Tag Archives: εξόρυξη

ΜΗΛΟΣ: ΌΤΑΝ ΕΞΟΡΥΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΣΥΝΥΠΑΡΧΟΥΝ

Τα εγκαταλελειμμένα θειωρυχεία, στα νοτιοανατολικά του νησιού, δεσπόζουν πάνω από μια όμορφη παραλία και ταξιδεύουν τον επισκέπτη πίσω στο χρόνο [Πηγή: http://www.oryktosploutos.net

Όμορφο κυκλαδονήσι, με μαγευτικές παραλίες, η Μήλος είναι ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός.

Και ταυτόχρονα, ένα ξεχωριστό παράδειγμα αρμονικής συνύπαρξης της έντονης εξορυκτικής δραστηριότητας με τον τουρισμό.

Άλλωστε, τα μοναδικά τοπία της Μήλου οφείλονται κυρίως στο γεγονός ότι είναι ένα νησί ηφαιστειογενές, με μεγάλο μεταλλευτικό πλούτο.

«Η μοντέρνα εξορυκτική βιομηχανία μπορεί να συνυπάρξει αρμονικά με τη φυσική ομορφιά ενός τόπου. Ειδικότερα στη Μήλο, βοηθά τόσο στην τουριστική ανάπτυξη όσο και στη δημιουργία νέων χρήσεων γης μετά το τέλος της εξόρυξης», μεταδίδει ο απεσταλμένος του euronews στη Μήλο, Γιάννης Καράγιωργας.

Τα βιομηχανικά ορυκτά της Μήλου εξάγονται σε όλο τον κόσμο.

«Η εξόρυξη επιφέρει προσωρινές, κατά κύριο λόγο οπτικές, μεταβολές στο τοπίο, αλλά έχει πλέον και την ικανότητα και τη βούληση στη συνέχεια να επαναποδώσει αυτές τις περιοχές, σε χρήσεις (που θα έλεγα μ’ ένα νεολογισμό) μετα-μεταλλευτικές, όπως η επαναδημιουργία αμπελώνων και χρήσιμης γεωργικής γης, αλλά και η δημιουργία νέων υποδομών», εξηγεί στο euronews ο Αθανάσιος Κεφάλας, πρόεδρος του Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων.

Τα εγκαταλελειμμένα θειωρυχεία, στα νοτιοανατολικά του νησιού, δεσπόζουν πάνω από μια όμορφη παραλία και ταξιδεύουν τον επισκέπτη πίσω στο χρόνο.

Μοναδικό στο είδος του, το λατομείο της Αγκεριάς θυμίζει ουράνιο τόξο.

«Το ορυχείο της Αγκεριάς είναι ίσως το μεγαλύτερο ορυχείο μπεντονίτη στον κόσμο. Από εδώ η εταιρεία παράγει περίπου ένα εκατομμύριο τόνους μπεντονίτη το χρόνο. Είναι ένας πόλος τουριστικής έλξης και το ορυχείο μας. Η εξορυκτική βιομηχανία και ο τουρισμός είναι δυο λωρίδες του ίδιου δρόμου που κατευθύνονται στην οικονομική ανάπτυξη του νησιού», τονίζει ο Ιωάννης Σανούδος, Δ/ντης Λειτουργιών Μήλου της εταιρείας IMERYS.

Η εξορυκτική δραστηριότητα δεν ήταν πάντα φιλική προς το περιβάλλον και τους κατοίκους της Μήλου.

«Η εξόρυξη αναπτύχθηκε πολύ πριν από τον τουρισμό. Η νομοθεσία που υπήρχε τότε δεν έβαζε τα πράγματα στη σωστή βάση. Γενικά, η εξόρυξη τραυμάτισε πάρα πολύ το νησί περιβαλλοντικά. Δεν του έδωσε αυτά που θα μπορούσε ή θα έπρεπε. Τα τελευταία χρόνια θεωρώ ότι υπήρξε μια ισορροπία γιατί αναπτύχθηκε τελικά ο τουρισμός. Η Μήλος έχει δύο πόδια για να σταθεί, την εξόρυξη και τον τουρισμό, που όποτε χρειαστεί μπορεί να πατήσει ή στο ένα ή στο άλλο», λέει στο euronews ο πρώην αντιδήμαρχος Μήλος Αβέρκιος Γαϊτανής.

Κάποτε, εξορυκτική βιομηχανία και τουριστική ανάπτυξη ήταν ανταγωνιστές. Με το πέρασμα του χρόνου, και πολλή καλή θέληση, η Μήλος αποδεικνύει ότι μπορούν να συνυπάρξουν.

 

[ΠΗΓΗ: http://gr.euronews.com, του Γιάννη Καράγιωργα, 10/7/2017]

ΤΑ ΥΠΟΘΑΛΛΑΣΙΑ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ

maps_6Είναι γνωστή η ψυχροπολεμική διαμάχη για την διεκδίκηση τεραστίων εκτάσεων στον Αρκτικό Κύκλο με στόχο τα αποθέματα πετρελαίου, φυσικού αερίου αλλά και ορυκτών πρώτων υλών, τα οποία εκτιμώνται στο 25% των παγκόσμιων μη εντοπισμένων αποθεμάτων.

Με τα αποθέματα των ευγενών μετάλλων να έχουν περιοριστεί σημαντικά, σύντομα η ανθρωπότητα θα στραφεί συστηματικά σε ένα νέο σύνορο: την απεραντοσύνη του υγρού στοιχείου.

Μάλιστα, τα αποτελέσματα της πρώτης έρευνας στο υπέδαφος του Ειρηνικού είναι κάτι παραπάνω από ενθαρρυντικά, αποδεικνύοντας ότι ο μεγαλύτερος ωκεανός του πλανήτη είναι πλούσιος σε χρυσό, άργυρο, χαλκό και ψευδάργυρο.

Αν και οι επιστήμονες γνώριζαν εδώ και δεκαετίες ότι οι ωκεανοί είναι πλούσιοι σε μεταλλεύματα και πολύτιμους λίθους, μέχρι σήμερα δεν είχαν προχωρήσει στην εμπορική εκμετάλλευσή τους, καθώς δεν υπήρχε η κατάλληλη τεχνολογική υποδομή.

Ήδη η Kαναδική ιδιωτική εταιρία Nautilus Minerals Inc. κατάφερε να να χαρτογραφήσει το υπέδαφος της θαλάσσιας περιοχής της Παπούα- Νέας Γουινέας. Τα αποτελέσματα είναι εξόχως ικανοποιητικά και σύντομα θα επιτρέψουν την έναρξη της συστηματική εξόρυξης με ρομποτικά οχήματα. τουλάχιστον για τον χαλκό και χρυσό.

