ΔΙΕΛΚΥΣΤΙΝΔΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ELDORADO GOLD

Το θέμα της έγκρισης των αδειών που εκκρεμούν για το έργο στις Σκουριές μεταφέρθηκε εκ νέου. H ηγεσία της Eldorado Gold συναντήθηκε τις προηγούμενες ημέρες και με τους εργαζόμενους στα Μεταλλεία Χαλκιδικής και επανέλαβε τη θέση της πως εφόσον τακτοποιηθούν οι εκκρεμότητες το έργο στις Σκουριές θα ξεκινήσει εκ νέου άμεσα.

Η διελκυστίνδα μεταξύ της Eldorado Gold και της θυγατρικής της Ελληνικός Χρυσός και της κυβέρνησης για το θέμα της έγκρισης των αδειών που εκκρεμούν για το έργο στις Σκουριές συνεχίζεται με αμείωτη ένταση.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στα «προσεχώς» μεταφέρθηκε εκ νέου η συζήτηση σχετικά με το θέμα, μιας και η συνάντηση που έγινε χτες στο υπουργείο Περιβάλλοντος μεταξύ της ηγεσίας του υπουργείου κ.κ. Σταθάκη και Φάμελλου και της ηγεσίας της Ελληνικός Χρυσός, κ.κ. Δημητριάδη και Μπαλάσκα, καθώς και του CEO της Eldorado Gold, κ. Burns, δεν οδήγησε σε συγκεκριμένες αποφάσεις. Και το ερώτημα είναι ποια είναι τα χρονικά περιθώρια τόσο για την καναδική πολυεθνική όσο και για την ελληνική κυβέρνηση, μιας και πρόκειται για τη δεύτερη συνάντηση που έγινε στον απόηχο της απόφασης του Διαιτητικού Δικαστηρίου που δικαίωσε την Ελληνικός Χρυσός όσον αφορά τη δραστηριότητά της στην περιοχή της Χαλκιδικής.

Όπως σημειώνεται από κύκλους, στο τραπέζι της συνάντησης από την πλευρά της κυβέρνησης ζητήθηκαν κάποια επιπλέον στοιχεία και από την πλευρά της εταιρείας διατυπώθηκε εκ νέου η θέση ότι η υλοποίηση και η χρηματοδότηση του έργου απαιτεί τη λήψη των αδειών που εκκρεμούν παράλληλα με την αποσαφήνιση των προθέσεων της ελληνικής πλευράς και της κυβέρνησης ώστε να μην προκληθούν νέα εμπόδια στην πορεία. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ηγεσία της Eldorado Gold συναντήθηκε τις προηγούμενες ημέρες και με τους εργαζόμενους στα Μεταλλεία Χαλκιδικής, προκειμένου να ενημερωθούν για τα τεκταινόμενα. Όπως λέγεται, ο κ. Burns επανέλαβε τη θέση του πως εφόσον τακτοποιηθούν οι εκκρεμότητες, το έργο στις Σκουριές θα ξεκινήσει εκ νέου άμεσα. Το έργο στις Σκουριές βρίσκεται σε αδράνεια, σε αντίθεση με την Ολυμπιάδα που προχωρά κανονικά σε παραγωγή. Επίσης διευκρίνισε ότι παρακολουθεί με προσοχή την υπόθεση και θα ακουστεί όσο δυνατά απαιτείται για το θέμα της επένδυσης της Eldorado Gold στην Ελλάδα.

Όπως είχε τονίσει σε συνέντευξή του στη «Ν» ο διευθύνων σύμβουλος της Ελληνικός Χρυσός Δημήτρης Δημητριάδης, η εταιρεία αναμένει την έκδοση αδειών και έγκριση ΜΠΕ από την πλευρά του ΥΠΕΝ για τα επενδυτικά έργα των Σκουριών στη Χαλκιδική και στο Πέραμα του Έβρου αντίστοιχα. Όπως είχε επισημάνει αν υπάρξει αυτή η αδειοδοτική κανονικότητα χωρίς άλλες καθυστερήσεις τότε η μητρική Eldorado Gold είναι έτοιμη να επενδύσει συνολικά και στα δυο έργα 1 δισ. δολάρια (685 εκ δολ. Σκουριές και 300 εκ δολ. Πέραμα) και να απασχολήσει επιπλέον 1.300 άτομα στο κατασκευαστικό τμήμα.

Η Χαλκιδική διαθέτει μεταλλευτικά κοιτάσματα σε χρυσό, χαλκό, άργυρο και άλλα μέταλλα παγκόσμιας κλάσης και τα μεταλλευτικά αποθέματα της Βορείου Ελλάδος μπορούν άνετα να φέρουν 5 με 6 ανάλογες επενδύσεις όπως αυτή της Eldorado Gold. Η μεταλλευτική – εξορυκτική δραστηριότητα μπορεί να γίνει κάλλιστα ο 3ος πυλώνας ανάπτυξης της οικονομίας μετά τον τουρισμό και τη ναυτιλία και στήριξης του ΑΕΠ της χώρας φτάνοντας στο 6% από το 2% που βρίσκεται σήμερα. Παράλληλα τόνισε πως η επενδύτρια εταιρεία προσπαθεί στην πράξη να μειώσει το περιβαλλοντικό αποτύπωμα με την υποβολή της τροποποιητικής μελέτης για τον χώρο απόθεσης στον Καρατζά Λάκκο, που αφορά την κατασκευή εργοστασίου φίλτραρίσματος των τελμάτων πριν από την απόθεσή τους, κάτι που αυτομάτως συνεπάγεται και αύξηση του εργατικού δυναμικού, πέρα από την αύξηση στο ζενίθ της περιβαλλοντικής προστασίας. Η επένδυση στη Χαλκιδική διανύει τον 14ο χρόνο της ζωής της και ακόμη ξεκινούν εργολαβίες και σταματούν με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε οικονομικό και εργασιακό πλαίσιο, εξαιτίας της άρνησης της διοίκησης να εκδώσει σε εύλογο χρονικό διάστημα τις άδειες που απαιτούνται. Φέτος η χρονιά θα αποφέρει στην Ελληνικός Χρυσός έσοδα 170 εκατ. δολ. από το κοίτασμα της Ολυμπιάδας. Εάν είχε ολοκληρωθεί κανονικά η επένδυση στη Χαλκιδική θα είχε φέρει έσοδα πάνω από 0,5 δισ. ευρώ στην Ελληνικός Χρυσός με ό,τι συνεπάγεται για την οικονομία και την τοπική κοινωνία

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, της Λέττας Καλαμαρά, 10/5/2018]

Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥ “ΜΠΑΧΑΛΑΚΙΑ”…

Μια από τις μέχρι τώρα μεγαλύτερες ταπεινώσεις του κ. Τσίπρα ως πρωθυπουργού ήταν η επίσκεψή του στη Λέσβο μέσω Λήμνου προκειμένου να μπορέσουν να  προβάλουν τα κανάλια πλάνα από δρόμους χωρίς κλειστά μαγαζιά και τους κατοίκους στο πόδι.

Οι σιδερόφρακτες διμοιρίες των ΜΑΤ μαζί με τους δεκάδες μυστικούς αστυνομικούς που δεν άφηναν το κοινό να πλησιάσει σε απόσταση ορατότητας αποτελούν την ανταμοιβή του άλλοτε “μπαχαλάκια” πολιτικού που δεν δίστασε να παίξει τη χώρα κορώνα γράμματα προκειμένου αυτός και η παρέα του  να απολαύσουν τα προνόμια της εξουσίας.

Παράλληλα, την εβδομάδα που πέρασε η λάμψη του αφηγήματος της καθαρής εξόδου θόλωσε ακόμη περισσότερο  τόσο από τις δηλώσεις του κ. Τσακαλώτου που συνεχίζει να λαμβάνει αποστάσεις όσο και από την αναθεώρηση των στοιχείων για την ανάπτυξη από τους Ευρωπαίους.

Το έργο  αυτό έτσι ακριβώς εξελίχθηκε και πέρυσι. Ξεκίνησαν  από προβλέψεις 2,7% και το τελικό αποτέλεσμα διέψευσε αρνητικά όλες τις προς τα κάτω αναθεωρήσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια της χρονιάς.

Πέρυσι όμως  είχαμε μια σπάνια ευνοϊκή  συγκυρία και για την ευρωπαϊκή και για την παγκόσμια οικονομία. Αν είχαν ολοκληρωθεί οι μεταρρυθμίσεις μετά από μια καθίζηση του ΑΕΠ κατά 25% μετά το 2010 ή αύξηση του ΑΕΠ θα έπρεπε να “πετάει” πολύ πάνω από το 5%.

Φέτος τα πράγματα δυσκολεύουν καθώς η τιμή του πετρελαίου κινείται πλέον πάνω από 70 δολ. το βαρέλι και η γερμανική οικονομία που αποτελεί την ατμομηχανή της ευρωπαϊκής κατεβάζει ρυθμούς ανάπτυξης.

Το να περιμένεις όμως ανάπτυξη με capital controls και την υψηλότερη φορολογία συν εισφορές είναι σαν να περιμένει κάποια να μείνει έγκυος  με τη μυρωδιά του κρίνου.

Όταν η υπόλοιπη Ε.Ε. τρέχει με μέσο όρο αύξησης του ΑΕΠ 2,5% και εσύ γράφεις 1,4%, επί της ουσίας απομακρύνεσαι από τον μέσο όρο των κοινωνιών που ευημερούν.

Στην πραγματικότητα συμβαίνει αυτό που περιγράφουμε συχνά μετά το 2010. Η Ελλάδα αποκαλύπτεται κάθε χρόνο που περνά όλο και περισσότερο πως είναι το τελευταίο σοβιετικού τύπου καθεστώς στην Ευρώπη για το οποίο ο χρόνος έχει αρχίσει εδώ και πολύ καιρό να μετράει αντίστροφα…

Οι περισσότερες άλλωστε χώρες της πάλαι ποτέ σοβιετίας που βγήκαν πάμφτωχες από τον κομμουνιστικό μεσαίωνα και έβλεπαν χώρες σαν την Ελλάδα σαν οικονομικούς παραδείσους με επαγγελματικές ευκαιρίες, ξεπερνούν πλέον τη χώρα σε κατά κεφαλή εισόδημα η μία μετά την άλλη…

Αυτό είναι το τίμημα της αριστερής στροφής που έγινε μετά το 1981 στην Ελλάδα η οποία σε συνδυασμό με την παγκόσμια κατάσταση της πιστωτικής επέκτασης δημιούργησε την αυταπάτη της διατηρησιμότητας της ευημερίας με δανεικά.

