Tag Archives: Συνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΜΕ: ΑΝΘΕΚΤΙΚΗ Η ΕΞΟΡΥΚΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ

 

Σύνδεσμος-Μεταλλευτικών-Επιχειρήσεων

Η κατάταξη της χώρας μας ως ασταθούς και με υψηλό οικονομικό ρίσκο επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την προσπάθεια των επιχειρήσεων στην εποχή των capital controls, τονίζει ο νέος πρόεδρος του  Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων Αθανάσιος Κεφάλας.

Οι ελληνικές εξορυκτικές βιομηχανίες κατάφεραν να μετεξελιχθούν από προμηθευτές ορυκτών πρώτων υλών σε στρατηγικούς συνεργάτες στους πελάτες τους, βοηθώντας τον κλάδο εμπορικά να πάει αρκετά καλά, με ικανοποιητικά οικονομικά αποτελέσματα, παρά τους διεθνείς κλυδωνισμούς και τη μεγάλη εσωτερική κρίση.

Ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εταιρείες μέλη του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων στη σημερινή περίοδο των capital controls;

Οι περισσότερες εταιρείες μέλη ίου ΣΜΕ έχουν σαφή εξαγωγικό προσανατολισμό και συνεργασίες ή δραστηριότητες και στο εξωτερικό. Τα σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει ο κλάδος μας με την εφαρμογή των capital controls εντοπίζονται στις σημαντικές δυσκολίες σης πληρωμές των υποχρεώσεων λόγω της δυσλειτουργίας του τραπεζικού συστήματος και των απαιτήσεων πολλών προμηθευτών (ξένων αλλά και ντόπιων) για πληρωμή “τοις μετρητοίς”. Υπάρχουν δυσχέρειες στην ασφαλή συλλογή των εισπρακτέων (εσόδων) είτε λόγω αδυναμίας του τραπεζικού συστήματος είτε λόγω μη λειτουργίας του κύκλου των επιταγών. Υπάρχει δέσμευση κεφαλαίων για την έκτακτη, σημαντικά υψηλότερη ίου συνήθους, αποθεματοποίηση πρώτων υλών και καυσίμων, ώστε να είναι δυνατή η απρόσκοπτη εξυπηρέτηση των πελατών χωρίς κίνδυνο καταβολής ποινών λόγω μη εκτέλεσης μακροχρόνιων συμβολαίων Έχουμε σημαντικές δυσκολίες στην εξαγωγή προϊόντων με φορτηγά αυτοκίνητα και κοντέινερ, διότι μειώθηκαν τα διακινούμενα εισαγόμενα φορτία και τα ταξίδια έγιναν ασύμφορα ή πολύ ακριβά, αλλά και λόγω της απαίτησης σε πληρωμές “τοις μετρητοίς”, που δεν ήταν δυνατόν να γίνει. Σημαντικές είναι οι δυσκολίες στην έγκαιρη καταβολή της μισθοδοσίας και άλλων παροχών προς το προσωπικό, που όμως δεν έφτασε σε καμία περίπτωση σε αδυναμία καταβολής τους. Πέραν όμως των άμεσων θεμάτων, σημαντικό ζήτημα είναι η κατάταξη της χώρας μας ως ασταθούς και με υψηλό οικονομικό ρίσκο, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει μεσοπρόθεσμα στην απώλεια διεθνών αγορών, με δυσμενείς επιπτώσεις στην παραγωγική δραστηριότητα του κλάδου στην Ελλάδα και στο εμπορικό ισοζύγιο της χώρας, θα ήθελα εδώ να επισημάνω το υψηλό κόστος για τη διαχείριση αυτής της κρίσης, με m δημιουργία και πολύωρη λειτουργία ομάδων δράσης, την ανάγκη οργάνωσης επικοινωνίας με το προσωπικό, τους πελάτες και τους προμηθευτές κλπ. Όμως, τελικά, με την αποτελεσματική κινητοποίηση των εταιρειών μας πιστεύουμε ότι επιτύχαμε να περιορίσουμε τις δυσμενείς επιπτώσεις των περιοριστικών μέτρων, να διατηρήσουμε σχεδόν αμείωτη την παραγωγή και να δημιουργήσουμε αίσθημα ασφάλειας στους πελάτες μας, στο προσωπικό και στους προμηθευτές μας .

