Monthly Archives: April 2017

Ε.Μ.Π.: ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΕΝΑΝ ΘΗΣΑΥΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΗ ΛΑΣΠΗ ΤΟΥ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ

Πώς μπορούσε να αποκτήσουμε πολύτιμα υλικά από βιομηχανικά απόβλητα; Έλληνες επιστήμονες έχουν αναπτύξει μια νέα τεχνολογία για να εξάγουν σπάνια στοιχεία από τα χρησιμοποιημένα μεταλλεύματα, με έναν βιώσιμο, φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο.

Το εργοστάσιο της Αλουμίνιον της Ελλάδας επεξεργάζεται τεράστιες ποσότητες βωξίτη. Κάθε τόνος αλουμινίου αφήνει 1,6 τόνους κατάλοιπα βωξίτη, που αποκαλείται κόκκινη λάσπη. Για ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια του είδους του στην Ευρώπη, αυτό συνεπάγεται 2.000 τόνους κόκκινης λάσπης κάθε μέρα.

«Κάποιος θα μπορούσε να σκεφτεί ότι τα κατάλοιπα βωξίτη είναι απλά απόβλητα. Δεν ισχύει αυτό στην πραγματικότητα. Μιλάμε για το μετάλλευμα του μέλλοντος, καθώς περιλαμβάνουν οξείδια του σιδήρου, του τιτανίου, του πυριτίου, σπάνιες γαίες, όπως και σκάνδιο. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο μέλλον σαν πηγή πρώτων υλών» επισημαίνει η Μηχανικός Μεταλλείων – Μεταλλουργός Βίκυ Βασιλειάδου.

Οι σπάνιες γαίες είναι εξαιρετικά πολύτιμες. Μερικές φορές αποκαλούνται οι βιταμίνες των μετάλλων. Τα χημικά αυτά στοιχεία αλλάζουν δραστικά τις ιδιότητες των ορυκτών. Γι’ αυτό το λόγο οι σπάνιες γαίες είναι αναντικατάστατες στις ανεμογεννήτριες, στα αυτοκίνητα, τους υπολογιστές, τα smartphone και άλλες τεχνολογικές καινοτομίες.

«Αυτό εδώ το συγκεκριμένο κατάλοιπο βωξίτη περιέχει 1,5 κιλό σπανίων γαιών ανά τόνο σε περιεκτικότητα. Αυτή η περιεκτικότητα είναι μικρή, άμα την ακούσει κανείς έτσι. Αλλά αν σκεφτεί κανείς όμως ότι παράγουμε 700.000 και πλέον τόνους το χρόνο και κάνει τον πολλαπλασιασμό, τότε είμαστε στο 10% της ευρωπαϊκής ζήτησης σε σπάνιες γαίες» υπογραμμίζει ο Δρ. Ευθύμης Μπαλωμένος, υποψήφιος διδάκτωρ στην Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Αυτό που έχουμε ανάγκη είναι έναν φτηνό και καθαρό τρόπο να εξάγουμε από τα κατάλοιπα αυτά τα πολύτιμα στοιχεία. Είναι ένας από τους βασικούς στόχους του ευρωπαϊκού ερευνητικού προγράμματος EuRare που προσπαθεί να μειώσει την εξάρτηση της Γηραιάς Ηπείρου από τις εισαγωγές σπάνιων γαιών. Μηχανικοί στην Αθήνα έχουν αναπτύξει μια απλή μέθοδο για να διαλύουν και να αφαιρούν τις σπάνιες γαίες από την κόκκινη λάσπη.

«Η τεχνολογία αυτή έχει αξία γιατί εξάγει επιλεκτικά τις μεταλλικές αξίες, τις σπάνιες γαίες δηλαδή από το στερεό κατάλοιπο και έτσι έχει οικονομικά και περιβαλλοντικά οφέλη» εξηγεί ο καθηγητής στη Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών του ΕΜΠ, Ιωάννης Πασπαλιάρης, ο οποίος είναι και συντονιστής του ευρωπαϊκού προγράμματος EuRare.

Το κλειδί είναι η χρήση ιοντικού υγρού αντί των παραδοσιακών διαλυτών. Τα ιοντικά υγρά είναι λιωμένα άλατα που μπορούν να μείνουν σε υγρή μορφή, σε θερμοκρασία δωματίου. Οι ερευνητές ζυγίζουν τη σκόνη της κόκκινης λάσπης, το ξηρό κατάλοιπο δηλαδή που μένει από την παραγωγή αλουμινίου.

«Αυτή την στιγμή θα ρίξουμε ερυθρά ελαίη μέσα στον αντιδραστήρα. Ο αντιδραστήρας περιέχει διάλυμα ιοντικού υγρού και περιμένουμε να εκχυλίσουμε μέταλλα. Ο τρόπος εκχύλισης είναι όπως εκχυλίζεις ένα τσάι, έναν καφέ, με τον ίδιο τρόπο που εκχυλίζεις τα συστατικά του. Τώρα θα το ρίξω μέσα» εξηγεί ο Παναγιώτης Δάβρης, διδακτορικός φοιτητής, ερευνητής στην υδρομεταλλουργία, στη Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών του ΕΜΠ.

Χρειάζονται περίπου δύο ώρες για να διαλυθούν τα σπάνια στοιχεία στο ιοντικό υγρό. Το μείγμα φιλτράρεται στη συνέχεια για να αφαιρεθούν τα στερεά κατάλοιπα, που μπορούν στη συνέχεια να ανακυκλωθούν.

Στο τελευταίο στάδιο προστίθεται οξύ για να επανέλθει το ιοντικό υγρό στην αρχική του κατάσταση, έτοιμο να χρησιμοποιηθεί και πάλι από την αρχή. Αυτό που μένει είναι το πολύτιμο εκχύλισμα των σπάνιων γαιών.

Ερώτηση του Ντενίς Λοκτιέ, δημοσιογράφου του Euronews:

«Ποιες είναι οι ιδιότητες των ιοντικών υγρών, που μας οδηγούν να τα προτιμούμε σε σχέση με τους παραδοσιακούς διαλύτες;»

Ο Παναγιώτης Δάβρης,στη Σχολή Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών του ΕΜΠ απαντά: «Οι ιδιότητες των ιοντικών υγρών έναντι των οργανικών διαλυτών είναι ότι δεν είναι εύφλεκτα και έχουν πολύ χαμηλή τάση ατμών, με αποτέλεσμα να μπορούμε να δουλέψουμε σε μεγαλύτερες θερμοκρασίες, σε πιο ασφαλές περιβάλλον».

