Tag Archives: ορυκτά

ΧΡΗΣΙΜΑ ΟΡΥΚΤΑ: Η ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΑΣ!

Σε όποιο μέρος της γης κι αν ζούμε, κάθε φορά που τρώμε, πίνουμε, πλένουμε ή πλενόμαστε, γράφουμε, ζωγραφίζουμε, μαγειρεύουμε, ταξιδεύουμε, ή απλά καθόμαστε στην εστία του σπιτιού μας, μεταχειριζόμαστε χρήσιμα ορυκτά που έχουν εξορυχθεί και υποστεί κατάλληλη επεξεργασία.

Από το ξεβαμμένο τζιν μας ως την οδοντόκρεμά μας, από το τηλεόραση μας, το κινητό μας μέχρι την άμμο υγιεινής για τις γάτες μας, από τα φωτοβολταϊκά μας «πάνελ» μέχρι τις σκιές αισθητικής των ματιών, από την ταπετσαρία των τοίχων ως το ψυγείο μας, από το αυτοκίνητό μας ως τα πορσελάνινα φλιτζάνια του τσαγιού, χρησιμοποιούμε επεξεργασμένα ορυκτά. Και ο κατάλογος είναι ατελείωτος. Εστω κι αν δεν το ξέρουμε, τα ορυκτά υπάρχουν στη ζωή μας, κι εμείς ζούμε μαζί τους!

Αν οι πέτρες μιλούσαν, σίγουρα θα είχαν να μας εξιστορήσουν πολλά για την ιστορία και την προϊστορία του πλανήτη. Η εξέταση των ορυκτών μας βοηθά να κατανοήσουμε την προέλευση της Γης, εφόσον αποθηκεύουν στο εσωτερικό τους χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με το τί συνέβη στο γεωλογικό παρελθόν.

Μια συναρπαστική και αποκαλυπτική περιπλάνηση στον κόσμο των ορυκτών, έναν απολαυστικός διάλογος για τις φοβίες μας, τις προκαταλήψεις μας, τις περιβαλλοντικές μας ανησυχίες στο βιβλίο του   Γ. Γεωργιάδη, «Τα ορυκτά στη ζωή μας».

Και βέβαια μαζί με τα ορυκτά μοιραία συνυπάρχουν και τα ορυχεία, τα οποία απαιτούνται για την εξόρυξη των χρήσιμων ορυκτών κι εν συνεχεία των μετάλλων και γενικότερα των χρήσιμων υλικών.

Πολλοί υποκρίνονται πως δεν καταλαβαίνουν ότι κάθε βήμα της ζωής τους είτε με το αυτοκίνητο είτε με το αεροπλάνο είτε με την φαντασία που τους προσφέρουν οι μαγικές ηλεκτρονικές τους οθόνες, κρύβει στο βάθος ένα ορυκτό, ένα κοίτασμα. Κι ακόμη παραπίσω ένα επιφανειακό ή υπόγειο ορυχείο. Και κάθε ψήγμα ενέργειας που καταναλώνουν δεν προέρχεται από την ..πρίζα αλλά -τουλάχιστον για τον τόπο μας-από μια λιγνιτική μονάδα ηλεκτροπαραγωγής. Δυστυχώς, το ίδιο άστοχα συμπεριφέρεται και η Πολιτεία είτε στις δράσεις όπου νομοθετεί είτε στις δράσεις όπου οφείλει να προωθήσει με σκοπό το συγκερασμό του περιβάλλοντος με την επιχειρηματική δραστηριότητα.

Θα πρέπει να αναληφθούν πρωτοβουλίες ενημέρωσης τόσο από τους επιστημονικούς φορείς όσο και από την Πολιτεία, ώστε τελικά να μεταστραφεί αυτή η  αρνητική εικόνα των πολιτών που στέκονται αμέτοχοι και αδρανείς- αν όχι εχθρικοί- προς την εξορυκτική δραστηριότητα, προβάλλοντας τα θετικά σημεία της δραστηριότητας και πείθοντας ότι με τη βοήθεια της επιστήμης και τεχνολογίας αλλά και της δικής μας θέλησης, οι όποιες δυσμενείς επιπτώσεις στο περιβάλλον μπορούν να αντιμετωπιστούν.

[ΠΗΓΗ: http://www.oryktosploutos.net, του Πέτρου Τζεφέρη]

ΤΑ ΟΡΥΚΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ Η ΧΡΗΣΗ ΤΟΥΣ

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, η κατασκευή Η/Υ απαιτεί 10 φορές το βάρος του σε ορυκτά καύσιμα και χημικές ουσίες

  • Οθόνες PC: τα ορυκτά που χρησιμοποιούνται είναι: σπάνιες γαίες, χαλαζίας, κοβάλτιο, νικέλιο, ασήμι, μόλυβδος, σελήνιο, τελλούριο κ.ά.
  • TV: χρησιμοποιούνται 35 ορυκτά. Για την κατεργασία των οθονών τους, χρησιμοποιείται κίσσηρις (ελαφρόπετρα)
  • Μπαταρίες τηλεκοντρόλ: διοξείδιο του μαγγανίου που παράγεται από το ορυκτό πυρολουσίτη

 

Για την κατασκευή ενός σπιτιού απαιτούνται 60 τόνοι ασβεστόλιθου, πάνω από 200 τόνοι βιομηχανικών ορυκτών, πάνω από 50 τόνοι πετρωμάτων (μάρμαρα, γρανίτες, πλακάκια), χωρίς να συμπεριλαμβάνονται τα ορυκτά που συμμετέχουν σε όλα τα μεταλλικά μέρη της οικοδομής (σίδερο, χαλκός, αλουμίνιο κλπ.)

 

Σε ένα αυτοκίνητο:

  • 15.000 μέρη και στοιχεία κατασκευάζονται από ορυκτές ύλες
  • Χρησιμοποιούνται 100-150 κιλά βιομηχανικών ορυκτών (τζάμια, ελαστικά, πλαστικά, τα σύνθετα υλικά, για τα χυτά μέρη και τους καταλύτες)
  • Χρησιμοποιείται ένας τόνος μετάλλων (αλουμίνιο, σίδηρος,νικέλιο, μολυβδένιο, χρώμιο,μόλυβδος, μαγνήσιο)

Ορισμένα από τα σημαντικότερα ορυκτά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή ενός αυτοκινήτου είναι:

  • ορυκτά σιδήρου: λεμωνίτης, αιματίτης.
  • Λατερίτης (ορυκτό νικελίου), βωξίτης (ορυκτό αλουμινίου), μαγνησίτης, χρωμίτης, μολυβδενίτης
  • Βολφραμίτης,φωσφορίτης, μπεντονίτης, χαλαζίας, σπάνιες γαίες (βαναδινίτης) κ.ά.

