Category Archives: Νέα / Ειδήσεις

Νέα / Ειδήσεις

ΠΡΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟ ΠΑΣΑΛΗ, ΠΡΟΕΔΡΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ & ΜΑΝΩΛΗ ΚΑΡΡΑ ΔΗΜΑΡΧΟ ΠΡΟΠΟΝΤΙΔΑΣ

Στην ιστοσελίδα του «συνεδρίου» σας, (το συνέδριο σε εισαγωγικά μετά τις τελευταίες εξελίξεις), έχετε γράψει μια ωραία εισαγωγή:

«Το “1ο Αναπτυξιακό Συνέδριο Χαλκιδικής” έχει ως στόχο να αποτελέσει διοργάνωση θεσμός και σημείο συνάντησης ανθρώπων του επιχειρηματικού, πολιτικού και επιστημονικού κόσμου για την κατάθεση σκέψεων, ανταλλαγής απόψεων, προβληματισμών και προτάσεων για το αναπτυξιακό παρόν και μέλλον της Χαλκιδικής».

Να υποθέσω κε Πασαλή πως η κατάθεση σκέψεων, η ανταλλαγή απόψεων, προβληματισμών και προτάσεων για το αναπτυξιακό παρόν και μέλλον της Χαλκιδικής αφορούν μόνον όσους συμπλέουν με μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Διότι αλλιώς δεν εξηγείται η όψιμη απόφασή σας να εξοστρακίσετε την Ελληνικός Χρυσός (την μεγαλύτερη επένδυση αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα και τον μεγαλύτερο εργοδότη στην Χαλκιδική) από τη λίστα των χορηγών λίγες ώρες μετά τις δηλώσεις της κας Ιγγλέζη πως δεν θα συμμετέχει στο «συνέδριο» εάν η Ελληνικός Χρυσός παραμείνει χορηγός. 

Εάν από την αρχή δεν είχατε δεχθεί την χορηγία της εταιρείας –και πάλι ακατανόητο για μια ιδιωτική εταιρεία που δραστηριοποιείται νόμιμα στην περιοχή και μάλιστα στην πλέον παραδοσιακή απασχόληση της ΒΑ Χαλκιδικής–, ίσως να είχατε κάποια δικαιολογία. Αλλά το να την εξαναγκάσετε να παραιτηθεί του Συνεδρίου αφού είχατε συμφωνήσει την χορηγία, μου φέρνει στο μυαλό –δυστυχώς– την λέξη «ντροπή».

Εκτός και αν πέσατε θύμα εκφοβισμού, εκβιασμού ή απειλών, γεγονός το οποίο θα πρέπει να δηλώσετε δημοσίως, σαν δημόσιο πρόσωπο που είστε. Αν όχι, και είστε οπαδός του antigold «κινήματος» πάλι πρέπει να το δηλώσετε, αλλά και να παραιτηθείτε από την προεδρία της Αναπτυξιακής, αφού αποδεδειγμένα «κίνημα» και ανάπτυξη είναι δύο έννοιες ασυμβίβαστες…

Τα ίδια ισχύουν και για όσους υποστήριξαν την ενέργειά σας, διότι ακούστηκαν διάφορες φήμες περί μη παραχώρησης της αίθουσας από το δήμαρχο Προποντίδας Μανώλη Καρρά κ.λπ.

Και μια σκέψη. Οι υπόλοιποι συμμετέχοντες δεν έχουν άποψη; Ο ΣΒΒΕ δεν θα αντιδράσει; Αν αύριο η κα Ιγγλέζη –ή όποια κα Ιγγλέζη–, θέσει βέτο για τη συμμετοχή μιας άλλης εταιρείας σε ένα επόμενο συνέδριο, θα το δεχθούν; Δέχονται αυτή την αλαζονική επίδειξη κρατισμού και το σοβαρό –και επικίνδυνο– έλλειμα δημοκρατίας; 

 

 

ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΑΜΕΣΑ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΝ ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΙΓΓΛΕΖΗ ΤΗΝ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ

Λάδι στη φωτιά εξακολουθεί να ρίχνει η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κα Κατερίνα Ιγγλέζη, υποθάλποντας το εμφυλιοπολεμικό κλίμα στην ΒΑ Χαλκιδική, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση δια του Υπουργού ΥΠΕΝ κου Σταθάκη υποτίθεται πως προσπαθεί να βρεθεί κοινώς αποδεκτή λύση για την επένδυση μέσω της διαδικασίας της διαιτησίας.

Τελευταίο «κατόρθωμα» της βουλευτού ήταν η απόσυρση της συμμετοχής της στο «1ο Αναπτυξιακό Συνέδριο Χαλκιδικής» που οργανώνει η «Αναπτυξιακή Χαλκιδικής Α.Ε.», επειδή η Ελληνικός Χρυσός συμμετέχει ως χορηγός του Συνεδρίου.

Συγκεκριμένα η κα Ιγγλέζη δήλωσε:

«Αρνούμαι να συμμετάσχω σε Αναπτυξιακό Συνέδριο που διοργανώνεται με την χορηγία της Ελληνικός Χρυσός, μιας εταιρίας που επιβουλεύεται και υπονομεύει την ανάπτυξη της Χαλκιδικής».

Η κίνηση της κας Ιγγλέζη χαρακτηρίζεται τουλάχιστον άστοχη την στιγμή που οι τόνοι στην ΒΑ Χαλκιδική έχουν πέσει και κυβέρνηση και εταιρεία έχουν κάτσει στο τραπέζι του εποικοδομητικού διαλόγου συζητώντας τις λεπτομέρειες της διαιτησίας.

Αναρωτιέται κανείς για ποιους λόγους προέβη η βουλευτής σε αυτή την κίνηση, αν όχι για λόγους μικροπολιτικής και ανάκτηση της δημοτικότητάς της, η οποία το τελευταίο διάστημα είχε εξανεμιστεί ακόμη και μεταξύ των πολέμιων της επένδυσης.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν η κα Ιγγλέζη διαχωρίζει τη θέση της από την κυβέρνηση η οποία έχει δηλώσει πως θέλει την επένδυση αν συμμορφωθεί με τους περιβαλλοντικούς όρους που θέτει, ή αν η κυβέρνηση άλλαξε γνώμη και συμφωνεί με την άποψη της κας Ιγγλέζη πως η Ελληνικός Χρυσός «επιβουλεύεται και υπονομεύει την ανάπτυξη της Χαλκιδικής».

Αναμένονται απαντήσεις…

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟ “ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ” – ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ Η ΥΠΟΔΟΣΗ

Η επιτάχυνση της αποπληρωμής των οφειλών του κράτους προς ιδιώτες ήταν οριακή τον Αύγουστο, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε σήμερα το ΥΠΟΙΚ.

Το κράτος πλήρωσε μόνο 152,2 εκατ. ευρώ, επί συνόλου 6 δισ. ευρώ οφειλών, προς προμηθευτές, εταιρείες, συμβασιούχους, φορολογούμενους και συνταξιούχους. Τον Ιούλιο, όταν άρχισε η ροή από τα 800 εκατ. ευρώ της 1ης υποδόσης που εκταμίευσε ο ESM, το κράτος είχε πληρώσει 142,6 εκατ. ευρώ.

Πλέον, ο κρίσιμος μήνας είναι ο Σεπτέμβριος και τα στοιχεία που θα συλλεχθούν τις επόμενες ημέρες για να σταλούν στην ΕΕ. Προκειμένου να μην χαθεί η διαθεσιμότητα της δεύτερης υποδόσης θα πρέπει να καταστεί δυνατή η αποπληρωμή του 150% της πρώτης. Δηλαδή, το “ευρύ” κράτος θα πρέπει να επιτύχει την κατά 1,2 δισ. ευρώ καθαρή μείωση των οφειλών προς ιδιώτες σε σχέση με τα επίπεδα του Απριλίου.

Τα στοιχεία του ΥΠΟΙΚ

Τα στοιχεία του ΥΠΟΙΚ δείχνουν ότι από τους φορείς της γενικής κυβέρνησης (των οποίων οι οφειλές φτάνουν στα 3,9 δισ. ευρώ), πληρώθηκαν 94,5 εκατ. ευρώ τον Αύγουστο και 83.7 εκατ. ευρώ τον Ιούλιο. Το πιο μεγάλο μέρος των πληρωμών ήταν από Ταμεία και ΔΕΚΟ. Τα νοσοκομεία πλήρωσαν μόλις 2 εκατ. ευρώ.