Μάλιστα η εταιρεία αυτή που έχει εξασφαλίσει τα δικαιώματα ερευνών για εκτάσεις πάνω από 500 χιλιάδες τετρ.χλμ. σχεδιάζει να χαρτογραφήσει όλα τα αποθέματα των εν λόγω μετάλλων σε ένα μεγάλο μέρος της έκτασης αυτής που περιλαμβάνει τα νησιά Φίτζι, την Τόνγκα, τα νησιά του Σολομώντος και τη Νέα Ζηλανδία.

Φαίνεται λοιπόν ότι ο άνθρωπος με τη βοήθεια της προηγμένης σύγχρονης τεχνολογίας θα καταστεί εν καιρώ ικανός να γνωρίσει και να εκμεταλλευθεί τον υποθαλάσσιο χώρο του πλανήτη μας, ο οποίος είχε σημαντικά παραμεληθεί στο παρελθόν. Αρκεί κι εδώ να είναι εξαιρετικά προσεκτικός σε σχέση με τον σπάνιο θαλάσσιο οικολογικό πλούτο και την διασφάλισή του.

Ήδη οι διεξαχθείσες, έρευνες ανέδειξαν τα πολυσχιδή προβλήματα, τα οποία πρέπει να αντιμετωπισθούν προκειμένου το τεράστιο αυτό μεταλλευτικό δυναμικό, το οποίο η θάλασσα δημιούργησε και αποταμίευσε επί δισεκατομμύρια χρόνια, να χρησιμοποιηθεί από τον άνθρωπο χωρίς να διαταραχθεί δραστικά το ευαίσθητο θαλάσσιο περιβάλλον.

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.gr/, του Πέτρου Τζεφέρη, 18/8/2016, αναδημοσίευση απόhttp://metallorihi-metalleia.blogspot.gr/]

ΔΙΑΦΩΝΙΑ ΣΠΙΡΤΖΗ– ΜΥΛΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ TIΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ

Μπορεί να συμφώνησαν σε πολλά, αλλά ο υπουργός Υποδομών Χρήστος Σπίρτζης και ο πρόεδρος της Αττικό Μετρό Γιάννης Μυλόπουλος ψιλοδιαφώνησαν για την επένδυση εξόρυξης χρυσού στις Σκουριές. Μάλιστα, στην παρουσίαση του βιβλίου του κ. Μυλόπουλου «Τα Αν της Ανάπτυξης» προχθές, στην πρώτη σειρά των προσκεκλημένων καθόταν ο αντιπρόεδρος του ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ Δημήτρης Κούτρας, εκ των επενδυτών στα μεταλλεία Κασσάνδρας (στη συνέχεια πώλησε τη συμμετοχή του). Ο κ. Σπίρτζης υποστήριξε ότι στην κυβέρνηση δεν είναι δογματικοί και ότι, αφού οι Καναδοί της EldoradoGold συμμορφώθηκαν με τη νομοθεσία, προχωρούν την επένδυση. Ο κ. Μυλόπουλος επέμεινε, όμως, ότι πρέπει να δούμε αν με την επένδυση εξυπηρετούνται μόνο οι Καναδοί. «Εξυπηρετείται η τουριστική ανάπτυξη της περιοχής; Εξυπηρετείται η αγροτική ανάπτυξη;» αναρωτήθηκε με νόημα ο πρώην πρύτανης. Κατά τα άλλα, το βιβλίο παρουσίασαν ο κ. Σπίρτζης. ο πρώην υπουργός Θεόδ. Ρουσόπουλος (που τόνισε ότι είναι μεν φιλελεύθερος, αλλά δεν είναι νεοφιλελεύθερος) και ο αναπληρωτής πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών Ναπολέων Μαραβέγιας. Μεταξύ των προσκεκλημένων εντοπίστηκαν ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κατρούγκαλος (που έφυγε νωρίς), ο υφυπουργός Παιδείας Θεοδόσης Πελεγρίνης, ο Φώτης Κουβέλης, ο πρώην υπουργός Μανώλης Μπεντενιώτης, γνωστοί καθηγητής πανεπιστημίου και άλλοι.

[ΠΗΓΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 13/05/2016, photo: EUROKINISSI]

ΠΩΣ ΕΝΑ ΛΑΤΟΜΕΙΟ ΕΓΙΝΕ ΠΡΟΤΥΠΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΜΟΝΑΔΑ!

Groundscraper-Hotel-Shimao-Shanghai_2Το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της εξόρυξης θα υπάρχει πάντα, όσο υπάρχει εξόρυξη. Αλλά υπάρχουν και λύσεις ! Δυστυχώς στον τόπο μας περισσεύουν τα άρθρα σαν το παρόν και στερούμαστε από καινοτόμες ιδέες για αποκατάσταση. Ωστόσο, η αποκατάσταση αναφέρεται στον όρο επανόρθωση (“rehabilitation”), ο οποίος σύμφωνα με τον Box, σχετίζεται με την περίπτωση επαναφοράς μιας υποβαθμισμένης περιοχής ή οικοσυστήματος σε μια καλύτερη, βελτιωμένη κατάσταση, η οποία να «συνάδει» με τις αισθητικές αξίες της γύρω περιοχής. Δηλαδή, θα μπορούσαν να γίνουν σχεδόν τα πάντα και δεν υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες ή τα γνωστά “πρότυπα” (βαθμίδες και φύτευσή τους) που στερούνται φαντασίας αλλά και αποτελεσματικότητας και που εφαρμόζονται για την αποκατάσταση των λατομείων στον τόπο μας.

Η Κίνα κατέχει αναμφίβολα το προβάδισμα στον κατασκευαστικού τομέα, κατασκευάζοντας ουρανοξύστες, σπίτια, ακόμα και ολόκληρες πόλεις με ταχύτητα που εντυπωσιάζει όλη την υφήλιο. Όπως φαίνεται οι Κινέζοι γίνονται ολοένα και πιο εφευρετικοί στον τομέα αυτό, κατασκευάζοντας τώρα ένα πεντάστερο ξενοδοχείο μέσα σε εγκαταλελειμμένο λατομείο, που βρίσκεται στην περιοχή Songjiang, 30 χλμ έξω από τη Σαγκάη.

Οι εργασίες για την ανέγερση του ξενοδοχείου InterContinental Shimao στο βουνό Tianmenshan έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί και το ξενοδοχείο πρόκειται να λειτουργήσει σύντομα εντός του 2017. Το ξενοδοχείο έχει ήδη κερδίσει βραβεία για την τόλμη και τον πρωτότυπο σχεδιασμό του (Gold Award Chinese Future Architecture στο συνέδριο “MIPIM International Property and Architecture Conference” το 2011, “Best International Hotel Architecture 2013” στα International Property and Hotel Awards του Λονδίνου και “Best Luxury Hotel Architecture award” στο “China Luxury Hotel Congress” στη Σαγκάη τον Μάρτιο του 2014).