Έχει ξαναγραφτεί ότι οι έξυπνοι μαθαίνουν από τα λάθη των άλλων και έτσι καταφέρνουν να τα αποφεύγουν. Οι άλλοι, με μνήμη χρυσόψαρου και κρίση κούκου κατά  τακτά διαστήματα επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη στα πλαίσια ενός σισύφιου μοτίβου…

Η Ελλάδα το 2018 έχει καταφέρει να βγάλει πλεόνασμα το οποίο όμως δεν είναι βιώσιμο γιατί δεν στηρίζεται στην ανάπτυξη και τη βελτίωση του κλίματος της οικονομίας.  Αντιθέτως, η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας όχι μόνο δεν έχει αναβαθμιστεί σε σχέση με το 2009 αλλά έχει χειροτερεύσει στη διεθνή κατάταξη.

Το ίδιο συμβαίνει και με τους δείκτες οικονομικής ελευθερίας που αποτελούν βασικό συστατικό των προϋποθέσεων προσέλκυσης επενδύσεων και ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας.

Η Ελλάδα πολύ σύντομα θα αντιμετωπίσει συνθήκες πολύ δυσκολότερες από αυτές που αντιμετώπισε μετά το 2010 όταν αναδείχθηκε αδύναμος κρίκος της διεθνούς κρίσης του 2008.

Η επόμενη διεθνής κρίση θα βρει την Ελλάδα  με λιγότερες καταθέσεις, εξαντλημένες τράπεζες, με τις καλές επιχειρήσεις να έχουν μεταφέρει τον μεγαλύτερο όγκο των διεθνών δραστηριοτήτων εκτός χώρας, με τα καλύτερα μυαλά να έχουν φύγει από τη χώρα.

Το πρώτο μεταναστευτικό ρεύμα αφορούσε τους Έλληνες με υψηλή εξειδίκευση που δεν μπορούσαν να βρουν εργασίες στην Ελλάδα ή να δουλέψουν για 500 και 1.000 ευρώ που αφήνει η υπερφορολόγηση.

Το δεύτερο κύμα θα αφορά τους Έλληνες χαμηλής ειδίκευσης που θα αναζητούν εργασία για ένα κομμάτι ψωμί, όπως αναζητούσαν  οι Βαλκάνιοι και οι ανατολικοί στην Ελλάδα μετά την κατάρρευση της σοβιετίας.

Πότε θα προκύψει ο επόμενος γύρος της κρίσης; Πιθανότατα όταν δώσουν την αφορμή οι διεθνείς αγορές.

Το επόμενο “βραχυκύκλωμα” στις διεθνείς αγορές πλησιάζει αρκεί να προσέξουμε τα πρόδρομα μηνύματα.

[Φωτό: www.lesvosnews.gr/]

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr , του Κώστα Στούπα, 8/5/2018]

Η «ΚΑΤΑΛΗΨΗ» ΤΗΣ ΔΕΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΑΧΕΛΩΟΥ ΚΑΙ Ο ΦΑΡΙΣΑΪΣΜΟΣ ΤΩΝ «ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ»

Πριν λίγες ημέρες πραγματοποιήθηκε κατάληψη των γραφείων της ΔΕΗ στην Αθήνα και άλλες πόλεις με αίτημα την κατεδάφιση του ΥΗ έργου Μεσοχώρας, με φράγμα ήδη κατασκευασμένο και υδροηλεκτρικό εργοστάσιο πλήρως ολοκληρωμένο από το 2001 (!), καθώς και στα ημιτελή έργα Συκιάς και σήραγγας μεταφοράς επί του Άνω Αχελώου (δες σχετικά ρεπορτάζ στους παρακάτω συνδέσμους1).

Τη μικρή αυτή φιέστα οργάνωσαν τα μέλη του Δικτύου «Μεσοχώρα Αχελώος SOS» και άλλες (σ.σ. ανώνυμες ) συλλογικότητες.

Είναι προφανές ότι σε τέτοιου είδους «αιτήματα» δεν υπάρχει λογική και είναι περιττό να επιδιώξει κανείς διάλογο με σχεδόν περιθωριακές, απολίτικες και ανώνυμες οργανώσεις. Όμως παρουσιάζει ενδιαφέρον να σχολιάσουμε κάποια θέματα που προκύπτουν από το ρεπορτάζ.

Το πρώτο ζήτημα που προκαλεί απορίες είναι ο στόχος μέσω του οποίου οι οργανώσεις αυτές επέλεξαν να προ βάλλουν σήμερα το «αίτημά» τους (δηλαδή τα γραφεία της ΔΕΗ). Είναι γνωστό ότι η ΔΕΗ είχε αποφασίσει εδώ και πάνω από 40 χρόνια την υδροηλεκτρική αξιοποίηση των υδάτων του Άνω Αχελώου και έως σήμερα υλοποίησε σταδιακά τη Μεσοχώρα. Γιατί λοιπόν οι ακτιβιστές δεν απευθύνθηκαν στον πολιτικό υπεύθυνο δηλαδή στην κυβέρνηση; Γιατί δεν υπέβαλλαν το ίδιο θεαματικά το αίτημά τους στον Υπουργό Ενέργειας κο Σταθάκη, ο οποίος άλλωστε υπέγραψε και την αδειοδότηση; Γιατί δεν επισκέφθηκαν τα κόμματα που στηρίζουν στην κυβέρνηση (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, Οικολόγοι Πράσινοι) για να δια μαρτυρηθούν για τις εξελίξεις στη Μεσοχώρα; Τέλος γιατί δεν ζήτησαν από το Δήμο Πύλης να προβεί, έστω και τώρα, στην άρση της στήριξης που παρέχει εδώ και χρόνια στη δημιουργία του έργου;

Η απάντηση κατά την άποψή μας είναι απλή. Πίσω από το δίκτυο «Μεσοχώρα Αχελώος SOS» κρύβονται υψηλόβαθμα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που προφανώς δεν είναι διατεθειμένα ούτε να εισπράξουν την άρνηση των εκπροσώπων της τοπικής κοινωνίας, ούτε φυσικά να εκθέσουν το κόμμα τους στην κοινή γνώμη. Ίσως ακόμη επιδιώκουν να μη θέσουν σε κίνδυνο τις ειδικές κυβερνητικές «θεσούλες» και τον μισθό τους από το Δημόσιο όπου προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Προφανώς έχει εκλείψει στους χώρους αυτούς η γενναιότητα της διαφοροποίησης σε θέματα πολιτικής διαφωνίας, οπότε περιορίζονται σε αποπροσανατολιστικές δράσεις και παίζουν με άσφαιρα πυρά για το θεαθήναι.

Ένα δεύτερο θέμα που αξίζει σχολιασμού είναι η επιλογή ειδικά του ΥΗΕ Μεσοχώρας για τη φιέστα των οργανώσεων αυτών. Ένας προσεκτικός παρατηρητής θα διαπιστώσει ότι όλες οι οικολογικές οργανώσεις και φυσικά και οι συλλογικότητες στις οποίες αναφερόμαστε αποφεύγουν να θέσουν στο στόχαστρο τους το σύνολο των υδροηλεκτρικών έργων και μάλιστα όσων έχουν κατασκευαστεί από παλιά.

Παρόμοιου μεγέθους και σημασίας έργα σε άλλα ποτάμια ( π.χ. Ιλλαρίωνας στον Αλιάκμονα) δεν δέχθηκαν ποτέ τέτοιου είδους επιθέσεις. Άραγε εκεί οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις θεωρούνται αντιμετωπίσιμες ενώ στην Μεσοχώρα δεν είναι; Είναι προφανές ότι η επιλογή της Μεσοχώρας γίνεται διότι εδώ και χρόνια το έργο αυτό τέθηκε ως εμβληματικός στόχος από τον ΣΥΡΙΖΑ και συνεργαζόμενες μαζί τους οικολογικές συλλογικότητες. Βλέποντας ότι πλέον το ζήτημα αυτό έκλεισε οριστικά προσπαθούν να καθυστερήσουν την επί των ημερών τους έναρξη λειτουργίας της Μεσοχώρας ώστε να έχουν λιγότερες εκλογικές απώλειες (τακτική παρόμοια με άλλους εμβληματικούς στόχους όπως Σκουριές, Ελληνικό κ.λπ., όπως ήδη πρόσφατα σχολιάσαμε στον ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ Μαγνησίας δες τον σχετικό σύνδεσμο εδώ2).

Πάντως ο κ. Σταθάκης μόλις προ ημερών, δήλωσε ότι τα ΥΗΕ έργα παραμένουν στην ιδιοκτησία της ΔΕΗ και αναγνώρισε ότι αποτελούν το «απόλυτα κερδοφόρο κομμάτι» της επιχείρησης, αφαιρώντας οριστικά τα σχετικά προσχήματα τα οποία παλαιότερα χρησιμοποιούσαν οι αντιδρώντες κατά των έργων αυτών.

