Category Archives: Αρχική

Άρθρα αρχικής σελίδας

ΦΕΥΓΟΥΝ ΟΙ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ, ΕΡΧΕΤΑΙ Ο 6ος ΣΤΟΛΟΣ

Είναι, όπως και να το κάνουμε, εντυπωσιακό. Την ώρα που η χώρα αναζητά επενδυτές και ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος πηγαινοέρχεται στους «δρόμους του μεταξιού» για να τους πείσει να έρθουν, φεύγει ξαφνικά ο Τιτάν από την Ελλάδα. Η εμβληματική τσιμεντοβιομηχανία, μία από τις ελάχιστες μεγάλες επιχειρήσεις της χώρας, η εταιρεία που αποτελεί πυλώνα του ΣΕΒ, ανακοίνωσε ότι μεταφέρει την έδρα της στο εξωτερικό. Τώρα που η οικονομία μπαίνει σε τροχιά ανάπτυξης, τώρα που οι ξένοι επενδυτές κάνουν ουρά για να επενδύσουν εδώ, τώρα που η κυβέρνηση έχει διασφαλίσει την εξυγίανση της οικονομίας, τώρα βρήκε την ώρα να φύγει ο Τιτάν; Μήπως παρασύρθηκε από άλλες κολοσσιαίες ελληνικές εταιρείες που έφυγαν, όπως η CocaCola, η 3Ε, η Βιοχάλκο, η ΦΑΓΕ; Μήπως επηρεάστηκε επειδή έχει μπλοκάρει η επένδυση στο Ελληνικό; Μήπως φοβήθηκε επειδή έφυγε πριν από λίγες ημέρες η BlackRock από τον Κηφισό;

Μα είναι δυνατόν; Μετά από 116 χρόνια λειτουργίας εδώ, φεύγεις από τη χώρα; Τι του έφταιξε του Τιτάνα; Η ύφεση; Οι φόροι; Οι ασφαλιστικές εισφορές; Το κόστος της ενέργειας; Οι διώξεις επιχειρηματιών και τραπεζικών; Η έλλειψη αξιόλογου εργατικού δυναμικού επειδή οι μορφωμένοι και οι δυναμικότεροι νέοι μετανάστευσαν; Οι ξαφνικές αλλαγές στους νόμους; Η αδυναμία των δικαστηρίων να εκδώσουν μια απόφαση προτού παρέλθει τουλάχιστον οκταετία; Η διαφθορά των πολιτικών και των δημοσίων υπαλλήλων; Η υπερβολική γραφειοκρατία; Η έλλειψη κεφαλαίων στην εγχώρια χρηματιστηριακή αγορά; Η αναρχία και η ανομία; Η καταδίκη της αριστείας; Ο αλλοπρόσαλλος τρόπος με τον οποίο πολιτεύεται η κυβέρνηση;

Αν είναι δυνατόν! Απόφαση βιαστική και θα λειτουργήσει εις βάρος του Τιτάνα. Διότι τώρα θα πλακώσουν οι ξένοι επενδυτές και θα του φάνε τη δουλειά.

Πλάκα-πλάκα, το πράγμα δεν πάει καλά και όποιος μπορεί, φεύγει. Είτε είναι νέος που αναζητεί μια καλύτερη δουλειά και μια καλύτερη ζωή στο εξωτερικό, είτε είναι επιχείρηση. Οι μικροί και οι βιοτέχνες πάνε στη Βουλγαρία, στη Ρουμανία και την Αλβανία. Οι μεγάλες επιχειρήσεις πάνε στην Αμερική, στην Αγγλία και την Ελβετία. Όποιος μπορεί, την κοπανάει για να διασωθεί. Και θα φύγουν και άλλοι, μικρότεροι. Όπως οι εταιρείες που νοικιάζουν ιστιοπλοϊκά. Σηκώνουν ήδη πανιά. Τους αλλάξατε το φορολογικό καθεστώς με καταργημένο το καμποτάζ. Τα ίδια σκάφη ταξιδεύουν μέχρι τη Μάλτα, παίρνουν και μια ωραία κόκκινη σημαιούλα με άσπρο σταυρό και ξανάρχονται να κάνουν την ίδια δουλειά που έκαναν χωρίς να πληρώνουν φόρους. Κάποιοι άλλοι από αυτούς θα βάλουν τις ριγέ ολλανδέζικες και κάποιοι τις αγγλικές. Θα πλημμυρίσει το Αιγαίο και το Ιόνιο από ξένες σημαίες. Φυσικά εμείς όλους αυτούς μπορούμε να τους θεωρούμε ξένους επενδυτές και να χαχανίζουμε ευχαριστημένοι. Όμως άλλοι ξένοι δεν θα έρθουν. Διότι, εκτός των άλλων, όταν βλέπουν ότι εμείς φεύγουμε και δεν βάζουμε φράγκο για επένδυση στην Ελλάδα, τρελοί είναι να έρθουν αυτοί; Κάτι ξέρουν οι ντόπιοι, λένε…

Και αντί ο πρωθυπουργός να κοιτάξει επιτέλους την αλήθεια κατάματα, να δει πόσο χάλια είναι η κατάσταση και πόσο κακές οι προοπτικές της οικονομίας και της χώρας, ασχολείται με τις ενδοκυβερνητικές ισορροπίες που έχουν πια χαθεί και με τα προεκλογικά μπαξίσια για εξαγορά ψηφοφόρων, που και αυτοί σκορπάνε μετανιωμένοι.

Το ψέμα βεβαίως στην άκρη της γλώσσας τους. Όλα πάνε καλά, η ανάπτυξη έρχεται, οι ξένες επενδύσεις έρχονται. Το μόνο που ήρθε, σύντροφοι, οι μόνοι ξένοι που φέρατε, είναι ο 6ος στόλος των ΗΠΑ – και, απ’ ό,τι φαίνεται, θα έρθει και το Πεζικό και το Πυροβολικό των Αμερικανών να εγκατασταθεί εδώ. Άλλοι ξένοι δεν έρχονται.

Και το πιο εντυπωσιακό, κύριοι της κυβέρνησης, είναι ότι νομίζετε πως φύγατε από τα μνημόνια επειδή οι Ευρωπαίοι σάς επαινούν λέγοντας ότι είστε στον σωστό δρόμο. Δεν φύγαμε, κύριοι, από τα μνημόνια. Μας έστειλαν στις αγορές για να σταματήσουν να μας δανείζουν οι ίδιοι επειδή είναι προεκλογική χρονιά και φοβούνται πως οι ψηφοφόροι τους θα τους μαυρίσουν επειδή χρηματοδοτούν τους Έλληνες. Και τα καλά λόγια τα λένε, πρώτον, για να μας καθησυχάσουν και, δεύτερον, μπας και τσιμπήσει κανένας ξένος επενδυτής και πάρει κανένα ομόλογο για να ξεπληρώσουμε λίγο χρέος.

Ο Μητσοτάκης, που είναι και αντιπολίτευση, πιο καλή δουλειά κάνει από την κυβέρνηση στην προσπάθεια προσέλκυσης επενδύσεων. Βγαίνει στο Bloomberg και λέει πολύ συγκεκριμένα πράγματα: «Μόλις εκλεγώ θα προχωρήσω τις επενδύσεις στις Σκουριές και το Ελληνικό». Αυτό κάτι λέει στους ξένους. Αλλά δεν θα έρθουν τώρα. Θα περιμένουν τον Μητσοτάκη, αν βγει, να δούνε τι θα κάνει. Και αν κάνει, θα έρθουν. Αν δεν κάνει, δεν θα έρθουν ούτε τότε.

Για την κυβέρνηση βέβαια αυτά είναι ψιλά γράμματα. Παρακαλάει να έρθουν ξένοι επενδυτές, αλλά στην πραγματικότητα δεν θέλει επενδύσεις. Αν ήθελε, θα ολοκλήρωνε τουλάχιστον το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων του Προϋπολογισμού. Δεν επένδυσε ούτε τα κρατικά λεφτά που είχε προϋπολογίσει και μπορούσε να τα επενδύσει. Κράτησε τα λεφτά και τα έδωσε σε προσλήψεις συμβασιούχων και σε επιδόματα για να αγοράσει ψήφους. Το ίδιο έκανε και με τα λεφτά που χρώσταγε στους ιδιώτες από επιστροφές φόρων, από συντάξεις, από αγορές προμηθειών και υπηρεσιών.

Χρωστάει 3,5 δισ. στους ιδιώτες. Ο Τσακαλώτος διέθεσε στις υπηρεσίες 900 εκατ. ευρώ για να τα δώσουν. Οι υπηρεσίες έδωσαν μόνο 220 εκατ. Τα υπόλοιπα; Ποιος ξέρει; Όταν όμως η ίδια η κυβέρνηση δεν επενδύει, θα επενδύσει ο ξένος; Όταν οι Έλληνες δεν επενδύουν, θα επενδύσει ο ξένος; Όταν φεύγει ο Τιτάνας και όποιος άλλος, θα επενδύσει ο ξένος; Ξέρουμε ότι κοροϊδεύετε τον κόσμο, αλλά κοροϊδεύετε και τους εαυτούς σας; Αυτό είναι καινούριο!

[ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, του Γρηγόρη Νικολόπουλου, 21/10/2018]

ΔΙΓΛΩΣΣΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ: Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΣΥΓΧΑΙΡΕΙ ΤΟΝ ΖΑΕΦ – Ο ΚΑΜΜΕΝΟΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΛΑΔΩΜΑ

Τσίπρας σε Ζάεφ: «Συγχαρητήρια φίλε μου» – Με ανάρτησή του στο twitter ο Πάνος Καμμένος υιοθέτησε τις καταγγελίες για δωροδοκίες βουλευτών – Σκληρή απάντηση από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο των Σκοπίων στον υπουργό Άμυνας –  

Με δύο γραμμές εμφανίζεται ήδη η ελληνική κυβέρνηση μετά την υπερψήφιση της συνταγματικής αναθεώρησης στα Σκόπια που ανοίγει το δρόμο για την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών: Των συγχαρητηρίων που έδωσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είχε προηγηθεί ανάρτηση του προέδρου των ΑΝΕΛ στο twitter που ουσιαστικά υιοθετούσε τις καταγγελίες της αντιπολίτευσης των Σκοπίων για απόπειρα εξαγοράς βουλευτών με χρήματα και εκβιασμούς σε βάρος άλλων μελών του κοινοβουλίου.

Τέσσερις μέρες μετά τις δηλώσεις – προειδοποιήσεις του πρωθυπουργού ότι δεν θα ανεχθεί από κανέναν διγλωσσία και προσωπική στρατηγική έχει ήδη να διαχειρισθεί τη διαφοροποίηση του κυβερνητικού του εταίρου, Πάνου Καμμένου, ο οποίος ουσιαστικά δημιουργεί διπλωματικό ζήτημα υιοθετώντας καταγγελίες της αντιπολίτευσης, τις οποίες είχε ήδη διαψεύσει η κυβέρνηση των Σκοπίων. Μετά την κυβερνητική κρίση που οδήγησε στην παραίτηση Κοτζιά, ένα νέο μέτωπο ανοίγει. Στην ανάρτηση Καμμένου μάλιστα απάντησε σε έντονο και αυστηρό ύφος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος των Σκοπίων που του καταλόγισε διασπορά fake news.

Ο Πάνος Καμμένος άναψε φωτιές αναφερόμενος εμμέσως στις δηλώσεις που έκανε ενώπιον δημοσιογράφων, ο γενικός γραμματέας του αντιπολιτευόμενου συνασπισμού VMRO-DPMNE ο οποίος μίλησε για προτάσεις 2 εκατομμυρίων, σε βουλευτές του κόμματος του ώστε να… παραχωρήσουν την ψήφο τους.

«Ποιος θα φανταζόταν ότι στην ευρώπη των αξιών και της Δημοκρατίας όποιος δεν ψηφίζει κατά τις εντολές θα προφυλακίζεται και όποιος συμμορφώνεται παίρνει μπόνους 2.000.000 ευρώ μαύρο χρήμα. Ντρέπομαι» έγραψε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας δίνοντας ουσιαστικά συνέχεια στην συζήτηση που άνοιξε στο υπουργικό συμβούλιο και οδήγησε στην παραίτηση Κοτζιά.

Λίγο αργότερα, ωστόσο, στην ανάρτηση του Πάνου Καμμένου απάντησε σε αυστηρό και έντονο ύφος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος των Σκοπίων Μίλε Μποσνιακόφσκι. Στην απάντησή του, επικρίνει τον Έλληνα υπουργό ότι διέδωσε fake news τα οποία είχαν ήδη διαψευσθεί από την κυβέρνηση των Σκοπίων και τον καλούσε για το καλό της δημοκρατίας και της διπλωματίας να εργασθούν για τη φιλία των δύο λαών.

[ΠΗΓΗ: https://www.protothema.gr, 20/10/2018]

ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΘΡΑΥΣΗ ΟΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Ο γερο-Κάρολος Μαρξ το είχε καταλάβει από την πρώτη στιγμή. Έβλεπε ότι ο βιομηχανικός καπιταλισμός ήταν ένα ανατρεπτικό σύστημα παραγωγής πλούτου που όντως άνοιγε νέες προοπτικές στον άνθρωπο. Σκέφτηκε λοιπόν ότι, αντί ο αυξανόμενος αυτός πλούτος να συσσωρεύεται ως αντιπαραγωγικό κεφάλαιο στα θησαυροφυλάκια ολίγων καπιταλιστών, θα μπορούσε μέσω της δικτατορίας του προλεταριάτου να γίνει κτήμα των περισσότερων.

Όμως, σε αντίθεση με τον ιδεολογικό του αντίπαλο Εδουάρδο Μπερνστάϊν, δεν θέλησε να καταλάβει ότι η δικτατορία του προλεταριάτου θα οδηγούσε και στην κατάργηση της πηγής παραγωγής πλούτου.

Συνεπώς, ο κομμουνισμός ναι μεν θα μοίραζε τον πλούτο των καπιταλιστών, πλην όμως στην συνέχεια, χωρίς τους τελευταίους, αντί να παράγεται πλούτος προς διανομή θα υπάρχει φτώχεια για όλους. Πάνω σε αυτή την «μικρή λεπτομέρεια» θεμελιώθηκε η σοσιαλδημοκρατία, η οποία πιστεύει ότι χωρίς παραγωγή πλούτου προς διανομή ο σοσιαλισμός παραμένει όνειρο απατηλό για τους πολλούς και μέσον πλουτισμού για τους λίγους.

Στην βάση αυτής της συλλογιστικής, στον δυτικό κόσμο, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, φιλελεύθεροι και σοσιαλδημοκράτες βρήκαν κοινά σημεία συνεργασίας και συναίνεσης, κατάφεραν δε, από την μία μεριά, να διαλύσουν τους φαιοκόκκινους ολοκληρωτισμούς και, από την άλλη, να πετύχουν ασύλληπτα για τον άνθρωπο επίπεδα οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής ευμάρειας. Έτσι, μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού, η οικονομία της αγοράς παρέμεινε το μοναδικό αξιόπιστο σύστημα παραγωγής πλούτου, με αποτέλεσμα να το υιοθετήσουν ακόμα και χώρες όπως η Κίνα, όπου ο πολιτικός κομμουνισμός παραμένει για την ώρα κυρίαρχος.

Το γεγονός αυτό ανέτρεψε πολλές παραδοσιακές ισορροπίες στην παγκόσμια αγορά, παράλληλα όμως η είσοδος της βιομηχανίας σε νέες μορφές παραγωγής πλούτου, περισσότερο άϋλες παρά υλικές, έφερε στο προσκήνιο και νέα προβλήματα διακυβέρνησης. Σημαντική υπήρξε επίσης και η μετατόπιση της πραγματικής οικονομίας προς την χρηματοοικονομία, με την τελευταία να αντιπροσωπεύει σήμερα σε μέγεθος είκοσι φορές το παγκόσμιο εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών –συμβάλλοντας ταυτόχρονα και στην επιτάχυνση της παγκοσμιοποίησης, χάρη στην οποία πάνω από ένα δισεκατομμύριο πεινασμένοι άνθρωποι τα τελευταία τριάντα χρόνια απέκτησαν εισοδήματα και αγαθά που δεν μπορούσαν να φανταστούν.

Μέσω της παγκοσμιοποίησης, έτσι, παρατηρείται τα τελευταία χρόνια μία εντυπωσιακή αναδιανομή του παγκόσμιου πλούτου, με εξίσου εντυπωσιακές μεταφορές του από χώρα σε χώρα, από επιχειρήσεις σε επιχειρήσεις, από ανθρώπους σε ανθρώπους.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί πρωτόγνωρες καταστάσεις ανισορροπίας και ανισοτήτων, που στην πορεία δεν γίνονται γρήγορα αντιληπτές από τις παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις. Αποτελούν έτσι μάλλον εύκολη λεία στους φορείς του λαϊκισμού και της οπισθοδρόμησης, οι οποίοι τώρα έχουν «ανακαλύψει» και νέους «εχθρούς». Οι τελευταίοι εντοπίζονται σε παλιές αξίες της φιλελεύθερης δημοκρατίας, όπως είναι το δικαίωμα επιλογής ηγετών, το κράτος δικαίου, η ανεξιθρησκεία και η ανοχή. Με άλλα λόγια, τον τελευταίο καιρό ασκείται οξύτατη κριτική στην κυριαρχία των ελίτ, οι οποίες λέγεται ότι στον βωμό της ατομικής ελευθερίας θυσιάζουν κοινωνικούς δεσμούς και οικονομική ασφάλεια. Κατά συνέπεια, με τις πολιτικές αυτές, οι ελίτ υποβοηθούν την άνοδο αντιφιλελεύθερων δυνάμεων.