Το συγκρότημα των 500 και πλέον εκατομμυρίων ευρώ σχεδίασε η βρετανική εταιρεία Atkins και διαθέτει 380 δωμάτια σε 19 ορόφους, απευθυνόμενο στην κινεζική ελίτ.

songjiang-intercontinental-bannerΜόνο δύο από τους ορόφους θα είναι πάνω από το υψόμετρο της επιφάνειας της γης, οι υπόλοιποι 17 θα είναι κάτω από αυτήν ενώ οι δύο τελευταίοι θα είναι κάτω από το νερό και θα διαθέτουν ενυδρείο, εστιατόριο και χώρους φιλοξενίας.Το ξενοδοχείο θα έχει επίσης πισίνα και χώρο άσκησης, πολλά εστιατόρια και συνεδριακούς χώρους.

Για την λειτουργία του το ξενοδοχείο θα βασίζεται σε ενέργεια που θα προέρχεται από το ίδιο το περιβάλλον, χωρίς να το επιβαρύνει, αξιοποιώντας τη γεωθερμική ενέργεια της περιοχής αλλά και ενέργεια που θα παράγεται από φωτοβολταϊκά ηλιακά πάνελ.

Η Atkins σχεδίασε το ξενοδοχείο με στόχο η κατασκευή να ενσωματώνεται στον περιβάλλοντα χώρο με οικολογική «πράσινη» ταράτσα όπου θα φυτευτούν πολλά δέντρα.

Το όραμα των αρχιτεκτόνων είναι να δημιουργήσουν σε κάθε όροφο έναν κρεμαστό κήπο, με αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας καταπράσινης πλαγιάς, ενώ το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο του θα είναι ένας τεράστιος καταρράκτης που θα διατρέχει το ξενοδοχείο κατακόρυφα, παράγοντας με αυτόν τον τρόπο και ηλεκτρικό ρεύμα για τις ανάγκες του ξενοδοχείου.

[ΠΗΓΗ: http://www.oryktosploutos.net/, του Πέτρου Τζεφέρη, 8/4/2016]

ΤΕΤΑΡΤΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΧΩΡΑ ΓΙΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΕΞΟΡΥΞΗΣ Η ΕΛΛΑΔΑ

survey-of-mining-companies-2015[1]Διαβάσαμε την παρουσίαση των αποτελεσμάτων της ετήσιας έκθεσης του Ινστιτούτου Fraser για το 2015 σχετικά με τις εταιρείες έρευνας και εξόρυξης. Η έκθεση αυτή αποτελεί μια προσπάθεια να αξιολογηθεί το πώς η κεφαλαιοποίηση των ορυκτών πόρων και οι παράγοντες της δημόσιας πολιτικής όπως η φορολογία και η αβεβαιότητα του ρυθμιστικού πλαισίου επηρεάζουν τις επενδύσεις στην έρευνα.

Έτσι εξάγεται ένας Δείκτης Ελκυστικότητας Επενδύσεων, ο οποίος λαμβάνει υπόψη την αντίληψη τόσο των ορυκτών πόρων όσο και της εφαρμοζόμενης πολιτικής

Μέσα από μια σύνθετη διαδικασία, η οποία αναλύεται στο άρθρο (δείτε εδώ) ο δείκτης αυτός μας δείχνει τις πλέον ελκυστικές για επενδύσεις στην εξόρυξη περιοχές και χώρες και τις πλέον απεχθείς στους επενδυτές…

Μαντέψτε την συνέχεια… Στην κορυφή βρίσκονται κατά σειρά η Δυτική Αυστραλία, η επαρχία Σασκάτσουαν του Καναδά, η Νεβάδα των ΗΠΑ, η Ιρλανδία, και τη δεκάδα συμπληρώνουν η Φινλανδία, η Αλάσκα, η Βόρεια Επικράτεια του Καναδά, το Κεμπέκ, η Γιούτα και η Νότια Αυστραλία.

Στον πάτο του καταλόγου βρίσκονται –αρχίζοντας με τη χειρότερη–, η επαρχία Λα Ριόχα της Αργεντινής, η Βενεζουέλα, η Ονδούρα, η Ελλάδα (ναι, ναι, η τέταρτη χειρότερη περίπτωση στον κόσμο για τέτοιες επενδύσεις!!!), τα νησιά Σολομώντα, το Τζιμπουτί, η Γουϊνέα, η Κένυα, κ.λπ….

Άλλη μια μεγάλη επιτυχία του αθάνατου ελληνικού πνεύματος…

Πηγή: https://www.fraserinstitute.org/studies/annual-survey-of-mining-companies-2015

 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΩΣ ANTIGOLG ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ & ΣΠΕΚΟΥΛΑΣ (volume 2)

metalleftiki-istoria-vyzantinoi-chronoi-tourkokratia-sidirokafsia-pyrgos-01Ξαναχτύπησε ο συριζαίος οθωμανολόγος Ηλίας Κολοβός, Επίκουρος Καθηγητής Οθωμανικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Αυτή τη φορά, αναμασά αυτά που είχε δημοσιεύσει στο …έγκυρο Παρατηρητήριο, στην ακόμα πιο …έγκυρη «Εφημερίδα των Συντακτών», η οποία μη έχοντας ύλη να δημοσιεύσει, του αφιερώνει 4 σελίδες για το άρθρο του με τον «ευφυή» τίτλο «Σκουριασμένη επιχειρηματολογία»… Και η εμμονή μα τα δάση παραμένει… Είναι γνωστό πως η περιοχή γύρω από μεταλλεία στην αρχαιότητα αλλά και μετέπειτα ξεπατωνόταν από τα δένδρα, για τους λόγους ακριβώς που αναφέρει ο καθηγητής: Ξύλα για στοές και κάρβουνο για τα καμίνια. (Βέβαια, δάση ξεπατώνονταν και για άλλους λόγους, όπως ναυπηγική, οικοδομική, κάρβουνο για άλλους σκοπούς…). Τι σημαίνει αυτό για την επένδυση του 2015; Ήταν «κακό πράγμα» η εξόρυξη πριν από 20, 15 ή 5 αιώνες, αφού συνέβαλλε στην ελάττωση των δασών, και γι’ αυτό ας μην κάνουμε την σημερινή επένδυση… Αυτό μας λέει;

