Tag Archives: Μηλος

ΜΗΛΟΣ: ΌΤΑΝ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΣΥΝΥΠΑΡΧΟΥΝ

Τα εγκαταλελειμμένα θειωρυχεία, στα νοτιοανατολικά του νησιού, δεσπόζουν πάνω από μια όμορφη παραλία και ταξιδεύουν τον επισκέπτη πίσω στο χρόνο [Πηγή: http://www.oryktosploutos.net

Όμορφο κυκλαδονήσι, με μαγευτικές παραλίες, η Μήλος είναι ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός.

Και ταυτόχρονα, ένα ξεχωριστό παράδειγμα αρμονικής συνύπαρξης της έντονης εξορυκτικής δραστηριότητας με τον τουρισμό.

Άλλωστε, τα μοναδικά τοπία της Μήλου οφείλονται κυρίως στο γεγονός ότι είναι ένα νησί ηφαιστειογενές, με μεγάλο μεταλλευτικό πλούτο.

«Η μοντέρνα εξορυκτική βιομηχανία μπορεί να συνυπάρξει αρμονικά με τη φυσική ομορφιά ενός τόπου. Ειδικότερα στη Μήλο, βοηθά τόσο στην τουριστική ανάπτυξη όσο και στη δημιουργία νέων χρήσεων γης μετά το τέλος της εξόρυξης», μεταδίδει ο απεσταλμένος του euronews στη Μήλο, Γιάννης Καράγιωργας.

Τα βιομηχανικά ορυκτά της Μήλου εξάγονται σε όλο τον κόσμο.

«Η εξόρυξη επιφέρει προσωρινές, κατά κύριο λόγο οπτικές, μεταβολές στο τοπίο, αλλά έχει πλέον και την ικανότητα και τη βούληση στη συνέχεια να επαναποδώσει αυτές τις περιοχές, σε χρήσεις (που θα έλεγα μ’ ένα νεολογισμό) μετα-μεταλλευτικές, όπως η επαναδημιουργία αμπελώνων και χρήσιμης γεωργικής γης, αλλά και η δημιουργία νέων υποδομών», εξηγεί στο euronews ο Αθανάσιος Κεφάλας, πρόεδρος του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων.

Τα εγκαταλελειμμένα θειωρυχεία, στα νοτιοανατολικά του νησιού, δεσπόζουν πάνω από μια όμορφη παραλία και ταξιδεύουν τον επισκέπτη πίσω στο χρόνο.

Μοναδικό στο είδος του, το λατομείο της Αγκεριάς θυμίζει ουράνιο τόξο.

«Το ορυχείο της Αγκεριάς είναι ίσως το μεγαλύτερο ορυχείο μπεντονίτη στον κόσμο. Από εδώ η εταιρεία παράγει περίπου ένα εκατομμύριο τόνους μπεντονίτη το χρόνο. Είναι ένας πόλος τουριστικής έλξης και το ορυχείο μας. Η εξορυκτική βιομηχανία και ο τουρισμός είναι δυο λωρίδες του ίδιου δρόμου που κατευθύνονται στην οικονομική ανάπτυξη του νησιού», τονίζει ο Ιωάννης Σανούδος, Δ/ντης Λειτουργιών Μήλου της εταιρείας IMERYS.

Η εξορυκτική δραστηριότητα δεν ήταν πάντα φιλική προς το περιβάλλον και τους κατοίκους της Μήλου.

«Η εξόρυξη αναπτύχθηκε πολύ πριν από τον τουρισμό. Η νομοθεσία που υπήρχε τότε δεν έβαζε τα πράγματα στη σωστή βάση. Γενικά, η εξόρυξη τραυμάτισε πάρα πολύ το νησί περιβαλλοντικά. Δεν του έδωσε αυτά που θα μπορούσε ή θα έπρεπε. Τα τελευταία χρόνια θεωρώ ότι υπήρξε μια ισορροπία γιατί αναπτύχθηκε τελικά ο τουρισμός. Η Μήλος έχει δύο πόδια για να σταθεί, την εξόρυξη και τον τουρισμό, που όποτε χρειαστεί μπορεί να πατήσει ή στο ένα ή στο άλλο», λέει στο euronews ο πρώην αντιδήμαρχος Μήλος Αβέρκιος Γαϊτανής.

Κάποτε, εξορυκτική βιομηχανία και τουριστική ανάπτυξη ήταν ανταγωνιστές. Με το πέρασμα του χρόνου, και πολλή καλή θέληση, η Μήλος αποδεικνύει ότι μπορούν να συνυπάρξουν.

 

[ΠΗΓΗ: http://gr.euronews.com, του Γιάννη Καράγιωργα, 10/7/2017]

Η ΜΗΛΟΣ ΤΩΝ ΟΡΥΧΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΞΟΡΥΞΕΩΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ 6 ΠΙΟ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟΥΣ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΥΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ FORBES

Για πολλούς ανθρώπους, ταξίδι δεν σημαίνει απλά να επισκέπτεσαι νέα μέρη αλλά να βιώνεις και μια νέα εμπειρία. Παρολ’ αυτά, οι περισσότεροι ταξιδιώτες επιστρέφουν με τα ίδια σουβενίρ και τις ίδιες φωτογραφίες. Πώς μπορείς να εντοπίσεις κάτι πραγματικά συναρπαστικό;

Αναγνωρίζοντας αυτή την πρόκληση, η Nancy Novogrod και ο Joan Roca -εξπέρ σε θέματα ταξιδιών, ψηφιακής τεχνολογίας και πολυτελούς lifestyle- ξεκίνησαν το “Essentialist”, μια συνδρομητική ταξιδιωτική υπηρεσία που προσφέρει εξατομικευμένες διαδρομές και μοναδικές εμπειρίες αντί ετήσιου κόστους 1400 δολαρίων.