Ποια είναι η αποτίμηση του πρώτου εξαμήνου από πλευράς επιδόσεων των επιχειρήσεων του κλάδου και ποια είναι η εικόνα της αγοράς από πλευράς προσφοράς και ζήτησης για τα προϊόντα του κλάδου σε Ελλάδα και εξωτερικό;

Στη διεθνή αγορά οι τιμές των μετάλλων είναι χαμηλές με συνεχείς πτωτικές τάσεις. Το αλουμίνιο, π.χ., έχει φτάσει τα 1.630 δολ./τον., παρασύροντας και τα premium, ενώ το νικέλιο κατέβηκε στα 13.500 δολ./τόν. Επισημαίνεται όμως ότι οι εξαγωγές ελληνικού βωξίτη εμφανίζουν αύξηση και σε καλές τιμές. Μεγάλο πλεονέκτημα στην παρούσα φάση για τον κλάδο της εξορυκτικής μεταλλουργικής βιομηχανίας αποτελεί η σημαντική πτώση ισοτιμίας ευρώ/ δολαρίου. Έτσι ισοσκελίζεται η μεγάλη πτώση των τιμών των μετάλλων. Παρόμοια προβλήματα με τα μέταλλα εμφανίζονται και στα προϊόντα μαγνησίας, όπου λόγω υπερπροσφοράς κινεζικών προϊόντων, οι τιμές τους έχουν έντονη πτωτική τάση. Παράλληλα με αυτό εμφανίζεται υπερπροσφορά φτηνού χάλυβα στις διεθνείς αγορές, από την Κίνα, παράγοντας που και αυτός επιδρά στον περιορισμό λειτουργίας πολλών χυτηρίων και φυσικά στην απορρόφηση προϊόντων μαγνησίας. Σε ό,τι αφορά τα βιομηχανικά ορυκτά, η ζήτησή τους διατηρείται σε ικανοποιητικά επίπεδα. Στον τομέα των αδρανών δομικών υλικών, η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη λόγω της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης. Επομένως, εξαιρουμένου του τομέα των δομικών υλικών, ο κλάδος παρά τους διεθνείς κλυδωνισμούς και τη μεγάλη εσωτερική κρίση εμπορικά πάει αρκετά καλά, με ικανοποιητικά οικονομικά αποτελέσματα.

Υπάρχουν αντοχές στις επιχειρήσεις του κλάδου; Αναμένεται κύμα εξόδου από τη χώρα;

Οι εξορυκτικές βιομηχανίες κατάφεραν να αντεπεξέλθουν σης προκλήσεις της παρατεταμένης κρίσης χάρη σε τρεις παράγοντες: εξωστρεφής προσανατολισμός, έγκαιρη αναδιάρθρωση επιχειρησιακών δομών και μετακίνηση από την πώληση μεταλλευμάτων και ορυκτών στην παροχή ολοκληρωμένων λύσεων στις αγορές που εξυπηρετούν. Τα ελληνικά εξορυκτικά προϊόντα, ξεκινώντας από κοιτάσματα με πολύ καλά χαρακτηριστικά, κατευθύνονται σε ποσοστό πάνω από 65% προς ης αγορές του εξωτερικού- άλλωστε το μέγεθος της ελληνικής αγοράς δεν είναι τέτοιο που θα επέτρεπε την ανάπτυξη του κλάδου στα επίπεδα που έχει σήμερα. Για τη διατήρηση και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς τους, οι ελληνικές εξορυκτικές βιομηχανίες προχώρησαν έγκαιρα σε αλλαγές στο επιχειρησιακό τους μοντέλο και σε επενδύσεις με σκοπό την αύξηση της ευελιξίας στην οργάνωση της δουλειάς, τη διασφάλιση της ποιότητας των παραγόμενων προϊόντων, την εκπαίδευση και παρακίνηση του προσωπικού, τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας, την αύξηση της παραγωγικότητας κ.ά. Κυρίως όμως κατάφεραν να μετεξελιχθούν από προμηθευτές ορυκτών πρώτων υλών σε στρατηγικούς συνεργάτες παροχής ολοκληρωμένων λύσεων στους πελάτες τους, βελτιώνοντας έτσι σημαντικά την προστιθέμενη αξία των προϊόντων τους και την ανταγωνιστικότητά τους σε διεθνές επίπεδο. Όσο για έξοδο επιχειρήσεων εκτός της χώρας, απαντάμε κατηγορηματικά “όχι”. Οι ορυκτοί πόροι είναι ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για τη χώρα μας. Τα υψηλής ποιότητας ελληνικά κοιτάσματα μεταλλευμάτων, βιομηχανικών ορυκτών μαρμάρων κ.λπ. αποτελούν “μαγνήτη” για ξένες επενδύσεις στη χώρα μας. Παράλληλα, οι επενδύσεις ξένων ομίλων στην ελληνική εξορυκτική βιομηχανία είναι “ψήφος εμπιστοσύνης” στις ελληνικές εξορυκτικές επιχειρήσεις και στις προοπτικές της οικονομίας της χώρας μας. Επιπροσθέτως, η στρατηγική συνεργασία των ελληνικών μεταλλευτικών επιχειρήσεων με διεθνείς παίκτες, όπως οι IMERYS, ELDORADO, KERNEOS Lafarge Holcim κλπ., έχει ενισχύσει σημαντικά την ανταγωνιστικότητά τους, είτε μέσω του σημαντικά χαμηλότερου κόστους χρηματοδότησης είτε αξιοποιώντας και μοχλεύοντας τις διεθνείς δομές τους. Ωστόσο, είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι δεδομένης της φύσης του αντικειμένου –τα κοιτάσματα δεν μετακινούνται και όλη η αλυσίδα εξόρυξης και πρωτογενούς επεξεργασίας παραμένει στην Ελλάδα–, το μεγαλύτερο μέρος από την παραγόμενη αξία της δραστηριότητας παραμένει στη χώρα μας με τη μορφή της αμοιβής των εργαζομένων, της αγοράς υπηρεσιών από την εγχώρια αγορά, της καταβολής φόρων και τελών, καθώς επίσης και των συνεισφορών στο πλαίσιο της υλοποίησης προγραμμάτων κοινωνικής εταιρικής ευθύνης. Τα τελευταία 6 χρόνια της κρίσης (2009-2014), η εξορυκτική βιομηχανία ήταν ίσως ο μόνος κλάδος στην Ελλάδα που διατήρησε ης θέσεις εργασίας και τις παραγωγικές του δομές σταθερές. Η εξορυκτική βιομηχανία, αθροιστικά τα έτη από 2009 έως 2014, είχε συνολικό κύκλο εργασιών περί τα 15 δισ. ευρώ και εξαγωγές που υπερβαίνουν τα 10 δισ. ευρώ. Στο ίδιο διάστημα έχει πραγματοποιήσει επενδύσεις σε έρευνα και ανάπτυξη προϊόντων που υπερβαίνουν τα 100 εκατ. ευρώ. Επίσης, την ίδια περίοδο, έχει πραγματοποιήσει συνολικές επενδύσεις σε νέα έργα, νέο εξοπλισμό, εκσυγχρονισμό μεθόδων παραγωγής και διαχείρισης αποβλήτων ή αξιοποίησης παραπροϊόντων που υπερβαίνουν τα 2 δισ. ευρώ, ενώ για προστασία περιβάλλοντος και αποκαταστάσεις περιβάλλοντος τοπίου δαπανήθηκαν 100 εκατ.