Πορεία αποπληρωμής οφειλών του κράτους προς ιδιώτες
σε εκατ ευρώ υπόλοιπο πληρωμές Αυγούστου Πληρωμές Ιουλίου
Γενικής κυβέρνησης 3912.1 94.5 83.7
εκκρεμείς επιστροφές φόρων 2113.9 3.3 10.4
εκκρεμείς αιτήσεις συνταξιοδότησης 54.4 48.5
ΣΥΝΟΛΟ 6026 152.2 142.6

Από τις εκκρεμείς επιστροφές φόρων αξίας 2,1 δισ. ευρώ, πληρώθηκαν 3.3 εκατ. ευρώ τον Αύγουστο και 10,4 εκατ. ευρώ τον Ιούλιο. Ωστόσο, από την ΑΑΔΕ ανακοινώθηκε μαζική πληρωμή εκκρεμών επιστροφών τον Σεπτέμβριο που δεν έχει ακόμη προσμετρηθεί στους επίσημους πίνακες και ενδεχομένως να αλλάξει δραστικά την εικόνα.

Αναφορικά με τις εκκρεμείς αιτήσεις συνταξιοδότησης (σ.σ. το ΥΠΟΙΚ δεν αναφέρει την αξία τους στην ανακοίνωση) πληρώθηκαν 54.4 εκατ. τον Αύγουστο και 48.5 εκατ. τον Ιούλιο. Υπενθυμίζεται ότι μέσα στο σαββατοκύριακο έγινε μία απόπειρα στο.. και πέντε για την εκκαθάριση συντάξεων.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, της Δήμητρας Καδδά, 11/10/2017]

ΚΕΡΔΗ ΓΙΑ ΧΑΛΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΜΕΤΑΛΛΑ

Κέρδη χθες για τον χαλκό, με την τιμή του βασικού μετάλλου να αγγίζει υψηλά μηνός και με τους επενδυτές να αναζητούν ενδείξεις για τις προοπτικές ζήτησης πρώτων υλών από την Κίνα, εν όψει της έναρξης των εργασιών του κινεζικού λαϊκού κογκρέσου, την επόμενη εβδομάδα. Η τιμή του χαλκού σημείωνε άνοδο 0,3%, στα 6.777,50 δολάρια ο τόνος, έχοντας αγγίξει ενδοσυνεδριακά τα 6.799 δολάρια, τα υψηλότερα επίπεδα από τις 8 Σεπτεμβρίου.

Ανοδικά κινήθηκε χθες ο χρυσός, αφότου ο ηγέτης της Καταλονίας επέλεξε να μην ακολουθήσει τον δρόμο της ρήξης, με επίσημη ανακήρυξη της απόσχισης από το ισπανικό κράτος. «Οι ανησυχίες για συνέπειες από το δημοψήφισμα περί ανεξαρτησίας μετριάζονται, προσφέροντας στήριγμα στο ευρώ και αποδυναμώνοντας το δολάριο», επεξηγεί ο Γιένς Πέντερσεν, αναλυτής στην Danske Bank. Η τιμή σποτ του χρυσού κατέγραφε οριακή άνοδο, στα 1.289,50 δολ. ανά ουγκιά, έχοντας ενισχυθεί στην προηγούμενη συνεδρίαση σε υψηλά δύο εβδομάδων και έπειτα από τρίτη διαδοχική συνεδρίαση κερδών. Μεταξύ των υπόλοιπων πολύτιμων μετάλλων, κέρδη και για το ασήμι, στα 17,13 δολ. ανά ουγκιά, έχοντας αγγίξει υψηλά τριών εβδομάδων στην προηγούμενη συνεδρίαση. Κέρδη και για την πλατίνα, με την τιμή του πολύτιμου μετάλλου να ενισχύεται στα 932,90 δολ. ανά ουγκιά, ενώ το παλλάδιο αναρριχήθηκε έως τα 949,30 δολ, στα υψηλότερα επίπεδα από τα μέσα Σεπτεμβρίου.

 

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 12/10/2017]

ΤΩΡΑ ΤΡΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΤΗΣ BLACKROCK

Μετά το σάλο που προκλήθηκε από το δημοσίευμα του Capital.gr σύμφωνα με το οποίο η BlackRock αναστέλλει την επένδυσή της στον Κηφισό, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργος Σταθάκης, από το βήμα της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, εξέφρασε σήμερα την αισιοδοξία του ότι το έργο  Academy Gardens, προϋπολογισμού 300 εκατ. ευρώ, θα προχωρήσει.

Παρ’ όλα αυτά, από την επίσημη ανακοίνωση του ΚΥΣΟΙΠ τον περασμένο Μάιο, βάσει της οποίας η επένδυση λαμβάνει το πράσινο φως, έχουν περάσει πέντε μήνες κατά τη διάρκεια των οποίων είναι ανύπαρκτη η πρόοδος ως προς την υλοποίηση της συγκεκριμένης επένδυσης.

Επίσης, ο κ. Σταθάκης δεν εξήγησε, κατά την τοποθέτησή του στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, ποια είναι τα ακριβή προσκόμματα για τα οποία δεν προχωρά η υπογραφή από τον ίδιο του Προεδρικού Διατάγματος.

Και αυτό δεδομένου ότι η νομιμότητα του ΠΔ έχει ελεγχθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι για να “ξεκλειδώσει” η επένδυση της BlackRock θα πρέπει να υπογραφεί από τον κ. Σταθάκη το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα και αφότου υπογραφεί και από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να σταλεί προς δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Σε παράλληλο χρόνο θα πρέπει να υπογραφεί μεταξύ των επενδυτών και του Δημοσίου το μνημόνιο συνεργασίας που προβλέπει συγκεκριμένα αντισταθμιστικά οφέλη.

Στο πρόσφατο ρεπορτάζ του Capital.gr μεταφέρθηκαν οι πληροφορίες υψηλόβαθμων στελεχών του επενδυτικού σχήματος σε σχέση με το αδιέξοδο που έχουν βρεθεί οι εκατέρωθεν συνομιλίες για την υπογραφή του μνημονίου συνεργασίας. Αδιέξοδο που οδήγησε τους επενδυτές να βάλουν στο συρτάρι την επένδυση.

Όπως δήλωναν χαρακτηριστικά “δεν γίνεται αντιληπτό γιατί η ελληνική πολιτεία δεν πραγματοποιεί όσα προβλέπει ο νόμος προκειμένου να ξεκινήσει το έργο” για το οποίο έχουν συνολικά δαπανηθεί, έως σήμερα, 130 εκατομμύρια ευρώ από τα οποία περίπου 35 εκατ. σε φόρους ακίνητης περιουσίας.  

Εξάλλου, εάν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ του υπουργείου Περιβάλλοντος και των επενδυτών εξελίσσονταν ομαλά, σήμερα, πέντε μήνες μετά την απόφαση του ΚΥΣΟΙΠ, τα προαπαιτούμενα (υπογραφή μνημονίου συνεργασίας και Προεδρικό Διάταγμα) για την εκκίνηση της επένδυσης της BlackRock θα είχαν ολοκληρωθεί.

Ο κ. Σταθάκης μιλώντας σήμερα στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής δήλωσε: “φτιάξαμε ένα Προεδρικό Διάταγμα με βάση τις υποδείξεις του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, αυτού του μισητού οργάνου που τελευταία έχει γίνει ένα ακόμα εμπόδιο στις επενδύσεις. Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο λοιπόν,  είναι αυτό το οποίο ξεμπλόκαρε την επένδυση, έβαλε τους κανόνες. Βγάλαμε το ΠΔ,  άρα,  είναι έτοιμο να σταλεί στο ΣτΕ και ταυτόχρονα η κυβέρνηση δέσμευσε και τους επενδυτές, συμφωνημένα βέβαια”.

Το σημείο – κλειδί κατά τον υπουργό είναι ότι πρώτα θα υπογραφεί ένα σύμφωνο συνεργασίας με τον επενδυτή που θα δεσμεύει την εταιρεία σε τρία αντισταθμιστικά οφέλη: α) Ο επενδυτής θα πληρώσει την απαλλοτρίωση του χώρου υπέρ του Δημοσίου (εκτιμάται στα 5 εκατ. ευρώ), β) θα αναδείξει με δικές του δαπάνες τον αρχαιολογικό χώρο και γ) θα αναδείξει τον χώρο πρασίνου.

Καταλήγοντας ο κ. Σταθάκης υπογράμμισε ότι αυτές είναι οι τρεις προϋποθέσεις και εκκρεμεί η υπογραφή του συμφώνου συνεργασίας, καθώς υπάρχουν ένα δύο θέματα νομικά με τα οποία υπάρχει μια διαφορετική ερμηνεία από την εταιρία και από την πλευρά μας που θέλουμε εκατό τοις εκατό κατοχύρωση και των τριών πραγμάτων.