Να μην επαναλάβουμε τα όσα δημοσιεύσαμε στις 26/11/2015 (δες εδώ), για τα επιχειρήματα του κου Κολοβού… Απλά να κάνουμε τη διαπίστωση πως ακόμα ένας επιστήμονας περνάει και επισήμως στην πλευρά των «στρατευμένων», ζηλεύοντας προφανώς τη δόξα του Ομότιμου, του Αρίκα, του Μυλόπουλου, του Μπένου, και άλλων… Σας ευχόμαστε κε Κολοβέ, εκτός από το τίτλο του Επίκουρου, να μην αποκτήσετε και τον τίτλο του «μαϊντανού», διότι το επόμενο βήμα στον antigold κατήφορο που διαλέξατε, είναι να σας περιφέρουν από ημερίδα σε ημερίδα να διαφημίζετε το Παρατηρητήριο, την κα Ιγγλέζη και την «παράλληλη ανάπτυξη» που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ για την ΒΑ Χαλκιδική… Καλή τύχη…

 

ΜΕΡΕΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ…

mediadefaultimages120613122838_8548Επανεμφάνιση στη δημόσια σκηνή για την κα Ιγγλέζη, σε ραδιοφωνική εκπομπή. Στο «Κόκκινο» και τον Διονύση Ελευθεράτο , σε πλήρη συντονισμό με την πρόσφατη ανακοίνωση της Νομαρχιακής Επιτροπής Χαλκιδικής του κόμματος, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επεσήμανε ότι θα πρέπει εμπράκτως να ληφθούν υπόψη οι εκθέσεις των Επιθεωρητών, απαίτησε πρόστιμα, «επειδή το Δημόσιο χρειάζεται πρόστιμα»!!!, και για να μην παρεξηγηθεί, διευκρίνισε: «Δεν ισχυρίζομαι ότι κάποιος μπορεί να ρυπαίνει, να καταστρέφει μια περιοχή, εάν πληρώνει, αλλά η καταβολή προστίμων είναι το πρώτο και το ελάχιστο που πρέπει να του επιβάλλεται».

Μετά η κα Ιγγλέζη μη έχοντας τι άλλο να επιχειρηματολογήσει προσπάθησε να μας πείσει πως όλο το θέμα είναι η μεταφορά συμπυκνωμάτων στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης ενώ έπρεπε να φεύγουν από το Στρατώνι! Μας είπε και πως δεν γίνεται αποκατάσταση!!! Δεν πέρασε βέβαια από το μυαλό του δημοσιογραφίσκου να ρωτήσει αν αυτός είναι ο λόγος που θέλουν να κλείσει η επένδυση…

Σε μια “τυχαία” (και καθόλου σπεκουλιάρικη) ερώτηση του… ουδέτερου δημοσιογράφου, το πώς εξηγεί η βουλευτής το γεγονός ότι η ΝΔ ταυτίζεται πλήρως με την εξόρυξη στη Χαλκιδική, μολονότι στελέχη της σε άλλες περιοχές έχουν ταχθεί εναντίον παραπλήσιων «εγχειρημάτων» (όπως π.χ. ο κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης στην εκλογική του περιφέρεια, τη Θράκη), η κα Ιγγλέζη, απάντησε: «Η διαφορά είναι ότι στη Χαλκιδική υπάρχουν ήδη εργαζόμενοι», χαρακτηρίζοντας όμως έωλη την απόπειρα εκμετάλλευσης της αγωνίας των απασχολούμενων, δοθέντος ότι, όπως υπενθύμισε, ο κόσμος απασχολείται κατά βάση στα υπάρχοντα μεταλλεία, «των οποίων η λειτουργία δεν απειλείται άμεσα»… (δηλαδή απειλείται έμμεσα;), και «έχουν κάνει πολύ μεγάλη καταστροφή στο περιβάλλον ήδη»!!!. Εκεί έσπευσε ο στρατευμένος συριζαίος  δημοσιογράφος να συμπληρώσει «δηλαδή αυτά που διαβάζουμε για αρσενικό στο νερό, ε;»!!!!

Είχαμε και ειδήσεις: Πολύ σύντομα θα δούμε κινήσεις από το υπουργείο, απείλησε η κα Ιγγλέζη… Και επικαλέστηκε τις πάγιες θέσεις «του υπουργού Ενέργειας & Περιβάλλοντος, και του ίδιου του πρωθυπουργού»…. «Η Χαλκιδική έχει ήδη επιβαρυνθεί, δεν αντέχει περισσότερο» τόνισε η βουλευτής, σημειώνοντας ότι περαιτέρω επιβάρυνση θα έπληττε την ίδια την ανάπτυξη και την απασχόληση στην περιοχή, καθώς θα κατέστρεφε τα πλεονεκτήματά της (φυσικό κάλλος, δάση, τουριστική ελκυστικότητα, κλπ). Μια από τα ίδια, δηλαδή, της Ιγγλέζιας λογικής…

Αλλά μην στεναχωριέστε συμπολίτες μου… Η κα Ιγγλέζη μετά τα φασολάκια Χαλκιδικής βρήκε την οριστική λύση για την ανάπτυξη…. Το 2016, λέει, κλείνουν 2.400 χρόνια από τη γέννηση του Αριστοτέλη, η UNESCO θα ανακηρύξει «έτος Αριστοτέλη και αυτό αποτελεί μεγάλη ευκαιρία για την αρχή μιας νέας ανάπτυξης»!!!! (Ε; Τι είπατε;) Άλαλα τα χείλη των ασεβών….

Αν δεν με πιστεύετε, ακούστε τα και με τα ίδια σας τα αυτιά, εδώ, στο κάτω μέρος της σελίδας…

 

 

 

ΤΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΑΛΑΛΟΥΜ ΤΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ

 

METWΥπάρχει το τελευταίο διάστημα ένα μπαράζ επικοινωνιακών επιθέσεων σε βάρος και σε συνδυασμό με την επαναλειτουργία των μεταλλείων Κασσάνδρας. Και οι αλλοπρόσαλλες, ασυνάρτητες και ανάρμοστες αυτές επιθέσεις θα γίνονται ακόμη πιο έντονες όσο αυτοί που τις επιχειρούν δυσκολεύονται να διαχειριστούν και να θέσουν σε αμφισβήτηση δύο ακλόνητα και απόλυτα θεμελιωμένα γεγονότα.

Και αυτά είναι από την μία η απαραίτητη για την χώρα παραγωγική αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της Β.Α. Χαλκιδικής και από την άλλη οι διαδοχικές θετικές αποφάσεις του ΣτΕ ότι αυτό μπορεί να γίνει στη βάση των μελετών, των εγκρίσεων και των αδειοδοτήσεων που υπάρχουν σήμερα. Τρία λοιπόν θέματα βρέθηκαν στην επικαιρότητα την περασμένη εβδομάδα.

