Tag Archives: Θρακη

274 ΤΟΝΟΙ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΚΑΙ 77 ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ!

Σε σημερινό άρθρο της «Δημοκρατίας», αναφέρονται στοιχεία και  δηλώσεις του προέδρου του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ, καθηγητή Μιχάλη Βαβελίδη στην χθεσινή ημερίδα “Αναζήτηση και εκμετάλλευση ορυκτών πρώτων υλών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα”, από το Τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ και το Aristotle University of Thessaloniki Student Chapter της Society of Economic Geologists.

Πολλά δισεκατομμύρια ευ ώ βρίσκονται, προς το παρόν κρυμμένα, στη βορειοανατολική Χαλκιδική. Περίπου 274 τόνοι χρυσού υπάρχουν μετά βεβαιόητος στην περιοχή. Όμως ο χρυσός δεν είναι το μοναδικό μέταλλο, αφού υπάρχουν επίσης 2.100 τόνοι αργύρου, 1.000.000 τόνοι χαλκού και 1.600.000 τόνοι μολύβδου και ψευδαργύρου. Με δυο λόγια, στη Χαλκιδική βρίσκεται σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα, με σημαντικά αποθέματα χρυσού και άλλων μεταλλευμάτων, σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Όπως σημειώνει ο καθηγητής Μιχάλης Βαβελίδης, ο οποίος δίνει τα στοιχεία για τα αποθέματα των μεταλλευμάτων, η εξόρυξη δεν είναι μια απλή διαδικασία, αλλά πολύπλοκη, πολυδάπανη και χρονοβόρα. Με βάση διεθνή στοιχεία, μέχρι να αρχίσουν να βγαίνουν τα μεταλλεύματα και να έρχονται τα κέρδη απαιτείται επένδυση της τάξης των 400.000.000 δολαρίων σημειώνει. Χρυσός και άλλα μεταλλεύματα, σύμφωνα με τα στοιχεία του κ. Βαβελίδη, υπάρχουν όμως και στη Θράκη, σε δύο περιοχές, στη Ροδόπη και στον Έβρο. Στις Σάπες, στη Ροδόπη, υπάρχουν 23 τόνοι χρυσού και 13 τόνοι αργύρου. Στο Πέραμα Αλεξανδρούπολης υπάρχουν 54 τόνοι χρυσού και 96 αργύρου. Στις δύο αυτές περιοχές υπάρχει και μεγάλη ποσότητα χαλκού επισημαίνει και υπογραμμίζει ότι οι εξορύξεις πρέπει να γίνονται ορθολογικά και με τήρηση της νομοθεσίας και των περιβαλλοντικών όρων, όπως γίνεται στις ευρωπαϊκές χώρες. «Δεν ανησυχώ για την εκμετάλλευση των μεταλλευμάτων η οποία γίνεται ελεγχόμενα» λέει χαρακτηριστικά.

«Η εκμετάλλευση χρυσού στον ελλαδικό χώρο, ιδιαίτερα στη Μακεδονία και τη Θράκη, γίνεται από την αρχαιότητα, από την 3η 4η χιλιετία π.Χ.» αναφέρει ο καθηγητής. «Ο Φίλιππος Β’ ο Μακεδών στήριξε το βασίλειο του στην εκμετάλλευση χρυσού και αργύρου, σύμφωνα με όσα αναφέρουν ιστορικοί όπως ο Ηρόδοτος, ο Θουκυδίδης, ο Στράβωνας. Ο βασιλιάς Φίλιππος Β’ εκμεταλλεύτηκε τον χρυσό από τα μεταλλεία της εποχής, με σκοπό να έχει προσόδους 1.000 ταλάντων ετησίως. Έκοψε χρυσά νομίσματα, τους γνωστούς φιλιππικούς».

 

Έντυπο: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ | Σελίδα: 17 | Δημοσίευση: 26/04/2017 | Αποδελτίωση: 26/04/2017

ΣΤΗΝ ΡΟΔΟΠΗ ΜΙΛΑΝΕ ΓΙΑ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟ

MADEm

Με τον τίτλο «Μεταλλευτικός τουρισμός: Μία άγνωστη σε πολλούς μορφή τουρισμού που τελευταία ανθίζει και στην Ελλάδα», δημοσιεύεται ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο στο blog rodopinews.gr . Απόδειξη του ότι κάποιοι άνθρωποι σκέφτονται και βλέπουν και πέρα από τη μύτη τους. Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα είναι και η ανακοίνωση του blog, η οποία ακολουθεί το άρθρο: Το RodopiNews.gr έχει επισκεφθεί χώρους εξόρυξης στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και σύντομα θα παρουσιάσει εικόνες και ντοκουμέντα που αξίζει να συζητηθούν σε ένα ολοκληρωμένο ντοκιμαντέρ στο οποίο είναι ελεύθεροι να συμμετέχουν οι πάντες, είτε συμφωνούν, είτε διαφωνούν με τις δραστηριότητες εξόρυξης. Για εκδήλωση ενδιαφέροντος μπορούν όλοι να χρησιμοποιήσουν την σχετική φόρμα επικοινωνίας.

Άντε, γιατί πήξαμε στα ντοκιμαντέρ του Κρίτωνα και των antigold… Καιρός να δείξει κάποιος τα πράγματα όπως έχουν, μακριά από κινδυνολογίες και αντιμεταλλευτική προπαγάνδα. Καλή επιτυχία στο εγχείρημα.

«Η επέμβαση του ανθρώπου στο φυσικό περιβάλλον αλλά και τα μικρά και μεγάλα θαύματα της επιστήμης της μηχανικής πάντα γοήτευαν και γοητεύουν κάθε φιλομαθή άνθρωπο που θα ήθελε να τα δει και να τα μελετήσει από κοντά. Αρχαία μνημεία αλλά και σύγχρονες κατασκευές όπως ένας ουρανοξύστης ελκύουν δικαιολογημένα το ενδιαφέρον των επισκεπτών μίας περιοχής και αποτελούν πόλο έλξης τουριστικής δραστηριότητας.

Μία γνωστή και προσοδοφόρα σε όλο τον κόσμο αλλά λιγότερη γνωστή στην χώρα μας μορφή τουρισμού είναι η ξενάγηση σε χώρους όπου κατά το παρελθόν ή και σήμερα έχουν υπάρξει ή και αναπτύσσονται ακόμη μεταλλευτικές δραστηριότητες, γνωστή και ως “μεταλλευτικός τουρισμός”. Ένα παλαιό ή μεταλλευτικές δραστηριότητες, ως μία σημαντικού μεγέθους επέμβαση του ανθρώπου στο Περιβάλλον, είναι λογικό να δημιουργεί ενδιαφέρον σε πολλούς που θα ήθελαν να παρατηρήσουν από κοντά τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος αποκτά πρόσβαση και επεξεργάζεται τον ορυκτό πλούτο. Έτσι σε όλα τις περιοχές του κόσμου είναι πολύ συνηθισμένο, μικροί και μεγάλοι να επισκέπτονται μεταλλεία χρυσού, χαλκού και άλλων ορυκτών, να ξεναγούνται και να μαθαίνουν από τους ειδικούς μεταλλειολόγους όλες τις λεπτομέρειες για την εξόρυξη, την επεξεργασία αλλά και την χρήση διαφόρων μετάλλων στην καθημερινή μας ζωή αλλά και να βλέπουν με τα ίδια τους τα μάτια την συνύπαρξη μεταλλείων, φυσικής ομορφιάς, αγροτικής δραστηριότητας και τουρισμού στην ίδια τοποθεσία.