Με τη βοήθεια ενός παγκόσμιου δικτύου ειδικών και λαμβάνοντας υπόψιν τις τελευταίες εξελίξεις στη βιομηχανία πολυτελούς τουρισμού, προτείνουν τους εξής προορισμούς για φέτος το καλοκαίρι:

  1. Μπαλί, Ινδονησία

Με μοντέρνες καφετέριες, καταστήματα και ξενοδοχεία, οπουδήποτε κι αν κοιτάξεις, το πολυαγαπημένο νησί της Ινδονησίας επανεφευρίσκει τον εαυτό του για να υποδεχτεί μια νέα γενιά ταξιδιωτών.

Γιατί τώρα; Πείτε το Μπαλί 2.0 -Το Μπαλί είναι το νέο Μπαλί.

  1. Ντέβον, Αγγλία

Ένας αριθμός νέων, μικρών ξενοδοχείων μεταμορφώνει το χαριτωμένο Ντέβον σε ελκυστικό προορισμό απόδρασης.

Γιατί τώρα; Η βρετανική επαρχία δεν ήταν ποτέ πριν τόσο συναρπαστική ή “γευστική”. Και έχει και μπόνους: τα ξενοδοχεία αυτά συμφέρουν.

  1. Μήλος, Ελλάδα

Ένα λιγότερο γνωστό κυκλαδίτικο νησί, που προσφέρει όμως την πολυτέλεια της απομόνωσης καθώς και μία αυθεντικά τοπική απόδραση.

Γιατί τώρα; Το αεροδρόμιο έχει επεκταθεί και το νησί αναφέρεται ολοένα περισσότερο από ανθρώπους που ξέρουν.

  1. Νήσος Σαν Χουάν, ΗΠΑ

Ένα γιοτ, ένα φέρι μποτ ή ένα υδροπλάνο από το Σιάτλ σας οδηγεί σε αυτό το αρχιπέλαγος που ίσως είναι το καλύτερα φυλαγμένο μυστικό της βορειοδυτικής ακτής της Αμερικής.

Γιατί τώρα; Έχοντας εικόνες από τα χιονισμένα Ολύμπια Όρη και -αν είστε τυχεροί- τις υπό εξαφάνιση φάλαινες, θα αισθανθείτε ότι βρίσκεστε στην άκρη του κόσμου.

  1. Σεν Μπαρτς

Γιατί τώρα; Πολύς κόσμος δεν θεωρεί το Σεν Μπαρτς θερινό προορισμό, ωστόσο αυτός είναι ένας καλός τρόπος να βιώσει κανείς το νησόι ως ένα αυθεντικό μέρος, χωρίς πολύ κόσμο και με χαμηλότερες τιμές ξενοδοχείων.

  1. Βενετία, Ιταλία

Γιατί τώρα; Ο κόσμος της τέχνης συρρέει εδώ για την 57η Μπιενάλε Τέχνη της Βενετίας και το ντεμπούτο του πολυαναμενόμενου “Treasures from the Wreck of the Unexpected” του Damien Hirst.

*ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ politesaristoteli.blogspot: Είναι δυνατόν να είναι τόσο άσχετοι στο Forbes; Δεν ενημερώνονται καθόλου; Δεν διαβάζουν το site της ΜΚΟ “παρατηρητήριο μεταλλευτικών δραστηριοτήτων”; Δεν τους έχει ευαισθητοποιήσει καθόλου η αντιμεταλλευτική και αντιεξορυκτική ρητορική του; Εντύπωση μας κάνει…

 

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.gr/, από capital.gr, 9/7/2017]

ΑΜΠΕΛΩΝΑΣ ΣΤΗ ΜΗΛΟ, ΜΙΑ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟΣ ΜΕΤΑ-ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

 

Στη Μήλο, η IMERYS δρώντας ως υπεύθυνος εταιρικός κοινωνικός εταίρος, συμβάλλει στην ισόρροπη ανάπτυξη του νησιού, εφαρμόζοντας καλές πρακτικές και ενισχύοντας την αρμονική συνύπαρξη της εξόρυξης και του τουρισμού.

Η IMERYS Βιομηχανικά Ορυκτά Ελλάς Ανώνυμη Εταιρία εξορύσσει και επεξεργάζεται μπεντονίτη, περλίτη και ζεόλιθο, παράγοντας εξειδικευμένα προϊόντα για ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών και αγορών. Η Ελλάδα είναι πρώτη, σε παγκόσμια κλίμακα, στην παραγωγή διαβαθμισμένου περλίτη και πρώτη στην Ευρώπη στην παραγωγή μπεντονίτη.

Μία από τις πρωτοβουλίες που στηρίζουν τη συνύπαρξη και των δύο αυτών οικονομικών πυλώνων είναι ο πρότυπος βιολογικός αμπελώνας στον Τράχηλα της Μήλου, που από το 2014 βρίσκεται στη θέση ενός σταδιακά αποκαθιστάμενου ενεργού ορυχείου περλίτη, σε άλλα σημεία του οποίου συνεχίζεται η εξόρυξη μέχρι και σήμερα. Η IMERYS επέλεξε να αναβιώσει την αμπελοκαλλιέργεια, που κατά το παρελθόν αποτέλεσε μία από τις παραδοσιακές οικονομικές δραστηριότητες της Μήλου, καθώς και την οινοπαραγωγή.

Από το Φεβρουάριο του 2014 έχουν φυτευτεί 63 στρέμματα με περίπου 22.300 αμπέλια στο εξοφλημένο τμήμα του ορυχείου στον Τράχηλα. Τον Αύγουστο του 2016, έγινε ο πρώτος τρύγος με οινοποίηση 300 κιλών σταφυλιών και εμφιάλωση, το Δεκέμβριο του 2016, 110 φιαλών κρασιού.