  1. Δήλωσε λοιπόν ο ένας εκ των υποψηφίων για την αρχηγία της Ν.Δ. ότι δεν θα επιτρέψει τις επενδύσεις που βλάπτουν τον άνθρωπο. Προφανώς σκέφτηκε ότι θα έπρεπε να υποστηρίξει κάτι διαφορετικό από αυτό που λένε οι άλλοι τρεις υποψήφιοι. Άκαιρη και άστοχη δήλωση που στην πορεία θα έχει μάλλον την δυνατότητα να διορθώσει ο ίδιος του. Γιατί αυτό που βλάπτει περισσότερο τους ανθρώπους είναι η ανεργία και πάνω σε αυτό, την ηχηρή απάντηση των εργαζομένων που ζουν και δουλεύουν στην περιοχή, και νοιάζονται πραγματικά για το περιβάλλον και την υγεία τους, την άκουσε και την γνώρισε όλη η Ελλάδα.
  2. Δημιούργησαν κάποιοι θέμα σε σχέση με την τέλεση επιστημονικού συνεδρίου στο Λονδίνο με αντικείμενο την “εν γένει” μεταλλεία του χαλκού. Βάση προγράμματος παρουσιάστηκαν λοιπόν εκεί αποτελέσματα και συμπεράσματα ερευνητικών ομάδων που αφορούσαν και στη μεταλλουργία του χαλκού. Και βέβαια οι συζητήσεις γίνονται πάνω σε στοιχεία, δεδομένα και ενδείξεις/αποδείξεις μεταξύ κυρίως όλων αυτών που γνωρίζουν το πρόβλημα και έχουν να προτείνουν λύσεις. Γιατί περί αυτού πρόκειται.

Έρευνα πάνω στα προβλήματα και βιώσιμες λύσεις για να μπορέσει η κοινωνία να προχωρήσει παραπέρα. Μπροστά πάει το πράγμα όχι πίσω. Σε μας βέβαια ισχύουν άλλα μέτρα και σταθμά. Άλλοι κανόνες. Δεν χρειάζονται στοιχεία και δεδομένα, γιατί σωστό είναι μόνο η αβάσιμη, αστήρικτη, κατασκευασμένη άποψη μας.

Δυστυχώς στην Ελλάδα, οι περισσότεροι επιστήμονες που σέβονται τις γνώσεις και το επάγγελμα τους, δηλαδή η συντριπτική πλειοψηφία, επιλέγουν την σιωπή. Μιλούν και ακούγονται πάντα οι λίγοι που δίνουν προτεραιότητα σε άλλες, μάλλον προσωπικές τους επιλογές, και ορισμένοι που δεν γνωρίζουν ή έχουν παντελή άγνοια του αντικειμένου.

  1. Κόλαφος λέγεται ότι είναι για τις Σκουριές τα πορίσματα των επιθεωρητών. Για αυτούς βέβαια που γνωρίζουν τα πράγματα γίνεται αμέσως αντιληπτό ότι πρόκειται για επικοινωνιακό τρικ. Γιατί στις Σκουριές δεν υπήρξε στο παρελθόν αλλά ούτε σήμερα υπάρχει μεταλλευτική δραστηριότητα.

Καμία εξόρυξη, κανένας εμπλουτισμός, καμία παραγωγική διαδικασία. Πρόκειται ακόμη για ένα εργοτάξιο που προετοιμάζει τις απαραίτητες υποδομές ενόψει εκμετάλλευσης του κοιτάσματος.

Προφανώς, τα πορίσματα αφορούν σε μεγάλο βαθμό στην λειτουργική διαχείριση των μεταλλείων και μεταλλευτικών περιοχών Μαύρων Πετρών και Ολυμπιάδας. Το όνομα λοιπόν των Σκουριών χρησιμοποιείται εδώ γιατί “πουλάει”, δημιουργεί εντυπώσεις και κυρίως αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη.

ΠΗΓΗ: http://greenminerals.blogspot.gr του Δρ. Γεωλογίας Νικολάου Αρβανιτίδη

«ΥΠΟΓΕΙΤΕΣ» ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟ

25821DE6C4059441268C895ADB1AF5A6

Οι μεταλλωρύχοι από τα έγκατα της γης δηλώνουν: «Είμαστε σκλάβοι του ΣΥΡΙΖΑ». Και πιστεύουν πως η απόφαση για την παύση εργασιών ελήφθη ενόψει των εκλογών.

Η «αιφνίδια» απόφαση της κυβέρνησης Τσίπρα για τη διακοπή εργασιών στο συγκρότημα της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» στη Χαλκιδική (περιοχές Ολυμπιάδα, Σκουριές και Μαντέμ Λάκκο) και n συνακόλουθη διαθεσιμότητα των εργαζομένων ίσως να αποτελεί παρελθόν την επόμενη Κυριακή, όταν ανοίξουν οι κάλπες. Και αυτό γιατί την Τρίτη θα πρέπει το ΣτΕ να λάβει απόφαση μετά την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων της εταιρείας. Αν αυτά γίνουν δεκτά, η υπηρεσιακή κυβέρνηση δεν έχει άλλη επιλογή από το να άρει την απόφαση του τέως υπουργού Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Πάνου Σκουρλέτη.

Οι μεταλλωρύχοι που σε ένδειξη διαμαρτυρίας «κλείστηκαν» στα έγκατα του μεταλλείου στην Ολυμπιάδα, εκτιμούν ότι η απόφαση –τέλη Αυγούστου– υπαγορεύθηκε από την αγωνία «εκλογικής σταθεροποίησης» του ΣΥΡΙΖΑ στον νομό. «Είμαστε σκλάβοι του ΣΥΡΙΖΑ» λέει με έντονο ύφος ο κ. Στέλιος Κωσταντάρας από την Αρναία. Η ομάδα των εργατών κάθεται γύρω από ένα πλαστικό τραπέζι στο πιο βαθύ σημείο της εξόρυξης. Καπνίζουν πίνοντας φραπέ, όταν ένας από αυτούς σπάει τη σιωπή. «Το μόνο που φοβάται ο άνδρας είναι η ανεργία», λέει σαν να μονολογεί..

Άραγε νιώθουν αυτό τον φόβο στα 254 μέτρα «υπό την επιφάνεια»; Οχι, καθώς πιστεύουν ότι η απόφαση για την παύση εργασιών ελήφθη ενόψει των εκλογών. Είναι δηλαδή κάτι προσωρινό. «Γιατί λήφθηκε η απόφαση ταυτόχρονα με τη διάλυση της Βουλής, ενώ το επιχείρημα ότι η επιχείρηση δεν έχει κάνει τεχνικές δοκιμές εδώ αλλά στη Φινλανδία υπήρχε από μήνες;» αναρωτιέται ο «υπογείτης» Γιάννης Καραπαναγιώτης.