Στην χώρα μας δραστηριότητες μεταλλευτικού τουρισμού υπάρχουν σε πολλές περιοχές αφού το ενδιαφέρον, κυρίως ξένων τουριστών για ανάλογες δραστηριότητες είναι αρκετά μεγάλο ενώ ακόμη και κρουαζιέρες της Ελλάδος και άλλων χωρών συμπεριλαμβάνουν στο πρόγραμμά τους εκτός από επισκέψεις σε πασίγνωστα νησιά και λιμάνια, στάσεις και σε περιοχές γνωστές για τα μεταλλεία τους. Τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερο ενδιαφέρον για επισκέπτες και τουρίστες παρουσιάζουν τα μεταλλεία της Χαλκιδικής, που βρίσκονται σε μία περιοχή που συνδυάζει αρμονικά τις μεταλλευτικές δραστηριότητες, την πυκνή δασώδη βλάστηση, τις δραστηριότητες πρωτογενούς τομέα αλλά και έναν συνεχώς αναπτυσσόμενο θαλάσσιο τουρισμό.

Στις περιοχές των εκεί μεταλλείων, σε αντίθεση με την υπόλοιπη γνωστή σε όλους μας από τους καλοκαιρινούς μήνες Χαλκιδική, ακριβώς χάρη στις επί αιώνες δραστηριότητες εξόρυξης, τα δάση και οι παραλίες έχουν παραμείνει ανέγγιχτα από την καταστροφική τσιμεντοποίηση και την επέλαση των χιλιάδων αυθαιρέτων με αποτέλεσμα ο επισκέπτης να απολαμβάνει ένα φυσικό τοπίο απείρου κάλλους που σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνεται με περιοχές γεμάτες με άναρχη δόμηση  στην Κασσάνδρα και στην Σιθωνία. Και αυτό γιατί ακριβώς οι περιοχές αυτές ανήκουν στις μεταλλευτικές εταιρείες οι οποίες επιβάλλουν αυστηρές περιβαλλοντικές πολιτικές και επιτηρούν τον χώρο. Η δε κατάσταση του Περιβάλλοντος είναι άριστη και αυτό αποδεικνύεται σε καθημερινή βάση από ειδικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς που έχουν εγκατασταθεί εκεί ακριβώς λόγω των μεταλλείων ενώ δραστηριότητες όπως αγροτικές και κτηνοτροφικές συνυπάρχουν αρμονικά χωρίς κανένα πρόβλημα.

Η οικονομική δραστηριότητα της γύρω περιοχής αποτελεί πρότυπο για όλη την Ελλάδα αφού χάρη στα μεταλλεία δημιουργούνται συνεχώς νέες επιχειρήσεις και νέες θέσεις εργασίας, οι νέοι μένουν στα χωριά τους χωρίς να μεταναστεύσουν και οι περιοχές αυτές, σε αντίθεση με άλλα χωριά ανά την Ελλάδα, είναι γεμάτες ζωή και δραστηριότητες. Οι εταιρείες που εκμεταλλεύονται τα κοιτάσματα δαπανούν τεράστια ποσά σε τακτική βάση για δημιουργία υποδομών που το κράτος και η τ αυστηρές περιβαλλοντικές πολιτικές  δεν είναι σε θέση να χρηματοδοτήσουν όπως έργα υποδομής, δρόμους, πεζοδρόμια, πλατείες, κτίρια, γήπεδα, ύδρευση, αποχέτευση και άλλα με αποτέλεσμα η κατάσταση των οικισμών να είναι η καλύτερη δυνατή και το αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι η μεταλλευτική περιοχή, σε αντίθεση με άλλες περιοχές της Χαλκιδικής, να παρουσιάζει τουριστική δραστηριότητα για 12 μήνες τον χρόνο ενώ οι ανάλογες επιχειρήσεις όπως ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια και καταστήματα εστίασης είναι συνεχώς γεμάτες!

Από την περιοχή της Θράκης, εκατοντάδες πολίτες τους τελευταίους μήνες έχουν επισκεφθεί την περιοχή των μεταλλείων Χαλκιδικής και έχουν τύχει της ξενάγησης και της φιλοξενίας των υπευθύνων της εταιρείας, μένοντας με τις καλύτερες των εντυπώσεων. Οι επισκέπτες των μεταλλείων ξεναγήθηκαν σε όλους τους χώρους των εργοστασίων και είδαν και φωτογράφησαν τις εγκαταστάσεις και τον τρόπο λειτουργίας των πανάκριβων αυτών επενδύσεων. Κοινή απορία όλων δε, ήταν ο λόγος των αντιδράσεων από μικρή ευτυχώς μερίδα πληθυσμού που συνεπικουρούμενη από πολιτικές δυνάμεις αντιδρά αδικαιολόγητα σε τέτοιου είδους δραστηριότητες δημιουργώντας αρνητικά επεισόδια που όλοι παρακολουθούμε στην τηλεόραση. Ουδέν κακό αμιγές καλού όμως αφού αυτές οι καταστάσεις ήταν που δημιούργησαν ένα κλίμα πανελλαδικού ενδιαφέροντος για την ανάδειξη της αληθινής εικόνας της περιοχής. Άλλωστε και η αρνητική διαφήμιση πολλές φορές φέρνει θετικά αποτελέσματα.»

 

 

ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΩΝ ΣΑΠΠΩΝ ΡΟΔΟΠΗΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

safe_image

Ως γνωστών η προγραμματισμένη επίσκεψη των κατοίκων Σαππών Ροδόπης στις Σκουριές ματαιώθηκε μετά από καταγγελία για παράνομη κίνηση των λεωφορείων που τους μετέφεραν(!). Ευτυχώς πρόλαβαν να δουν το μεγαλύτερο μέρος του μεταλλευτικού επενδυτικού σχεδίου που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη στη ΒΑ Χαλκιδική στην Ολυμπιάδα και το Μάντεμ Λάκκο.

Είδαν και κατάλαβαν πως πολλά από αυτά που διαδίδονται στη Θράκη περί μεταλλείων είναι παραμύθια και αντιμεταλλευτική προπαγάνδα. Με τα ίδια τους τα μάτια είδαν το υπέροχο φυσικό τοπίο της ΒΑ Χαλκιδικής να συνυπάρχει αρμονικά το με μια πανάρχαια παραγωγική δραστηριότητα, την μεταλλευτική. Είδαν εγκαταστάσεις πλήρως εκσυγχρονισμένες και επικαιροποιημένες με τις τρέχουσες τεχνολογικές εξελίξεις.

Αναρωτήθηκαν γιατί ο αναπτυξιακός πυρετός που έχει καταλάβει τα μεταλλευτικά χωριά της ΒΑ Χαλκιδικής δεν μπορεί να έρθει και στη Θράκη και ιδιαίτερα στη Ροδόπη, όπου η ανεργία και ο ξενιτεμός θερίζουν, ενώ εδώ τείνουν να εξαλειφθούν.