Χαρακτηριστικό και αποκαλυπτικό, από την άποψη αυτή, είναι το τελευταίο βιβλίο του γερμανικής καταγωγής Αμερικανού καθηγητή Γιάσα Μουνκ (Yascha Mounk) με τίτλο «Λαός Κατά Δημοκρατίας», στο οποίο κάνει λόγο για τον «μη δημοκρατικό φιλελευθερισμό» (undemocratic liberalism) και τον ρόλο του στην ανάδυση του αυταρχισμού.

Ένα από τα βασικά επιχειρήματα του Γιάσα Μουνκ είναι ότι ο οικονομικός φιλελευθερισμός στηρίζεται πλέον σε αποφάσεις που λαμβάνονται χωρίς δημοκρατικό έλεγχο και άρα ευνοούν μικρές ομάδες συμφερόντων εις βάρος των πολλών. Επισημαίνει επίσης τον ρόλο των κεντρικών τραπεζών και τον τρόπο με τον οποίο το εμπόριο ρυθμίζεται από διεθνείς συμφωνίες που δημιουργήθηκαν μετά από μυστικές διαπραγματεύσεις σε απρόσιτους θεσμούς. Κατά συνέπεια, η συνεπαγόμενη από τις συμφωνίες παγκόσμια ανάπτυξη και κινητικότητα του εμπορίου, περιορίζοντας τις οικονομικές διαφορές ανάμεσα στα καθιερωμένα κόμματα της κεντροαριστεράς και της κεντροδεξιάς, συμβάλλει στην αποπολιτικοποίηση των λαών και αφήνει το πεδίο ελεύθερο στους φορείς της ανελεύθερης δημοκρατίας.

Στο επίπεδο αυτό ο γνωστός Γάλλος οικονομολόγος και συγγραφέας του πολύκροτου βιβλίου «Το Κεφάλαιο τον 21ο Αιώνα», Τομά Πικεττί, εκτιμά ότι στην Δύση κυριαρχούν σήμερα οι ομάδες της «αριστοκρατικής αριστεράς» και της «δεξιάς των εμπόρων», οι οποίες αδυνατούν πλέον να ελέγχουν τις διαδικασίες συσσώρευσης του πλούτου –με ό,τι αυτό συνεπάγεται από πλευράς νέων ανισοτήτων.

Η κοινή γνώμη, έτσι, βλέποντας και καταλαβαίνοντας ότι οι πολιτικο-ιδεολογικές διαφορές είναι ελάχιστες στον χώρο της διαχειριστικής πολιτικής, κάθε φορά που βρίσκεται αντιμέτωπη με μία κρίση, όπως για παράδειγμα το μεταναστευτικό, επιλέγει και ψηφίζει μη συστημικά κόμματα για να εκφράσει την δυσαρέσκειά της. Αυτός είναι σήμερα και ο βασικός λόγος της ανόδου ακραίων κομμάτων στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και κυρίως σε αυτές που έχουν σοβαρά προβλήματα μεταναστών και προσφύγων.

Το φαινόμενο αυτό, από την μία μεριά, αποτελεί σαφέστατη έκφραση αντισυστημικής διαμαρτυρίας και, από την άλλη, είναι πραγματικό εφαλτήριο για να κάνουν καριέρα αδίστακτοι καιροσκόποι της πολιτικής.

«Δεν είναι τυχαίο ότι η ακροδεξιά συχνά όχι μόνον καταγγέλλει συλλήβδην τα συστημικά κόμματα, κερδίζοντας έτσι από την λαϊκή δυσαρέσκεια, αλλά και διαλύει την δυνατότητα των ανθρώπων να σκεφτούν. Έχει δηλαδή τοξική επίδραση συνολικά στους όρους που αρθρώνεται ο δημόσιος λόγος, αλλά και δομείται η σφαίρα της δημοσιότητας και άρα οι όροι της πολιτικής αντιπαράθεσης. Μόνον που αυτή η λογική απλώς ενισχύει το αφήγημα της ακροδεξιάς, την βοηθά να παρουσιάζεται ως συγκρουσιακή επιλογή, ακόμη και αν στην πραγματικότητα έχει βαθειά συντηρητικές και συστημικές απόψεις», γράφει ο Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος στο Unfollow, όπου θέτει και το θέμα της πολιτικής αντιπαράθεσης.

Μία αντιπαράθεση η οποία, στο μέτρο που μπορεί να υπάρξει, δεν μπορεί να λάβει χώρα παρά μόνον σε επίπεδα που απαιτούν ισχυρή γνώση της πολυπολικότητας του κόσμου μας και κυρίως των νέων μηχανισμών γνώσης που φέρνουν στην επιφάνεια οι τεχνολογικές ανατροπές. Για την πραγματική σημασία των τελευταίων δεν γίνεται ευρύτερα λόγος, ενώ θα έπρεπε.

[ΠΗΓΗ: http://www.politically.gr/, του Αθανασίου Χ. Παπανδρόπουλου, 16/10/2018]

«ΤΙΤΑΝνια» ΜΕΤΑΦΟΡΑ-ΚΑΜΙΑ ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ

Τα βήματα της ΦΑΓΕ και της Coca Cola 3E αποφάσισε να ακολουθήσει και ο όμιλος του «Τιτάνα» ο οποίος στην ουσία φεύγει από την Ελλάδα, αλλάζοντας έδρα.

Ο Όμιλος αποφάσισε την εισαγωγή προς διαπραγμάτευση των μετοχών του στην αγορά του Euronext Βρυξελλών, με παράλληλη διαπραγμάτευση στο Euronext Παρισίων και στο Χρηματιστήριο Αθηνών.

Η εξέλιξη δεν εξέπληξε το επενδυτικό κοινό, καθώς ήδη ο διευθύνων σύμβουλος της ΤΙΤΑΝ κ. Δημήτρης Παπαλεξόπουλος είχε διαμηνύσει από την τακτική γενική συνέλευση του περασμένου Ιουνίου λέγοντας ότι «η παραμονή της έδρας μας στην Ελλάδα μας έχει στοιχίσει κατά το παρελθόν και συνεχίζει να μας στοιχίζει. Κάτι που μας έχει επισημανθεί και από αναλυτές του εξωτερικού. Εμείς παλεύουμε στα ίσα με τα ξένα μεγαθήρια ως μια ανεξάρτητη ελληνική εταιρεία. Επιθυμία μας είναι να μείνουμε στην Ελλάδα, αλλά έχουμε την υποχρέωση να εξετάζουμε όλα τα ενδεχόμενα ώστε να παραμείνουμε ανεξάρτητοι και ανταγωνιστικοί».

Σημειώνεται ότι ο Όμιλος δεν αποχωρεί από την Ελλάδα, ούτε πρόκειται να υπάρξει οποιαδήποτε αλλαγή αναφορικά με τις παραγωγικές του μονάδες στην Ελλάδα.

Η παραγωγή του ομίλου θα παραμείνει αμετάβλητη, ούτε θα επηρεαστούν οι εργαζόμενοι, αντίθετα θα προκύψουν οφέλη λόγω της καλύτερης διαχείρισης του country risk αλλά και της εξασφάλισης φθηνότερης χρηματοδότησης.

Η κίνηση έρχεται σε μία εποχή κατά την οποία ο Όμιλος έχει ωριμάσει αρκετά στο διεθνές τοπίο ώστε να ανταγωνίζεται ανοικτά πλέον μεγάλες πολυεθνικές του κλάδου της τσιμεντοβιομηχανίας.

Ο Τιτάνας δραστηριοποιείται σε 14 χώρες, σε 5 ηπείρους και έχει καθιερωθεί παγκοσμίως ως ένας καθετοποιημένος παραγωγός τσιμέντου και άλλων δομικών υλικών. Έχοντας δραστηριότητες και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, αλλά και τη “νευραλγική” περιοχή της ευρύτερης λεκάνης της νοτιοανατολικής Μεσογείου (ΝΑ Ευρώπη/Βαλκάνια – Μέση Ανατολή – Β Αφρική) στην οποία καταγράφεται σημαντική οικοδομική ανάπτυξη, ο Όμιλος έχει αναπτυχθεί πλέον σε έναν καθετοποιημένο διεθνή παίκτη που στέκεται απέναντι σε κολοσσούς όπως π.χ. η Lafarge-Holcim.

Με αυτά τα δεδομένα, η εξασφάλιση χρηματοδότησης με ευνοϊκότερους όρους αποκτά καθοριστική σημασία τόσο για τη βιώσιμη ανάπτυξη του Ομίλου και στο μέλλον, όσο και για τη διαρκή εξασφάλιση του ανταγωνιστικού του πλεονεκτήματος.

Συνάντηση Παπαλεξόπουλου – Δραγασάκη

Συνάντηση με τον Δημήτρη Παπαλεξόπουλο, Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας ΤΙΤΑΝ είχε χθες  ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Οικονομίας & Ανάπτυξης, Γιάννης Δραγασάκης.