Ποια είναι τα θέματα του κλάδου που χρονίζουν και χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης από την πολιτεία;

Στις άμεσες προτεραιότητες του θεσμικού οργάνου των ελληνικών εξορυκτικών επιχειρήσεων είναι η στενή συνεργασία με την πολιτεία ώστε να προχωρήσουν γρήγορα και αποτελεσματικά:

  • Η πλήρης εφαρμογή της Εθνικής Πολιτικής Αξιοποίησης των Ορυκτών Πρώτων Υλών (ΟΠΥ), με έκδοση των απαραίτητων νομοθετημάτων που θα περιλαμβάνουν και χρονοδιαγράμματα εφαρμογής των ενεργειών υλοποίησης.
  • Η ενσωμάτωση, με οριζόντιο τρόπο, των κατευθύνσεων της Εθνικής Πολιτικής για τις ΟΠΥ σε όλες τις επιμέρους πολιτικές και σχεδιασμούς, ώστε να εξασφαλίζονται η βέλτιστη αξιοποίηση των κοιτασμάτων και το δημόσιο όφελος.
  • Η ανάληψη πρωτοβουλίας από κοινού με την πολιτεία για ενημέρωση των τοπικών κοινωνιών, σχετικά με τη σημασία της αξιοποίησης των ορυκτών πόρων της χώρας στην περιφερειακή ανάπτυξη και την εθνική οικονομία, πάντα με σεβασμό στις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης.

Ποιο είναι το όραμά σας για τον κλάδο ως νέος πρόεδρος του ΣΜΕ;

Βασικό μέλημά μου είναι, σε στενή συνεργασία με την πολιτεία, να γίνουν γρήγορα τα βήματα που θα αναδείξουν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα για την εθνική οικονομία και την περιφερειακή ανάπτυξη της χώρας μας από την αξιοποίηση των ορυκτών πόρων της χώρας με σεβασμό στις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης.

ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 30/07/2015

 

ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ: ΤΑ ΣΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΛΗΝ ΤΟ 2015

austria--biomixania--metallourgia--xalubas

Παρόμοια αποτελέσματα με την προηγουμένη οικονομική χρήση προβλέπεται να φέρει το 2015 στο σύνολο του για τον κλάδο των πρώτων υλών και μετάλλων, τηρουμένων των αναλογών, σύμφωνα με τον απολογισμό του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων.