Επιπρόσθετα ο κ. Σταθάκης επανέλαβε τον στόχο της EE και της χώρας μας για κάλυψη από ΑΠΕ τουλάχιστον 27% της καταναλισκόμενης ενέργειας, στις οποίες (ΑΠΕ) συμπεριλαμβάνονται και η ΥΗ ενέργεια. Άραγε τώρα οι ποικίλες οργανώσεις που αντιδρούν ακόμη στα έργα αυτά θα συνεχίσουν τις προσπάθειές τους για την κατεδάφιση γενικά των ΥΗ έργων και ειδικά της Μεσοχώρας; Και εάν ναι πώς θα ανταποκριθεί η χώρα μας στους στόχους τους οποίους δεσμεύεται;

Εκτός όμως των παραπάνω σημειώνουμε πως οι ενέργειες της ΔΕΗ για τη Μεσοχώρα καλύπτονταν ανέκαθεν από δημοκρατικά ειλημμένες πολιτικές αποφάσεις όλων των κυβερνήσεων και κομμάτων (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ κ.λπ.), ενώ προσφάτως (Αύγουστος 2017) με την νέα περιβαλλοντική αδειοδότηση, έχουν πλέον την κάλυψη και των κομμάτων της σημερινής κυβέρνησης (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ, Οικολόγοι Πράσινοι). Συνεπώς θεωρούμε βάσιμο τον ισχυρισμό ότι το ΥΗΕ Μεσοχώρας έχει διαχρονικά τη στήριξη όλου του πολιτικού φάσματος, όλου του ελληνικού λαού, κατά μείζονα λόγο που οι αποφάσεις για το έργο ελήφθησαν με συντριπτικές πλειοψηφίες και μέσα στη Βουλή και κρίθηκαν θετικά και από το ΣτΕ (πρόσφατη απόφαση 26/2014). Σημειωτέον, την προσφυγή στη Βουλή με αίτημα την κατεδάφιση της Μεσοχώρας οι συλλογικότητες αυτές την αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι , αποκαλύπτοντας ότι οι κορώνες τους περί δημοκρατίας είναι υποκριτικές.

Σίγουρα δεν έχουμε απαίτηση να επιδειχθεί δημοκρατική ευαισθησία από τις εν λόγω συλλογικότητες, οι οποίες εδώ και δεκαετίες διακρίνονται για την περιφρόνηση σε αποφάσεις, κανόνες κλπ. Ακόμα και οι κάτοικοι της Μεσοχώρας, που για χρόνια προέβαλαν ισχυρό διεκδικητικό κίνημα για τα συμφέροντά τους (αξιόλογες αποζημιώσεις, δημιουργία νέου οικισμού, αυστηρούς περιβαλλοντικούς περιορισμούς κ.λπ.), την τελευταία περίοδο του «σίριαλ» Μεσοχώρας, στη μεγάλη τους πλειοψηφία εγκατέλειψαν τις οργανώσεις αυτές και τον διχαστικό τους λόγο και υπέγραψαν προσύμφωνα όπου αποδέχθηκαν την παράδοση των περιουσιών τους με βάση τους όρους που καθορίστηκαν, με την προϋπόθεση φυσικά να καταβληθούν οι συμφωνηθείσες αποζημιώσεις. Ήδη το όλο θέμα βρίσκεται πλέον στον Δήμο Πύλης και στη ΔΕΗ που καλούνται να εφαρμόσουν τα συμφωνηθέντα (ΑΕΠΟ) ώστε να λήξει η ομηρία των κατοίκων και να σταματήσει η ιδιότυπη πολιτική εκμετάλλευση από ποικίλους περιθωριακούς ακτιβιστές (π.χ. αναρχικές ομάδες που γράφουν συνθήματα μίσους, που κάνουν «πάρτι» στο ποτάμι, παράλληλα όμως προκαλούν υλικές ζημιές στις εγκαταστάσεις των έργων).

Μήπως όμως είναι καιρός να σταματήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ η ανοχή και η πολιτική κάλυψη τέτοιων δράσεων που συχνά εκπορεύονται μέσα από το κόμμα τους και με τον φαρισαϊσμό τους εκθέτουν κόμμα και κυβέρνηση; Ας το ψάξουν.

(1) Ρεπορτάζ για την κατάληψη γρα φείων της ΔΕΗ στα MME:

https://www.efsyn.gr/arthro/na-stamatisoyn-ta-erga-gia-tin-ektropi-toy-ahelooy

http://www.iefimerida.gr/news/410616/katalipsi-sta-kentrika-grafeia-tis-dei-sti-halkokondyli-eikones-vinteo

https://www.protothema.gr/greece/article/780142/katalipsi-sta-kedrika-grafeia-tis-dei-apo-diktuo-kata-tis-ektropis-tou-aheloou

(2) ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ: Σκουριές Αχελώος: Βίοι παράλληλοι:

http://www.taxydromos.gr/Epistoles/294403-skoyries-axelwos-bioi-parallhloi.html

[ΠΗΓΗ: ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ, του Κώστα Γκούμα, 05/05/2018]

 

ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟΣ ΣΤΑ ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ – ΧΑΣΜΑ ΓΙΑ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΕΠΟΠΤΕΙΑ

“Γκρίζα” είναι τα πρώτα μηνύματα από τις διαβουλεύσεις που συνεχίζονται με τους θεσμούς – εξ αποστάσεως – τόσο για τα προαπαιτούμενα, όσο και για το θέμα του χρέους αλλά και του ρόλου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο ελληνικό πρόγραμμα.

Την ίδια στιγμή, μονοψήφιος παραμένει, σύμφωνα με πληροφορίες, εδώ και… μήνες ο αριθμός των προαπαιτούμενων που έχουν γίνει (από τα 88 συνολικά), με βάση τη “λίστα” που επικαιροποιεί η Κομισιόν (που είναι αρμόδια για την σύνταξη της έκθεσης συμμόρφωσης). Παράλληλα, στο πολιτικό πεδίο, οι γερμανικές αντιστάσεις διατηρούνται στο πεδίο του χρέους.

Σε μία εβδομάδα από σήμερα, αρχίζει η “μάχη” με διά ζώσης επαφές. Τη Δευτέρα 14 Μαΐου οι εκπρόσωποι των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης και οι επικεφαλής των θεσμών συνεδριάζουν στο πλαίσιο του Euroworking Group (EWG) για το ελληνικό ζήτημα. Την ίδια ημέρα τα τεχνικά κλιμάκια καταφτάνουν στην Αθήνα (για να ακολουθήσουν οι επικεφαλής έχοντας λάβει “εντολή” από το EWG), ενώ στην Αθήνα θα βρίσκεται και η επικεφαλής του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού Ντανιέλ Νουί στον απόηχο των αποτελεσμάτων για τα τεστ αντοχής των τραπεζών.

Στην εβδομάδα αυτή που απομένει πριν το επόμενο “μεγάλο κρας τεστ”, θα επιχειρηθεί συντονισμός όλων των πλευρών, αφού πλέον εκτιμάται ότι καθίσταται δύσκολο το πλέγμα χρονικών οροσήμων που έχει τεθεί. Μόνο για την συμφωνία αναφορικά με τα προαπαιτούμενα πρέπει να βρεθεί λύση σε τρία διαφορετικά πεδία: συμφωνία με την ΕΕ αναφορικά με τα 88 προαπαιτούμενα, ολοκλήρωση της “αξιολόγησης” του ΔΝΤ (με τις πιθανότητες συμμετοχής του Ταμείου να είναι μοιρασμένες προς το παρόν), αλλά και διαμόρφωση της μεταμνημονιακής εποπτείας (σ.σ. που θα εξαρτηθεί και από το πόσα προαπαιτούμενα θα μείνουν ως εκκρεμότητες για την μετά μνημονίου εποχή).

Το χρονοδιάγραμμα προβλέπει ότι θα πρέπει να ολοκληρωθεί η τέταρτη αξιολόγηση μέσα στο Μάιο, δηλαδή να καταλήξουν η κυβέρνηση και οι θεσμοί της ΕΕ σε συμφωνία επί της αρχής (Staff Level Agreement – SLA) αναφορικά με τα 88 προαπαιτούμενα και τον τρόπο υλοποίησης τους.

Η πρώτη αυτή συμφωνία δεν αποκλείεται πλέον να καταστεί εφικτή όχι έως τη σύνοδο του Eurogroup της 24ης Μαΐου (που ήταν ο αρχικός σχεδιασμός), αλλά… αργότερα. Για να καταστεί εφικτή η SLA θα πρέπει να ολοκληρωθεί πρώτα η έκθεση συμμόρφωσης της Κομισιόν στο σκέλος της εκπλήρωσης της 4ης αξιολόγησης. Θα πρέπει να ακολουθήσει η εφαρμοστική… καταιγίδα προκειμένου να μπορεί να υπάρξει (εφόσον βεβαίως βρεθεί λύση στα πολιτικά μέτωπα του ΔΝΤ και του χρέους) η συνολική πολιτική συμφωνία στη σύνοδο του Eurogroup της 21ης Ιουνίου (ή εναλλακτικά στην σύνοδο της 12ης Ιουλίου).

Τα 88 προαπαιτούμενα

Μέσα στον Ιούνιο πρέπει να κλείσει το θέμα των νέων αντικειμενικών αξιών και των παρεμβάσεων στον ΕΝΦΙΑ, μαζί με την συμφωνία για τις παρεμβάσεις στα επιδόματα, αλλά και τη μεγάλη “μάχη” για το αφορολόγητο που θα έχει ως “διαιτητή” το ΔΝΤ (περιμένει στοιχεία για το ΑΕΠ που θα ανακοινωθούν στις 4/6).

Στο πεδίο των μεταρρυθμίσεων υπάρχουν παρεμβάσεις –που θα έχουν σίγουρα “ουρές” και στη μεταμνημονιακή εποχή – σε δημόσιο, δικαιοσύνη, Κτηματολόγιο, ιδιωτικοποιήσεις και στην αδειοδότηση των επιχειρήσεων. Μία σειρά από “πράξεις” στα παραπάνω πεδία καθώς και κρίσιμα μέτωπα στην αγορά ενέργειας, την υγεία, τον εξωδικαστικό και τον Νόμο Κατσέλη/Σταθάκη και όχι μόνο ζητείται να γίνουν πράξη… τώρα.

Όσον αφορά στο μεταμνημονιακό ελληνικό σχέδιο, σύμφωνα με πληροφορίες, οι “ενστάσεις” των θεσμών περί ασάφειας έχουν περιοριστεί γιατί θεωρείται ότι μπορεί να ανατραπεί από μια αλλαγή κυβέρνησης και έτσι σχεδιάζεται ένα άλλο “θεσμικό” πλέγμα παρακολούθησης που μένει να αποφασισθεί.