Ο κ. Παπαλεξόπουλος ενημέρωσε τον κ. Δραγασάκη για την επικείμενη εισαγωγή της εταιρείας στο Χρηματιστήριο Euronext Βρυξελλών με παράλληλη διαπραγμάτευση στα Χρηματιστήρια Αθηνών και Euronext Παρισίων, καθώς και τη μεταφορά της καταστατικής έδρας της στις Βρυξέλλες.

Όπως επισημάνθηκε, η ενέργεια αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο του εξωστρεφούς προσανατολισμού της εταιρείας και της αναβάθμισης της πρόσβασής της στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων.

Ο κ. Παπαλεξόπουλος σημείωσε ότι η παρουσία του Ομίλου ΤΙΤΑΝ στην Ελλάδα παραμένει σταθερή, τόσο σε επίπεδο εγχώριας παραγωγής, θέσεων εργασίας και επενδύσεων, όσο και μέσω της δευτερογενούς διαπραγμάτευσης στο Χρηματιστήριο Αθηνών.

Καμία ανησυχία για το εργοστάσιο της Πάτρας

Κύκλοι της εταιρείας με τους οποίους επικοινώνησε η «Γ», σημείωναν  ότι δεν πρέπει να υπάρχει ο παραμικρός λόγος ανησυχίας για το εργοστάσιο του Ομίλου στο Δρέπανο,   που φέτος συμπληρώνει μισό αιώνα λειτουργίας.

«Δεν θα σημειωθεί καμία αλλαγή στην παραγωγική δραστηριότητα, καμία μεταβολή στις θέσεις εργασίας, στα λατομεία. Στο Δρέπανο παράγεται υψηλής ποιότητας και εξαιρετικής τεχνογνωσία σκυρόδεμα, με το 80% της παραγωγής  να εξάγεται στο εξωτερικό σε αγορές με μεγάλες απαιτήσεις και οι εξελίξεις αυτές που σημειώνονται θα συμβάλλουν στην ενίσχυση της εξωστρέφειας και θα έχουν θετικό όφελος και στην ελληνική δραστηριότητα», ανέφεραν.

Οι εργαζόμενοι

Η «Γ» επικοινώνησε και με τον πρόεδρο του σωματείου των εργαζομένων, Δημήτρη Καλαμίδα, ο οποίος ανέφερε πως έλαβε τη διαβεβαίωση της εταιρείας, ότι πρόκειται για μία «μεταφορά» που αφορά φορολογικούς και επενδυτικούς λόγους που δεν θα επηρεάσει τη λειτουργία των εργοστασίων στην Ελλάδα, αλλά και της λειτουργικές τους δραστηριότητες.

«Επικοινώνησα και προσωπικά με τον Γενικό Διευθυντή  του Ομίλου και με διαβεβαίωσε ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για τα εργοστάσια του Τιτάνα, αλλά και καμία επίπτωση στο προσωπικό. Μάλιστα, την ερχόμενη Δευτέρα θα έχουμε και συνάντηση για περαιτέρω και πληρέστερη ενημέρωση», ανέφερε ο κ. Καλαμίδας.

Θυμίζουμε ότι στο μόνο στο εργοστάσιο του Δρεπάνου απασχολούνται περίπου 140 εργαζόμενοι, καθώς και περίπου 60-70 μόνιμοι εργολάβοι.

[ΠΗΓΗ: https://www.gnomip.gr/, 20/10/2018]

ΣΕ ΤΕΛΜΑ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

Πολυάριθμες είναι οι περιπτώσεις μεγάλων επενδύσεων που παραμένουν μακέτα ή ιδιωτικοποιήσεων που είναι τελματωμένες, παρά το γεγονός ότι θα μπορούσαν να αλλάξουν το κλίμα για την ελληνική οικονομία. Τα Μεταλλεία Κασσάνδρας στη Χαλκιδική, η μεγαλύτερη επένδυση στον εγχώριο ορυκτό πλούτο ( 2 δισ. ευρώ), παραμένουν σε διαρκή ομηρία, με την ελληνική Πολιτεία να αρνείται να χορηγήσει τις απαιτούμενες άδειες ρουτίνας.

Ακόμα ένα κρούσμα έρχεται από τον τομέα ανάπτυξης ακινήτων, όπου, έπειτα από χρόνιες καθυστερήσεις και εμπόδια, ο επενδυτικός κολοσσός BlackRock αποφάσισε την αναστολή της επένδυσης ύψους 300 εκατ. ευρώ για την κατασκευή του εμπορικού κέντρου Academy Gardens. To υπουργείο Περιβάλλοντος χρειάστηκε τουλάχιστον δύο χρόνια για να υπογράψει τα απαιτούμενα Προεδρικά Διατάγματα για την έναρξη υλοποίησης του έργου.

Κρίσιμες, ακόμα, ιδιωτικοποιήσεις παραμένουν σε «ομηρία». Εκτός από το Ελληνικό, η πώληση του 50,1% των ΕΛΠΣ βρίσκεται αντιμέτωπη με την τορπίλη της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς. Προβλήματα συναντούν κομβικές αποκρατικοποιήσεις (ΔΕΠΑ, Περιφερειακά), αλλά και η πώληση του ΔΕΣΦΑ. Την ίδια στιγμή, σε τέλμα βρίσκεται και η υπόθεση της ΔΕΗ, η οποία εξελίσσεται σε συστημικό κίνδυνο για την οικονομία εξαιτίας της κακοδιαχείρισης και των αδιέξοδων κυβερνητικών επιλογών.

[ΠΗΓΗ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ-ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ, του Δημήτρη Δελεβέγκο,20/10/2018]

ΟΣΑ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ


Ο χρυσός είναι ένα επενδυτικό αγαθό με χρηματιστηριακή αξία, η τιμή του οποίου μεταβάλλεται καθημερινά ανάλογα με την υπάρχουσα προσφορά και ζήτηση. Η τιμή του χρυσού καθορίζεται στην παγκόσμια αγορά σε δολάρια ΗΠΑ (USD) ανά ουγκιά χρυσού, π.χ. 1.200 δολάρια ανά ουγκιά. Η ουγκιά (ουγκιά ή ounce) αναλογεί σε 31,10 γραμμάρια. Αναλυτικότερα, χρησιμοποιείται ως μονάδα μάζας για τα κοινά εμπορεύματα, κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες, και ισοδυναμεί με το 1/16 της κοινής (avoirdupois) λίβρας. Παγκοσμίως, χρησιμοποιείται ως μονάδα μάζας πολύτιμων μετάλλων (και ειδικά του χρυσού) και σ’ αυτή την περίπτωση ισοδυναμεί με το 1/12 της ευγενούς (troy) λίβρας.

Παραγωγή χρυσού γίνεται σε ορυχεία κοιτασμάτων, ενώ παγκοσμίως παράγονται πάνω από 1000 τόνοι ετησίως, οι οποίοι απορροφώνται κατά το World Gold Council ως εξής:

  • 571 τόνοι σε κοσμήματα
  • 100 τόνοι στη βιομηχανία
  • 283 σε επενδυτικά σχήματα
  • 122 τόνοι σε κεντρικές τράπεζες.

Ο χρυσός χαρακτηρίστηκε ως μια πολύ καλή επιλογή για μακροχρόνιους επενδυτές, λόγω της ενίσχυσης της τιμής της ουγκιάς με το πέρασμα του χρόνου. Αντίστοιχα, η τιμή του χρυσού έχει σημειώσει τεράστια άνοδο τα τελευταία 40 χρόνια, ιδίως κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας.

Ενδεικτικά η τιμή του χρυσού ήταν:

  • το 1970 ήταν 35 δολάρια/ουγκιά,
  • το 1975 – 161 δολάρια/ουγκιά,
  • το 1985 – 318 δολάρια/ουγκιά,
  • το 2005 – 446 δολάρια/ουγκιά,
  • το 2010 – 1227 δολάρια/ουγκιά
  • το 2012 – 1800 δολάρια/ουγκιά

Λόγω του ότι η τιμή του χρυσού είναι συνδεδεμένη με το δολάριο, κάθε φορά που παρατηρείται πτώση του δολαρίου, η τιμή του χρυσού αυξάνεται. Σημαντικό ρόλο στην αύξηση της τιμής του χρυσού την τελευταία δεκαετία έπαιξε η αύξηση της ζήτησης τόσο για κοσμήματα όσο και για επενδυτικό χρυσό, κυρίως από την πλευρά της Κίνας και της Ινδίας.

