Monthly Archives: August 2020

ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΗΛΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΓΥΡΙΖΟΥΝ ΑΠΟ ΑΔΕΙΑ

Παρατάθηκε η δυνατότητα των εργοδοτών του ιδιωτικού τομέα να θέτουν τους εργαζομένους τους σε καθεστώς τηλεργασίας έως τέλος Σεπτεμβρίου 

Δίχτυ αυτοπροστασίας για την αντιμετώπιση της έξαρσης του κορωνοϊού και τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας τους απλώνουν οι επιχειρήσεις, καθώς επιστρέφουν σταδιακά οι αδειούχοι εργαζόμενοί τους. Κοινό παρονομαστή για την πλειονότητα των επιχειρηματικών ομίλων αποτελεί ο συνδυασμός της τηλεργασίας για διάστημα μιας εβδομάδας για εργαζομένους που επιστρέφουν από τη θερινή άδεια με την επαναφορά τής από απόσταση εργασίας για τον μεγαλύτερο αριθμό του προσωπικού.

Τα τραπεζικά ιδρύματα εφαρμόζουν υποχρεωτικά καθεστώς τηλεργασίας για όσους τραπεζοϋπαλλήλους επιστρέφουν ή επέστρεψαν από άδεια τον Αύγουστο, ενώ παράλληλα επαναφέρουν τα ποσοστά φυσικής παρουσίας για το προσωπικό στα επίπεδα του Απριλίου. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις οδηγίες που έχουν δοθεί από τις διοικήσεις των τραπεζών, όσοι υπάλληλοι επιστρέφουν θα δουλεύουν υποχρεωτικά από το σπίτι για τουλάχιστον μία εβδομάδα. Στο διάστημα αυτό θα πρέπει να υποβληθούν σε μοριακό τεστ για να διαπιστωθεί εάν είναι θετικοί στον ιό.

Το κόστος της εξέτασης το αναλαμβάνει η τράπεζα. Παράλληλα, τα ποσοστά της φυσικής παρουσίας στις τράπεζες επανέρχονται στο ανώτατο όριο του 30% για όλους τους υπαλλήλους που εργάζονται σε κεντρικές υπηρεσίες, με εξαίρεση τους υπαλλήλους στα καταστήματα, για τους οποίους δεν μπορεί να εφαρμοστεί η τηλεργασία. Η συγκεκριμένη κατηγορία υπαλλήλων, και εφόσον επιστρέφει από περιοχές που είναι επιδημιολογικά στο κόκκινο, θα πρέπει, προτού προσέλθει στον χώρο εργασίας, να υποβληθεί σε μοριακό τεστ. Εως τη λήψη της απάντησης, θα πρέπει να παραμείνει στο σπίτι με άδεια ανωτέρας βίας. Οι επιδημιολογικά επιβαρυμένες περιοχές είναι: η Περιφέρεια Κρήτης, Ανατ. Μακεδονίας και Θράκης και Αττικής. Οι Περιφερειακές Ενότητες Θεσσαλονίκης, Χαλκιδικής, Λάρισας και Κέρκυρας. Οι Δήμοι Μυκόνου, Πάρου, Σαντορίνης, Βόλου, Κατερίνης, Ρόδου, Αντιπάρου, Ζακύνθου και Κω.

Σύμφωνα με τις εντολές που έχουν πάρει οι τράπεζες, υποχρεωτική κρίνεται η χρήση της μάσκας στους κλειστούς χώρους, όπως τα ασανσέρ, ενώ απαγορεύονται οι συναντήσεις εντός της τράπεζας, αλλά και αυτές με εξωτερικούς συνεργάτες, οι οποίες θα πρέπει να γίνονται εξ αποστάσεως.

Μεγάλη βιομηχανία ζητεί από τους υπαλλήλους της, προτού αναλάβουν εργασία, να συμπληρώσουν ειδικό ερωτηματολόγιο ώστε να αξιολογηθεί εάν είναι σε θέση να προσέλθουν στον χώρο εργασίας. Το μέτρο αυτό συνοδεύεται με την υποχρεωτική εφαρμογή μάσκας χειρουργικού τύπου, για διάστημα μιας εβδομάδας, από όσους έχει αξιολογηθεί ότι μπορούν να προσέλθουν στο γραφείο. Αφότου παρέλθουν επτά ημέρες, οι εργαζόμενοι θα πρέπει να επισκεφθούν τον ιατρό εργασίας για να λάβουν εκ νέου οδηγίες. Για τους εργαζομένους στις βιομηχανικές μονάδες της συγκεκριμένης εταιρείας, προβλέπεται η πραγματοποίηση τεστ μοριακού ελέγχου και η εργασία με μάσκα ωσότου εκδοθούν τα αποτελέσματα.