Η φετινή χρονιά εξελίσσεται με συγκρατημένη ζήτηση, περιορισμένη πτώση τιμών και έντονες διαφορές μεταξύ αγορών (Ε.Ε., ΗΠΑ, Ασία). Τα δεδομένα αυτά από μόνα τους δεν είναι καλά, αλλά η κατάσταση ισορροπεί σε συνδυασμό με τα πλεονεκτήματα, όπως πρέπει να θεωρούνται η πτώση της ισοτιμίας ευρώ –δολαρίου, η πτώση των τιμών του πετρελαίου και η σημαντική πτώση των θαλάσσιων ναύλων που επηρεάζουν θετικά το βεληνεκές των εξαγώγιμων προϊόντων. Ωστόσο, τα χαμηλά ναύλα δίνουν τη δυνατότητα αύξησης πωλήσεων και σε παραγωγούς χαμηλού κόστους, εντείνοντας τον ανταγωνισμό. Από την άλλη πλευρά, στο εσωτερικό της χώρας στις εκκρεμότητες παραμένουν η πλήρης εφαρμογή της εθνικής πολιτικής αξιοποίησης των ορυκτών πρώτων υλών, η ενσωμάτωση με οριζόντιο τρόπο των κατευθύνσεων της εθνικής πολιτικής για τον ορυκτό πλούτο σε όλες τις επιμέρους πολιτικές και σχεδιασμούς, η εκπόνηση ειδικού χωροταξικού σχεδίου για τον ορυκτό πλούτο. Επίσης, σε εκκρεμότητα παραμένουν η ενημέρωση των τοπικών κοινωνιών για τη σημασία της εξορυκτικής βιομηχανίας στην περιφερειακή ανάπτυξη, η προώθηση νέων επενδύσεων μέσω των διαγωνισμών διάθεσης των ελεύθερων δημόσιων μεταλλευτικών παραχωρήσεων, η κωδικοποίηση νομοθεσίας που αφορά τις εξορυκτικές δραστηριότητες, καθώς και η λειτουργία του συσταθέντος forum για την εφαρμογή της εθνικής πολιτικής. Ακόμη, οι μεταλλευτικές επιχειρήσεις είναι σε αναμονή όσον αφορά την ψήφιση του νέου Λατομικού νομοσχεδίου, καθώς και τη στήριξη του κλάδου μέσω του αναπτυξιακού νόμου.

Παραγωγή, επενδύσεις και επιχειρηματική πρακτική: Η εξορυκτική βιομηχανία αθροιστικά τα έτη από 2009 έως 2014, μέσα στη δίνη της κρίσης, έχει ένα συνολικό κύκλο εργασιών για όλη την εξαετία, περί τα 15 δισ. ευρώ και εξαγωγές που υπερβαίνουν τα 10 δισ. ευρώ. Στο ίδιο διάστημα έχει πραγματοποιήσει επενδύσεις σε έρευνα και ανάπτυξη προϊόντων που υπερβαίνουν τα 100.000.000 ευρώ. Επίσης, στην επταετία 2009- 2014 έχει πραγματοποιήσει συνολικές επενδύσεις σε νέα έργα, νέο εξοπλισμό, εκσυγχρονισμό μεθόδων παραγωγής και διαχείρισης αποβλήτων ή αξιοποίησης παραπροϊόντων που υπερβαίνουν τα 2 δις. Στις βασικές δραστηριότητες των επιχειρήσεων περιλαμβάνονται και οι αναπλάσεις και αποκαταστάσεις του περιβάλλοντος στον εξορυκτικό χώρο, όπου έχει τελειώσει η εξορυκτική δραστηριότητα. Σε αυτό το πλαίσιο, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΣΜΕ, από το 2007 μέχρι το 2014 έχουν φυτευτεί 3 εκατ. δενδρύλλια και έχουν δαπανηθεί 79 εκατ. ευρώ για αποκαταστάσεις, συντήρηση και μέριμνα αποκατεστημένων χώρων. Αναλυτικά, με βάση τα στοιχεία των 25 εταιρειών μελών του ΣΜΕ η παραγωγή των μεταλλευμάτων, βιομηχανικών ορυκτών, προϊόν των μηχανικής κατεργασίας εμπλουτισμού, μεταλλουργικών προϊόντων και μαρμάρων ήταν στις περισσότερες των περιπτώσεων ανοδική. Παράλληλα όμως υπήρξαν και σημαντικές ανακατατάξεις σε σημαντικές κατηγορίες μετάλλων.

ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 23/06/2015

ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΕΣ: ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

99B27A8E3E89F5079B103B24EE85228B

Τη σημασία της εξορυκτικής βιομηχανίας για την ανάπτυξη και την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας επεσήμανε ο νέος πρόεδρος του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων Αθανάσιος Κεφάλας, στο πλαίσιο της εκλογής του στο Σύνδεσμο. Σύμφωνα με τον κ. Κεφάλα, η εξορυκτική βιομηχανία αθροιστικά τα έτη από 2009 έως 2014, μέσα στη δίνη της κρίσης, έχει έναν συνολικό κύκλο εργασιών νια όλη την εξαετία, περί τα 15 δισ. ευ ρώ και εξαγωγές που υπερβαίνουν τα 10 δισ. ευρώ

Στο ίδιο διάστημα έχει πραγματοποιήσει επενδύσεις σε έρευνα και ανάπτυξη προϊόντων που υπερβαίνουν τα 100.000.000 ευρώ. Επίσης, στην επταετία 20092014, έχει πραγματοποιήσει συνολικές επενδύσεις σε νέα έργα, νέο εξοπλισμό, εκσυγχρονισμό μεθόδων παραγωγής και διαχείρισης αποβλήτων ή αξιοποίησης παραπροϊόντων που υπερβαίνουν τα 2 δισ., ενώ νια προστασία περιβάλλοντος και αποκαταστάσεις περιβάλλοντος-τοπίου τα 100.000.000 ευρώ

Στις προτεραιότητες του νέου προέδρου είναι μεταξύ άλλων η πλήρης εφαρμογή της Εθνικής Πολιτικής Αξιοποίησης των Ορυκτών Πρώτων Υλών (ΟΠΥ), με έκδοση των απαραίτητων νομοθετημάτων που θα περιλαμβάνουν και χρονοδιαγράμματα εφαρμογής και η ενσωμάτωση με οριζόντιο τρόπο, των κατευθύνσεων της Εθνικής Πολιτικής νια τις ΟΠΥ σε όλες πς επιμέρους πολιτικές και σχεδιασμούς, ώστε να εξασφαλίζονται η βέλτιστη αξιοποίηση των κοιτασμάτων και το δημόσιο όφελος

Να σημειωθεί πως οι εταιρείες μέλη του Συνδέσμου αντιπροσωπεύουν το 80% της παραγωγικής εξορυκτικής δραστηριότητας της χώρας και το 100% της μέταλλου ργικής αξιοποίησης σημαντικών μεταλλευμάτων. Το νέο Δ.Σ., εκτός από τον κ. Κεφάλα, απαρτίζουν οι Ασημακόπουλος Κ., Αποστολόπουλος Γ., Αποστολόπουλος Θ., Βετούλας Π., Κατσιφός Α., Κωσταντινίδης Μ., Λάμπος Β., Μαρκόπουλος Γ., Νικολακάκος Π., ΠολυχρονόπουλοςΛ., Σάλτας Κ. και Φαίδρος Ε.

ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 04/06/2015

ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ ΣΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ

olumpiada-metalleia

Την έντονη ανησυχία του για τα επεισόδια στις Σκουριές Χαλκιδικής και την αβεβαιότητα σχετικά με το μέλλον της επένδυσης εξόρυξης χρυσού εκφράζει σε ανακοίνωσή του ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ).

«Οι τελευταίες εξελίξεις στην περιοχή Σκουριών Χαλκιδικής, που αφορούν στη επένδυση του μέλους του ΣΜΕ «Ελληνικός Χρυσός Α.Ε», μας ανησυχούν ιδιαιτέρως. Η συνέχιση της αβεβαιότητας, σε ό,τι αφορά τις αποφάσεις της κυβέρνησης, σχετικά με τη συγκεκριμένη επένδυση, μεγαλώνει επικίνδυνα την αντιπαράθεση. Μια αντιπαράθεση μεταξύ αυτών που υπερασπίζονται μία νόμιμη και αδειοδοτημένη δραστηριότητα και αυτών που επιδιώκουν  να μην ολοκληρωθεί. Φοβούμεθα για τα χειρότερα. Η κατάσταση που επικρατεί σήμερα, δημιουργεί στις επιχειρήσεις του κλάδου μας, ανασφάλεια δικαίου. Θεωρούμε ότι, όπως σε όλες τις δημοκρατικές χώρες, έτσι και στην πατρίδα μας υπάρχει συνέχεια του κράτους, και οι ισχύοντες νόμοι είναι νόμοι του κράτους και όχι της εκάστοτε κυβέρνησης.

Στη χώρα μας, με τη χειμαζόμενη οικονομία και το πλήθος των ανέργων και αέργων πολιτών, χρειάζονται σήμερα ιδιωτικές και δημόσιες παραγωγικές επενδύσεις, που θα δώσουν εργασία στους εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους μας και κυρίως στους νέους. Κάθε θέση εργασίας είναι σήμερα σπάνιο και πολύτιμο είδος, που δεν έχει δικαίωμα να το περιφρονεί κανείς.

Θεωρούμε ότι η βιώσιμη αξιοποίηση των ορυκτών πρώτων υλών της χώρας μας, ενδυναμώνει την εθνική μας οικονομία, αφού είναι κλάδος πρωτογενούς παραγωγής, κυρίως εξαγωγικός, βοηθά κατά βάση την περιφερειακή ανάπτυξη της και τη μείωση της ανεργίας στην περιφέρεια, πράγμα που θα έπρεπε να είναι προτεραιότητα των κυβερνήσεών μας.