Αυτό είναι το κεντρικό (πολιτικό) ερώτημα που απασχολεί φίλους και αντιπάλους της επένδυσης στη Βόρεια Χαλκιδική. Και οι δύο πλευρές ωστόσο συμφωνούν ότι n διάλυση της Βουλής ήταν το κομβικό σημείο για την ανακοίνωση της απόφασης. Αλλά δεν το λένε με τον ίδιο τρόπο.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και από τις πιο δυναμικές παρουσίες του κινήματος ενάντια στην επένδυση, Κατερίνα Ιγγλέζη, αναζητεί λίγο πριν από τις εκλογές του Ιανουαρίου στο ΥΠΕΧΩΔΕ (νυν Παραγωγικής Ανασυγκρότησης) τα έγγραφα με τα αποτελέσματα των δοκιμών της εταιρείας στη μέθοδο της ακαριαίας τήξης. Η μέθοδος αυτή είναι ένας τρόπος ανάκτησης του μεταλλεύματος στη μεταλλουργία χαλκού της φινλανδικής εταιρείας Outotec και που n «Ελληνικός Χρυσός» έχει δεσμευθεί να χρησιμοποιήσει και για την ανάκτηση του χρυσού ώστε να μη χρησιμοποιηθεί κυάνιο. Επειδή κάτι τέτοιο δεν έχει ξαναχρησιμοποιηθεί, σύμφωνα με τους πολέμιους της επένδυσης, η εταιρεία δεσμεύεται μέσα σε τρία χρόνια να παρουσιάσει αποτελέσματα σε «ημιβιομηχανική κλίμακα» που να δικαιολογούν το εφαρμόσιμο της μεθόδου. Η κ. Ιγγλέζη υποστηρίζει ότι δεν βρίσκει τα αποτελέσματα που η εταιρεία επιμένει ότι έχει καταθέσει.

Στα τέλη Απριλίου 2015, σε έγγραφο του υπουργείου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης περιγράφονται αναλυτικά οι ελλείψεις του φακέλου στο «προσάρτημα τεχνικής μελέτης μονάδας εμπλουτισμού» χωρίς να γίνεται αναφορά στο ότι οι δοκιμές της νέας μεθόδου δεν έγιναν σε «ημιβιομηχανική κλίμακα» στην Ελλάδα αλλά στη Φινλανδία (Πόρι). Συνομιλητές του πρώην υπουργού Παναγιώτη Λαφαζάνη -η «Κ» ήρθε σε επαφή με πρόσωπα και από τα δύο στρατόπεδα λένε ότι ο πρώην υπουργός της κυβέρνησης Τσίπρα και ηγέτης της Λαϊκής Ενότητας δεν είχε αποφασίσει να «κλείσει πάση θυσία» τις εγκαταστάσεις που συνεπαγόταν η επέκταση της μεταλλευτικής δραστηριότητας, αυτό δηλαδή που διεκδικούσε n βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ μαζί με το «κίνημα» ενάντια στην εξόρυξη χρυσού. Κάποια στιγμή ο κ. Λαφαζάνης εκμυστηρεύθηκε με νόημα στους συντρόφους του από τη Χαλκιδική ότι και στη Δραπετσώνα «όταν έκλεισαν τα λιπάσματα έμεινε ο κόσμος χωρίς δουλειά»

Για πολλούς από τους τοπικούς παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ η λογική αυτή ήταν ακατανόητη. Είναι όμως εύκολα εξηγήσιμη για τα στελέχη του κόμματος που προέρχονται από το ΚΚΕ και έχουν μεγαλώσει με τα διδάγματα του βιβλίου του συγκροτούμενου του Νίκου Μπελογιάννη, Δημ. Μπάτση «Βαριά Βιομηχανία στην Ελλάδα»

Πρόκειται μάλιστα για ένα αγαπημένο ανάγνωσμα και στελεχών της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» που προέρχονται από την Αριστερά..

Αυτή n τοποθέτηση του κ. Λαφαζάνη οδήγησε σε μπαράζ ενστάσεων -«η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η επένδυση δεν πρέπει να γίνει», μας είπαν πολλά τοπικά στελέχη του- και το υπουργείο υπό την ηγεσία Λαφαζάνη να αναζητήσει μια οδό που να δικαιολογεί στο πλαίσιο της δέσμευσης «και περιβάλλον και θέσεις εργασίας» τη σκληρή στάση.

«Δεν πρόκειται να δεχθούμε να καταστραφεί ο φυσικός πλούτος της περιοχής, αλλά αν πρόκειται να καταστραφεί, να διασφαλίσουμε ότι n εταιρεία δεν θα κάνει απλά εξόρυξη αλλά και μεταλλουργία» επαναλαμβάνουν συνεχώς τοπικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όπως η κ. Ιγγλέζη. Η ανάκληση των αδειών για τις εργασίες και η σχετικά μικρή «διαρροή» του ΣΥΡΙΖΑ στη Λαϊκή Ενότητα σε τοπικό επίπεδο, μάλλον εξασφαλίζει την επανεκλογή της –ήταν πρώτη βουλευτής από τους τρεις που εξέλεξε ο ΣΥΡΙΖΑ– αλλά το ερώτημα είναι τι θα συμβεί αν η απόφαση του ΣτΕ αναγκάσει την υπηρεσιακή κυβέρνηση να άρει την απαγόρευση ώστε να επαναλειτουργήσουν οι εγκαταστάσεις της «Ελληνικός Χρυσός» πριν από την 20ή Σεπτεμβρίου. Δεν θα αποτελέσει αυτό ισχυρό σοκ για το «κίνημα ενάντια στον χρυσό» άρα και αιτία αποσυσπείρωσης του «τοπικού» ΣΥΡΙΖΑ; Οι εκεί παράγοντες του κόμματος δεν έχουν διαφορετική εκτίμηση, γι’ αυτό από την περασμένη εβδομάδα ο κ. Π. Σκουρλέτης και το τμήμα Οικολογίας του ΣΥΡΙΖΑ άρχισαν να βάλουν κατά της υπηρεσιακής κυβέρνησης, που πάντως δεν έχει άλλη επιλογή από το να συμμορφωθεί σε δικαστική απόφαση και μάλιστα του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, του Τάσου Τέλλογλου, 13/09/2015

ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΠΙΡΜΠΙΛΗ ΣΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ

SKOURIES-20150525-068

Τα πράσινα άλογα της ανάπτυξης της Μπιρμπίλη τα διαδέχονται τώρα οι κόκκινες αρλούμπες Τσίπρα και Σκουρλέτη. Ο Τσίπρας που έβαλε τον Βαρουφάκη να σώσει την οικονομία και τους Λαφαζάνη – Σκουρλέτη να την ανασυγκροτήσουν… παριστάνει τον περιβαλλοντολόγο. Και να τα αποτελέσματα. Ο κομισάριος Σκουρλέτης κλείνει συγκροτήματα και διατάζει τους ιδιώτες να μην απολύουν…

Και αυτοί οι αστείοι άνθρωποι, οι άσχετοι όχι μόνο στο τι σημαίνει ανάπτυξη αλλά και τι χρειάζεται η οικονομία να λειτουργήσει έστω και σε ρελαντί, μπέρδεψαν τα αριστεριλίκια τους με την επιχειρηματική αγορά, την κοινωνία και τους εργαζόμενους.

