

Έργα που έγιναν δικαστικά σήριαλ

Οι δικαστικές περιπέτειες για την επένδυση στο Ελληνικό, σε μια χρονική συγκυρία που σηματοδοτεί την προσπάθεια της χώρας να βγει από παρατεταμένη οικονομική κρίση, ευτυχώς φαίνεται πως αντιμετωπίζονται από τους ανώτατους δικαστές στη λογική της συντομότερης δυνατής εκκαθάρισης. Όμως στο παρελθόν δεκάδες επενδύσεις «ταλαιπωρήθηκαν», επενδυτές υπέστησαν τα πάνδεινα με δικαστικές εκκρεμότητες διάρκειας, ενώ μεγάλα δημόσια έργα έμειναν στάσιμα για χρόνια, διότι όλο και κάποιος κάτοικος ή φορέας με οικολογικές, υπαρκτές ή ανύπαρκτες ευαισθησίες, έκανε μία προσφυγή.

Οι περιπτώσεις μεγάλων έργων, όπως η περιφερειακή του Υμηττού και η ζεύξη Ρίου-Αντιρρϊου, είναι χαρακτηριστικές των πολλών και αλλεπάλληλων προσφυγών που κατατέθηκαν γι’ αυτές στο Συμβούλιο της Επικράτειας. Οσο για την πολυσυζητημένη εκτροπή του Αχελώου, έργο αμφιλεγόμενο που δέχθηκε επικρίσεις, το ανώτατο δικαστήριο χρειάστηκε πάμπολλες φορές να κρίνει σωρεία θεμάτων και να εκδικάσει προσφυγές επί προσφυγών.

Αλλά και ιδιωτικές επενδύσεις, όπως σχέδια τουριστικής ανάπτυξης στην Κρήτη με τη Μονή Τοπλού, ή άλλες, όπως η κατασκευή μεγάλων εμπορικών κέντρων, δεινοπάθησαν από προσφυγές, ενώ η ανάπλαση του Βοτανικού είχε επίσης την ίδια τύχη. Τα ίδια έγιναν με την επένδυση εξόρυξης χρυσού στη Χαλκιδική και δεκάδες άλλες επενδύσεις που κρίθηκαν στις δικαστικές αίθουσες.

Ωστόσο η νομοθεσία που χρειάστηκε να φέρει η τότε κυβέρνηση, στις αρχές του 2000, για σύντομη ολοκλήρωση των ολυμπιακών έργων, βοήθησε να ξεπεραστούν οι χρονοβόρες δικαστικές διαδικασίες και να αντιμετωπιστούν οι καταχρηστικές πρακτικές άσκησης δικαιωμάτων που στόχο είχαν πολλές φορές, όπως απεδείχθη εκ των υστέρων, όχι την προστασία του περιβάλλοντος αλλά το μπλοκάρισμα ενός έργου στο όνομα μικρών ή μεγαλύτερων τοπικών ή άλλων συμφερόντων.

Βεβαίως, ανώτατοι δικαστικοί από το ΣτΕ τονίζουν, και σωστά, πως σε παρά πολλές περιπτώσεις προσφυγές πολιτών και φορέων «συμμάζεψαν» τα πράγματα σε έργα και επενδύσεις, όπου η προστασία του περιβάλλοντος στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 δεν αποτελούσε βασική πτυχή για την υλοποίησή τους, ακυρώνοντας καταστάσεις που αν είχαν γίνει, δεν θα είχαν σήμερα επιστροφή.

«Μπούλινγκ» σε επενδύσεις

Πάντως, στο σήμερα, όπου οι επενδύσεις είναι αναγκαίες παρά ποτέ, οι διαδικασίες για δικαστικό «μπούλινγκ» των επενδυτών θυμίζουν «μυγοσκοτώστρα», ενώ στο ΣτΕ πια κάνουν ό,τι μπορούν για να ελαχιστοποιήσουν τις συνέπειες της καταχρηστικής άσκησης δικαιωμάτων, κάνοντας χρήση ευχερειών που δίδει νόμος που ψηφίστηκε επί υπουργίας Μιλτιάδη Παπαϊωάννου. Ο νόμος αυτός δίδει τη δυνατότητα στον πρόεδρο του ΣτΕ να προσδιορίζει άμεσα προς εκδίκαση προσφυγές κατά μεγάλων επενδύσεων και μεγάλων έργων, κάτι που ήδη γίνεται.

Ωστόσο, ανώτατοι δικαστικοί που ξέρουν τι σημαίνει για μια επένδυση να μπλέξει και στα δικαστικά γρανάζια -διότι, ούτως ή άλλως, έχει τα εμπόδια της γραφειοκρατίας- τονίζουν πως «για να προχωρήσουν επενδύσεις και έργα χρειάζεται και πάλι ενεργοποίηση διατάξεων και διαδικασιών fast track».

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, της Ιωάννας Μάνδρου, 6/5/2018]

Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Η ΝΔ ΘΑ ΕΠΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ

Τη δέσμευσή του ότι η Νέα Δημοκρατία θα διαμορφώσει εκείνο το περιβάλλον, που θα ανοίξει το δρόμο της προσέλκυσης επενδύσεων, επανέλαβε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ολοκληρώνοντας τον κύκλο της διήμερης περιοδείας του στα Δωδεκάνησα.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που συμμετείχε στον επίσημο εορτασμό για την Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα, παρακολούθησε την παρέλαση και στη συνέχεια συνομίλησε με πολίτες,  επισκέφθηκε το χώρο του γκολφ στην Αφάντου, όπου ενώ είχε δρομολογηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας επένδυση ύψους 300 εκατομμυρίων ευρώ, αυτή βρίσκεται στον…αέρα.

“Η κυβέρνηση έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι έχει μεγάλη αλλεργία, αν όχι δυσανεξία, σε οποιουδήποτε είδους επένδυση. Το απέδειξε και στην περίπτωση της Αφάντου, που με πρωτοβουλία του υπουργείου Πολιτισμού κηρύχθηκε αρχαιολογική ζώνη, την ίδια μέρα που ετοιμαζόταν η ολοκλήρωση της εκχώρησης της έκτασης στους δύο επενδυτές. Είναι ξεκάθαρο ότι, με αυτές τις λογικές, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά. Αν θέλουμε πραγματικά μεγάλες επενδύσεις στρατηγικού χαρακτήρα, που θα αναβαθμίσουν το τουριστικό προϊόν της περιοχής και της επικράτειας συνολικά, θα πρέπει οι κανονισμοί να είναι ξεκάθαροι και να μην αλλάζουν. Δεσμευόμαστε ότι την επόμενη μέρα που θα γίνουμε κυβέρνηση, θα επανέλθει η κανονικότητα στον τρόπο υλοποίησης τέτοιου είδους επενδύσεων. Και δεν πρόκειται να ανεχτούμε εκ των υστέρων παρεμβάσεις από καμία υπηρεσία, οι οποίες τελικά έχουν ως μόνο γνώμονα να μην προχωρήσουν αυτές οι επενδύσεις”, τόνισε, στη δήλωσή του, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, 7/3/2018]

WALL STREET JOURNAL: H ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΗ ΞΕΝΩΝ ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ

Τη νέα οικονομική πραγματικότητα για τη χώρα μας, μετά και τη ψηφοφορία, στη Βουλή, το βράδυ της Δευτέρας, καταγράφει σε εκτενές ρεπορτάζ της η εφημερίδα Wall Street Journal, σε ανταπόκρισή της από την Αθήνα.

“Για την Ελλάδα, υπάρχει, τελικά, φως στο τούνελ”, σημειώνει χαρακτηριστικά η ανταποκρίτρια της εφημερίδας στην Αθήνα, Νεκταρία Σταμούλη, που εξηγεί ότι μετά από οκτώ χρόνια οικονομικής και πολιτικής αναταραχής, η χώρα βρίσκεται σε απόσταση βολής από την αποδέσμευσή της από τα μνημόνια. Μια κατάσταση που υπήρξε τραυματική για τους Έλληνες πολίτες, ενώ δημιούργησε και δυσάρεστες εντάσεις στην ευρωζώνη.