Το γεγονός ότι ο χρυσός θεωρείται πολύτιμος οφείλεται στους εξής λόγους:

  1. Στο ρόλο σωσίβιας λέμβου της περιουσίας σε περιόδους πολιτικής ή οικονομικής κρίσης. Χαρακτηριστικά, η τιμή του πλησίασε ιστορικά επίπεδα κατά την έκρηξη της οικονομικής κρίσης του 2008, με σημείο κορύφωσης να αποτελεί η κρίση του Ευρώ το 2012. Προσφέρει σιγουριά σαν επενδυτικό καταφύγιο.
  2. Στην ελατότητα και ολκιμότητά του ως μέταλλο, δηλαδή στην επεξεργασία του σε λεπτά φύλλα ή σύρματα. Λιώνει και αλλάζει σχήμα.
  3. Στο γεγονός ότι αποτελεί σπάνιο μέταλλο, καθώς δεν υπάρχει σε αφθονία στη φύση και είναι αρκετά δύσκολο να διαχωριστεί από άλλα πετρώματα και χώματα.
  4. Στο ότι δεν σκουριάζει και δεν προσβάλλεται από ισχυρά οξέα, με αποτέλεσμα να μην αλλοιώνεται με την πάροδο του χρόνου…
  5. Στο γεγονός ότι είναι άθραυστος
  6. Στο λαμπερό, εντυπωσιακό κίτρινο χρώμα του που διαρκεί για πάντα

Αποθέματα χωρών σε χρυσό (σε τόνους) σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο

ΗΠΑ       8134
Κίνα        1054
Ρωσία     1042
Ελβετία   1040
Ιαπωνία    765
Ινδία          558
Τουρκία     498
Ταϊβάν       424

Ο Κανόνας του Χρυσού

Ο κανόνας του χρυσού επέτρεπε στα κράτη να τυπώνουν χρήματα μόνο όσο υπήρχε αντίκρισμα σε απόθεμα χρυσού, εξυπηρετώντας στόχους σταθεροποίησης για την παγκόσμια οικονομία και συγκρατώντας τον πληθωρισμό. Καταργήθηκε το 1914 λόγω των τεράστιων ποσοτήτων χρημάτων για τον εξοπλισμό διεξαγωγής του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, για τις οποίες δεν υπήρχαν τα ανάλογα αποθέματα χρυσού. Οι ποσότητες του χωρίς αντίκρισμα χρήματος συνέχισαν να αυξάνονται ανάλογα με τις ανάγκες κάθε χώρας, με συνέπεια την αύξηση των τιμών των μετοχών, των ακινήτων, των εμπορευμάτων εισηγμένων στο χρηματιστήριο και ούτω καθεξής μέχρι το Κραχ του 1929.

Επένδυση σε χρυσό (Trading Gold)

Επενδύουμε σε χρυσό και επωφελούμαστε από την αγορά και την πώληση χρυσού, καθώς μπορούμε να αγοράσουμε χρυσό αν πιστεύουμε πώς η τιμή του θα αυξηθεί. Αν αυτό συμβεί πουλάμε και κερδίζουμε τη διαφορά της τιμής, Ένας άλλος τρόπος επένδυσης είναι η πώληση χρυσού όταν εκτιμάται μείωση της τιμής του.

Το trading σε χρυσό έχει μικρότερες διακυμάνσεις σε σύγκριση με άλλα ζεύγη νομισμάτων. Συνήθως ο χρυσός χαρακτηρίζεται από μικρότερη ευμεταβλητότητα (δηλαδή αυξητικές και μειωτικές διακυμάνσεις στην τιμή) σε σχέση με τα νομίσματα.

Στην αγορά Forex, ο χρυσός μπορεί να λειτουργήσει ως προστασία έναντι του δολαρίου ΗΠΑ.

Όταν η τιμή του δολαρίου σημειώσει άνοδο, η τιμή του χρυσού μειώνεται και αντίστροφα.

Γνωρίζοντας αυτό, οι επενδυτές μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις συναλλαγές σε χρυσό ως μια μέθοδο εξισορρόπησης των κερδών και των απωλειών τους έναντι του δολαρίου.

[ΠΗΓΗ: https://www.futuresandoptions.gr, 18/10/2018]

H ΠΙΟ ΥΠΟΤΙΜΗΜΕΝΗ ΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Παρ’ όλο που το Ελληνικό Χρηματιστήριο κλυδωνίζεται από το σκάνδαλο της Folli Follie, την κατάρρευση των τραπεζών και τον κίνδυνο πτώχευσης της ΔΕΗ, υπάρχουν πολλοί που ήδη σχεδιάζουν ψύχραιμα την επόμενη επενδυτική ημέρα. Και το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου ευρώ, είναι το ποιες μετοχές θα υπεραποδόσουν με την προκήρυξη των εκλογών και την πλήρη αλλαγή του επενδυτικού κλίματος. Φυσικά πρέπει να απαντηθεί όχι μόνο το “ποιες”, αλλά και το “γιατί”.

Η θετική αντίδραση θα ευνοήσει όλες τις μετοχές που έχουν αξία και υπόσταση, αδιαφορώντας για αυτές που λαθροβιούν άνευ λόγου και ουσίας στο ταμπλό του χρηματιστηρίου. Ποια είναι όμως η μετοχή που είναι ουσιαστικά κατεστραμμένη λόγω της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής; Μπορεί να πει κανείς πως είναι οι τράπεζες και η ΔΕΗ. Όμως η ζημιά στο τραπεζικό σύστημα θα πάρει καιρό να επουλωθεί και οι αποφάσεις που θα ληφθούν, δεν θα είναι καθαρά κυβερνητικές. Το μέλλον της ΔΕΗ, ανεξαρτήτως κυβερνητικών προθέσεων είναι προδιαγεγραμμένο.

Ποιας εταιρίας τα οικονομικά μεγέθη και η επιχειρηματική της δραστηριότητα επηρεάζονται πλήρως από τις κυβερνητικές εμμονικές επιλογές, που υποβαστάζονται από τα “λαϊκά” αγανακτισμένα κινήματα; Ποιας μετοχής τα δεδομένα θα αλλάξουν άρδην, καθώς σε όλες τις αναλύσεις που έχουν γίνει από την Bank of America Merrill Lynch, την BMO Capital Markets, την CIBC World Markets, την Global Mining Research, την GMP Securities, την Haywood Securities, την JP Morgan, την RBC Capital Markets, την Scotia Capital και την IHS Markit, το μοναδικό αρνητικό στοιχείο στο οποίο επικεντρώνουν, είναι οι επιπτώσεις της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής πάνω στις επιχειρηματικές κινήσεις της εταιρίας;

Είναι η μετοχή της Eldorado Gold Corporation (NYSE : EGO), μητρικής εταιρίας της Hellas Gold SA, δηλαδή του Ελληνικού Χρυσού. Η μετοχή της, από τα επίπεδα των USD 21.48, σήμερα βρίσκεται στα 92 cents, γεγονός που ίσως την υποχρεώσει να κάνει reverse split. Η εταιρία παρουσίασε προβλήματα, μετά από την πώληση της μονάδας στην Κίνα και την υποαπόδοση του ορυχείου στο Κισλαντάγκ της Τουρκίας.

Όμως το βασικό θέμα που δημιουργεί προβλήματα στην επιχείρηση, απογοήτευση στους μετόχους και ανησυχία στην επενδυτική κοινότητα είναι το θέμα της καθυστέρησης στην ολοκλήρωση των μεταλλευτικών μονάδων στις Σκουριές και στην Ολυμπιάδα.

Ειδικά η μονάδα στις Σκουριές που θα μπορούσε σύμφωνα με εκτιμήσεις, να φέρει μέσα στην επόμενη 25ετία $1.8 δισ. κέρδη μετά από φόρους. H αρνησιδικία, η γραφειοκρατία, η αυθαιρεσία των υπουργών και η κωλυσιεργία των παραγόντων, έχουν οδηγήσει την καναδική εταιρία σε μια ζοφερή κατάσταση, η οποία δεν εξυπηρετεί ούτε τους μετόχους, ούτε τους εργαζόμενους, ούτε τις τοπικές κοινωνίες, αλλά ούτε και τα ταμεία του κράτους.

Την επομένη των εκλογών και εφ’ όσον κυριαρχήσει η λογική και το εθνικό συμφέρον απέναντι στις εμμονές του παρελθόντος και στο εχθρικό επενδυτικό περιβάλλον, η μετοχή της Eldorado Gold, ίσως να είναι αυτή που θα δώσει και τις μεγαλύτερες αποδόσεις κι ας διαπραγματεύεται στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Η δέσμευσή του Κυριάκου Μητσοτάκη, να ξεκινήσει μέσα στο 2019 η επένδυση στο Ελληνικό και να προχωρήσουν άμεσα οι Σκουριές, συνηγορεί σε αυτό.