Άλλωστε, αυτό που ζητήθηκε και… έγινε σαφές από ελληνικής πλευράς είναι η δέσμευση για τη μη αναστροφή των δημοσιονομικών μέτρων που έχουν ληφθεί, όπως φάνηκε από τη δέσμευση του ΥΠΟΙΚ για την περικοπή των συντάξεων αλλά και για τη διατήρηση της συμφωνίας για τα πλεονάσματα (σ.σ. εκτός και αν η ατζέντα Μακρόν οδηγήσει σε διαφορετικές συνολικές αποφάσεις ανά την ΕΕ στο μέλλον).

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, της Δήμητρας Καδδά, 7/5/2018]

ΤΟ ΘΕΩΡΗΜΑ ΤΗΣ ΕΞΟΡΥΞΗΣ

O χώρος γύρω από την Ανατολική Μεσόγειο στάθηκε ιστορικά το μεγαλύτερο κέντρο ανάπτυξης του προϊστορικού πολιτισμού των μετάλλων, γεγονός που οφείλεται στο ότι η περιοχή ήταν πάντα ένα ευκολοδιάβατο σταυροδρόμι κατά τις μετακινήσει των φυλών, με αποτέλεσμα οι γνώσεις γύρω από τα μέταλλα να διασταυρώνονται και η αξιοποίησή τους να εξελίσσεται. Αυτός είναι ο ένας λόγος. Ο δεύτερος και βασικότερος είναι το γεγονός ότι η περιοχή διέθετε (και διαθέτει) πλούτο σε μέταλλα, πολλά από τα οποία, προπάντων τα ευγενή, βρίσκονται στα επιφανειακά στρώματα. Όλα αυτά έφεραν τον ελληνικό πολιτισμό στην προνομιούχα θέση να σημειώνει γοργότεροι ρυθμούς ανάπτυξή και να αναδειχθεί σε ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά και πολιτιστικά κέντρα της εποχής

Οι αρχαίοι Αθηναίοι γνώριζαν καλά ότι το στρατηγικό τους πλεονέκτημα οφειλόταν στην οικονομική τους δύναμη, που εξασφαλιζόταν από τον λαυρεωτικό άργυρο. Για την άγονη λαυρεωτική γη ο Ξενοφών έγραψε την επιτομή του πολιτικού ρεαλισμού: «Η έκταση του Λαυρίου, όταν μεν σπέρνεται, δεν αποφέρει καρπό, όταν όμως εξορύσσεται τρέφει πολύ περισσότεροί παρά εάν παρήγε σιτάρι»

Ο Ξενοφών, λοιπόν, γνώριζε το θεώρημα της εξόρυξης, ότι δηλαδή τα μεταλλεύματα είναι χωροθετημένα εκεί όπου θέλησε ο θεός και όχι εκεί όπου βολεύουν τον άνθρωπο.

Ο βωξίτης

Εκτός από τις χρυσές παραλίες, το ούζο και τον Greek mousaka, οι ορυκτές πρώτες ύλες είναι και παραμένουν ένα από τα πλέον ουσιώδη συγκριτικά πλεονεκτήματα αυτού του τόπου. Από την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων πετρωμάτων και ορυκτών για χρήση στη βιομηχανία, στην ενέργεια και στο εμπόριο αυξάνεται το εθνικό μας προϊόν και διασφαλίζεται ένα σοβαρότατο αειφορικό χαρακτηριστικό της προόδου, η αντοχή στους διεθνείς κλυδωνισμούς.

Ο βωξίτης, για παράδειγμα, είναι ένα σοβαρό κεφάλαιο για τον τόπο, δεδομένου ότι η Ελλάδα ανήκει στην πρώτη δεκάδα των χωρών με τα μεγαλύτερα κοιτάσματα και παραγωγή βωξίτη παγκοσμίως. Μάλιστα, δε, τα ελληνικά κοιτάσματα και η παραγωγή βωξίτη είναι διπλάσια από το άθροισμα Ρωσίας και ΗΠΑ. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, προσφέρουμε παραπάνω από το μισό της συνολικής παραγωγής, συμπεριλαμβανομένης καταχρηστικά και της Τουρκίας, που έρχεται δεύτερη.

Οι ορυκτές πρώτες ύλες

Το θέμα των ορυκτών πρώτων υλών είναι τόσο σοβαρό, που η πρώτη παράγραφος του άρθρου 106 του Συντάγματος, με τίτλο «Κράτος και εθνική οικονομία», επιβάλλει στην πολιτεία να λαμβάνει μέτρα για την αξιοποίηση των πηγών του εθνικού πλούτου από τα κοιτάσματα μετάλλων, προκειμένου να προωθήσει την περιφερειακή ανάπτυξη και να προαγάγει την οικονομία.

Άρα, όταν χαράσσουμε τη χωροταξική πολιτική στις ζώνες της ελληνικής επικράτειας, πιο καθαρή γραμμή πλεύσης δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε: εκεί όπου υπάρχουν ορυκτές πρώτες ύλες, και με δεδομένο ότι αποτελούν εθνικό πλούτο, πρέπει να μπορούμε απρόσκοπτα και κατά προτεραιότητα να τις αξιοποιούμε.

Η ελληνική ιδιομορφία

Βέβαια, από τη φύση του, ο κλάδος της εξόρυξης επηρεάζει μεγάλες σε έκταση χωρικές ενότητες, από τις οποίες το 30% βρίσκεται μέσα σε προστατευόμενες περιοχές. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο κλάδος να εξαρτάται σχεδόν άμεσα από τον χωρικό σχεδιασμό και να υφίσταται τις συνέπειες μιας δυσάρεστης ελληνικής ιδιομορφίας, η οποία προκαλεί δυσλειτουργίες όχι μόνο στην εξόρυξη.

Το σύστημα του χωρικού μας σχεδιασμού κατατάσσεται σωστά σε τρία επίπεδα: το εθνικό, το περιφερειακό και το τοπικό. Όμως, πιο συχνά απ’ ό,τι θα περίμενε κανείς, το ένα επίπεδο σχεδιασμού υπερβαίνει τα δικά του όρια και διεισδύει ζηλότυπα στα όρια των άλλων δύο, με αποτέλεσμα την αλληλοεπικάλυψη και την αδυναμία στην ιεράρχηση των χωροταξικών και περιβαλλοντικών προτεραιοτήτων.

Όπως όλες οι χώρες που διαθέτουν ορυκτό πλούτο, πρέπει, αφού συμφωνήσουμε στις αναπτυξιακές και περιβαλλοντικές μας προτεραιότητες, να καταλήξουμε σε ένα σταθερό, εύληπτο και μεθοδολογικά εφαρμόσιμο πλαίσιο για την αξιοποίηση των ορυκτών πρώτων υλών, αποδεκτό απ’ όλους ανεξαιρέτως τους φορείς, χωρίς αστερίσκους και χωρίς ψιλά γράμματα

Διότι αν δεν το κάνουμε, στο τέλος της ημέρας πάντα θα μπορεί να επινοηθεί ένας νομιμοφανής τρόπος για να κλείσει ένα ορυχείο ή να μην μπορεί να ανοίξει ένα άλλο

[Λεπτομέρεια από αγγείο. Δούλοι που εργάζονται σε ορυχείο του Λαυρίου τον 5ο αιώνα π.Χ.]

[ΠΗΓΗ: FREE SUNDAY, του Κώστα Κουρούνη, πολεοδόμου πολιτικού μηχανικού, υπεύθυνου για την πρωτοβουλία Publicspace.gr., 7/5/2018]

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΜΕ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΑΤΙΝΙΚΩΝ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΟ!

Η είδηση που ακολουθεί, δεν ξέρω αν πρέπει να μας οδηγεί σε μελαγχολία ή να μας ενθουσιάζει. Στην ώρα που στη μήτρα του Ελληνισμού, η Ελληνικότητα είναι κάτι παρεμπίπτον για τις διάφορες ελίτ του τόπου (πολιτική, οικονομική, πνευματική, ακαδημαϊκή), κάπου όχι μακριά, δάσκαλοι και μαθητές διαδηλώνουν για να διεκδικήσουν την συνέχιση της διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών και των Λατινικών. Μια είδηση που προκαλεί χαρμολύπη…

«Μια γλώσσα μπορεί να είναι πολύ ωραία ακόμα κι αν είναι νεκρή» επισημαίνει η ολλανδόφωνη βελγική εφημερίδα «De Standaard», με αφορμή ένα συλλαλητήριο μαθητών και καθηγητών που πραγματοποιείται σήμερα στη Γάνδη, με αίτημα τη συνέχιση της διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών και των Λατινικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση της χώρας. Οι οργανωτές εκτιμούν ότι περίπου 1.000 μαθητές και περισσότεροι από 100 καθηγητές λαμβάνουν μέρος στη συγκέντρωση.

«Οι υπερασπιστές των “κλασικών γλωσσών” -Ελληνικών και Λατινικών- “ζώστηκαν τ’ άρματα”» υπογραμμίζει η Standaard, επισημαίνοντας ότι το τελευταίο διάστημα η συζήτηση για τη χρησιμότητα των «κλασικών γλωσσών» έχει αναζωπυρωθεί στο Βέλγιο, καθώς οι οιωνοί δεν είναι καλοί: Ο αριθμός των μαθητών που επιλέγουν Αρχαία Ελληνικά σε σχολεία της Φλάνδρας,(ολλανδοφωνη περιοχή του Βελγίου), δεν ξεπερνά πλέον τους 5.064 έναντι 5.921 την περίοδο 2008-2009 (μείωση κατά 14,5%). Εξίσου μειωμένος παρουσιάζεται ο αριθμός των μαθητών που επιλέγουν τα Λατινικά, οι οποίοι την περυσινή χρονιά ανήλθαν σε 23.339 (μείωση κατά 18,6%).