Έστειλαν, για λόγους κομματικού ανταγωνισμού, 2.000 εργάτες και τις οικογένειές τους στις στοές των ορυχείων και στους δρόμους και έχουν το θράσος να επικαλούνται δήθεν περιβαλλοντικούς κανόνες και οικολογικές ευαισθησίες.

Πότε πρόλαβαν οι Τσίπρας και Σκουρλέτης να αφήσουν την “αντίσταση”, τις καταλήψεις και την “επανάσταση” και έμαθαν έστω και τα στοιχειώδη για την οικονομία, την παραγωγή, τις επενδύσεις, και την ανάπτυξη ώστε να ασχοληθούν και με το περιβάλλον;

Εδώ φάνηκαν ανίκανοι να αντιληφθούν τι σημαίνουν για την, στεγνή από ρευστότητα, επιχειρηματική αγορά τα capital controls και τίναξαν στον αέρα ό,τι απέμεινε από τζίρο, παραγωγή και εξαγωγές.

Κατέστρεψαν ό,τι βρήκαν στην αγορά ψευδολογώντας και κλαψουρίζοντας… ότι οι δανειστές δεν τους έδωσαν μια εβδομάδα προθεσμία οπότε τους υποχρέωσαν να κλείσουν τις Τράπεζες… που όταν τις έκλεισαν οι ίδιοι έτριβαν και τα χέρια τους που θα έστυβαν (όπως έλεγαν) την κατανάλωση.

Αυτοί οι άσχετοι με την οικονομία ανακατεύονται τώρα δήθεν με το περιβάλλον χωρίς να έχουν ιδέα τι σημαίνει εξόρυξη και ορυκτός πλούτος όχι μόνο για την οικονομία αλλά και την τοπική κοινωνία.

Ο Σκουρλέτης που, προφανώς, δεν καταλαβαίνει την διαφορά του φουγάρου του εργοστασίου από το φουγάρο μιας ψησταριάς… νομίζει ότι είναι σε θέση να βάζει προϋποθέσεις στον διάλογο με τους μετρημένους στα δάκτυλα επενδυτές που παραμένουν στον τόπο μας.

Τα ίδια δηλαδή που έκαναν και με τους δανειστές και τώρα τους γλύφουν για μια δόση…

Τι γνωρίζουν, αλήθεια, οι Τσίπρας, Σκουρλέτης και Λαφαζάνης από παραγωγή, από επενδύσεις, από συνθήκες αγοράς και από οικονομία ώστε να την θυσιάζουν σε κομματικές σκοπιμότητες;

Ο Τσίπρας μπαινοέβγαινε στον ΣΕΒ, παπαγάλιζε ανοησίες που του έδιναν να παπαγαλίσει και έφευγε χωρίς να έχει αντιληφθεί τι του είπαν και τι του ζήτησαν οι επιχειρηματίες.

Ο Λαφαζάνης ούτε που κατάλαβε (προφανώς δεν ενδιαφέρθηκε) όχι τι σημαίνει βαριά βιομηχανία αλλά και τι θα συμβεί στην απλή βιοτεχνία με το μπλοκάρισμα του ΕΣΠΑ από την Κομισιόν όταν του ζήτησαν διευκρινίσεις για τις ελληνικές προτάσεις με ερωτήματα σε 70 σελίδες…

Ο δε διάδοχός του στην ανασυγκρότηση Σκουρλέτης φώναξε εκπροσώπους των επιχειρηματιών (για να δείξει από τηλεοράσεως ότι κάτι αλλάζει) αλλά ανάθεμα και αν διάβασε τα χαρτιά που του έδωσαν αφού με τις χθεσινές ανακοινώσεις έκανε το εντελώς αντίθετο από αυτό που του συνέστησαν αυτοί που ξέρουν από επιχειρήσεις.

Το τραγικότερο όμως όλων είναι ότι οι Τσίπρας, Σκουρλέτης, Λαφαζάνης μιλάνε για ανάπτυξη ενώ με χίλιους δυό τρόπους αποδεικνύουν πως δεν την θέλουν γιατί δεν τους πάει. Δεν την μπορούν βρε αδερφέ…

Η ανάπτυξη έχει κανόνες και επιβάλλει σταθερότητα και υποχρεώσεις. Αλλά οι αριστεροί δεν ξέρουν ούτε από πολιτική όταν έχουν ελεύθερη δημοκρατία και θα μάθουν κανόνες λειτουργίας ελεύθερης οικονομίας και μάλιστα της ευρωπαϊκής;

Δεν ήταν βεβαίως ποτέ καλύτεροι, στην ανάπτυξη, οι προηγούμενοι και ιδιαίτερα η Ν.Δ και το ΠΑΣΟΚ που παρέδωσαν την παραγωγή και τις προοπτικές της σε κακό χάλι.

Αλλά τους προηγούμενους τους περάσαμε (σωστά και δίκαια) στην αντιπολίτευση γιατί με την φαυλότητά τους (από την αρχή της μεταπολίτευσης μέχρι και το 2009) αποβιομηχάνισαν την χώρα, διέλυσαν τον παραγωγικό ιστό, στέγνωσαν την αγορά και φέσωσαν επιχειρήσεις και άλλους ιδιώτες με κρατικά φέσια 4 δισ. ευρώ επικαλούμενοι την οικονομική κρίση την οποία οι ίδιοι, το κράτος τους και τα δημοσιονομικά τους την προκάλεσαν. Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ ψηφίσθηκε για να τερματίσει την απαράδεκτη μεταπολίτευση φέρνοντας την αλλαγή. Βλέπετε εσείς να το μπορεί έστω και στο βάθος του χρόνου;

capital.gr, 27/08/2015, του Γιώργου Κράλογλου

ΑΝΑΞΙΟΠΟΙΗΤΕΣ ΟΙ ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ ΖΕΟΛΙΘΟΥ

zeolithos_148566645

Αναξιοποίητες παραμένουν οι τεράστιες ποσότητες ζεόλιθου που υπάρχουν στον Έβρο. Περίπου 25 δισεκατομμύρια ευρώ μπορεί να προσθέσει στην περιφερειακή οικονομία ο ζεόλιθος ως πρώτη ύλη και δεκάδες δισεκατομμύρια μεταποιημένος, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του περιφερειάρχη Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης (ΑΜΘ), Γιώργου Παυλίδη.

Ο περιφερειάρχης ΑΜΘ, στο περιθώριο ημερίδας που πραγματοποιήθηκε στην Αλεξανδρούπολη με θέμα την αξιοποίηση του ζεόλιθου του Έβρου, τόνισε ότι είναι επιτακτική η ανάγκη απελευθέρωσης της νομοθεσίας των εξορύξεων, καθώς μέσα από διαδικασίες σχεδόν αποικιοκρατικές, μέσα από γραφειοκρατία η οποία πολλές φορές είναι ανυπέρβλητη, μας δημιουργούνται τεράστια προβλήματα.