Ο ίδιος  διαβεβαίωσε ότι το υπουργείο βρίσκεται σε διάλογο με την εταιρεία η οποία, όπως είπε με νόημα “δεν έχει βγάλει καμία ανακοίνωση” (κάνοντας συνειρμό με τις ανακοινώσεις της Ελντοράντο). Και συνέχισε λέγοντας ότι “το τοπίο είναι καθαρό. Εμείς κάναμε αυτό που έπρεπε να κάνουμε και το κάναμε σωστά και καλά.  Η εταιρεία είναι στην τελική συζήτηση για να υπογράψουμε και το σύμφωνο συνεργασίας το οποίο έχει τα τρία αντισταθμιστικά οφέλη που ανέφερα”.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr , του Δημήτρη Δελεβέγκου, 11/10/2017]

Θ. ΚΕΦΑΛΑΣ: ΑΣ ΕΚΛΕΙΨΟΥΝ ΟΣΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΚΕΡΔΗ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Ήταν λίγες μόνο μέρες πριν από την έκρηξη της υπόθεσης Eldorado Ελληνικός Χρυσός, όταν από πλευράς Συνδέσμου Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων (ΣΜΕ) είχε οργανωθεί παρουσίαση των δυνατοτήτων της εξορυκτικής βιομηχανίας ως κλάδου της οικονομίας σήμερα. Η εξορυκτική δραστηριότητα, που σήμερα στην Ελλάδα προσφέρει 115.000 θέσεις εργασίας, που προγραμματίζει επενδύσεις 1,3 δισ. σε υποδομές και ενεργητικό σε ορίζοντα 2018, αλλά και που έχει αποκαταστήσει 35% της έκτασης εξόρυξης (από το 1979 έως σήμερα), δηλαδή 65.000 στρέμματα γης, είναι ένα σημαντικό μέτωπο. Μολαταύτα, ο κλάδος συνολικά έδειχνε να υιοθετεί μια πολιτική έκλειψης από τη δημοσιότητα ή, πάντως, μια επικοινωνιακή πολιτική παραπόνου. Ήδη δείχνει να βγαίνει μπρος. Και να προβάλλει καθώς η υπόθεση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων κυριαρχεί, και ήδη με την υπόθεση Eldorado απογειώθηκε πρωτοβουλίες που έχουν τελευταία αναληφθεί ή προωθούνται στην Ελλάδα (το Βαγονέτο στον Παρνασσό, τα περιπατητικά μονοπάτια ή το Μεταλλευτικό Μουσείο Μήλου, η πίστα για αγώνες μοτοσικλέτας στα Μάρμαρα Διονύσου, οι σχεδιασμοί για το Λαύριο), με μια λογική αναβάθμισης πάντως του τουριστικού ενδιαφέροντος. Αλλά και ευρείας κλίμακας αποκαταστάσεις τοπίου μετά την ολοκλήρωση της λατομικής ή μεταλλευτικής δράσης. Επειδή λοιπόν το τσουνάμι Eldorado κάποια στιγμή θα φύγει από το επίκεντρο της δημόσιας προσοχής, όμως η εξορυκτική δραστηριότητα θα παραμείνει, αναζητήσαμε τον πρόεδρο του ΣΜΕ Θανάση Κεφάλα, για μια ευρύτερη τοποθέτηση.

Όταν ξεκινήσει κανείς σήμερα, μέσα Σεπτεμβρίου 2017, μια συζήτηση για τη μεταλλευτική δραστηριότητα στην Ελλάδα και το περιβαλλοντικό της αποτύπωμα δεν είναι δυνατόν να παρακάμψει το ότι μιλούμε μετά την έκρηξη της υπόθεσης Eldorado Ελληνικός Χρυσός . Πιστεύετε ότι θα μπορέσει στο κοντινό μέλλον η ελληνική κοινή γνώμη να προσεγγίσει νηφάλια το θέμα;

Το θέμα της Ελληνικός Χρυσός είναι όντως το πιο επίκαιρο για την εξορυκτική βιομηχανία. Όμως η πρωτοβουλία των κινήσεων ανήκει το αντιλαμβάνεσθε στους δύο καθ’ ύλην αρμόδιους, που είναι η ίδια η εταιρεία και το ελληνικό Δημόσιο. Για μας είναι ανησυχητικό να μην υλοποιηθεί μια επένδυση η οποία, το σημειώνω, έχει μέχρι στιγμής περιβαλλοντικά αδειοδοτηθεί.

Για μας , δηλαδή για τον ΣΜΕ. Ο οποίος έχει, υποθέτω, ως μέλος την Ελληνικός Χρυσός.

Όντως, είναι μέλος μας. θεωρούμε λοιπόν ότι θα πρέπει να εξαντληθεί κάθε περιθώριο ώστε η επένδυση να ολοκληρώσει την αδειοδότησή της και να ξεκινήσει.

Να θεωρήσουμε λοιπόν ότι γι’ αυτό και ο ΣΜΕ προσέφερε τις καλές του υπηρεσίες για να αποκατασταθεί η επαφή των δύο μερών…

Γι’ αυτό ακριβώς προσφέρθηκαν οι καλές υπηρεσίες. Και γι’ αυτό θεωρούμε ότι κάποιος που έχει συσσωρευμένη γνώση –και στα μέλη μας υπάρχει αυτή η τεχνική πείρα– μπορεί να συνεισφέρει στη γεφύρωση του χάσματος, μπορεί και να συντελέσει σ’ έναν πιο ενεργό διάλογο.

Ο οποίος θεωρείτε ότι έχει διαρραγεί;

Θα μου επιτρέψετε να σημειώσω ότι και η εταιρεία τον έχει ζητήσει και αποδεχθεί, αλλά και ο αρμόδιος υπουργός δήλωσε είμαστε ανοιχτοί στον διάλογο και έχει δεχθεί πριν από λίγες εβδομάδες τους εκπροσώπους της εταιρείας. Μένω στα εξωτερικά σημάδια. Δεν γνωρίζω τις λεπτομέρειες. Ευελπιστώ ότι θα δοθεί τελική λύση δεν είναι προς το συμφέρον κανενός να μην δοθεί λύση. Υπάρχουν εργαζόμενοι, υπάρχουν οφέλη για την εθνική οικονομία, υπάρχει και η σηματοδότηση προς τους ξένους επενδυτές.

Εννοείτε ότι αυτή η υπόθεση μας ακολουθεί ως χώρα και θα μας ακολουθεί, ή τι;

Εννοώ ότι πλέον το θέμα έχει πάρει διαστάσεις εντός και εκτός Ελλάδας και αποτελεί επένδυση που παρακολουθούν πολλοί.

Σας παρασύρει αυτό το επεισόδιο, ως κλάδο, προς τα κάτω;

Με την έννοια του ότι δημιουργεί ένα περιβάλλον συζήτησης που δεν είναι από τη θετική πλευρά, ναι. Όμως, ως κλάδος, μένουμε προσηλωμένοι σ’ αυτό που θεωρούμε ότι μπορούμε να φέρουμε στην ελληνική οικονομία.

Δηλαδή;

Να διατηρήσουμε το σημερινό αποτύπωμά μας, που είναι 3,4% του ΑΕΠ. Να μπορέσουμε να κάνουμε τις επενδύσεις που έχουμε προγραμματισμένες.

Ενδεικτικά να αναφέρω ότι, με βάση τα στοιχεία που συγκέντρωσε το ΙΟΒΕ (μέχρι το 2013 δυστυχώς, ξέρετε ότι τα στατιστικά στην Ελλάδα αργούν πολύ…), οι εξορυκτικές επιχειρήσεις επενδύουν κάπου 200 εκατ. ευρώ τον χρόνο. Σταθερά. Και σε εποχή κρίσης.

Θέλετε να πείτε ότι αυτή η επενδυτική δράση έχει έναν σταθεροποιητικό ρόλο;

Το νούμερο που σας ανέφερα καλύπτει, σταθερά, την περίοδο 2009-2013. Θα το έλεγα όντως σταθεροποιητικό. Είμαστε εδώ, ως κλάδος, και συνεχίζουμε. Ξέρετε, κ. Παπαγιαννίδη, από τη φύση της η εξορυκτική βιομηχανία βλέπει με μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Από τη φύση της είναι συντηρητική στις επιλογές της.

Τι θα πει συντηρητική στις επιλογές της;

Ότι αν δεν έχουμε κάνει ένα πολύ καλό business plan και αν δεν έχουμε καλά μελετημένη την τεχνολογία που θα χρησιμοποιήσουμε, τη μέθοδο εξόρυξης κ.ο.κ., δεν θα ξεκινήσουμε εύκολα. Υπάρχει η παροιμία «δυο μέτρα, κι ένα κόβε!». Μετράς δυο φορές το ύφασμα, και μετά μόνο βάζεις το ψαλίδι. Διότι άμα το βάλεις το ψαλίδι, μετά δεν γυρίζεις εύκολα.

Και το διαβόητο Ε’ Τμήμα του Συμβουλίου Επικρατείας; Αισθάνεστε κάποιαν ωρίμανση; «Καμπύλη εκμάθησης»…

Να σας πω κάτι; Θα έσβηνα το «διαβόητο». Το Ε’ Τμήμα, αν το δούμε ψύχραιμα, έφερε και κάτι καλό. Ταρακούνησε την ελληνική κοινωνία και την επιχειρηματική κοινότητα, ότι το περιβάλλον δεν είναι for free, δεν είναι τζάμπα. Δεν επιχαίρω για τον ρόλο που έπαιξε, αλλά ξεδιπλώνοντας λίγο την ταινία θα έλεγα ότι ζήσαμε το φαινόμενο του εκκρεμούς: από μια προσέγγιση ότι το περιβάλλον είναι δωρεάν, περάσαμε στο ότι είναι το πιο δύσκολο. Καιρός να ισορροπήσουμε!