Αλλες εταιρείες προχωρούν σε συμφωνίες με διαγωνιστικά κέντρα για την υποχρεωτική πραγματοποίηση τεστ μοριακού ελέγχου από τους εργαζομένους τους. Εως ότου να εξαχθούν τα αποτελέσματα, προβλέπεται η τηλεργασία, η οποία συνεχίζεται για διάστημα επτά ημερών, εάν το αποτέλεσμα είναι αρνητικό.

Την πρακτική της επταήμερης τηλεργασίας υιοθετεί μεγάλος μεταλλευτικός όμιλος της χώρας, αλλά και τεχνικές εταιρείες με ενεργά εργοτάξια. Στην τελευταία περίπτωση, όπως αναφέρει στην «Κ» στέλεχος των κατασκευών, δεδομένου ότι το μεγαλύτερο μέρος των εργατοτεχνιτών προέρχεται από την Αλβανία, σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν τα αποτελέσματα του τεστ στο οποίο υποβάλλονται έως 72 ώρες πριν από την είσοδο στην Ελλάδα. Ωστόσο, πηγές εκφράζουν την ανησυχία τους για το πόσο αυστηρά τηρείται το μέτρο.

(φωτ. Shutterstock).

[ΠΗΓΗ: https://www.kathimerini.gr/, των Ευγενίας Τζώρτζη, Δημήτρη Δελεβέγκου, 18/8/2020]

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ: ΠΟΤΕ ΚΑΘΙΕΡΩΘΗΚΕ Η ΜΕΓΑΛΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ -ΤΙ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΜΕ

Ο Δεκαπενταύγουστος είναι η μέρα εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. 

Η γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου έχει ιδιαίτερη θέση στο εορτολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας καθώς συνδέεται άμεσα με τη μοναδικότητα του προσώπου της Παναγίας στο έργο «της εν Χριστώ σωτηρίας» των ανθρώπων. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη από τις γιορτές που καθιέρωσε η Εκκλησία προς τιμήν της Μητέρας του Χριστού, τις ονομαζόμενες θεομητορικές εορτές.

Οι πρώτες μαρτυρίες για τον εορτασμό της Κοίμησης της Θεοτόκου εμφανίζονται τον πέμπτο αιώνα μΧ, γύρω στην εποχή που συγκλήθηκε η Γ’ Οικουμενική Σύνοδος της Εφέσου (451), που καθόρισε το θεομητορικό δόγμα και έγινε αιτία να αναπτυχθεί η τιμή στο πρόσωπο της Θεοτόκου.

Για πρώτη φορά φαίνεται να γιορτάστηκε στα Ιεροσόλυμα στις 13 Αυγούστου και λίγο αργότερα μετατέθηκε στις 15 του ίδιου μήνα. Είχε δε γενικότερα θεομητορικό χαρακτήρα, χωρίς ειδική αναφορά στο γεγονός της Κοιμήσεως και ονομάζονταν «ημέρα της Θεοτόκου Μαρίας». Κέντρο του πανηγυρισμού αναφέρεται στην αρχή ένα «Κάθισμα» (ναός), που βρίσκονταν έξω από τα Ιεροσόλυμα στον δρόμο προς την Βηθλεέμ. Η σύνδεση αυτής της γιορτής με την Κοίμηση της Θεοτόκου, έγινε στον ναό της Παναγίας, που βρισκόταν στη Γεσθημανή, το «ευκτήριο του Μαυρικίου», όπου υπήρχε και ο τάφος της.

Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου προηγείται νηστεία, η οποία καθιερώθηκε τον 7ο αιώνα. Αρχικά ήταν χωρισμένη σε δύο περιόδους: πριν από την εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και πριν από την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Τον 10ο αιώνα, συνενώθηκαν σε μία νηστεία, που περιλαμβάνει 14 ημέρες και ξεκινά την 1η Αυγούστου. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης νηστείας, νηστεύεται το λάδι εκτός του Σαββάτου και της Κυριακής, ενώ στη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα καταλύεται (επιτρέπεται) το ψάρι. Ανήμερα της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου καταλύονται τα πάντα, εκτός και αν η εορτή πέσει σε Τετάρτη ή Παρασκευή, οπότε καταλύεται μόνο το ψάρι. Τις ημέρες της νηστείας του Δεκαπενταύγουστου ψάλλονται τις απογευματινές ώρες στις εκκλησίες (εκτός Κυριακής), εναλλάξ, ο «Μικρός και ο Μέγας Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον», οι λεγόμενες «Παρακλήσεις».

