Tag Archives: εξορύξεις

ΛΑΤΟΜΕΙΑ ΚΑΙ ΟΡΥΧΕΙΑ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΣΕ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ ΚΑΙ ΧΩΡΟΥΣ ΑΝΑΨΥΧΗΣ – ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

[Ορυχείο Μήλου  πριν και μετά τις εργασίες αποκατάστασης]

Μεγάλο μέρος του πληθυσμού της χώρας μας αντιδρά στην εξορυκτική δραστηριότητα επηρεαζόμενο από τις επιφανειακές εκσκαφές που βλέπει δεξιά και αριστερά κατά το πέρασμα του από επαρχιακές οδούς. Οι περισσότεροι αντιδρώντες δεν γνωρίζουν ότι οι παλαιές αυτές εκσκαφές έχουν εγκαταλειφθεί και πολλές φορές έχουν καταλήξει να είναι χωματερές λόγω της αδιαφορίας της πολιτείας. Μέχρι να ψηφιστεί ο Νόμος 998/1979 όλοι οι εξορύσσοντες μεταλλευτικά ή λατομικά ορυκτά κατέβαλλαν στην Πολιτεία τέλος ώστε αυτή με την σειρά της να αποκαταστήσει τους χώρους αυτούς, πράγμα φυσικά που δεν έγινε ποτέ διότι τα χρήματα που κατέβαλλαν οι εξορύκτες κάλυπταν άλλες ανάγκες του Κράτους. Μετά από την ψήφιση του Ν 998/1979 η υποχρέωση της αποκατάστασης πέρασε στους εκμεταλλευτές και έτσι σταμάτησε το καθεστώς να μην αποκαθίστανται οι χώροι όπου είχαν γίνει εξορύξεις. Βέβαια ότι είχε μείνει από το παρελθόν χωρίς αποκατάσταση συνέχιζε να βγάζει μάτι και να το χρεώνεται η μεταλλευτική η λατομική δραστηριότητα χωρίς όμως να ευθύνεται αυτή.

Σήμερα σε πολλές περιοχές πλέον βλέπουμε τις πιο πρόσφατες εκμεταλλεύσεις να είναι αποκατεστημένες σε αντίθεση με τις παλαιότερες που συνεχίζουν να δημιουργούν την άσχημη εντύπωση και να μην βλέπουμε κάποια προσπάθεια βελτίωσης της εικόνας τους.

Ξεκινώντας με τα παραπάνω δεδομένα θα ήθελα να παραθέσω κάποιες καλές πρακτικές που μπορούν να εφαρμοστούν και οι χώροι αυτοί από αποκρουστικοί να γίνουν πιο παρουσιάσιμοι η πιο χρήσιμοι. Τέτοια πολλά παραδείγματα βλέπουμε στο εξωτερικό αλλά και στην χώρα μας σε περιορισμένη όμως έκταση.

Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσονται με γοργό ρυθμό τα φωτοβολταϊκά πάρκα και μάλιστα πολλές φορές εγκαθίστανται και αχρηστεύουν χώρους παραγωγικότατους. Μια καλή πρακτική θα ήταν στον αιτούντα άδεια εγκατάστασης φωτοβολταϊκών σε κάποιο χωράφι του, να του επιβαλλόταν να εγκαταστήσει αυτά σε κάποιο κοντινό λατομείο με νότια έκθεση και μάλιστα με έναν τέτοιο αρχιτεκτονικό σχεδιασμό που και το παλαιό λατομείο να κρυφτεί και το παραγωγικό χωράφι να μην αχρηστευτεί. Μάλιστα σε αυτές τις περιπτώσεις θα μπορούσαν να δίδονται και κίνητρα ώστε η επένδυση να γίνεται πιο ελκυστική.

[Εκθεσιακό κέντρο πάρκου αναψυχής Πτολεμαΐδα]

Στην χώρα μας βλέπουμε ότι η ΔΕΗ στα εξοφλημένα ορυχεία της έχει δημιουργήσει λίμνες με αποτέλεσμα στα σημεία αυτά να δημιουργούνται υγροβιότοποι πολύ πιο όμορφοι ακόμα και από το αρχικό στάδιο πριν από την εκμετάλλευση του λιγνίτη.

[Κατασκευή υπερπολυτελούς ξενοδοχείου σε παλιό λατομείο στην Κίνα]

Στο εξωτερικό βλέπουμε σε χώρους εκμεταλλεύσεων να έχουν κατασκευαστεί ολόκληρες ξενοδοχειακές μονάδες δημιουργώντας έναν άλλο πόλο έλξης θεματικού τουρισμού.

[Το αλατωρυχείο Wieliczka στην Πολωνία μετατρέπεται σε χώρο δεξιώσεων]

Στις υπόγειες στοές που, υπάρχουν στα διάφορα σημεία της χώρας, εκτός του θεματικού τουρισμού που μπορεί να δημιουργηθεί όπως έχει γίνει στην Φωκίδα (vagoneto) και στην Αυστρία στο Τιρόλο, είναι δυνατόν οι υπόγειες στοές να χρησιμοποιηθούν επωφελώς και με άλλο τρόπο.

[Το κελάρι κρασιού Cricova στη Μολδαβία σε πρώην ορυχείο ασβεστίτη]

Στις υπόγειες στοές οι θερμοκρασίες χειμώνα καλοκαίρι είναι σταθερές και στη χώρα μας η θερμοκρασία που επικρατεί σε αυτές είναι γύρω στους 10 βαθμούς Κελσίου, τι το οικονομικότερο να κατασκευαστούν εντός αυτών ψυγεία για διατήρηση τροφίμων μια και οι ενεργειακές ανάγκες για μείωση της θερμοκρασίας θα είναι ελάχιστες σε σχέση με άλλα ψυγεία που βρίσκονται στην επιφάνεια του εδάφους. Επίσης στις σκοτεινές στοές αυτές λόγω του ότι η υγρασία είναι αυξημένη οι συνθήκες παραγωγής μανιταριών είναι ιδανικές. Άλλη μία ωφέλιμη χρήση είναι η αποθήκευση σε αυτές υγρών καυσίμων, φυσικά μετά από την κατασκευή των αναγκαίων έργων για τον σκοπό αυτό.

Βέβαια για να γίνουν όλα αυτά ιδίως στις υπόγειες στοές θα πρέπει να προσαρμοστεί το Νομικό Πλαίσιο και να δοθούν κίνητρα ώστε ένα κεφάλαιο που υπάρχει να συνεχίσει να παράγει και να αποδίδει πρόσθετους καρπούς.

[ΠΗΓΗ: oryktosploutos.net, του Μάνθου Κωνσταντινίδη, Γενικού Γραμματέα του ΣΜΕ από www.huffingtonpost.gr, 4/3/2018]

ΣΕ ΑΝΟΔΙΚΗ ΤΡΟΧΙΑ Ο ΚΛΑΔΟΣ ΕΞΟΡΥΞΗΣ

Σημαντική είναι η συμβολή του εξορυκτικού κλάδου στην ανάπτυξη της βιομηχανίας, όπως δείχνουν τα στοιχεία σχετικά με τη βιομηχανική παραγωγή και ης εξαγωγικές επιδόσεις. Όπως τόνισε σ γενικός διευθυντής του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ) Χρήστος Καβαλόπουλος. στο πλαίσιο διεθνούς συνεδρίου με θέμα «Προκλήσεις και ευκαιρίες της ελληνικής βιομηχανίας πρώτων υλών», η δραστηριότητα που είναι επικεντρωμένη στους μεταλλευτικούς πόρους είναι παραδοσιακά βασικός οδηγός της οικονομικής ανάπτυξης μέσω του εμπορίου και της καινοτομίας, της απασχόλησης σε αστικά κέντρα αλλά κυρίως στην περιφέρεια, του εμπορίου και τελικά του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος για την ελληνική οικονομία.

Ειδικότερα, ο κ. Καβαλόπουλος αναφέρθηκε στη σημαντική ανάπτυξη για όγδοο συνεχή μήνα που κατέγραψε ο κύκλος εργασιών της ελληνικής βιομηχανίας τον Ιούνιο (+8,1%) σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μήνα του 2016, λόγω των εξαγωγών στη διεθνή αγορά. Η αύξηση αυτή οφείλεται στην αύξηση κατά 17,2% των πωλήσεων στο εξωτερικό και μόλις 2,3% στην εγχώρια αγορά. Η αύξηση του κύκλου εργασιών της εξορυκτικής βιομηχανίας οφείλεται κυρίως σε βιομηχανικά ορυκτά και μάρμαρα.

Όπως σημειώθηκε, η ελληνική εξορυκτική βιομηχανία συνεχίζει και επιβιώνει απασχολώντας άμεσα 20.000 άτομα και 80.000 έμμεσα. Η αξία της συνολικής παραγωγής το 2016 ήταν στα 2,3 δισ. ευρώ. Ο κλάδος εξορύσσει πάνω από τριάντα διαφορετικά είδη ορυκτών, δέκα εκ των οποίων σε ποσότητα άνω των 300.000 τόνων /χρόνο. Σε σχέση με την εξωστρέφεια, η μισή ποσότητα των πωλήσεων κατευθύνεται εκτός Ελλάδος και ο κλάδος αποτελεί το 5% των ελληνικών εξαγωγών. Μέχρι το 2019 οι επενδύσεις των μελών του ΣΜΕ υπολογίζονται να φτάσουν το 1,7 δισ. ευρώ.

Σύμφωνα με τον ΣΜΕ, οι κρίσιμοι παράγοντες που θα δώσουν προοπτική και νέα ώθηση στις επιχειρήσεις του χώρου είναι η εφαρμογή εθνικής πολιτικής ορυκτών πόρων, η εκπόνηση ειδικού χωροταξικού για τις ορυκτές πρώτες ύλες, η περιβαλλοντική αδειοδότηση, η ενίσχυση ελεγκτικών και εγκριτικών υπηρεσιών, καθώς επίσης και η ενεργοποίηση μηχανισμών και κινήτρων για επενδύσεις.