Αυτοί οι πανίσχυροι διαλύτες του μέλλοντος μπορούν να δημιουργηθούν ξεχωριστά και να ρυθμιστούν ανάλογα οι χημικές τους ιδιότητες, οδηγώντας με αυτόν τον τρόπο σε καλύτερες και πιο φιλικές προς το περιβάλλον χρήσεις των ορυκτών.

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.gr, από gr.euronews. 29/4/2017]

ΕΝΑΣ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ ΑΠΟ ΠΗΛΟ

Τα Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης παρουσιάζει ένα πανόραμα των ειδωλίων από την 7η χιλιετία έως τον 4ο αι. π.Χ.

H έκθεση είναι αφιερωμένη στα πήλινα ειδώλια, μια ιδιαίτερα σημαντική κατηγορία αρχαιολογικών αντικειμένων. Ειδώλια κατασκευάζονταν στον ελληνικό κόσμο από την προϊστορική εποχή μέχρι το τέλος της αρχαιότητας και έτσι αποτελούν χαρακτηριστικό εύρημα των ανασκαφών τόσο σε νεκροταφεία όσο και σε οικισμούς προϊστορικών και ιστορικών χρόνων. Η λέξη ειδώλιο είναι υποκοριστικό της λέξης «ε δωλον» και χρησιμοποιείται για να περιγράψει αντικείμενα που είναι εικόνες υπαρκτών και φανταστικών όντων και αντικειμένων. Ο χωμάτινος, εύπλαστος και συνάμα ανθεκτικός πηλός υπήρξε το πιο αγαπητό υλικό, αυτό που επιλέχθηκε από γενιές ανθρώπων για να δώσει μορφή και πνοή σε εικόνες ανθρώπων, ζώων και αντικειμένων.

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης παρουσιάζει αυτήν τη μεγάλη έκθεση με σκοπό όχι μόνο την κατανόηση τεχνικών στοιχείων, μορφολογίας και εξέλιξης, αλλά και την ψηλάφηση των μηνυμάτων τα οποία μεταφέρουν αυτές οι μορφές που φθάνουν σε εμάς έχοντας ταξιδέψει από τα βάθη του χρόνου.

Η έκθεση αναπτύσσεται σε δύο αίθουσες: Στην πρώτη παρουσιάζεται διαχρονικά η εξέλιξη του ειδωλίου από τη νεολιθική έως τη ρωμαϊκή εποχή, παρέχοντας στον , επισκέπτη μια πανοραμική εικόνα της παραγωγής ειδωλίων στις σημαντικότερες αρχαιολογικές θέσεις της Μακεδονίας και της Θράκης ανά εποχή. Στη δεύτερη αίθουσα τα ειδώλια παρουσιάζονται σε θεματικές ενότητες με βάση τις ερμηνείες και τα σημαινόμενά τους.

Η διαχρονική παρουσίαση των ειδωλίων από την Προϊστορία έως τα ύστερα ρωμαϊκά χρόνια στοχεύει στην καλύτερη κατανόηση των τεχνικών χαρακτηριστικών, της μορφολογικής εικονογραφικής και στιλιστικής τυπολογίας και εξέλιξης, αλλά και στην ψηλάφηση των μηνυμάτων τα οποία είναι δυνατόν να μεταφέρουν αυτές οι μορφές.

Συνολικά, παρουσιάζονται 672 ειδώλια, από τα οποία 291 προέρχονται από τη Συλλογή του ΑΜΘ. Τα υπόλοιπα ειδώλια προέρχονται από το σύνολο των Εφορειών Αρχαιοτήτων της Βόρειας Ελλάδας (Εφορείες Αρχαιοτήτων Περιφέρειας Θεσσαλονίκης, Πόλης Θεσσαλονίκης, Χαλκιδικής & Αγίου Όρους, Ημαθίας, Πέλλας, Πιερίας Κοζάνης, Γρεβενών, Καστοριάς, Φλώρινας, Κιλκίς, Σερρών, Δράμας, Καβάλας θάσου, Ξάνθης, Ροδόπης και Έβρου). Τα περισσότερα εκτίθενται στο κοινό για πρώτη φορά ως ένα πραγματικό πανόραμα των ειδωλίων από την 7η χιλιετία έως τον 4ο αι. μ.Χ.

Η έκθεση, που εγκαινιάσθηκε στις 3 Απριλίου, θα διαρκέσει μέχρι τον Απρίλιο του 2018, στο διάστημα του οποίου θα διεξαχθούν εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά κι εφήβους, πειραματικό εργαστήριο παραγωγής ειδωλίων και διεθνές συνέδριο για την κοροπλαστική στον ελλαδικό χώρο.

[ΠΗΓΗ: ΑΠΟΨΗ, της Καίτης Νικολοπούλου, 29/04/2017]

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΩΠΙΔΙΚΟΥΣ

 

Επειδή πολύς λόγος γίνεται για την αξία του ανεκμετάλλευτου ορυκτού πλούτου της Ελλάδας, ας δούμε και μερικά επιστημονικά στοιχεία, διότι με ανακοινώσεις πολιτικής σκοπιμότητας από κόμματα και αμφισβητήσεις στον αέρα χωρίς κανένα στοιχείο, δεν βγαίνει άκρη…

Κατ΄ αρχάς λίγα λόγια για τις πηγές. Ο κος Ανέστης Φιλιππίδης είναι Καθηγητής Ορυκτολογίας -Κοιτασματολογίας, Διευθυντής Εργαστηρίου Γεωχημείας του Γεωλογικού Τμήματος του Α.Π.Θ. – αυτά και μόνο φτάνουν…

Ο κος Ανανίας Τσιραμπίδης –στοιχεία από την έρευνα του οποίου παρουσιάζονται κάτωθι–, είναι πτυχιούχος Φυσιογνωστικού Τμήματος Α.Π.Θ., έχει M.Sc. Γεωλογίας από το κορυφαίο ερευνητικό ιδωτικό Πανεπιστήμιο Case Western Reserve University στο Κλήβελαντ Οχάιο (Η.Π.Α.) με ειδίκευση στην ορυκτολογία αργίλων, και είναι Διδάκτορας Γεωλογικού Τμήματος Σχολής Θετικών Επιστημών Α.Π.Θ. Εκτός αυτός διετέλεσε επισκέπτης Καθηγητής Τμήματος Γεωλογικών Επιστημών C. W .R. W .των Η.Π.Α. Έχει στο ενεργητικό του περισσότερα από 90 επιστημονικά δημοσιεύματα, συγγράμματα και πονήματα και 50 ερευνητικά προγράμματα και επιστημονικές εκθέσεις. Έχει πάρει μέρος σε 65 συνέδρια εσωτερικού και εξωτερικού.