Με αφορμή τη σημερινή διαδήλωση, η εφημερίδα διερευνά τους λόγους για τους οποίους ένα διόλου ευκαταφρόνητο κομμάτι της φλαμανδικής κοινωνίας εμφανίζεται να εναντιώνεται σθεναρά στο ενδεχόμενο εξοβελισμού της Αρχαίας Ελληνικής και των Λατινικών από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στο πλαίσιο αυτό, φιλοξενεί τις απόψεις έγκριτων Βέλγων πανεπιστημιακών, οι οποίοι τοποθετούνται είτε υπέρ είτε κατά της συνέχισης της διδασκαλίας των Αρχαίων Ελληνικών στη φλαμανδική δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

[ΠΗΓΗ: http://www.politically.gr/, 2/5/2018]

ΠΑΕΙ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ – ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ Η ΜΕΛΕΤΗ

Συνάντηση με εκπροσώπους της Εταιρείας Διανομής Αερίου Θεσσαλονίκης – Θεσσαλίας Α.Ε. (ΕΔΑ ΘΕΣΣ) και της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (ΡΑΕ), καθώς και με δημάρχους του νομού Θεσσαλονίκης και Θεσσαλίας, με επίκεντρο το συμπιεσμένο φυσικό αέριο στην τελική κατανάλωση, είχαν το μεσημέρι του Σαββάτου, ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργος Σταθάκης και ο αναπληρωτής ΥΠΕΝ, Σωκράτης Φάμελλος, στο γραφείο του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη.

Αντικείμενο της συνάντησης ήταν αφενός η ολοκλήρωση του θεσμικού πλαισίου προκειμένου οι πόλεις και οι περιοχές που δεν είναι διασυνδεδεμένες με τα δίκτυα αερίου κεντρικών αγωγών, να μπορούν να αναπτύξουν τα δίκτυά τους με συμπιεσμένο (CNG) ή υγροποιημένο αέριο (LNG), και αφετέρου ο τρόπος με τον οποίο θα πληρώνονται αυτά τα έργα από τους καταναλωτές.

Ενιαία τιμολόγηση ανά περιφέρεια για διασυνδεδεμένες και μη περιοχές

Οι φορείς κατέληξαν στη διαδοχική λήψη όλων των ρυθμιστικών αποφάσεων τόσο από τη ΡΑΕ όσο και μέσω υπουργικών αποφάσεων που θα καθορίζουν το ρυθμιστικό πλαίσιο για τις περιοχές με CNG και LNG αέριο, καθώς και την ενιαία τιμολόγηση ανά περιφέρεια τόσο των περιοχών που είναι συνδεδεμένες στο δίκτυο όσο και των περιοχών που θα χρησιμοποιήσουν τις έτερες μορφές αερίου.

«Με τον τρόπο αυτό οι καταναλωτές έχουν ίση αντιμετώπιση και ταυτόχρονα επιτρέπεται η βιωσιμότητα των έργων του CNG και των περιοχών όπου αυτά θα λειτουργήσουν», δήλωσε ο κ. Σταθάκης προσθέτοντας πως «ανοίγει πλέον ο δρόμος για την άμεση ολοκλήρωση των έργων που έχουν σχεδιαστεί με ξεκαθαρισμένο το τοπίο και τον τρόπο τιμολόγησης».

«Καταφέραμε να αξιοποιήσουμε την καινοτομία και την τεχνολογία με υψηλά στάνταρ περιβάλλοντος και ασφάλειας», τόνισε εν συνεχεία ο κ. Φάμελλος, ο οποίος έκανε λόγο για έναρξη ενός ευρύτατου προγράμματος έργων με την αξιοποίηση και ιδιωτικών κονδυλίων για την πρόσβαση των κατοίκων της Βορείου Ελλάδος στο «φθηνό και ασφαλές περιβαλλοντικά καύσιμο».

Τον Ιούνιο η μελέτη για αέριο στη Χαλκιδική

Από την πλευρά του, ο Γενικός Διευθυντής της ΕΔΑ ΘΕΣΣ, Λεωνίδας Μπακούρας, ανακοίνωσε πως έχει ξεκινήσει μελέτη για την επέκταση του δικτύου στον νομό Χαλκιδικής, η οποία θα παρουσιαστεί μέσα στον Ιούνιο. Σύμφωνα με πληροφορίες της Voria.gr, εφόσον η μελέτη εγκριθεί από τους μετόχους της εταιρείας, εκτιμάται ότι περί τα τέλη 2019-αρχές 2020 θα γίνουν εφικτές οι πρώτες συνδέσεις κωμοπόλεων της Χαλκιδικής -όπως ο Πολύγυρος, η Ιερισσός, τα Νέα Μουδανιά, η Μεγάλη Παναγία κ.ά.- με φυσικό αέριο.

Συμπληρώνοντας, ο Αντιπεριφερειάρχης Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος Κεντρικής Μακεδονίας, Κώστας Γιουτίκας, υπογράμμισε τη δέσμευση της ΡΑΕ «να ανοίξει την πρόσκληση για τον νομό Χαλκιδικής προκειμένου να δούμε αν υπάρχουν εταιρείες που ενδιαφέρονται».

Παράλληλα, ο κ. Μπακούρας επισήμανε πως «μέσα στον επόμενο μήνα θα λυθεί το ρυθμιστικό πλαίσιο και έτσι θα προχωρήσουν τα έργα για να συνδεθούν με φυσικό αέριο τα Κουφάλια, ο Λαγκαδάς, η Χαλάστρα και περιοχές της Θεσσαλίας, όπως η Καλαμπάκα και η Ελασσόνα».

Το 2018 η σύνδεση στο Νέο Ρύσιο, το 2019 σε Βασιλικά – Ταγαράδες – Αγία Παρασκευή και Σουρωτή

Αποδεκτή έγινε η πρόταση του δήμου Θέρμης για αλλαγή του σχεδιασμού που αφορά τη σύνδεση των Βασιλικών. Ο αρχικός προγραμματισμός ήταν το 2019 να γίνει η σύνδεση των Βασιλικών με CNG αέριο, ωστόσο αποφασίστηκε να γίνει με το δίκτυο του Νέου Ρυσίου, το οποίο θα ολοκληρωθεί εντός του τρέχοντος έτους. «Αποτελεί σημαντική παράμετρο για τον δήμο Θέρμης η εν λόγω απόφαση» τόνισε ο δήμαρχος Θεόδωρος Παπαδόπουλος, «καθώς κατά μήκος του δικτύου από το Νέο Ρύσιο έως τα Βασιλικά υπάρχουν τρία ακόμη χωριά τα οποία θα συνδεθούν και αυτά με τον ίδιο τρόπο». Τα χωριά που θα έχουν πρόσβαση στο δίκτυο του Νέου Ρυσίου είναι οι Ταγαράδες, η Αγία Παρασκευή και η Σουρωτή.

Νέα τεχνολογία CNG σε Λαγκαδά και Τύρναβο

Τόσο ο δήμος Λαγκαδά όσο και ο δήμος Τυρνάβου θα είναι οι πρώτες περιοχές που θα συνδεθούν με τη νέα τεχνολογία CNG αερίου. «Τέλος Μαΐου τελειώνει η “μίνι” περιπέτεια με το ρυθμιστικό πλαίσιο» δήλωσε ο δήμαρχος Λαγκαδά, Γιάννης Καραγιάννης, ενώ στη συνέχεια υπογράμμισε την ανάγκη άμεσης χορήγησης του συμπιεσμένου αερίου στο ήδη ολοκληρωμένο δίκτυο της περιοχής, κατόπιν μάλιστα αιτήσεων από «χιλιάδες συνδημότες -συνδρομητές που θέλουν να συνδεθούν στο δίκτυο».

Από τη μεριά του ο δήμαρχος Τυρνάβου, Παναγιώτης Σαρχώσης σημείωσε «Τα νέα που πήραμε ήταν πολύ σημαντικά και πιστεύουμε ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα έχουν λυθεί τα διαδικαστικά που αφορούν την ολοκλήρωση της εκπόνησης του ρυθμιστικού πλαισίου».

Ανοιχτό το ενδεχόμενο σύνδεσης σε Καλλιθέα και Μυγδονία

Ανοιχτό άφησαν στη συνάντησή τους οι φορείς το ενδεχόμενο να ενταχθούν οι δημοτικές ενότητες Καλλιθέας και Μυγδονίας στο φυσικό αέριο. «Έστω και η απόσπαση αυτής της πληροφορίας είναι ένα θετικό βήμα» είπε χαρακτηριστικά ο δήμαρχος Ωραιοκάστρου, Αστέριος Γαβότσης.

Στα σκαριά οι συνδέσεις σε Άγιο Αθανάσιο και Χαλκηδόνα

«Ήδη έχουν ξεκινήσει τα πρώτα δίκτυα για τα Κουφάλια» ανέφερε ο δήμαρχος Χαλκηδόνας, Γιάννης Τσουκνιδάς, μετά το πέρας της συνάντησης, προσθέτοντας πως έχουν γίνει συνδέσεις στη Μεσήμβρια, όπου αποτελεί την πηγή του αερίου. Τέλος, ο ίδιος επεσήμανε πως οι συνδέσεις πρόκειται να προχωρήσουν και στον Άγιο Αθανάσιο και τη Χαλκηδόνα.

Δείτε εδώ σχετικά βίντεο με δηλώσεις του κου Σταθάκη, του κου Φάμελλου και του κου Μπακούρα.

[ΠΗΓΗ: http://www.voria.gr, της Αρετής Τασούλα, 5/5/2018]

ΣΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ Ο ΒΟΥΛΓΑΡΟΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

Ο Μπόικο Μπορίσοφ πραγματοποίησε προσκυνηματική επίσκεψη στον Άγιο Όρος

Στις πολύ καλές σχέσεις Ελλάδας-Βουλγαρίας και στις, επίσης, πολύ καλές προσωπικές σχέσεις των πρωθυπουργών των δύο χωρών, Αλέξη Τσίπρα και Μπόϊκο Μπορίσοφ, αναφέρθηκε ο Βούλγαρος πρωθυπουργός, στη διάρκεια της σημερινής προσκυνηματικής επίσκεψης του στο Άγιον Όρος, που είναι και η πρώτη για τον ίδιο στο Περιβόλι της Παναγίας.

Στον χαιρετισμό που απηύθυνε στην αίθουσα της Ιεράς Επιστασίας του Αγίου Όρους, στις Καρυές, ο κ. Μπορίσοφ ευχαρίστησε τον Έλληνα πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, για τη φιλοξενία και για το γεγονός ότι έστειλε ως εκπρόσωπο του τον υφυπουργό Εξωτερικών Γιάννη Αμανατίδη, ο οποίος ήταν μαζί του σε όλη τη διάρκεια της επίσκεψης. Αναφέρθηκε, ακόμα, στους στενούς δεσμούς ανάμεσα στους λαούς της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, οι οποίοι ενισχύονται και λόγω της Ορθοδοξίας.