Στα κινητά χρησιμοποιούνται τουλάχιστον 40 ορυκτά. Ένα κινητό τηλέφωνο απαιτεί: υψηλής καθαρότητας χαλαζία, πυρίτιο, νεοδύμιο, λανθάνιο, αρσενίδιο του γαλλίου, χαλκό, ενώσεις μαγνησίου, μικρές ποσότητες χρυσού, παλλαδίου και λιθίου, άργυρο, βολφράμιο, πολλά άλλα ορυκτά όπως και προϊόντα που παράγονται από επεξεργασία πετρελαίου.

Βασικά ορυκτά των οποίων τα κατεργασμένα ή καθετοποιημένα προϊόντα χρησιμοποιούνται στη φαρμακοβιομηχανία ή τη βιομηχανία καλλυντικών είναι: Βωξίτης, λευκόλιθος, μαγνησία, μπεντονίτης, βαρύτης, γύψος, καολίνης,ανθρακικό ασβέστιο.

Στο ηλεκτρικό σίδερο χρησιμοποιούνται: Μίκα στη μόνωση, ορυκτά χαλκού (χαλκοπυρίτης, μαλαχίτης,αζουρίτης) στα χάλκινα σύρματα, χουντίτης- υδρομαγνησίτη στο περίβλημα καλωδίων (επιβραδυντικά πυρός), υδροξείδιο του αργιλίου στα καλώδια, υδροξείδιο του μαγνησίου (λευκόλιθος) στις ηλεκτρικές αντιστάσεις.

Τεράστιες ποσότητες από χαλίκι, άμμο και τσιμέντο απαιτούνται για την κατασκευή δρόμων, και γενικά μεγάλων τεχνικών έργων. Για κάθε χιλιόμετρο εθνικής οδού χρειάζονται 30.000 τόνοι ορυκτών (σε αδρανή και τσιμέντο)

Αντιολισθηρός τάπητας στους δρόμους: διαβάσης, γρανίτης κ.ά.

Διαγράμμιση δρόμων: γυάλινα σφαιρίδια (χαλαζίτης), χαλαζιακή άμμος, διοξείδιο του τιτανίου ή χριστοβαλίτης για υψηλή λευκότητα.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.oryktosploutos.net/, του Πέτρου Τζεφέρη, 8/7/2017

Η ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΑΣ

Κάποιες φορές οι αριθμοί είναι αμείλικτοι… Έχουν υπολογιστεί οι ποσότητες ορυκτών πόρων τις οποίες χρησιμοποιεί ή καταναλώνει ένας άνθρωπος κατά τη διάρκεια της ζωής του και το αποτέλεσμα είναι τουλάχιστον εντυπωσιακό! Είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός πως χωρίς τους ορυκτούς πόρους το σημερινό επίπεδο διαβίωσης του ανθρώπου δεν μπορεί να υποστηριχθεί.

Αδρανή Υλικά: 779.160 κιλά

Άργιλοι: 9.265 κιλά

Τσιμέντο: 33.996 κιλά

Φωσφορικά Πετρώματα: 8.357 κιλά

Άνθρακας: 262.267 κιλά

Πετρέλαιο: 311 εκατομμύρια λίτρα

Φυσικό Αέριο: 161.689 κυβικά μέτρα

Αλάτι: 14.455 κιλά

Μόλυβδος: 413 κιλά

Βωξίτης (Αλουμίνιο): 2.454 κιλά

Ψευδάργυρος: 350 κιλά

Χρυσός: 48 κιλά

Χαλκός: 633 κιλά

Σιδηρούχα μεταλλεύματα: 14.792 κιλά

Άλλα ορυκτά & μεταλλεύματα: 30.819 κιλά

[ΠΗΓΗ: elladitsamas.blogspot.gr, 24/7/2017, από το  «Ορυκτοί πόροι της Ελλάδας (αποθέματα – αξία) και Προδιαγραφές – Χρήσεις Πολύ Υψηλής Ποιότητας Ζεολιθικών Τόφφων», Α. Φιλιππίδη]

ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΣ Ο ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Σε 2,4 τρισ. ευρώ εκτιμάται η ακαθάριστη αξία ελληνικού ορυκτού πλούτου, ωστόσο η χώρα μας αξιοποιεί μόλις το 0,15%, λόγω κυρίως της γραφειοκρατίας και του πολύπλοκου νομοθετικού πλαισίου. Το παραπάνω τόνισε στη «Ν» ο καθηγητής του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ Ανέστης Φιλιππίδης, στο περιθώριο σχετικής ημερίδας που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη, προσθέτοντας ότι η χώρα μας πρέπει επιτέλους να δημιουργήσει το απαιτούμενο πλαίσιο για την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση των μεγάλων αποθεμάτων του ορυκτού πλούτου της, καθώς, εκτός από τα τεράστια οικονομικά οφέλη, αυτή η εκμετάλλευση θα αυξήσει και τη γεωπολιτική της ισχύ.

Σύμφωνα με τα αναλυτικότερα στοιχεία που παρέθεσε, στην Ελλάδα αξιοποιείται μόλις το 1,44% από τα 24 βιομηχανικά ορυκτά της, τα αποθέματα των οποίων έχουν ακαθάριστη αξία 63 δισ. ευρώ. Από αυτά η μεγαλύτερη εκμετάλλευση παρουσιάζεται στα μάρμαρα (500 εκατ. ευρώ έναντι αποθεμάτων άνω των 5 δισ. ευρώ), στα αδρανή (300 εκατ. ευρώ έναντι αποθεμάτων άνω των 3 δισ. ευρώ) και στον μπετονίτη (43,8 εκατ. ευρώ έναντι 3,5 δισ. ευρώ). Αντίστοιχα, στη χώρα μας αξιοποιείται μόνον το 0,57% από τα εννέα μεταλλεύματα με αποθέματα ακαθάριστης αξίας 79 δισ. ευρώ που βρίσκονται στα έγκατά της. Στην Ελλάδα σε εκμετάλλευση βρίσκονται μόνο ο μόλυβδος-ψευδάργυρος (354 εκατ. ευρώ από αποθέματα αξίας 5,1 δισ. ευρώ),το νικέλιο (63 εκατ. ευρώ από αποθέματα αξίας περίπου 20 δισ. ευρώ) και το αλουμίνιο (38 εκατ. ευρώ από αποθέματα αξίας 4 δες. ευρώ), ενώ η παραμικρή εκμετάλλευση δεν έχει γίνει σε χρυσό (αποθέματα 26 δισ. ευρώ), χαλκό (12,4 δισ. ευρώ) και μαγγάνιο (5,2 δισ. ευρώ).Σε ό,τι αφορά τις ενεργειακές ορυκτές πρώτες ύλες, το ποσοστό αξιοποίησης φθάνει μόλις το 0,1%, όταν τα βέβαια αποθέματα (λιγνίτης & τύρφη και γεωθερμία) είναι ακαθάριστης αξίας 1,2 τρίο, ευρώ, ενώ τα πιθανά αποθέματα σε υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο και φυσικό αέριο) ξεπερνούν το 1 τρίσ. ευρώ

Μάλιστα, επίσης στο περιθώριο της ίδιας ημερίδας, ο πρόεδρος του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ, καθηγητής Μιχάλης Βαβελίδης ανέφερε ότι στη Χαλκιδική (Στρατώνι, τις Σκουριές και την Ολυμπιάδα) βρίσκονται από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα στον ευρωπαϊκό χώρο, προσθέτοντας ότι η εξόρυξη γενικότερα είναι εξαιρετικά δαπανηρή διαδικασία. «Υπολογίζεται ότι από τον εντοπισμό μέχρι την εξόρυξη ενός κοιτάσματος στοιχίζει 400 εκατομμύρια δολάρια. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει οπωσδήποτε να δοθεί μεγάλη προσοχή στην προστασία του περιβάλλοντος, με την τήρηση της νομοθεσίας» συμπλήρωσε.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, του Γιώργου Χατζηλίδη, 26/4/2017]

 

274 ΤΟΝΟΙ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΚΑΙ 77 ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ!