Μέσω της βιολογικής – οργανικής μεθόδου αμπελοκαλλιέργειας, η IMERYS ενισχύει τη βιοποικιλότητα της Μήλου και προστατεύει το περιβάλλον. Ταυτόχρονα ενισχύει την τοπική κοινωνία, με τη δημιουργία δύο νέων θέσεων εργασίας στον αμπελώνα που καλύφθηκαν από εντόπιους και με τη διοργάνωση ανοιχτών σεμιναρίων, σε 300 συμμετέχοντες μέχρι και σήμερα, που στόχο έχουν την προτροπή για χρήση βιολογικών μεθόδων στην παραγωγή κρασιού.

Η πρότυπη βιολογική καλλιέργεια αμπελιών μπορεί επιπλέον να προσελκύσει επισκέπτες στο νησί μιας και η παραγωγή κρασιού είναι συνυφασμένη με τον πολιτισμό, τη φιλοξενία, την ποιότητα και την παράδοση.

[ΠΗΓΗ: http://elladitsamas.blogspot.gr/, 4/5/2017]

ΥΜΝΟΙ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΡΥΚΤΟ ΠΛΟΥΤΟ ΠΟΥ ΕΞΑΓΕΙ Η ΜΗΛΟΣ

590_5955949a16efc2ecda7d2375b1fdf632

Ο θαμμένος θησαυρός της Μήλου: περλίτης, η πολύτιμη όψη του κάλπικου ελληνικού νομίσματος, που βρίσκεται στην κορυφή των γερμανικών εισαγωγών. Η Ελλάδα είχε ανέκαθεν την τάση να εξάγει μύθους και οι ξένοι την τάση να τους καταναλώνουν . Μήλος: Ένα αιγαιοπελαγίτικο νησί με πολύχρωμα σμιλεμένα βράχια, παγκοσμίως γνωστό χάρη στο άγαλμα της Αφροδίτης ένα από τα αρτιότερα δείγματα ελληνικής τέχνης. Ένα ηφαιστειογενές νησί, γνωστό από τα προϊστορικά χρόνια λόγω του οψιδιανού, του πολυτίμου ορυκτού της Εποχής του Λίθου και του Χαλκού. Ένας ελληνικός τόπος με εντυπωσιακή μορφολογία, όπου η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι πλούσια , όπως υποστήριξε η γερμανική εφημερίδα Die Welt. Με άλλα λόγια: Το άγνωστο πρόσωπο ρ των ελληνικών εξαγωγών με πρωταγωνίστρια την ελληνική πέτρα.

Στο κυκλαδίτικο νησί με τα δαντελωτά ακρογιάλια βρίσκεται ένας θησαυρός ο οποίος μπορεί να μη φτάσει ολοταχώς και ακουσίως στο Μουσείο του Λούβρου, αλλά χρόνο με τον χρόνο σκαρφαλώνει στην κορυφή των γερμανικών εισαγωγών , όπως υπογραμμίζει η γερμανική εφημερίδα, η οποία χαρακτηρίζει τη Μήλο «όμορφη και τόπλες, ύψους 2,02 μ.»! Η Ελλάδα είναι στον… πάτο, ωστόσο σε ένα νησί η οικονομία «τρέχει». Στη Μήλο υπάρχουν ειδικά πετρώματα, τα οποία, εκτός των άλλων, είναι σημαντικά και για τη Γερμανία. Στο έδαφος του νησιού «κοιμάται» ένας θησαυρός σχολιάζει το σχετικό άρθρο. Πρόκειται για τον περλίτη, το ηφαιστειακό πέτρωμα με τη μορφή κόκκων, που χρησιμεύει κυρίως σε κατασκευές κατοικιών για την εσωτερική μόνωση των σπιτιών και βρίσκεται στην κορυφή των γερμανικών εισαγωγών. Σύμφωνα με το γερμανικό δημοσίευμα, η Γερμανία εισάγει περισσότερους από 100.000 τόνους κάθε χρόνο, που προέρχονται κυρίως από την Ελλάδα, δηλαδή από τη Μήλο. Στο ίδιο άρθρο αναφέρονται και οι περιοχές όπου βρίσκονται άλλα πολύτιμα πετρώματα, μέταλλα και χημικά στοιχεία από τον μπεντονίτη μέχρι το πυρίτιο και τον τραχίτη , δηλαδή τα στοιχεία που κάνουν την ελληνική οικονομία να τρέχει.

ΠΗΓΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 20/04/2015

ΣΕΡΙΦΟΣ ΟΠΩΣ ΜΗΛΟΣ;

images

Ο Πέτρος Τζεφέρης, διδάκτωρ του ΕΜΠ και συγγραφέας, δημοσιεύει στο protagon.gr ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο σχετικά με την δυνατότητα αξιοποίησης της Σερίφου στον τομέα του μεταλλευτικού τουρισμού, ακολουθώντας και αυτή το πετυχημένο παράδειγμα της Μήλου.

«Κάθε φορά που επισκέπτομαι τη Σέριφο, σκέπτομαι την δυνατότητα μεταλλευτικής περιήγησης.

Κάθε φορά που αντικρίζω τα τρυπημένα βουνά, κυρίως πάνω από τους όρμους του Κουταλά και του Μεγάλου Λιβαδιού, αναρωτιέμαι πώς θα μπορούσε να αναδειχθεί η μεγάλη μεταλλευτική ιστορία της Σερίφου. Η σημαντική μεταλλευτική δραστηριότητα της Σερίφου κατά το παρελθόν, η οποία από το 1870 μέχρι και το 1964 τροφοδότησε με πάνω από 100 εκατ. τόνους σιδηρομεταλλεύματος τα «φουγάρα» της βιομηχανικής επανάστασης στην Ευρώπη.