Σιγά: υπάρχει τάση επιστροφής του εκκρεμούς;

Ω ναι, υπάρχει! Υπάρχουν τέτοιες αποφάσεις – και δεν αναφέρουμε μόνο σ’ αυτές που αφορούν την Ελληνικός Χρυσός. Κι άλλες έχω δει, να θέτουν τα πράγματα σε σωστή βάση, να χωρίζουν την ήρα από το στάρι.

Που σημαίνει;

Θα πει ότι όσοι θέλουν να είναι κερδοφόροι εις βάρος του περιβάλλοντος ή εις βάρος του νόμου, θα πρέπει να εκλείψουν.

Σαφέστερα, εδώ;

Θα πρέπει να σταματήσουν να υπάρχουν. Είτε διά συμμορφώσεως, είτε μη συνεχίζοντας τη λειτουργία τους.

Και η πρόσληψη των πραγμάτων από τις τοπικές κοινωνίες, πώς πάει;

Να πω ότι υπάρχουν τόποι όπου βλέπουμε πρόοδο, τόποι όπου υπάρχει πυρήνας αντίδρασης – όμως όχι πάντα θεμελιωμένος σε πραγματικά στοιχεία. Τα θετικά; Θα σας ηχήσει έως περίεργο, αλλά οι εκμεταλλεύσεις βωξίτη δεν έγιναν ποτέ αντικείμενο αντιπαράθεσης με την τοπική κοινωνία.

Οι τοπικές κοινωνίες και η συνύπαρξη; Ποτέ;

Κριτικής, ναι. Επιλογών, βεβαίως, όχι όμως αντιπαράθεσης.

Κόκκινες λάσπες στην Ιτέα;

Αυτό ήταν από τη λειτουργία της Αλουμίνιον της Ελλάδος, παλιά. Όμως πλέον η επιχείρηση ανέπτυξε καινούργιες μεθόδους, backfilling υλικών, με κατάλληλη τεχνολογία. Δεν υπήρξαν όμως αντιδράσεις όπως αυτές που βιώνουμε σε άλλες περιοχές τον τελευταίο καιρό. Οι τοπικές κοινωνίες της Βοιωτίας και Φωκίδας θεωρούν τον βωξίτη και την καθετοποίησή του (αλουμίνα, αλουμίνιο) ως κομμάτι της ιστορικής τους παράδοσης τα τελευταία 60 χρόνια και με ίδιο τρόπο αντιμετωπίζουν και τη συνέχεια της δραστηριότητας αυτής, σήμερα. Η Μήλος, πάλι, πέρασε μια περίοδο έντονης αντιπαράθεσης (με τον χρυσό τότε), όμως σήμερα θα ακούσετε τον δήμαρχο Μήλου (σε διεθνή και σε ελληνικά συνέδρια) να παρουσιάζει την οικονομία του νησιού ως πρότυπο ισορροπημένης ανάπτυξης. «Εμείς έτσι δεν περάσαμε κρίση», τον έχω ακούσει να λέει.

Θέλετε άλλα 2 3 παραδείγματα; Στη Χαλκιδική υπάρχει τώρα ένα κλίμα αντιπαράθεσης.

Ε, περισσότερο από αντιπαράθεσης!

Όμως επί δεκαετίες ο τουρισμός αναπτύχθηκε και υπήρξε μαζί με τα μεταλλεία. Ορμύλια, Γερακινή, στην Κασσάνδρα, όπου τώρα είναι ο Ελληνικός Χρυσός. Αυτά συνυπήρχαν!

Και, για σας, πότε διερράγη η ισορροπία;

Όταν για πολλούς λόγους μπήκε σε περιπέτειες επιβίωσης το παλιό μεταλλείο Κασσάνδρας. Υπήρξαν, θυμίζω, και χρόνια που σταμάτησε ουσιαστικά να δουλεύει. Και αντί να περάσει ομαλά, από την περίοδο Μαδέμ Λάκκου και καινούργιας Ολυμπιάδας, στα βαθύτερα στρώματα εξόρυξης, υπήρξε διακοπή. Αν δεν είχε διακοπεί η μεταλλευτική παράδοση θα είχαν συνεχίσει τα πράγματα πιο ομαλά. Δεν είναι κριτική στο μάνατζμεντ, αλλά είναι μακροπαρατήρηση. Όταν σταματάει η βιομηχανική παράδοση σε μια περιοχή κι έρχονται σπίτια και χτίζονται δίπλα στα εργοστάσια, αυτά τα εργοστάσια δύσκολα θα ξαναξεκινήσουν.

Πλέον, η συνύπαρξη εξορυκτικής λειτουργίας και τουρισμού είναι δεδομένη. Και η δυνατότητα αξιοποίησης της εξορυκτικής γης ως παράθυρο στην εξέλιξη, και αυτή έχει αποδειχθεί. Επιτρέψτε μου μερικές εικόνες: ξενοδοχείο σε ορυχείο στην Κίνα, γη που επαναποδίδει η ΔΕΗ από τα λιγνιτωρυχεία, ή τα αμπέλια της Imerys στη Μήλο.

 

[ΠΗΓΗ:: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ, του Αντώνη Παπαγιαννίδη, 1/10/2017]

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η IMERYS ΠΟΥ ΕΠΕΝΔΥΕΙ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΟΡΥΚΤΟ ΠΛΟΥΤΟ

“Η εταιρεία μας δεν είναι ευρέως τόσο γνωστή, επειδή τα προϊόντα της δεν είναι άμεσα ορατά” σημείωσε, χθες, σε δημοσιογραφική συνάντηση ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του γαλλικού πολυεθνικού ομίλου Gilles Michel. Ο 61χρονος μάνατζερ με καταγωγή από την Μασσαλία, για πρώτη φορά, μετά την εξαγορά -το 2014- της S&B από τον γαλλικό όμιλο, “άνοιξε τα χαρτιά του” σχετικά με τη δραστηριότητά και το αποτύπωμα του γαλλικού κολοσσού στην Ελλάδα.

Όπως χαρακτηριστικά ανάφερε, λίγο μετά την ολοκλήρωση της απόκτησης της S&B, βρέθηκε αντιμέτωπος με την επιβολή κεφαλαιακών ελέγχων και την απειλή εξόδου της χώρας από τη ζώνη του Ευρώ. Ωστόσο, “όλα αυτά είναι πίσω μας. Νομίζω ότι η Ελλάδα βρίσκεται, πια, σε μονοπάτι ανάπτυξης” σημείωσε.

“Τα τελευταία δυο χρόνια εξακολουθήσαμε να επενδύουμε στην Ελλάδα. Οι επενδύσεις μας στην Ελλάδα έγιναν σε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο για την χώρα και η απόφασή μας αποτελούσε μια σαφή ψήφο εμπιστοσύνης. Δεν χάσαμε ποτέ την εμπιστοσύνη μας στην ελληνική οικονομία και στην ικανότητα των Ελλήνων να ξεπεράσουν την κρίση και να επιστρέψουν στην οικονομική σταθερότητα και τη βιώσιμη ανάπτυξη” τόνισε.

Ποια είναι όμως η Imerys;

Ο όμιλος πέρυσι εμφάνισε κύκλο εργασιών 4,1 δισ. ευρώ και λειτουργική κερδοφορία 582,1 εκατ. ευρώ. Αποτελεί παγκόσμιο ηγέτη στα εξειδικευμένα ορυκτά προϊόντα, με τον “σκληρό πυρήνα” της δραστηριότητάς του να αφορά την κατεργασία ορυκτών πόρων (άργιλος, μπεντονίτης, διατομίτης, καολίνης κτλ), την υλοποίηση βιομηχανικών συνταγών (π.χ. κεραμικά σώματα) και την παραγωγή συνθετικών ορυκτών (π.χ. συνθετικός γραφίτης).

Η Imerys κατέχει πρωταγωνιστική θέση, παγκοσμίως, στα κεραμικά σώματα για είδη υγιεινής, στα αγώγια πρόσθετα, όπως ο γραφίτης και ο άνθρακας, στον βολλαστονίτη και την τάλκη που χρησιμοποιούνται στα χρώματα, στα τετηγμένη ορυκτά (με χρήση για λειαντικά), στην τάλκη με χρήση στο χώρο της αισθητικής και στον περλίτη και τον διατομίτη που χρησιμοποιείται στη διήθηση. Στη Γαλλία η Imerys είναι Νο 1 στα κεραμίδια από άργιλο.

έσω του κλάδου ενεργειακών λύσεων και εξειδικευμένων προϊόντων, ο γαλλικός όμιλος δημιουργεί ορυκτές λύσεις που χρησιμοποιούνται στην χαρτοποιία (ανθρακικά άλατα), στις βιομηχανίες υψηλών θερμοκρασιών (μονολιθικά πυρίμαχα) και στην εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου (κεραμικά σφαιρίδια).