Σε σημερινό άρθρο της «Δημοκρατίας», αναφέρονται στοιχεία και  δηλώσεις του προέδρου του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ, καθηγητή Μιχάλη Βαβελίδη στην χθεσινή ημερίδα “Αναζήτηση και εκμετάλλευση ορυκτών πρώτων υλών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα”, από το Τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ και το Aristotle University of Thessaloniki Student Chapter της Society of Economic Geologists.

Πολλά δισεκατομμύρια ευ ώ βρίσκονται, προς το παρόν κρυμμένα, στη βορειοανατολική Χαλκιδική. Περίπου 274 τόνοι χρυσού υπάρχουν μετά βεβαιόητος στην περιοχή. Όμως ο χρυσός δεν είναι το μοναδικό μέταλλο, αφού υπάρχουν επίσης 2.100 τόνοι αργύρου, 1.000.000 τόνοι χαλκού και 1.600.000 τόνοι μολύβδου και ψευδαργύρου. Με δυο λόγια, στη Χαλκιδική βρίσκεται σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα, με σημαντικά αποθέματα χρυσού και άλλων μεταλλευμάτων, σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Όπως σημειώνει ο καθηγητής Μιχάλης Βαβελίδης, ο οποίος δίνει τα στοιχεία για τα αποθέματα των μεταλλευμάτων, η εξόρυξη δεν είναι μια απλή διαδικασία, αλλά πολύπλοκη, πολυδάπανη και χρονοβόρα. Με βάση διεθνή στοιχεία, μέχρι να αρχίσουν να βγαίνουν τα μεταλλεύματα και να έρχονται τα κέρδη απαιτείται επένδυση της τάξης των 400.000.000 δολαρίων σημειώνει. Χρυσός και άλλα μεταλλεύματα, σύμφωνα με τα στοιχεία του κ. Βαβελίδη, υπάρχουν όμως και στη Θράκη, σε δύο περιοχές, στη Ροδόπη και στον Έβρο. Στις Σάπες, στη Ροδόπη, υπάρχουν 23 τόνοι χρυσού και 13 τόνοι αργύρου. Στο Πέραμα Αλεξανδρούπολης υπάρχουν 54 τόνοι χρυσού και 96 αργύρου. Στις δύο αυτές περιοχές υπάρχει και μεγάλη ποσότητα χαλκού επισημαίνει και υπογραμμίζει ότι οι εξορύξεις πρέπει να γίνονται ορθολογικά και με τήρηση της νομοθεσίας και των περιβαλλοντικών όρων, όπως γίνεται στις ευρωπαϊκές χώρες. «Δεν ανησυχώ για την εκμετάλλευση των μεταλλευμάτων η οποία γίνεται ελεγχόμενα» λέει χαρακτηριστικά.

«Η εκμετάλλευση χρυσού στον ελλαδικό χώρο, ιδιαίτερα στη Μακεδονία και τη Θράκη, γίνεται από την αρχαιότητα, από την 3η 4η χιλιετία π.Χ.» αναφέρει ο καθηγητής. «Ο Φίλιππος Β’ ο Μακεδών στήριξε το βασίλειο του στην εκμετάλλευση χρυσού και αργύρου, σύμφωνα με όσα αναφέρουν ιστορικοί όπως ο Ηρόδοτος, ο Θουκυδίδης, ο Στράβωνας. Ο βασιλιάς Φίλιππος Β’ εκμεταλλεύτηκε τον χρυσό από τα μεταλλεία της εποχής, με σκοπό να έχει προσόδους 1.000 ταλάντων ετησίως. Έκοψε χρυσά νομίσματα, τους γνωστούς φιλιππικούς».

 

Έντυπο: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ | Σελίδα: 17 | Δημοσίευση: 26/04/2017 | Αποδελτίωση: 26/04/2017

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΟΡΥΚΤΩΝ ΣΤΟ ΑΠΘ

«Αναζήτηση και εκμετάλλευση ορυκτών πρώτων υλών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα» είναι ο τίτλος της ημερίδας που θα πραγματοποιηθεί σήμερα στις 10 το πρωί στο Κέντρο Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων του ΑΠΘ και διοργανώνεται από το Τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ και το Aristotte University of Thessaloniki Student Chapter της Society of Economic Geologists.

Κατά τη διάρκεια της ημερίδας, ο πρόεδρος του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ, καθηγητής Μιχάλης Βαβελίδης θα αναφερθεί στη σπουδαιότητα του χρυσού στην αρχαία Ελλάδα και ιδιαίτερα στην αρχαία Μακεδονία. Ο κ. Φιλιππίδης θα κάνα μια συνοπτική αποτίμηση των ορυκτών πόρων της Ελλάδας, σχετικά με τα αποθέματα και την αξία τους, και θα αναπτύξει τις δυνατότητες χρήσης των ζεολίθων της Ελλάδος. Τέλος, ο καθηγητής από το Πανεπιστήμιο της Γενεύης Lluis Fontbote θα περιγράψει έναν πολύ σημαντικό τύπο κοιτασμάτων, από τον οποίο η παγκόσμια βιομηχανία προμηθεύεται τεράστιες ποσότητες μετάλλων και θα κάνει μία εκτίμηση για την προμήθεια σε ορυκτές πρώτες ύλες στο μέλλον.

[ΠΗΓΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 25/4/2014]

ΤΑ ΝΕΑ ΑΝΘΡΩΠΟΓΕΝΗ ΟΡΥΚΤΑ

06-Mar-17 8-42-31 AM

Τρία πολύ διάσημα ανθρωπογενή ορυκτά: αριστερά κρύσταλλοι “Simonkolleite , στο κέντρο Metamunirite και δεξιά κρύσταλλοι Νεαλίτη (Nealite ) που εντοπίστηκαν στην Ελλάδα, στο Λαύριο

Η παρούσα γεωλογική εποχή του πλανήτη Γη είναι πολύ διαφορετική από όλες τις προηγούμενες επειδή τα βασικά χαρακτηριστικά της δεν καθορίζονται τόσο από τη φύση όσο από την πρωτοφανή παρεμβατικότητα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και γι’ αυτό, όλο και πιο συχνά, περιγράφεται από τους ειδικούς ως Ανθρωπόκαινος , δηλαδή η νέα γεωλογική εποχή του ανθρώπου. Υπέρ της ριζοσπαστικής άποψης ότι, εξαιτίας του ανθρώπου, η βιόσφαιρα και η γεώσφαιρα έχουν εισέλθει αμετάκλητα σε μια νέα εποχή συνηγορούν πλήθος μαρτυρίες: βιολογικές, τεχνολογικές, περιβαλλοντολογικές, μετεωρολογικές και, πιο πρόσφατα, γεωλογικές.