Τα στοιχεία των κάτωθι πινάκων, οι οποίοι παρουσιάζουν αποθέματα, ακαθάριστη αξία και ακαθάριστη αξία σε εκμετάλλευση σήμερα των ορυκτών πόρων της Ελλάδας, έχουν εξαχθεί από εξαντλητικές έρευνες, κάποιες εκ των οποίων ξεκινάνε από το 1993!

Οι ορυκτοί πόροι χωρίζονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες, «Ενεργειακές πρώτες ύλες», «Μεταλλεύματα» και «Βιομηχανικά ορυκτά & Πετρώματα». Ανά κατηγορία έχει υπολογιστεί και το ποσοστό εκμετάλλευσης σήμερα.

Στο τέλος παρατίθεται συγκεντρωτικός πίνακας για όλες τις κατηγορίες, οι οποίες αποτελούν αθροιστικά τον ορυκτό πλούτο της χώρας μας.

Ο χάρτης δείχνει με τα αντίστοιχα χρώματα που συναντώνται κοιτάσματα κάθε κατηγορίας στον ελλαδικό χώρο.

 

Η ΚΡΥΜΜΕΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΑΣ

Κάποιες φορές οι αριθμοί είναι αμείλικτοι… Έχουν υπολογιστεί οι ποσότητες ορυκτών πόρων τις οποίες χρησιμοποιεί ή καταναλώνει ένας άνθρωπος κατά τη διάρκεια της ζωής του και το αποτέλεσμα είναι τουλάχιστον εντυπωσιακό! Είναι αδιαμφισβήτητο το γεγονός πως χωρίς τους ορυκτούς πόρους το σημερινό επίπεδο διαβίωσης του ανθρώπου δεν μπορεί να υποστηριχθεί.

Αδρανή Υλικά: 779.160 κιλά

Άργιλοι: 9.265 κιλά

Τσιμέντο: 33.996 κιλά

Φωσφορικά Πετρώματα: 8.357 κιλά

Άνθρακας: 262.267 κιλά

Πετρέλαιο: 311 εκατομμύρια λίτρα

Φυσικό Αέριο: 161.689 κυβικά μέτρα

Αλάτι: 14.455 κιλά

Μόλυβδος: 413 κιλά

Βωξίτης (Αλουμίνιο): 2.454 κιλά

Ψευδάργυρος: 350 κιλά

Χρυσός: 48 κιλά

Χαλκός: 633 κιλά

Σιδηρούχα μεταλλεύματα: 14.792 κιλά

Άλλα ορυκτά & μεταλλεύματα: 30.819 κιλά

[ΠΗΓΗ: elladitsamas.blogspot.gr, 24/7/2017, από το  «Ορυκτοί πόροι της Ελλάδας (αποθέματα – αξία) και Προδιαγραφές – Χρήσεις Πολύ Υψηλής Ποιότητας Ζεολιθικών Τόφφων», Α. Φιλιππίδη]

ΓΑΛΑΤΙΣΤΑ: ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΟΙ ΝΕΟΙ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΝΟΥΝ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΤΟΥΣ !

Σε ένα από τα στενάκια της πλατείας, κομμάτια της ιστορίας του τόπου ζωντανεύουν μπροστά σου. Άνδρες στους καφενέδες με φόντο τον Πύργο συνυπάρχουν αρμονικά με δυο φιγούρες νέων και μια “έκρηξη” δημιουργικότητας, δείχνοντας πως το παλιό μπορεί να συμβιώσει με το νέο.

Αυτό είναι και το μήνυμα του Συλλόγου Νεολαίας Γαλάτιστας, ο οποίος επιδιώκει το νέο δυναμικό αυτής της μικρής κοινωνίας να έχει φωνή και ευκαιρίες να αναδείξει τον τόπο μέσα από νέες ιδέες και δράσεις.

Ο Σύλλογος «Νεολαίας Γαλάτιστας» ιδρύθηκε το 2012 και αποτελεί ένα πολιτιστικό σύλλογο, μέλη του οποίου μπορούν να γίνουν άτομα ηλικίας από 15 έως 35 χρονών. Ομιλίες, αιμοδοσίες, αναδιαμόρφωση του χωριού, συμμετοχή στο έθιμο και οποιαδήποτε άλλη κοινωνική και πολιτιστική δράση αποτελούν ενασχόλησή του με σκοπό να επαναπροσδιορίσουν την έννοια του μη αστικού τοπίου.

Website: http://neolaia-galatistas.webnode.gr/

Facebook: https://www.facebook.com/neolaiagalatistas/

[ΠΗΓΗ: http://respentza.blogspot.gr/, 26/4/2017]

ΣΕΒ: Η ΥΠΕΡΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΕΧΕΙ ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΕΙ ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

«Εάν τα δανεικά της περιόδου 2000-2009 γινόντουσαν επενδύσεις σε εξωστρεφείς δραστηριότητες, αντί για καταναλωτικά ελλείμματα και επενδύσεις χαμηλής παραγωγικότητας σε κατοικίες, τότε η χώρα δεν θα είχε τεράστια ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών» υπογραμμίζει ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών, στο εβδομαδιαίο δελτίο του για την ελληνική οικονομία, με τίτλο: «Μισθοί, Κέρδη, Επενδύσεις: Η ισορροπία της ευημερίας!».

Στο δελτίο του ΣΕΒ σημειώνονται τα εξής: «Η βέλτιστη διανομή του εισοδήματος σε μισθούς και κέρδη επηρεάζει καθοριστικά τη λειτουργία της οικονομίας. Στην Ελλάδα, η ισορροπία αυτή διαταράχθηκε βάναυσα στην περίοδο της ευημερίας με δανεικά (2000-2009), με το μερίδιο των κερδών να συρρικνώνεται με ξέφρενους ρυθμούς.