Η επένδυση στις Σάπες είναι «παγωμένη» κοντά 20 χρόνια(!). Μήπως ήρθε η ώρα να φυσήξει κι εκεί ο άνεμος της ανάπτυξης και της δημιουργίας που ευθύνεται σε μεγάλο ποσοστό για την ευημερία που απολαμβάνουν οι πολίτες του Δήμου Αριστοτέλη;

Δείτε και ένα σχετικό βίντεο από την επίσκεψη των κατοίκων των Σαπών στις εγκαταστάσεις Ολυμπιάδας και το Μαντέμ Λάκκου, εδώ

 

Η ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ

4CF99193677ACCA7607D0CFC1A5E9EBC

Αναδημοσιεύουμε άρθρο του Πέτρου Τζαφέρη της Κυριακής 30 Μαρτίου , από το  http://www.oryktosploutos.net/ . Αναφέρεται στο υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο το οποίο εμποδίζει την ταχεία υλοποίηση των επενδύσεων και έχει τίτλο «Το θεσμικό πλαίσιο πρέπει να διδάσκεται!». Εστιάζει εκτός των άλλων και στην ελλιπή διδασκαλία θεμάτων θεσμικού πλαισίου στις Πανεπιστημιακές σχολές της χώρας και το τι πρέπει να γίνει.

«Είναι πολύ συχνό φαινόμενο στον τόπο μας μια προτεινόμενη επένδυση  με τεκμηριωμένο επιστημονικό πεδίο, με τεχνολογίες έρευνας και εκμετάλλευσης καλά εδραιωμένες, να μην προχωράει. Και αυτό να οφείλεται στην εμπλοκή που σχετίζεται με το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο και την διαχείρισή του από την εκάστοτε πολιτεία.

Αν εξετάσει κανείς επιμέρους παραδείγματα θα δει ότι τα περισσότερα ζητήματα είναι τέτοιου είδους. Σπανιότερα παρουσιάζεται ένα ζήτημα που απαιτεί την επιστημονική συνδρομή για να προχωρήσει, ακριβώς επειδή υφίσταται κάποιο δυσαναπλήρωτο κενό ως προς την μέθοδο που εφαρμόζεται είτε για την κατεξοχήν παραγωγή είτε για τα περιβαλλοντικά ζητήματα που αναφύονται.

Παραδείγματα: Το πρόβλημα με  την αξιοποίηση του ζεολίθου στη Θράκη αφορά το αν το κοίτασμα θα παραχωρηθεί με απευθείας μίσθωση ή αν θα γίνει πλειοδοτική δημοπρασία, συνεπώς αφορά το θεσμικό πλαίσιο και μόνον. Το μεγάλο λιγνιτικό κοίτασμα της Βεύης (πάνω από πάνω από 90 εκατ. τον. λιγνίτη ) και οι μεγάλες καθυστερήσεις αφορούν το πώς ακριβώς θα εφαρμοστεί η διαδικασία εκμίσθωσης που επελέγη δηλ. με απευθείας σύμβαση (και κύρωση από τη βουλή), σύμφωνα με το άρθρο 144 παρ. 3 του Μ.Κ. Το όλο πλαίσιο της περιβαλλοντικής αδειοδότησης δεν σκοντάφτει στην επιλογή της τεχνολογικής μεθόδου που θα γίνει η περιβαλλοντική αποκατάσταση, αλλά στο θεσμικό κομμάτι, η εφαρμογή του οποίου υπερβαίνει –σε κάθε περίπτωση- τους θεσμικούς χρόνους. Και ακόμη εν συνεχεία στην μη ύπαρξη οριζόντιας εφαρμοστέας διαδικασίας (όχι μεθόδου) αποκατάστασης σε περίπτωση κατάπτωσης των εγγυήσεων. Το ίδιο συμβαίνει και με τη διαχείριση των αποβλήτων τόσο των εξορυκτικών (από τα μπάζα των λατομείων μαρμάρων μέχρι τη σκουριά της Λάρκο) όσο και των ΑΕΚΚ, όπου πάλι το θεσμικό κομμάτι πονάει, ειδικά εκείνο που αφορά την ελληνική πραγματικότητα.

Η δέσμευση εντός εκτάσεων Natura 2000 βεβαίων και πιθανών αποθεμάτων ορυκτού πλούτου εκτιμάται ότι υπερβαίνει το 40-45% του συνολικού δυναμικού ορυκτών πόρων που διαθέτει η Χώρα. Αυτό σημαίνει ότι αν δεν θέλουμε να αναστείλουμε πλήρως την εξορυκτική δραστηριότητα και την εκμετάλλευση του ορυκτού μας πλούτου στους χώρους αυτούς, πρέπει να βρούμε έναν τρόπο συνύπαρξης. Ο τρόπος αυτός αφορά το θεσμικό πλαίσιο κυρίως και πολύ λιγότερο τις εφαρμοστέες τεχνολογίες. Ακόμη και το θέμα του χρυσού που εμπλέκει ΒΑΤ’s και περισσότερες τεχνικές απαιτήσεις κυρίως για την μεταλλουργική κατεργασία και την διαχείριση των αποβλήτων, είναι τελικά θέμα του πως και σε ποιο βαθμό θα εφαρμοστούν οι (ενσωματωμένες) κοινοτικές οδηγίες και τα BREF’s. Αν εξετάσει κανείς ένα προς ένα τα ζητήματα, θα δει ότι πίσω από όλα τα θέματα βρίσκεται το θεσμικό πλαίσιο και οι ορθές πρακτικές της διοίκησης που θα πρέπει να εγγυούνται την νομιμότητα και την υγιή επιχειρηματικότητα.

Οι συνάδελφοι στον πανεπιστημιακό χώρο σχολιάζουν σχεδόν μονοσήμαντα: είναι αρμοδιότητα της πολιτείας ή απλά φταίει η πολιτεία, η οποία έχει την ευθύνη να δημιουργήσει το πλαίσιο ώστε εκεί που η επιστήμη και τεχνολογία πηγαίνει, να μπορεί να πάει…

Ουδείς αμφιβάλλει ότι είναι σωστό αυτό. Θα μπορούσα μάλιστα να προσθέσω εδώ, ότι η διοίκηση θα πρέπει να στηρίζεται σε ευπρόσωπες δομές και υπηρεσίες που να χαρακτηρίζονται από α) επάρκεια προσωπικού και υλικοτεχνικής υποδομής β) προσωπικό με διεπιστημονικό χαρακτήρα ώστε να ανταπεξέρχεται τόσο από τεχνική όσο και από νομική άποψη και γ) αξιοπιστία, η οποία δεν είναι αποτέλεσμα καλών προθέσεων άλλα κερδίζεται καθημερινά με συνέπεια και αποτελεσματικότητα διαχρονικού χαρακτήρα. Και ακόμη εκτός των ανωτέρω πρέπει η διοίκηση να έχει όραμα, στρατηγικούς στόχους και σαφή προσανατολισμό αλλά και αρμοδιότητες που όλα θα πρέπει να συντείνουν στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος.

Είναι γνωστό ότι τα παραπάνω χαρακτηριστικά είναι σε ανεπάρκεια σε όλη την ελληνική διοίκηση. Εξάλλου όλοι οι εμπλεκόμενοι εταίροι θα πρέπει να συνδράμουν. Και για να συνδράμουν πρέπει να μπορούν, δηλ. να γνωρίζουν το πλαίσιο, πού το πλαίσιο πονάει, πού είναι ανεπαρκές, ώστε να προτείνουν λύσεις.