Η μητέρα του Ιησού Χριστού, όπως αναφέρεται στην εκκλησιαστική παράδοση, πληροφορήθηκε τον επικείμενο θάνατό της από έναν άγγελο τρεις ημέρες προτού αυτός συμβεί και άρχισε να προετοιμάζεται κατάλληλα. Επειδή κατά την ημέρα της Κοίμησής της δεν ήταν όλοι οι Απόστολοι στα Ιεροσόλυμα, μία νεφέλη τους άρπαξε και τους έφερε κοντά της. Μοναδικός απών ο απόστολος Θωμάς.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου συνέβη στο σπίτι του Ευαγγελιστή Ιωάννη, όπου και διέμενε, μετά τη σταύρωση του Χριστού. Αφού της έκλεισαν τα μάτια, οι Απόστολοι μετέφεραν το νεκροκρέβατό της στον κήπο της Γεθσημανής, όπου την έθαψαν.

Όταν μετά από τρεις ημέρες ο απόστολος Θωμάς πήγε στον τάφο της, βρήκε μόνο τα εντάφια. Πάνω στον τάφο της Παναγίας χτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός, που αποδίδεται στην Αγία Ελένη. Μετά την καταστροφή του, ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μαρκιανός (450-457) με τη δεύτερη σύζυγό του Πουλχερία έχτισαν ένα νέο ναό, που υπάρχει μέχρι σήμερα.

Μεταξύ της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας υπάρχει δογματική διαφορά σχετικά με την Κοίμηση της Θεοτόκου. Η Καθολική Εκκλησία πιστεύει στο δόγμα της ενσώματης ανάληψης της Θεοτόκου (Assumptio Beatae Mariae Virginis), που οριστικοποιήθηκε με την αποστολική εγκύκλιο του Πάπα Πίου IB’ «Munificentissimus Deus» (1 Νοεμβρίου 1950). Αντίθετα, η Ορθόδοξη Εκκλησία κάνει λόγο πρώτα για Κοίμηση της Θεοτόκου, δηλαδή πραγματικό θάνατο (χωρισμό ψυχής και σώματος) και στη συνέχεια για μετάσταση της Θεοτόκου, δηλαδή ανάσταση (ένωση ψυχής και σώματος) και ανάληψή της κοντά στον Υιόν της.

Η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου γιορτάζεται με λιγότερο εμφατικό τρόπο στις λοιπές ορθόδοξες και καθολικές χώρες του κόσμου, στις περισσότερες από τις οποίες ο Δεκαπενταύγουστος είναι επίσημη αργία, όπως και στην Ελλάδα. Οι προτεσταντικές ομολογίες θεωρούν την Κοίμηση της Θεοτόκου δευτερεύουσα εορτή, επειδή δεν βασίζεται σε βιβλικές αναφορές.

Αναρίθμητοι ναοί και μονές έχουν χτιστεί προς τιμήν της Κοιμήσεώς της, θαυμάσιες τοιχογραφίες παριστάνουν σε κάθε ναό, πίσω από την κεντρική είσοδο, σε εκπληκτικές συνθέσεις την ιερή της κηδεία, ύμνοι εκλεκτοί έχουν διακοσμήσει την ακολουθία της και λόγοι λαμπροί και εγκώμια εκφωνήθηκαν από τους Πατέρες και νεότερους κληρικού άνδρες κατά την ημέρα της μνήμης της.

Ο εορτασμός στην  Ελλάδα

Στην Ελλάδα, η Κοίμηση της Θεοτόκου εορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα, ονομάζεται δε και «Πάσχα του Καλοκαιριού». Σε πολλά νησιά του Αιγαίου (Τήνος, Πάρος, Πάτμος) στολίζουν και περιφέρουν επιτάφιο προς τιμήν της Παναγίας. Σε πόλεις και χωριά ανά την επικράτεια, σε εκκλησίες αφιερωμένες στην Κοίμηση της Θεοτόκου διοργανώνονται παραδοσιακά πανηγύρια, που καταλήγουν σε γενικευμένο γλέντι.

Από το όρος Μελά η Παναγία Σουμελά, βρέθηκε στο Βέρμιο Ημαθίας. Στην Τήνο η γιορτή της συνδέθηκε με τον τορπιλισμό της «Έλλης» και μαζί με την Κοίμησή της οι Έλληνες τιμούν την μνήμη αυτών που χάθηκαν.