Το αποτέλεσμα ήταν να παραμεληθεί η αναβάθμιση των τεχνολογικών δομών της παραγωγής. Η αύξηση του σχετικού κόστους εργασίας θα έπρεπε να οδηγήσει σε υποκατάσταση εργασίας με κεφάλαιο, μέσω νέων επενδύσεων. Και αυτό πιθανόν να συνέβη σε μεμονωμένες περιπτώσεις.

Συνολικά όμως, οι ιδιωτικές επενδύσεις χωρίς κατοικίες, ήταν 2 έως 3 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ χαμηλότερες στην Ελλάδα απ’ ό,τι στην ΕΕ-28 ακόμη και κατά την περίοδο των υψηλών ρυθμών ανάπτυξης.

Αντίθετα, δόθηκαν αυξήσεις μισθών αναντίστοιχες της αύξησης της παραγωγικότητας, μέσα στη γενικότερη ευφορία μιας οικονομίας που ευημερούσε πέραν των παραγωγικών της δυνατοτήτων. Διότι, εάν τα δανεικά γινόντουσαν επενδύσεις σε εξωστρεφείς δραστηριότητες αντί για καταναλωτικά ελλείμματα και επενδύσεις χαμηλής παραγωγικότητας σε κατοικίες, τότε η χώρα δεν θα είχε τεράστια ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.

Τα δανεικά διεύρυναν υπέρογκα τους μισθούς και την κατανάλωση, περιορίζοντας τα κέρδη και τις επενδύσεις. Η απόδοση του κεφαλαίου, που πρέπει να διασφαλίζεται σε διεθνώς ανταγωνιστικά επίπεδα, περιορίσθηκε και τα κεφάλαια εξαφανίσθηκαν, και μαζί με αυτά, οι επενδύσεις.

Μετά από 7 χρόνια κρίσης και ύφεσης η απόδοση του κεφαλαίου έχει αρχίσει να αποκαθίσταται σταδιακά σε πιο κανονικά επίπεδα. Η τάση αυτή εφόσον συνεχισθεί μπορεί να οδηγήσει σε ανάκαμψη των επενδύσεων, νέες θέσεις εργασίας και νέα εισοδήματα.

Οποιαδήποτε προσπάθεια της κυβέρνησης να υποκαταστήσει την ιδιωτική οικονομία, με τη διανομή του πρωτογενούς πλεονάσματος, για δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στο δημόσιο, θα έχει αρνητικά αποτελέσματα και παράταση της ασφυκτικής επιτροπείας των δημόσιων οικονομικών της χώρας. Η υπερφορολόγηση επιχειρήσεων και εργασίας για τη χρηματοδότηση μιας πολιτικής παροχών, έχει στραγγαλίσει τον ιδιωτικό τομέα.

Η κυβέρνηση, αν θέλει να δώσει πραγματική ώθηση στην οικονομία και να μην σύρεται πίσω από μνημόνια, θα μπορούσε να ανακοινώσει ότι ταυτόχρονα με την σφιχτή δημοσιονομική πολιτική που παράγει πλεονάσματα άνω του 3,5%, επιδιώκει να υλοποιήσει άμεσα τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης και την παραμετροποίηση του ασφαλιστικού το 2017.

Μετά την εξαγγελία αυτή, έχει τη δυνατότητα να βγει με αξιώσεις στις αγορές για να ανανεώσει τα 1,5 δισ. ευρώ των τριετών ομολόγων που λήγουν στις 17 Ιουλίου 2017, με σχετικά ανταγωνιστικό επιτόκιο.

Ανακτώντας σταδιακά μεγαλύτερους βαθμούς οικονομικής ελευθερίας, πολιτικοί, επιχειρηματίες και εργαζόμενοι, θα μπορούσαν στη συνέχεια να εκπονήσουν ένα αναπτυξιακό σχέδιο για τη χώρα, όπου με σταδιακή μείωση της υπερφορολόγησης της εργασίας πρωτίστως και με πολιτικές φιλικές προς την επιχειρηματικότητα, να δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για την προσέλκυση ιδιωτικών επενδύσεων και αναζωογόνηση της Ελληνικής οικονομίας».

[ΠΗΓΗ: http://news.in.gr, 27/4/2017]

Η ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝ Η ΑΘΗΝΑ ΘΑ “ΠΡΟΛΑΒΕΙ” ΤΟ QE

Η αυριανή συνεδρίαση του ΔΣ της ΕΚΤ στην Φρανκφούρτη, ενώ δεν προβλέπεται να οδηγήσει σε ανακοινώσεις “αλλαγών” όσον αφορά την ακολουθούμενη “γραμμή”, εν τούτοις θεωρείται ως ιδιαίτερα κρίσιμη, καθώς σ’ αυτήν πρόκειται (σύμφωνα με πληροφορίες του Capital.gr) να αξιολογηθούν για πρώτη φορά με βάση νεώτερα στοιχεία οι προοπτικές της “ποσοτικής χαλάρωσης”.

Οι αγορές διαβάζουν ήδη με πολύ επιφυλακτικότητα τα στοιχεία της πολιτικής της ΕΚΤ, αμφισβητώντας τη δυνατότητά της να παραμείνει σταθερή στη γραμμή της,  που πολύ προσεκτικά έχει ακολουθήσει μέχρι σήμερα με τη βοήθεια μιας σειράς “εργαλείων’ που έχει ήδη χρησιμοποιήσει όπως:   

* η “καθοδήγηση” (guidance) όσον αφορά την πορεία της νομισματικής πολιτικής

* οι εξαιρετικά ευνοϊκές για τις αγορές μακροπρόθεσμες πράξεις αναχρηματοδότησης (LTRO ΙΙ)

* το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων (OMT).

Η πίεση στην ΕΚΤ αυξάνεται από δύο διαφορετικές πλευρές, την εξωτερική (αναπροσαρμογές της νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής στις ΗΠΑ και την Κίνα) και την εσωτερική (αβέβαιο πολιτικό-εκλογικό περιβάλλον, αποχώρηση της Μ. Βρετανίας, αυξανόμενη ανισορροπία στο εσωτερικό της Ευρωζώνης, γεωπολιτικοί κίνδυνοι).