Δυστυχώς, στα πανεπιστημιακά έδρανα, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων που μετρούνται στα δάχτυλα, και είναι αυτοί που γενικώς ασχολήθηκαν με σχετικά ερευνητικά projects οπότε χρειάστηκε να εντρυφήσουν και στο εκάστοτε και κατά περίπτωση θεσμικό πλαίσιο, δεν (θεωρούν ότι) σχετίζονται με την υποχρέωση αυτή. Το σχετικά πρόσφατο παράδειγμα αναθεώρησης του ΚΜΛΕ (το 2011) είναι ενδεικτικό. Ο κανονισμός αυτός μάλιστα δεν αφορά πλαίσιο με νόμους που σχετίζονται με την αδειοδότηση αλλά αφορά κυρίως το εφαρμοστικό πεδίο των εξορυκτικών δραστηριοτήτων, ως προς την ασφάλεια και την ορθολογική εκμετάλλευση. Άρα είναι πολύ κοντά στην πανεπιστημιακή έρευνα για θέματα ασφάλειας, ορθολογικής εκμετάλλευσης, εφαρμογής προτύπων, BAT’s κλπ. Η συμβολή των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων πριν ή κατά την διάρκειας της σχετικής διαβούλευσης που διενεργήθηκε, ήταν ελάχιστη ως μηδαμινή.

Είναι κρίμα οι σπουδαστές να αποφοιτούν από τα πανεπιστήμια γνωρίζοντας το φυσικό αντικείμενο των σπουδών και να μην γνωρίζουν σε ποιο θεσμικό πλαίσιο αυτό εντάσσεται, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Για παράδειγμα, να αποφοιτούν από την Σχολή Μηχ. Μεταλλείων Μεταλλουργών ή Μηχ. Ορυκτών Πόρων και να μην γνωρίζουν το «πως» χωρίς να γνωρίζουν το «αν επιτρέπεται» ή «υπό ποιες προϋποθέσεις επιτρέπεται». Να μην γνωρίζουν καν την υπηρεσία που ελέγχει την εξορυκτική δραστηριότητα σε όλη την Ελλάδα (Επιθεώρηση Μεταλλείων) ή να μην ξέρουν πώς εκπονούνται οι τεχνικές και οι περιβαλλοντικές μελέτες, πως διακρίνονται οι ΟΠΥ με βάση την ελληνική νομοθεσία, ποιό είναι το πλαίσιο αδειοδότησης και λειτουργίας των μεταλλευτικών επιχειρήσεων, πως εκμισθώνονται τα δημόσια λατομεία ή μεταλλεία, ποιές είναι οι αρμοδιότητές τους και οι υποχρεώσεις τους στην αγορά εργασίας, ποια είναι τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν στο πραγματικό περιβάλλον μιας επιχείρησης του τομέα αλλά και ποιά είναι τα μεγάλα προβλήματα του κλάδου σε σχέση με τις απαιτήσεις των καιρών και των σημερινών παγκοσμιοποιημένων κοινωνιών.

Αυτά, λένε, τα μαθαίνει κάποιος εκ των υστέρων μετά τις σπουδές διότι το πλαίσιο είναι δυναμικό και μεταβάλλεται διαρκώς. Μα και το τεχνολογικό περιβάλλον είναι το ίδιο ή και περισσότερο δυναμικό, ώστε σήμερα ελάχιστα απ’ όσα είχαμε διδαχθεί πριν δύο δεκαετίες να χρησιμοποιούνται σήμερα. Άρα, το επιχείρημα αυτό κάμπτεται και δεν είναι αποδεκτό. Ειδικά μάλιστα στον τομέα δραστηριοτήτων ΟΠΥ ο οποίος παρουσιάζει ειδικές δυσκολίες και ιδιαιτερότητες που αφορούν την βιώσιμη διαχείρισή τους: ορατό περιβαλλοντικό αποτύπωμα, ισχυρή εμπλοκή σε θέματα δημόσιας ασφάλειας και υγείας, θέματα ανταγωνισμού χρήσεων γης ,θέματα ιδιοκτησίας αλλά και χαρακτήρα της γης, θέματα στενότητας και γεωγραφικού εντοπισμού και τέλος θέματα που αφορούν άμεσα το δημόσιο συμφέρον.

Η άποψη μου είναι σαφής: Θα πρέπει να ακαδημαϊκά μας ιδρύματα, ειδικότερα εκείνα των τεχνικών σπουδών, να αντιληφθούν ότι το θεσμικό πλαίσιο αλλά και ορθές διοικητικές πρακτικές πρέπει να περιλαμβάνονται στα προγράμματα σπουδών, τόσο τα προπτυχιακά όσο και τα μεταπτυχιακά.

Πανεπιστήμια και Ερευνητικοί φορείς: μόνο όλοι μαζί μπορούμε!»

 

 

ΕΞ ΟΙΚΕΙΩΝ ΤΑ ΒΕΛΗ

Screen Shot 2013-06-05 at 7.20.00 μ.μ.

Ένα σχόλιο στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, η οποία διακριτικά υποστηρίζει τον αντιεξορυκτικό «αγώνα», αναφέρεται σήμερα σε μια περίεργη σύμπτωση. Το μεταφέρουμε όπως ακριβώς δημοσιεύεται: «Μελέτησα προσεκτικά και τις δύο ομιλίες που έκανε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας σε Αλεξανδρούπολη και Κομοτηνή. Και ξέρετε τι παρατήρησα; Ότι σε καμία από τις δύο δεν έκανε την παραμικρή αναφορά στο ζήτημα της επένδυσης του χρυσού στη Θράκη. Αυτός που μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο, παρουσία του ίδιου του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, με λεονταρισμούς απειλούσε θεούς, δαίμονες και επενδυτές δεν βρήκε να πει μία λέξη για ένα θέμα που απασχολεί το σύνολο των κατοίκων της περιοχής! Νομίζει ότι η σιωπή είναι χρυσός; Πολιτικός χρυσός, πάντως, όχι. Τουλάχιστον όχι σε αυτή την περίπτωση. Μια πρόχειρη έρευνα που έκανα στο διαδίκτυο έδειξε ότι τόσο στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης όσο και στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει πέσει γενική σιγή για το ζήτημα εδώ και έναν χρόνο περίπου…[…]».