Πράγματι, στο τελευταίο τεύχος του γεωλογικού περιοδικού American Mineralogist , δημοσιεύτηκε ένα εκτενές άρθρο όπου ανακοινώνεται ότι μια ομάδα εκλεκτών γεωλόγων υπό τη διεύθυνση του Robert Hazen κατάφερε, πρώτη φορά, να εντοπίσει στη φύση και να αναλύσει στο εργαστήριο 208 είδη ορυκτών, τα οποία προήλθαν και υπάρχουν χάρη στις ανθρώπινες δραστηριότητες.

Και γεωλογικά τα αποτυπώματά μας

Άραγε, η μαζική παρουσία ανθρώπων σε κάθε γωνιά του πλανήτη καθώς και της τεχνολογίας τους μπορεί να προξενήσει τόσο βαθιές μεταβολές που να αποτυπώνονται στα γεωλογικά στρώματα; Να προκαλούν δηλαδή γεωλογικές και οικολογικές αλλαγές συγκρίσιμες με αυτές που συνέβησαν κατά το παρελθόν, όταν π.χ. τελείωσε η Εποχή των Παγετώνων; Μπορούν οι ριζικές μεταβολές που προξένησε ο άνθρωπος στη γεώσφαιρα τους τρεις τελευταίους αιώνες, να συγκριθούν με τις κοσμοϊστορικές αλλαγές που για να συμβούν χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια;

Την καλύτερη απάντηση σε αυτό το κρίσιμο ερώτημα έδωσε ο Robert Hazen, διεθνούς φήμης γεωλόγος και πρωταγωνιστής αυτής της έρευνας: «Η εξέλιξη των ορυκτών ήταν συνεχής σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας της Γης. Χρειάστηκαν 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια για να καταφέρουν οι συνδυασμοί των χημικών στοιχείων να συναντηθούν σε έναν συγκεκριμένο τόπο, σε ένα δεδομένο βάθος και σε μια ορισμένη θερμοκρασία, ώστε να σχηματίσουν τα 5.200 είδη ορυκτών που υπάρχουν στη Γη και αναγνωρίζονται επίσημα. Από αυτά τα 5.200 είδη ορυκτών, υπάρχουν 208 που άμεσα ή έμμεσα προήλθαν από τις ανθρώπινες δραστηριότητες, κυρίως μετά το δεύτερο ήμισυ του 18ου αιώνα. Και θεωρούμε ότι νέα είδη θα συνεχίσουν να παράγονται με τον ίδιο σχετικά φρενήρη ρυθμό».

Τα 208 είδη ανθρωπογενών ορυκτών στα οποία αναφέρεται ο Robert Hazen είναι αυτά που ανακάλυψαν αυτοί οι ερευνητές αναλύοντας τα 5.200 είδη ορυκτών που σήμερα αναγνωρίζονται επίσημα από την ICS (Διεθνής Επιτροπή Στρωματογραφίας). Αυτά τα 208 ορυκτά ονομάζονται «ανθρωπογενή», επειδή δεν θα υπήρχαν χωρίς την καταλυτική επίδραση του ανθρώπου τους τρεις τελευταίους αιώνες.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, πρόκειται κυριολεκτικά για μια γεωλογική έκρηξη: ο σχηματισμός αυτών των νέων ορυκτών είναι τόσο γρήγορος –σε γεωλογική και όχι σε ανθρώπινη κλίμακα– ώστε δικαίως συγκρίνεται με την εποχή της «Μεγάλης Οξυγόνωσης» όταν, πριν από 2,2 δισεκατομμύρια χρόνια, όταν σχηματίστηκαν τα περισσότερα είδη των ορυκτών που υπάρχουν σήμερα. Με άλλα λόγια, όπως ακριβώς προβλέπεται από τη θεωρία της Ανθρωποκαίνου Εποχής, η μαζική παρουσία και οι επεμβατικές δραστηριότητες των ανθρώπων αλλάζουν ταχύτατα όχι μόνο τη βιόσφαιρα αλλά και τη γεώσφαιρα του πλανήτη.

[ΠΗΓΗ: Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ, του Σπύρου Μανουσέλη, 06/03/2017]

ΤΟ 4% ΤΩΝ ΟΡΥΚΤΩΝ ΤΗΣ ΓΗΣ ΕΧΟΥΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΧΑΡΗ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

38514a0b-f985-46a6-9426-9cbd5df14930Από τα συνολικά 5.208 ορυκτά της Γης που έχουν αναγνωρισθεί επίσημα από τη Διεθνή Ορυκτολογική Ένωση, τα 208, δηλαδή το 4% ή το ένα στα 25, έχουν ανθρωπογενή προέλευση, καθώς έχουν σχηματισθεί χάρη στις ανθρώπινες δραστηριότητες και τα περισσότερα από αυτά «γεννήθηκαν» μόλις κατά τα τελευταία 200 χρόνια.

Από τα 208 αναγνωρισμένα ανθρωπογενή ορυκτά, τα 29 περιέχουν άνθρακα, ενώ ορισμένα από αυτά έχουν βρεθεί στην Ελλάδα, όπως ο νεάλιθος και ο φιντλερίτης στα μεταλλεία Λαυρίου.

Αυτό προκύπτει από μια νέα επιστημονική έρευνα, η οποία για πρώτη φορά κατέγραψε σε ένα παγκόσμιο κατάλογο όλα τα ορυκτά του πλανήτη μας, τα οποία έχουν προέλθει κατά κύριο λόγο ή αποκλειστικά χάρη στους ανθρώπους.

Η προέλευσή τους οφείλεται στο ότι, εξαιτίας των ανθρώπων, δημιουργήθηκαν οι συνθήκες για να έλθουν σε επαφή μεταξύ τους χημικά στοιχεία και να προκληθούν γεωχημικές αντιδράσεις, που αλλιώς δεν θα είχαν συμβεί στη φύση. Αν, για παράδειγμα, οι μεταλλωρύχοι δεν είχαν σκάψει τη στοά κάποιου ορυχείου (π.χ. στο Λαύριο), μπορεί να μην είχαν σχηματισθεί στα τοιχώματά του οι κρύσταλλοι ενός άγνωστου έως τότε ορυκτού.