Με το κλίμα που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, οι σοβαρές επενδύσεις είναι σπανιότατες. Για πολλά χρόνια τώρα ακούμε για επενδύσεις στη χώρα μας και επενδύσεις δεν βλέπουμε, αλλά μόνο αγορές ήδη υπαρχουσών επιχειρήσεων, γεγονός που δεν προσθέτει ιδιαίτερη υπεραξία στην εθνική μας οικονομία. Έτσι, η επένδυση της Ελληνικός Χρυσός στη Χαλκιδική, που είναι μία από τις ελάχιστες σοβαρές επενδύσεις τα τελευταία χρόνια, έχει αποφασιστικό ρόλο, στο παρόν και στο μέλλον, για την προσέλκυση νέων επενδύσεων. Μια δραστηριότητα αδειοδοτημένη, που βρίσκεται από τη μία μέρα στην άλλη στον αέρα, δεν αποτελεί και ιδιαίτερα ευνοϊκό παράγοντα για νέες επενδύσεις».

Ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, ζητά από την Κυβέρνηση, να επιταχύνει την άρση της αβεβαιότητας, η οποία επιτείνει την ανασφάλεια των επενδυτών και κυρίως των εργαζομένων, που βλέπουν να κινδυνεύει η εργασία τους.

ΠΗΓΗ: http://www.voria.gr/, 8-04-2015

 

ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ

Grecian magnesite1

Σύμφωνα με τον κ. Χρήστο Καβαλόπουλο, γενικό διευθυντή του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, n συμβολή των μεταλλευτικών επιχειρήσεων στο ΑΕΠ της χώρας υπολογίζεται στο 3%-4% Ο κλάδος απασχολεί άμεσα 20.000 εργαζομένους και έμμεσα 80.000 άτομα, με πολλαπλά οφέλη στα έσοδα του Δημοσίου αλλά και των τοπικών κοινωνιών. Να σημειωθεί πως το φθινόπωρο του 2014 είχε προεξαγγελθεί από την κυβέρνηση η προκήρυξη δημόσιων διεθνών διαγωνισμών για ορισμένους από τους 20 Δημόσιους Μεταλλευτικούς Χώρους που κρίνονται ώριμοι. Συνολικά, σύμφωνα με την καταγραφή που ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 2014, υπάρχουν 114 Δημόσιοι Μεταλλευτικοί Χώροι και 22 Δημόσιες Εκτάσεις Βιομηχανικών Ορυκτών. Ο ορυκτός πλούτος της Ελλάδας υπολογίζεται από το ΙΓΜΕ σε 30 δισ. ευρώ χωρίς τους υδρογονάνθρακες.

ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 08/01/2015

ΤΑ 90 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ Σ.Μ.Ε. ΚΑΙ Ο ΧΡΥΣΟΣ Της ΕΛΛΑΔΑΣ

TOSHIBA Exif JPEG

Τα ενενήντα χρόνια από την ίδρυσή του αλλά και τα ενενήντα χρόνια της μεταλλείας  συμπλήρωσε ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ), και το γιόρτασε με μια τελετή πριν από μερικές ημέρες στο ΕΒΕΑ. Μεταξύ των ομιλητών ήταν και ο Γενικός Διευθυντής του ΣΜΕ, κ. Χ. Καβαλόπουλος, ο οποίος έκανε μια ιστορική αναδρομή των 90 χρόνων του Συνδέσμου.

ΜΕ την ευκαιρία ας θυμηθούμε περυσινή συνέντευξη του κου Καβαλόπουλου στο Protagon.gr και την Λίνα Παπαδάκη, με θέμα το χρυσό της Ελλάδας. Εκεί ο κος Καβαλόπουλος είχε μιλήσει για τον ελληνικό χρυσό, την παραγωγή του, την προοπτική και την ιστορία του, αλλά και τον χάρτη του χρυσού στην Ελλάδα.

«Η αξία των περιεχομένων μετάλλων στα βεβαιωμένα πολυμεταλλικά αποθέματα όπως και του χρυσού και αργύρου στη Β. Ελλάδα υπερβαίνει τα 20 δισ. ευρώ. Οι εκτιμώμενες ποσότητες χρυσού ανέρχονται σε 8,5 εκ. ουγγιές και οι αντίστοιχες αργύρου σε 65 εκ. ουγγιές.

Η εκμετάλλευση μόνο των βέβαιων αποθεμάτων χρυσού-αργύρου της Β. Ελλάδας μπορεί να καταστήσει τη χώρα μας πρώτη παραγωγό χώρα στην Ε.Ε. σε πολύτιμα μέταλλα».