Στις στρεβλώσεις του ισχύοντος νομικού πλαισίου αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου στην Ελλάδα και στην αναγκαιότητα αλλαγής στο μεταλλευτικό κώδικα και τη μεταλλευτική νομοθεσία αναφέρθηκε στην εισήγησή του και ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής ανάπτυξης της ΠΑΜ Θ, Δημήτρης Μανανάς. «Η περιπέτεια του ζεόλιθου στα Πετρωτά του βορείου Έβρου κρατάει αισίως 10 χρόνια. Δηλαδή, από την αρχική αίτηση μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία έχουν περάσει 10 χρόνια και ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί. Αυτό οφείλεται σε στρεβλώσεις του νομικού πλαισίου, στο διαχωρισμό του ορυκτού πλούτου σε πολλές κατηγορίες στη χώρα μας. Είναι στα μεταλλεύματα και στα βιομηχανικά ή λατομικά ορυκτά. Μοιάζουν οι νομοθεσίες, δεν είναι εντελώς διαφορετικές, δυστυχώς όμως έχουν τις ίδιες στρεβλώσεις που οδηγούν σε καθυστερήσεις και σε πολλά άλλα».

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του TEE Θράκης, Νίκος Παπαθανασίου, έκανε λόγο για ολιγωρία των εκάστοτε κυβερνήσεων, «οι οποίες κωφεύουν και κρατούν στάσιμη την εξόρυξη του πολύτιμου ορυκτού».

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ, 24/06/2015

ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΜΑΣ ΦΤΑΙΝΕ;

IMG_0177

Tα μεταλλεία και η μεταλλευτική δραστηριότητα υπάρχουν όσο υπάρχει και ο άνθρωπος. Υπάρχουν για να εγγυώνται το status της ζωής και του πολιτισμού μας, αυτόν που έχουμε επιλέξει για να πορευόμαστε. Οτιδήποτε δεν μπορεί να παραχθεί βιολογικά πρέπει να εξορυχθεί…

Σε όποιο μέρος της υφηλίου κι αν ζούμε, κάθε φορά που μαγειρεύουμε, τρώμε, πίνουμε, πλένουμε ή πλενόμαστε, γράφουμε, σερφάρουμε στο διαδίκτυο, ζωγραφίζουμε ή ταξιδεύουμε, υπάρχει η βεβαιότητα ότι μεταχειριζόμαστε κάτι που έχει ορυκτή προέλευση. Τα ορυκτά ζουν μαζί μας, όσο κι αν εμείς επιμένουμε να μην αντιλαμβανόμαστε την προέλευσή τους!

Η εξόρυξη δεν είναι εμμονή, είναι μια καθημερινή πράξη. Συνεπώς δεν τίθεται θέμα αρχής, δεν τίθεται θέμα διακύβευσης της εξορυκτικής δραστηριότητας. Το μόνο θέμα που τίθεται και τίθεται δυναμικά και επιτακτικά, είναι πώς θα επιτύχουμε ώστε αυτή η δραστηριότητα (όπως και κάθε άλλη) να είναι βιώσιμη, συμβατή με τη ζωή μας καθώς και εκείνη των επόμενων γενεών. Η βιωσιμότητα είναι το πραγματικό διακύβευμα και όχι φυσικά τα μεταλλεία… Και αντί να έχουμε ανασκουμπωθεί και να ασχολούμαστε ΜΟΝΟ με αυτό, έχουμε βάλει στοίχημα να ανατρέψουμε τα πάντα…

Για να προστατέψουμε το περιβάλλον θα αντιτείνουν πολλοί. Όμως, το περιβάλλον δεν είναι μια αποστειρωμένη περιοχή που απαγορεύεται ακόμα και να κοιτάξει κανείς! Το φυσικό περιβάλλον έχει αναπτυξιακή δυναμική με όρια που επιβάλλουν πλέον οι αυστηροί κανονισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται όπως άλλωστε το προσεγγίζουν μέχρι σήμερα και όλοι οι προηγμένοι λαοί. Υπενθυμίζεται ότι η Ευρώπη έχει 27 χιλιάδες προστατευόμενες περιοχές στις οποίες εργάζονται πάνω από 8 εκατ. άνθρωποι ενώ τα έσοδα που καρπώνονται ετησίως από τις εθνικές οικονομίες είναι της τάξης των 65 δισ. ευρώ. Στην Ελλάδα έχουμε λιγότερες από 500 και φυσικά μη ρωτήσετε πόσοι εργάζονται εκεί. Κι αυτό επειδή η περιβαλλοντική μας τακτική είναι απαγορευτική και σε καμία περίπτωση αναπτυξιακή και κοινωνικά χρήσιμη.

Δυστυχώς, η υποκρισία καλά κρατεί ένθεν και εκείθεν. Από τη μια, η άγρια ανάπτυξη του μεγάλου κεφαλαίου που εξαντλεί τα αποθέματα της φύσης, τα δάση, το έδαφος, το νερό, τα ορυκτά, τη βιοποικιλότητα. Το άλλοθι αυτής της υποκρισίας είναι η απασχόληση και η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, ειδικά σε περιόδους που η κρίση βαθαίνει, οι οικολογικές αντιστάσεις μειώνονται και we are back to basics…

Από την άλλη, ο περιβαλλοντικός δογματισμός και η άρνηση κάθε αναπτυξιακής προσπάθειας που εν δυνάμει θεωρείται καταστροφική. Το άλλοθι αυτής τη υποκρισίας είναι η (επαναλαμβανόμενη χωρίς επιχειρήματα) επίκληση της διατηρησιμότητας των οικοσυστημάτων, η περιβαλλοντική προστασία και το αειφόρο τίποτε… Τα ‘χω γράψει εκατό φορές, ας τα πούμε πάλι: ανάπτυξη χωρίς βιωσιμότητα είναι επένδυση σε βαρέλι χωρίς πάτο, αλλά και αειφορία χωρίς ανάπτυξη είναι απλά αειφόρο… τίποτε, ούτε τρώγεται, ούτε αβγατίζει, ούτε μετακυλίεται στις επόμενες γενιές..

Και προφανώς πίσω από τις δύο άκρες, πίσω από τα χρώματα και τις σημαίες της ανάπτυξης, υπάρχουν τα κάθε λογής συμφέροντα. Και ο βασιλιάς εκεί πάντα γυμνός… ντυμένος μόνο με υποκρισία.

Του Πέτρου Τζεφέρη, από το Protagon

*Ο Πέτρος Τζεφέρης είναι Διδάκτωρ ΕΜΠ – συγγραφέας