Στην προσφώνηση του ο υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Αμανατίδης καλωσόρισε τον πρωθυπουργό της Βουλγαρίας στο Άγιον Όρος, εκ μέρους του Έλληνα πρωθυπουργού και σημείωσε: «Οι είκοσι Πατριαρχικές και Σταυροπηγιακές Μονές και οι εκατοντάδες σκήτες, κελιά και ασκητήρια -με τη φροντίδα και επιστασία του Οικουμενικού Πατριαρχείου- αποτελούν μία μοναδική πνευματική όαση, όπου παράγονται μεγάλοι καρποί αγιότητας, λογιότητας και τέχνης.

Γνωρίζω το μεγάλο σεβασμό που τρέφει ο λαός σας για το Άγιο Όρος και τη βυζαντινή παράδοση, που ενδιάθετα φέρει. Σημαντικές προσωπικότητες του σλαβικού κόσμου διαμορφώθηκαν πνευματικά εντός της μοναστικής κιβωτού της Μεγάλης Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως. Από την εποχή της ακμής της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μέχρι και σήμερα οι Βούλγαροι στην καταγωγή μοναχοί γίνονται δεκτοί στην Ιερά Κοινότητα του Άθωνα, ενώ έπειτα από την απελευθέρωση του Ιερού Τόπου το 1912, η Ελληνική Δημοκρατία τούς παρέχει τα εχέγγυα της ισονομίας και της αρωγής που απολαμβάνουν όλοι οι Έλληνες Πολίτες».

Ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, συνοδευόμενος από πέντε υπουργούς, έφτασε χθες το απόγευμα, με ελικόπτερο, στην Ουρανούπολη της Χαλκιδικής, όπου και διανυκτέρευσε.

Τα ξημερώματα επιβιβάστηκε σε ταχύπλοο σκάφος και μετέβη στη Μονή Ζωγράφου, όπου υπάρχουν και βουλγαρόφωνοι μοναχοί. Στο λιμάνι της Μονής Ζωγράφου τον υποδέχτηκαν ο υφυπουργός Εξωτερικών και ο πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους Αρίστος Κασμήρογλου.

Μαζί κατευθύνθηκαν στη Μονή και στις 7 το πρωί παρακολούθησαν τη λειτουργία για τη μεγάλη εορτή του Αγίου Γεωργίου, στη διάρκεια της οποίας ο κ. Αμανατίδης είπε το «Πάτερ ημών».

Αμέσως μετά κάθισαν στην τράπεζα, όπου έγιναν σύντομοι χαιρετισμοί από τον πρωθυπουργό της Βουλγαρίας και τον Έλληνα υφυπουργό Εξωτερικών.

Στη συνέχεια παρέστησαν στην τελετή εγκαινίων της ανακαινισμένης πτέρυγας της Μονής.

Στη διάρκεια της παραμονής τους στη Μονή Ζωγράφου ο κ. Μπορίσοφ, οι πέντε υπουργοί του και ο κ. Αμανατίδης είχαν την ευκαιρία να συνομιλήσουν με αρκετούς προσκυνητές, μεταξύ αυτών και κάποιοι που ταξίδεψαν από τη Βουλγαρία για την εορτή του Αγίου Γεωργίου.

Από τη Μονή Ζωγράφου ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας μετέβη στη Δάφνη και από εκεί στην πρωτεύουσα του Αγίου Όρους, τις Καρυές.

Εκεί τον υποδέχτηκε η Ιερά Επιστασία με τον Πρωτοεπιστάτη Γερβάσιο, τον Ιβηρίτη, και ξεναγήθηκε στο ναό του Πρωτάτου, όπου προσκύνησε την ιερή εικόνα της Παναγίας «Άξιον Εστί» και θαύμασε τις υπέροχες τοιχογραφίες που κοσμούν το ναό.

Στην αίθουσα της Ιεράς Επιστασίας ακολούθησε το παραδοσιακό Αγιορείτικο κέρασμα και ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας αντάλλαξε δώρα με τον υφυπουργό Εξωτερικών Γιάννη Αμανατίδη και τον Πρωτοεπιστάτη.

Ο γέροντας Γερβάσιος τον ενημέρωσε για τον τρόπο και τους κανόνες λειτουργίας του Αγίου Όρους.

Ο κ. Μπορίσοφ ευχαρίστησε όλους για τη φιλοξενία και αναχώρησε για το λιμάνι της Δάφνης, όπου είχε τη δυνατότητα να συνομιλήσει με προσκυνητές και συμπατριώτες του.

Εκεί τον ξεπροβόδισε ο κ. Αμανατίδης και ο πρωθυπουργός αναχώρησε για την Ουρανούπολη και εν συνεχεία με το ελικόπτερο για τη Βουλγαρία.

[ΠΗΓΗ: http://www.in.gr, 6/5/2018]

“Η ΚΡΙΣΗ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ”

Ο ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας Γιώργος Μπήτρος υποστηρίζει σε άρθρο του στην FAZ ότι και μετά την έξοδο από τα μνημόνια δεν θα έχουν αντιμετωπιστεί οι αιτίες της κρίσης. “Κινδυνεύουν τα όποια επιτεύγματα”.

Στο μακροσκελές άρθρο του που δημοσιεύει η Frankfurter Allgemeine Zeitung ο ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών επιχειρεί μια αναλυτική παρουσίαση των δεινών που οδήγησαν την Ελλάδα από το 1975 σταδιακά στο χείλος της χρεοκοπίας με απόγειο τη διεθνή δημοσιονομική κρίση, η οποία έφτασε στη χώρα το 2009. Η θέση που πρεσβεύει είναι ότι ακόμη και μετά την έξοδο από τα μνημόνια οι σημαντικότερες αιτίες που οδήγησαν στην κρίση δεν θεραπεύτηκαν και τα όποια επιτεύγματα κινδυνεύουν.

“Φόρτωσαν φόρους επί φόρων στους πολίτες”

Ο Γιώργος Μπήτρος υποστηρίζει ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις θα έπρεπε σε εθνικό επίπεδο να μεταρρυθμίσουν ριζικά τον δημόσιο τομέα με μείωση των απασχολούμενων και αλλαγή των δομών, έτσι ώστε να εξισωθεί η παραγωγικότητα στο επίπεδο της ιδιωτικής οικονομίας. Με αυτόν τον τρόπο θα δινόταν μεγάλη ώθηση στην ανάπτυξη και σε λίγα χρόνια η Ελλάδα θα επέστρεφε στην ομαλότητα. “Από το 2009 οι κυβερνήσεις επέλεξαν την ακριβώς αντίθετη συνταγή” επισημαίνει ο Μπήτρος. “Φόρτωσαν φόρους επί φόρων στους πολίτες και τις επιχειρήσεις, σαν να μπορούσαν τα προβλήματα της Ελλάδας να λυθούν μονομιάς με την κατάσχεση της ιδιωτικής περιουσίας, ενώ την ίδια ώρα ο δημόσιος τομέας θα έμενε ανέπαφος και θα διατηρούνταν το παλαιό πολιτικό σύστημα. Το αποτέλεσμα ήταν να βάλουν λουκέτο χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και να αυξηθεί κατακόρυφα η ανεργία”.

Ο Έλληνας καθηγητής περιγράφει πολύ αναλυτικά τις επιπτώσεις αυτής της πολιτικής που οδήγησε, μεταξύ άλλων, σε έξοδο των καλύτερων κεφαλιών της χώρας και ανέβασε στα ύψη το ποσοστό του δημόσιου χρέους. Υποστηρίζει ότι οι πολιτικοί γνώριζαν ότι αντί του δρόμου των φόρων η καλύτερη εναλλακτική θα ήταν να εγκαταλείψουν την κρατικοδίαιτη οικονομική και κοινωνική τάξη πραγμάτων που ακολουθήθηκε μετά από τον πόλεμο. “Το αποτέλεσμα τώρα είναι ότι ακόμη και οκτώ χρόνια μετά τα μνημόνια δεν φαίνεται να υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ. Ακόμη και στην περίπτωση οικονομικής επιτυχίας, που θα οδηγούσε τη χώρα σε σημαντικά ποσοστά ανάπτυξης, δεν θα μπορούσαν να διατηρηθούν μακροπρόθεσμα όσα με τόσο κόπο επετεύχθησαν χωρίς να γίνει μια αντιπαράθεση με τα θεσμικά προβλήματα της χώρας που οδήγησαν στην χρεοκοπία της χώρας”.

“Αγορές ανοιχτές στους τολμηρούς επιχειρηματίες και στον ισχυρό ανταγωνισμό”

Ο ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας παραθέτει πέντε προβλήματα, που κατά τη γνώμη του θα πρέπει να εκλείψουν μετά την έξοδο από τα μνημόνια. Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στο άρθρο 106 του Συντάγματος του 1975, με το οποίο θεωρεί ότι “άνοιξε το κουτί της Πανδώρας” για τον εκτροχιασμό της οικονομίας με εθνικοποιήσεις επιχειρήσεων που ξεκίνησαν από την κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή και συνεχίστηκαν από τις σοσιαλιστικές κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου και τις αθρόες μονιμοποιήσεις προσωπικού συνδεόμενου με το δημόσιο με σχέσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου. Καταγγέλλει επίσης τις τακτικές παρεμβάσεις των κυβερνήσεων στον ελεύθερο ανταγωνισμό, την τεράστια δυσκαμψία της αγοράς εργασίας και την τεράστια κρατική εξουσία που καθιστά αδύνατη μιαν αποτελεσματική διακυβέρνηση. “Εάν η Ελλάδα θέλει να αφήσει την κρίση πίσω της θα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη και την πρωτοβουλία για ένα πακέτο θεσμικών μεταρρυθμίσεων που να επεκτείνεται πέραν των όσων προέβλεπαν τα προγράμματα προσαρμογής”.