Ο κος Καβαλόπουλος αναφέρθηκε και στα βεβαιωμένα ελληνικά κοιτάσματα χρυσού:

Α. Μεταλλευτικό Κέντρο Κασσάνδρας με τρία κοιτάσματα: Πορφυρητικό κοίτασμα Χαλκού-Χρυσού στις Σκουριές, Πολυμεταλλικό κοίτασμα μικτών θειούχων Ολυμπιάδος, Πολυμεταλλικό κοίτασμα μικτών θειούχων Μαύρων Πετρών – Στρατώνι

Β. Κοίτασμα Περάματος Θράκης

Γ. Κοίτασμα Σαπών Ροδόπης

«Το σύνολο της εκμετάλλευσης των πολυμεταλλικών κοιτασμάτων που προαναφέρθηκαν μπορεί να παράξει αξία, όπως ειπώθηκε που θα υπερβαίνει τα 20 δισ. σε βάθος 30ετίας. Από αυτά το 40% (8 δισ. ευρώ) θα επιστρέψει στην ελληνική κοινωνία με τη μορφή φόρων, τελών, μισθών απασχολούμενων, αμοιβών εργολάβων-προμηθευτών-εξωτερικών συνεργατών, φόρων μισθωτών, ασφαλιστικών εισφορών, φόρων παροχής υπηρεσιών, φόρων έμμεσου επαγγελματισμού υποστήριξης των έργων και των απασχολούμενων κ.λπ.

Στα προαναφερόμενα οφέλη πρέπει να συνυπολογιστεί ότι θα δημιουργηθεί αύξηση εξαγωγών της χώρας κατά 1 δισ. δολάρια ανά έτος και θα υπάρξει αύξηση ρευστότητας στη Β. Ελλάδα κατά 800.000 ευρώ ανά ημέρα. Επίσης αυξάνει, εκτός των άλλων η γεωπολιτική σημασία της χώρας όταν σε πλήρη ανάπτυξη θα μπορεί να παράγει 500.000 ουγγιές χρυσού τον χρόνο όταν σήμερα η Φινλανδία παράγει 220.000 ουγγιές».

Στην συνέντευξη αναφέρθηκε και στις επιπτώσεις της εξόρυξης χρυσού στο περιβάλλον;

«Η εξορυκτική δραστηριότητα γενικά έχει περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Το πλεονέκτημά της είναι ότι το αποτύπωμα αυτό είναι μη καταστρεπτικό και αναστρέψιμο. Όλες οι διαδικασίες και οι μέθοδοι παραγωγής που εγκρίθηκαν ή που προτείνονται στα κοιτάσματα προς αδειοδότησης είναι καλύτερες και από τις προτεινόμενες «βέλτιστες πρακτικές» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τέτοιου είδους εργασίες, με αυστηρότερους όρους και προδιαγραφές. Η όλη δραστηριότητα θα έχει ένα περιβαλλοντικό αποτύπωμα λόγω της περιορισμένης κλίμακας επιφανειακών έργων (τα περισσότερα έργα αναπτύσσονται υπόγεια) το οποίο θα αποκατασταθεί πλήρως ενώ οι εκλύσεις αερίων ρύπων ή η παραγωγή στερεών αποβλήτων θα είναι πολύ μικρότερη από άλλου τύπου βιομηχανίες και φυσικά τα στερεά απόβλητα και τα μεταλλευτικά υπολείμματα είναι σχεδόν ανενεργά ή καθίστανται ανενεργά μέσω των μέτρων περιβαλλοντικής προστασίας που προβλέπονται.

Τα τρία ώριμα project παραγωγής χρυσού στη χώρα μας (Κασσάνδρα, Πέραμα, Σάπες) έχουν περιβαλλοντικό σχεδιασμό απολύτως συντεταγμένο και εν πολλοίς αυστηρότερο της κείμενης ευρωπαϊκής και ελληνικής νομοθεσίας. Ο σχεδιασμός αυτός που θα δοκιμαστεί και θα κριθεί στη πράξη και στα πρακτικά του αποτελέσματα βήμα-βήμα, βασίζεται σε τρεις βασικές αρχές: α. ότι είναι περιβαλλοντικά βέλτιστο είναι και οικονομικά βέλτιστο, β. εφαρμογή της παράλληλης αποκατάστασης που σημαίνει κάθε τμήμα της παρέμβασης αποκαθίσταται σταδιακά και με το πέρας των εργασιών η αποκατάσταση είναι πλήρης, γ. εφαρμογή της αρχής της μικρότερης δυνατής κατάληψης επιφάνειας για έργα».