Ο ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ & ΠΟΙΟΙ ΕΠΕΝΔΥΟΥΝ ΕΠΑΝΩ ΤΟΥ

sm1435001

Στην Ελλάδα, πολυάριθμα εξωτικά ορυκτά και πετρώματα παραμένουν αναξιοποίητα και εμφανίζουν σοβαρές προοπτικές εκμετάλλευση, χωρίς, βέβαια, αυτό να συνεπάγεται τη μετατροπή της χώρας σε… Ελντοράντο, όπως επισημαίνουν στελέχη του μεταλλευτικού κλάδου. Σε αυτά ανήκουν, μεταξύ άλλων, ο διατομίτης, που αξιοποιείται ως φίλτρο της ζάχαρης και χυμών, ο βολαστονίτης, που χρησιμοποιείται στην κεραμοποιία, και ο βερμικουλίτης, που διαθέτει θερμομονωτικά χαρακτηριστικά. Ταυτόχρονα, στη Θράκη, σύμφωνα με την αμερικανική στατιστική υπηρεσία ενέργειας, έχει εντοπιστεί ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαιούχου σχιστόλιθου, η κατεργασία του οποίου θα μπορούσε να παραγάγει σχιστολιθικό αέριο, που αποτελεί υψηλής αξίας ενεργειακή πηγή. Πέραν των παραπάνω εξωτικών ορυκτών, στο Κιλκίς τα ανεκμετάλλευτα αποθέματα μεταλλευμάτων χρυσού, χαλκού και άλλων μεταλλευμάτων είναι της τάξης των 1,5 δισ. ευρώ σε αξία περιεχόμενων μετάλλων, ενώ τα αναμενόμενα αποθέματα υπολογίζονται στα 7 δισ. ευρώ. Την ίδια στιγμή, στις ελληνικές καλένδες, λόγω γραφειοκρατίας, τείνει να οδηγηθεί το εγχείρημα της πραγματοποίησης ερευνών από το ΙΓΜΕ και το Ελληνικό Κέντρο θαλάσσιων Ερευνών στην ακτογραμμή του Βορείου Αιγαίου για σπάνιες γαίες, μια ομάδα 17 μεταλλικών στοιχείων με παρόμοιες χημικές ιδιότητες και ασυνήθιστες ονομασίες, όπως Λανθάνιο, Πρασεοδύμιο και Προμήθιο. Χρησιμοποιούνται στην κατασκευή προϊόντων υψηλής τεχνολογίας (κινητά τηλέφωνα, φορητούς υπολογιστές, επαναφορτιζόμενες μπαταρίες, αντιπυραυλικά συστήματα κ.ο.κ.) και προσώρας η Κίνα παράγει σχεδόν το 100% της παγκόσμιας προσφοράς σπάνιων γαιών. Το ερευνητικό πρόγραμμα, με την κωδική ονομασία Eurare, χρηματοδοτείται με το ποσό των 10 εκατ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Ένωση και στόχος είναι ο εντοπισμός πιθανών κοιτασμάτων σπάνιων γαιών στη Γροιλανδία, τη Σουηδία, τη Φινλανδία και την Ελλάδα. Χαμένη στη μετάφραση παραμένει και η επένδυση, προϋπολογισμού της τάξης των 40 εκατ. ευρώ, στον ζεόλιθο Θράκης, που σχεδίαζε η εταιρεία Geo-vet. Την άνοιξη του 2011, ο γενικός γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας Θράκης, Θύμιος Σώκος, προχώρησε (χωρίς διαγωνισμό) στη μίσθωση στην Geo vet της λατομικής έκτασης 160 στρ. στον ‘Εβρο, με στόχο η εταιρεία να λάβει την απαιτούμενη άδεια. Η υπόθεση έχει λάβει τον δρόμο της Δικαιοσύνης, με την εταιρεία να έχει προσφύγει κατά πολιτικών προσώπων που θεωρεί υπεύθυνα για την ματαίωση της επένδυσης.

ζεόλιθος

Μετά την έγκριση (Ιούλιος 2011) της μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων του έργου της EldoradoGold Corp. στη Χαλκιδική, στον επενδυτικό χάρτη της χώρας προστέθηκε η εξόρυξη, επεξεργασία και παραγωγή των κοιτασμάτων χρυσού, χαλκού, αργύρου, μολύβδου και ψευδαργύρου της Βόρειας Ελλάδας (Χαλκιδική και Θράκη). Στη Β.Α. Χαλκιδική, τα Μεταλλεία Κασσάνδρας, που βρίσκονται μεταξύ Ολυμπιάδας, Στανού, Μ. Παναγιάς και Ιερισσού, διαθέτουν μακραίωνη ιστορία. Η μεταλλευτική δραστηριότητα στην περιοχή ξεκινά από την αρχαιότητα, την εποχή του Μακεδονικού Βασιλείου, και εκτείνεται μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με το ΙΓΜΕ (βάσει παλαιότερων μεγεθών), η οικονομική αξία των μετάλλων σε πιστοποιημένα κοιτάσματα της Βόρειας Ελλάδας που μπορούν να αξιοποιηθούν άμεσα αποτιμάται περίπου στα 12 δισ. ευρώ για τον χρυσό, στα 1,85 δισ. ευρώ για τον άργυρο και περίπου στα 7 δισ. ευρώ για τον χαλκό. Οι μεγαλύτερες ποσότητες του βασιλιά των πολύτιμων μετάλλων εντοπίζονται στα Μεταλλεία Κασσάνδρας στη Χαλκιδική, όπου η Ελληνικός Xρυσός Α.Ε. (ελέγχεται κατά 95% από τη European Goldfields) εξορύσσει και κατεργάζεται τον ορυκτό πλούτο στα ορυχεία Σκουριών και Ολυμπιάδας. Η εταιρεία προγραμματίζει για το 2014 να επενδύσει άνω των 290 εκατ. ευρώ, ενώ προβλέπει ότι η παραγωγή χρυσού από το σύνολο της δραστηριότητάς της θα είναι αυξημένη κατά 6% ή κατά 730.000-800.000 ουγκιές χρυσού σε σχέση με το 2013 (721.000 ουγκιές). Ειδικότερα, στην Ολυμπιάδα, όπου το δεύτερο στάδιο της παραγωγής θα ξεκινήσει το 2016, η Eldorado εκτιμά ότι θα επενδύσει φέτος περίπου 60 εκατ. δολάρια, ενώ πέρυσι δαπάνησε 94 εκατ. δολ. Στις Σκουριές η εταιρεία θα επενδύσει 215 εκατ. δολάρια για την υλοποίηση του έργου κατεργασίας χρυσού.

shutt116227393-LOW

Στο Στρατώνι οι επενδύσεις τοποθετούνται στα 5 εκατ. δολάρια, ενώ η εταιρεία εκτιμά ότι φέτος θα εξορύξει και θα κατεργαστεί περίπου 250.000 τόνους μολύβδου, αργύρου και ασημιού, έναντι 250.000 τόνων πέρυσι. Την ίδια στιγμή, η εταιρεία θα προχωρήσει σε επενδύσεις της τάξης των 12 εκατ. ευρώ για την υλοποίηση εξορυκτικού έργου στη Βόρεια Ελλάδα, όπου υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις για νέα κοιτάσματα χρυσού. Σε αντίθεση, όμως, με την επένδυση στη Χαλκιδική, το έργο εξόρυξης και κατεργασίας χρυσού στο Πέραμα Έβρου, προϋπολογισμού 150 εκατ. ευρώ, έχει καθυστερήσει σημαντικά. Όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, εξελίξεις ως προς την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων του project αναμένονται μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μαΐου. Στην ακριτική περιοχή έχουν εντοπιστεί 0,966 εκατ. ουγκιές χρυσού, των οποίων η αξία τοποθετείται περίπου στα 1 δισ. δολάρια. Σε… λιμνάζοντα ύδατα βρίσκεται και η επένδυση στον χρυσό στις Σάππες Ροδόπης, όπου έχουν εντοπιστεί κοιτάσματα 600.000 ουγκιών χρυσού, 210.000 ουγκιών αργύρου και 2.500 τόνων χαλκού. Η αδειοδότηση του εν λόγω έργου, προϋπολογισμού 78 εκατ. ευρώ, έχει παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες, με την Πολιτεία να μην έχει καν εγκρίνει την υλοποίηση του προγράμματος ερευνητικών γεωτρήσεων. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Μεταλλευτική Θράκης έχει δαπανήσει από το 2010 περισσότερα από 6 εκατ. δολάρια, ενώ έχει ήδη παρέλθει διάστημα 20 ετών κατά το οποίο η εταιρεία προσπαθεί να δραστηριοποιηθεί στην περιοχή.