Στο ίδιο δημοσίευμα γίνεται μνεία των πρόσφατων δηλώσεων του Έλληνα πρωθυπουργού, στη Σύνοδο των ηγετών του ευρωπαϊκού Νότου και πώς, όπως είχε πει ο κ. Τσίπρας, η ευρωπαϊκή κρίση τελειώνει εκεί από όπου ξεκίνησε, στο Νότο. Τελειώνει ουσιαστικά και συμβολικά εκεί όπου ξεκίνησε, με την έξοδο της Ελλάδας (από τα μνημόνια) τον Αύγουστο του 2018, είχε τονίσει ο πρωθυπουργός.

Με αφορμή δε, την υπερψήφιση της πιο πρόσφατης δέσμης μέτρων –υποχρεώσεων από 154 βουλευτές, το βράδυ της Δευτέρας, στο ίδιο ρεπορτάζ επισημαίνεται ότι η ταχεία έγκριση του τελευταίου “πακέτου” μεταρρυθμίσεων ανοίγει το δρόμο για συνομιλίες σχετικά με την επόμενη μέρα και πώς η Αθήνα δεν θα εξαρτάται από τα “σωσίβια” των Ευρωπαίων και διεθνών πιστωτών.

Εκτίμηση της WSJ είναι ότι οι εν λόγω συζητήσεις θα ξεκινήσουν πιθανώς τον Απρίλιο στο πλαίσιο των εαρινών συναντήσεων του ΔΝΤ, ωστόσο τελική απόφαση δεν αναμένεται πριν από τον Ιούνιο.

Καλός οιωνός, το γεγονός ότι η Ευρώπη χαίρει της καλύτερης οικονομικής υγείας των τελευταίων χρόνων, αναφέρεται εξάλλου. Αλλά και η επιστροφή της ανάπτυξης στην Ελλάδα, πέρυσι μετά από σχεδόν μια δεκαετία ύφεσης. Επίσης, οι συνθήκες για επενδύσεις είναι περισσότερο ευνοϊκές, αλλά και η Ελλάδα θα πρέπει να κάνει περισσότερα για την προσέλκυση ξένων επενδυτών, σύμφωνα με το εν λόγω δημοσίευμα. Θετικό σήμα στέλνουν, την ίδια στιγμή, οι αποδόσεις του 10ετούς ομολόγου, που έχουν πέσει στα χαμηλότερα επίπεδα της δεκαετίας. Στην ανταπόκριση γίνεται, τέλος, αναφορά στη θέση του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, Γ. Στουρνάρα, για προληπτική πιστωτική γραμμή.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, από ΑΠΕ-ΜΠΕ, 16/1/2018]

 

Η ΑΛΑ ΚΑΡΤ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΤΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Ξαφνικά επανήλθε στο προσκήνιο η υπόθεση της ΣΕΚΑΠ. Η ιστορία είναι γνωστή. Ενα προ δεκαετίας πρόστιμο για λαθρεμπόριο τσιγάρων ύψους 38 εκατομμυρίων ευρώ έγινε, σύμφωνα με δικαστική απόφαση, απαιτητό από το Δημόσιο. Η σημερινή ιδιοκτησία ισχυρίζεται πως δεν είχε γνώση όταν αγόρασε την επιχείρηση και απειλεί να βάλει λουκέτο.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ είχε επιχειρήσει να σβήσει το πρόστιμο πέρσι την άνοιξη με τροπολογία, μόνο που η νυχτερινή διάταξη δεν προέβλεπε αναδρομική ισχύ. Τώρα, το Μαξίμου εμφανίζεται και πάλι έτοιμο να λύσει το πρόβλημα ώστε να μην κλείσει η επιχείρηση. Υπάρχει κάτι μεμπτό Μπορούν να γίνουν όλα με νόμιμο τρόπο Κι αν γίνουν όλα νόμιμα θα είναι και ηθικά;

ΥΠΑΡΧΟΥΝ πολλά ερωτήματα που δεν έχει απαντήσει το Μαξίμου γύρω από την υπόθεση. Αν δεν ήταν ιδιοκτήτης της ΣΕΚΑΠ ο Ιβάν Σαββίδης, ο οποίος στηρίζει την κυβέρνηση τόσο με τις επενδύσεις του όσο και με τα μέσα ενημέρωσης τα οποία διαθέτει, θα είχε δείξει το Μαξίμου την ίδια ευαισθησία Γιατί το Μαξίμου δεν ήταν ή δεν είναι το ίδιο ευαίσθητο σε αντίστοιχες περιπτώσεις επενδυτών, οι οποίοι όμως δεν είναι φιλικοί προς την κυβέρνηση Αν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευση και μια άλλη κυβέρνηση κατέθετε στα κρυφά τροπολογία για διαγραφή προστίμου ύψους 38 εκατομμυρίων ευρώ, τι θα ελεγε Μήπως θα κατήγγελλε διαπλοκή και ευνοϊκή μεταχείριση προς λαθρέμπορους Και τι γίνεται με εκείνο το βαπόρι με τα λαθραία τσιγάρα που πιάστηκε πριν από μήνες στην Κρήτη;

ΚΑΙ, ΑΛΗΘΕΙΑ, σε ποιο υπόγειο του Μαξίμου έχει κρυφτεί ο σύμβουλος του πρωθυπουργού Νίκος Καρανίκας Αυτός δεν έλεγε να πάνε «στα τσακίδια» οι επενδυτές των μεταλλείων της Χαλκιδικής, γιατί «εκβιάζουν με λουκέτο στην επιχείρηση»; Και γιατί ακόμα προσπαθούν να βάλουν λουκέτο στο Mega; Και γιατί πέρασαν τρία χρόνια στον «πάγο» οι επενδυτές του Ελληνικού; Το Μαξίμου ανακάλυψε δάσος και σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα στα τσιμέντα του παλαιού αεροδρομίου, μόνο και μόνο για να μην προχωρήσει το μεγαλύτερο επενδυτικό πρότζεκτ στην ιστορία της χώρας. Ενώ είναι βέβαιο πως αν δεν έθετε η τρόικα «κόκκινη γραμμή» το έργο δεν θα προχωρούσε ποτέ.

ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ να βγει από το κώμα η πραγματική οικονομία πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία. Ας αφήσουν το νόμος είναι το δίκιο του εργάτη ή το νόμος είναι το δίκιο του κολλητού επιχειρηματία ανάλογα με την περίσταση. Ας διαγραφεί το πρόστιμο της ΣΕΚΑΠ και ας σωθεί η επιχείρηση. Αλλά ας σταματήσει και το Μαξίμου να βάζει εμπόδια στις επενδύσεις και να υπερφορολογεί κάθε ιδιωτική πρωτοβουλία.

 

[ΠΗΓΗ: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, του Γιάννη Τσαπρούνη, 29/12/2017]

ΤΕΡΜΑ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

Με τα λόγια να μην χτίζουμε ανώγια και κατώγια… στις επενδύσεις, ετοιμάζεται να απαντήσει η αγορά στην κυβέρνηση και στον πολιτικό κόσμο απαιτώντας ισχυρή πολιτική βούληση.

Πέρα από τα στοιχεία, τις εκθέσεις και τις έρευνες του ΣΕΒ, του ΙΟΒΕ και άλλων Οργανισμών και φορέων των παραγωγικών τάξεων για την πορεία στις επενδύσεις και τις προβλέψεις του 2018, γίνεται έντονα αισθητή πλέον η δυσφορία των επιχειρήσεων καθώς το πολιτικό παιχνίδι συνεχίζεται με αυθαιρεσίες σε τομείς της οικονομίας, όπως οι επενδύσεις, οι εξαγωγές και οι επιχειρηματικές δράσεις.

Και μιλώντας για αυθαιρεσίες οι επιχειρηματίες αυτοί (ιδιαίτερα από γεωγραφικά διαμερίσματα της Βορείου Ελλάδος και της Αττικής) εννοούν την “εκμετάλλευση”, από την κυβέρνηση, κάποιον στατιστικών στοιχείων με κάποια κινητικότητα σε επενδύσεις (έτσι ακριβώς λένε) ως “δείκτες” δήθεν ανάπτυξης ή αναπτυξιακής προοπτικής της οικονομίας.

Αντίθετα, (προσθέτουν οι ίδιες επιχειρηματικές ομάδες) είναι ηλίου φαεινότερο… ότι οι μόνες επενδύσεις ουσίας που πραγματοποιήθηκαν μέσα στο 2017 είναι λίγο ως πολύ εκείνες που επιβάλλονται για εκσυγχρονισμό μηχανημάτων που πολλές φορές συνδέεται και με συρρίκνωση της παραγωγής.