[ΠΗΓΗ: https://www.liberal.gr/, του Κωνσταντίνου Χαροκόπου, 19/10/2018]

«ΕΚΒΙΑΖΟΜΕΝΟΣ Ο Κ. ΤΣΙΠΡΑΣ»

Μήνυμα ότι η χώρα χρειάζεται σταθερή κυβέρνηση απηύθυνε ο κ. Μητσοτάκης

Επίθεση με αιχμές προς τον πρωθυπουργό ότι είναι όμηρος του Π. Καμμένου εξαπέλυσε από τις Βρυξέλλες ο Κυρ. Μητσοτάκης με αφορμή την παραίτηση του Ν. Κοτζιά, σημειώνοντας ότι δικαιώνεται που μίλησε για «κυνικό συνεταιρισμό εξουσίας» και διαμηνύοντας ότι ο Αλ. Τσίπρας δεν είναι απλά «αδύναμος», αλλά «εκβιαζόμενος» πρωθυπουργός. Επανέλαβε δε ότι όσο πιο γρήγορα τελειώσει η «φαρσοκωμωδία», τόσο το καλύτερο για τη χώρα.

«Ο κ. Τσίπρας απέπεμψε τον υπουργό Εξωτερικών κ. Κοτζιά. Είπε ταυτόχρονα ότι δεν θα ανεχθεί καμία διγλωσσία στο ζήτημα της συμφωνίας των Πρεσπών. Απέπεμψε δηλαδή τον άνθρωπο ο οποίος υπήρξε ο θερμότερος υποστηρικτής της συμφωνίας και ταυτόχρονα κράτησε στην κυβέρνηση τον κ. Κομμένο, ο οποίος έχει δηλώσει ευθαρσώς ότι τη συμφωνία αυτή δεν τη θέλει, δεν τη στηρίζει και δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να συμφωνήσει στην υπερψήφισή της», σημείωσε ο πρόεδρος της Ν.Δ. προσερχόμενος στη Σύνοδο του ΕΛΚ, ενώ επανέλαβε ότι ειδικά στις σημερινές «κρίσιμες γεωπολιτικές συγκυρίες», η χώρα χρειάζεται σταθερή κυβέρνηση που θα μιλάει με μια φωνή εντός και εκτός συνόρων. «Δεν την έχει σήμερα. Θα την αποκτήσει σύντομα μετά τις επόμενες εκλογές», κατέληξε

Νωρίτερα, ο πρόεδρος της Ν.Δ. έθεσε το θέμα των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ΔΕΗ στη συνάντησή του με τον επίτροπο Ενέργειας Μιγκέλ Κανιέτε, η οποία εστιάστηκε στην ηλεκτρική διασύνδεση της Κρήτης με την Αττική, ως έργο Κοινού Ενδιαφέροντος στο πλαίσιο τριμερούς συνεργασίας της Ελλάδας με την Κύπρο και το Ισραήλ. Το μήνυμα, εξάλλου, ότι είναι αποφασισμένος ως πρωθυπουργός να ξεμπλοκάρει εμβληματικές επενδύσεις, όπως το Ελληνικό, απηύθυνε ο κ. Μητσοτάκης μέσω συνέντευξής του στο Bloomberg. «Το Ελληνικό είναι η πιο εμβληματική επένδυση στη χώρα. Συμβολίζει τη νέα Αθήνα», τονίζει προαναγγέλλοντας ότι τα σημερινά εμπόδια θα ξεπεραστούν με αποφασιστικότητα και χωρίς καμία χρονοτριβή. Ο κ. Μητσοτάκης δεσμεύεται ότι η επένδυση θα ξεκινήσει μέσα στο 2019. Κάτι αντίστοιχο λέει και για τις Σκουριές, υπογραμμίζοντας μάλιστα ότι οι άδειες στην καναδική εταιρεία «θα εκδοθούν μέσα στον πρώτο μήνα» από την αλλαγή κυβέρνησης.

Ο πρόεδρος της Ν.Δ. επαναλαμβάνει ότι άμεση προτεραιότητά του είναι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης της χώρας: «Αυτό  είναι το μεγαλύτερο μας στοίχημα: να πείσουμε τους πάντες, τις αγορές, τους πιστωτές, τους επενδυτές και κυρίως τον ελληνικό λαό. Να οικοδομήσουμε εμπιστοσύνη προς τη χώρα και τη νέα κυβέρνηση. Θα κάνουμε τα πάντα για να τελειώνουμε οριστικά με την αντίληψη που υπάρχει σήμερα ότι η χώρα δεν μπορεί να αλλάξει», σημειώνει. Ακόμη, τονίζει ότι οι τράπεζες είναι επαρκώς κεφαλαιοποιημένες, αλλά ότι χρειάζεται να κινηθούν με ταχύτητα για την αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων. Τέλος, ερωτηθείς αν η Ελλάδα κινδυνεύει με ένα νέο πρόγραμμα, υπογραμμίζει ότι θεωρεί αδιανόητη μια τέτοια εξέλιξη και ότι θα κάνει ό,τι χρειαστεί προκειμένου η χώρα μας να μην ξαναδοκιμαστεί ποτέ από ένα νέο μνημόνιο.

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, της Αριστοτελίας Πελώνη, 18/10/2018]

ΤΡΕΝΑΚΙ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ ΟΙ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕΤΑ ΤΟ “ΞΗΛΩΜΑ” ΚΟΤΖΙΑ

Στα 3,5 χρόνια που συμπορεύτηκαν Τσίπρας– Κοτζιάς στην Κυβέρνηση, οι εκρήξεις του πρώην υπουργού Εξωτερικών δεν ήταν ούτε λίγες ούτε περιορισμένης έκτασης.

Ο Νίκος Κοτζιάς, του οποίου το ευερέθιστο και συγκρουσιακό θυμικό ήταν γνωστό τοις πάσι στους κυβερνητικούς διαδρόμους, έφτασε και άλλες φορές κοντά στην παραίτηση, με επεισόδια έντονα που έληγαν ωστόσο το ίδιο ξαφνικά όπως άρχιζαν.

Η σύγκρουσή του όμως με τον Πάνο Καμμένο στο υπουργικό συμβούλιο της Τρίτης,  ήταν άλλης τάξεως θέμα αυτή τη φορά. Στη μεταξύ τους άγρια κόντρα ( ο συγκυβερνήτης του Αλέξη Τσίπρα άφησε αιχμές εναντίον του για τη διαχείριση των μυστικών κονδυλίων του ΥΠΕΞ), ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να λειτουργήσει “πυροσβεστικά”, όπερ κι έγινε “ηφαίστειο” ο κ. Κοτζιάς, απαιτώντας την κάλυψή του από τον πρωθυπουργό.

Κάλυψη την οποία ο κ. Τσίπρας δεν έδωσε -όπως την επιθυμούσε τουλάχιστον ο Ν. Κοτζιάς ανοίγοντας τον Ασκό του Αιόλου.

Ο κ. Κοτζιάς άρχισε από το ίδιο κιόλας βράδυ να δίνει “διαρροές” περί έντονης δυσφορίας του για τη στάση του Α. Τσίπρα ενώ επισκεπτόμενος τον Προκόπη Παυλόπουλο, θορύβησε το Μαξίμου για τις προθέσεις του.

Εως και χθες το πρωί πάντως, ο Ν. Κοτζιάς φαίνεται πως περίμενε μια δημόσια δήλωση στήριξης από τον Α. Τσίπρα, η οποία ποτέ δεν ήρθε.

Αντιθέτως, ο πρωθυπουργός, δια τηλεοπτικής παρεμβάσεως του Δημήτρη Τζανακόπουλου, του διαμήνυσε: “Σκέρτσα” και διαρροές τέλος, ό,τι έχεις να πεις θα το πεις σε εμένα και όχι στον Τύπο.

Η παρέμβαση του κ. Τζανακόπουλου -προφανώς κατόπιν οδηγιών Τσίπρα- ήταν το μήνυμα που περίμενε ο πρώην ΥΠΕΞ για να ετοιμάσει την έξοδό του από τη Βασιλίσσης Σοφίας.

Μηνύματα Τσίπρα και εικόνα αποσύνθεσης

Η παραίτηση Κοτζιά συνοδεύτηκε από ένα tweet του που έβριθε αιχμών. Ο ίδιος είναι επικεφαλής της Κίνησης Πράττω που μετρά συνολικά δύο βουλευτές στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ: Τον ίδιο και την βουλευτή Γεωργία Γεννιά.

Σήμερα η Κίνηση συνεδριάζει στον απόηχο της παραίτησής του για να αποφασίσει πώς θα κινηθεί στο μέλλον.

Όπως ανέφερε ήδη χθες το Capital.gr, ακόμη και εάν ο Ν. Κοτζιάς αποφασίσει με την Γ. Γεννιά να ανεξαρτητοποιηθούν, “ροκανίζουν” μεν την κυβερνητική πλειοψηφία μειώνοντάς τη στους 151 βουλευτές, αλλά να τραβήξουν το χαλί κάτω από τα πόδια της Κυβέρνησης, δεν δύνανται.

Η αίσθηση πάντως που προκλήθηκε και στον ΣΥΡΙΖΑ από την επικράτηση Καμμένου στην κόντρα με τον Κοτζιά, αφήνει εξόχως στυφή γεύση στους “αριστερούς” ( sic) ουρανίσκους.