Άρθρο του Δημήτρη Δελεβέγκου

[ΠΗΓΗ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ_FORBES, 08/03/2014]

 

ΟΙ ΠΑΝΑΓΙΕΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

images

Η «χαρμολύπη», το «χαροποιόν» πένθος διαχέεται στην ατμόσφαιρα μέσα από τους στίχους του Απολυτικίου Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου που ψάλλεται σε όλες τις αφιερωμένες στην Παναγία εκκλησίες τις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου

Το ιερότερο πρόσωπο της Ορθοδοξίας, η μητέρα όλων των ανθρώπων, εκοιμήθη, μετέστη στους ουρανούς, αλλά δεν εγκατέλειψε ποτέ τους ανθρώπους. Είναι πάντα εκεί για να παρηγορεί, να εμψυχώνει, να βοηθά, να γαληνεύει τις ψυχές και να μεσολαβεί στον Υιό της, ώστε να ικανοποιήσει τα αιτήματά μας.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου είναι μια θεομητορική γιορτή των χριστιανικών εκκλησιών, η οποία γιορτάζεται στις 15 Αυγούστου.

σαμαρίνα 2

Είναι μια μέρα χαράς για τους πιστούς, που με την ψυχή γεμάτη ελπίδα και κατάνυξη συρρέουν στα αμέτρητα προσκυνήματα, όπου λιτανεύονται οι θαυματουργές εικόνες της Μεγαλόχαρης, για να προσευχηθούν και να προσκυνήσουν στη χάρη Της.

Από τη μια άκρη της Ελλάδας στην άλλη, αμέτρητες εκκλησίες και μοναστήρια αφιερωμένα στην Παναγία γιορτάζουν με λαμπρότητα και κατάνυξη.

Η θρησκευτική γιορτή πολλές φορές συνοδεύεται από μουσικές και γεύσεις ανάλογα με τα τοπικά έθιμα και τις παραδόσεις του κάθε τόπου.

Παναγία Σουμελά

imgres

Σημείο αναφοράς για τους Βορειοελλαδίτες είναι η Παναγία Σουμελά, το ιστορικό μοναστήρι στις πλαγιές του Βερμίου, σύμβολο της ποντιακής πίστης, όπου χιλιάδες Ελληνες από όλα τα μέρη της χώρας αλλά και του εξωτερικού ανηφορίζουν στην Καστανιά Βερμίου για να προσκυνήσουν την Παναγία τη Σουμελιώτισσα. Φέτος, εκτός από την ιερή εικόνα, εκτίθεται για προσκύνημα και η βαλσαμωμένη καρδιά του εθνικού ήρωα Αλέξανδρου Υψηλάντη, ποντιακής καταγωγής. Είναι η πρώτη φορά μετά το 1828, ημέρα θανάτου του μεγάλου Ελληνα της Επανάστασης, που μεταφέρεται η βαλσαμωμένη καρδιά του από το Ναό Ταξιαρχών της Αθήνας, όπου φυλάσσεται από το Αμαλίειο οικοτροφείο Θηλέων. Κατά τη διάρκεια της γιορτής του Δεκαπενταύγουστου θα γίνει ιδιαίτερη αναφορά και τιμή στο Αμαλίειο Οικοτροφείο. Η εκκλησία κτίστηκε το 1951 από τους πρόσφυγες του Πόντου, στη μνήμη της ιστορικής ομώνυμης μονής, τα ερείπια της οποίας βρίσκονται στο όρος Μελά, κοντά στην Τραπεζούντα του Πόντου. Εδώ φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, που είναι φιλοτεχνημένη από τον ευαγγελιστή Λουκά. Μετά το μέγα εσπερινό της παραμονής γίνεται η λιτάνευση της αγίας εικόνας και στη συνέχεια ακολουθούν καλλιτεχνικές εκδηλώσεις με ποντιακά συγκροτήματα. Ανήμερα της Παναγίας γίνεται η περιφορά της αγίας εικόνας, την οποία ακολουθεί πλήθος πιστών.

images

Στο αποκορύφωμα της μεγάλης γιορτής της χριστιανοσύνης, ποντιακά συγκροτήματα από τη Μακεδονία προσφέρουν μοναδικές στιγμές με παραδοσιακούς σκοπούς και πολύωρο γλέντι. Κάθε χρόνο τη Μονή επισκέπτονται και εκπρόσωποι κομμάτων και τοπικών αρχών, για να συμμετάσχουν στη γιορτή Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Στη Νέα Μηχανιώνα

images

Στη Νέα Μηχανιώνα του δήμου Θερμαϊκού γιορτάζονται τα εννιάμερα της Παναγίας στις 23 Αυγούστου με μεγάλο πανηγύρι που διαρκεί τέσσερις μέρες. Στις 22 το βράδυ, τις απογευματινές ώρες, θα γίνει, στον ιερό ναό Παναγίας Φανερωμένης, εσπερινός με αρτοκλασία – προσκύνημα της ιερής εικόνας και περιφορά της στους δρόμους της Νέας Μηχανιώνας, με αφετηρία και τερματισμό στον ιερό ναό. Περιφορά της εικόνας γίνεται και στις 23 Αυγούστου, ημέρα αργίας για την περιοχή. Την εορτή πλαισιώνει πανήγυρις που κρατά τέσσερις έως πέντε μέρες.

«Οι καβαλάρηδες της Σιάτιστας»

img0

Πολύ κοντά στη Σιάτιστα Κοζάνης, στο χωριό Μικρόκαστρο, βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγίας Μικροκάστρου, αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, γνωστό ως «ιερά Μονή της Παναγίας εν Τσιαρουσίνω». Κάθε χρόνο χιλιάδες πιστοί προσκυνούν τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, ενώ εντυπωσιακή είναι η αναβίωση του εθίμου των προσκυνητών καβαλάρηδων από τη Σιάτιστα.

imgres

Την παραμονή της γιορτής οι πλατείες της Σιάτιστας δονούνται από τους ήχους των χάλκινων και του ασταμάτητου γλεντιού, στους οποίους παρασύρονται και οι επισκέπτες. Πρωταγωνιστές είναι οι καβαλάρηδες της Σιάτιστας που συμβολίζουν τη λεβεντιά και την τόλμη. Ανήμερα το Δεκαπενταύγουστο, οι καβαλάρηδες πρωί πρωί ετοιμάζουν και στολίζουν τα άλογά τους και παίρνουν το μονοπάτι που οδηγεί στο μοναστήρι της Παναγίας στο Μικρόκαστρο. Αφού προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας, προς το μεσημέρι οι παρέες των καβαλάρηδων με τα καταστόλιστα άλογα μπαίνουν επιβλητικά στη Σιάτιστα, όρθιοι πάνω στη σέλα.

imgres

Ενα πανηγύρι λεβεντιάς και τόλμης, που έχει τις ρίζες του στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Στην πλατεία της Χώρας τους υποδέχεται πλήθος κόσμου και εκπρόσωποι των τοπικών αρχών. Το γλέντι συνεχίζεται στις πλατείες της Χώρας και της Γεράνειας, στην πλατεία του Δημαρχείου, αλλά και στις γειτονιές της Σιάτιστας μέχρι αργά το βράδυ.