Εν κατακλείδι, ο Έλληνας καθηγητής πιστεύει ότι η κρίση δεν ήταν ένα αναπάντεχο χτύπημα της μοίρας, αλλά προήλθε από μια ελίτ που δεν πίστευε στα κοινωνικά επιτεύγματα μιας ελεύθερη οικονομίας της αγοράς. “Ακόμη και σε εποχές όπου οι κυβερνήσεις ήταν υπό την επιτήρηση των δανειστών της, αρνιόντουσαν να ταυτιστούν με μεταρρυθμίσεις για μεγαλύτερη απελευθέρωση της αγοράς και καθυστερούσαν τις μεταρρυθμίσεις εκείνες που στην πραγματικότητα είχαν συμφωνήσει. Από την άλλη πλευρά, δεν είχαν άλλη δυνατότητα παρά να υποχωρήσουν, δεδομένου ότι καμιά κυβέρνηση δεν θέλει να διακινδυνεύσει μια ανοιχτή κατάρρευση της οικονομίας, η οποία θα ισοδυναμούσε και με έξοδο από την ευρωζώνη. Κάποια στιγμή οι πολιτικοί της Ελλάδας θα διαπιστώσουν ότι το ίδιον όφελος και αυτό της χώρας συνταυτίζονται και θα αναλάβουν την πρωτοβουλία να αντικαταστήσουν τη σημερινή κρατικοδίαιτη οικονομική και κοινωνική τάξη πραγμάτων με ένα σύστημα μειωμένης κυβερνητικής επιρροής και με αγορές ανοιχτές στους τολμηρούς επιχειρηματίες και στον ισχυρό ανταγωνισμό”.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, FAZ/ Ειρήνη Αναστασοπούλου, από Deutsche Welle, 4/5/2018]

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΤΑ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΑ… ΓΕΦΥΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ

Οι νέες προσφυγές για το Ελληνικό και οι διαδοχικές «ενέδρες» που καλούνται να ξεπερνούν στα δικαστήρια τα μεγάλα έργα – Ανώτατοι δικαστικοί τονίζουν ότι για να σταματήσει η αέναη προσφυγή στη Δικαιοσύνη, πρέπει να γίνει συνταγματική αναθεώρηση

Οι ατέρμονες δικαστικές περιπέτειες, οι οποίες για χρόνια ταλαιπώρησαν την εμβληματική επένδυση τουριστικής ανάπτυξης στη Μεσσηνία, με το γνωστό πλέον σε όλους Οοςτα Navarino να θυμίζει για χρόνια της Άρτας το γεφύρι, δεν είναι η εξαίρεση για τις επενδύσεις και τα μεγάλα έργα στη χώρα μας.

Οι δυνατότητες που δίδονται από το σύνταγμα και τη νομοθεσία μας στους πολίτες να μπορούν να ζητούν έννομη προστασία προσφεύγοντας στα δικαστήρια, έχουν από χρόνια χρησιμοποιηθεί πάμπολλες φορές καταχρηστικά, τινάζοντας στον αέρα φιλόδοξα επενδυτικά σχέδια, καθυστερώντας και εμποδίζοντας άλλα και δημιουργώντας συνθήκες στασιμότητας για την πρόοδο ή την ολοκλήρωση μεγάλων, ακόμα και αναγκαίων, έργων.

Αυτές τις ημέρες το έργο επαναλαμβάνεται με τη βροχή των προσφυγών για την πολυσυζητημένη επένδυση στο παραλιακό μέτωπο της Αθήνας, την επένδυση στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού, η οποία έχει περάσει από πολλά εμπόδια για να φθάσει πλέον στη φάση εκείνη, που πρόκειται μελλοντικώς να αρχίσουν τα έργα.

Το Συμβούλιο της Επικράτειας, άλλωστε, πριν από δύο μήνες, έκρινε σε σχηματισμό Ολομέλειας λόγω της σοβαρότητας του έργου, το σύνολο των διατάξεων του Προεδρικού Διατάγματος που καθόρισε τα πάντα σχετικά με την επένδυση στο Ελληνικό, συνταγματικό και νόμιμο. Με μία γνωμοδότηση που αριθμούσε 111 σελίδες, οι ανώτατοι δικαστικοί πήραν μία προς μία όλες τις πτυχές του μεγαλεπήβολου έργου, που πρόκειται να δώσει πνοή στην Αττική και χιλιάδες θέσεις εργασίας και έκριναν, ότι οι όροι της δόμησης αλλά και κάθε πλευρά του είναι σύννομη και δεν προσκρούει ούτε παραβιάζει τα συνταγματικά όρια.

Το χρονικό

Και ενώ έτσι είχαν τα πράγματα, πριν από λίγες ημέρες, και πριν εκπνεύσει προθεσμία 60 ημερών, που δίνει ο νόμος από τότε που θα εκδοθεί η απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου για ένα προεδρικό διάταγμα, προκειμένου να προσβληθεί δικαστικά, εκατοντάδες πολίτες όμορων δήμων, φορείς, οικολογικές οργανώσεις ακόμα και ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων, προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικράτειας και πάλι ζητώντας να ακυρωθεί το Προεδρικό Διάταγμα για το Ελληνικό (!) το οποίο μόλις είχε κριθεί συνταγματικό και νόμιμο.

Μάλιστα, οι προσφυγές που έχουν ήδη ασκηθεί, ώς την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, είναι τρεις και καλύπτουν μεγάλο εύρος θεμάτων, καθώς οι κάτοικοι των περιοχών που έκαναν την πρώτη από αυτές, 507 τον αριθμό, ζητούν την ακύρωση της επένδυσης, διότι ούτε λίγο ούτε πολύ επικαλούνται υποβάθμιση και καταστροφή του περιβάλλοντας, αλλοίωση του χαρακτήρα της πρωτεύουσας, ενώ φθάνουν ώς το σημείο να ζητούν να μη γίνει, διότι οι ίδιοι πλήττονται από αυτήν καθώς εμποδίζεται η θέα που έχουν προς τη θάλασσα! Με άλλη προσφυγή, άλλοι κάτοικοι προβάλλουν θέματα προστασίας των δασών, επικαλούμενοι ότι ένα κομμάτι του Ελληνικού περί τα 200 στρέμματα είναι δάσος και πολλά άλλα.

Αυτές οι εξελίξεις, που εκ πρώτης όψεως εμφανίζονται αντιφατικές, βασίζονται σε δικαιώματα των πολιτών, τα οποία τους δίδουν το σύνταγμα και ο νόμος. Στο ερώτημα που ευλόγως προβάλλεται, μα πώς είναι δυνατόν το Προεδρικό Διάταγμα για το Ελληνικό να προσβάλλεται δικαστικά στο ΣτΕ, αφού το ίδιο το ανώτατο δικαστήριο το έκρινε νόμιμο και συνταγματικό, η απάντηση που δίδουν ανώτατοι δικαστικοί είναι πως αυτό προβλέπουν το σύνταγμα και ο νόμος.

Μάλιστα, ο πρώην πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικράτειας που διετέλεσε και πρωθυπουργός, Παναγιώτης Πικραμμένος, μας εξηγεί ότι αυτό γίνεται «διότι κατά την επεξεργασία ενός Προεδρικού Διατάγματος, το Δικαστήριο γνωμοδοτεί, δεν δικάζει επί της ουσίας και ως εκ τούτου ο πολίτης μπορεί στη συνέχεια να προσφύγει και να ζητήσει την ακύρωσή του».

Η καταχρηστική εφαρμογή αυτών των δικαιωμάτων από πολίτες και πάσης φύσεως φορείς, που έχει καθορίσει για χρόνια την πρόοδο επενδύσεων και μεγάλων έργων στη χώρα μας, είναι κάτι, που όπως τονίζουν ανώτατοι δικαστικοί, αυτή τη στιγμή δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί, διότι για να αλλάξουν τα πράγματα και να σταματήσει η αέναη προσφυγή στη Δικαιοσύνη, πρέπει να γίνει συνταγματική αναθεώρηση.

Σε εκκρεμότητα

Ετσι, αν και το Προεδρικό Διάταγμα για το Ελληνικό κρίθηκε συνταγματικό και νόμιμο, το Συμβούλιο της Επικράτειας καλείται και πάλι, αυτή τη φορά στο πλαίσιο δίκης, να αποφανθεί για τη νομιμότητα του διατάγματος, το οποίο καθόρισε τους όρους αυτής της μεγάλης επένδυσης.

Οι προσφυγές για το Ελληνικό αναμένεται να εκδικαστούν προσεχώς, διατηρώντας εν ζωή την εκκρεμότητα και κρατώντας την επένδυση για κάποιο διάστημα ακόμα σε στασιμότητα (αν δεν ανακύψει και τίποτα άλλο).

Δικαστικές πηγές του Συμβουλίου της Επικράτειας, δήλωναν στην «Κ» ότι πρόκειται το ταχύτερο δυνατόν να προσδιοριστούν προς εκδίκαση αυτές οι προσφυγές και μάλιστα όλες μαζί, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο χρόνος για τη δικαστική τους εκκαθάριση και να επιλυθούν όλες οι αιτιάσεις που προβάλλονται σε μια προσπάθεια κάποτε η πολύπαθη επένδυση να ξεκινήσει.

Έργα που έγιναν δικαστικά σήριαλ

Οι δικαστικές περιπέτειες για την επένδυση στο Ελληνικό, σε μια χρονική συγκυρία που σηματοδοτεί την προσπάθεια της χώρας να βγει από παρατεταμένη οικονομική κρίση, ευτυχώς φαίνεται πως αντιμετωπίζονται από τους ανώτατους δικαστές στη λογική της συντομότερης δυνατής εκκαθάρισης. Όμως στο παρελθόν δεκάδες επενδύσεις «ταλαιπωρήθηκαν», επενδυτές υπέστησαν τα πάνδεινα με δικαστικές εκκρεμότητες διάρκειας, ενώ μεγάλα δημόσια έργα έμειναν στάσιμα για χρόνια, διότι όλο και κάποιος κάτοικος ή φορέας με οικολογικές, υπαρκτές ή ανύπαρκτες ευαισθησίες, έκανε μία προσφυγή.