Στη Λέρο η Καστροβασίλισσα, στην Αστυπάλαια η Πορταΐτισσα, στη Ρόδο η Κρεμαστή και στην Πάρο η Εκατονταπυλιανή, στη Λέσβο η Αγία Σιών της Αγιάσου και στη Νίσυρο η Σπηλιανή Κυρά. Στην Κρήτη η Καλυβιανή και η Μεγάλη Παναγιά της Νεάπολης, στην Ίμβρο η Παναγιά η Ιμβριώτισσα και στη Χαλκιδική η Μεγάλη Παναγιά. Στη Γουμένισσα το Θεομητορικό Μοναστήρι, στην Ήπειρο η Μολυβδοσκέπαστη, στην Κεφαλονιά η Οφιούσα, στην Άνδρο η Φανερωμένη, στην Κάρπαθο η Παναγιά της Ολύμπου και η Χοζοβιώτισσα στην Αμοργό.

Στη Σκιάθο η Βαγγελίστρα, στο Λεωνίδιο Κυνουρίας η Παναγιά της Έλωνας και η Επισκοπιώτισσα στη Μαντινεία.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι ένα πένθιμο γεγονός για το ελληνικό λαό, επειδή η Παναγία «μετέστη προς την ζωήν».

(ΦΩΤΟ: ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ EUROKINISSI, NEWSROOM IEFIMERIDA.GR)

[ΠΗΓΗ: https://www.iefimerida.gr/ ]

ΛΕΥΚΗ ΒΙΒΛΟΣ ΓΙΑ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΞΟΡΥΞΗ

Η Λευκή Βίβλος για την Υπεύθυνη Εξόρυξη καταρτίστηκε από σχετική Ομάδα Εργασίας της Διεθνούς Ένωσης Προώθησης της Γεωηθικής (IAPG). Συντακτική Επιτροπή: Νικόλαος Αρβανιτίδης, Jan Boon, Pekka Nurmi, Giuseppe Di Capua.

Οι σύγχρονες κοινωνίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις Ορυκτές Πρώτες Ύλες (ΟΠΥ). Οι νέες τεχνολογίες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, η ψηφιακή επανάσταση στην πληροφορική και την επικοινωνία, η σταθερά διευρυνόμενη κατανάλωση ηλεκτρονικών ειδών, η καινοτομία στις υποδομές, οι καινούριες απόψεις γύρω από την υλικοτεχνική υποστήριξη και οι δυναμικά αναδυόμενες προκλήσεις παραγωγής τροφίμων, συμβάλλουν και οδηγούν στην διαρκώς αυξανόμενη ανάγκη, ζήτηση και χρήση ολοένα περισσότερων ορυκτών και μετάλλων στα οποία στηρίζονται και από την προοπτική πρόσβαση των οποίων εξαρτώνται. Για παράδειγμα, η παραγωγή ενός προσωπικού υπολογιστή ή ενός έξυπνου τηλεφώνου χρειάζεται πάνω από 40ΟΠΥ. Η ταχύτατα εξελισσόμενη αντικατάσταση των κινητήρων εσωτερικής καύσης με τεχνολογία ηλεκτρικής ενέργειας στην αυτοκινητοβιομηχανία και η διεύρυνση της χρήσης της αιολικής και ηλιακής ενέργειας έχουν σαν αποτέλεσμα την τεράστια ζήτηση εξόρυξης συγκεκριμένων μετάλλων όπως είναι το λίθιο, το κοβάλτιο και οι σπάνιες γαίες.

Η παραγωγή αιολικής ενέργειας για παράδειγμα απαιτεί τεράστιες ποσότητες συμβατικών ΟΠΥ, συμπεριλαμβανομένων των αδρανών υλικών για την αγκύρωση τους με σκυρόδεμα, του χαλκού για τις περιελίξεις του κινητήρα και των καλωδίων μεταφοράς, και του αλουμινίου για την κατασκευή του. Η χρήση πολλών από αυτά τα υψηλής τεχνολογίας μέταλλα προβλέπεται να αυξηθεί κατά πολύ στο μέλλον, και η εκμετάλλευση πρωτογενών κοιτασμάτων ΟΠΥ είναι ο μόνος τρόπος για την παραγωγή τους. Από την άλλη πλευρά η κατανάλωση ορυκτών και μετάλλων συνδέεται έντονα με την οικονομική ανάπτυξη και την αστικοποίηση. Τρία δισεκατομμύρια επιπλέον άτομα θα εγκατασταθούν στις πόλεις μέχρι το 2050.

Η γεωλογία ελέγχει και καθορίζει την θέση εμφάνισης, τον τρόπο παρουσίας και τα χαρακτηριστικά των διάφορων κοιτασματολογικών τύπων ΟΠΥ, επομένως η εξόρυξη τους περιορίζεται γεωγραφικά στο χώρο εντοπισμού τους, ενώ τα μεταλλευτικά και μεταλλικά προϊόντα που παράγονται χρησιμοποιούνται από μεταποιητικές βιομηχανίες που βρίσκονται συχνά σε ηπείρους και χώρες διαφορετικές από τη θέση του ορυχείου ή του λατομείου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι τοπικοί δήμοι να μην αντιλαμβάνονται πλήρως αλλά ούτε να εκτιμούν τη σημασία της μεταλλευτικής παραγωγής στην ευημερία των ανθρώπων που ζουν σε άλλες χώρες, ιδιαίτερα εάν δεν υπάρχει συγκεκριμένη αναφορά στα πλεονεκτήματα και τη δίκαιη κατανομή του οφέλους που προκύπτει.