 

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, της Λέττας Καλαμαρά, 27/10/2017]

ΑΝΟΔΙΚΑ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΟΙ ΤΙΜΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΥ ΣΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

Μεγαλύτερη η συμμετοχή του δείκτη εξόρυξης μεταλλευμάτων στην αύξηση του δείκτη τιμών παραγωγού εξωτερικής αγοράς.

Αύξηση 3% καταγράφηκε τον Ιούλιο στον δείκτη ημών παραγώγου στη βιομηχανία σε σχέση με τον αντίστοιχο περσινό μήνα. Τον Ιούλιο του 2016 είχε παρατηρηθεί μείωση 7,3% συγκριτικά με τον Ιούλιο του 2015, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που ανακοίνωσε η Ελληνική Στατιστική Αρχή. Συγκριτικά με τον Ιούνιο, ο ίδιος δείκτης παρουσίασε αύξηση 0,4% έναντι μείωσης 1,2% που σημειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση των δεικτών του 2016. Ο μέσος γενικός δείκτης κατά το δωδεκάμηνο Αυγούστου 2016 Ιουλίου 2017 παρουσίασε αύξηση 3,3% σε σχέση με το δωδεκάμηνο Αυγούστου 2015 Ιουλίου 2016. Η θετική μεταβολή του 3% που καταγράφηκε από την ΕΛΣΤΑΤ τον φετινό Ιούλιο αποδίδεται στις ακόλουθες επιμέρους μεταβολές:

  1. Στην αύξηση του δείκτη τιμών παραγωγού εγχώριας αγοράς κατά 2,4%,
  2. Στην αύξηση του δείκτη τιμών παραγωγού εξωτερικής αγοράς κατά 5,1%. n οποία με τη σειρά της προήλθε από τις ακόλουθες επιμέρους μεταβολές:
  • Την αύξηση του δείκτη εξόρυξης μεταλλευμάτων κατά 14,7%.
  • Την αύξηση του δείκτη παραγωγής οπτάνθρακα και προϊόντων διύλισης πετρελαίου κατά 10,6%.
  • Την αύξηση του δείκτη κατασκευής ηλεκτρολογικού εξοπλισμού κατά 5,6%.
  • Την αύξηση του δείκτη βιομηχανίας τροφίμων κατά 5,4%.
  • Την αύξηση του δείκτη παραγωγής βασικών μετάλλων κατά 3,6%.
  • Την αύξηση του δείκτη κατασκευής μεταλλικών προϊόντων, με εξαίρεση τα μηχανήματα και τα είδη εξοπλισμού, κατά 3,2%.
  • Την αύξηση του δείκτη παραγωγής χημικών ουσιών και προϊόντων κατά 1,9%.
  • Την αύξηση του δείκτη κατασκευής προϊόντων από ελαστικό και πλαστικές ύλες κατά 1,2%.

Στον αντίποδα, μείωση υπήρξε στον δείκτη ποτοποιίας (κατά 3%) και στον δείκτη παραγωγής βασικών φαρμακευτικών προϊόντων και φαρμακευτικών σκευασμάτων (κατά 3.6%).

«ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΜΑΡΜΑΡΑ». ΜΙΑ ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΜΕ ΚΕΡΔΟΦΟΡΙΑ

 

factory-marmodom-640x400Η εταιρία ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΜΑΡΜΑΡΑ δεν είναι μία τυχαία επιχείρηση, αλλά μία μονάδα που ασχολείται με ένα αντικείμενο, το μάρμαρο, το οποίο πουλάει στο εξωτερικό και, μάλιστα, με τεράστιο κέρδος. Σε αυτό επένδυσε όλα αυτά τα χρόνια και αυτό μοσχοπουλάει στις αγορές της Μέσης Ανατολής και της Ασίας, με εμπορικό σύνθημα Welcome to a World of White (καλώς ήρθατε στον κόσμο του λευκού), για να δείξει την ειδίκευση της και την υπεροχή της στο λευκό μάρμαρο. Σύμφωνα με πληροφορίες, η εταιρία, που εδρεύει στη Δράμα και παραμένει κερδοφόρα και στα οκτώ χρόνια της κρίσης, πολιορκείται , εδώ και καιρό, από υποψήφιους μνηστήρες. Έχουν ενδιαφερθεί γι’ αυτήν ορισμένα διεθνή funds, αλλά και ξένες επιχειρήσεις. Μάλιστα, μία εξ’ αυτών, αραβικών συμφερόντων, φέρεται να έχει εκδηλώσει το πιο θερμό ενδιαφέρον για την ελληνική εταιρία.

Ούτε κουβέντα…

Πάντως, είναι κοινό μυστικό ότι οι όποιες συζητήσεις δεν οδηγούν πάντα σε μία επιχειρηματική συμφωνία. Γι’ αυτό και από πλευράς της Κυριακίδης , δε γίνεται καμία αναφορά για τη φυγή από το Χρηματιστήριο και την επόμενη ημέρα . Επιπλέον, η προαιρετική δημόσια πρόταση που ανακοινώθηκε, αποσκοπεί στο να συγκεντρωθεί, τουλάχιστον, το 90% των μετοχών στη θυγατρική Αντίοχος , που ανήκει κατά 100% στον Ηλία Κυριακίδη. Ενός εκ των 16 προσώπων, στον έλεγχο των οποίων βρίσκεται το 80,2% της εταιρίας. Τα μέλη της οικογένειας Κυριακίδη κατέχουν περί το 54%, ενώ τα υπόλοιπα ποσοστά είναι διάσπαρτα σε μέλη άλλων τριών οικογενειών (Καλλιονίδη, Ζαμανόπουλου, Κονδύλη).

Η μετοχή

Αξίζει να σημειώσουμε ότι η πρόταση προς τους μετόχους μειοψηφίας γίνεται στα 4,02 ευρώ, με συνέπεια η Κυριακίδης να βγαίνει από το Χρηματιστήριο με αποτίμηση 93,6 εκατ. ευρώ που αντιστοιχεί στο 178,3% της καθαρής της θέσης (52,5 εκατ. ευρώ). Από την αρχή της κρίσης, στα τέλη του 2008 έως τώρα, η μετοχή έχει ενισχυθεί κατά 1.281%, ενώ, μαζί με τα μερίσματα η συνολική απόδοση εκτοξεύεται στο 1.510%.

Κερδοφορία

Η Κυριακίδης έχει 29 εκατ. ευρώ στο ταμείο, μόλις 1,3 εκατ. ευρώ δάνεια, ενώ αποτιμά τα περιουσιακά της στοιχεία στα 88,1 εκατ. ευρώ. Σε ό,τι αφορά τις πωλήσεις, το 73,1% προέρχεται από το εξωτερικό, ενώ η συνεχής κερδοφορία, στα χρόνια από το 2008 έως και το 2016, ανέρχεται, αθροιστικά, στα περίπου 50 εκατ. ευρώ, στοιχεία σαφώς ελκυστικά για τους υποψήφιους επενδυτές. Το κόστος για να αγοραστούν όλες οι μετοχές της μειοψηφίας είναι 18,5 εκατ. ευρώ και είναι θέμα χρόνου να δούμε κατά πόσο θα υπάρξει mega deal μεταξύ της Κυριακίδης και των ξένων «πολιορκητών».

[ΠΗΓΗ: FINANCE & MARKETS VOICE, του Θάνου Ξυδόπουλου, 23/02/2017

1 ΔΙΣ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΕΞΟΡΥΞΕΩΝ ΣΤΙΣ ΕΞΑΓΩΓΕΣ

fa7286b2ade846c88d115260b65fb917Μεταλλευτικές εταιρείες: Πυλώνας ανάπτυξης η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου, σύμφωνα με την πλειονότητα των πολιτών. Η αντίληψη των Ελλήνων πολιτών για την αξιοποίηση των ορυκτών πόρων της χώρας: 85,9% θεωρούν ότι π αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την ανάπτυξη της οικονομίας, 87,7% τάσσονται υπέρ των επενδύσεων σε μεταλλεία, ορυχεία, λατομεία υπό τον όρο άτι τηρούνται οι περιβαλλοντικοί όροι, 79,6% εκφράζονται θετικά για συνέχιση της επένδυσης στα μεταλλεία Χαλκιδικής με τήρηση των περιβαλλοντικών όρων.

Άνω του 1 δισ. ευρώ ήταν n συμμετοχή του εξορυκτικού κλάδου στις εξαγωγές της χώρας το 20l6. Σύμφωνα με στοιχεία του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, την προηγούμενη χρονιά, παρά τη συνεχιζόμενή εσωτερική οικονομική κρίση, n ελληνική εξορυκτική βιομηχανία διατήρησε αλώβητες τις παραγωγικές της δομές, παρέμεινε σημαντικός εργοδότης και κράτησε τα μερίδιά της στη διεθνή αγορά. Για το 2017 n βιώσιμη ανάπτυξη του κλάδου και η αποδοχή του ως έναν από τους κύριους παράγοντες στη δημιουργία ενός νέου παραγωγικού προτύπου της χώρας αποτελεί κύρια προτεραιότητά του.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Σύνδεσμος προχώρησε σε πανελλαδική δημοσκόπηση (RASS), με κύριο θέμα τις προκλήσεις στην αξιοποίηση των ορυκτών πόρων της χώρας και την αντίληψη της κοινωνίας νια τη δυνατότητα ανάπτυξης του εξορυκτικού κλάδου. Όπως δείχνουν τα στοιχεία, για την πλειοψηφία ίων Ελλήνων (85,9%) η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Σύμφωνα με την έρευνα, στο επενδυτικό ραντάρ ξένων και εγχώριων επενδυτών θα έπρεπε να βρίσκεται π αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας (85,9%) αν υπήρχε ισχυρή πολιτική βούληση (73,4%). Επίσης εκτιμούν ότι οι υφιστάμενοι μηχανισμοί ελέγχου των βιομηχανικών και εξορυκτικών έργων στη χώρα μας μάλλον δεν είναι αποτελεσματικοί (αρνητική γνώμη: 53%).