Ο γαλλικός κολοσσός έχει αναπτύξει προϊόντα ταλκ που αναπτύχθηκαν για εφαρμογές πολυμερών ιδίως για την αυτοκινητοβιομηχανία, ο γραφίτης και ο άνθρακας χρησιμοποιούνται στις επαναφορτιζόμενες μπαταρίες ιόντων λιθίου για κινητές ηλεκτρονικές συσκευές, ενώ οι λύσεις διήθησης που παρέχει, με βάση τον περλίτη και τον διατομίτη, επιτρέπει στους παραγωγούς κρασιού να βελτιστοποιήσουν κρίσιμα στάδια της παραγωγής τους. Έχει ακόμη αναπτύξει ένα νέο κεραμικό προϊόν για την παραγωγή λεπτότερων και ελαφρύτερων ειδών υγιεινής.

Οι επενδύσεις στην Ελλάδα

Η Imerys στην Ελλάδα, που έχει εξαγωγικό προσανατολισμό, συνεισφέρει στην εθνική οικονομία πάνω από 120 εκατομμύρια σε συνάλλαγμα, έχοντας δημιουργήσει περίπου 1.000 άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας. Εμφανίζει κύκλο εργασιών 150 εκατ. ευρώ, εξάγει το 80% των προϊόντων της, επενδύει, ετησίως, 18 εκατ. ευρώ, διαθέτει ένα κέντρο τεχνολογίας και τρία εργαστήριο ποιοτικού ελέγχου, Κατεργάζεται τεσσάρων ειδών βιομηχανικά ορυκτά και μεταλλεύματα (μπεντονίτη, περλίτη, ανθρακικό ασβέστιο, βωξίτη), διαθέτει 21 επιφανειακά και υπόγεια μεταλλεία-ορυχεία, έξι εγκαταστάσεις κατεργασίας και συνεργάζεται με έξι λιμάνια φόρτωσης.

Το 2014 η Imerys εξαγόρασε την S&B- που διέθετε παρουσία σε 22 χώρες- γεγονός που σηματοδότησε την είσοδο (με 5%) της οικογένειας Κυριακόπουλου στο μετοχικό κεφάλαιο της γαλλικής εταιρείας.

Η S&B ήταν ένας σημαντικός παγκόσμιος παίκτης στον τομέα των βιομηχανικών ορυκτών με παρουσία σε 22 χώρες παγκοσμίως και ένα μοναδικό χαρτοφυλάκιο ορυκτών πόρων.

Όπως ανέφερε ο Michel, σήμερα, η Imerys Greece (πρώην S&B Greece) είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός πρωτογενώς επεξεργασμένου περλίτη παγκοσμίως και ο μεγαλύτερος εξαγωγέας μπεντονίτη παγκοσμίως “αξιοποιώντας τους εξαιρετικής ποιότητας ορυκτούς πόρους και τα εργοστάσια επεξεργασίας που βρίσκονται στη Μήλο”. Το σύνολο σχεδόν των προϊόντων της εταιρείας εξάγεται.

Ο γαλλικός κολοσσός έχει ισχυρή παρουσία στη Βόρεια Ελλάδα και είναι ο μεγαλύτερος εργοδότης στη Φωκίδα και στη Μήλο.

Μέσω της εξαγοράς της Kerneos (ολοκληρώθηκε τον περασμένο Ιούλιο), η Imerys κατέχει την ΕΛΜΙΝ Βωξίτες που δραστηριοποιείται στην εξόρυξη και εμπορία βωξίτη με ένα μεγάλο αριθμό ιδιόκτητων και μισθωμένων παραχωρήσεων στην κεντρική Ελλάδα. Η Kerneos αποτελεί τον μεγαλύτερο παραγωγό βωξίτη στην Ευρώπη, εξάγοντας σχεδόν το 45% της παραγωγής της στην Ευρώπη, την Αφρική και την Αμερική, “υποστηρίζοντας την ελληνική βιομηχανία και την εγχώρια μεταλλουργία αλουμινίου”.

Το 2016 η Kerneos, που διαθέτει αξία 880 εκατ. ευρώ, εμφάνισε έσοδα 417 εκατ. ευρώ και λειτουργική κερδοφορία (ebitda) 99 εκατ. ευρώ.

Επίσης, ο γαλλικός κολοσσός συμμετέχει στα Βιομηχανικά Ορυκτά της Ελλάδας Α.Ε., στην Καβάλα, που αποτελεί σημαντικό παραγωγό ανθρακικού ασβεστίου, εξάγοντας σχεδόν το 70% της παραγωγής του.

Η Imerys διαθέτει φυτώρια με ετήσια παραγωγή 25.000 φυτών στην Μήλο και 30.000 φυτών στην Φωκίδα όπου αναπαράγει τοπικά, ενδημικά και σπάνια φυτά.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr/, του Δημήτρη Δελεβέγκου, 5/10/2017]

ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΟ-ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ: ΒΡΑΔΙΑ ΤΟΥ ΕΡΕΥΝΗΤΗ 2017

Την Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου 2017, το Βιοτεχνικό-Βιομηχανικό Εκπαιδευτικό Μουσείο σε συνεργασία με το Ερευνητικό Κέντρο ΑΘΗΝΑ, το Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) και το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, είχε τη χαρά να συμμετάσχει και φέτος στη μεγαλύτερη πανευρωπαϊκή γιορτή για την επιστήμη και την έρευνα, τη «Βραδιά του Ερευνητή», διοργανώνοντας από κοινού μια προκαταρκτική εκδήλωση υπό την αιγίδα του Δήμου Λαυρεωτικής που φιλοξενήθηκε στην Αίθουσα του Χυτηρίου στο Λιμάνι του Λαυρίου.

Η έρευνα άνοιξε τις πόρτες της στο χώρο της εκπαίδευσης αλλά και στο ευρύτερο κοινό, τώρα και στον τόπο μας, στο Λαύριο! Πειράματα δρώμενα ειδικά σχεδιασμένα για μαθητές, εργαστήρια για εκπαιδευτικούς καθώς και ποικίλες πρωτότυπες δραστηριότητες για μικρούς και μεγάλους μάγεψαν το κοινό.

Στις διαδοχικές δράσεις του εκπαιδευτικού  προγράμματός «Το Λιμάνι και ο Άνθρωπος» που εντάχθηκαν στο γενικό προγραμματισμό ΕΛΚΕΘΕ & ΑΘΗΝΑ συμμετείχαν πολλές οικογένειες, ομάδες παιδιών, εκπαιδευτικοί από σχολεία και άλλους φορείς, καθώς και πλήθος μεμονωμένων επισκεπτών. Μέσα από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Το Λιμάνι και ο Άνθρωπος» οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τον καθοριστικό ρόλο της Λιμενικής Βιομηχανίας στη διακίνηση αγαθών και ανθρώπων, πώς επηρεάζει τη ζωή τους, την οικονομία και την κοινωνία συνολικά και πως τελικά εξαρτώμεθα από τη θάλασσα. (Η μελέτη του εκπαιδευτικού προγράμματος έγινε με δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.)

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες από την εκδήλωση στη και στην σελίδα του B.B.E.M. στο Facebook.

 

[ΠΗΓΗ: http://elladitsamas.blogspot.gr/, 8/10/2017]

ΑΝΑΣΤΕΛΛΕΙ ΤΗΝ ΕΠΕΝΔΥΣΗ 300 ΕΚΑΤ. ΕΥΡΩ ΣΤΟΝ ΚΗΦΙΣΟ Η BLACKROCK

Σε…διήγημα επιστημονικής φαντασίας έχει μετατραπεί το κυβερνητικό αφήγημα για μετατροπή της Ελλάδας σε επενδυτικό προορισμό. Είναι κοινό μυστικό στα διεθνή επενδυτικά φόρα, ότι όσοι επενδυτές αδυνατούν να εγκαταλείψουν την Ελλάδα επειδή έχουν “εγκλωβιστεί”, προτιμούν να την κοιτούν με το κιάλι. Και αυτό καθώς βλέπουν να μην προχωρούν ακόμη και έτοιμα έργα που έχουν λάβει το πράσινο φως από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

“Μαύρη πέτρα” και από την BlackRock

Στη μακρά λίστα των συγκεκριμένων επενδύσεων, όπως αποκαλύπτει σήμερα το Capital.gr, έρχεται να προστεθεί το έργο Academy Gardens, συνολικού προϋπολογισμού 300 εκατ. ευρώ. Περιλαμβάνει την κατασκευή εμπορικού πολυχώρου στην έκταση του πρώην εργοστασίου της Κλωστοϋφαντουργίας Μουζάκη (Λεωφ. Κηφισού 60 και Ηρούς), την οποία, το χειμώνα του 2007, η ιστορική βιομηχανία πώλησε έναντι 37 εκατ. ευρώ στην εταιρεία Artume.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, με το έργο να παραμένει μακέτα εδώ και μία δεκαετία, το BlackRock Europe Property Fund III, που ελέγχει την Artume, αποφάσισε να αναστείλει την -πρώτη στην ελληνική αγορά ακινήτων- επένδυσή του στον Κηφισό. Αυτό σημαίνει ότι σταματά κάθε είδους ενέργεια (π.χ. εξασφάλιση χρηματοδότησης) με στόχο την έναρξη του έργου.