Από την άλλη πλευρά, κύριο μέλημα του Αλέξη Τσίπρα αμέσως μετά τη δημοσιοποίηση της παραίτησης του Ν. Κοτζιά ήταν να μη δοθεί προς τα έξω μήνυμα “κατάρρευσης” της Συμφωνίας των Πρεσπών και επικράτησης του αρνητή της, Π. Καμμένου.

Εξ’ ού και ο Αλέξης Τσίπρας, με τηλεοπτική δήλωσή του ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του ΥΠΕΞ, διατρανώνοντας και τη στοχοπροσήλωσή του στην υλοποίηση της Συμφωνίας.

Παραλλήλως, επιχειρώντας να δείξει πυγμή και στο εσωτερικό του, προσπάθησε να αξιοποιήσει την παραίτηση Κοτζιά ως παράδειγμα ότι εφεξής, όποιος δημιουργεί πρόβλημα στην κυβερνητική συνοχή, θα αποπέμπεται.

Αυτό, λένε συνομιλητές του, απηχεί και τις προθέσεις του σχετικά με τον εταίρο του, Π. Καμμένο. Προς ώρας πάντως, το …σκορ Κοτζιά- Καμμένου είναι 0-1, προκαλώντας σύμφωνα με την αντιπολίτευση εικόνα υποταγής του Τσίπρα στον πρόεδρο των ΑΝΕΛ.

Εκλογές ξανά στο τραπέζι

Η δίχως τέλος αναμπουμπούλα στο κυβερνητικό τρένο ( να “μαζέψει” τους ΑΝΕΛ σκόπευε με τη σύναξη στο υπουργικό Συμβούλιο, “φάγωμα” Κοτζιά προέκυψε τελικώς) φέρνει ξανά στο τραπέζι, σενάρια πρόωρων εκλογών, ακόμη και ως …ατύχημα.

Παρότι ο κ. Τσίπρας φέρεται να έχει αποφασίσει να μην προσφύγει σε κάλπες πριν από τον Μάιο του 2019, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει πλέον ένα “ατύχημα” που θα οδηγήσει την Κυβέρνησή του πολύ νωρίτερα από όσο ο ίδιος υπολόγιζε, στην πόρτα της εξόδου.

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, της Νίκης Ζορμπά, 18/10/2018]

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ «HOLD»

Η εικόνα διακυβέρνησης της χώρας είναι απελπιστική. Εμφανίζεται η Ελλάδα ως κράτος χωρίς κανόνες. Οταν στο ίδιο το υπουργικό συμβούλιο η οργάνωση και διεξαγωγή της συζήτησης μεταξύ υπουργών δεν διαφέρουν από τα όσα συνέβαιναν στους φοιτητικούς συλλόγους την εποχή της κατάρρευσης του φοιτητικού κινήματος, είναι σίγουρο ότι η κυβερνησιμότητα της χώρας βρίσκεται στο ναδίρ.

Η BlackRock είναι μεταξύ των παγκοσμίως μεγαλυτέρων οργανισμών κινητοποίησης κεφαλαίων, επενδυτικών μελετών και αξιοποίησης χρημάτων (διαχειρίζεται 6,5 τρίο, δολ.) και ανακοίνωσε πως δεν θέλει να συνεχίσει, αυτή την περίοδο, με τη διαχείριση του ελληνικού κινδύνου. Ετσι, θα αναστείλει την 300 εκατ. επένδυσή της για την ανάπλαση των εγκαταλελειμμένων εγκαταστάσεων της θρυλικής κλωστοϋφαντουργίας Μουζάκη.

Μπορεί να φταίει ο Μητσοτάκης; Υπό μιαν έννοια, μπορεί! Σε συζήτησή του με δημοσιογράφους του πρακτορείου Bloomberg θεώρησε χρήσιμο να διαβεβαιώσει πως εφόσον αναλάβει, θα εκδώσει, στον πρώτο μήνα, άδεια για να διασωθεί στο «τσακ» η επένδυση στις Σκουριές, την οποία για ψηφοθηρικούς λόγους πασπαλισμένους με ιδεολογική χρυσόσκονη παρανομίας εμπόδισε ο σημερινός γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ

Αμέσως μετά, διαβεβαιώνει ο ίδιος, θα φροντίσει ώστε η επένδυση στο Ελληνικό να ξεκινήσει μέσα στο 2019. «Αυτό είναι το μεγαλύτερο μας στοίχημα: να πείσουμε τους πάντες, τις αγορές, τους πιστωτές, τους επενδυτές και κυρίως τον ελληνικό λαό. Να οικοδομήσουμε εμπιστοσύνη προς τη χώρα και τη νέα κυβέρνηση», υπογραμμίζει. Όταν οι επενδυτές, ιδίως όταν πρόκειται για οργανισμούς που έχουν ταλαιπωρηθεί ήδη πολλά χρόνια ενώ και ο ορίζοντας τους είναι πολύ μακρός, γνωρίζουν ότι σε λίγο καιρό πιθανότατα θα έρθει μια κυβέρνηση που θα καταργήσει αυτήν ακριβώς την εχθρότητα προς την επιχειρηματικότητα γιατί να μην περιμένουν; Έτσι, ενώ μέχρι προ ολίγου η προοπτική Μητσοτάκη ενίσχυε τον παρόντα Τσίπρα, μετά τα απανωτά κρούσματα ακυβερνησίας, ασυνεννοησίας και αποπροσανατολισμού, όλοι πλην ελάχιστων βάζουν τις δραστηριότητες τους στο «hold» και περιμένουν την αλλαγή

Είναι και κάτι ακόμη. Στους διεθνείς κύκλους, όπως και σε μένα και, είμαι σίγουρος, σε πολλούς από εσάς, εμπεδώνεται η πεποίθηση ότι το κράτος τελεί υπό τη διαχείριση βαθύτατα αντιδραστικών ανθρώπων, ανεπάγγελτων ως επί το πλείστον, οι οποίοι μισούν οτιδήποτε προοδευτικό. Προοδευτικό με την πραγματική έννοια: αυτήν που βελτιώνει την επιβίωση, δημιουργεί ευκαιρίες και κάνει τους ανθρώπους καλύτερους.

[ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, του Μπάμπη Παπαδημητρίου, 18/10/2018]

ΤΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΡΟΥΧΑ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ

Υπάρχουν πολλές αφορμές για να παραλληλίσει κάποιος τις επενδύσεις στην Ελλάδα με παραμύθι. Όπως αυτό του κορυφαίου παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν «Τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα», όπου ο υπερόπτης αυτοκράτορας παρελαύνει γυμνός μπροστά στους υπηκόους τους, μη έχοντας τη δύναμη να παραδεχθεί ότι εξαπατήθηκε από τους ράφτες.

Η κυβέρνηση του Αλ. Τσίπρα διώχνει τους «ποιοτικούς» επενδυτές και εμποδίζει υφιστάμενα projects, ενώ τα κεφάλαια που προσελκύει είναι σε πολλές περιπτώσεις αγνώστου προελεύσεως, με αποτέλεσμα κάθε χρόνο η Ελλάδα να υποχωρεί στην παγκόσμια κατάταξη της ανταγωνιστικότητας. Κάθε πέρυσι και καλύτερα δηλαδή, γεγονός που δείχνει ότι οι πρωτοφανείς θυσίες των πολιτών την τελευταία οκταετία κινδυνεύουν να μην έχουν κανένα αντίκρισμα.

Είναι τόσο βαρύ το κλίμα που επικρατεί στην επενδυτική κοινότητα για τη χώρα μας και τόσο πολλές οι περιπτώσεις επενδυτών που αποδείχθηκαν… ξυπόλυτοι πρίγκιπες, που μοιάζει εξωπραγματικό και πιθανότατα κανείς δεν θυμάται το γεγονός ότι κάποτε η τρόικα επέβαλλε -και ο υπουργός Οικονομικών ανακοίνωνε- ένα πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων ύψους 50 δις. ευρώ.

Από το 2011 μέχρι σήμερα κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι και από την κρίση της χρεοκοπίας η χώρα πέρασε την τελευταία τριετία, χωρίς να έχει βγάλει από πάνω της τις «αμαρτίες» του παρελθόντος, σε μία κρίση που έχει επίκεντρο την αναξιοπιστία των θεσμών και την κυβερνητική αναποτελεσματικότητα. Σε τέτοιο βαθμό, που η κυβέρνηση θα πανηγυρίζει στο τέλος του 2018 αν έχει καταφέρει να εμφανίσει έσοδα 2 δισ. ευρώ από ιδιωτικοποιήσεις.

Μετά το καταστροφικό 2015 η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εφάρμοσε κατά γράμμα το τρίτο μνημόνιο, αλλά κάθε φορά με σημαντικές καθυστερήσεις, για να καλλιεργείται η ψευδαίσθηση της σκληρής διαπραγμάτευσης. Αυτά που δεν εφάρμοσε έχουν να κάνουν με την αποτελεσματικότητα των θεσμών, όπως για παράδειγμα ορισμένες μεταρρυθμίσεις στη Δικαιοσύνη και στις Ανεξάρτητες Αρχές.