Άλλες επενδύσεις, από εκείνες που πραγματικά εντάχθηκαν σε επιχειρησιακά προγράμματα του 2017 ή πρόκειται να ενταχθούν σε άλλα προγράμματα του 2018, αφορούν απλή συμπλήρωση μηχανημάτων ή χώρων αποθήκευσης και συσκευασίας που εντάσσονται σε φυσιολογικές και τρέχουσες ανάγκες της παραγωγικής διαδικασίας.

Το 80-90% των επενδύσεων που ολοκληρώθηκαν το 2017 και θα συμπληρωθούν και το 2018 συνδέονται και με υποχρεώσεις επιχειρήσεων προς τους αναπτυξιακούς νόμους που εντάχθηκαν μετά το 2005.

Σε καμία περίπτωση πάντως δεν συνδέονται με αλλαγή στο κλίμα της οικονομίας, με κίνητρο την δήθεν αναπτυξιακή πορεία στην χώρα ή την βεβαιότητα πως η οικονομία επιστρέφει στην κανονικότητα μέσα σε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.

Πρόθεση των επιχειρηματικών αυτών ομάδων είναι να προκαλέσουν “διάλογο ειλικρίνειας” (έτσι τον αποκαλούν) με την κυβέρνηση και τον πολιτικό κόσμο (προφανώς μέσα από περιφερειακές και (κυρίως) κλαδικές Οργανώσεις που ανήκουν) ,στο πλαίσιο του οποίου, προβάλλοντας τις ενστάσεις τους για πολιτικοποίηση ακόμη και των λιγοστών επενδυτικών κινήσεων θα υποστηρίξουν και τα εξής:

  • Όσο το πρόβλημα της οικονομίας παραμένει βαθιά πολιτικό και η οικονομία γίνεται μπαλάκι πινγκ-πονγκ στις πολιτικές αντιπαραθέσεις (μέσα στις προεκλογικές προετοιμασίες) ουδείς θα ρισκάρει κεφάλαια περισσότερα από εκείνα που επιτρέπει η σημερινή ,απαράδεκτη βεβαίως, τραπεζική και άλλη ρευστότητα.
  • Όσο το κράτος αφήνει ως τελευταίο κεφάλαιο προβληματισμού και παρεμβάσεων το επιχειρείν με συνέπεια την εμφανέστατη υποχώρηση  της νέας επιχειρηματικότητας η παλαιά επιχειρηματικότητα θα παραμείνει σε σκεπτικισμό και σοβαρές επιφυλάξεις.
  • Όσο δεν διαμορφώνεται ένα συναινετικό πολιτικό περιβάλλον περιφρούρησης της οικονομίας από την παρεμβατική κρατική πολιτική με στόχο την διασφάλιση πόρων για να μην γίνουν δημοσιονομικές περικοπές η αποεπένδυση και η αποβιομηχάνιση της χώρας θα μας απασχολεί τουλάχιστον μέχρι το 2030.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, του Γιώργου Κράλογλου, 26/12/2017]

ΚΥΝΗΓΙ ΜΑΓΙΣΣΩΝ ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

«Όταν αδυνατούμε να μετρήσουμε με κάποια στοιχειώδη (ή έστω σχετική) ακρίβεια πώς κινούνται οι επενδύσεις στη χώρα μας, πώς έχουμε την απαίτηση να προσελκύσουμε περαιτέρω επενδύσεις;»

Όσο η κυβερνητική αποτελεσματικότητα παραμένει χαμηλή, κάτι το οποίο φαίνεται και από τις συνεχόμενες κυβερνητικές παλινωδίες στο θέμα των εμβληματικών επενδύσεων στις Σκουριές ή στο Ελληνικό, τόσο θα απομακρύνεται το όποιο επενδυτικό boom στην Ελλάδα. Ο κ. Τσίπρας ίσως πιστεύει ότι το μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας είναι η έλλειψη «κοινωνικού μερίσματος» (sic) και για τον συγκεκριμένο λόγο στοχεύει σε υπερπλεονάσματα τα οποία μετά βαΐων και κλάδων διανέμει μέσω διαγγελμάτων στις οικονομικά ασθενέστερες τάξεις. Πόσο πολύ μου προξενεί εντύπωση ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί καπιταλιστικούς όρους (ήτοι το «μέρισμα») τους οποίους όμως…προσαρμόζει στην αριστερή της κοινωνική ιδεολογία! Με τον τρόπο αυτό όμως, δεν πρόκειται δυστυχώς να ενισχυθεί με βιώσιμο τρόπο η πολυπόθητη ανάπτυξη.

Περισσότερο ορθολογική πολιτική θα αποτελούσε η ενίσχυση των επενδύσεων, η οποία καθηλωμένη σήμερα στο 10,8% του ΑΕΠ, θα επιστρέψει (σύμφωνα με το ΔΝΤ) με ρυθμό χελώνας στα επίπεδα του 2011 (ήτοι 15,1%) μόνο το… 2022. (Δείτε εδώ). Πως λοιπόν θα μπορούσε η κυβέρνηση να συμβάλει στην αύξηση των επενδύσεων;

Ξεκινάμε από την οικονομική παραδοχή ότι οι επενδύσει (ως ποσοστό του ΑΕΠ) επηρεάζονται θετικά από τη βελτίωση του δείκτη κυβερνητικής αποτελεσματικότητας και αρνητικά τόσο από την αύξηση του συντελεστή φορολογίας των επιχειρήσεων όσο και από την αύξηση της επενδυτικής αβεβαιότητας (την οποία προσεγγίζουμε από τη διαφορά απόδοσης ή spread μεταξύ των 1 θετών ελληνικών και των αντίστοιχων γερμανικών ομολόγων).

Ο δείκτης κυβερνητικής αποτελεσματικότητας και τα spread

Ο δείκτης κυβερνητικής αποτελεσματικότητας (government effectiveness index), από τη βάση δεδομένων της World Bank, μας κατατάσσει, μεταξύ 215 κρατών, πολύ χαμηλότερα από τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνηε cos npos την ποιότητα των παρεχόμενων δημοσίων υπηρεσιών και τον βαθμό ανεξαρτησίας του κρατικού μηχανισμού από πολιτικές πιέσει. Ο δε συντελεστής φορολογίας των επιχειρήσεων, ευρισκόμενος στο 29% σήμερα (Δες εδώ) υπερβαίνει κατά 5 ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες τον μέσο όρο 35 χωρών του ΟΟΣΑ. Επιπλέον, το 10ετές spread, ευρισκόμενο σήμερα στο 4,03%, παραμένει 3 φορές μεγαλύτερο από εκείνο των υπόλοιπων χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Το δε spread (στο κόστος δανεισμού) μεταξύ των ελληνικών επιχειρήσεων και των επιχειρήσεων στην Ευρωζώνη, ευρισκόμενο στο 3,0% σήμερα, εξακολουθεί και επηρεάζεται τα μέγιστα από το spread μεταξύ των ελληνικών και γερμανικών κρατικών ομολόγων.

Για όσους δε πιστεύουν ότι η επιστροφή στην κανονικότητα θα οδηγήσει σε κατάρρευση του (κρατικού) spread, αναφέρω ότι εάν η κανονικότητα του κ. Τσίπρα «καλύπτει» και τα χρόνια παντοδυναμίας του… προσφάτως προσφιλούς του ηγέτη Ανδρέα Παπανδρέου, ο μέσος όρος του ελληνικού spread (από το 1981 μέχρι το 2007) ήταν κάπως υψηλότερος στο 4,4%.

Το ενδιαφέρον ερώτημα που δεν έχει όμως ακόμα απαντηθεί, είναι το ακόλουθο: ποιός παράγοντας συμβάλλει τα μέγιστα σε ενδεχόμενο επενδυτικό boom στη χώρα μας; Για να «αποκωδικοποιήσω» την επίδραση των προαναφερθέντων παραγόντων, εκφράζω τις εκτιμηθείσες οικονομετρικές επιδράσεις βάσει στατιστικών στοιχείων της τελευταίας 20ετίας σε «τυποποιημένους συντελεστές». Πρόκειται για μια στατιστική μέθοδο η οποία οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι επενδύσει στην Ελλάδα στηρίζονται κατά κύριο λόγο στη βελτίωση της κυβερνητικής αποτελεσματικότητας με περίπου διπλάσιο ειδικό βάρος σε σχέση με τη μείωση του συντελεστή φορολογίας των επιχειρήσεων και περίπου τριπλάσιο ειδικό βάρος σε σχέση με τη μείωση του επενδυτικού ρίσκου.