Ηδη αυτή η επιφύλαξη των αγορών αποτυπώνεται στις “διακριτικά” αυξητικές τάσεις στη διατραπεζική αγορά και στις αγορές ομολόγων.

Για την ΕΚΤ τα “στοιχεία” που κατ’ αρχήν δημιουργούν προβληματισμό έχουν να κάνουν με τις εσωτερικές ανισορροπίες μεταξύ των οικονομιών της Ευρωζώνης οι οποίες – όπως σωστά επισημαίνεται από το Βερολίνο – τροφοδοτούνται από την μέχρι σήμερα (όμως) απολύτως αναγκαία για την συνοχή της Ευρωζώνης γραμμή της “ποσοτικής χαλάρωσης”. Αυτός ο φαύλος κύκλος στον οποίο έχει εμπλακεί η ΕΚΤ αρχίζει να φτάνει στα όρια αντοχής των “τεχνικών” νομισματικών ελιγμών της ΕΚΤ.

Αυτή η πίεση αυξάνεται κατακόρυφα από τις εξωτερικές “αλλαγές” ειδικά εκείνες που έχουν να κάνουν με τις εν μέρει αντιφατικές αποφάσεις της  Fed και της δημοσιονομικής πολιτικής της κυβέρνησης Τράμπ.

Το δια ταύτα αυτού του προβληματισμού καταλήγει στο να τίθεται αρκετά νωρίτερα από το τέλος του 2017 το ερώτημα για το πότε και πως θα αρχίσει η αναστροφή της νομισματικής πολιτικής στην Ευρωζώνη… Αύριο η συζήτηση στην Φρανκφούρτη θα ανοίξει το κεφάλαιο της επαναξιολόγησης αυτής της γραμμής με ένα διαφορετικό τρόπο και θα είναι ενα σημαντικό βήμα για το πως θα κινηθεί ο κ. Ντράγκι τους επόμενους μήνες.

Το χρέος και η ανησυχία για το που θα “προλάβει” η Αθήνα το QE

Ο βηματισμός της ΕΚΤ τους επόμενους μήνες και ειδικά το δίμηνο Μαΐου – Ιουνίου επηρεάζει σημαντικά τις συζητήσεις για το ελληνικό χρέος όσο και αν φαίνεται μία απολύτως διαφορετική διαδικασία.

Αυτό δεν έχει να κάνει με το αν η Ελλάδα θα είναι σε θέση να ενταχθεί στο QE πριν η ΕΚΤ αρχίσει να αποσύρεται από την πολιτική αυτή. Οι συνθήκες είναι τέτοιες που θα ήταν απίθανο να μην προλάβουν οι αποφάσεις για το ελληνικό πρόγραμμα, το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ σε εξέλιξη, αν βέβαια τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα ενόψει του Eurogroup του Μαΐου.

Το επίπεδο επίδρασης των αλλαγών στην ΕΚΤ αφορά κυρίως τις προοπτικές υπολογισμού των επιτοκίων και της ευχέρειας των αγορών να καλύψουν ακριβότερα ή φθηνότερα τα μέτρα αναδιάρθρωσης του χρέους που μένει να συγκεκριμενοποιηθούν στο πλαίσιο της ανταλλαγής “δημοσιονομικά μέτρα για χρέος” μεταξύ ΔΝΤ και Ευρωζώνης.

Ήδη η τάση επιβάρυνσης του “κόστους” και άρα της δυσκολίας για την συγκεκριμενοποίησή τους έχει αρχίσει να σταθεροποιείται. Οσο μάλιστα αυτή η διαδικασία της “συγκεκριμενοποίησης” των μέτρων καθυστερεί τόσο το πλαίσιο μιας συμβιβαστικής συμφωνίας θα γίνεται δυσκολότερο. ‘Αλλωστε η ΕΚΤ πρόκειται να διαμορφώσει και την δική της Έκθεση αξιολόγησης και – μη – βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους και αυτή θα βασισθεί στις εκτιμήσεις και τις προοπτικές που η ίδια θα έχει διαμορφώσει για το “περιβάλλον” στο οποίο θα πρέπει να κοστολογηθεί η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους…

[ΠΗΓΗ: http://www.capital.gr, του Γ. Αγγέλη, 26/4/2017]

ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΣ Ο ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Σε 2,4 τρισ. ευρώ εκτιμάται η ακαθάριστη αξία ελληνικού ορυκτού πλούτου, ωστόσο η χώρα μας αξιοποιεί μόλις το 0,15%, λόγω κυρίως της γραφειοκρατίας και του πολύπλοκου νομοθετικού πλαισίου. Το παραπάνω τόνισε στη «Ν» ο καθηγητής του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ Ανέστης Φιλιππίδης, στο περιθώριο σχετικής ημερίδας που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη, προσθέτοντας ότι η χώρα μας πρέπει επιτέλους να δημιουργήσει το απαιτούμενο πλαίσιο για την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση των μεγάλων αποθεμάτων του ορυκτού πλούτου της, καθώς, εκτός από τα τεράστια οικονομικά οφέλη, αυτή η εκμετάλλευση θα αυξήσει και τη γεωπολιτική της ισχύ.

Σύμφωνα με τα αναλυτικότερα στοιχεία που παρέθεσε, στην Ελλάδα αξιοποιείται μόλις το 1,44% από τα 24 βιομηχανικά ορυκτά της, τα αποθέματα των οποίων έχουν ακαθάριστη αξία 63 δισ. ευρώ. Από αυτά η μεγαλύτερη εκμετάλλευση παρουσιάζεται στα μάρμαρα (500 εκατ. ευρώ έναντι αποθεμάτων άνω των 5 δισ. ευρώ), στα αδρανή (300 εκατ. ευρώ έναντι αποθεμάτων άνω των 3 δισ. ευρώ) και στον μπετονίτη (43,8 εκατ. ευρώ έναντι 3,5 δισ. ευρώ). Αντίστοιχα, στη χώρα μας αξιοποιείται μόνον το 0,57% από τα εννέα μεταλλεύματα με αποθέματα ακαθάριστης αξίας 79 δισ. ευρώ που βρίσκονται στα έγκατά της. Στην Ελλάδα σε εκμετάλλευση βρίσκονται μόνο ο μόλυβδος-ψευδάργυρος (354 εκατ. ευρώ από αποθέματα αξίας 5,1 δισ. ευρώ),το νικέλιο (63 εκατ. ευρώ από αποθέματα αξίας περίπου 20 δισ. ευρώ) και το αλουμίνιο (38 εκατ. ευρώ από αποθέματα αξίας 4 δες. ευρώ), ενώ η παραμικρή εκμετάλλευση δεν έχει γίνει σε χρυσό (αποθέματα 26 δισ. ευρώ), χαλκό (12,4 δισ. ευρώ) και μαγγάνιο (5,2 δισ. ευρώ).Σε ό,τι αφορά τις ενεργειακές ορυκτές πρώτες ύλες, το ποσοστό αξιοποίησης φθάνει μόλις το 0,1%, όταν τα βέβαια αποθέματα (λιγνίτης & τύρφη και γεωθερμία) είναι ακαθάριστης αξίας 1,2 τρίο, ευρώ, ενώ τα πιθανά αποθέματα σε υδρογονάνθρακες (πετρέλαιο και φυσικό αέριο) ξεπερνούν το 1 τρίσ. ευρώ