Όπως αναφέρουν στο Capital.gr πηγές των επενδυτών, “δεν γίνεται αντιληπτό γιατί η ελληνική πολιτεία δεν πραγματοποιεί όσα προβλέπει ο νόμος προκειμένου να ξεκινήσει το έργο” για το οποίο έχουν συνολικά δαπανηθεί, έως σήμερα, 130 εκατομμύρια ευρώ από τα οποία περίπου 35 εκατ. σε φόρους ακίνητης περιουσίας. Ως εκ τούτου “παγώνει” κάθε διαδικασία για την εκκίνηση του έργου.

Το προεδρικό διάταγμα…

Για να ξεκινήσει η επένδυση θα πρέπει ο υπουργός Περιβάλλοντος Γιώργος Σταθάκης και βέβαια ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, να υπογράψουν το προεδρικό διάταγμα, που έχει εγκρίνει το Συμβούλιο της Επικρατείας και προσδιορίζει τους όρους δόμησης στην έκταση του έργου, όπως και στην ευρύτερη περιοχή. Εν συνεχεία το προεδρικό διάταγμα  θα πρέπει να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ώστε να ακολουθήσει η έκδοση της οικοδομικής άδειας. Ωστόσο, η διαδικασία των υπογραφών του προεδρικού διατάγματος δεν προχωρά, με πηγές που παρακολουθούν το έργο να κάνουν λόγο για κωλυσιεργία, άνευ προηγουμένου, που σχετίζεται με την απόπειρα ικανοποίησης μίας μικρής αριστερής συνιστώσας που τάσσεται κατά της επένδυσης.

…και το μνημόνιο συνεργασίας

Τον περασμένο Μάιο το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής (ΚΥΣΟΙΠ) ενέκρινε την εισήγηση του κ. Σταθάκη, για τροποποίηση των όρων δόμησης στα οικοδομικά τετράγωνα που βρίσκονται στην περιοχή γύρω από τον αρχαιολογικό χώρο της Ακαδημίας Πλάτωνος. Βάσει της απόφασης του ΚΥΣΟΙΠ, θα πρέπει να ακολουθήσει η υπογραφή μνημονίου συνεργασίας (MoU) μεταξύ του υπουργείου Περιβάλλοντος και της Artume, που θα προσδιορίζει τις δεσμεύσεις της τελευταίας για την υλοποίηση δράσεων με στόχο την αναζωογόνηση της ευρύτερης περιοχής.

Ούτε όμως, το μνημόνιο συνεργασίας δεν προχωρά.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Capital.gr, οι διαπραγματεύσεις για τον προσδιορισμό των όρων του μεταξύ του υπουργείου Περιβάλλοντος και των επενδυτών, πραγματοποιήθηκαν σε εχθρικό κλίμα για τους τελευταίους, τους οποίους υπηρεσιακά στελέχη αντιμετωπίζουν “σαν… κατακτητές που μοιράζουν καθρεφτάκια στους ιθαγενείς”. Μεταξύ άλλων, όπως έχει αποκαλύψει το Capital.gr, το υπουργείο Περιβάλλοντος θέτει ζητήματα που αποτελούν αρμοδιότητα του Δημοσίου, όπως για παράδειγμα η απαλλοτρίωση χώρων και ζητά ρητές εγγυήσεις -που δεν προβλέπονται στην περίπτωση ενός MoU- ότι οι επενδυτές θα υλοποιήσουν το μνημόνιο συνεργασίας.

Ως αποτέλεσμα, οι συνομιλίες για το μνημόνιο αλληλοκατανόησης έχουν ναυαγήσει, με το BlackRock Europe Property Fund III να βάζει στο συρτάρι τον φάκελο του έργου, μέχρι νεοτέρας. Το fund έχει υλοποιήσει και λειτουργεί σε όλη την Ευρώπη δέκα εμπορικές αναπτύξεις -ορισμένες από τις οποίες έχει πωλήσει- σημαντικά μεγαλύτερες αυτής στον Κηφισό. Ωστόσο, το Academy Gardens είναι το μοναδικό έργο, όπως αναφέρουν από το fund, που δεν έχει προχωρήσει.

Το έργο τα τελευταία χρόνια βρίσκεται αντιμέτωπο με σφοδρές αντιδράσεις κινημάτων, του ΣΥΡΙΖΑ και σχεδόν όλων των παρατάξεων αριστερού ή σοσιαλιστικού πρόσημου. Ωστόσο, μετά και την έγκριση του αναθεωρημένου προεδρικού διατάγματος από το ΣτΕ, το έργο θα μπορούσε άμεσα να ξεκινήσει, εάν δεν βρισκόταν για πολλοστή φορά αντιμέτωπο με τα εμπόδια που βάζει η κυβέρνηση.

Σημειώνεται ότι το Academy Gardens περιλαμβάνει εμπορικές και ψυχαγωγικές χρήσεις με μικτή εκμισθώσιμη επιφάνεια 55.000 τετραγωνικών μέτρων.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr , του Δημήτρη Δελεβέγκου, 9/10/2017]

ΣΕ ΟΡΥΧΕΙΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ, ΠΕΤΑΩ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ…

Οι χώροι  των εξοφλημένων ανενεργών Λατομείων – Μεταλλείων (ΕΑΛΜ) στην Αττική μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως χώροι  για εγκαταστάσεις διαχείρισης απορριμμάτων (ΧΥΤ, ΧΥΤΥ, ΧΥΤΕΑ κλπ).  Ομως πόσοι και ποιοί από αυτούς είναι κατάλληλοι;

Μπορούν οι χώροι ανενεργών λατομείων στην Αττική να χρησιμοποιηθούν ως εγκαταστάσεις διαχείρισης απορριμμάτων στο πλαίσιο της αποκατάστασής τους; Μελέτη που έγινε για λογαριασμό του ΕΔΣΝΑ και της Περιφέρειας Αττικής στο πλαίσιο του ΠΕΣ∆Α Αττικής καταλήγει στη λίστα με τους 20 πιο κατάλληλους χώρους, από τους οποίους σε αυτή τη φάση θα επιλεγούν δύο για τη δημιουργία ΧΥΤΥ, στη Δυτική και στη Νότια Αττική και ένας για τη φιλοξενία μονάδας επεξεργασίας απορριμμάτων στη Νότια Αττική.

Η χρησιμοποίηση παλαιών λατομείων ή μεταλλείων για τη «φιλοξενία» δομών διαχείρισης απορριμμάτων δεν είναι νέα ιδέα. Ηδη, σήμερα έξι παλιά λατομεία στην Αττική χρησιμοποιούνται για τη διαλογή και ανακύκλωση υλικών εκσκαφής και μπάζων (ΑΕΚΚ), ενώ στην Κοζάνη το παλιό λιγνιτικό πεδίο της ΔΕΗ φιλοξενεί πλέον τη μεγάλη μονάδα διαχείρισης απορριμμάτων που εξυπηρετεί όλη τη Δυτική Μακεδονία. Μάλιστα, η αποκατάσταση των «τραυματισμένων» ανάγλυφων των λατομείων με αυτή τη διέξοδο προβλέπεται και στον εθνικό σχεδιασμό διαχείρισης αποβλήτων.

Στην Αττική, όπου όλα τα σκουπίδια συγκεντρώνονται εδώ και δεκαετίες στον ΧΥΤΑ Φυλής, η χωροθέτηση νέων χώρων όχι μόνο για την ταφή απορριμμάτων αλλά και για οποιαδήποτε μονάδα διαχείρισης είναι μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Γι’ αυτό και ο περιφερειακός σχεδιασμός της Αττικής (που προβλέπει ασαφώς το κλείσιμο του ΧΥΤΑ Φυλής μετά το 2020) εκτιμούσε ότι θα εξεταστεί η δυνατότητα χρήσης και ανενεργών λατομείων.