Οι περιπτώσεις μεγάλων έργων, όπως η περιφερειακή του Υμηττού και η ζεύξη Ρίου-Αντιρρϊου, είναι χαρακτηριστικές των πολλών και αλλεπάλληλων προσφυγών που κατατέθηκαν γι’ αυτές στο Συμβούλιο της Επικράτειας. Οσο για την πολυσυζητημένη εκτροπή του Αχελώου, έργο αμφιλεγόμενο που δέχθηκε επικρίσεις, το ανώτατο δικαστήριο χρειάστηκε πάμπολλες φορές να κρίνει σωρεία θεμάτων και να εκδικάσει προσφυγές επί προσφυγών.

Αλλά και ιδιωτικές επενδύσεις, όπως σχέδια τουριστικής ανάπτυξης στην Κρήτη με τη Μονή Τοπλού, ή άλλες, όπως η κατασκευή μεγάλων εμπορικών κέντρων, δεινοπάθησαν από προσφυγές, ενώ η ανάπλαση του Βοτανικού είχε επίσης την ίδια τύχη. Τα ίδια έγιναν με την επένδυση εξόρυξης χρυσού στη Χαλκιδική και δεκάδες άλλες επενδύσεις που κρίθηκαν στις δικαστικές αίθουσες.

Ωστόσο η νομοθεσία που χρειάστηκε να φέρει η τότε κυβέρνηση, στις αρχές του 2000, για σύντομη ολοκλήρωση των ολυμπιακών έργων, βοήθησε να ξεπεραστούν οι χρονοβόρες δικαστικές διαδικασίες και να αντιμετωπιστούν οι καταχρηστικές πρακτικές άσκησης δικαιωμάτων που στόχο είχαν πολλές φορές, όπως απεδείχθη εκ των υστέρων, όχι την προστασία του περιβάλλοντος αλλά το μπλοκάρισμα ενός έργου στο όνομα μικρών ή μεγαλύτερων τοπικών ή άλλων συμφερόντων.

Βεβαίως, ανώτατοι δικαστικοί από το ΣτΕ τονίζουν, και σωστά, πως σε παρά πολλές περιπτώσεις προσφυγές πολιτών και φορέων «συμμάζεψαν» τα πράγματα σε έργα και επενδύσεις, όπου η προστασία του περιβάλλοντος στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 δεν αποτελούσε βασική πτυχή για την υλοποίησή τους, ακυρώνοντας καταστάσεις που αν είχαν γίνει, δεν θα είχαν σήμερα επιστροφή.

«Μπούλινγκ» σε επενδύσεις

Πάντως, στο σήμερα, όπου οι επενδύσεις είναι αναγκαίες παρά ποτέ, οι διαδικασίες για δικαστικό «μπούλινγκ» των επενδυτών θυμίζουν «μυγοσκοτώστρα», ενώ στο ΣτΕ πια κάνουν ό,τι μπορούν για να ελαχιστοποιήσουν τις συνέπειες της καταχρηστικής άσκησης δικαιωμάτων, κάνοντας χρήση ευχερειών που δίδει νόμος που ψηφίστηκε επί υπουργίας Μιλτιάδη Παπαϊωάννου. Ο νόμος αυτός δίδει τη δυνατότητα στον πρόεδρο του ΣτΕ να προσδιορίζει άμεσα προς εκδίκαση προσφυγές κατά μεγάλων επενδύσεων και μεγάλων έργων, κάτι που ήδη γίνεται.

Ωστόσο, ανώτατοι δικαστικοί που ξέρουν τι σημαίνει για μια επένδυση να μπλέξει και στα δικαστικά γρανάζια -διότι, ούτως ή άλλως, έχει τα εμπόδια της γραφειοκρατίας- τονίζουν πως «για να προχωρήσουν επενδύσεις και έργα χρειάζεται και πάλι ενεργοποίηση διατάξεων και διαδικασιών fast track».

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, της Ιωάννας Μάνδρου, 6/5/2018]

12 ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ

Η ΑΞ.Τ.Α.∆.Α. ∆ΑΕ ∆ΗΜΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ ανακοινώνει την πρόσληψη, µε σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, συνολικά δώδεκα (12) ατόμων για την κάλυψη εποχικών ή παροδικών αναγκών των υποκαταστημάτων της ΑΞ.Τ.Α.∆.Α. ∆ΑΕ, που εδρεύει στην Ιερισσό Χαλκιδικής, και συγκεκριμένα του εξής, ανά υπηρεσία, έδρα, ειδικότητα και διάρκεια σύμβασης, αριθμού ατόμων:
1 ΠΕ Μηχανικών επιστήμης υλικών
8 ∆Ε Υπάλληλος Υποδοχής
3 ΥΕ Εργάτης/τρια Καθαριότητας
Υποβολή αιτήσεων συμμετοχής
Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να συμπληρώσουν την αίτηση µε κωδικό ΕΝΤΥΠΟ ΑΣΕΠ ΣΟΧ.6 και να την υποβάλουν, είτε αυτοπροσώπως, είτε µε άλλο εξουσιοδοτημένο από αυτούς πρόσωπο, εφόσον η εξουσιοδότηση φέρει την υπογραφή τους θεωρημένη από δημόσια αρχή, είτε ταχυδρομικά µε συστημένη επιστολή, στα γραφεία της υπηρεσίας µας στην ακόλουθη διεύθυνση: ΑΞ.Τ.Α.∆.Α. ∆ΑΕ Αγ. Νικολάου 2, Ιερισσός Χαλκιδικής, Τ.Κ. 63075, απευθύνοντάς την στην Γραμματεία (τηλ. επικοινωνίας: 23770 21130). Στην περίπτωση αποστολής των αιτήσεων ταχυδρομικώς το εμπρόθεσμο των αιτήσεων κρίνεται µε βάση την ημερομηνία που φέρει ο φάκελος αποστολής, ο οποίος µετά την αποσφράγισή του επισυνάπτεται στην αίτηση των υποψηφίων. Κάθε υποψήφιος δικαιούται να υποβάλει µία µόνο αίτηση και για θέσεις μίας µόνο κατηγορίας προσωπικού (ΠΕ, ∆Ε ή ΥΕ). Η σώρευση θέσεων διαφορετικών κατηγοριών προσωπικού σε µία ή περισσότερες αιτήσεις συνεπάγεται αυτοδικαίως σε κάθε περίπτωση ακύρωση όλων των αιτήσεων και αποκλεισμό του υποψηφίου από την περαιτέρω διαδικασία.
Λεπτομέρειες για τα έντυπα εδώ

[ΠΗΓΗ: http://ergoliptesxalkidikis.blogspot.gr, 4/5/2018]

 

ΑNT. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ (ΠΡ. ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΕΩΛΟΓΩΝ): “ΘΑ ΣΕΒΟΜΟΥΝ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΠΑΠΑΖΑΧΟΥ ΑΝ ΑΥΤΕΣ ΕΞΑΝΤΛΟΥΝΤΑΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΕΙΔΙΚΟΥΣ”

Ο Πρώην Πρόεδρος των Ελλήνων Γεωλόγων Άντώνης Αγγελόπουλος με γραπτή παρέμβαση του στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης και πιο συγκεκριμένα στο f/b καταθέτει την δίκη του άποψη απέναντι στις θέσεις που διατύπωσε πρόσφατα ο καθηγητής γεωφυσικής του ΑΠΘ Κώστας Παπαζάχος για τα φράγματα αποθέσεων που έχουν ήδη κατασκευαστεί και πρόκειται να κατασκευαστούν στο μεταλλευτικό πεδίο της ΒΑ Χαλκιδικής.

Φράγματα τα οποία ο καθηγητής γεωλογίας, ενώ δεν τα βρίσκει εξ ορισμού επικίνδυνα, θεωρεί παρ΄όλα αυτα ανεπαρκή τον σχεδιασμό τους!!!  

Ο κ. Αγγελόπουλος από την πλευρά του υποστηρίζει πως μια τέτοια άποψη, όπως αυτή του κ. Παπαζάχου θα ήταν επιστημονικά σεβαστή, αν οι πτυχές της εξαντλούνταν μπροστά σ΄ένα εξειδικευμένο κοινό (προφανώς γεωλόγων, μεταλλειολόγων μηχανικών) και όχι απλών ανθρώπων, που η άγνοια τους επί τέτοιων ζητημάτων δεν τους επιτρέπει να έχουν ή και να αρθρώσουν διαφορετική άποψη.

Επίσης, ο Πρώην Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Γεωλόγων τονίζει πως οι θέσεις Παπαζάχου θα ήταν ακόμη περισσότερο σεβαστές, αν είχε απαρνηθεί παντελώς τα αγαθά και τις υπηρεσίες που προσφέρει η αξιοποίηση των ορυκτών πόρων στην καθημερινότητα μας.

Πριν παραθέσουμε αυτούσιο το σχόλιο του κ. Αγγελόπουλου να υπενθυμίσουμεότι επί 10 συναπτά χρόνια ήταν συνυπεύθυνος της γεωεπιτήρησης των φραγμάτων της ΕΥΔΑΠ έχοντας και 3 σχετικές δημοσιεύσεις σε σχετικά συνέδρια, ενώ πριν από 5 μήνες είχε παρέμβει απέναντι στις αερολογίες που εξέφρασαν οι απόφοιτοι του τμήματος Γεωλογίας Πατρών σε σχέση με την επένδυση χαλκού – χρυσού στην Χαλκιδική.

“Καλά θα ήταν οι Καθηγητές που διδάσκουν τους νέους Γεωεπιστήμονες της Χώρας να επιδεικνύουν μεγαλύτερη σοβαρότητα & να μην δείχνουν επιστημονική μονομέρεια.

Θα σεβόμουν τις θέσεις του η κάθε άλλου Πανεπιστημιακού Δασκάλου όταν εξαντλούσε τα επιχειρήματα του μπροστά σε ειδικούς & ΒΕΒΑΙΑ ΑΝ ΕΧΕΙ ΑΠΑΡΝΗΘΕΊ ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΡΡΈΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΟΡΥΚΤΩΝ ΠΟΡΩΝ (ΑΔΡΑΝΩΝ , ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΏΝ, ΜΕΤΑΛΛΙΚΏΝ, ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΏΝ) ΑΥΤΑ ΤΑ ΟΛΙΓΑ !!!”

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.gr/, 4/5/2018]