Κάθε φορά που… σηκώνω όρθια τα σκουριασμένα βαγονέτα εκεί μπροστά την σκάλα του Μ. Λιβαδιού και μπαίνω στην παλιά στοά μεταφοράς που οδηγεί από εκεί στην παρθένα παραλία του Καλογήρου, ονειρεύομαι άλλες εποχές. Κάποτε η στοά αυτή (μήκους πάνω από 1 χλμ) που στέκεται εκεί αχάλαστη -πιθανότατα από τις αρχές του αιώνα- μετέφερε σιδηρομετάλλευμα πάνω σε βαγονέτα προς τη σκάλα του Μ. Λιβαδιού, ακριβώς γιατί το κόστος κατασκευής της ήταν μάλλον μικρότερο από το να φτιάξουν εναλλακτικά δρόμους μεταφοράς του υλικού. Μιλάμε λοιπόν για άλλες εποχές πραγματικά. Όπου ένα θαυμαστό μεταλλευτικό δίκτυο μεταφοράς δούλευε χωρίς μηχανές, με τις ελάχιστες δυνάμεις υποζυγίων και ανθρώπων, συλλέγοντας και στέλνοντας χιλιάδες τόνους στο επίπεδο της θάλασσας, εκεί που έφταναν τα πλοία χωρίς καθόλου ενέργεια μηχανών.

Πράγματι η Σέριφος είχε (και έχει) αξιόλογο υπέδαφος από κοιτάσματα σιδήρου (αιματίτη και μαγνητίτη) που σχηματίστηκαν από μεταμόρφωση επαφής στα όρια μιας γρανιτικής διείσδυσης. Κοιτάσματα χαλκού εντοπίζονται επίσης στο Κούνδουρο και αργυρομολύβδου στη Μούτουλα (χωριό Γαλανή).  Μάλιστα στη θέση Αεράτα, στη νοτιοδυτική Σέριφο κοντά στον Αβεσσαλό, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι γινόταν παραγωγή χαλκού κατά την αρχαιότητα. Ο χώρος είναι γεμάτος από σκουριές εκκαμίνευσης χαλκού και οι προϊστορικές βάσεις των καμινιών είναι λαξευμένες πάνω στον σχιστόλιθο! Αλλωστε κάνει τόσο αέρα εκεί σε καθημερινή βάση που δικαιολογεί τη λειτουργία των καμινιών με φυσικό ελκυσμό, δηλ. κυρίως με τον άνεμο και ενδεχομένως υποβοήθηση με φυσερά!

Υπάρχουν ακόμη κοιτάσματα γρανίτη (γνευσίου) που χρησιμοποιείται στα οδοστρώματα ως αντιολισθηρό υλικό.  Η προσπάθεια για την εκμετάλλευση του γνευσίου ήταν και η τελευταία (μαζί με τις ανεμογεννήτριες!) προσπάθεια ανάπτυξης στο νησί, πέραν της τουριστικής. Προσπάθεια της περασμένης δεκαετίας. Προφανώς αποτυχημένη.

Οπου προλάβει και πάει ο (μαζικός) τουρισμός, δεν χωράει τίποτε άλλο. Θα μπορούσε λοιπόν να αναπτυχθεί ο συνεδριακός τουρισμός, ο εκπαιδευτικός τουρισμός και η μεταλλευτική περιήγηση.

Σήμερα, οι μεταλλευτικές εγκαταστάσεις της Σερίφου είναι ρημαγμένες. Τα κτίρια του Μεγάλου Λιβαδιού (τόσο τα βιομηχανικά όσο και το κτίριο διοίκησης) και του Κουταλά είναι σε κατάσταση κατάρρευσης. Οι σκάλες φόρτωσης που διατηρούνται είναι αυτή του Κουταλά και της ανατολικής πλευράς του Μ. Λιβαδιού ενώ οι υπόλοιπες στα Χάλαρα, στον Αβεσσαλό, το Τσιλιμπάκι κ.λπ. έχουν καταρρεύσει και διατηρούνται μόνο οι πυλώνες τους. Οι εργατικές κατοικίες στη Βαγία έχουν καταπατηθεί και το ιστορικό αρχείο των μεταλλείων έχει λεηλατηθεί. Ένα μικρό γεωλογικό μουσείο στο Μ. Λιβάδι με την προτομή του Κ. Σπέρα απέξω, σχεδόν πάντοτε κλειστό και μη επισκέψιμο (παρά μόνο κατόπιν ειδικής παραγγελίας!), υπάρχει για να θυμίζει μια σοβαρή δραστηριότητα που κάποτε απασχολούσε 5-6 χιλιάδες ανθρώπους στην περιοχή. Και μια λιτή μαρμάρινη πλάκα προς τιμήν των νεκρών μεταλλωρύχων για τα αιματηρά γεγονότα του Αυγούστου 1916, έρχεται να θυμίσει (σε όσους γνωρίζουν) τους γερμανούς Γ(κ)ρώμαν, την πρώτη μεγάλη μεταλλευτική απεργία που απαιτούσε ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, το πρώτο εργατικό …Κιλελέρ που σημάδεψε βαθιά και ανεξίτηλα την ιστορική διαδρομή της μεταλλείας στο νησί.

Εντούτοις, η λήθη δεν ταιριάζει στη μεταλλευτική. Η μεγάλη μεταλλευτική ιστορία της Σερίφου μπορεί και πρέπει να αναδειχθεί. Μαζί με το τεράστιο επιστημονικό ενδιαφέρον που παρουσιάζει το νησί από γεωλογική, κοιτασματολογική και μεταλλουργική άποψη, γεγονός που θα μπορούσε να αποτελέσει πόλο έλξης για τα άτομα που επιδιώκουν την απόκτηση ειδικών γνώσεων ή την επιμόρφωση σε θέματα μεταλλευτικού ενδιαφέροντος. Και τα δύο μπορούν να αξιοποιηθούν μέσα από ένα στοχευμένο τουριστικό πακέτο. Με αφορμή, με μέσο, με… αμπαλάζ,  τα  υπολείμματα των εγκαταστάσεων και των εκμεταλλεύσεων που υπάρχουν διάσπαρτα στο νησί. Που κι αυτά πρέπει να συντηρηθούν. Όσο ακόμη υπάρχουν!

Η Μήλος βρίσκεται σε καλό δρόμο. Γιατί όχι και η Σέριφος;»

 

ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΣΑΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑ ΘΕΡΕΤΡΑ

orihiovoudia

Υπαρκτά παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι μεταλλεία και τουρισμός συνυπάρχουν αρμονικά.