Μάλιστα, επίσης στο περιθώριο της ίδιας ημερίδας, ο πρόεδρος του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ, καθηγητής Μιχάλης Βαβελίδης ανέφερε ότι στη Χαλκιδική (Στρατώνι, τις Σκουριές και την Ολυμπιάδα) βρίσκονται από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα στον ευρωπαϊκό χώρο, προσθέτοντας ότι η εξόρυξη γενικότερα είναι εξαιρετικά δαπανηρή διαδικασία. «Υπολογίζεται ότι από τον εντοπισμό μέχρι την εξόρυξη ενός κοιτάσματος στοιχίζει 400 εκατομμύρια δολάρια. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει οπωσδήποτε να δοθεί μεγάλη προσοχή στην προστασία του περιβάλλοντος, με την τήρηση της νομοθεσίας» συμπλήρωσε.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, του Γιώργου Χατζηλίδη, 26/4/2017]

 

274 ΤΟΝΟΙ ΧΡΥΣΟΥ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ ΚΑΙ 77 ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ!

Σε σημερινό άρθρο της «Δημοκρατίας», αναφέρονται στοιχεία και  δηλώσεις του προέδρου του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ, καθηγητή Μιχάλη Βαβελίδη στην χθεσινή ημερίδα “Αναζήτηση και εκμετάλλευση ορυκτών πρώτων υλών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα”, από το Τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ και το Aristotle University of Thessaloniki Student Chapter της Society of Economic Geologists.

Πολλά δισεκατομμύρια ευ ώ βρίσκονται, προς το παρόν κρυμμένα, στη βορειοανατολική Χαλκιδική. Περίπου 274 τόνοι χρυσού υπάρχουν μετά βεβαιόητος στην περιοχή. Όμως ο χρυσός δεν είναι το μοναδικό μέταλλο, αφού υπάρχουν επίσης 2.100 τόνοι αργύρου, 1.000.000 τόνοι χαλκού και 1.600.000 τόνοι μολύβδου και ψευδαργύρου. Με δυο λόγια, στη Χαλκιδική βρίσκεται σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα, με σημαντικά αποθέματα χρυσού και άλλων μεταλλευμάτων, σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Όπως σημειώνει ο καθηγητής Μιχάλης Βαβελίδης, ο οποίος δίνει τα στοιχεία για τα αποθέματα των μεταλλευμάτων, η εξόρυξη δεν είναι μια απλή διαδικασία, αλλά πολύπλοκη, πολυδάπανη και χρονοβόρα. Με βάση διεθνή στοιχεία, μέχρι να αρχίσουν να βγαίνουν τα μεταλλεύματα και να έρχονται τα κέρδη απαιτείται επένδυση της τάξης των 400.000.000 δολαρίων σημειώνει. Χρυσός και άλλα μεταλλεύματα, σύμφωνα με τα στοιχεία του κ. Βαβελίδη, υπάρχουν όμως και στη Θράκη, σε δύο περιοχές, στη Ροδόπη και στον Έβρο. Στις Σάπες, στη Ροδόπη, υπάρχουν 23 τόνοι χρυσού και 13 τόνοι αργύρου. Στο Πέραμα Αλεξανδρούπολης υπάρχουν 54 τόνοι χρυσού και 96 αργύρου. Στις δύο αυτές περιοχές υπάρχει και μεγάλη ποσότητα χαλκού επισημαίνει και υπογραμμίζει ότι οι εξορύξεις πρέπει να γίνονται ορθολογικά και με τήρηση της νομοθεσίας και των περιβαλλοντικών όρων, όπως γίνεται στις ευρωπαϊκές χώρες. «Δεν ανησυχώ για την εκμετάλλευση των μεταλλευμάτων η οποία γίνεται ελεγχόμενα» λέει χαρακτηριστικά.

«Η εκμετάλλευση χρυσού στον ελλαδικό χώρο, ιδιαίτερα στη Μακεδονία και τη Θράκη, γίνεται από την αρχαιότητα, από την 3η 4η χιλιετία π.Χ.» αναφέρει ο καθηγητής. «Ο Φίλιππος Β’ ο Μακεδών στήριξε το βασίλειο του στην εκμετάλλευση χρυσού και αργύρου, σύμφωνα με όσα αναφέρουν ιστορικοί όπως ο Ηρόδοτος, ο Θουκυδίδης, ο Στράβωνας. Ο βασιλιάς Φίλιππος Β’ εκμεταλλεύτηκε τον χρυσό από τα μεταλλεία της εποχής, με σκοπό να έχει προσόδους 1.000 ταλάντων ετησίως. Έκοψε χρυσά νομίσματα, τους γνωστούς φιλιππικούς».

 

Έντυπο: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ | Σελίδα: 17 | Δημοσίευση: 26/04/2017 | Αποδελτίωση: 26/04/2017

ΘΗΣΑΥΡΟΣ 2,3 ΤΡΙΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΑΣ

Τα βεβαιωμένα μεταλλεύματα της Ελλάδας, μεταξύ τους ο χρυσός, έχουν ακαθάριστη αξία 79,402 δισ. ευρώ. Από αυτά εκμεταλλευόμαστε μόνο το 0,57%.