Οι άνθρωποι έχουν -μετά την αύξηση του οξυγόνου πριν από 2,2 δισεκατομμύρια χρόνια- τη μεγαλύτερη συνεισφορά στην ποικιλία των ορυκτών της Γης. Αυτή η διαπίστωση, σύμφωνα με τους επιστήμονες, αποτελεί άλλο ένα επιχείρημα ότι ο πλανήτης μας έχει πλέον εισέλθει σε μια νέα γεωλογική εποχή, την Ανθρωπόκαινο, που έρχεται να διαδεχθεί την Ολόκαινο (άρχισε πριν 11.700 χρόνια με το λιώσιμο των πάγων) και στην οποία οι άνθρωποι αφήνουν πλέον όλο και πιο έντονα το αποτύπωμά τους.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ρόμπερτ Χέιζεν, επικεφαλής γεωεπιστήμονα του Ινστιτούτου Επιστημών Κάρνεγκι στην Ουάσιγκτον και διευθυντή του διεθνούς Παρατηρητηρίου Βαθέος ‘Ανθρακα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό ορυκτολογίας “American Mineralogist”, επισημαίνουν ότι τα περισσότερα ανθρωπογενή ορυκτά έχουν προέλθει από τις εξορυκτικές δραστηριότητες.

Ορισμένα άλλα έχουν βρεθεί στα μεταλλουργεία, ενώ κάποια έχουν σχηματισθεί στις σωληνώσεις των γεωθερμικών μονάδων, ακόμη και σε ναυάγια πλοίων, στις αρχαιολογικές ανασκαφές ή μέσα στις αποθήκες των μουσείων. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, ένα φυσικό υλικό ήλθε σε επαφή με ένα άγνωστο για εκείνο περιβάλλον (π.χ. με το θαλασσινό νερό ή με το ξύλο στα ράφια μιας αποθήκης) και, μέσα από μια χημική αντίδραση, σχηματίσθηκε ένα νέο ορυκτό. Αν οι άνθρωποι δεν είχαν κάνει την μεταφορά με το πλοίο ή την αρχαιολογική ανασκαφή, αυτό το ορυκτό μπορεί να μην είχε υπάρξει ποτέ στη φύση.

Αν και μερικά ανθρωπογενή ορυκτά μπορούν να προκύψουν επίσης και μέσω φυσικών διαδικασιών, πολλά άλλα όχι. Στην ιστορία του πλανήτη μας η εξέλιξη των ορυκτών δεν σταμάτησε ποτέ, καθώς με το πέρασμα του χρόνου τα χημικά στοιχεία συναντιούνται σε διάφορους συνδυασμούς μέσα στη Γη, σε συγκεκριμένες τοποθεσίες, βάθη και θερμοκρασίες, για να «γεννήσουν» νέα ορυκτά.

Το ‘Συμβάν της Μεγάλης Οξείδωσης’, δηλαδή η μεγάλη αύξηση του οξυγόνου που συνέβη στην ατμόσφαιρα της Γη πριν περίπου 2,2 δισ. χρόνια, είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν σχεδόν τα δύο τρίτα των περίπου 5.200 ορυκτών.

Μετά την εμφάνιση των ανθρώπων, οι δραστηριότητές τους συνέβαλαν άμεσα ή έμμεσα, ώστε να σχηματισθούν και άλλα ορυκτά, τα περισσότερα μετά τον 18ο αιώνα, όταν άρχισε σταδιακά η βιομηχανική επανάσταση. Όπως είπε ο Χέιζεν, «πιστεύουμε ότι και άλλα ορυκτά συνεχίζουν να σχηματίζονται σήμερα με τον ίδιο σχετικά γρήγορο ρυθμό».

Οι άνθρωποι επιδρούν στον ανόργανο ορυκτό κόσμο, προκαλώντας τη δημιουργία νέων ορυκτών ως ένα αθέλητο υποπροϊόν των διαφόρων δραστηριοτήτων τους. ενώ συνεχώς μετακινούν τεράστιες ποσότητες πετρωμάτων και ορυκτών από το ένα μέρος της Γης στο άλλο. Οι ερευνητές θεωρούν πιθανό ότι υπάρχουν εκατοντάδες ανθρωπογενή ορυκτά που ακόμη δεν έχουν αναγνωρισθεί, μέσα σε παλιά ορυχεία, χυτήρια, εγκαταλειμμένα κτίρια κ.α.

Ο κατάλογος των 5.208 ορυκτών δεν περιλαμβάνει όσα οι άνθρωποι παράγουν βιομηχανικά. Πρόκειται για χιλιάδες νέα συνθετικά υλικά που έχουν ιδιότητες των ορυκτών, χωρίς να υπάρχει κάτι αντίστοιχο στο ηλιακό μας σύστημα, ίσως και και σε όλο το σύμπαν (ημιαγωγοί, κρύσταλλοι λέιζερ, μαγνήτες, μπαταρίες, τούβλα, τσιμέντο, χάλυβας, τιτάνιο, συνθετικοί πολύτιμοι λίθοι κ.α.). Τα υλικά αυτά, σύμφωνα με τον Χέιζεν, θα παραμείνουν στο γεωλογικό «αρχείο» για τα επόμενα δισεκατομμύρια χρόνια ως υπόμνηση ότι κάποτε υπήρξαν άνθρωποι στη Γη…

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.gr, από http://energypress.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ, 2/3/2017]

ΟΡΥΚΤΑ ΩΣ ΕΡΓΑ ΤΕΧΝΗΣ!

Μπορεί κάποιος να προσπαθήσει να τα ταυτοποιήσει και να τα χαρακτηρίσει επιστημονικά, όμως το μόνο που δεν χρειάζεται είναι να ψάξει για τον δημιουργό τους, όπως κάνουμε στους πίνακες ζωγραφικής και τα γλυπτά. Εδώ ο δημιουργός είναι πάντα ο ίδιος…fthoritisΦθορίτης

zeolithosΖεόλιθος

opalioΟπάλιος

[ΠΗΓΗ: http://elladitsamas.blogspot.gr, 25/02/2017]

ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΟ 2017: ΑΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ

War over Rare Earths which are a group of elements that help in the making of smart phones to computer hard drives, lasers, missiles and weaponry, today a $ 2 billion industry. Recently China the largest exporter pinched supplies. India has a large resource and Indian Rare Earths Limited mines it from beach sands in Kerala. The black sand is a rich ore for rare earths and scientists perfect its extraction. India could out match China and capture the market. (Photo by Pallava Bagla/Corbis via Getty Images)

War over Rare Earths which are a group of elements that help in the making of smart phones to computer hard drives, lasers, missiles and weaponry, today a $ 2 billion industry. Recently China the largest exporter pinched supplies. India has a large resource and Indian Rare Earths Limited mines it from beach sands in Kerala. The black sand is a rich ore for rare earths and scientists perfect its extraction. India could out match China and capture the market. (Photo by Pallava Bagla/Corbis via Getty Images)

Μόλις λίγες μέρες πριν τελειώσει τη θητεία του, ο απερχόμενος πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα σε μία κίνηση διαφύλαξης της στάσης που τήρησε τα προηγούμενα χρόνια έναντι της κλιματικής αλλαγής και των επιπτώσεών της στο περιβάλλον, απαγορεύει με απόφασή του την πραγματοποίηση γεωτρήσεων εξόρυξης για πετρέλαιο και φυσικό αέριο σε εκτάσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων εκταρίων ιδιοκτησίας των ΗΠΑ στην Αρκτική ζώνη. Υπάρχουν περιοχές στην Αρκτική που παρουσιάζουν θερμοκρασίες πάνω από τους 0°C για δεύτερο χειμώνα στη σειρά, ενώ το συγκεκριμένο φαινόμενο («midwinter warming») εκτοξεύει στο «κόκκινο» την ανησυχία της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας. Λίγο νωρίτερα, στις 4 Νοεμβρίου, τίθεται σε ισχύ η Συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική αλλαγή, η οποία αποτελεί την πρώτη οικουμενική, νομικά δεσμευτική παγκόσμια συμφωνία για το κλίμα. Συμφωνία που επικύρωσαν τουλάχιστον 55 χώρες για συγκράτηση της αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη «αρκετά κάτω» από τους 2°C.