Στην παρούσα συγκυρία, πάντως, διαψεύδεται κατηγορηματικά ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο οποίος τον Σεπτέμβριο του 2017 προέβλεπε ότι οι επενδύσεις στην Ελλάδα τα επόμενα δύο χρόνια θα είναι περισσότερες απ’ ό,τι μπορούμε να απορροφήσουμε. Μήπως, τελικά, γι’ αυτό δεν υπάρχει επενδυτικό ενδιαφέρον; Σήμερα, επενδύσεις-ορόσημα για τη βελτίωση του κλίματος, την εισροή κεφαλαίων και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, όπως του Ελληνικού, βρίσκονται αντιμέτωπες με την «απέχθεια» του κ. Τσίπρα σε οτιδήποτε αφορά την ιδιωτική πρωτοβουλία. Όμως, η χώρα χρειάζεται επειγόντως ένα επενδυτικό… ντεμαράζ. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεσμεύτηκε, σε συνέντευξή του στο πρακτορείο Bloomberg, ότι το Ελληνικό και οι Σκουριές θα ξεμπλοκάρουν μέσα στο 2019. Ιδιαίτερα για τις Σκουριές, ο πρόεδρος της Ν.Δ. υπογραμμίζει ότι οι άδειες στην καναδική εταιρεία θα εκδοθούν μέσα στον πρώτο μήνα από την αλλαγή κυβέρνησης, θέλοντας να δείξει ότι θα τελειώνουμε οριστικά με την αντίληψη που υπάρχει ότι η χώρα δεν μπορεί να αλλάξει. Κεντρικός στόχος της επόμενης κυβέρνησης, σύμφωνα με τον κ. Μητσοτάκη, θα είναι η «αποκατάσταση της εμπιστοσύνης της χώρας διεθνώς», μέσω της εφαρμογής ενός νέου και σταθερού φορολογικού συστήματος για την προσέλκυση επενδύσεων και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης.

Κάθε πέρυσι και καλύτερα

Ένας από τους βασικότερους λόγους που η τρόικα επέβαλλε στις ελληνικές κυβερνήσεις «αιματηρές» μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας και σε άλλους τομείς, ήταν η σημαντική βελτίωση της ανταγωνιστικότητας. Ύστερα από οκτώ χρόνια μνημονίων, ωστόσο, η Ελλάδα όχι μόνο δεν έχει καταφέρει να αναρριχηθεί στη σχετική λίστα, αλλά αντιθέτως έχει χάσει σε ανταγωνιστικότητα. Σύμφωνα, μάλιστα, με την έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, μέσα στο 2018 η χώρα μας υποχώρησε κατά τέσσερις θέσεις στη γενική κατάταξη, στην 57η μεταξύ 140 χωρών, από την 53η το 2017.

Αναποτελεσματική δημόσια διοίκηση, προβληματικό χρηματοπιστωτικό σύστημα με πολλά κόκκινα δάνεια, χαμηλή κεφαλαιοποίηση της αγοράς, βάρη και περιορισμοί από την κρατική υπερ-ρύθμιση, γραφειοκρατία, αδυναμία χρηματοδότησης κυρίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, κακή ποιότητα πολλών θεσμών, επιβαρύνουν για ακόμη μία χρονιά τις ελληνικές επιδόσεις.

Η Ελλάδα κατατάσσεται 44η στην ικανότητα καινοτομίας, 59η στον τομέα της ασφάλειας και 87η στην αποτελεσματικότατα των θεσμών. Την καλύτερη επίδοση η χώρα μας την εμφανίζει στον τομέα «ανθρώπινου κεφαλαίου και ειδικότερα στο «προσδόκιμο υγιούς ζωής», όπου βρίσκεται στην 20ή θέση, ενώ σε ό,τι αφορά τη μακροοικονομική σταθερότητα μετά βίας κατατάσσεται στην 83η θέση.

Τι μας δείχνουν οι πίνακες με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ; Ότι η Ελλάδα είναι μία χώρα με πολύ ικανό εργατικό δυναμικό και εκπληκτικό κλίμα, που όμως έχει… την ατυχία να βασίζεται σε ένα αναποτελεσματικό κράτος και μένει πίσω καθώς δεν προωθεί στον βαθμό που θα έπρεπε την καινοτομία.

Το χειρότερο είναι ότι μεγαλώνει η απόκλιση της Ελλάδας, όχι μόνο από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο, αλλά και από τους άμεσους ανταγωνιστές μας, δηλαδή τις χώρες της ευρύτερης περιοχής της ΝΑ Ευρώπης. Χώρες όπως η Αλβανία, η Σερβία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία και το Μαυροβούνιο βελτιώνουν τις επιδόσεις τους την ώρα που εμείς υποχωρούμε. Αν και αυτές οι χώρες ξεκινούν από διαφορετική βάση σε σύγκριση με την Ελλάδα, είναι γεγονός ότι σε ορισμένες κατηγορίες έχουν ξεπεράσει τη χώρα μας, ενώ η διαρκής βελτίωσή τους έχει ως αποτέλεσμα την προσέλκυση επενδυτών που προτιμούν να εγκατασταθούν σε χώρες που εξελίσσονται και όχι σε αυτές που μένουν στάσιμες ή οπισθοδρομούν.

[ΠΗΓΗ: ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, του Κωνσταντίνου Μαριόλη, 18/10/2018]

ΣΤΑΘΕΡΑ ΑΝΟΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ ΣΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

Η Χαλκιδική κέρδισε τις εντυπώσεις στην Τουριστική Έκθεση TTG INCONTRI μόνο για επαγγελματίες του τουρισμού, που πραγματοποιήθηκε στο Ρίμινι της Ιταλίας 10-12 Οκτωβρίου 2018.

Αναμφίβολα η φετινή διοργάνωση ήταν η πιο πετυχημένη από πλευράς επαγγελματιών, όχι μόνο λόγω της αυξημένης παρουσίας τους (+11% από πέρυσι), αλλά και σε συνδυασμό με την πλούσια θεματολογία σε σεμινάρια, αντιπροσωπείες Tour Operator και δημοσιογράφων από ολόκληρο τον κόσμο.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της διοργανώτριας αρχής πάνω από 65.000 επαγγελματίες, 800 δημοσιογράφοι. 300 bloggers και 100 buyers επισκέφθηκαν τις τρεις ημέρες την έκθεση.

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, η Χαλκιδική πιστοποίησε την ανοδική της πορεία στην αγορά της Ιταλίας και σιγά – σιγά αποσπά μεγάλο κομμάτι της τουριστικής πίτας, έχοντας δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για σταθερή έλευση Ιταλών τουριστών.

Οι Γαλάζιες Σημαίες, η καθαρότητα των ακτών της Χαλκιδικής και ο τέλειος συνδυασμός ήλιος, θάλασσα, κουλτούρα, πολιτισμός και γαστρονομία είναι εκείνα τα σημεία που κάνουν τους Ιταλούς να εμπιστευτούν για τις διακοπές τους τον προορισμό μας.

Το περίπτερο της Χαλκιδικής σε κεντρικό σημείο του Hall «WORLD» επισκέφθηκαν εκπρόσωποι Τουριστικών Γραφείων και Δημοσιογράφοι όπου τους έγινε αναλυτική παρουσίαση της Χαλκιδικής από την Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων του Τουριστικού Οργανισμού Χαλκιδικής στην Ιταλία κα Ελένη Σαρικώστα.

Μεταξύ άλλων οριστικοποιήθηκε η συνεργασία του Τ.Ο.Χ. με την Grimaldi Lines – (Sales Manager – Francesca Marino) και τον αντιπρόσωπο του Cicloturismo (Mauro Fumagalli – MARCHE BIKELIFE) για ένα tour με ποδηλάτες, συνοδεία Tour Operator και δημοσιογράφων τον Απρίλιο του 2019.

Επίσης θα οργανωθεί για τον Corrado Ruggeri δημοσιογράφο της Corriere della sera & Marcopolo επίσκεψη στην Αμμουλιανή και το Άγιο Όρος.

Οριστικοποιήθηκε μετά από συζητήσεις με τον CEO Fausto Baldin, η συμμετοχή της Χαλκιδικής στον κατάλογο του Tour Operator Karlltalia από την Βερόνα (www.karlitalia.it).

Τέλος μεγάλο ήταν το ενδιαφέρον των Tour Operator από την Νάπολη για την δημιουργία πακέτων διακοπών για την Χαλκιδική αξιοποιώντας τις πτήσεις με την low cost Ryanair.

Η προσπάθεια του Τουριστικού Οργανισμού στην Ιταλική αγορά άρχισε να αποδίδει καρπούς. Το 2012 είχαμε περίπου 2.000 αφίξεις στη Χαλκιδική, το 2016 οι αφίξεις ήταν περί τις 10.000, ενώ το 2018 ξεπέρασαν τις 13.000 αφίξεις.

[ΠΗΓΗ: ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, 18/10/2018]