Για να μην επιδοθούμε σε… κυνήγι μαγισσών

Τι σημαίνουν από πρακτική άποψη τα παραπάνω προκειμένου να μην καταλήξουν… κυνήγι μαγισσών οι επενδύσεις;

  1. Όσο η κυβερνητική αποτελεσματικότητα παραμένει χαμηλή, κάτι το οποίο φαίνεται και από τις συνεχόμενες κυβερνητικές παλινωδίες στο θέμα των εμβληματικών επενδύσεων στις Σκουριές ή στο Ελληνικό, τόσο θα απομακρύνεται το όποιο επενδυτικό boom στην Ελλάδα.
  2. Αντί κοινωνικών μερισμάτων, τα οποία προφανώς επιτυγχάνονται και με την υπερφορολόγηση των ελληνικών επιχειρήσεων, καλό θα ήταν να μειωθεί (έστω και με αργούς ρυθμούς) ο συντελεστής φορολογίας των επιχειρήσεων σε επίπεδα συμβατά με τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ έτσι ώστε να αυξηθούν τα οικονομικά κίνητρα για επενδύσεις.
  3. Ίσως ο κος Τσίπρας να «επενδύει» στην αποκλιμάκωση του κρατικού spread μέσω αλλεπάλληλων πιλοτικών εξόδων στις διεθνείς αγορές. Όπως εξήγησα παραπάνω όμως, δυστυχώς η συγκεκριμένη μείωση του επενδυτικού ρίσκου διαθέτει πολύ μικρότερο ειδικό βάρος στις όποιες αποφάσεις των επίδοξων επενδυτών.

Σημειώνω επιπλέον ότι οι ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου (σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ) μειώθηκαν το τρίτο τρίμηνο του 2017 κατά 8,5% σε ετήσια βάση έναντι ετήσιας αύξησης κατά 1% το δεύτερο τρίμηνο του 2017. Και τούτο παρά το ότι, για το δεύτερο τρίμηνο του 2017, η ΕΛΣΤΑΤ είχε αρχικά εκτιμήσει αισθητή μείωση των ακαθάριστων επενδύσεων παγίου κεφαλαίου κατά 4,6%! Εδώ λοιπόν τίθεται επιτακτικά το ακόλουθο ερώτημα: Όταν αδυνατούμε να μετρήσουμε με κάποια στοιχειώδη (ή έστω σχετική) ακρίβεια το πως κινούνται οι επενδύσει στη χώρα μας, πως έχουμε την απαίτηση να προσελκύσουμε περαιτέρω επενδύσεις;

 

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΡ_ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ, του Κώστα Μήλα, καθηγητή και προέδρου του Ερευνητικού Τομέα στο Τμήμα Οικονομικών, Χρηματοοικονομικών και Λογιστικής, University of Liverpool, 17/12/2017]

ΧΑΡΙΤΣΗΣ: ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΕΝ “ΠΑΡΚΑΡΟΥΝ” ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΟΛΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΚΕΡΔΗ !!!

“Από τα μνημόνια βγαίνουμε οριστικά το ερχόμενο καλοκαίρι με την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος. Αυτό δεν είναι μία εκτίμηση της κυβέρνησης, είναι η δημόσια διατυπωμένη θέση κορυφαίων Ευρωπαίων αξιωματούχων, όπως και του ΔΝΤ. Στην ουσία όμως τώρα ξεκινά το μεγάλο στοίχημα. Το πώς δηλαδή θα διασφαλίσουμε ότι δεν θα ξαναζήσουμε μία κρίση σαν και αυτή. Και αυτό σχετίζεται με την ουσιαστική συζήτηση που αφορά την παραγωγική ανασυγκρότηση. Προς αυτή την κατεύθυνση συντονίζουμε όλα τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία. Για την ενίσχυση της βιομηχανίας, της μεταποίησης και της αγροδιατροφής, τη στήριξη της έρευνας και της καινοτομίας και της σύνδεσής τους με την παραγωγή, καθώς και την αύξηση των εξαγωγών”.

Αυτό σημείωσε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας Αλέξης Χαρίτσης σε συνέντευξή του στο Περιοδικό Epsilon7 ενώ υπογράμμισε ότι η παραγωγική ανασυγκρότηση δεν είναι υπόθεση μόνο της κυβέρνησης. “Απαιτεί τη συνεργασία όλων των κοινωνικών δυνάμεων, των παραγωγικών και αυτοδιοικητικών φορέων και κυρίως, την ενεργή συμμετοχή της κοινωνίας” τόνισε ο ίδιος και πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση αυτή τη συζήτηση την έχει ανοίξει πλατιά, μέσα από τα αναπτυξιακά συνέδρια σε κάθε μία από τις 13 περιφέρειες της χώρας.

Επενδύσεις

Σχετικά με το ενδιαφέρον των ξένων επενδυτών για τη χώρα μας σημείωσε ότι είναι έντονο ενώ αναφορικά με τους ισχυρισμούς της αντιπολίτευσης ότι υπάρχουν καθυστερήσεις και εμπόδια σε μεγάλες επενδύσεις, όπως στο Ελληνικό, την Χαλκιδική και τη Κασσιόπη ο κ. Χαρίτσης ανέφερε τα εξής: “Όλο το προηγούμενο διάστημα η ΝΔ κινδυνολογούσε προβλέποντας βύθιση της οικονομίας και δημοσιονομικό εκτροχιασμό. Όταν διαψεύστηκε οικτρά βρήκε νέο τροπάρι για τα δήθεν εμπόδια που θέτει η κυβέρνηση στις επενδύσεις. Πρόκειται για ένα ακόμη παράδειγμα fake news που αναπαράγεται από μέρος του τύπου για να δημιουργηθεί η εικονική πραγματικότητα μιας κυβέρνησης που διώχνει τις επενδύσεις. Η εικόνα αυτή απέχει παρασάγγας από την αλήθεια.

Στις περιπτώσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω ακολουθείται η νόμιμη διαδικασία που σχετίζεται με την προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας. Εντός μάλιστα του χρονοδιαγράμματος που έχει συμφωνηθεί με τους επενδυτές. Όπως δηλαδή γίνεται σε κάθε ευνομούμενο κράτος της Ευρώπης.

Το περιβάλλον και η πολιτιστική κληρονομιά είναι στοιχεία της ταυτότητας μας και δεν μπορούμε να τα αντιμετωπίζουμε ως εμπόδια. Όχι μόνο εμπόδια δεν είναι αλλά συνιστούν σημαντικά οικονομικά πλεονεκτήματα. Είναι αυτά που φέρνουν 30 εκατομμύρια τουρίστες τον χρόνο από όλον τον κόσμο και κάνουν τη χώρα μας ελκυστική για τους επενδυτές. Η προστασία και η ανάδειξή τους λοιπόν προσθέτει αξία στις ίδιες τις επενδύσεις”.

Ο αναπληρωτής υπουργός υπογράμμισε ότι υλοποιείται από την κυβέρνηση ένα ολοκληρωμένο αναπτυξιακό σχέδιο και διαμορφώνεται ένα σταθερό και διάφανο πλαίσιο με κοινούς κανόνες για όλους. “Αυτά είναι πράγματα που μας τα ζητούν όλοι οι σοβαροί επενδυτές” είπε ο ίδιος και συνέχισε: “πρακτικές που ήθελαν τις “επενδύσεις” να υλοποιούνται ανάλογα με την πρόσβαση τους στην πολιτική εξουσία ή χωρίς διάλογο με τις τοπικές κοινωνίες και παρακάμπτοντας την ισχύουσα νομοθεσία, δεν έχουν θέση στη δική μας λογική”.

Θέλουμε λοιπόν επενδύσεις, είπε ο κ. Χαρίτσης, που δημιουργούν νέες σταθερές και ποιοτικές θέσεις εργασίας, που παράγουν φορολογικά έσοδα για το κράτος και δεν “παρκάρουν” στο εξωτερικό – σε φορολογικούς παραδείσους – όλα τους τα κέρδη. Που μεταφέρουν, τέλος, τεχνογνωσία και δημιουργούν ένα παραγωγικό οικοσύστημα γύρω τους το οποίο αναβαθμίζει συνολικά τις τοπικές αναπτυξιακές δυνατότητες. “Αυτές τις επενδύσεις τις διευκολύνουμε με κάθε μέσο στη διάθεσή μας” τόνισε.

ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΜΠΛΟΓΚ: Γιατί έχω την αίσθηση πως ο κος Χαρίτσης εκτός από τον ονειρικό κόσμο που περιέγραψε, πως δηλαδή βγαίνουμε από τα μνημόνια το καλοκαίρι, πως υλοποιείται από την κυβέρνηση ένα ολοκληρωμένο αναπτυξιακό σχέδιο (!), πως το ενδιαφέρον των ξένων επενδυτών για τη χώρα μας είναι έντονο, φωτογράφιζε τις Σκουριές όταν δήλωνε πως για Ελληνικό, Κασσιόπη, Χαλκιδική, «ακολουθείται η νόμιμη διαδικασία που σχετίζεται με την προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας»; Και όταν είπε πως «θέλουμε επενδύσεις που δημιουργούν νέες σταθερές και ποιοτικές θέσεις εργασίας, που παράγουν φορολογικά έσοδα για το κράτος και δεν “παρκάρουν” στο εξωτερικό – σε φορολογικούς παραδείσους – όλα τους τα κέρδη. Που μεταφέρουν, τέλος, τεχνογνωσία και δημιουργούν ένα παραγωγικό οικοσύστημα γύρω τους το οποίο αναβαθμίζει συνολικά τις τοπικές αναπτυξιακές δυνατότητες. Αυτές τις επενδύσεις τις διευκολύνουμε με κάθε μέσο στη διάθεσή μας», γιατί η σκέψη μου πήγε αυτόματα στη διαιτησία; Ο κος Χαρίτσης υπονοεί δηλαδή πως οι επενδύσεις που καθυστερούν όπως οι Σκουριές, δεν πληρούν τα ανωτέρω;

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, από ΑΠΕ-ΜΠΕ, 8/12/2017]

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

Η προσέλκυση επενδύσεων, η πρόοδος που έχει καταγραφεί έως σήμερα σχετικά με την διαμόρφωση ενός φιλικού επενδυτικού κλίματος, το έργο ανάπλασης του Ελληνικού και βέβαια τα προβλήματα που ταλανίζουν τους επενδυτές βρέθηκαν στο επίκεντρο της ενότητας “Tο νέο παραγωγικό μοντέλο: πυλώνες και στρατηγική για την προσέλκυση επενδύσεων” του συνεδρίου του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου.

Αναλυτικά, ο υφυπουργός Ανάπτυξης Στέργιος Πιτσιόρλας ανέφερε ότι υπάρχει πολύ δύσκολος δρόμος για την ολοκλήρωση του προγράμματος. “Διατρέχουμε κίνδυνο όλοι να πούμε ότι ξεμπερδέψαμε με το πρόγραμμα, αλλά δεν έχουμε φτάσει στο σημείο αυτό. Το τελευταίο αυτό κομμάτι θα είναι και το πιο δύσκολο διότι αγγίζουμε θέματα σε σχέση με βαθιές και ριζωμένες συνήθειες. Το θέμα της ΔΕΗ είναι ταμπού. Αγγίζοντάς το προκαλούμε πολύ ισχυρές αντιδράσεις και αντιστάσεις. Ήταν πολύ σημαντικό γεγονός η επιτυχία που είχε η ανταλλαγή των ομολόγων την προηγούμενη εβδομάδα.”

Τόνισε ότι στόχος είναι το καλοκαίρι του 2018 η ολοκλήρωση και η έξοδος της οικονομίας από το πρόγραμμα. “Είχαμε ένα μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης που στηριζόταν υπέρμετρα στον δανεισμό, στις πολύ χαμηλές εξαγωγές και υψηλές εισαγωγές. Προέκυψε κρίση ανταγωνιστικότητας” σημείωσε.

Ανέφερε ακόμη ότι έχει καταγραφεί σημαντική πρόοδος στον τομέα των μεταφορών με ορόσημο την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ και την επικείμενη ολοκλήρωση της αποκρατικοποίηση του λιμανιού Θεσσαλονίκης.

Ο Οδυσσέας Αθανασίου, διευθύνων σύμβουλος της Lamda Development σημείωσε ότι ο τουρισμός, οι εξαγωγές και οι επενδύσεις αποτελούν τους τρεις βασικούς πυλώνες προκειμένου να αναστραφεί το επενδυτικό κλίμα στην Ελλάδα. Σημείωσε ότι η ελληνική οικονομία έχει ανάγκη από τη θεραπεία του σοκ και σημείωσε ότι η συνεισφορά της Lamda Development στην ελληνική οικονομία ανέρχεται σε 1,5 δισ. ευρώ.

Σχετικά με το Ελληνικό, ανέφερε πως θα προσελκύσει περίπου 1 εκατομμύριο τουρίστες, με μεγάλα οφέλη για όλη την Αττική. Η επένδυση θα υλοποιηθεί, όπως είπε, με απόλυτο σεβασμό στον περιβάλλον και την αρχαιολογική κληρονομία. “Θα είναι το μεγαλύτερο παραθαλάσσιο πάρκο παγκοσμίως. Σχεδιάζουμε 6 ουρανοξύστες που αντιστοιχούν σε 15 πολυκατοικίες, απελευθερώνοντας 25 στρέμματα γης” σημείωσε.

Ο Γιώργος Λινάτσας, διευθύνων σύμβουλος της Axia Ventures Group σημείωσε ότι δεν είναι βιώσιμος ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5%, ιδίως τη στιγμή που η Ελλάδα έχει λάβει μέτρα για το διπλάσιο πλεόνασμα. “Η χώρα το 2020 θα έχει πρωτογενές πλεόνασμα 6%. Χώρα με τόσο μεγάλο πλεόνασμα δεν μπορεί να εμφανίσει ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 3%, δεν υπάρχει πουθενά στη βιβλιογραφία” είπε.

Το πρόβλημα των κόκκινων δανείων, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, θα έπρεπε να είχε λυθεί πριν από πέντε χρόνια. Τόνισε ότι η Ελλάδα πάσχει από έλλειμμα εμπιστοσύνης και σταθερότητας και υπογράμμισε ότι η ελληνική οικονομία θα έπρεπε να εμφανίζει ρυθμούς ανάπτυξης 3-4% για μία δεκαετία, με τη χώρα να έχει ανάγκη από δεκάδες δισ. ευρώ ξένων και άμεσων επενδύσεων ώστε η ανάκαμψη να επιστρέψει.

Ο Σπύρος Σπυρόπουλος, Senior advisor της Oaktree Capital management ανέφερε ότι παρά την μακρά ύφεση, η χώρα έχει καταφέρει να προσελκύσει τμήμα των ξένων επενδύσεων, οι οποίες έχουν κατευθυνθεί, ως επί το πλείστον στη δευτερογενή αγορά. Ως αποτέλεσμα, όπως ανέφερε, οι επενδύσεις αυτές δεν έχουν αντανάκλαση στο ΑΕΠ.

Ο Αντώνης Κεραστάρης, διευθύνων σύμβουλος της Intralot ανέφερε ότι μιλώντας για επενδύσεις, το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι η μεγαλύτερη επένδυση των τελευταίων ετών, το Ελληνικό παραμένει μακέτα. “Δεν έχει επενδυθεί ούτε ένα ευρώ. Διότι ξαφνικά η αρχαιολογία βρήκε αρχαία στην έκταση όπου προσγειώνονταν αεροπλάνα. Κι επειδή ο δασάρχης είπε ότι υπάρχει δάσος” σημείωσε χαρακτηριστικά.

Η αργή απονομή της δικαιοσύνης, η εξυγίανση του τραπεζικού τομέα και η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης αποτελούν προαπαιτούμενα για την προσέλκυση επενδύσεων στη χώρα, όπως ανέφερε ο κ. Κεραστάρης.

Ο Aziz Francis, Managing director της Brook Lane Capital ανέφερε ότι το ρίσκο του Grexit εξακολουθεί να απασχολεί τους διεθνείς επενδυτές, παρότι αυτό έχει αποδυναμωθεί σημαντικά. Έκανε λόγο για την αναγκαιότητα δημιουργίας μίας task force με στόχο την ενθάρρυνση και επιτάχυνση των επενδύσεων.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, του Δ. Δελεβέγκου, 5/12/2017]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΕΠΕΝ∆ΥΣΕΙΣ Vs ΑΠΟΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ

820 εκ. ευρώ οι επενδυτικές ανακοινώσεις των Philip Morris Παπαστράτος, Lidl, Petrichor Capital Partners και Vodafone.

2.156 εκ. ευρώ απώλειες εσόδων από λουκέτα, αποχωρήσετε ελληνικών και ξένων ομίλων, καθυστερήσεις σε ιδιωτικοποιήσεις και μεγάλα πρότζεκτ όπως το Ελληνικό, προβλήματα στις Σκουριές.

Το ότι η χώρα μας θεωρείται μία από τις πλέον αφιλόξενες στην πραγματοποίηση επενδύσεων το γνωρίζαμε. Στην πρόσφατη έκθεση «Doing Business 2018» η Ελλάδα υποχώρησε κατά έξι θέσεις σε σχέση με πέρυσι, πέφτοντας στην 67η από την 61η που κατείχε το 2017 και ακόμα χαμηλότερα από την 58η θέση στην οποία βρισκόταν το 2015.

Σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση επιχειρεί μια επενδυτική αντεπίθεση και ο πρωθυπουργός και οι αρμόδιοι υπουργοί του μιλούν για βελτίωση του κλίματος, η σύγκριση των άμεσων πολυεθνικών – διεθνών τοποθετημένων κεφαλαίων και αυτών που έφυγαν την τελευταία περίοδο (2016-2017) οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δίκιο έχουν οι διεθνείς οργανισμοί που συχνά πυκνά εκφράζονται με ανησυχία για το μέλλον της χώρας ως προς την προσέλκυση ξένων κεφαλαίων και όχι η κυβέρνηση, η οποία μάλλον μπλοκάρει παρά ξεμπλοκάρει τις επενδυτικές διεθνείς προσπάθειες.

Το «business stories» σύγκρινε τα μεγάλα λουκέτα και τις αποχωρήσει ελληνικών και διεθνών ομίλων με τις σημαντικότερες τοποθετήσεις κεφαλαίων κατά την τελευταία χρονιά όπου η χώρα, υποτίθεται, έχει περάσει στην κανονικότητα. Παράλληλα μετρήσαμε τα λουκέτα ή τις αποχωρήσεις και τις αποεπενδύσεις που έγιναν το ίδιο διάστημα σε διεθνές πάντοτε επίπεδο. Η σύγκριση μάλλον δικαιώνει αυτούς που ανησυχούν παρά εκείνους που επιλέγουν να πανηγυρίζουν. Συγκεκριμένα, το 2016-2017 παρακολουθήσαμε επενδυτικές ανακοινώσεις εταιρειών όπως η Philip Morris Παπαστράτος, η Lidl, η Petrichor Capital Partners ή αυτών που τοποθετήθηκαν (αν και ακόμα δεν έγιναν) στο καθεστώς του fast track: η Μυκήναι Α.Ε. για την κατασκευή τουριστικής μονάδας στο νησί Σκορπιός και η Vodafone Eλλάδας για δίκτυα οπτικών ινών. Το σύνολο αυτών φτάνει τα 821 εκατ. ευρώ.

Την ίδια στιγμή, όμως, η αργοπορία πώλησης του ΔΕΣΦΑ (όφειλε να έχει ήδη πουληθεί όμως πολιτικά καθυστερεί), η καθυστέρηση στο Ελληνικό, τα προβλήματα με την Eldorado στις Σκουριές καθώς και τα λουκέτα της Πίτσος, της μονάδας Μαΐλλης στον Εβρο, της Franeri, θυγατρικής της Nestle, της εταιρείας ασφαλείας Πυρσός, της Softex και παλιότερα της ΦΑΓΕ μαζεύουν απώλειες επενδύσεων της τάξης των 2,156 δισ. ευρώ. Και τελικά, το ερώτημα είναι πως γίνεται μια χώρα που διψά για επενδύσεις όχι μόνο να μη φέρνει καινούριες, αλλά να έχει και απώλειες των παλιότερων.

Πώς έχουν τα πράγματα

Εξαιρώντας τη Fraport, καθώς η υπογραφή της έγκρισης της επένδυσης υπήρξε ξεκάθαρα έργο της περασμένης κυβέρνησης, η έγκριση της υπαγωγής δύο επενδύσεων συνολικού προϋπολογισμού 181,4 εκατ. ευρώ στο καθεστώς ταχείας αδειοδότησης στην οποία πρόσφατα προχώρησε η Διυπουργική Επιτροπή Στρατηγικών Επενδύσεων (ΔΕΣΕ), όσον αφορά την κατασκευή και λειτουργία πολυτελούς τουριστικής μονάδας στον Σκορπιό, προϋπολογισμού 120 εκατ. ευρώ, και την κατασκευή δικτύου οπτικών ινών νέας γενιάς σταθερής τηλεφωνίας (Next Generation Access – NGA) από τη Vodafone Ελλάδας, προϋπολογισμού 61,4 εκατ. ευρώ, ήταν θετικές ενέργειες. Ταυτόχρονα, με διεύρυνση του δικτύου των καταστημάτων της και μετεγκατάσταση των σημείων πώλησης στο κέντρο των μεγάλων πόλεων, τα οποία σήμερα βρίσκονται στα περίχωρα, μπαίνει η Lidl Hellas στο παιχνίδι του εντεινόμενου ανταγωνισμού στον κλάδο των σούπερ μάρκετ. Η εταιρεία το οικονομικό έτος 2018-2019 θα προβεί σε επενδύσεις ύψους 80-100 εκατ. ευρώ. Επίσης, η Petrichor Capital Partners προτίθεται να προχωρήσει στην Ελλάδα σε επενδύσεις ύψους 250 εκατ. ευρώ για την ανάπτυξη του δικτύου υδατοδρομίων και την αγορά στόλου αμφίβιων υδροπλάνων τα επόμενα δύο χρόνια. Αν και αυτή την επένδυση την τοποθετούμε «χαριστικά» σε αυτές που έρχονται, ήδη εκφράζονται αμφιβολίες για το κατά πόσο η κυβέρνηση και τα συναρμόδια υπουργεία θα παράσχουν βοήθεια για να προχωρήσει αυτή η προσπάθεια. Μια σημαντική επένδυση, πρωτοφανή για την τελευταία τριετία στην ελληνική οικονομία, ανακοίνωσε η Παπαστράτος, θυγατρική της Philip Morris international, η οποία προτίθεται να επενδύσει 300 εκατ. ευρώ για τη μετατροπή του εργοστασίου της στον Ασπρόπυργο σε μονάδα παραγωγής ράβδων καπνού για το 1QΟS, το καινοτόμο προϊόν της, δημιουργώντας έτσι 400 νέες θέσεις εργασίας.

Οι κακές ειδήσεις: χάνουμε κι αυτούς που έχουμε

Οι καλές ειδήσεις -δυστυχώς- δεν υπερισχύουν των επενδυτικά κακών. Η μονάδα της Πίτσος, που έδινε ανάσα σε 250 εργαζομένους και κοστολογείται ως συνολικό οικονομικό αποτύπωμα σε 200 εκατ. ευρώ, κλείνει λόγω της αδιαφορίας του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα να απαντήσει για ποιον λόγο δεν προχωρά τη συμφωνία Στουρνάρα για τις αποζημιώσεις της Siemens (είναι μέτοχος με 50% στο εν λόγω εργοστάσιο στην περιοχή του Ρέντη), ως απόρροια του γνωστού της σκανδάλου. Την ίδια ώρα όλοι γνωρίζουμε ότι σύννεφα πυκνώνουν στον ορίζοντα της Ελληνικός Χρυσός, μετά από πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες η μητρική καναδική εταιρεία Eldorado Gold προσανατολίζεται σε ριζική αλλαγή του επενδυτικού της πλάνου στην Ελλάδα. Να σημειωθεί ότι η Eldorado για το 2018 είχε προϋπολογίσει να δαπανήσει κεφάλαια άνω των 300 εκατ. δολαρίων, με στόχο την υλοποίηση του έργου στις Σκουριές, καθώς και άλλες δραστηριότητες. Ωστόσο, όπως όλα δείχνουν, το ποσό αυτό θα περιοριστεί κατά πολύ.