Αν και οι πολίτες θεωρούν την εξορυκτική δραστηριότητα σημαντική για την ελληνική οικονομία (85,9%), φαίνεται οριακά να εμπιστεύονται τις αδειοδοτημένες εταιρείες εξόρυξης ορυκτών (39,6%), ενώ όσοι δεν τις εμπιστεύονται έχουν την πεποίθηση ότι οι εταιρείες αυτές εκμεταλλεύονται τον εθνικό πλούτο χωρίς να αποδίδουν αυτά που θα έπρεπε στο κράτος (62,1%) και δεν τηρούν τους περιβαλλοντικούς όρους(27,1%) ή τους κανόνες ασφάλειας των εργαζομένων (7,9%).

Θετική κατεγράφη η αντίδραση των πολιτών στο ενδεχόμενο συνέχισης επενδύσεων σε τομείς όπως μεταλλεία, ορυχεία, λατομεία υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι περιβαλλοντικοί όροι, όπως διασφαλίζονται από το κράτος και τους ανεξάρτητους φορείς (87,7%).

Θετική ήταν επίσης η αντίδραση των πολιτών και στο ενδεχόμενο συνέχισης της επένδυσης στα μεταλλεία Χαλκιδικής με τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις (79,6%). Την πεποίθηση ότι η επέμβαση στο περιβάλλον από την εξορυκτική δραστηριότητα δεν είναι ελεγχόμενη και με δυνατότητα αποκατάστασης διατυπώνουν 5 στους 10 πολίτες (56,3%). Ενήμεροι είναι οι πολίτες για την υποχρέωση που έχουν οι εταιρείες εξόρυξης να αποκαθιστούν το περιβάλλον στον χώρο επέμβασης και κατά τη διάρκεια και μετά το πέρας του εξορυκτικού έργου (64,2%), αν και πιστεύουν πως οι εξορυκτικοί χώροι κάνουν τις περιοχές πλησίον της δραστηριότητας λιγότερο ελκυστικές προς κατοίκηση (65,3%).

Αναφορικά με το ποια έργα είναι πιο επιβαρυντικά για το περιβάλλον οι πολίτες ξεχώρισαν τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις (55,7%), έργα διαχείρισης αστικών απόβλητων (51,7%), εξορυκτικά έργα (24,5%), αγροτικές καλλιέργειες (10,5%), τουριστικές εγκαταστάσεις (6,1%), κατασκευαστικά οικοδομικά έργα (5,9%). Ως προς τη βέλτιστη τήρηση των περιβαλλοντικών όρων που ορίζει το κράτος, οι πολίτες πιστεύουν ότι τηρούνται με μεγαλύτερη συνέπεια όταν οι επενδυτές είναι ξένοι (35,4%) απ’ όταν οι επενδυτές είναι Έλληνες (22,4%) ή ο επενδυτής είναι το ίδιο το κράτος (24,9%).

Σε σχέση με την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, στο ενδεχόμενο n χώρα μας να έχει μεγαλύτερη ενεργειακή αυτονομία και να περιορίσει έτσι την εισαγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, οι πολίτες αποδέχονται την παραγωγή ηλεκτρισμού από λιγνίτη (54,5%).

Επενδύσεις- φορολογία

Στο πλαίσιο της έρευνας μόλις ένας στους έξι Έλληνες (15,7%) πιστεύει πως οι προοπτικές ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας θα μεταβληθούν προς το καλύτερο στο επόμενο διάστημα. Οι πολίτες αναδεικνύουν τις ιδιωτικές επενδύσεις (ξένες ή εγχώριες) (60,7%) ως βασική πηγή για τη μεγέθυνση της οικονομίας και δευτερευόντως τους ευρωπαϊκούς πόρους (20,4%) ή το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων(13,8%). Επίσης, πιστεύουν πως η στάση των κυβερνήσεων τα τελευταία χρόνια δεν βοήθησε προς αυτή την κατεύθυνση (93%).

Οι παράγοντες που αποθαρρύνουν τους επενδυτές να επενδύσουν στη χώρα μας είναι το ασταθές φορολογικό σύστημα (68,7%), n γραφειοκρατία (47,9%), η διαφθορά (39,9%), η πολιτική ρευστότητα (38%), η περιορισμένη πρόσβαση στη χρηματοδότηση (26,9%), ο συνδικαλισμός (14,1%) και οι αντιδράσεις κάποιων κοινωνικών ομάδων (3,2%). Σε μια γενικότερη θεώρηση οι πολίτες θα συμφωνούσαν με τη μείωση της φορολόγησης των επιχειρήσεων προκειμένου να έρθουν επενδύσεις στη χώρα (89,9%).

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, της Λέττας Καλαμαρά, 14/02/2017]

ΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΟΡΥΧΕΙΩΝ ΣΤΗ ΣΕΛΗΝΗ

moon-miningΗ σελήνη τοποθετείται ψηλά στη λίστα για εκμετάλλευση των κοιτασμάτων νικελίου, σιδήρου, κοβαλτίου και πλατινοειδών που διαθέτει, την ώρα που η μεταλλευτική αξία της εκτιμάται σε 150 έως 500 τετράκις εκατομμύρια δολάρια! Ως εκ τούτου δεν είναι καθόλου παράξενο που ήδη πέντε εταιρίες εξορύξεων έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον και σχεδιάζουν πώς θα στείλουν αποστολές στο φεγγάρι εντός του 2017.

Η Google, εν τω μεταξύ, έχει προκηρύξει τον διαγωνισμό Lunar Xprize και η πρώτη εταιρία που θα καταφέρει να προσγειώσει ένα ρόβερ στο φεγγάρι θα λάβει ως δώρο το ποσό των 30.000.000 δολαρίων.

Ίσως, ωστόσο, υπάρξει ένα εμπόδιο στα σχέδιά τους. Εάν ισχύσει το διεθνές διαστημικό δίκαιο, θα απαγορεύσει στους δισεκατομμυριούχους ενδιαφερομένους να πλουτίσουν από τα πολύτιμα μέταλλα του σεληνιακού εδάφους.

Προειδοποίηση

Ο νόμος για τέτοιες περιπτώσεις ορίζει πως κανείς δεν μπορεί να οικειοποιηθεί μέρος του Διαστήματος, αλλά, ακόμα κι αν το κάνει, οτιδήποτε εξαχθεί στο Διάστημα πρέπει να κατανεμηθεί δίκαια, κάτι που προφανώς στενεύει έως και εξαφανίζει τα περιθώρια κέρδους. Την επισήμανση προειδοποίηση έκανε ο καθηγητής Σεντ Μοστεσάρ, διευθυντής του Ινστιτούτου Διαστήματος του Λονδίνου (London Space Institute of Property and Law), ο οποίος εξήγησε ότι κάθε αποστολή και κάθε επιχείρηση που εξουσιοδοτείται να δραστηριοποιηθεί στο φεγγάρι πρέπει να υπόκειται σε έλεγχο . Η προειδοποίηση έρχεται λίγο αφότου η εταιρία Moon Express ανακοίνωσε τα σχέδιά της για τη δημιουργία ορυχείου στη Σελήνη, ενώ επενδυτές και επιχειρηματίες ελπίζουν η πρώτη αποστολή να ξεκινήσει από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ τον Νοέμβριο του 2017.

[Σχόλιο: Τώρα καταλαβαίνουμε και την βιάση να ιδρυθεί η Ελληνική Διαστημική Υπηρεσία… Ο κος Παππάς δικαιώνεται…]

[ΠΗΓΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 04/02/2017]

Ο ΔΕΚΑΛΟΓΟΣ ΜΕΙΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΡΥΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΤΟΥ ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΟΥ ΚΛΑΔΟΥ

sustainable-miningΥπάρχουν λόγοι για τους οποίους οι τοπικές κοινωνίες και οι πολίτες γενικότερα, αμφισβητούν σε μεγάλο βαθμό τα προσδοκώμενα οφέλη από την πρωτογενή παραγωγή και ειδικότερα από τις εξορυκτικές δραστηριότητες, λατομικές και μεταλλευτικές.

Η κοινωνία σήμερα προσδοκά από την οποιαδήποτε επιχειρούμενη δραστηριότητα να λαμβάνει υπόψη πρωτίστως τις ανάγκες των πολιτών, όπου λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα. Επιπλέον, ο πολίτης εμφορείται από αρνητική προδιάθεση εξαιτίας των αδυναμιών είτε των ελεγκτικών μηχανισμών της πολιτείας είτε των επιχειρήσεων να δεχθούν τα σημεία των καιρών και να εκσυγχρονισθούν δίνοντας έμφαση στη διαφάνεια, την κοινωνία και το περιβάλλον.

Την αρνητική αυτή στάση σιγοντάρουν τα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, τοπικού ή εθνικού χαρακτήρα, αλλά και επιμέρους συντεχνιακές και επαγγελματικές ομάδες. Εξάλλου, μια παλιά –γνωστή από την εποχή της Γαλλικής Επανάστασης– συνιστώσα της δημοκρατίας, φαίνεται να επανακάμπτει σήμερα. Είναι η αντι-δημοκρατία, η τάση των πολιτών να θέτουν υπό διαρκή κατηγορία την κάθε κυβερνητική πρωτοβουλία και γενικότερα την εξουσία.

Δυστυχώς, τις τελευταίες δεκαετίες η ελληνική κοινωνία εθίστηκε στην ιδέα της ανάπτυξης μέσω του τομέα παροχής υπηρεσιών. Πρόκειται για στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης που δυστυχώς έχει επικρατήσει στον τόπο μας οδηγώντας την πρωτογενή παραγωγή σε εκφυλισμό. Όποιοι όμως κι αν είναι οι λόγοι και οι υπαίτιοι, η ανάπτυξη δεν μπορεί να στηρίζεται σε μονοκαλλιέργεια, είτε τριτογενούς είτε άλλου τομέα.

Ειδικότερα για τον εξορυκτικό κλάδο, η αμφισβήτηση και η δυσπιστία έχουν παγιωθεί σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό (anti-mining rush), μεταξύ άλλων, για ένα σύνολο από λόγους:

  1. Οι ιδιαιτερότητες των ορυκτών πόρων (ΟΠ) που επηρεάζουν καθοριστικά τη χωροθέτηση και τη βιώσιμη διαχείρισή τους και απαιτούν ειδικές παρεμβάσεις. Συγκεκριμένα (α) οι ΟΠ δεν είναι ανανεούμενοι, και (β) υφίσταται η ιδιαιτερότητα του γεωγραφικού εντοπισμού και της στενότητας των ΟΠ.
  2. Ο κλάδος έχει ορατό περιβαλλοντικό αποτύπωμα μέσα στο φυσικό περιβάλλον, κυρίως στην περίπτωση των υπαίθριων εκμεταλλεύσεων.
  3. Η αρνητική συμβολή των ενεργειακών ορυκτών στο θέμα των κλιματικών αλλαγών και η μη επαρκής προώθηση των τεχνολογιών CCS.
  4. Τα λάθη του παρελθόντος και η έλλειψη πολιτικής για τους Ορυκτούς Πόρους.
  5. Οι οχλήσεις (θόρυβος, δονήσεις, κ.λπ.) και τα θέματα υγιεινής και ασφάλειας της εργασίας.
  6. Οι κοινωνικές δομές και τα εργασιακά πρότυπα που έχουν συσχετισθεί με την μεταλλευτική δραστηριότητα θεωρούνται πλέον ξεπερασμένα. Επιπλέον, το επιχειρησιακό πρότυπο σήμερα, όντας ευέλικτο και ευκαιριακό,  δεν «συνάδει» με τον μεταλλευτικό χώρο.
  7. O τομέας δεν στέλνει το σωστό μήνυμα εκεί που πρέπει.
  8. Υφίσταται σε μεγάλο βαθμό  απαξίωση του ελεγκτικού μηχανισμού και της αξιοπιστίας της Πολιτείας ειδικότερα σε θέματα περιβάλλοντος.
  9. Ο πολίτης δεν εμπιστεύεται ούτε την πολύφερνη  Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη των επιχειρήσεων, αλλά ούτε και τη συνδρομή και την αξιοπιστία της ακαδημαϊκής κοινότητας.
  10. Οι φιλόδοξοι τοπικοί άρχοντες συχνά δεν συνταυτίζονται με τα συμφέροντα των κοινωνιών τις οποίες (εκλέγονται για να) υπηρετούν. Επιπλέον, οι πολίτες εμφανίζονται μη έγκυρα ενημερωμένοι που σε πολλές περιπτώσεις αγνοούν πλήρως το θέμα ή παρουσιάζονται αδιάφοροι και …trendy!

Όλοι οι παραπάνω λόγοι αναλύονται και σχολιάζονται διεξοδικά εδώ ώστε να οδηγήσουν όποιον ενδιαφέρεται σε ενεργητικό προβληματισμό που αφορά την εικαζόμενη λύση.

[ΠΗΓΗ: http://www.oryktosploutos.net/, του Δρ Τζεφέρη Πέτρου]

 

ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟ 2017: ΑΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

War over Rare Earths which are a group of elements that help in the making of smart phones to computer hard drives, lasers, missiles and weaponry, today a $ 2 billion industry. Recently China the largest exporter pinched supplies. India has a large resource and Indian Rare Earths Limited mines it from beach sands in Kerala. The black sand is a rich ore for rare earths and scientists perfect its extraction. India could out match China and capture the market. (Photo by Pallava Bagla/Corbis via Getty Images)

War over Rare Earths which are a group of elements that help in the making of smart phones to computer hard drives, lasers, missiles and weaponry, today a $ 2 billion industry. Recently China the largest exporter pinched supplies. India has a large resource and Indian Rare Earths Limited mines it from beach sands in Kerala. The black sand is a rich ore for rare earths and scientists perfect its extraction. India could out match China and capture the market. (Photo by Pallava Bagla/Corbis via Getty Images)

Μόλις λίγες μέρες πριν τελειώσει τη θητεία του, ο απερχόμενος πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα σε μία κίνηση διαφύλαξης της στάσης που τήρησε τα προηγούμενα χρόνια έναντι της κλιματικής αλλαγής και των επιπτώσεών της στο περιβάλλον, απαγορεύει με απόφασή του την πραγματοποίηση γεωτρήσεων εξόρυξης για πετρέλαιο και φυσικό αέριο σε εκτάσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων εκταρίων ιδιοκτησίας των ΗΠΑ στην Αρκτική ζώνη. Υπάρχουν περιοχές στην Αρκτική που παρουσιάζουν θερμοκρασίες πάνω από τους 0°C για δεύτερο χειμώνα στη σειρά, ενώ το συγκεκριμένο φαινόμενο («midwinter warming») εκτοξεύει στο «κόκκινο» την ανησυχία της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας. Λίγο νωρίτερα, στις 4 Νοεμβρίου, τίθεται σε ισχύ η Συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή, η οποία αποτελεί την πρώτη οικουμενική, νομικά δεσμευτική παγκόσμια συμφωνία για το κλίμα. Συμφωνία που επικύρωσαν τουλάχιστον 55 χώρες για συγκράτηση της αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη «αρκετά κάτω» από τους 2°C.

Στα βιβλία τους οι μαθητές και τούτη τη χρονιά έμαθαν πόσο συμβάλλουν τα ενεργειακά ορυκτά στις κλιματικές αλλαγές, πόσο χρειαζόμαστε τις ΑΠΕ και πόσο περιβαλλοντικά ασύμφορη είναι σε τελευταία ανάλυση η εξόρυξη κάθε είδους. Και όταν γίνονται φοιτητές, με παγιωμένη αυτήν την άποψη, ότι δηλ. τα ορυκτά καύσιμα και γενικότερα οι εξορύξεις αποτελούν δραστηριότητα «υπό αναστολή» (βλ. και ΣτΕ 772/1998 για φειδωλή εξόρυξη), μολαταύτα σχεδόν καθημερινά γίνονται μάρτυρες του πόσο δύσκολη είναι η επίτευξη της κάθε λογής «βιωσιμότητας» (‘sustainability”) στην πράξη. Και αναρωτιούνται: γιατί επιτέλους δεν καταργούμε τις εξορύξεις να τελειώνουμε; Και δεν χρησιμοποιούμε μόνο υλικά που επαναχρησιμοποιούνται ή ανακυκλώνονται; Και μόνο ανανεώσιμες πηγές ενέργειας; Δεν θέλουμε αλήθεια το καλό μας και το καλό των επερχόμενων γενεών;

Ο δεκάλογος μείωσης της κοινωνικής βαρύτητας και αποδοχής του εξορυκτικού κλάδου

Η απάντηση έρχεται από μόνη της ως εμπειρία ζωής από τον τρόπο που έχουμε επιλέξει να πορευόμαστε, από το πολιτιστικό status του κόσμου μας. Για τους υπόλοιπους που δεν το αντιλαμβάνονται από μόνοι τους, η απάντηση is just blowing in the wind μέχρι να γίνει αντιληπτή… αν και όταν αποφασίσουμε να κοιτάξουμε κατάματα και με ειλικρίνεια τον κόσμο μας: έναν κόσμο υλικό που στοιχειώνει τα όνειρά μας. Όπου πράσινη ανάπτυξη δε σημαίνει τις περισσότερες φορές και βιώσιμη, όπου το «renewable» δεν σημαίνει απαραίτητα και «sustainable» και το «not renewable» δεν σημαίνει επίσης «not sustainable», όπως δυστυχώς μας υπαγορεύουν οι ανεπαρκείς ορισμοί της βιωσιμότητας που ουσιαστικά ταυτίζουν τους δύο όρους.

Ποιο είναι το χρώμα της ανάπτυξης;

Πράγματι, εις πείσμα των θεωρητικών αναλύσεών μας, το 2016 ήταν χρονιά-ορόσημο για τα εμπορεύματα και ειδικότερα τα βιομηχανικά μέταλλα που σημείωσαν ένα εντυπωσιακό comeback με τις καλύτερες επιδόσεις των τελευταίων ετών, ενώ το ράλι φαίνεται πως θα συνεχιστεί και το 2017. Ο δείκτης εμπορευμάτων «The S&P Goldman Sachs Commodity Index» έχει αυξηθεί κατά 25% μέχρι στιγμής φέτος, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη ετήσια άνοδο από το 2009. Πολλοί μιλούν για το τέλος της κρίσης των εμπορευμάτων, ειδικότερα μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και τα σημάδια σταθεροποίησης της οικονομίας της Κίνας.

Το σιδηρομετάλλευμα σημείωσε την πιο εκρηκτική άνοδο ξεπερνώντας τα 80 $ ανά μετρικό τόνο στις αρχές του Δεκεμβρίου, ενώ μέχρι στιγμής εντός του 2016 έχει ενισχυθεί κατά 90% και πλέον. Ο χαλκός ανέβασε την τιμή του πάνω από 20% πλησιάζοντας τα 3$ /lb ενώ η παγκόσμια ζήτηση για χαλκό αναμένεται να αυξηθεί. Το ίδιο ισχύει και για τον ψευδάργυρο που η τιμή του έχει εκτοξευτεί πάνω από 70% φέτος, ύστερα από μια μακρά περίοδο αποεπένδυσης (Glencore), τον μόλυβδο (Pb), το ασήμι (Ag), το αλουμίνιο (Al) που διέγραψε μια αξιοσημείωτη πορεία ανάκαμψης τους τελευταίους μήνες καθώς και τον χρυσό (Au) που οδεύει προς την πρώτη κερδοφόρα χρονιά από το 2012. Ακόμη και το νικέλιο (Ni) που παρότι σημείωσε ελάχιστο πενταετίας στις αρχές του 2016, κάτω από τα 8.000$ ανά τόνο, δείχνει να ανακάμπτει τουλάχιστον προσωρινά στην περιοχή των 10.000-11.500$ ανά τόνο. Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο ανέκαμψαν κι αυτά ύστερα από δύο συνεχόμενα έτη πτώσης με ετήσια κέρδη ύψους 45% περίπου για την τιμή του αργού τύπου Brent και πάνω από 50% για την τιμή του φυσικού αερίου.