Στα βιβλία τους οι μαθητές και τούτη τη χρονιά έμαθαν πόσο συμβάλλουν τα ενεργειακά ορυκτά στις κλιματικές αλλαγές, πόσο χρειαζόμαστε τις ΑΠΕ και πόσο περιβαλλοντικά ασύμφορη είναι σε τελευταία ανάλυση η εξόρυξη κάθε είδους. Και όταν γίνονται φοιτητές, με παγιωμένη αυτήν την άποψη, ότι δηλ. τα ορυκτά καύσιμα και γενικότερα οι εξορύξεις αποτελούν δραστηριότητα «υπό αναστολή» (βλ. και ΣτΕ 772/1998 για φειδωλή εξόρυξη), μολαταύτα σχεδόν καθημερινά γίνονται μάρτυρες του πόσο δύσκολη είναι η επίτευξη της κάθε λογής «βιωσιμότητας» (‘sustainability”) στην πράξη. Και αναρωτιούνται: γιατί επιτέλους δεν καταργούμε τις εξορύξεις να τελειώνουμε; Και δεν χρησιμοποιούμε μόνο υλικά που επαναχρησιμοποιούνται ή ανακυκλώνονται; Και μόνο ανανεώσιμες πηγές ενέργειας; Δεν θέλουμε αλήθεια το καλό μας και το καλό των επερχόμενων γενεών;

Ο δεκάλογος μείωσης της κοινωνικής βαρύτητας και αποδοχής του εξορυκτικού κλάδου

Η απάντηση έρχεται από μόνη της ως εμπειρία ζωής από τον τρόπο που έχουμε επιλέξει να πορευόμαστε, από το πολιτιστικό status του κόσμου μας. Για τους υπόλοιπους που δεν το αντιλαμβάνονται από μόνοι τους, η απάντηση is just blowing in the wind μέχρι να γίνει αντιληπτή… αν και όταν αποφασίσουμε να κοιτάξουμε κατάματα και με ειλικρίνεια τον κόσμο μας: έναν κόσμο υλικό που στοιχειώνει τα όνειρά μας. Όπου πράσινη ανάπτυξη δε σημαίνει τις περισσότερες φορές και βιώσιμη, όπου το «renewable» δεν σημαίνει απαραίτητα και «sustainable» και το «not renewable» δεν σημαίνει επίσης «not sustainable», όπως δυστυχώς μας υπαγορεύουν οι ανεπαρκείς ορισμοί της βιωσιμότητας που ουσιαστικά ταυτίζουν τους δύο όρους.

Ποιο είναι το χρώμα της ανάπτυξης;

Πράγματι, εις πείσμα των θεωρητικών αναλύσεών μας, το 2016 ήταν χρονιά-ορόσημο για τα εμπορεύματα και ειδικότερα τα βιομηχανικά μέταλλα που σημείωσαν ένα εντυπωσιακό comeback με τις καλύτερες επιδόσεις των τελευταίων ετών, ενώ το ράλι φαίνεται πως θα συνεχιστεί και το 2017. Ο δείκτης εμπορευμάτων «The S&P Goldman Sachs Commodity Index» έχει αυξηθεί κατά 25% μέχρι στιγμής φέτος, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη ετήσια άνοδο από το 2009. Πολλοί μιλούν για το τέλος της κρίσης των εμπορευμάτων, ειδικότερα μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και τα σημάδια σταθεροποίησης της οικονομίας της Κίνας.

Το σιδηρομετάλλευμα σημείωσε την πιο εκρηκτική άνοδο ξεπερνώντας τα 80 $ ανά μετρικό τόνο στις αρχές του Δεκεμβρίου, ενώ μέχρι στιγμής εντός του 2016 έχει ενισχυθεί κατά 90% και πλέον. Ο χαλκός ανέβασε την τιμή του πάνω από 20% πλησιάζοντας τα 3$ /lb ενώ η παγκόσμια ζήτηση για χαλκό αναμένεται να αυξηθεί. Το ίδιο ισχύει και για τον ψευδάργυρο που η τιμή του έχει εκτοξευτεί πάνω από 70% φέτος, ύστερα από μια μακρά περίοδο αποεπένδυσης (Glencore), τον μόλυβδο (Pb), το ασήμι (Ag), το αλουμίνιο (Al) που διέγραψε μια αξιοσημείωτη πορεία ανάκαμψης τους τελευταίους μήνες καθώς και τον χρυσό (Au) που οδεύει προς την πρώτη κερδοφόρα χρονιά από το 2012. Ακόμη και το νικέλιο (Ni) που παρότι σημείωσε ελάχιστο πενταετίας στις αρχές του 2016, κάτω από τα 8.000$ ανά τόνο, δείχνει να ανακάμπτει τουλάχιστον προσωρινά στην περιοχή των 10.000-11.500$ ανά τόνο. Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο ανέκαμψαν κι αυτά ύστερα από δύο συνεχόμενα έτη πτώσης με ετήσια κέρδη ύψους 45% περίπου για την τιμή του αργού τύπου Brent και πάνω από 50% για την τιμή του φυσικού αερίου.

Εξάλλου, όλα τα προϊόντα που αφορούν την «έξυπνη» ανάπτυξη, την ψηφιακή τεχνολογία της πληροφορικής και επικοινωνιών, τα έξυπνα ενεργειακά δίκτυα και τις εναλλακτικές δυνατότητες των ΑΠΕ βασίζονται στη χρήση των παραπάνω ορυκτών πρώτων υλών και μετάλλων, είτε βασικών είτε των σπάνιων γαιών. Οι ηλιακές κυψέλες και τα Φ/Β στοιχεία, οι ανεμογεννήτριες, η «πράσινη» αυτοκίνηση (τα υβριδικά αυτοκίνητα, τα αμιγώς ηλεκτροκίνητα αλλά και εκείνα του υδρογόνου) καθώς και οι περισσότερες οικολογικές τεχνολογίες οφείλουν την ύπαρξη ή λειτουργικότητά τους σε ένα σύνολο από μέταλλα «υψηλής τεχνολογίας».