Η μελέτη, η οποία παρελήφθη στις αρχές Αυγούστου από την εκτελεστική επιτροπή του ΕΔΣΝΑ (Ενιαίος Διαβαθμιδικός Σύνδεσμος Νομού Αττικής)  περιλαμβάνει 154 ανενεργά λατομεία της Αττικής, εκ των οποίων οι μελετητές κατέληξαν σε μία λίστα με 20 χώρους (Εξοφλημένα Ανενεργά Λατομεία-Μεταλλεία, ΕΑΛΜ), με κριτήρια όπως το μέγεθος, το ιδιοκτησιακό καθεστώς, η εγγύτητα από υποδομές και αστικά κέντρα. Εξ αυτών:

  • Στη Δυτική Αττική εντοπίζονται 5 λατομεία που θα μπορούσαν να υποδεχθούν χώρο υγειονομικής ταφής και δύο για φιλοξενία μονάδων επεξεργασίας βιοαποδομήσιμων.
  • Στη Βόρεια Αττική εντοπίζεται ένα λατομείο κατάλληλο για ΧΥΤΥ, εκτός από το Γραμματικό (όπου ήδη έχει κατασκευαστεί ΧΥΤΥ, αλλά δεν λειτουργεί ακόμα).
  • Στη Νότια Αττική εντοπίζονται δύο χώροι που μπορούν ταυτόχρονα να λειτουργήσουν ως χώροι υγειονομικής ταφής και να φιλοξενήσουν μονάδες επεξεργασίας απορριμμάτων και βιοαποδομήσιμων.
  • Στη νησιωτική Αττική εντοπίζονται δύο χώροι στη Σαλαμίνα κατάλληλοι για τη φιλοξενία μονάδας επεξεργασίας βιοαποδομήσιμων τοπικής κλίμακας και ένας στην Αίγινα και στην Τροιζηνία.
  • Τα υπόλοιπα λατομεία της λίστας προτείνεται να φιλοξενήσουν άλλες δομές διαχείρισης (π.χ. πράσινα σημεία, σταθμοί μεταφόρτωσης).

Ας δούμε ενδεικτικά μερικούς από τους  χώρους:

  1. Λατομείο «Μουσαμά». Βρίσκεται στο ύψωμα «Ζαχαρίτσα» στο όρος Αιγάλεω, στα διοικητικά όρια του Δήμου Φυλής, σε απόσταση 1.800 μέτρων από τον ΧΥΤΑ. Εχει έκταση 400 στρεμμάτων και έχει πάψει να χρησιμοποιείται από το 1979. Η έκτασή του είναι δημόσια δασική, ενώ το 2003 χαρακτηρίστηκε χώρος απόθεσης αποβλήτων. Το 2007 έγινε μερική αποκατάστασή του με προϊόντα εκσκαφής από την κατασκευή δημοσίων έργων. Προτείνεται να υποδεχθεί ΧΥΤΥ ή/και χώρο διαλογής και διάθεσης μπάζων (έπειτα από επεξεργασία).
  2. Λατομείο «Σταμέλου» – Ντόσκουρι. Βρίσκεται στο όρος Πατέρα, σε απόσταση 200 μέτρων από τον ΒΙΟΠΑ Μεγάρων. Το λατομείο και η περιβάλλουσα έκταση (300 στρέμματα) είναι ιδιωτική (Αφοί Ι. Σταμέλου Ο.Ε.) και έπαψε να χρησιμοποιείται ως λατομείο το 2006. Σε 48,5 στρ. δόθηκε το 2013 άδεια για μονάδα διαλογής και ανακύκλωσης μπάζων. Θεωρείται κατάλληλο για ΧΥΤΥ, για μονάδα διαλογής και απόθεσης μπάζων, μονάδα επεξεργασίας βιοαποβλήτων ή σταθμό μεταφόρτωσης απορριμμάτων.
  3. Λατομείο ΤΙΤΑΝ Μάνδρας. Βρίσκεται στη θέση «Βορός», ανατολικά του ΒΙΠΑ ΒΙΟΠΑ Μάνδρας. Καλύπτει έκταση 173,6 στρεμμάτων και ανήκει στην ΤΙΤΑΝ. Θεωρείται κατάλληλος για ΧΥΤΥ και μονάδα διαλογής και απόθεσης μπάζων.
  4. Λατομείο «Κυριακού». Βρίσκεται στη θέση Λαμπρικά-Μυντρέζα στη νοτιοανατολική πλευρά του Υμηττού, έχει έκταση 484,1 στρεμμάτων και σταμάτησε να χρησιμοποιείται ως λατομείο το 2001. Το 2003 εγκρίθηκε ως κατάλληλος χώρος για την υποδοχή εγκαταστάσεων διαχείρισης αποβλήτων. Το 2012 δόθηκε άδεια για τη φιλοξενία σε τμήμα του μονάδα επεξεργασίας και αποθήκευσης μπάζων. Το μεγαλύτερο μέρος του (455 στρ.) είναι δημόσιο δασικό. Θεωρείται κατάλληλο για τη δημιουργία ΧΥΤΥ, μονάδας διαλογής και ανακύκλωσης μπάζων (ήδη υφίσταται), μονάδας επεξεργασίας απορριμμάτων και μονάδας επεξεργασίας βιοαποβλήτων.
  5. Λατομείο «Τριάς».Βρίσκεται δίπλα στα λατομεία «Κυριακού» και σταμάτησε να χρησιμοποιείται το 2001. Το 2003 εγκρίθηκε ως κατάλληλος χώρος για την υποδοχή εγκαταστάσεων διαχείρισης αποβλήτων. Το 2017 η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής ανακάλεσε τις αποφάσεις με τις οποίες χορηγήθηκε παράταση εκμετάλλευσης με σκοπό την ολοκλήρωση της αποκατάστασής του. Βρίσκεται εντός της Α΄ ζώνης προστασίας του Υμηττού και καταλαμβάνει έκταση 230,6 στρεμμάτων. Θεωρείται κατάλληλο για ΧΥΤΥ, μονάδες επεξεργασίας απορριμμάτων, βιοαποβλήτων και μπάζων.

Πόσα όμως από τα λατομεία αυτά είναι πράγματι κατάλληλα  και πόσα χρειάζονται για το σκοπό αυτό;

Σύμφωνα με τον περιφερειακό σχεδιασμό για τα απορρίμματα (ΠΕΣΔΑ) στην Αττική προβλέπονται τρεις ΧΥΤΥ: ο ένας,στη βορειοανατολική Αττική είναι ήδη κατασκευασμένος (Γραμματικό) και θα λειτουργήσει όταν κατασκευαστεί εκεί μονάδα επεξεργασίας απορριμμάτων. Ενας ΧΥΤΥ και μια μονάδα επεξεργασίας απορριμμάτων προβλέπονται στη νότια Αττική και ένας ΧΥΤΥ στη Δυτική Αττική, εκ των οποίων δεν έχει χωροθετηθεί κανένας. Ο ΠΕΣΔΑ προβλέπει επίσης μια μονάδα επεξεργασίας απορριμμάτων στον Πειραιά (στο Σχιστό), δύο στο Λεκανοπέδιο και μια στη Δυτική Αττική.

Η αναγκαιότητα επίλυσης του ζητήματος διαχείρισης των απορριμμάτων στην Αττική είναι δεδομένη. Εντούτοις, κατά την άποψή μας τα ανενεργά  λατομεία θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και για άλλες εναλλακτικές χρήσεις που αφορούν τον πολιτισμό και τον τουρισμό, δηλ. τα λατομεία πέραν του ότι σπανίως είναι πλήρως εξοφλημένα, δεν θα πρέπει να θεωρούνται a priori ως εν δυνάμει χώροι που χωρίς να εξεταστούν άλλες εναλλακτικές λύσεις, προκρίνεται γι’ αυτά κατά κανόνα η λύση των “σκουπιδιών”.  Γιατί άραγε τα λατομεία της Ανατολικής Αττικής να μην μπορούν να αποτελέσουν εναλλακτικούς χώρους για αναψυχή ή χώρους εκδηλώσεων; Θυμίζω για παράδειγμα το πρώην λατομείο ασβεστολίθου στο Dalhala της βόρειας Σουηδίας που έχει μετατραπεί σε μια σκηνή μουσικών και λοιπών εκδηλώσεων παγκόσμιας εμβέλειας. Επίσης θυμίζω τα «νταμαροθέατρα» δηλ. τα παλιά λατομεία  που «θεατροποιήθηκαν» (Κατράκειο θέατρο, Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη, θέατρο Πέτρας) με εξαιρετική επιτυχία.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.oryktosploutos.net/, του Πέτρου Τζεφέρη, 5/10/2017]

Η ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ… ΤΡΩΓΕΤΑΙ

Μια πρώτης τάξεως ευκαιρία προβολής της χώρας μας και των διατροφικών της συνηθειών αποτελεί το επερχόμενο διεθνές διατροφικό συνέδριο που θα λάβει χώρα στην πανέμορφη Χαλκιδική, στο ξενοδοχείο Sani Resort, από τις 16 έως τις 20 Οκτωβρίου. Είναι πλέον επιστημονικά διαπιστωμένο από κορυφαία διεθνή πανεπιστήμια ότι η μεσογειακή διατροφή, αυτή που κληρονομήσαμε από τις παλαιότερες γενιές Ελλήνων, είναι η περισσότερο ευεργετική για τον άνθρωπο. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, σε συνεργασία με τη βραβευμένη τηλεοπτική σειρά The Cooking Odyssey και με συντονιστή τον Έλληνα αναπληρωτή καθηγητή Δημόσιας Υγείας Στέφανο Κάλη, θα επιδιώξουν να μεταλαμπαδεύσουν στους συμμετέχοντες ένα πρότυπο ισορροπημένης διατροφής για υγεία και μακροζωία.