Η περιοχή Levi στην Λαπωνία είναι ένα από τα πιο γνωστά τουριστικά θέρετρα στον κόσμο, ο πιο δημοφιλής προορισμός της Φινλανδίας και παγκόσμιος προορισμός φυσιολατρών. Το Brisbane στο Queensland της Αυστραλίας, ψηφίστηκε ως η πιο φιλόξενη και μοντέρνα πόλη στον κόσμο και θεωρείται ο πιο δημοφιλής τουριστικός προορισμός της χώρας ξεπερνώντας σε τουριστικά έσοδα το Σύδνεϋ. Η περιοχή Boliden στη Σουηδία θεωρείται από τους πιο πράσινους προορισμούς στον κόσμο και το πιο δυνατό παράδειγμα ραγδαίας ανάπτυξης στην Ευρώπη. Η περιοχή Uşak είναι η πιο αναπτυσσόμενη της Τουρκίας. Η Μήλος αποτελεί σημείο αναφοράς στην εγχώρια τουριστική ανάπτυξη, με κατακόρυφη αύξηση κρατήσεων και επισκεψιμότητας. Τι συνδέει αυτές τις περιοχές που πέτυχαν, με τον δικό τους τρόπο η καθεμία, ανάπτυξη σε κάθε επίπεδο; Η σχέση τους με τα Μεταλλεία.

Το παράδειγμα της Φινλανδίας

«Στην Kittilä έχουμε δυο χρυσωρυχεία. Το πρώτο είναι ο τουρισμός». Αυτό δήλωσε πρόσφατα ο Seppo Maula, πρώην Δήμαρχος της πόλης Kittilä σε οικονομικό συνέδριο στην Αθήνα.

Οι αριθμοί τον επιβεβαιώνουν

Σε απόσταση μόλις 20 χλμ. από το μεγαλύτερο μεταλλείο χρυσού στην Ευρώπη και ένα από τα μεγαλύτερα διεθνώς (ετήσια παραγωγή 150.000 ουγκιές), η περιοχή Levi κατάφερε τα τελευταία χρόνια να επιτύχει σημαντική τουριστική άνοδο.

Η μεταλλευτική ανάπτυξη, που μετρά πενήντα χρόνια στην περιοχή, έφερε οικονομική ανάπτυξη, δημογραφική αύξηση, νέους επαγγελματίες, νέες κλίνες στον τουρισμό (από 7.000 την περίοδο ’90, 24.000 σήμερα), 1.300 εργαζό¬μενους και ετήσιο τζίρο 200 εκ. Ευρώ, στα ίδια ακριβώς επίπεδα με τον τζίρο της εξόρυξης χρυσού.

Σήμερα η Kittilä αποτελεί το πιο δυνατό παράδειγμα για το πώς η μεταλλευτική φέρνει τόσο τουριστική όσο και κοινωνική ανάπτυξη. Με ουσιαστική βελτίωση της ποιότητας ζωής και ραγδαία αύξηση του κατά κεφαλήν εισοδήματος, των οικονομικών δεικτών και των δημογραφικών δεδομένων, με τις κατάλληλες φυσικά προϋποθέσεις και υποδομές.

Φινλανδία και Σουηδία παραμένουν οι χώρες με το ευνοϊκότερο επενδυτικό μεταλλευτικό περιβάλλον και αποδεδειγμένη παράλληλη ανάπτυξη.

Στο Aitik στη Β. Σουηδία επιτυγχάνεται η μεγαλύτερη παραγωγή χαλκού στην Ευρώπη με μεγάλη παράλληλη παραγωγή χρυσού και αργύρου (ετήσια παραγωγή 240.000 τόνοι χρυσοφόρου συμπυκνώματος χαλκού-αργύρου). Η περιοχή θεωρείται από τις πιο πράσινες στον κόσμο και αποτελεί μια από τις δημοφιλέστερες στις σκανδιναβικές χώρες.

Στο βόρειο τμήμα της Σουηδίας δεν υπήρχαν υποδομές

Η εξορυκτική βιομηχανία, δημιούργησε υποδομές και συγκοινωνίες, εξασφαλίζοντας την άμεση τουριστική ανάπτυξη. Είναι ενδεικτικό ότι στην περιοχή Kiruna, σε απόσταση μόλις 10 χλμ. από το μεταλλείο, τα πιο δημοφιλή ξενοδοχεία από πάγο διεθνώς προσελκύουν επισκέπτες από όλο τον κόσμο.

Σε επίπεδο δεικτών, η Σουηδία και η Αυστραλία θεωρούνται τα δυο πιο τρανταχτά παραδείγματα ραγδαίας ανάπτυξης, που στηρίζεται αποκλειστικά στην μεταλλευτική-εξορυκτική βιομηχανία.

Η πιο φιλική πόλη στον κόσμο, μια «μεταλλευτική πόλη»

Η Αυστραλία είναι η δεύτερη χώρα σε παραγωγή χρυσού στον κόσμο μετά την Κίνα και μια από τις χώρες με τα περισσότερα μεταλλεία και ορυχεία. Σημείο αναφοράς είναι το Brisbane στο Queensland.

Μια πόλη που κατάφερε να αναδειχθεί στην πιο φιλική και μοντέρνα πόλη του 2013, ενώ κατάφερε να ξεπεράσει σε τζίρο από την τουριστική βιομηχανία τις πιο δημοφιλείς πόλεις της Αυστραλίας.

Στην Τουρκία ο χρυσός έφερε ανάπτυξη

Η περιοχή Uşak της δυτικής Τουρκίας, μια περιφέρεια 342.000 κατοίκων, αποτελεί παράδειγμα ραγδαίας ανάπτυξης του πρωτογενούς τομέα αποκλειστικά και μόνο λόγω του χρυσού.