Η μεταλλευτική δραστηριότητα δεν έχει δυνατότητα χωροταξικής επιλογής και σχετικών χρήσεων γης περιοχών και θέσεων που μπορεί να είναι πρακτικά βέλτιστες, κοινωνικά κατάλληλες και αποδεκτές, περιβαλλοντικά φιλικές, και πολιτικά επιλέξιμες και εφικτές. Αυτό σημαίνει ότι οι μεταλλευτικές επιχειρήσεις ενδέχεται να αντιμετωπίσουν καταστάσεις που θα μπορούσαν να προξενήσουν σειρά προκλήσεων με ηθικό περιεχόμενο, αλλά και δεοντολογική διάσταση, όπως είναι, η σχέση με τις τοπικές κοινωνίες, η θέση στο τοπίο / το περιβάλλον, οι σχέσεις με την τοπική εξουσία και τις εθνικές κυβερνήσεις, η φθίνουσα διακυβέρνηση και ο αυξημένος κίνδυνος διαφθοράς και δωροδοκίας.

Βέλτιστες πρακτικές για υπεύθυνη εξόρυξη

Σε ότι αφορά στον προσδιορισμό και την εφαρμογή πρακτικών υπεύθυνης εξόρυξης, ισχύουν σε μεγάλο βαθμό οι ακόλουθες βασικές προσεγγίσεις και κατευθύνσεις:

  • Προσδιορισμός και συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων φορέων, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων υπηρεσιών, των τοπικών κοινωνιών, των εργαζομένων, των εργοληπτών και των μη κυβερνητικών οργανώσεων. Μεγιστοποίηση της συμβολής στην βιώσιμη ανάπτυξη, διαχείριση και μείωση των περιβαλλοντικών κινδύνων και επιπτώσεων, αντιμετώπιση των προσδοκιών και των αναγκών της κοινωνίας, αξιολόγηση των κοινωνικών επιπτώσεων και δυνατοτήτων, διασφάλιση καλής διακυβέρνησης και διατήρηση υψηλών προτύπων ηθικής δεοντολογίας.
  • Διεξαγωγή ανοικτού, επίμονου και συνεχούς διαλόγου με τις τοπικές κοινωνίες καθ ‘όλη τη διάρκεια του παραγωγικού κύκλου εξόρυξης, με στόχο τη δημιουργία ισχυρών, διαφανών, αξιόπιστων, συνεργατικών και διαχρονικών δεσμών. Δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή και έμφαση στα ανθρώπινα δικαιώματα και στον σεβασμό της τοπικής κουλτούρας και της πολιτιστικής κληρονομιάς, στην δυνατότητα χρήσης γης και πρόσβασης του νερού, καθώς και ζητήματα που αφορούν στην απασχόληση, στην ασφάλεια, στις δημόσιες συμβάσεις, στην διαφορετικότητα, στην ακεραιότητα και την ισότητα των φύλων.
  • Προστασία του περιβάλλοντος και ελαχιστοποίηση ή μείωση των επιπτώσεων στην ανθρώπινη υγεία και την κοινωνία συνολικά, αποτελεσματική παρέμβαση στην ελαχιστοποίηση της έκλυσης θορύβου και σκόνης, καθώς και αποφυγή συγκρούσεων σχετικών με τη χρήση γης. Από την άποψη αυτή, όλοι οι εμπλεκόμενοι πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους τον αυξανόμενο ανταγωνισμό μεταξύ των διαφόρων χρήσεων γης, της βιοποικιλότητας και των υδατικών πόρων.
  • Στενή συνεργασία με τους τοπικούς και περιφερειακούς φορείς για να υπάρχει διαρκής ενημέρωση και η καλύτερη δυνατή αντίληψη σε θέματα βιοποικιλότητας και αειφορίας, όπως επίσης να αυξάνεται η ευαισθητοποίηση και να βελτιώνονται οι πρακτικές διαχείρισης που αφορούν στη βιοποικιλότητα.
  • Εξοικονόμηση και αύξηση της χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όπως είναι τα φωτοβολταϊκά συστήματα και οι ανεμογεννήτριες που συμβάλλουν στη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Ακριβώς επειδή το ορυχείο χρησιμοποιεί μεγάλη ποσότητα ενέργειας, χρειάζεται η ανάπτυξη και εφαρμογή νέων τεχνολογιών με στόχο την βελτίωση της ενεργειακής του κατανάλωσης.
  • Διαχείριση των αποβλήτων με αποτελεσματικό και ασφαλή τρόπο, μέσα από την βελτίωση της μεταφοράς και της διαδικασίας απόθεσης τους, ελέγχοντας και αποτρέποντας οποιοδήποτε κίνδυνο περιβαλλοντικής ρύπανσης και μέσα από την επαναχρησιμοποίηση των αποβλήτων. Από αυτή την άποψη, τα απόβλητα αποτελούν «εν δυνάμει» δευτερογενείς κοιτασματολογικές πηγές. Η υπεύθυνη εξόρυξη πρέπει να αποσκοπεί στην ανάκτηση όλων των χρήσιμων ορυκτών και μετάλλων, και στην ελαχιστοποίηση των αποβλήτων στο πλαίσιο εφαρμογής πρακτικών κυκλικής οικονομίας.
  • Σχέδιο αποκατάστασης του ορυχείου μετά το κλείσιμο του στη βάση βιώσιμων περιβαλλοντικά και κοινωνικά συστημάτων διαχείρισης, λαμβάνοντας επίσης υπόψη την εκ νέου ανάπτυξη και τις νέες πιθανές χρήσεις της αποκατασταθείσας περιοχής.
  • Πραγματοποίηση στοχευμένης και κατάλληλης έρευνας για την ανάπτυξη τεχνολογικών καινοτομιών και προηγμένων μεθοδολογιών που αφορούν στην κοιτασματολογική αναζήτηση και εξόρυξη ΟΠΥ με υπεύθυνο τρόπο ώστε να ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος πρόκλησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων.
  • Δημιουργία ενός ασφαλούς και υγιούς περιβάλλοντος εργασίας για όλους τους εργαζομένους με συμβολή επίσης στην βιωσιμότητα των τοπικών κοινωνιών Σωστή οργάνωση της εργασιακής απασχόλησης από την πλευρά των επιχειρήσεων με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι ασφαλής και ουσιαστική για τους εργαζομένους. Η ανάγκη για αυστηρά πρότυπα και πρακτικές υγείας και ασφάλειας είναι αυτονόητη, όπως και η εκπαίδευση που αποσκοπεί σε καλύτερη εργασιακή κουλτούρα. Διασφάλιση ενός θετικού και εποικοδομητικού περιβάλλοντος εργασίας, εξαλείφοντας την παρενόχληση και τις διακρίσεις λόγω φυλής, φύλου, θρησκείας ή εθνικότητας.
  • Εκπαίδευση των σπουδαστών για τη σημασία της αποτελεσματικής διαχείρισης των ΟΠΥ καθώς και για την προστασία του περιβάλλοντος και την ανάληψη κοινωνικής ευθύνης και την παροχή κατάρτισης / εξάσκησης στην πρακτική διαχείριση και αντιμετώπιση θεμάτων σε σχέση με την κοινωνία και άλλους ενδιαφερόμενους.

Συμπέρασμα

Η υπεύθυνη εξόρυξη αφορά στις αρχές και την ηθική της βιώσιμης ανάπτυξης που εφαρμόζονται στην κοιτασματολογική έρευνα και μεταλλευτική παραγωγή, καθώς και στην χρήση οικονομικά εκμεταλλεύσιμων ΟΠΥ, , συμπεριλαμβανομένης ολόκληρης της παραγωγικής αλυσίδας, ξεκινώντας από την κοιτασματολογική έρευνα και εξόρυξη μέχρι τον εμπλουτισμό, την μεταλλουργία, την διαχείριση αποβλήτων, το κλείσιμο ορυχείων και την αποκατάσταση τους. Ειδικότερα:

  • Πρόκειται για συγκεκριμένη δέσμευση για τη βιώσιμη διαχείριση των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών προκλήσεων που σχετίζονται με την ανάπτυξη των ΟΠΥ, για τη δημιουργία ενός συστήματος ικανού να διασφαλίζει / προωθεί την υπεύθυνη εξόρυξη κοιτασμάτων και να κατανέμει δίκαια το όφελος που αντιστοιχεί σε τοπικό, περιφερειακό, παγκόσμιο επίπεδο.
  • Αφορά στην οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης και διαφάνειας με την κοινωνία εν γένει, αλλά και με τους πιο άμεσα εμπλεκόμενους φορείς ώστε να καλλιεργείται η αποτελεσματική συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και των κυβερνητικών υπηρεσιών στη δημιουργία βιώσιμου οφέλους για όλα τα μέρη.
  • Είναι ένας τρόπος ελαχιστοποίησης και μείωσης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων που σχετίζονται με το νερό, τη βιοποικιλότητα και το έδαφος. Προσδιορίζει και αντιμετωπίζει τα ζητήματα της κλιματικής αλλαγής μέσω της εφαρμογής καινοτόμων τεχνολογιών σε όλη την παραγωγική αλυσίδα, αλλά και μέσω της παραγωγής των ορυκτών και μετάλλων που απαιτούνται σε ενεργειακά συστήματα χαμηλών εκπομπών άνθρακα.