Το απίστευτο, απίθανο, ιλιγγιώδες και εξωπραγματικό ποσό των 2,26 τρισεκατομμυρίων ευρώ υπολογίζεται ότι κρύβεται στα σπλάχνα της Ελλάδας σε ενεργειακούς πόρους. Πετρέλαιο, φυσικό αέριο, ουράνιο, γεωθερμία και λιγνίτης βρίσκονται σε μεγάλα αποθέματα. Αμελητέος δεν είναι ούτε ο ορυκτός πλούτος, αφού υπάρχουν βεβαιωμένα μεταλλεύματα τα οποία αξίζουν 79,4 δισ. ευρώ. Ο πλούτος της χώρας δεν σταματά εδώ, καθώς υπολογίζεται όυ τα βιομηχανικά ορυκτά και τα πετρώματα της Ελλάδας αξίζουν περισσότερα από 63,37 δια ευρώ.

Τα παραπάνω στοιχεία, τα οποία αποτελούν μία συνοπτική αποτίμηση των ορυκτών πόρων της Ελλάδας σχετικά με τα αποθέματα και την αξία τους, είναι προϊόν πενταετούς έρευνας του καθηγητή Ορυκτολογίας -Κοιτασματολογίας, διευθυντή Εργαστηρίου Γεωχημείας του ΑΠθ Ανέστη Φιλιππίδη μαζί με τον ομότιμο καθηγητή του ΑΠΘ Ανανία Τσιραμπίδη. Τα ποσά αυτά, όπως εξηγεί ο κ. Φιλιππίδης, αποτελούν την ακαθάριστη αξία των ενεργειακών πόρων με μια μάλλον συντηρητική και συγκρατημένη προσέγγιση. «Τα στοιχεία συγκεντρώθηκαν από Μελέτη του καθηγητή Αν. Φιλιππίδη δείχνει ότι η Ελλάδα έχει τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου φυσ. αερίου το 2008 έως το 2011. Μελετήσαμε με βάση έναν πολύ αυστηρό πανευρωπαϊκό κώδικα, λάβαμε υπόψη 500 μελέτες αλλά και αρχεία, μερικά εκ των οποίων είναι μυστικά και βρίσκονται στα χέρια εταιριών έρευνας και εκμετάλλευσης, ευρωπαϊκών οργανισμών και επιτροπών. Ως καθηγητές είχαμε πρόσβαση στα αρχεία αυτά, τα οποία απαγορεύεται να δημοσιοποιήσουμε, αλλά μπορούμε να τα λάβουμε υπόψη για να προχωρήσουμε σε αξιολόγηση του ορυκτού πλούτου» σημειώνει ο κ Φιλιππίδης. Ο ίδιος υπογραμμίζει ότι όλα τα χρόνια που ασχολείται με την κοιτασματολογία –σήμερα είναι 64 ετών και ετοιμάζεται να συνταξιοδοτηθεί– και με βάση τον πανευρωπαϊκό κώδικα που ακολουθείται, ποτέ τα εκτιμηθέντα αποθέματα δεν είναι λιγότερα από τα πραγματικά. «Είμαστε βέβαιοι ότι τα αποθέματα είναι περισσότερα, αλλά λόγω των κανόνων είμαστε συγκρατημένοι» λέει.

Στο ερώτημα αν είμαστε πλούσια χώρα ο κ. Φιλιππίδης δίνει την αναμενόμενη απάντηση ότι είμαστε, λέει όμως ότι, αν εκμεταλλευτούμε τον πλούτο μας, τότε είμαστε πάμπλουτοι.

«Μια σκέτη εξόρυξη μπορεί να μας κάνει πλούσιους. Αν όμως προχωρήσουμε στην παραγωγή καινοτόμων προϊόντων, μπορούμε να είμαστε πάμπλουτοι» σημειώνει και εξηγεί με ένα απλό παράδειγμα: «Αν έχω καλής ποιότητας μάρμαρο και το εξάγω ως ογκο-μάρμαρο, θα εισπράξω χρήματα. Αν όμως έχω μηχανισμό και δεν πνίξω την ιδιωτική πρωτοβουλία, αλλά την αφήσω να αναλάβει δράση και να εκμεταλλευτεί το μάρμαρο για να παρά ξει προϊόντα, τότε θα βγάλω πολλά χρήματα. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, αφήνουμε τον πλούτο μας ανεκμετάλλευτο ή επιτρέπουμε σε μια δυο εταιρίες να τον εκμεταλλευτούν. Αυτό όμως είναι αδύνατο».

Τα βιομηχανικά ορυκτά και τα πετρώματα, για παράδειγμα, η ακαθάριστη αξία των οποίων υπολογίζεται σε 63,37 δισ. ευρώ, μπορεί από μόνα τους να δώσουν πολύ περισσότερα χρήματα σε πάρα πολύ κόσμο.

Γραφειοκρατία και μπαξίσι μπλοκάρουν τις επενδύσεις

Tο μεγάλο μειονέκτημα της Ελλάδας, σύμφωνα με τον καθηγητή, είναι η γραφειοκρατία. «Όταν κάνεις πέντε χρόνια για να δώσεις μία άδεια, νεκρώνεις την επένδυση. Κι αν συνυπολογίσουμε το μεγάλο… μπαξίσι που ζητούν ορισμένοι, η επένδυση ναυαγεί. Σε πολλά μέρη του κόσμου υπάρχουν ανάλογες πρακτικές, όμως στην Ελλάδα το “μπαξίσι” είναι από τα υψηλότερα στον κόσμο!» περιγράφει ο κ. Φιλιππίδης.

Πάντως, ειδικά για το ζήτημα των υδρογονανθράκων, ο καθηγητής λέει ότι μια επένδυση που γίνεται σήμερα, θα μπορούσε να αποδώσει σε τρία χρόνια. «Όμως εμείς, στην Ελλάδα, έχουμε πάρα πολλές επιτροπές για τα ενεργειακά, θα μπορούσαμε, αντί να αναλωνόμαστε σε επιτροπές, να ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Νορβηγίας. Στη θάλασσά της βρέθηκαν σοβαρά κοιτάσματα υδρογονανθράκων. Από τη μέρα που τελείωσαν οι γεωφυσικές έρευνες, τον 18ο μήνα έγινε εξόρυξη πετρελαίου. Στην Ελλάδα όλα αυτά τα παραπέμπουμε στο μακρινό μέλλον» περιγράφει απογοητευτικά.