Μέσα σε τρία χρόνια, 18 χωριά σε απόσταση το πολύ 10 χλμ. από το μεγαλύτερο επιφανειακό μεταλλείο της Τουρκιάς, πέτυχαν ραγδαία ενίσχυση των δεικτών παραγωγικότητας σε μελισσοκομία, πτηνοτροφία, κτηνοτροφία και αγροτική παραγωγή, αύξηση πωλήσεων και άμεση τόνωση ρευστότητας και εσόδων στην περιοχή.

Στην Τουρκία τα πράγματα λειτούργησαν απλά. Άνθρωποι, που παλαιότερα δεν είχαν κίνητρο και εγκατέλειπαν την ύπαιθρο, επέστρεψαν για να δουλέψουν στα Μεταλλεία. Η αγάπη τους για τη γη και το παραδοσιακό παρελθόν τους οδήγησε στο να επενδύσουν μέρος του σταθερού εισοδήματος τους για την βελτίωση εξοπλισμού και καλλιεργειών.

Με την απόλυτη στήριξη και καθοδήγηση της Κυβέρνησης, στράφηκαν σε καλλιέργειες αποδοτικές για την παραγωγή αλλά και για την σίτιση του ανεπτυγμένου ζωικού κεφαλαίου. Γεγονός που έφερε καλύτερη ποιότητα και άρα και μεγαλύτερη ποσότητα σε κρέας και γάλα. Πέραν όλων αυτών, οι ίδιες καλλιέργειες λειτούργησαν καταλυτικά μέσω των νέων ανθοφοριών και για την δραματική ενίσχυση του δυναμικού της μελισσοκομίας.

Με λίγα λόγια, οι αγρότες απέκτησαν πλάνο. Με τα χρήματα από τα μεταλλεία και την στήριξη της Κυβέρνησης και φυσικά με την βοήθεια των έργων υποδομής που κατασκευάστηκαν στην περιοχή, κατάφεραν να το υλοποιήσουν.

Και πέτυχαν το εξής: Να μετατρέψουν τους οικονομικούς δείκτες σε πραγματικούς δείκτες. Αποδεικνύοντας ότι ο χρυσός δεν είναι «μονοκαλλιέργεια».

Στην Ελλάδα η Μήλος δείχνει το δρόμο…

…με ένα δυναμικό μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης που προϋποθέτει τη συνύπαρξη τουρισμού και μεταλλευτικής. Στη Μήλο η παράλληλη ανάπτυξη βιομηχανίας και τουρισμού βοήθησε το νησί να αντισταθεί στην την κρίση, λόγω της μοναδικότητάς του και της ξεχωριστής του φυσιογνωμίας που το ανέδειξαν σε διεθνές brand name.

Μια αλλαγή που δεν προέκυψε τυχαία. Διασφαλίστηκε μέσα από μια συντονισμένη προσπάθεια για ανάδειξη του μεταλλευτικού και γεωφυσικού πλούτου της Μήλου, της μεταλλευτικής της ιστορίας και της κουλτούρας της. Μια προσπάθεια που στηρίχθηκε δυναμικά από τα Υπουργεία Τουριστικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος, τους τοπικούς φορείς αλλά και τους ίδιους τους επαγγελματίες του νησιού, που κατάλαβαν ότι η ταυτότητα του είναι και το μυστικό για την ανάπτυξή του.

Σε 2.500 σημεία του κόσμου υπάρχουν Μεταλλεία εδώ και αιώνες. Είναι περιοχές που κατάφεραν να επιβιώσουν ιστορικά, να αντισταθούν σε περιόδους κρίσης, να αποκτήσουν πρώτες πολιτισμό, αυτονομία, και ανάπτυξη. Είναι περιοχές όπου η μεταλλευτική ανάπτυξη, έδωσε φως, νερό, υγεία, σπίτια, σχολεία, δρόμους και ποιότητα ζωής σε εκατομμύρια ανθρώπων.

Η Jamila Abassi, ανθρωπολόγος που δούλεψε σε περισσότερα από 15 μεταλλεία στον κόσμο από τις Φιλιππίνες, μέχρι την Λατινική Αμερική και την Αφρική, μας έλεγε πρόσφατα ότι δίπλα στα μεταλλεία είδε τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους. Γιατί είναι άνθρωποι αυτόχθονες, που μπορούν να καθορίζουν το μέλλον και την τύχη τους. Από τα παιδιά στην Ασία που έχουν νερό, μέχρι τα παιδιά στην Φινλανδία που έχουν δικά τους όνειρα.

Τελικά, αυτό που συνδέει όλες τις παραπάνω περιοχές και όλα τα παραπάνω παραδείγματα είναι η πρόοδος και η ευημερία που βασίστηκαν σε ένα διαφορετικό μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης. Είναι αυτό που μπορεί να αντισταθεί στην οικονομική αστάθεια, να φέρει δουλειές, οικονομική ευημερία, υποδομές και κατά συνέπεια τουρισμό και παράλληλη ανάπτυξη. Είναι αυτό που κατ’ επέκταση εξασφαλίζει σε μια κοινωνία την ποιότητα ζωής, την προστασία του περιβάλλοντος και την κοινωνική σταθερότητα.