Η υπεύθυνη εξόρυξη απαιτεί όχι μόνο δράσεις και δεσμεύσεις από επιχειρήσεις εξόρυξης, αλλά εξαρτάται επίσης από την ενεργό και εποικοδομητική εμπλοκή, δέσμευση και συμμετοχή όλων των ενδιαφερόμενων μερών (συμπεριλαμβανομένων των κυβερνήσεων). Όλοι έχουν την ευθύνη να είναι καλά πληροφορημένοι, να ενημερώνονται με διαφάνεια και να έχουν πλήρη επίγνωση όλων των πλευρών οιασδήποτε δραστηριότητας εξόρυξης που τους αφορά με οποιονδήποτε τρόπο. Η κοινωνική και περιβαλλοντική ευθύνη είναι ολοκληρωτική και στηρίζεται σε όλους τους εμπλεκόμενους παράγοντες.

[ΠΗΓΗ: https://stonenews.eu/, 14/8/2020]

ΧΑΜΕΝΗ Η ΣΕΖΟΝ ΛΕΕΙ Η ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ, ΣΤΡΕΦΕΙ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΟ 2021

Ανοίγουν ξενοδοχεία παρά τη χαμηλή τουριστική κίνηση

Με την τουριστική κίνηση του Ιουλίου να εξελίσσεται πολύ πιο χαμηλά από τις αρχικές προσδοκίες, καθώς οι πληρότητες κατά μέσο όρο ήταν κοντά στο 23% και ακόμη μικρότερες στα αστικά κέντρα, αλλά και με την ζήτηση από το εξωτερικό τις πρώτες ημέρες του Αυγούστου να μην διαφοροποιείται, η τουριστική αγορά έρχεται όλο και πιο κοντά στο να θεωρήσει τη φετινή σεζόν ολοκληρωτικά χαμένη. 

Και ενώ η άνοδος των κρουσμάτων στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη, κάνει αμφίβολη την ταξιδιωτική ροή και για το Σεπτέμβριο, οι επιχειρηματίες του χώρου στρέφουν το βλέμμα όλο και περισσότερο στο 2021, κάνοντας λόγο πλέον για θέμα “επιβίωσης”. Όπως υπογραμμίζουν, πρέπει το συντομότερο να ξεκινήσουν να αντισταθμίζονται οι φετινές τεράστιες απώλειες σε έσοδα για τον Τουρισμό.

Ήδη εξάλλου, παράγοντες του χώρου κατεβάζουν τις εκτιμήσεις για τα έσοδα, ακόμη και κάτω από τα 4 δισεκατομμύρια ευρώ μέχρι το τέλος της χρονιάς, εάν η ταξιδιωτική ροή συνεχίσει να είναι υποτονική, διατηρηθούν απαγορεύσεις στην είσοδο τουριστών και αυξάνονται τα κρούσματα στη χώρα.

Σημειώνεται η τουριστική αγορά πόνταρε σε νέες κρατήσεις τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο. Οι επιχειρηματίες του Τουρισμού προσδοκούσαν να “σώσουν” τουλάχιστον το 25% της περσινής τουριστικής κίνησης, θέτοντας ως στόχο εισπράξεις κοντά στα 5 δισ. ευρώ για το σύνολο της χρονιάς… ένας στόχος που πλέον δεν φαίνεται να είναι εφικτός.

Ο τουρισμός έφερε πέρυσι στη χώρα 18,2 δισ. ευρώ, συν 1 δισεκατομμύριο ο τομέας την κρουαζιέρας. Από αυτά, το 1/3 των εσόδων προέρχεται από το πρώτο εξάμηνο του έτους και τα 2/3 παράγονται κατά το δεύτερο εξάμηνο. Φέτος, στο καλάθι του τουρισμού έχουν μπει μόλις 614 εκατ. ευρώ (μέχρι και το Μάιο σύμφωνα με την ΤτΕ.

Οι κινήσεις των tour operators

Στο ίδιο μήκος κύματος και οι μεγάλοι tour operators, που συνεχίζουν τις προσφορές στα τουριστικά πακέτα σε μια προσπάθεια να τονωθεί η ζήτηση, εντούτοις παρά τις εκπτώσεις η διστακτικότητα στην πραγματοποίηση ταξιδιών μεγαλώνει όσο η πανδημία δεν δείχνει σημεία ύφεσης. 