Στο συνέδριο συμμετέχουν πολλοί ομιλητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ το πρόγραμμα δράσεων περιλαμβάνει επισκέψεις σε οινοποιεία, ελαιοτριβεία και παραδοσιακά τυροκομεία, όπου οι σύνεδροι θα γευθούν ελληνικά προϊόντα και θα συζητήσουν με τους παραγωγούς τις εξελίξεις στον τομέα της μεσογειακής διατροφής και τις πιθανότητες να επεκταθεί αυτή σε επαγγελματικούς χώρους, πανεπιστήμια και ξενοδοχεία, αποτελώντας συνάμα ένα σημαντικό εργαλείο οικονομικής ανάπτυξης.

 

[ΠΗΓΗ: REAL NEWS_REAL TASTE, 08/10/2017]

ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΘΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΥΚΤΟΥΣ ΜΑΣ ΠΟΡΟΥΣ

Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, ο θεός Ήφαιστος ήταν θεός της φωτιάς και οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι αυτός είχε επινοήσει την κατεργασία των μετάλλων. Ο Ήφαιστος ήταν ο πρώτος μεταλλουργός και μεταλλοτεχνίτης. Γι’ αυτό αναφερόταν και ως “χαλκεύς”. Το όνομά του ήταν και “θείος σιδηρουργός”. Διάφορες χαρακτηριστικές μεταλλοκατασκευές του Ήφαιστου ήταν: η χρυσή πανοπλία και η χάλκινη ασπίδα του Ηρακλή. Η πανοπλία του Αχιλλέα. Το σιδερένιο ξίφος του Πηλέα.

Στην Αθηνά απέδιδαν μεταλλουργικές ικανότητες: την αποκαλούσαν “εργάνη” θεωρώντας την προστάτιδα της εργασίας και των τεχνών. Της απέδιδαν την επινόηση της χρυσοχοΐας και της χαλυβουργίας και προστάτευε τους σιδηρουργούς και τους χαλκοχύτες.

Ο Απόλλων αποκαλούνταν “χρυσοκόμης” (δηλαδή χρυσομάλλης) και “αργυρότοξος”.

Η Άρτεμις αναφερόταν ως “χρυσηλάκατος” (έχει χρυσή ρόκα = ηλακάτη) και “χρυσήνιος” (έχει χρυσά λουριά στα πέδιλα).

Ο Ερμής ήταν “χρυσόρραπις” (είχε χρυσό ραβδί).

Η Ήρα αποκαλούταν “χρυσόθρονος” επειδή καθόταν σε χρυσό θρόνο.

Ο Άρης θεωρούταν “χαλκέος”, δηάδή τυλιγμένος με χαλκό.

Κατά τον Ησίοδο υπήρχαν πέντε ανθρώπινες περίοδοι: πρώτη ήταν η περίοδος του χρυσού, δεύτερη η περίοδος του αργύρου, τρίτη η περίοδος του χαλκού, τέταρτη η περίοδος των ηρώων, και πέμπτη η περίοδος του σιδήρου.

Κατά τη διάρκεια του καταστροφικού Πελοποννησιακού πολέμου τα ορυχεία του Λαυρίου είχαν σταματήσει τη δραστηριότητά τους. Με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας από το Θρασύβουλο (403 π.Χ.) ξαναρχίζει η εκμετάλλευσή τους σύμφωνα με τις υποδείξεις του Ξενοφώντα. Οι “Πόροι ή περί προσόδων” είναι έργο του Ξενοφώντα που γράφτηκε μεταξύ 355-354 π.Χ. σε μια χρονική περίοδο που η Αρχαία Αθήνα έχασε το ρόλο της ως ηγεμονική δύναμη και ενώ η δραστηριότητα των ορυχείων του Λαυρίου είχε σχεδόν σταματήσει. “…Ο Ξενοφώντας συνιστά στους Αθηναίους να στηρίξουν την οικονομική ανόρθωση αξιοποιώντας τους πόρους που παρέχει η ίδια τους η χώρα. Το πλούσιο υπέδαφος νέα μεταλλεία αργύρου στο Λαύριο και ώθηση στην εξόρυξη μαρμάρου. Επίσης υποδεικνύει αξιοποίηση του λιμανιού του Πειραιά με την κατασκευή ναυστάθμου, καταλυμάτων και αγορών που όλα αυτά θα συνοδευτούν και με κίνητρα υπέρ των μετοίκων (αλλοδαποί που είχαν επίσημα άδεια παραμονής στην Αττική, αλλά δεν είχαν πολιτικά δικαιώματα) έτσι ώστε ν΄ αυξηθεί ο αριθμός τους. Εισηγείται ισοτέλεια δηλαδή καθεστώς φορολογικής ισότητας (ΣΣ. δεν σας θυμίζει το flat tax;)…”

“…Ο Ξενοφών, οπαδός της φιλειρηνικής πολιτικής, προτείνει καταρχάς αύξηση της γεωργικής και αλιευτικής παραγωγής και εντατικότερη εκμετάλλευση του ορυκτού (κυρίως των λατομείων μαρμάρου) και μεταλλευτικού πλούτου της αττικής γης.(…) Ωστόσο το κλειδί στο δημοσιονομικό πρόγραμμα του Ξενοφώντος είναι η εντατικότερη εκμετάλλευση του αργύρου των μεταλλείων του Λαυρίου. Μας έχουν σωθεί δεκάδες επίσημων κειμένων του 4ου αι. π.Χ. από την αθηναϊκή Αγορά που αναφέρονται στις διαδικασίες εκμίσθωσης των μεταλλείων αυτών. Η εκμετάλλευσή τους παραχωρείτο από το κράτος σε ιδιώτες ύστερα από δημόσιους πλειστηριασμούς. Ήταν τριετούς διάρκειας για τα ήδη γνωστά μεταλλεία και επταετούς για όσα η λειτουργία τους επιχειρείτο για πρώτη φορά. …”

Στα έσοδα (φόρους) από τα ορυχεία του Λαυρίου στηρίχθηκε το Αθηναϊκό ναυτικό, η νίκη κατά των Περσών και η δημιουργία της Ακρόπολης…

Σύμφωνα με το Σύνδεσμο Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων, “…για το δημόσιο ταμείο υπολογίσθηκε ότι το πρώτο πενηντάχρονο της εντατικής εκμετάλλευσης του Λαυρίου η Αθήνα εισέπραττε από ενοίκιά (ΣΣ. δηλαδή φόρους) 300.000 έως 600.000 δρχ. της εποχής. Τα μεταλλεία του Λαυρίου ήταν κρατικά αλλά το κράτος τα μίσθωνε σε ιδιώτες.”

Ο μύθος του Χρυσόμαλλου Δέρατος και η Αργοναυτική εκστρατεία, η οποία αναμφίβολα ήταν μια ποντοπορία, σχετίζεται με την κατάκτηση μεταλλοφόρων χωρών και ξένων αγορών. Δηλαδή ό,τι κάνουν σήμερα όλες οι ισχυρές χώρες: αναζητούν ορυκτούς πόρους σε κάθε μήκος και πλάτος της Γης. Για να το πούμε πιο απλά, όσο και αν αυτό προκαλεί: η Αργοναυτική Εκστρατεία ήταν ένας, ίσως, από τους πρώτους πολέμους για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές (resource wars).

Τί συμπεραίνουμε ίσως από όλα τα παραπάνω;

Η Ελλάδα είναι συνυφασμένη με δύο βασικές οικονομικές δραστηριότητες εδώ και χιλιάδες χρόνια: τους ορυκτούς πόρους (και τη θάλασσα = εφοπλισμός).

Η Ελλάδα είναι η θάλασσά της και οι ορυκτοί της πόροι.

Η αποκοπή από τον ομφάλιο λώρο των επί χιλιάδων ετών βασικών οικονομικών δραστηριοτήτων της χώρας θα σημάνει τον μαρασμό της.

Πατριωτισμός σημαίνει να εκμεταλλευθούμε τους ορυκτούς μας πόρους.

ΥΓ. Ο κλάδος των ορυχείων ήταν ο κλάδος στον οποίο σημειώθηκαν οι μικρότερες μειώσεις μισθών, από την αρχή της κρίσης (2010-2016): η μείωση μισθών στον κλάδο των ορυχείων ήταν της τάξης του 10.1%. Ο κλάδος του τουρισμού υπέστη τις μεγαλύτερες μειώσεις μισθών (25%). Αυτό και μόνο το γεγονός αντικατοπτρίζει το στρεβλό αντι-παραγωγικό μοντέλο που έχουμε υιοθετήσει ως χώρα τα τελευταία 40+ χρόνια: επιμένουμε τα παιδιά μας να γίνονται γκαρσόνια με χαμηλές απολαβές.

 

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, του Δρ. Σωτήρη Καμενόπουλου, Μηχανικού Ορυκτών Πόρων, 9/10/2017]