Βλάστη Κοζάνης

imgres

Εντυπωσιακό είναι και το πανηγύρι στη Βλάστη, ένα γραφικό ορεινό χωριό του νομού Κοζάνης. Υπήρξε ένα από τα σημαντικά προπύργια του ελληνισμού και ένα από τα μεγαλύτερα κεφαλοχώρια της Δυτικής Μακεδονίας. Το πανηγύρι κρατάει τρεις ημέρες. Από την παραμονή της γιορτής συγκεντρώνεται πολύς κόσμος στην πλατεία του χωριού και στη συνέχεια γίνεται κατανυκτικός εσπερινός. Ανήμερα το Δεκαπενταύγουστο παραβρίσκονται όλοι στη θεία λειτουργία και το απόγευμα συγκεντρώνονται στα λιβάδια του χωριού για να τραγουδήσουν τραγούδια που σώζονται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και να χορέψουν. Και τις τρεις ημέρες του πανηγυριού οι πανηγυριστές χορεύουν κυρίως τον παραδοσιακό χορό που ονομάζουν «τρανό».

Σαμαρίνα Γρεβενών

σαμαρίνα

Και το πανηγύρι στη Σαμαρίνα, το μεγαλύτερο και πιο φημισμένο βλαχοχώρι της Ελλάδας, διαρκεί τρεις μέρες, ενώ και οι Σαμαρινιώτες έχουν το δικό τους μοναδικό χορό, που ονομάζεται τσιάτσιο και κλέβει την παράσταση στο προαύλιο της εκκλησίας της Μεγάλης Παναγιάς. Την πρώτη ημέρα τελείται μικρή λειτουργία με λίγους παραβρισκομένους και το βράδυ κατεβαίνουν όλοι στο χάνι όπου παρουσιάζονται χορευτικά συγκροτήματα. Η κύρια γιορτή γίνεται τη δεύτερη μέρα. Ολοι, μικροί και μεγάλοι, παραβρίσκονται στη θεία λειτουργία και στη συνέχεια στην αυλή της εκκλησίας πιάνουν το «μεγάλο» χορό του χωριού ή «τσιάτσο». Ονομάζεται έτσι από το ομώνυμο τραγούδι το οποίο λένε πρώτο στο χορό και αναφέρεται στο φοβερό Αρβανίτη επιδρομέα «Τσιάτσιο», που το 1785 τρομοκρατούσε την περιοχή γύρω από τη Σαμαρίνα. Οι χορευτές χορεύουν σχηματίζοντας κύκλους και τραγουδώντας έξι τραγούδια, άλλα ηρωικά κλέφτικα και άλλα βγαλμένα από την κοινωνική ζωή του χωριού. Το χορό συντονίζει ένας οργανωτής – τελετάρχης, που βρίσκεται στο κέντρο του κύκλου κρατώντας ένα ραβδί. Οι χορευτές χορεύουν αργά και περπατητά εκτός από τους πρώτους που χορεύουν στα τρία.

Παναγία Θάσου

θασος

Στο ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην Παναγία της Θάσου οι γυναίκες του χωριού, διατηρώντας τις παραδόσεις, ετοιμάζουν στον αυλόγυρο της εκκλησίας το κουρμπάνι, κρέας με σιτάρι, ρύζι ή πατάτες και το μοιράζουν μετά τη θεία λειτουργία. Στο μεγάλο τραπέζι συμμετέχουν όλοι οι πιστοί που έχουν συρρεύσει στο ναό. Μετά τη λιτάνευση της εικόνας, που συνοδεύεται από πολυμελή μπάντα, όλοι μαζεύονται στο προαύλιο της εκκλησίας, με σκοπό να φουντώσει το γλέντι, με χορούς από όλη την Ελλάδα, μεζέδες και κρασί.

θάσος

 

Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας Σερρών

εικοσιφοίνισσα

 

Η Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας Παγγαίου, στα όρια των νομών Καβάλας και Σερρών, γιορτάζει με κατάνυξη την εορτή του Δεκαπενταύγουστου. Το όνομα της Μονής, κατά μία από τις τρεις εκδοχές, οφείλεται στο θαύμα της εικόνας της Παναγίας, η οποία έλαμπε και σκορπούσε φως «φοινικούν», δηλαδή κόκκινο, όπως η πορφυρά των Φοινίκων. Απ’ αυτό προέρχεται και η ονομασία: Εικών φοινίσσουσα – Εικών – φοίνισσα – Εικοσιφοίνισσα. Η Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας άρχισε να επαναλειτουργεί το 1965 από γυναικείο τάγμα και γιορτάζει στις 15 Αυγούστου στη μνήμη της Παναγίας της Θεοτόκου. Μέσα στον περίβολο της μονής βρίσκονται η επιβλητική εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, τα κελιά των μοναχών, το ηγουμενείο, το αρχονταρίκι, παρεκκλήσι αφιερωμένο στην Αγία Παρασκευή, όπου αναβλύζει το αγίασμα, καθώς και μουσείο. Μπροστά από τη μονή υπάρχει το μνημείο των 172 μοναχών που σφαγιάστηκαν από τους Τούρκους το 1507.

Χαλκιδική

images

Η μεγάλη γιορτή Κοιμήσεως της Θεοτόκου γιορτάζεται σε κάθε μέρος της Χαλκιδικής όπου υπάρχει ναός αφιερωμένος στην Παναγία με παραδοσιακά πανηγύρια, προσκύνημα, λιτάνευση και περιφορά της εικόνας. Στη Μεγάλη Παναγία, στον Πολύγυρο, στη Σάρτη, στην Πορταριά, στη Νέα Τρίγλια, στο Λάκκωμα, στην Κρυοπηγή, στο Παλιούρι και σε πολλές άλλες περιοχές.

Το Περιβόλι της Παναγίας

images

Ολόκληρο το Αγιον Ορος είναι αφιερωμένο στην Παναγία -ονομάζεται «Κλήρος και Περιβόλι της Παναγίας»- και κάθε χρόνο οι μοναχοί αλλά και επισκέπτες γιορτάζουν με κατάνυξη, αγρυπνία και προσευχή, την Κοίμηση της Θεοτόκου, στις 28 Αυγούστου (βάσει του παλιού ημερολογίου).

Ηπειρώτικα πανηγύρια

ηπειρος

Ξακουστά σε ολόκληρη την Ελλάδα είναι τα πανηγύρια της Παναγίας που γίνονται το Δεκαπενταύγουστο στα Ζαγοροχώρια. Σε χωριά όπως η Βίτσα και το Τσεπέλοβο, οι εκδηλώσεις για την Κοίμηση της Θεοτόκου είναι τριήμερες και προσφέρουν την ευκαιρία για ατελείωτο γλέντι με παραδοσιακούς ηπειρώτικους χορούς.