Ακόμη, οι υψηλές ζημίες και η πτώση της κατανάλωσης έθεσαν εκτός ανταγωνισμού το εργοστάσιο παγωτού στον Ταύρο, με την εταιρεία Froneri Hellas να γνωστοποιήσει την απόφασή της να προχωρήσει στη διακοπή λειτουργίας της μονάδας παραγωγής της. Η εταιρεία προχώρησε σε λουκέτο με απώλειες άνω των 100 εκατ. ευρώ για την αγορά.

Προ μηνών εξάλλου έκλεισε και το εργοστάσιο της Softex (Αθηναϊκή Χαρτοποιία) μετά την ανακοίνωση της πολυεθνικής εταιρείας Bolton Group με έδρα την Ιταλία (εκπροσωπείται στην Ελλάδα από την Bolton Hellas ΑΕΒΕ). Η Αθηναϊκή Χαρτοποιία αποτελούσε τη μεγαλύτερη ελληνική βιομηχανία χάρτου με 200 εργαζομένους και τζίρο 44,3 εκατ. ευρώ που πλέον χάνονται. Επίσης, η Μαΐλλης, που δραστηριοποιείται στον χώρο της κατασκευής ειδών βιομηχανικής συσκευασίας, είναι σχεδόν βέβαιο, σύμφωνα με πληροφορίες, ότι θα σταματήσει τη λειτουργία της και περίπου 60 οικογένειες θα βρεθούν στην ανεργία. Οι λόγοι; Η υψηλή φορολογία και οι μεγάλες αποστάσεις από τα αστικά κέντρα καθιστούν ασύμφορη τη διατήρηση της επιχείρησης στον Έβρο. Κάπως έτσι η εταιρεία θα μεταφέρει τις δραστηριότητές της στην Πολωνία, με απώλειες 65 εκατ. ευρώ για την Ελλάδα. Τα δυσβάσταχτα χρέη της μεγαλύτερης εταιρείας χρηματαποστολών στην Ελλάδα, της Πυρσός Α.Ε., ήταν ο βασικός λόγος για τον οποίο έβαλε λουκέτο, με αποτέλεσμα να μείνουν χωρίς εργασία πάνω από 700-800 άτομα. Η εταιρεία πραγματοποιούσε πωλήσεις κοντά στα 10 εκατ. ευρώ.

Απώλειες 1 δισ. ευρώ φέρνει η αργοπορία της έναρξης των εργασιών στο Ελληνικό και τη μείζονα επένδυση εδώ και τρία πλέον χρόνια. Το Ελληνικό αποτελεί μεγάλο στοίχημα για τη χώρα, όμως η κυβέρνηση κάθε τρεις και λίγο προβάλλει προσκόμματα, με αποτέλεσμα την πρόσφατη παρέμβαση του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας Οδυσσέα Αθανασίου, ο οποίος μίλησε για κόστος το οποίο ήδη υπάρχει λόγω της αργοπορίας και για ζημιά που συντελείται.

Επίσης, το λουκέτο της ΦΑΓΕ στη μονάδα της Φλώρινας προκάλεσε αποεπένδυση 37 εκατ. ευρώ στην Ελλάδα, τη στιγμή που η άρνηση Σκουρλέτη να προχωρήσει την πώληση του ΔΕΣΦΑ πέρυσι δεν απέφερε στα δημόσια ταμεία τα 400 εκατ. ευρώ που προσέφεραν οι Αζέροι της SOCAR για την απόκτηση του 66% της εταιρείας. Η χώρα, λοιπόν, στερείται αυτούς τους πόρους τη στιγμή που μισθοί και συντάξεις κόβονται.

Τέλος, σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, σκληρή επίθεση κατά της διοίκησης της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) εξαπέλυσε ο ΟΤΕ διά στόματος Μιχάλη Τσαμάζ. Ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ομίλου έκανε λόγο για εμπόδια και συνεχή προσκόμματα σε μια σειρά ζητημάτων, σημειώνοντας ότι με αυτό τον τρόπο αποθαρρύνονται οι επενδυτές.

 

[ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, του Δημήτρη Μαρκόπουλου, 3/12/2017]

Η ΧΙΜΑΙΡΑ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Τα μεγάλα ζητήματα που ανέκυψαν για μια ακόμη φορά με τις εμβληματικές επενδύσεις στο Ελληνικό και στα μεταλλεία της Χαλκιδικής καταδεικνύουν με τον πιο εμφατικό τρόπο τι καλούνται να αντιμετωπίσουν οι επενδυτές στην Ελλάδα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Το έργο στο Ελληνικό αποτελεί τη μεγαλύτερη επένδυση αστικής ανάπλασης στην Ευρώπη ύψους 8 δις ευρώ. Κατά τη διάρκεια κατασκευής του έργου θα δημιουργηθούν 10.000 θέσεις εργασίας, οι οποίος θα εκτιναχθούν κατόπιν της ολοκλήρωσής του στις 75.000, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες λειτουργίας του. Οι καθυστερήσεις όμως στο κλείσιμο όλων των εκκρεμοτήτων από την πλευρά του κράτους είναι τέτοιες, ώστε μόλις πριν από λίγες εβδομάδες ευρωπαίος αξιωματούχος αποκάλεσε την επένδυση «σύμβολο κακοδιαχείρισης και καθυστέρησης». Οι πρόσφατες αποφάσεις του Υπουργείου Πολιτισμού για την επιβολή νέων όρων στην υλοποίηση του έργου ώθησαν μάλιστα τον επενδυτή να αναρωτιέται αν αυτό είναι πλέον εφικτό.

Τα έργα στα μεταλλεία της Χαλκιδικής και στην Θράκη αφορούν μια επένδυση που υπερβαίνει τα 3 δις ευρώ, με προοπτική να αγγίξει τα 6 δις ευρώ. Έχει οδηγήσει στη δημιουργία 2.400 θέσεων εργασίας και αναμένεται η δημιουργία επιπλέον 1.200 θέσεων. Ο επενδυτής έχει μιλήσει κατά το παρελθόν για ασυνέπεια λόγων και πράξεων των στελεχών της κυβέρνησης, ιδίως για μεγάλες καθυστερήσεις στις αναγκαίες αδειοδοτήσεις. Έτσι, πριν από λίγες ημέρες ο επενδυτής ανακοίνωσε το πάγωμα των εργασιών στο μεταλλείο των Σκουριών.

Τα αναφερόμενα αποτελούν δύο μόνο χαρακτηριστικές περιπτώσεις, ανάμεσα σε πληθώρα άλλων. Η απόφαση για κλείσιμο μεγάλου εργοστασίου ηλεκτρικών συσκευών, η απόφαση για αποχώρηση μεγάλης εταιρίας αναφορικά με τη δραστηριότητα της στο ελαιόλαδο, σειρά επενδύσεων σε ακίνητη ιδιοκτησία, που αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα, είναι μερικές ακόμα περιπτώσεις μεγάλων δυσκολιών των επενδυτών που οδηγούν σε αποεπένδυση.

Εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε. Ουδείς είναι υπεράνω των ελληνικών νόμων. Η νομιμότητα πρέπει να τηρείται πάντα, έναντι παντός. Το μοναδικό φυσικό περιβάλλον της Χώρας μας και ο αρχαιολογικός πλούτος μας χρειάζεται σε κάθε περίπτωση να διαφυλαχτούν. Όμως η κρατική δράση πρέπει να αναπτύσσεται σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην έννομη τάξη μας και σε συμμόρφωση με τα συμφωνηθέντα στο πλαίσιο της εκάστοτε επένδυσης. Δυστυχώς, οι συμπεριφορές των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν κινούνται σε αυτή την κατεύθυνση. Αντίθετα, κυριαρχούν τα κούφια λόγια, οι σκόπιμες καθυστερήσεις και οι θεατρινισμοί, που μόνο βλάπτουν.

Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την εκτόξευση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών, το φρενάρισμα των μεταρρυθμίσεων και το στέγνωμα της αγοράς, έχουν οδηγήσει στην κατάρρευση των επενδύσεων στην Ελλάδα. Τα τελευταία δύο έτη κινούνται γύρω στο 11% του ΑΕΠ, όταν το 2007 βρίσκονταν περίπου στο 26% του ΑΕΠ. Το υποτιθέμενο ρεκόρ, κατά την Κυβέρνηση, των άμεσων ξένων επενδύσεων είναι ψευδές, δεδομένου ότι υπολογίζεται ως ποσοστό με βάση ένα ΑΕΠ εξαιρετικά εξασθενημένο λόγω της μακροχρόνιας κρίσης. Στην πραγματικότητα, σε απόλυτους όρους, οι άμεσες ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα το 2016 ήταν περίπου 50% λιγότερες σε σύγκριση με το 2008. Η Χώρα μας χρειάζεται επειγόντως νέες επενδύσεις ύψους 80 με 100 δις ευρώ, για να βγει από το τέλμα.

Δυστυχώς, αν δεν αλλάξει στάση η κυβέρνηση, οι επενδύσεις στην Ελλάδα οδηγούνται σε αδιέξοδο. Η Νέα Δημοκρατία θα τις βάλει στην ημερήσια διάταξη της οικονομίας μας, με τέσσερις προϋποθέσεις. Πρώτον, να γίνει η κυβερνητική αλλαγή. Οι επενδυτές φοβούνται και ανησυχούν από την επενδυτική αναξιοπιστία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Δεύτερον, χρειάζεται μείωση της φορολογίας και των ασφαλιστικών εισφορών. Αλλιώς πώς να επενδύσει κανείς; Τρίτον, να ενισχυθεί η ρευστότητα στην αγορά. Πώς αλλιώς θα βρεθούν τα αναγκαία κεφάλαια για επενδύσεις; Τέταρτον, να απλοποιηθούν οι αδειοδοτήσεις και να γίνει διαυγής χωροταξικός σχεδιασμός. Όσο αυτά δεν γίνονται πράξη, οι επενδύσεις και η ισχυρή οικονομική ανάπτυξη στην Ελλάδα θα παραμένουν χίμαιρες.

 

[Πηγή: ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ KONTRA NEWS, του Θεόδωρου Φορτσάκη, Βουλευτή Επικρατείας ΝΔ, Καθηγητή της Νομικής Σχολής Αθηνών και τ. Πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, 26/11/2017]

ΔΥΣΠΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: Δυσπιστία των επενδυτών για την Ελλάδα – τα αγκάθια που προβάλλουν και τα πρώτα συμπεράσματα

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή βάζει στο μικροσκόπιο την ελληνική οικονομία και πέρα από τα δημοσιονομικό, τους στόχους, τα προαπαιτούμενα και όλα όσα αποτελούν τον κάδο των μνημονίων και τις διαπραγματεύσεις επί της αξιολόγησης, διερευνά τις αναπτυξιακές προοπτικές της χώρας.

Το τέλος του μνημονίου με όποια συνέχεια κι αν έχει, άτυπη παράταση με νέα μέτρα ή χωρίς, απόλυτη κηδεμονία (ο στόχος για καθαρή έξοδο φαίνεται ανέφικτος) πρέπει να συνδυαστεί με την επιχείρηση ανάκαμψης της χώρας, η οποία έχει ένα και μόνο δρόμο: Τις επενδύσεις και την ανάπτυξη.

Στο πλαίσιο αυτό, σύμφωνα με υψηλόβαθμο αξιωματούχο της Κομισιόν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προχώρησε σε μια έρευνα τομή. Απευθύνθηκε στη διεθνή επιχειρηματική κοινότητα, μέσω ειδικών συνεργατών της κυρίως σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες με το ευθύ ερώτημα: «Θεωρείτε ότι θα μπορούσατε να επενδύσετε στην Ελλάδα;».

Διαχωρισμός

Η έρευνα που ενδέχεται σε μεταγενέστερο χρόνο να δημοσιοποιηθεί, σύμφωνα με την ίδια πηγή είναι εξαιρετικά αρνητική ως προς τα συμπεράσματά της. Αν και υπάρχουν περιπτώσεις όπου γίνεται «διαχωρισμός» επί των επενδύσεων και γενικά υπάρχει μια άλλη προσέγγιση σε ό,τι αφορά τις «ευκαιρίες». Τις distress καταστάσεις.

Ακόμα και οι Γάλλοι, αλλά και οι Γερμανοί που έχουν παρουσία στη χώρα μας και έλαβαν μέρος στα «επιχειρηματικά» ταξίδια, που είχαν και πολιτικό μανδύα, είναι επιφυλακτικοί. Στα γενικά συμπεράσματα προκύπτει ότι «η χώρα δεν δείχνει φιλική προς τις επενδύσεις» ότι «η κυβέρνηση επί της ουσίας δεν αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο αναλαμβάνεται και υποδέχεται τις ξένες επενδύσεις».

Τα παραδείγματα του Ελληνικού και της Eldorado «έστειλαν» αρνητικά μηνύματα στη διεθνή επιχειρηματική κοινότητα και αυτό καταγράφτηκε. Πολλοί εν δυνάμει επενδυτές μάλιστα, σχολιάζοντας τις δύο αυτές υποθέσεις «στάθηκαν» στα εμπόδια που δημιουργούνται, στις παλινδρομήσεις, αλλά και στο γεγονός ότι το project του Ελληνικού βρισκόταν στα προαπαιτούμενα των δανειστών και ακόμα… ταλαιπωρείται.

Για τις αποκρατικοποιήσεις η αίσθηση–συμπέρασμα που δημιουργείται είναι ότι αποτελούν ένα ξεχωριστό κεφάλαιο, στο οποίο δυνητικά δίνεται η δυνατότητα συμμετοχής, «λόγω συμφέρουσας τιμής» και προοπτικών, αλλά και πάλι η δυσπιστία και οι ρυθμοί που «επιβάλλουν» την γραφειοκρατία, αλλά και κάποιες άλλες «μεθοδεύσεις» υψώνουν τείχη. Άλλωστε ο στόχος για τα έσοδα από τη συγκεκριμένη δεξαμενή για τέταρτη συνεχή χρονιά δεν επιτυγχάνεται παρά το γεγονός ότι έχει αναδιαρθρωθεί προς τα κάτω δύο φορές.

Τα capital controls

Πολλές ευρωπαϊκές επιχειρήσεις έκαναν λόγο για την εικόνα του τραπεζικού συστήματος της χώρας και την ύπαρξη των capital controls.

«Γεγονός αποτελεί ότι κανείς σοβαρός επενδυτής δεν θα σκεφτεί να φέρει μεγάλα ποσά για τοποθέτηση σε μια χώρα όπου υπάρχει έλεγχος κεφαλαίων εδώ και δυόμιση χρόνια» επισημαίνεται με σκεπτικισμό από την πλευρά των Βρυξελλών.

Εμμέσως οι θεσμοί αντιλαμβάνονται ότι η ζημιά που έχει υποστεί η ελληνική οικονομία από αυτό το ιδιότυπο καθεστώς είναι μεγαλύτερη απ’ όσο πιστεύεται ακόμα και στην Φρανκφούρτη.

Στο στρατόπεδο των θεσμών καταλαβαίνουν, αν και δεν το ομολογούν δημοσίως, ότι υπό αυτές τις συνθήκες ο στόχος της ανάπτυξης μπορεί το 2018 να φτάσει στο 2,5% (αναθεωρήθηκαν οι προβλέψεις για το 2017, 1,6% ανάπτυξη αντί 2,1% που είχε «βγει» την άνοιξη), αλλά από το 2019 και μετά η πορεία θα είναι καθοδική.

Τα κύρια σημεία, πέρα από την αλλαγή πολιτικής για τις επενδύσεις επικεντρώνουν στην πολιτική σταθερότητα στη χώρα, την αλλαγή του «μίγματος» της φορολόγησης και τα κίνητρα που πρέπει να δοθούν σε ό,τι αφορά τις πραγματικές επενδύσεις. Τις παραγωγικές.

 

[ΠΗΓΗ: DEAL NEWS, 24/11/2017]