Και αυτοί με τη σειρά τους επικεντρώνονται στην επόμενη χρονιά, για την οποία έχει μετατεθεί το μεγαλύτερο ποσοστό των ταξιδιωτικών πακέτων τα οποία δεν θα πραγματοποιηθούν φέτος.

[ΠΗΓΗ: https://www.capital.gr/, της Βίκυς Κουρλιμπίνη, 10/8/2020]

ΝΕΑ ΤΗΛΕΔΙΑΣΚΕΨΗ, ΥΠΟ ΤΟΝ Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΟΪΟ

Τι μέλλει γενέσθαι με τη ΔΕΘ

Ημέρα με την ημέρα η κυβέρνηση θέτει στο μικροσκόπιό της τα επιδημιολογικά δεδομένα του κορονοϊού, με το χθεσινό άλμα στα 203 κρούσματα να θέτουν σε κατάσταση… κόκκινου συναγερμού τον κρατικό μηχανισμό. Το μήνυμα που εκπέμπεται από κυβερνητικά στελέχη, στις δημόσιες τοποθετήσεις τους, είναι σαφές. Θα ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία της δημόσιας υγείας και για τη θωράκιση της χώρας από ένα ενδεχόμενο δεύτερο κύμα πανδημίας.

“Εδώ και εβδομάδες χτυπούμε καμπάνα κινδύνου. Τώρα είναι ανάγκη να χτυπήσει ακόμη πιο δυνατά. Αυτό το στόχο είχε και η έκτακτη παρέμβαση του κ. Τσιόδρα. Τα  κρούσματα, άλλωστε, αυξάνονται όχι τόσο εξαιτίας των εισαγομένων από το εξωτερικό, όσο, κυρίως, λόγω της χαλάρωσης στο εσωτερικό. Ο εχθρός λέγεται εφησυχασμός. Έχουμε εντοπίσει τρεις εστίες ανησυχίας. Πρώτον, τις συχνές διελεύσεις Ελλήνων, ομογενών και όσων έχουν άδεια παραμονής στην Ελλάδα από τις χώρες της Βαλκανικής. Δεύτερον, τις συναθροίσεις στα μπαρ, στους γάμους, τις βαπτίσεις και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις. Και τρίτον, τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Σε αυτές τις εστίες δίνουμε τώρα το βάρος. Όμως, ο αριθμός των κρουσμάτων δεν είναι ο μόνος δείκτης που παρακολουθούμε. Κρίσιμο είναι να παρακολουθούμε αν τα αυξημένα κρούσματα οδηγούν στην εισαγωγή περισσότερων ασθενών στα νοσοκομεία μας, και ιδίως αν αυξάνει ο αριθμός διασωληνομένων και εισαγωγών στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας”, τόνισε (Βραδυνή) ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Στέλιος Πέτσας. Οι τηλεδιασκέψεις, υπό τον πρωθυπουργό, με τη συμμετοχή των κυρίων Κικίλια, Κοντοζαμάνη, Χαρδαλιά και Τσιόδρα, συνεχίζονται και αυτήν την εβδομάδα. Σε λίγη ώρα από τώρα, ο κ. Μητσοτάκης και οι στενοί συνεργάτες του θα θέσουν επί τάπητος τις τελευταίες εξελίξεις,  ενώ κρίσιμες θεωρούνται οι ημέρες που θα προηγηθούν και θα ακολουθήσουν την αργία του Δεκαπενταύγουστου.

Το υψηλό επιδημιολογικό φορτίο που συγκεντρώνει η Θεσσαλονίκη προβληματίζει τους επιστήμονες, ενώ ερωτηματικό τίθεται στο τι μέλλει γενέσθαι με τη διεξαγωγή της εφετινής ΔΕΘ. Ο προβληματισμός είναι μεγάλος, το θέμα εξετάζεται συνεχώς από τους ειδικούς, οι αποφάσεις αναμένεται ότι θα ληφθούν μέσα στις επόμενες ώρες, ενώ, εάν ο αριθμός των κρουσμάτων παραμείνει υψηλός, είναι πιθανή η αναβολή της Έκθεσης όσον αφορά στο εμπορικό κομμάτι της. Δηλαδή, τα εκατοντάδες περίπτερα, με τους χιλιάδες επισκέπτες, που δυνητικά παραπέμπει σε εικόνες συγχρωτισμού.

[ΠΗΓΗ: https://www.capital.gr/, του Δημήτρη Γκάτσιου, 10/8/2020]