Όλα τα παραπάνω δείχνουν πόσο μεγάλη ανάγκη έχει ο πολιτισμός μας από τις βασικές αλλά και κρίσιμες ορυκτές πρώτες ύλες, οι οποίες δυστυχώς δεν μπορούν να καλυφθούν μόνο από ανακύκλωση ή επαναχρησιμοποίηση. Καλώς ή κακώς απαιτείται η εξόρυξή τους. If it isn’t grown- it has to be mined! Στο χέρι μας είναι αντί να απορρίπτουμε αδιακρίτως, να προσπαθήσουμε για την βιώσιμη και περιβαλλοντικά ασφαλή εξόρυξη. Στην Εβδομάδα Πρώτων Υλών (European Raw Materials Week, από τις 28.11.2016 έως τις 2.12.2016) και τις εκδηλώσεις που πραγματοποίησε στις Βρυξέλλες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επιβεβαιώθηκε ότι ορυκτά και μέταλλα εξακολουθούν να βρίσκονται στην κορυφή της παραγωγικής αξιοποίησης και αποτελούν κινητήριο μοχλό της Ευρωπαϊκής Βιομηχανικής Στρατηγικής 2020. Υπολογίζεται ότι στο ευρωπαϊκό υπέδαφος, μεταξύ 500 – 1000 μέτρων, υπάρχουν αναξιοποίητα μεταλλευτικά αποθέματα αξίας 100 δισ. ευρώ. Είναι γνωστό επίσης ότι αρκετά από αυτά φιλοξενούνται στο ελληνικό γεωλογικό περιβάλλον.

Οι φόβοι για έλλειψη επάρκειας αποθεμάτων διεθνώς έχουν αυξήσει το ενδιαφέρον για την ενίσχυση της γεωλογικής έρευνας σε ολοένα δυσκολότερες, φτωχότερες ή και ανεξερεύνητες μέχρι σήμερα μεταλλοφορίες, γεγονός που αυξάνει το επενδυτικό ρίσκο κοιτασματολογικου εντοπισμού τους. Είναι τόσο μεγάλο το “raw materials rush” στις μέρες μας ώστε το επενδυτικό ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί επίσης προς την εκμετάλλευση υποθαλάσσιων κοιτασμάτων, με το πλέον ώριμο έργο της Καναδικής Nautilus Minerals στην Παπούα Νέα Γουινέα (στον πυθμένα της θάλασσας Βίσμαρκ) να ετοιμάζεται να ξεκινήσει μεταλλευτικές εργασίες στις αρχές του 2018. Η Διεθνής Αρχή Θαλάσσιου Βυθού (Ιnternational Seabed Authority), που βρίσκεται στην Jamaica και έχει συσταθεί σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας, έχει ήδη εκδώσει 26 άδειες εξερεύνησης υπέρ διαφόρων κυβερνήσεων και επιχειρήσεων. Αυτό όμως δεν θα πρέπει να γίνει σε βάρος του οικοσυστήματος και των θαλάσσιων οργανισμών. Σε κάθε περίπτωση απαιτούνται αυστηροί όροι, συστηματική παρακολούθηση και αυστηρός έλεγχος.

Ακόμη και το extraterrestrial ή Asteroid mining έχει τεθεί μέσα στο ερευνητικό πλάνο, ενώ η Σελήνη τοποθετείται ψηλά στη λίστα για εκμετάλλευση των κοιτασμάτων νικελίου, σιδήρου, κοβαλτίου και πλατινοειδών που διαθέτει. Η μεταλλευτική αξία της Σελήνης εκτιμάται σε 150 μέχρι 500 τετράκις εκατομμύρια $.

Galactic gold rush: the tech companies aiming to make space mining a reality

Είτε τον θέλουμε είτε όχι, αυτός είναι ο κόσμος μας, ο πολιτισμός μας. Τον λέμε ψηφιακό, είναι όμως ακόμη βαθιά υλικός και μηχανιστικός. Θέλουμε την οικονομία μας πράσινη, αποϋλοποιημένη και την επικοινωνία μας ασύρματη, χωρίς να νοιαζόμαστε για το κόστος που υποχρεώνει μια άλλη γωνιά της γης να είναι υποβαθμισμένη και γκρίζα. Δεν μας αρέσουν οι εξορύξεις αλλά μας αρέσουν τα προϊόντα τους, κυρίως τα ψηφιακά και τα hi-tech. Θέλουμε τα καλούδια της τεχνολογίας αλλά όχι τη ρύπανση και την υποβάθμιση που αυτή προϋποθέτει. Αποκαλούμε ακόμη την κοινωνία μας πολυ-πολιτισμική και ανεκτική, είναι όμως στείρα ατομο-κεντρική, διαρκώς υποκριτική, ασταθής και μη συνεκτική. Το μόνο που μένει σταθερό είναι η συνεχής αύξηση της κατανάλωσης και το υποκριτικό μας ταλέντο!

photo

Αν παρατηρήσουμε το διάγραμμα με την παγκόσμια ηλεκτροπαραγωγή για τα τελευταία 40 χρόνια, το ποιο σημαντικό συμπέρασμα δεν είναι η επιμέρους κατανομή των διαφόρων ενεργειακών μορφών που συνεισφέρουν, αλλά το γεγονός ότι η παγκόσμια παραγωγή ενέργειας συνεχώς αυξάνει. Αρα αυξάνει διαρκώς και η κατανάλωση που είναι ο διαχρονικός πρωταγωνιστής στο διάγραμμα, αλλά και στη ζωή μας. Είναι η βασίλισσα, η θεά του πολιτισμού μας. Και προφανώς όχι η «βιωσιμότητα», η οποία μοιάζει με την μικρή παρακατιανή πριγκίπισσα σε αναμονή, την Σταχτοπούτα που έχασε το γοβάκι της..

photo

H… δική μας αντίληψη για την ανάπτυξη

Αν δεν μας αρέσει ο κόσμος που ζούμε θα πρέπει να αλλάξουμε το πολιτιστικό μας παράδειγμα, όχι να κατηγορούμε διαρκώς τους άλλους και να προσπαθούμε να μεταφέρουμε τα «απόβλητα» της ανάπτυξης σε άλλες γειτονιές έξω από την αυλή μας. Αυτό είναι υποκριτικό και καθόλου τίμιο. Ή να οργανώνουμε «Διεθνείς Διασκέψεις για το Περιβάλλον» και για το κλίμα που διαρκώς διολισθαίνουν γιατί οι αποφάσεις τους ουδέποτε μπορεί να είναι επί της ουσίας και στο σύνολό τους δεσμευτικές και υλοποιήσιμες. Απλά, στην καλύτερη περίπτωση, κάνουμε το «υποκριτικό» μας καθήκον απέναντι στην κλιματική αλλαγή! Η ακόμη να παίρνουμε επικοινωνιακού χαρακτήρα αποφάσεις σαν αυτές του συμπαθούς κ. Ομπάμα για την Αρκτική, αλλά που θα έπρεπε να τις έχει πάρει στην αρχή της θητείας του και όχι στο τέλος. Και να τις εφαρμόσει σε κάθε περίπτωση, ενώ τώρα απλά αυτές αναφέρονται στο μέλλον που προφανώς δεν θα κυβερνά αυτός, ενώ για τα ήδη ούκ ολίγα υφιστάμενα project στην Αρκτική, δεν ακούγεται μιλιά: business as usual…