[ΠΗΓΗ: Μεταλλευτικά Νέα, Μάιος-Ιούνιος 2014, άρθρο της Αγγελικής Ρήγα]

Η ΜΗΛΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΔΡΟΜΟ

Thioryxia-Slope

Στην Άτυπη Σύνοδο των Ευρωπαίων Υπουργών Περιβάλλοντος που πραγματοποιήθηκε στο Ζάππειο στις 14/5/2014, η Μήλος ήταν παρούσα με δύο αφίσες που παρουσίαζαν την περιβαλλοντική και πολιτιστική δραστηριότητα των Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων-μελών του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (Σ.Μ.Ε.). στο νησί. Την επομένη της συνόδου, μεγάλη αντιπροσωπεία Ακολούθων Περιβάλλοντος και Εκπροσώπων Μονίμων Αντιπροσωπειών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αναχώρησαν για διήμερη επίσκεψη στη Μήλο. Οι επισκέπτες έφτασαν στο νησί την Πέμπτη 15 Μαΐου και το ίδιο βράδυ ο Δήμαρχος Μήλου κ. Γ. Δαμουλάκης παρέθεσε δείπνο προς τιμήν τους. Στις 16/5 φιλοξενήθηκαν στο Συνεδριακό Κέντρο Μήλου «Γεώργιος Ηλιόπουλος» όπου, μετά το καλωσόρισμα του Δημάρχου Μήλου, παρακολούθησαν εισηγήσεις για το μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας της Μήλου, που βασίζεται ισόρροπα στη μεταλλεία και στον τουρισμό και έχει αναδείξει το νησί σε πρότυπο βιώσιμης ανάπτυξης στον Ελλαδικό χώρο. Παρουσιάσεις έγιναν από την κα Ρεβέκκα Μπατμάνογλου, Διευθύντρια Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού του ΥΠ.Ε.Κ.Α., τον κο Αθανάσιο Κεφάλα, Αντιπρόεδρο του Σ.Μ.Ε. και Γενικό Διευθυντή Νότιας Ευρώπης της S&B Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε. (S&B), και τον κο Σπύρο Τζίντζο, Διευθυντή Λειτουργιών Μήλου της S&B. Στη συνέχεια, οι φιλοξενούμενοι, ακολουθώντας τη διαδρομή «Αγγεριά» του MiloterraneanGeoExperience (www.miloterranean.gr ) επισκέφτηκαν  ενεργά και αποκατεστημένα ορυχεία, ξεναγήθηκαν στις μεθόδους εξόρυξης και αποκατάστασης που εφαρμόζει η S&B, για τις οποίες διακρίνεται διεθνώς, και επισκέφτηκαν το φυτώριο ντόπιων και ενδημικών φυτών της εταιρείας για χρήση στις αποκαταστάσεις. Το απόγευμα επισκέφθηκαν το το Μεταλλευτικό Μουσείο Μήλου (ΜΜΜ)  και το Σάββατο το Αρχαιολογικό Μουσείο, τις Κατακόμβες και την αρχαία Μήλο γνωρίζοντας μία ακόμη πτυχή της ιστορίας του τόπου.  Επιστρέφοντας στις Βρυξέλλες, οι επισκέπτες δήλωσαν κατενθουσιασμένοι από το νησί, τους ανθρώπους, τη φιλοξενία και τις γνώσεις που αποκόμισαν κατά τη διάρκεια της παραμονής τους. Ιδιαίτερα θετικά σχόλια απέσπασε το ΜΜΜ για τα ντοκιμαντέρ με τις αφηγήσεις παλιών μεταλλωρύχων. Τόνισαν επίσης ότι τους εντυπωσίασε το μοναδικό παράδειγμα βιώσιμης ανάπτυξης σε τοπική κλίμακα της Μήλου,  όπου βιομηχανία και τουρισμός συνυπάρχουν αρμονικά.

Χρειάζεται κάποιο σχόλιο στα παραπάνω; Κατά δικές μας πληροφορίες στη Μήλο πουλάνε μπλουζάκια που γράφουν «I love Milos» και όχι «SOS Milos»… Για να πάρετε μια ιδέα, επισκεφθείτε το http://www.miloterranean.gr/el/ . Με την ιστορία των μεταλλείων Χαλκιδικής σε συνδυασμό με τις αρχαιότητες της περιοχής, ένα μεταλλευτικό μουσείο στο δήμο Αριστοτέλη δεν θα είχε αντάξιό του σε όλη την Ευρώπη. Αλλά εμείς ασχολούμαστε με το να παίζουμε Ρωμαίους-Γαλάτες… Αντάξιοι της τύχης μας είμαστε…

[ΠΗΓΗ: MilosLife.gr]

 

ΧΡΥΣΟΣ ΑΠΟ ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΑ ΗΦΑΙΣΤΕΙΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