Εξάλλου, όλα τα προϊόντα που αφορούν την «έξυπνη» ανάπτυξη, την ψηφιακή τεχνολογία της πληροφορικής και επικοινωνιών, τα έξυπνα ενεργειακά δίκτυα και τις εναλλακτικές δυνατότητες των ΑΠΕ βασίζονται στη χρήση των παραπάνω ορυκτών πρώτων υλών και μετάλλων, είτε βασικών είτε των σπάνιων γαιών. Οι ηλιακές κυψέλες και τα Φ/Β στοιχεία, οι ανεμογεννήτριες, η «πράσινη» αυτοκίνηση (τα υβριδικά αυτοκίνητα, τα αμιγώς ηλεκτροκίνητα αλλά και εκείνα του υδρογόνου) καθώς και οι περισσότερες οικολογικές τεχνολογίες οφείλουν την ύπαρξη ή λειτουργικότητά τους σε ένα σύνολο από μέταλλα «υψηλής τεχνολογίας».

Όλα τα παραπάνω δείχνουν πόσο μεγάλη ανάγκη έχει ο πολιτισμός μας από τις βασικές αλλά και κρίσιμες ορυκτές πρώτες ύλες, οι οποίες δυστυχώς δεν μπορούν να καλυφθούν μόνο από ανακύκλωση ή επαναχρησιμοποίηση. Καλώς ή κακώς απαιτείται η εξόρυξή τους. If it isn’t grown- it has to be mined! Στο χέρι μας είναι αντί να απορρίπτουμε αδιακρίτως, να προσπαθήσουμε για την βιώσιμη και περιβαλλοντικά ασφαλή εξόρυξη. Στην Εβδομάδα Πρώτων Υλών (European Raw Materials Week, από τις 28.11.2016 έως τις 2.12.2016) και τις εκδηλώσεις που πραγματοποίησε στις Βρυξέλλες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επιβεβαιώθηκε ότι ορυκτά και μέταλλα εξακολουθούν να βρίσκονται στην κορυφή της παραγωγικής αξιοποίησης και αποτελούν κινητήριο μοχλό της Ευρωπαϊκής Βιομηχανικής Στρατηγικής 2020. Υπολογίζεται ότι στο ευρωπαϊκό υπέδαφος, μεταξύ 500 – 1000 μέτρων, υπάρχουν αναξιοποίητα μεταλλευτικά αποθέματα αξίας 100 δισ. ευρώ. Είναι γνωστό επίσης ότι αρκετά από αυτά φιλοξενούνται στο ελληνικό γεωλογικό περιβάλλον.

Οι φόβοι για έλλειψη επάρκειας αποθεμάτων διεθνώς έχουν αυξήσει το ενδιαφέρον για την ενίσχυση της γεωλογικής έρευνας σε ολοένα δυσκολότερες, φτωχότερες ή και ανεξερεύνητες μέχρι σήμερα μεταλλοφορίες, γεγονός που αυξάνει το επενδυτικό ρίσκο κοιτασματολογικου εντοπισμού τους. Είναι τόσο μεγάλο το “raw materials rush” στις μέρες μας ώστε το επενδυτικό ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί επίσης προς την εκμετάλλευση υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, με το πλέον ώριμο έργο της Καναδικής Nautilus Minerals στην Παπούα Νέα Γουινέα (στον πυθμένα της θάλασσας Βίσμαρκ) να ετοιμάζεται να ξεκινήσει μεταλλευτικές εργασίες στις αρχές του 2018. Η Διεθνής Αρχή Θαλάσσιου Βυθού (Ιnternational Seabed Authority), που βρίσκεται στην Jamaica και έχει συσταθεί σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας, έχει ήδη εκδώσει 26 άδειες εξερεύνησης υπέρ διαφόρων κυβερνήσεων και επιχειρήσεων. Αυτό όμως δεν θα πρέπει να γίνει σε βάρος του οικοσυστήματος και των θαλάσσιων οργανισμών. Σε κάθε περίπτωση απαιτούνται αυστηροί όροι, συστηματική παρακολούθηση και αυστηρός έλεγχος.

Ακόμη και το extraterrestrial ή Asteroid mining έχει τεθεί μέσα στο ερευνητικό πλάνο, ενώ η Σελήνη τοποθετείται ψηλά στη λίστα για εκμετάλλευση των κοιτασμάτων νικελίου, σιδήρου, κοβαλτίου και πλατινοειδών που διαθέτει. Η μεταλλευτική αξία της Σελήνης εκτιμάται σε 150 μέχρι 500 τετράκις εκατομμύρια $.

Galactic gold rush: the tech companies aiming to make space mining a reality

Είτε τον θέλουμε είτε όχι, αυτός είναι ο κόσμος μας, ο πολιτισμός μας. Τον λέμε ψηφιακό, είναι όμως ακόμη βαθιά υλικός και μηχανιστικός. Θέλουμε την οικονομία μας πράσινη, αποϋλοποιημένη και την επικοινωνία μας ασύρματη, χωρίς να νοιαζόμαστε για το κόστος που υποχρεώνει μια άλλη γωνιά της γης να είναι υποβαθμισμένη και γκρίζα. Δεν μας αρέσουν οι εξορύξεις αλλά μας αρέσουν τα προϊόντα τους, κυρίως τα ψηφιακά και τα hi-tech. Θέλουμε τα καλούδια της τεχνολογίας αλλά όχι τη ρύπανση και την υποβάθμιση που αυτή προϋποθέτει. Αποκαλούμε ακόμη την κοινωνία μας πολυ-πολιτισμική και ανεκτική, είναι όμως στείρα ατομο-κεντρική, διαρκώς υποκριτική, ασταθής και μη συνεκτική. Το μόνο που μένει σταθερό είναι η συνεχής αύξηση της κατανάλωσης και το υποκριτικό μας ταλέντο!

photo

Αν παρατηρήσουμε το διάγραμμα με την παγκόσμια ηλεκτροπαραγωγή για τα τελευταία 40 χρόνια, το ποιο σημαντικό συμπέρασμα δεν είναι η επιμέρους κατανομή των διαφόρων ενεργειακών μορφών που συνεισφέρουν, αλλά το γεγονός ότι η παγκόσμια παραγωγή ενέργειας συνεχώς αυξάνει. Αρα αυξάνει διαρκώς και η κατανάλωση που είναι ο διαχρονικός πρωταγωνιστής στο διάγραμμα, αλλά και στη ζωή μας. Είναι η βασίλισσα, η θεά του πολιτισμού μας. Και προφανώς όχι η «βιωσιμότητα», η οποία μοιάζει με την μικρή παρακατιανή πριγκίπισσα σε αναμονή, την Σταχτοπούτα που έχασε το γοβάκι της..

photo

H… δική μας αντίληψη για την ανάπτυξη

Αν δεν μας αρέσει ο κόσμος που ζούμε θα πρέπει να αλλάξουμε το πολιτιστικό μας παράδειγμα, όχι να κατηγορούμε διαρκώς τους άλλους και να προσπαθούμε να μεταφέρουμε τα «απόβλητα» της ανάπτυξης σε άλλες γειτονιές έξω από την αυλή μας. Αυτό είναι υποκριτικό και καθόλου τίμιο. Ή να οργανώνουμε «Διεθνείς Διασκέψεις για το Περιβάλλον» και για το κλίμα που διαρκώς διολισθαίνουν γιατί οι αποφάσεις τους ουδέποτε μπορεί να είναι επί της ουσίας και στο σύνολό τους δεσμευτικές και υλοποιήσιμες. Απλά, στην καλύτερη περίπτωση, κάνουμε το «υποκριτικό» μας καθήκον απέναντι στην κλιματική αλλαγή! Η ακόμη να παίρνουμε επικοινωνιακού χαρακτήρα αποφάσεις σαν αυτές του συμπαθούς κ. Ομπάμα για την Αρκτική, αλλά που θα έπρεπε να τις έχει πάρει στην αρχή της θητείας του και όχι στο τέλος. Και να τις εφαρμόσει σε κάθε περίπτωση, ενώ τώρα απλά αυτές αναφέρονται στο μέλλον που προφανώς δεν θα κυβερνά αυτός, ενώ για τα ήδη ούκ ολίγα υφιστάμενα project στην Αρκτική, δεν ακούγεται μιλιά: business as usual…

Εν κατακλείδι, αν θέλουμε να μειώσουμε ή να ξεριζώσουμε τις εξορύξεις από τη ζωή μας, πρέπει να αλλάξουμε το καταναλωτικό μας πρότυπο, τον τρόπο που σκεφτόμαστε, τον τρόπο που ζούμε. Από τα smartphone, τα LCDs, τα playstations, τα διάφορα gadgets μέχρι τα ενεργειακά negawatts! Μέχρι τότε, κι επειδή αυτό αποκλείεται να γίνει σε έναν κόσμο σαν τον σημερινό, θα συνεχίσουμε να ζούμε και να παλεύουμε με τη ρύπανση και με το raw material rush. Και φυσικά με τις εξορύξεις. Όσο νωρίτερα το καταλάβουμε, όσο πιο ειλικρινείς και ρεαλιστές είμαστε, τόσο πιο γρήγορα και δυνατά θα ξεκινήσουμε να εφαρμόζουμε εργαλεία για το mining sustainability. Σαν αυτά που ήδη διδάσκονται σε προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς σπουδαστές (βλ. εικόνες).

photoΕργαλεία για μια βιώσιμη αξιοποίηση των φυσικών πόρων

photoΕργαλεία για μια βιώσιμη αξιοποίηση των φυσικών πόρων

[ΠΗΓΗ:  http://www.huffingtonpost.gr, του Πέτρου Τζεφέρη, 5/1/2017]

ΠΟΙΟΙ ΔΕ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΟΡΥΚΤΩΝ ΠΟΡΩΝ;

Shipping cranes stand beside supplies of unprocessed nickel ore on the dockside at Thessaloniki port, operated by Thessaloniki Port Authority SA, in Thessaloniki, Greece, on Thursday, July 16, 2015. A.P. Moeller-Maersk A/S wants to buy Greece's two biggest ports after Prime Minister Alexis Tsipras put them up for sale in his proposal of budget-enhancing measures submitted to creditors. Photographer: Konstantinos Tsakalidis/Bloomberg via Getty Images

 Photographer: Konstantinos Tsakalidis/Bloomberg via Getty Images

Η γνώση πληροφοριών είναι δύναμη. Η συνδυαστική λογική για την εκτίμηση γεγονότων με χρήση πληροφοριών είναι τέχνη. Για εκατοντάδες χρόνια η πρόσβαση σε πληροφορίες ήταν δύσκολη. Η πρόσβαση αυτή ήταν αποκλειστικό προνόμιο ορισμένων ελίτ. Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει ραγδαία. Η πρόσβαση σε πληροφορίες μέσω του διαδικτύου σπάει κάθε ελιτίστικο προνόμιο. Έτσι, η εκτίμηση γεγονότων δεν είναι πια αποκλειστικό προνόμιο των ελίτ.

Ας δοθούν δύο παραδείγματα. Ένα από το εσωτερικό τη χώρας και ένα από το εξωτερικό.

Πριν από ορισμένα χρόνια, ελάχιστοι στη χώρα μας ήταν σε θέση να γνωρίζουν πως υπάρχουν πιθανώς εκμεταλλεύσιμα κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Πριν από ορισμένα χρόνια ελάχιστοι στη χώρα μας ήταν σε θέση να υποψιαστούν πως ίσως, πιθανώς ορισμένοι/ες εντός της χώρας θα μπορούσαν να υψώνουν εμπόδια στην αναζήτηση των ελληνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων. Ίσως, πιθανώς ακόμη και σήμερα κάποιοι/ες συνεχίζουν και υψώνουν εμπόδια. Ποιος κέρδιζε και συνεχίζει ίσως, πιθανώς να κερδίζει άραγε από αυτή την κατάσταση;

Ας υποθέσουμε πως κάποιος ιδιοκτήτης διαθέτει ένα χωράφι. Ο ιδιοκτήτης του χωραφιού καλεί ένα γεωπόνο για να εξετάσει την πιθανότητα αν το χωράφι είναι εύφορο ώστε να σπείρει οτιδήποτε. Ο γεωπόνος αφού εξέτασε το χωράφι του ιδιοκτήτη, του λέει πως είναι πάρα πολύ εύφορο και πως αν σπείρει πχ. ντομάτες, όχι μόνο θα θρέψει την οικογένειά του, αλλά θα μπορέσει να πουλήσει αρκετές ντομάτες ώστε να του αποφέρει κέρδος. Μετά από λίγες ημέρες, ένας άλλος κύριος, ο κύριος Χ., επισκέπτεται τον ιδιοκτήτη του χωραφιού. Ο κύριος Χ. αφού κοίταξε το χωράφι του ιδιοκτήτη, του λέει πως δεν χρειάζεται να κοπιάσει στο χωράφι του, γιατί το χωράφι του δεν είναι εύφορο. Παρόλα αυτά, όλα τα γύρω χωράφια είναι εύφορα! Ο κύριος Χ. λέει στον ιδιοκτήτη, πως αντί να χάνει τον καιρό του σε ανοησίες ας αγοράζει ντομάτες από τον ίδιο. Ο κακόμοιρος ιδιοκτήτης του χωραφιού, ακολουθεί τη συμβουλή του κυρίου Χ. και δεν μπαίνει στον κόπο να αξιοποιήσει το χωράφι του.

Όσον αφορά τη γνώση, όσοι/ες ύψωναν και συνεχίζουν να υψώνουν εμπόδια στην αξιοποίηση των ελληνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων, ας γνωρίζουν πως τώρα γνωρίζουμε… Κάθε ψευδοάποψη περί μη-ύπαρξης αξιοποιήσιμων ελληνικών κοιτασμάτων είναι περιττή. Το ερώτημα είναι, ποιοι/ποιες έπαιξαν/παίζουν το ρόλο του κυρίου Χ; Ας είμαστε ξεκάθαροι: η μόνη χώρα η οποία θα χάσει από την αξιοποίηση των ελληνικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων είναι η Ρωσία… Ας αναζητηθούν όσοι/ες εντός Ελλάδας ίσως, πιθανώς έπαιζαν και συνεχίζουν να παίζουν εδώ και δεκαετίες, έστω και εν αγνοία τους, το παίγνιο της Ρωσίας…

Όμως το πιο εθνικά επικίνδυνο είναι ένα ακόμη ερώτημα: τι θα κάνουν «άλλοι παίκτες» οι οποίοι βλέπουν πως το «χωράφι είναι εύφορο»; Μήπως στοχοποιήσουν το «χωράφι του κακόμοιρου ιδιοκτήτη» ώστε να το αξιοποιήσουν οι ίδιοι αφού ο νόμιμος ιδιοκτήτης του είναι ανάξιος να το αξιοποιήσει; Τι υπονοείται; Αυτό που από το 2010 υποψιάζονταν ορισμένοι: αν «κάποιοι» εκεί έξω, έχουν αποφασίσει να αξιοποιηθούν τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων που βρίσκονται στην Ελλάδα, τότε αυτά θα αξιοποιηθούν είτε με το καλό, είτε με το κακό. Όσα εμπόδια και ας υψώνουν ορισμένοι/ες εντός της χώρας.

Κάπως έτσι, δυστυχώς, συνδέεται το θέμα των εμποδίων που ύψωναν ίσως, πιθανώς ορισμένοι/ες με την Εθνική Ασφάλεια της χώρας. Με την ευχή ή κατάρα της παρουσίας των ορυκτών πόρων… Σοφό είναι λοιπόν, όσοι/ες εντός Ελλάδας πιθανώς, ίσως υψώνουν εμπόδια στην αξιοποίηση των ελληνικών υδρογονανθράκων να αναλογισθούν τις εθνικές τους ευθύνες. Ας σκεφθούν και το εξής: στο παρελθόν έπαιρνε πολλά χρόνια, ίσως δεκαετίες ολόκληρες, για να αποκαλυφθεί ο ρόλος διάφορων προσώπων σε ιστορικά γεγονότα. Σήμερα αυτός ο χρόνος, λόγω του διαδικτύου και της σύγχρονης τεχνολογίας, έχει μειωθεί δραματικά…

Ας πάμε στο παράδειγμα από το εξωτερικό. Αυτό αφορά την επιθετική-αναθεωρητική στάση του κ. Ερντογάν και τα όσα διαδραματίζονται στην περιοχή του Βόρειου Ιράκ. Στην περιοχή της Μοσούλης. Η περιοχή της Μοσούλης (μαζί με ορισμένες άλλες, πχ. Συρία) αποτελούσε το διακύβευμα από τα 1916 της μυστικής συμφωνίας Sykes-Picot. Καθώς πλέει στο πετρέλαιο. Γι’αυτό ακριβώς θα συναντηθούν οι υπουργοί άμυνας 12 χωρών με «πετρελαϊκό» ενδιαφέρον στο Παρίσι. (Παρεμπιπτόντως, η Ελλάδα πρέπει να δηλώσει παρόν στο Παρίσι ώστε να συζητήσουν για τη Μοσούλη. Έμμεσα, όλα αυτά που θα συζητηθούν στο Παρίσι μας αφορούν ως χώρα. Αν η Ελλάδα δεν συμμετάσχει σε αυτή τη σύνοδο θα θεωρείται ήττα της Ελλάδας σε διπλωματικό-ενεργειακό επίπεδο. Δείτε απλά το χάρτη των Sykes-Picot.) Ναι, υπάρχουν υπόνοιες πως στο εξωτερικό είχε ξεκινήσει πιθανώς η «αναμόχλευση» της συμφωνίας Sykes-Picot. Ναι, γι’αυτό ακριβώς ο κ. Ερντογάν από νωρίς, από το 2012, είχε ξεκινήσει το παίγνιο του «αναθεωρητισμού» και της ανασύστασης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Γιατί ψυλλιάστηκε πως θα τον έριχναν στη μοιρασιά. Γι’ αυτό έχει λυσσάξει και θέλει να πατήσει το πόδι του στη Μοσούλη: για τα πετρέλαια. Γι’ αυτό και φρόντισε από νωρίς να καταστήσει σαφές πως αν δεν έχει πρόσβαση εκεί, και με δεδομένο το δημογραφικό της Τουρκίας, θα «χτυπήσει» προς το Αιγαίο. Με λίγα λόγια, θα τα κάνει μαντάρα στην περιοχή, ως «κακό παιδί που δεν το παίζουν», αμφισβητώντας τη Συνθήκη της Λοζάνης με πλάτες της Ρωσίας την οποία συμφέρει να μην αξιοποιηθούν τα ελληνικά κοιτάσματα, ενώ το μυαλό του βρίσκεται στη Sykes-Picot. Αυτό ας συνδεθεί με το προηγούμενο παράδειγμα από το εσωτερικό.

Τώρα λοιπόν, ορισμένοι/ες εντός και εκτός της χώρας, ας γνωρίζουν πως ο ελληνικός λαός γνωρίζει τη στρατηγική που ίσως σκέφτονται να εφαρμόσουν… Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, καθώς όταν πρόκειται για παίγνια, αποτελεί βασικό κανόνα να καταφέρει κάποιος να αναγνωρίσει τη στρατηγική υπεροχής (dominantstrategy) του αντιπάλου.