Εν κατακλείδι, αν θέλουμε να μειώσουμε ή να ξεριζώσουμε τις εξορύξεις από τη ζωή μας, πρέπει να αλλάξουμε το καταναλωτικό μας πρότυπο, τον τρόπο που σκεφτόμαστε, τον τρόπο που ζούμε. Από τα smartphone, τα LCDs, τα playstations, τα διάφορα gadgets μέχρι τα ενεργειακά negawatts! Μέχρι τότε, κι επειδή αυτό αποκλείεται να γίνει σε έναν κόσμο σαν τον σημερινό, θα συνεχίσουμε να ζούμε και να παλεύουμε με τη ρύπανση και με το raw material rush. Και φυσικά με τις εξορύξεις. Όσο νωρίτερα το καταλάβουμε, όσο πιο ειλικρινείς και ρεαλιστές είμαστε, τόσο πιο γρήγορα και δυνατά θα ξεκινήσουμε να εφαρμόζουμε εργαλεία για το mining sustainability. Σαν αυτά που ήδη διδάσκονται σε προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς σπουδαστές (βλ. εικόνες).

photoΕργαλεία για μια βιώσιμη αξιοποίηση των φυσικών πόρων

photoΕργαλεία για μια βιώσιμη αξιοποίηση των φυσικών πόρων

[ΠΗΓΗ:  http://www.huffingtonpost.gr, του Πέτρου Τζεφέρη, 5/1/2017]

ΟΡΥΚΤΑ & ΜΕΤΑΛΛΑ: ΚΙΝΗΤΗΡΙΟΣ ΜΟΧΛΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ 2020

metals-2

Της Αγίας Βαρβάρας σήμερα (προχτές), γιορτή των μεταλλωρύχων και φαίνεται τα θετικά μηνύματα σχετικά με την ανοδική οικονομική πορεία και την δυναμική αναπτυξιακή εξέλιξη των ορυκτών πρώτων υλών διαδέχονται το ένα το άλλο αλλάζοντας και αναστρέφοντας οριστικά το “χαμηλό βαρομετρικό” στο οποίο βρέθηκαν για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα.

Στην Εβδομάδα Πρώτων Υλών που την προηγούμενη εβδομάδα πραγματοποίησε στις Βρυξέλλες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, διαπιστώθηκε και επιβεβαιώθηκε ότι ορυκτά και μέταλλα εξακολουθούν να βρίσκονται στην κορυφή της παραγωγικής αξιοποίησης και αποτελούν κινητήριο μοχλό της Ευρωπαϊκής Βιομηχανικής Στρατηγικής 2020.

Τόσο οι βασικές όσο και οι κρίσιμες ορυκτές πρώτες ύλες θεωρούνται απαραίτητες και αναγκαίες για να υπάρξει δυνατότητα αναπτυξιακής βιωσιμότητας.

Υπολογίζεται ότι στο ευρωπαϊκό υπέδαφος μεταξύ 500 – 1000 μέτρων υπάρχουν αναξιοποίητα μεταλλευτικά αποθέματα αξίας 100 δισ. ευρώ. Είναι γνωστό ότι αρκετά από αυτά φιλοξενούνται στο ελληνικό γεωλογικό περιβάλλον.

Η νέα παρατηρούμενη τάση κοιτασματολογικής έρευνας στην κατεύθυνση αυτή είναι σε θέση να μειώσει αποτελεσματικά την εξάρτηση της Ευρώπης από την Κίνα.

Παρά την παρατεταμένη άσχημη οικονομική περίοδο πολλές μεταλλευτικές επιχειρήσεις ΄σε παρουσίασαν σημαντικά κέρδη στο τρίτο τρίμηνο του 2016, ενώ στο ίδιο διάστημα σταθεροποιήθηκαν ή αυξήθηκαν οι τιμές αρκετών μετάλλων. Πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται πιο έντονα πλέον στην έρευνα αναζήτησης και εντοπισμού νέων κοιτασμάτων.

Σε παγκόσμιο επίπεδο η τιμαριθμική αξία των μεταλλευτικών επιχειρήσεων που είναι εισηγμένες στα χρηματιστήρια αυξήθηκε από 750 δισ. δολ. που ήταν τον Ιανουάριο σε άνω των 1000 δισ. δολ. σήμερα.

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.gr/, του Δρ. Γεωλογίας Νικολάου Αρβανιτίδη, 6/12/2016]

ΔΥΝΑΜΙΚΟΣ ΕΞΑΓΩΓΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΤΑ ΟΡΥΚΤΑ

IMG_1654-1

Τη σημαντική συμβολή του εξορυκτικού κλάδου στην προσπάθεια ανάκαμψης της εθνικής οικονομίας επεχείρησε να αναδείξει ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ), κ. Αθανάσιος Κεφάλας, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο 6ο Διεθνές Συνέδριο Ορυκτών Πόρων. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, η συμμετοχή του εξορυκτικού κλάδου στο ΑΕΠ της χώρας φθάνει στο 3,4%. Επίσης ή Ελλάδα εξάγει περισσότερα από 30 ορυκτά, για τα δέκα εκ των οποίων η ετησία παραγωγή εκάστου υπερβαίνει τους 300.000 τόνους.Όπως είπε ό κ. Κεφάλας, η συνολική αξία των πωλήσεων το 2014 έφθασε τα 2,3 δισ. ευρώ, εκ των οποίων το 50% ήταν από εξαγωγές.

Στον εξορυκτικό κλάδο απασχολούνται άμεσα 20.000 εργαζόμενοι και έμμεσα άλλοι 80.000, σημείωσε ό Πρόεδρος του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο κ. Κεφάλας στις εξαγωγές, τονίζοντας ότι η Ιταλία είναι ο πρώτος προορισμός με 17%, με δεύτερο τη Γερμανία με 9%, ενώ ακολουθούν με 6% ή Γαλλία, ή Βρετανία και η Κίνα. Το τσιμέντο είναι το πρώτο σε αξία εξαγωγών, συμμετέχοντας με 20%, ενώ ακολουθούν το αλουμίνιο με 19%, το νικέλιο επίσης με 19% και τα μάρμαρα με 11%. Στην ομιλία του, ο Πρόεδρος του ΣΜΕ υπογράμμισε επιπροσθέτως και τα προβλήματα πού εμποδίζουν την ανάπτυξη του εξορυκτικού κλάδου και αποτελούν τροχοπέδη. Ως τέτοια ανέφερε μεταξύ άλλων: Τη δύσκαμπτη αδειοδοτική διαδικασία, τη γραφειοκρατία, τον αναχρονιστικό κώδικα λατομείων, τις κοινωνικές αντιδράσεις λόγω τού φόβου για υποβάθμιση του περιβάλλοντος σε συνδυασμό με την μη ύπαρξη αποτελεσματικών ελέγχων, κ.λπ.

[ΠΗΓΗ: ΕΣΤΙΑ, 22/06/2016]