[ΠΗΓΗ: Protagon.gr]

 

ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ ΠΑΛΙ Η ΕΛΛΑΔΑ…

 

behre

Υπό τον τίτλο «2013: Κατάταξη χωρών για εξορυκτικές επενδύσεις – Πού να μην επενδύσετε», η έκθεση της υπεραιωνόβιας εταιρείας Behre Dolbear ουδόλως ασχολείται με τη χώρα μας, όταν έξι χρόνια πριν (2007) όλα ήταν διαφορετικά και η Ελλάδα είχε καταλάβει την περίοπτη 6η θέση, με βαθμολογία 42/70, αφήνοντας κατά πολύ πίσω τις, εξόχως, μεγαλύτερες πληθυσμιακά αγορές, όπως για παράδειγμα την Κίνα, την Ινδία, τη Ρωσία αλλά και τη Νότιο Αφρική.

Η Ελλάδα απουσιάζει από τη γνωστή λίστα των χωρών με σημαντική εξορυκτική δραστηριότητα από το 2008, ενώ παγιώνει τη συμμετοχή της στη λίστα κρατών, όπως η Βενεζουέλα και η Ζιμπάμπουε, αγορών, που παρ’ ότι θεωρείται ότι κρύβουν σημαντικό μεταλλευτικό πλούτο, απουσιάζουν σταθερά από τη λίστα, με αιτιολογικό τη ρευστότητα των καθεστώτων τους και φυσικά το πολύ δύσκολο και ενίοτε αφιλόξενο, όπως επισημαίνεται, επενδυτικό τους κλίμα.

Η εθνική πολιτική για την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου έχει μείνει στα χαρτιά, όπως επαναλαμβάνουν υψηλόβαθμα στελέχη του χώρου, υπενθυμίζοντας ότι παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες για ανάπτυξη του ορυκτού πλούτου υπάρχει μηδενική εφαρμογή της εθνικής πολιτικής. Ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων αναφέρει στην έκθεση πεπραγμένων του για τον Φεβρουάριο: «Αυξάνονται με τον Νόμο 4042/2012 τα μισθώματα των δημόσιων μεταλλευτικών παραχωρήσεων και ουσιαστικά διπλασιάζονται, ετοιμάζεται η επιβολή τελών επί των ιδιωτικών μεταλλευτικών παραχωρήσεων, ενώ το κόστος από την αύξηση των μισθωμάτων και τη σχεδόν βέβαιη επιβολή τελών επί των ιδιωτικών παραχωρήσεων καθίσταται απαγορευτικό με βάση την οικονομική τους κατάσταση, όπως αποτυπώνεται στα τελευταία τους αποτελέσματα». Επίσης ο ΣΜΕ επισημαίνει ότι ο Νόμος 4014/2011 περί περιβαλλοντικής αδειοδότησης έργων είναι ουσιαστικά ανενεργός, υπάρχει υποβάθμιση του αντικειμένου στην προτεινόμενη αναδιάρθρωση υπηρεσιών του ΥΠΕΚΑ αλλά και ένταξη μετ’ εμποδίων του κλάδου στον νέο περιφερειακό χωροταξικό σχεδιασμό. Στο τέλος του 2012, άλλωστε, στις προσδοκίες για το 2013 εντάσσονταν η υλοποίηση των επενδύσεων στα πολυμεταλλικά μεταλλεία της Βορείου Ελλάδος (Κιλκίς, Χαλκιδική, Ροδόπη, Θράκη) με άρση των διοικητικών προβλημάτων και αντιμετώπιση των στείρων, αστήρικτων επιστημονικά αντιδράσεων, η ολοκλήρωση και δημιουργία νέου σύγχρονου νομοσχέδιου για την έρευνα, την παραγωγή και την εκμετάλλευση λατομικών προϊόντων, να δοθεί ιδιαίτερο βάρος στην ανάπτυξη δημόσιων έργων και κατασκευών για την ουσιαστική τόνωση της εγχώριας Βιομηχανία τσιμέντου και της παραγωγής αδρανών και δομικών υλικών και να αντιμετωπιστεί με αποφάσεις που θα βασίζονται όχι σε πολιτικές σκοπιμότητες, αλλά σε τεχνοοικονομικά και αναπτυξιακά κριτήρια το κόστος της ενέργειας στις μεταλλουργίες της χώρας. Όλα αυτά βρίσκονται σε αναμονή. Ανάλογες προσδοκίες υπήρχαν και εξακολουθούν να υπάρχουν σε ό,τι έχει να κάνει με την άρση των προβλημάτων του τραπεζικού συστήματος, ώστε να μπορέσει να στηρίξει τη λειτουργία της εξορυκτικής μεταλλουργικής βιομηχανίας και προπαντός τις ελπιδοφόρες εξαγωγές της. Σημειώνεται σχετικά από τον ΣΜΕ ότι η επιβολή πρόσθετων φόρων επί των παραγόμενων προϊόντων του κλάδου, θα λειτουργήσει ως αντικίνητρο για επενδύσεις στην έρευνα και την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας.

[ΠΗΓΗ: ΚΕΡΔΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 28/04/2013, σελίδα 17]