[ΠΗΓΗ: http://www.huffingtonpost.gr/, του  Σωτήρη Καμενόπουλο, Υποψήφιου Διδάκτωρα Πολυτεχνείου Κρήτης, Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, 21/10/2016]

ΣΚΟΥΡΙΕΣ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΣΤΟ ΤΕΛΜΑ

003 monada katharismou nerou_1«Το μεγαλύτερο μέρος του προστίμου πέφτει στην εταιρεία για τη λανθασμένη αποθήκευση φιλτρόπανων!»

Το καλοκαίρι του 2011 η Τίνα Μπιρμπίλη, τότε υπουργός Περιβάλλοντος, βρισκόταν μπροστά στο δίλημμα αν θα έπρεπε να εγκρίνει ή όχι τη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΜΠΕ) για τις Σκουριές με μία κοινή υπουργική απόφαση (ΚΥΑ), που εκδόθηκε αργότερα, τον Ιούλιο του 2011. Όταν την ρωτήσαμε αν είχε κάποια ένσταση και σε ποιο ζήτημα, μας είχε πει ότι το σημαντικότερο είναι η δυνατότητα της δημόσιας διοίκησης να κάνει ουσιαστικό περιβαλλοντικό έλεγχο σε ένα τέτοιο σύνθετο έργο.

Κρίση

Με την πρώτη μείζονα κρίση που προέκυψε σε έναν έλεγχο του 2012 2013, που αποτυπώθηκε σε έκθεση ελέγχου 10 μέρες πριν από τις εκλογές του 2015, η κ. Μπιρμπίλη μοιάζει να επαληθεύθηκε. Οι ελεγκτές όχι μόνο εξέφρασαν την άποψη ότι κακώς εγκρίθηκε η ΜΠΕ, αλλά παράλληλα το υπουργείο δημιούργησε και επιτροπή ώστε αν χρειασθεί, να ληφθούν έκτακτα μέτρα για να αποτραπεί ανεπανόρθωτη ζημιά στο περιβάλλον.

Η ανάγκη να σχηματισθεί αυτή η επιτροπή κατ’ ουσίαν εισάγει διαδικασία ανάκληση της άδειας λειτουργίας. Στην απάντησή της στους επιθεωρητές περιβάλλοντος, στις 16 Φεβρουαρίου 2015, η Ελληνικός Χρυσός σημειώνει ότι το ζήτημα της αναθεώρησης της Κοινής Υπουργικής Απόφασης που κυρώνει τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων εκφεύγει της αρμοδιότητας της υπηρεσίας του υπουργείου Περιβάλλοντος. Η ίδια η υπηρεσία των επιθεωρητών περιβάλλοντος είχε σημειώσει το 2012 ωστόσο ότι η έγκριση τεχνικών εκθέσεων, αλλά και η παροχή αδειών στο έργο, δεν περιλαμβάνεται στις αρμοδιότητές της.

Οι ελεγκτές αναφέρουν ότι έκαναν αυτοψίες, αλλά δεν υπάρχει αναλυτικός κατάλογος με τα δείγματα ούτε υπάρχουν τα σχετικά πρωτόκολλα των αναλύσεων. Η έκθεση διαβάζεται κάπως έτσι: «Στην εγκεκριμένη ΜΠΕ δεν γίνεται καμία αναφορά για την επικινδυνότητα του παραγόμενου προίόντος (συμπύκνωμα αρσενοπυρίτη). Η εταιρεία δεν παρέθεσε κλπ. κ.λπ. Ως αποτέλεσμα δεν έχουν τεθεί σχετικοί όροι στην ΚΥΑ».

Πυρίτης

Να σημειωθεί ότι οι ενστάσεις των επιθεωρητών δεν αφορούν τις Σκουριές, αλλά τα παλιά κοιτάσματα στην Ολυμπιάδα και τις Μαύρες Πέτρες. Από την επεξεργασία των λεγόμενων τελμάτων της Ολυμπιάδας παράγονται δύο προϊόντα, ένα συμπύκνωμα πυριτών και ένα υπόλειμμα που μπορεί να αξιοποιηθεί από την τσιμεντοβιομηχανία. Με μετρήσει τους, το ΕΜΠ το 2005 και το ΑΠΘ το 2009, έχουν αξιολογήσει τις τιμές των μεταλλευτικών αυτών υλικών.

Στο σημείο αυτό οι ελεγκτές επικαλούνται έναν κανονισμό της Ε.Ε. (1907/2006) που αφορά την καταχώριση αλλά και τους περιορισμούς στην επεξεργασία χημικών προϊόντων. Τα ορυκτά και μεταλλεύματα δεν περιλαμβάνονται κατά τη γνώμη της εταιρείας σε αυτά τα προϊόντα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η εταιρεία πρόσθεσε τον πυρίτη με δική της πρωτοβουλία πολύ πριν αρχίσει η παραγωγή του, παραδέχεται τη χρόνια τοξικότητα του συμπυκνώματος πυρίτη και αντίστοιχα την χαρακτηρίζει.

Στο διάστημα 2012- 2013 η εταιρεία, κατά τους ελεγκτές, μετέφερε το εμπόρευμα στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης χωρίς να δηλώνει ότι είναι επικίνδυνο, και ενώ έπρεπε κατά τους ελεγκτές να το μεταφέρει από το Στρατώνι. Αλλά τέτοια δέσμευση της Ελληνικός Χρυσός στην ΜΠΕ δεν προκύπτει. Οι συντάκτες της μελέτης έχουν απλά προβλέψει ότι η μεταφορά πρέπει να γίνεται σε φορτηγά στεγανής καρότσας . Το υπουργείο εγκαλεί την εταιρεία ότι δεν προχώρησε σε εργασίες αποκατάστασης των παλιών τελμάτων της  Ολυμπιάδας, αλλά κάτι τέτοιο προϋποθέτει την έγκριση σχεδίου μετα-μεταλλευτικών χρήσεων γης. Ούτε σχέδιο ούτε έγκριση υπήρξε.

Σε αυτοψία τον Απρίλιο του 2013 οι ελεγκτές διαπίστωσαν όξινες απορροές χωρίς να μπορέσουν να ορίσουν, όπως παραδέχονται, τον λόγο της ύπαρξής τους. Η εταιρεία υποστηρίζει ότι έχει κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για αυτές τις απορροές, τις οποίες αντιμετώπισε σύμφωνα με το εγκεκριμένο στην ΜΠΕ πρόγραμμα. Οι τιμές που παρουσιάζει η εταιρεία έχουν μεγάλες αποκλίσεις από εκείνες του κράτους, καθώς μεταξύ άλλων οι πρώτες έχουν γίνει σε τρεχούμενο νερό, ενώ οι άλλες σε στάσιμο. Οι κρατικοί ελεγκτές λένε ότι οι συγκεντρώσεις μετάλλων υπερβαίνουν τα εγκεκριμένα όρια, αλλά η παρατήρηση των περιβαλλοντολόγων της Ελληνικός Χρυσός είναι ότι αυτές οι τιμές συσσωρεύτηκαν από προηγούμενες εξορύξεις.

Για τα στερεά απόβλητα, οι ελεγκτές επισημαίνουν ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση αξιοποίησής τους, ούτε καν εναλλακτική απόθεσής τους, αλλά η εταιρεία σημειώνει ότι στη μελέτη προβλέπεται να χρησιμοποιηθούν ως υλικά λιθογόμωσης. ΕΜΠ και ΑΠΘ τα χαρακτηρίζουν μη επικίνδυνα. Το μεγαλύτερο μέρος του προστίμου πέφτει στην εταιρεία για τη λανθασμένη αποθήκευση φιλτρόπανων.

 

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΡ_ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ, του Τάσου Τέλλογλου, 24/01/2016]

 

ΚΙ ΟΜΩΣ Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΛΟΥΣΙΑ ΧΩΡΑ ΑΝ ΕΚΑΝΕ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ

shutterstock_87973231-low

Κι όμως, η Ελλάδα θα ήταν πλούσια χώρα, αν έκανε εξορύξεις… Εντάξει, μπορεί οι τράπεζες και οι τσέπες των Ελλήνων να στέρεψαν από ευρώ. Μπορεί η χώρα να φλέρταρε με την πτώχευση. Όμως, σκεφτήκατε πως αν η Ελλάδα είναι όντως φτωχή; Θα μπορούσε η Ελλάδα να είναι, όπως έχε ειπωθεί παλιότερα, η Σαουδική Αραβία της Ευρώπης; Κι όμως, η Ελλάδα δεν είναι καθόλου φτωχή, αν αναλογιστεί κανείς τον υπέρογκο φυσικό πλούτο που διαθέτει αυτή η μικρή χώρα των 131.975 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Θα πείτε, βέβαια, ότι κάποιος θα έπρεπε να έχει σκεφτεί να τον εκμεταλλευθεί, όλα αυτά τα χρόνια που ζούσαμε στη νιρβάνα, όμως ποτέ δεν είναι αργά. Μην πάει ο νους σας στα πετρέλαια. Όχι μόνο σε αυτά. Είμαστε πολύ πλούσια χώρα σε υδρογονάνθρακες. Η περιοχή νοτίως της Κρήτης έχει 22 δισ. βαρέλια πετρέλαιο, ενώ, στη λεκάνη του Ηροδότου, 14 -15 δισ. βαρέλια πετρέλαιο. Επιπροσθέτως σημειώνεται ακόμη και η σπουδαιότητα του κοιτάσματος στον Πατραϊκό, κοίτασμα που σύμφωνα με τους ειδικούς αγγίζει τα 400 εκατ. βαρέλια. Αλλά δεν είναι μόνο αυτά…

Εθνική περιουσία

Απόρρητη έκθεση του Ινστιτούτο Γεωλογικών & Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ) εμφανίζει κοιτάσματα Ουρανίου και άλλων σπανίων μετάλλων για δορυφόρους και πυραύλους  που υπάρχουν στο ελληνικό υπέδαφος αξίας σε δραχμές (η έκθεση είναι του 1996) 100 τρισ. δρχ. Το κείμενο της έκθεσης υπογράφεται από 7 διακεκριμένους επιστήμονες και κάνει λόγο για κοίτασμα ουρανίου που περιέχει 300 εκατ. τόνους με συμπύκνωμα ουρανίου 16%, καθώς και σπάνια άλλα ορυκτά όπως ρουτίλιο, λουτέσιο και λανθάνιο, που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή πυραυλικών συστημάτων. Να σημειωθεί ότι η αξία του εμπλουτισμένου ουρανίου 235 στη διεθνή αγορά είναι 25.000 δολάρια το γραμμάριο.