o-EFFECT-SEA-LEVELS-VOLCANOES-facebook

Μεγάλες ποσότητες χρυσού, αργύρου και χαλκού, αλλά και δηλητήρια όπως αρσενικό, αντιμόνιο, θάλλιο και ψευδάργυρο, εκλύουν τα ηφαίστεια του Αιγαίου, τα οποία αντιμετωπίζονται πλέον ως παγκόσμιος γεωλογικός θησαυρός από επιστήμονες του εξωτερικού, οι οποίοι συρρέουν κατά δεκάδες για να τα ερευνήσουν. Οι τελευταίες ανακαλύψεις μάλιστα, για τα χημικά στοιχεία που παράγονται από το υποθαλάσσιο ηφαιστειακό τόξο της ελληνικής θάλασσας ενδέχεται να αποτελέσουν τομή για την παγκόσμια επιστημονική έρευνα, καθώς θεωρείται ότι συνέβαλαν στη διαμόρφωση της θαλάσσιας ζωής στη Μεσόγειο. Ακόμη, η ύπαρξη πολύτιμων μετάλλων αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο εξόρυξής τους στο απώτερο μέλλον. Τα τελευταία χρόνια το ηφαιστειακό τόξο του Αιγαίου αποτελεί παγκόσμιο επιστημονικό εργοτάξιο. Οι τελευταίες έρευνες δείχνουν ότι τα υποθαλάσσια ηφαίστεια εκλύουν διάφορες χημικές ουσίες σε ποσότητες που δεν εντοπίζονται σε κανένα άλλο υποθαλάσσιο ηφαίστειο στον κόσμο. Μέλημα της επιστημονικής κοινότητας πλέον είναι να διαγνώσει τον τρόπο με τον οποίο αυτές οι ουσίες έχουν αλληλεπιδράσει με το θαλάσσιο περιβάλλον, αναφέρει ο επίκουρος καθηγητής Ορυκτολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Αθανάσιος Γκοντελίτσας μέλος της ομάδας που πρόσφατα εντόπισε ακόμα και χρυσάφι στο ηφαίστειο Κολούμπο, που βρίσκεται βορειοανατολικά της Σαντορίνης. Οι ποσότητες χρυσού που εκλύονται από τον κρατήρα του Κολούμπο είναι πρωτοφανείς. Αντίστοιχο ενδιαφέρον, όμως, παρουσιάζουν και άλλα στοιχεία που εκλύονται σε αφθονία, όπως το αρσενικό, το οποίο εκλύεται σχεδόν σε όλο το ηφαιστειακό τόξο του Αιγαίου , προσθέτει ο καθηγητής προσθέτοντας πως στοιχεία που θεωρούνται τοξικά για το περιβάλλον φαίνεται πως έχουν γεννήσει βακτήρια, τα οποία έχουν αποτελέσει τη βάση της υποθαλάσσιας ζωής στην περιοχή μας. Το Αιγαίο και η ανατολική Μεσόγειος είναι ολιγοτροφικές θαλάσσιες περιοχές κανονικά θα έπρεπε να έχουν πολύ λιγότερη ζωή. Τα υποθαλάσσια ηφαίστεια θεωρούνται πλέον η βασική πηγή των χημικών ενώσεων και του σχηματισμού βακτηρίων, που αποτέλεσαν τη βάση της θαλάσσιας ζωής , λέει ο Αθ. Γκοντελίτσας. Χαρτογράφηση Τα υποθαλάσσια ηφαίστεια του Αιγαίου βρίσκονται εδώ και δεκαετίες στο διεθνές επιστημονικό επίκεντρο. Ειδικά τα τελευταία χρόνια, οι περιοχές των Μεθάνων, της Μήλου, της Σαντορίνης και της Νισύρου δέχονται διαρκώς αποστολές από ινστιτούτα, όπως τα πανεπιστήμια του Κέμπριτζ της Ουψάλας του Σάλτσμπουργκ και της Βρέμης από την Ευρώπη, αλλά και του Ρόουντ Αϊλαντ, του Περντιού και του Κάνεγκι από τις Η ΠΑ. Πολύ πρόσφατα, μάλιστα, τον Απρίλιο του 2013, το αμερικανικό πανεπιστήμιο της Ιντιάνα συμπέρανε ότι οι υποθαλάσσιοι ηφαιστειακοί σχηματισμοί στα Μέθανα συνέβαλαν στη δημιουργία του νησιού της Αίγινας.

Βορειοανατολικά της Σαντορίνης, ανατολικά της Νέας Καμμένης, στα 40 μέτρα βάθος βρίσκεται το Κολούμπο, ένα ηφαίστειο που ο κρατήρας του έχει διάμετρο μεγαλύτερη του 1,5 χλμ. και βάθος περίπου 500 μ. Στον πυθμένα του κολοσσιαίου κρατήρα σημειώνονται εξαιρετικά σπάνια φαινόμενα, όπως η έκλυση χρυσού και αργύρου, αλλά και βαρέων μετάλλων όπως το αντιμόνιο και ο ψευδάργυρος. Παράλληλα, εκλύονται φυσαλίδες θερμοκρασίας 220 βαθμών Κελσίου, οι οποίες περιέχουν κατά 99% διοξείδιο του άνθρακα. Σε κοντινή απόσταση από τον κρατήρα υπάρχουν ακόμα 20 υποθαλάσσια ηφαίστεια.

[ΠΗΓΗ: Real News, 22-09-2013]

ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΗΛΟ!

theiafa

Νέα εταιρεία εξόρυξης χρυσού εμφανίζεται στο προσκήνιο, αυτή τη φορά στη νησιωτική Ελλάδα. Στις αρχές της περασμένης εβδομάδας εισήχθη μετ’ εμποδίων στο δημοτικό συμβούλιο της Μήλου, χωρίς καν να συζητηθεί, η πρόταση της εταιρείας Ortac Resources με έδρα το Λονδίνο για τη δημιουργία κοινοπραξίας με τον δήμο που θα αναλάβει τη διενέργεια μεταλλευτικών ερευνών για χρυσό σε δημόσια έκταση στο δυτικό τμήμα του νησιού. Πάντως, στο πρόσφατο δημοτικό συμβούλιο εκφράστηκε από όλες τις παρατάξεις η άποψη ότι το νησί δεν χωράει βιομηχανία χρυσού. Ο δήμαρχος της Μήλου, κ. Γεράσιμος Δαμουλάκης, επιβεβαιώνει τις επαφές με τους επενδυτές και σημειώνει ότι ο ίδιος εισηγείται τα θέματα του συμβουλίου, αλλά τις αποφάσεις τις παίρνει το δημοτικό συμβούλιο. Η Μήλος είχε βρεθεί και στο παρελθόν στο προσκήνιο για κοιτάσματα χρυσού, αλλά λόγω σοβαρών αντιδράσεων που έφτασαν ως την Ευρωβουλή ο τότε ενδιαφερόμενος επενδυτής κ. Οδυσσέας Κυριακόπουλος και οι Αμερικανοί και Καναδοί συνεταίροι του αναγκάστηκαν να υπαναχωρήσουν. Στο νησί εμφανίστηκε ξανά το τελευταίο διάστημα η άγνωστη Ortac, μια μικρή εταιρεία εκμετάλλευσης φυσικών πόρων, εισηγμένη στο AIM του Λονδίνου με περιορισμένη δραστηριότητα στη Σλοβακία. Ο κ. Βασίλειος Καρελλάς, που εμφανίζεται ως γενικός διευθυντής της εταιρείας και επικεφαλής των επαφών με την τοπική κοινωνία, είναι και κάτοχος του 1,5% των μετοχών της.

Τέλος για όσους κακοπροαίρετους διευκρίνιζουμε ότι  η φωτό που δημοσιεύουμε είναι από τα εγκαταλελειμένα ορυχεία της “Θειάφας” στη Μήλο.

[ΠΗΓΗ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ , ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ 23-06-2013]