Τραγικά είναι, σύμφωνα πάντα με τον καθηγητή του ΑΠΘ, όσα συμβαίνουν σε διπλωματικό επίπεδο σχετικά με τον ορυκτό πλούτο μας. Ενδεικτικό είναι το πραγματικό παράδειγμα που αναφέρει: «Η Ελλάδα έχει τεράστιες ποσότητες βωξίτη και μπορεί να καλύψει ης ανάγκες όλου του κόσμου. Ένας πρωθυπουργός πήγε ταξίδι στη Ρωσία για ανταλλαγή προϊόντων. Ο Ρώσος πρόεδρος είπε ότι θα του δώσει βωξίτη. Ο Έλληνας δέχτηκε και σε αντάλλαγμα πρόσφερε ελαιόλαδο…».

Καταλήγοντας, ο κ. Φιλιππίδης δίνει μια ευχή: «Σε λίγο θα συνταξιοδοτηθώ. Εύχομαι η χώρα να δει πιο σοβαρά τα θέματα του ορυκτού πλούτου, πάντα βέβαια με σεβασμό στο περιβάλλον. Ο,τι κάνουμε πρέπει να γίνει σωστά, με βάση την αυστηρότερη περιβαλλοντική νομοθεσία, που είναι η ευρωπαϊκή. Αυτήν πρέπει να ακολουθήσουμε».

[ΠΗΓΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, της Ντόνας Κανιτσάκη, 25/04/2017]

ΕΛ.ΙΝ.Υ.Α.Ε.: 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ

Το 2003, η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (Δ.Ο.Ε) καθιέρωσε την 28η Απριλίου ως Παγκόσμια Ημέρα για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία με στόχο να προωθήσει, σε παγκόσμιο επίπεδο, την πρόληψη των εργατικών ατυχημάτων και των επαγγελματικών ασθενειών.

To ΕΛ.ΙΝ.Υ.Α.Ε., ως o φορέας των κοινωνικών εταίρων για τα θέματα ασφάλειας και υγείας στην εργασία στη χώρα μας, κάθε χρόνο συμμετέχει ενεργά στον εορτασμό.

Η φετινή Ημέρα εστιάζει στην ανάγκη συνεχούς βελτίωσης των διαδικασιών συλλογής και διαχείρισης των δεδομένων για την υγεία και την ασφάλεια στην εργασία. Η αξιοπιστία και η συνεχής συλλογή δεδομένων συμβάλλει στην πρόληψη των επαγγελματικών κινδύνων και στην καλύτερη διαχείρισή τους. Η προσπάθεια αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο της επίτευξης του στόχου 8 «αξιοπρεπής εργασία και οικονομική ανάπτυξη» της Ατζέντας «Αειφόρος ανάπτυξη 2030» των Ηνωμένων Εθνών και ειδικότερα του στόχου 8.8 που αφορά στην «προστασία των εργατικών δικαιωμάτων και την προώθηση ασφαλούς εργασιακού περιβάλλοντος για όλους τους εργαζόμενους, συμπεριλαμβανομένων και των μεταναστών, ειδικά των μεταναστριών, καθώς και εκείνων που εργάζονται σε επισφαλή εργασία».

Φέτος, οι δράσεις που πραγματοποιεί το ΕΛ.ΙΝ.Υ.Α.Ε. για τον εορτασμό της Ημέρας είναι:

Μετάφραση και προσαρμογή στα Ελληνικά της αφίσας της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας και ανάρτησή της στον ιστότοπό του.

Διάδοση δελτίου τύπου και αφίσας στους αποδέκτες υπηρεσιών του Ινστιτούτου (μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και κοινωνικών δικτύων).

Δημιουργία και προβολή θεματικών βίντεο, τα οποία θα προβληθούν στις οθόνες του Μετρό και του ΗΣΑΠ, στα κοινωνικά δίκτυα και στον ιστότοπο του Ινστιτούτου από 25 – 28 Απριλίου.

Διοργάνωση ημερίδας σε συνεργασία με το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών με θέμα την υγεία και την ασφάλεια στις γεωπονικές επιστήμες.

Δράση ενημέρωσης κοινού (διάθεση εκδόσεων, προβολή βίντεο) από 26 – 28 Απριλίου στη βιβλιοθήκη του Ινστιτούτου στην Αθήνα.

Συμμετοχή με εισηγητές σε εκδηλώσεις που διοργανώνουν άλλοι φορείς στο πλαίσιο του εορτασμού.

Περισσότερες πληροφορίες http://www.ilo.org/safework/events/safeday/lang–en/index.htm

[ΠΗΓΗ: http://elladitsamas.blogspot.gr/, 21/4/2017]

ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΟΡΥΚΤΩΝ ΣΤΟ ΑΠΘ

«Αναζήτηση και εκμετάλλευση ορυκτών πρώτων υλών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα» είναι ο τίτλος της ημερίδας που θα πραγματοποιηθεί σήμερα στις 10 το πρωί στο Κέντρο Διάδοσης Ερευνητικών Αποτελεσμάτων του ΑΠΘ και διοργανώνεται από το Τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ και το Aristotte University of Thessaloniki Student Chapter της Society of Economic Geologists.

Κατά τη διάρκεια της ημερίδας, ο πρόεδρος του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ, καθηγητής Μιχάλης Βαβελίδης θα αναφερθεί στη σπουδαιότητα του χρυσού στην αρχαία Ελλάδα και ιδιαίτερα στην αρχαία Μακεδονία. Ο κ. Φιλιππίδης θα κάνα μια συνοπτική αποτίμηση των ορυκτών πόρων της Ελλάδας, σχετικά με τα αποθέματα και την αξία τους, και θα αναπτύξει τις δυνατότητες χρήσης των ζεολίθων της Ελλάδος. Τέλος, ο καθηγητής από το Πανεπιστήμιο της Γενεύης Lluis Fontbote θα περιγράψει έναν πολύ σημαντικό τύπο κοιτασμάτων, από τον οποίο η παγκόσμια βιομηχανία προμηθεύεται τεράστιες ποσότητες μετάλλων και θα κάνει μία εκτίμηση για την προμήθεια σε ορυκτές πρώτες ύλες στο μέλλον.

[ΠΗΓΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 25/4/2014]