Υπολογίζεται ότι το ελληνικό ουράνιο και ο ελληνικός χρυσός s έχουν συνολική αξία 80 δισ. ευρώ. Υψηλά κοιτάσματα ραδονίου διαπιστώθηκαν στις περιοχές Σερρών, Θεσσαλονίκης, Μυκόνου, Καβάλας, Ικαρίας, Λέσβου, Φθιώτιδας Νιγρίτας και Σουρωτής. Το ραδόνιο είναι φυσικό ραδιενεργό στοιχείο που αποτελεί την πιο σημαντική ένδειξη για ύπαρξη ουρανίου στις περιοχές που βρίσκεται. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι μέχρι και 25 εκατομμύρια ευρώ μπορεί να αποφέρει στην περιφερειακή τοπική οικονομία του Έβρου, η εξόρυξη των κοιτασμάτων ζεόλιθου που βρίσκονται στον Έβρο ως πρώτη ύλη και δεκάδες δισεκατομμύρια όντας μεταποιημένος σύμφωνα με τον περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας -Θράκης Γιώργο Παυλίδη. Ο ζεόλιθος έχει πλήθος βιομηχανικών εφαρμογών με έμφαση στη δυνατότητα που έχει για να αποθηκεύει θερμική ενέργεια (ηλιακή), τη χρησιμότητά του στη γεωργία, στην περιβαλλοντική διάσταση της εξόρυξης και της κατεργασίας καθώς και τη χρήση του ζεόλιθου για την επεξεργασία υγρών αποβλήτων.

Οι έρευνες ουρανίου στην Ελλάδα θα έπρεπε να συνεχίζονται και όχι να έχουν πέσει σε καθεστώς αδράνειας, όπως συμβαίνει από το 1995 , λέει ο κ. Φαίδων Περγάμαλης, διευθυντής Ενεργειακών Πρώτων Υλών του ΙΓΜΕ. Το ουράνιο είναι ιδιαίτερα πολύτιμο στην εποχή μας. Μπορεί η τιμή του να είχε μειωθεί προ ετών λόγω των κυκλωμάτων λαθρεμπορίου που δρούσαν στις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, αλλά από το 2004 και μετά έχει αρχίσει πάλι να ανεβαίνει. Αναμένουμε να εκτοξευθεί τα επόμενα χρόνια λόγω της πιθανολογούμενα μελλοντικής ενεργειακής κρίσης. Σύμφωνα με τους ειδικούς, με τα υπάρχοντα βεβαιωμένα αποθέματα στην ευρύτερη περιοχή των Νομών Άρτας και Σερρών, η χώρα μας μπορεί να παράγει κίτρινο συμπύκνωμα, μία χημική ένωση που περιέχει ουράνιο και αποτελεί την πρώτη ύλη για την κατασκευή των πυρηνικών καυσίμων. Ένα πιθανότατο σενάριο είναι το εξής: Να εξάγουμε το κίτρινο συμπύκνωμα και ως αντάλλαγμα να εισάγουμε ηλεκτρική ενέργεια συμπληρώνει ο κ. Περγάμαλης. Από αυτό το σημείο και έπειτα το κίτρινο συμπύκνωμα ουρανίου δέχεται ισοτοπικό εμπλουτισμό, ο οποίος μπορεί να γίνει μόνο από μεγάλες πυρηνικές δυνάμεις, όπως η Γαλλία.

Κοιτάσματα χρυσού και άλλων μετάλλων

Ίλιγγο προκαλεί ο υπόγειος θησαυρός που κρύβεται εντός της ελληνικής γης αν αναλογιστεί κανείς ότι οι έρευνες των τελευταίων δεκαετιών έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα διαθέτει μεγάλης οικονομικής σημασίας κοιτάσματα μεικτών θειούχων (μολύβδου, ψευδαργύρου, χαλκού κ,ά. που παράγουν άργυρο και χρυσό) αλλά και κοιτάσματα πορφυρητικού τύπου με επιθερμικό χρυσό, σε πολλές περιοχές της Β. Ελλάδος (Χαλκιδική, Έβρο, Ροδόπη, Κιλκίς) που αποτελούν ουσιαστική προοπτική για το μεταλλευτικό κλάδο. Η αξία των περιεχομένων μετάλλων στα βεβαιωμένα πολυμεταλλικά αποθέματα όπως και του χρυσού και αργύρου στη Β. Ελλάδα υπερβαίνει τα 20 δισ. ευρώ. Οι εκτιμώμενες ποσότητες χρυσού ανέρχονται σε 8,5 εκ. ουγγιές και οι αντίστοιχες αργύρου σε 65 εκ. ουγγιές. Η εκμετάλλευση μόνο των βεβαιωμένων αποθεμάτων χρυσού αργύρου της Β. Ελλάδας μπορεί να καταστήσει τη χώρα μας πρώτη παραγωγό χώρα στην EE σε πολύτιμα μέταλλα. Τα δύο πλέον διάσημα κοιτάσματα είναι τα εξής: Το πορφυρητικό κοίτασμα Χαλκού-Χρυσού στις Σκουριές, το οποίο περιέχει 3590.000 ουγγιές χρυσού και 378.000 τον. χαλκού. Με ανάκτηση 85% και με τρέχουσες τιμές μετάλλων η συνολική παραγόμενη αξία θα ανέλθει στο σύνολο της διάρκειας του έργου, σε 8 δισ. ευρώ. Ακολούθως μεταβαίνουμε στο πολυμεταλλικό κοίτασμα μικτών θειούχων Ολυμπιάδος, στο οποίο υπάρχουν ανεκμετάλλευτα απολήψιμα ανακτήσιμα αποθέματα που ανέρχονται σε 3,8 εκ. ουγγιές χρυσού, 57,7 εκ, ουγγιές αργύρου, 600.000 τον. μολύβδου, 800.000 τον. ψευδαργύρου. Ακόμη στις παλιές αποθέσεις από παλαιότερες εκμεταλλεύσεις υπάρχουν 270.00 ουγγιές χρυσού και 1,1, εκ. ουγγιές αργύρου. Η συνολική εκτιμώμενη αξία παραγόμενων μετάλλων (με βάση σημερινές τιμές) ανέρχεται σε 8,2 δισ. ευρώ.

PRESS TIME, 03/07/2015

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ Η ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ

Sino Iron

Εδώ και μερικά χρόνια η Ευρώπη “ανεβάζει” παραγωγικούς ρυθμούς στην αξιοποίηση του ορυκτού της πλούτου, και επιστρέφει δυναμικά στην “απεικόνιση” και το υπόμνημα του παγκόσμιου μεταλλευτικού χάρτη. Επιφανειακές και υπόγειες εξορύξεις χαλκού στη Σουηδία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ισπανία, Βουλγαρία, εκμεταλλεύσεις μολύβδου, ψευδαργύρου, αργύρου στην Ελλάδα, Ιρλανδία, Φινλανδία, Σουηδία, Πορτογαλία, Ισπανία, μεταλλεία χρυσού στη Ρουμανία, Φινλανδία, Σουηδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Μεγάλη Βρετανία, παραγωγή βολφραμίου στην Αυστρία και κοβαλτίου στην Φινλανδία. Σίδηρος, χρώμιο, αλουμίνιο και έρχονται σίγουρα σπάνιες γαίες, γάλλιο, γερμάνιο, ίνδιο και άλλα κρίσιμα ορυκτά και μέταλλα. Περισσότερα από 60 ενεργά μεταλλεία εξόρυξης και εκμετάλλευσης μεταλλικών ορυκτών. Λειτουργούν με συγκεκριμένους περιβαλλοντικούς όρους και σχετικό διαχειριστικό έλεγχο της παραγωγικής διαδικασίας σε όλα τα επίπεδα. Και όλη η εξελισσόμενη επενδυτική και παραγωγική πανδαισία, δεν αφορά μόνο σε οικονομικούς ή κερδοσκοπικούς λόγους, αλλά γίνεται κυρίως για να υπάρξει συνέχεια στην προοπτική κοινωνικής προόδου, τη στιγμή μάλιστα που οι ανάγκες και οι χρήσεις πρώτων υλών τείνουν ολοένα αυξανόμενες, και για να διασφαλιστεί αποτελεσματικά η ποιότητα και προστασία του περιβάλλοντος. Ότι άλλο λέγεται, ακούγεται και λανσάρεται γύρω από καταστροφικά σενάρια και σκηνικά τρόμου δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, δεν έχουν σχέση με την αληθινή κατάσταση και προφανώς εξυπηρετούν άλλα συμφέροντα και σκοπιμότητες. Η Ελλάδα διαθέτει ανεκμετάλλευτο κοιτασματολογικό δυναμικό σε χαλκό, μόλυβδο, ψευδάργυρο, άργυρο, κυρίως χρυσό αλλά και άλλα μέταλλα, που μπορούν να την φέρουν με διαφορά στην πρώτη θέση σχετικής κατάταξης μεταξύ των μεταλλευτικών χωρών της Ευρώπης. Χρειάζεται λοιπόν καθαρό μυαλό, διαφανείς διαδικασίες και υπεύθυνες αποφάσεις για να μην χαθεί και αυτή η ευκαιρία δημιουργικής πρωτοβουλίας και οικονομικής ανάπτυξης.

: http://greenminerals.blogspot.gr/, του Δρ. Γεωλογίας Νικόλαου Αρβανιτίδη