Φέρες Εβρου

εβρος

Ετήσιο Πανθρακικό Προσκύνημα της Υπεραγίας Θεοτόκου ως προστάτιδος της Θράκης στις Φέρες, διοργανώνεται στις 15 Αυγούστου. Στον ιερό Ναό Παναγίας Κοσμοσώτειρας τελείται μέγας αρχιερατικός πανηγυρικός εσπερινός, λιτάνευση της ιερής εικόνας της Υπεραγίας Θεοτόκου, προστάτιδος της Θράκης, δεξίωση και μουσική.

[ΠΗΓΗ: Γιούλη Αγγελή, Αγγελιοφόρος της Κυριακής 12-08]

 

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΠΛΟΥΤΟΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΠΗΓΩΝ ΤΩΡΑ!

News-2

Το ζήτημα των μεταλλευτικών χώρων της Ελλάδας και της αξιοποίησής τους τέθηκε επιτακτικά τα τελευταία χρόνια, εν μέρει και λόγω της κρίσης. Μια χώρα που αναζητά εναγωνίως έσοδα είναι φυσικό να επιδιώκει να τα αντλήσει απ’ όπου μπορεί. Σε αυτό το πλαίσιο, το ΙΓΜΕ συνέταξε στα τέλη του 2011 ειδική έκθεση, ώστε να τεθούν οι προτεραιότητες και να επιταχυνθούν οι εξελίξεις. Την έκθεση για τον ελληνικό ορυκτό πλούτο υπογράφουν ο καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνσταντίνος Παπαβασιλείου και ο οικονομικός γεωλόγος Νίκος Αρβανιτίδης. Οι δύο τεχνοκράτες καταγράφουν αναλυτικά τις δυνατότητες και σημειώνουν ότι η πολιτεία οφείλει δεδομένης της οικονομικής συγκυρίας να κινηθεί με ταχύτητα και να αξιοποιήσει στο μέγιστο τα κοιτάσματα. Προς το παρόν, κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί. Αντίθετα, οι παλινωδίες της κυβέρνησης και του ίδιου του πρωθυπουργού στο θέμα της δημιουργίας μεταλλουργίας χρυσού στο Πέραμα της Αλεξανδρούπολης δείχνουν ότι τα τοπικά συμφέροντα διαθέτουν συχνά μεγάλη πολιτική ισχύ, ικανή να επιβάλλει την άποψή της κόντρα σε οποιασδήποτε μορφής εθνικό σχεδιασμό.

Όπως σημειώνεται στην έκθεση του ΙΓΜΕ, είναι πλέον απαραίτητο να προσδιορισθούν οι στρατηγικές επιλογές για το μέλλον, να οριοθετηθεί και να χαραχθεί ο “οδικός χάρτης” βέλτιστης αξιοποίησης και βιώσιμης εκμετάλλευσης συγκεκριμένων ορυκτών πρώτων υλών, με χαρακτηριστικά εθνικού ή περιφερειακού συγκριτικού πλεονεκτήματος και υπεροχής για την Ελλάδα, και να διασφαλιστεί η διατήρηση των ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων μακροπρόθεσμα. Στις όποιες οικονομοτεχνικές εκτιμήσεις, στρατηγικό σχεδιασμό και επενδυτική σκοπιμότητα θα πρέπει να συνυπολογισθούν και οι ανεπιθύμητοι παράγοντες, που επηρεάζουν αρνητικά τη μεταλλευτική δραστηριότητα και έρευνα της χώρας, όπως για παράδειγμα η παγκοσμιοποίηση του μεταλλευτικού ανταγωνισμού, πιέσεις με χαρακτηριστικά περιφερειακού ανταγωνισμού από χώρες των Βαλκανίων, διαρκώς αυξανόμενο περιβαλλοντικό κόστος, σύγκρουση συμφερόντων για τη χρήση και την αξία της γης, υλοποίηση ερευνητικών προγραμμάτων τεχνολογικής ανάπτυξης, που απαιτούν υψηλό κόστος και γνωσιακό επίπεδο, η τρέχουσα οικονομοπιστωτική κρίση και βέβαια οι διακυμάνσεις των τιμών και της ζήτησης. Επίσης, και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει η Ελλάδα σε σχέση με άλλες χώρες, όπως είναι ο εξαγωγικός προσανατολισμός, οι σημαντικές διεθνείς επιχειρήσεις, η δραστηριοποίηση νέων δυναμικών εταιρειών στον κλάδο, η ανερχόμενη παρουσία ελληνικών εταιρειών στο εξωτερικό, η αξιοποίηση εγχώριων μεταλλευτικών και μεταλλουργικών απορριμμάτων, οι νέες χρήσεις και εφαρμογές γνωστών εγχώριων υλικών, οι συγχωνεύσεις οικογενειακών εταιρειών σε μεγάλους διεθνείς ομίλους, η δραστηριοποίηση ξένων εταιρειών στην έρευνα, εξόρυξη και παραγωγή προϊόντων. Είναι βέβαιο πως η καθυστέρηση στην αξιοποίηση βιώσιμων πλουτοπαραγωγικών πηγών, όπως είναι τα ορυκτά, αφαιρούν τη δυνατότητα της χώρας να αλλάξει ριζικά τα σημερινά αναπτυξιακά της δεδομένα, εκμεταλλευόμενη τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα .

Ειδικά για τη Β. Ελλάδα, όπου υπάρχει η μεγαλύτερη συγκέντρωση ορυκτού πλούτου της χώρας, η έκθεση αναφέρει: «Το μεταλλογενετικό περιβάλλον στη Β. Ελλάδα είναι ιδιαίτερα ευνοϊκό για τον σχηματισμό εκμεταλλεύσιμων κοιτασμάτων μεταλλικών ορυκτών. Η μεταλλευτική αξία των βεβαιωμένων αποθεμάτων νικελίου, ψευδαργύρου, μολύβδου, χαλκού, χρυσού και αργύρου στη Μακεδονία και στη Θράκη, με βάση την ενεργό μεταλλευτική παραγωγή, τις επενδύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη και τις τρέχουσες τιμές των μετάλλων, ανέρχεται περίπου σε 27,6 δισ. ευρώ. Ένα πολύ μικρό μέρος της αξίας αυτής αξιοποιείται σήμερα παραγωγικά. Τα δυναμικά αποθέματα που φιλοξενούνται στις υπάρχουσες μεταλλευτικές αλλά και σε νέες περιοχές κοιτασματολογικού ενδιαφέροντος είναι σε θέση να πολλαπλασιάσουν το προαναφερόμενο οικονομικό μέγεθος. Είναι άλλωστε διαπιστωμένο ότι η αξία του μεταλλικού περιεχομένου στο σύνολο των μετρημένων αποθεμάτων ανέρχεται περίπου σε 80 δισ. ευρώ, γεγονός που καθιστά την Ελλάδα και ειδικότερα τη Β. Ελλάδα μία από τις πλουσιότερες κοιτασματολογικές περιφέρειες της Ευρώπης, ικανή να αποτελέσει σταθερή πλουτοπαραγωγική πηγή μετάλλων και να συμβάλει στη βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας. Το βεβαιωμένο αποθεματικά δυναμικό περίπου 420 τόνων χρυσού στη Μακεδονία και στη Θράκη αποτελεί κυρίαρχο οικονομικό στόχο».

[ΠΗΓΗ: ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ].