Monthly Archives: November 2016

Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ ΚΑΙ Η ΕΥΡΩΠΗ

161129212536839Έφυγε νέος από την ζωή, αλλά ήταν ένα ανήσυχο και γόνιμο μυαλό. Διαφημιστής, συγγραφέας, κινηματογραφιστής και επιχειρηματίας, ο Κριστόφ Λαμπέρ, από το 2005 όταν πρωτογνωριστήκαμε, είχε επισημάνει σε ένα βιβλίο του πώς και γιατί οι κοινωνίες της αναπτυγμένης Ευρώπης, ιδιαίτερα δε της Γαλλίας, όλο και περισσότερο ολισθαίνουν προς τον φόβο, αφήνοντας πίσω τους την ελπίδα.

Θυμάμαι έτσι τα λόγια του από μία πολύωρη συζήτησή μας: «Όταν μία κοινωνία αρνείται πεισματικά να προσαρμοστεί σε εποχές που αλλάζουν, αυτοϋποβάλλεται στην αντίληψη ότι η πρόοδος έχει πεθάνει και αγωνίζεται να διατηρήσει τα κεκτημένα της, με αποτέλεσμα κάθε αλλαγή να φαντάζει στα μάτια της ως ύποπτη και άρα να απορρίπτεται. Στις κοινωνίες αυτές, ο φόβος εξοντώνει την ελπίδα, το όχι διαλύει κάθε δυνατότητα να αναλάβει τον κίνδυνο του ναι και ανοίγουν οι πόρτες του άκρατου λαϊκισμού.

Έχοντας παραλύσει από τις αγωνίες της, η κοινωνία αυτή θεωρεί τον εαυτό της θύμα, γίνεται ανίκανη να αναλάβει τις υπαρξιακές της ευθύνες και περιμένει κάποιους “σωτήρες” που θα την βγάλουν από τα δήθεν αδιέξοδά της. Περιττόν να τονίσω ότι, αυτοί που καλλιεργούν τον φόβο, ύπουλα αλλά σταθερά, ενδυναμώνουν καταστροφικά μίση μέσα στο κοινωνικό σώμα, με σαφή επιδίωξη την περαιτέρω ακινησία του».

Επτά με οκτώ χρόνια πριν από τα παραπάνω λόγια του ΚριστόφΛαμπέρ, ένας Βρεταννός, ουγγρικής καταγωγής, κοινωνιολόγος που δίδασκε στο Πανεπιστήμιο του Κεντ στο Καντέρμπουρυ, ο Φρανκ Φουρέντι (FrankFuredi), γνωστός για τις αριστερές του ευαισθησίες, στο βιβλίο του υπό τον τίτλο Η Κουλτούρα του Φόβου (εκδόσεις Cassell), τόνιζε ότι ο καλύτερος τρόπος για να αδρανοποιηθεί μία κοινωνία και να πάψει να αναλαμβάνει κινδύνους, ήταν αυτός του εμβολισμού της με φόβους και σύνδρομα.

«Μία κοινωνία φόβου, όχι μόνον αρνείται αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, όχι μόνον δεν θέλει και φοβάται να αναλάβει κινδύνους, αλλά στιγματίζει και αυτούς που θα ήθελαν να ξεφύγουν από την αδράνεια και την ψυχολογική ακινησία», έγραφε ο συγγραφέας.

Ακόμα χειρότερα, μέσω του φόβου οι κοινωνίες μας ρέπουν και προς τις απαγορεύσεις, επεσήμαινε ο γνωστός καθηγητής και κοινωνιολόγος, γεγονός που έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα γιατί ενδυναμώνει κρατικές εξουσίες.

Εξάλλου, μέσω των απαγορεύσεων, εύκολα δημιουργούνται πραγματικοί και φανταστικοί εχθροί, με αποτέλεσμα να μεγαλώνει και ο βαθμός «ανευθυνοποίησης» μιας κοινωνίας. Όμως, στο μέτρο που μία κοινωνία «ανευθυνοποιείται» και άρα αναζητεί εχθρούς για τα υποθετικά δεινά της, εκχωρεί ελευθερίες της χωρίς να το καταλαβαίνει –και έτσι, όπως θα έλεγε και ο μεγάλος ΕντγκάρΜορέν, «ανοίγει την πόρτα σε νέες βαρβαρότητες».

Υπό αυτή την έννοια, αν θέλουμε να πάμε σε περισσότερο βάθος, η «κουλτούρα του φόβου» έχει σοβαρότατες ψυχολογικές και συμπεριφορικές προεκτάσεις, που σε βάθος χρόνου αποκτούν και ιδιαίτερο πολιτικό βάρος. Κατά κύριο λόγο, όπως θα έγραφαν οι Καρλ Πόππερ και Λούντβιχ φον Μίζες, αυτή η διαβρωτική κουλτούρα ακυρώνει κάθε προδιάθεση για ανθρώπινη δράση.

Τελικά δε, αν θεωρήσουμε, όπως ο Καρλ Πόππερ, ότι «η ζωή είναι επίλυση προβλημάτων», τότε η καλλιέργεια του φόβου δεν είναι τίποτε περισσότερο από δραματικός ψυχολογικός αφανισμός, που προετοιμάζει το άτομο για την χειρότερη υποδούλωση, σε αυτή της απύθμενης και εγκληματικής βλακείας του καιροσκοπικού λαϊκισμού.

«Στην Δύση», έγραφε πριν είκοσι έξι χρόνια ο Καρλ Πόππερ, «ίσως τίποτε να μην είναι καλό. Όμως, αυτό που έχουμε στην εποχή μας είναι το καλύτερο. Η ελευθερία και η δημοκρατία που έχουμε επιλέξει σίγουρα δεν εγγυώνται την ουτοπία. Όμως τις επιλέξαμε γιατί κάνουν δυνατή την μοναδική αξιοπρεπή μορφή ανθρώπινης συμβίωσης, την μοναδική μορφή στην οποία μπορούμε να είμαστε απολύτως υπεύθυνοι. Αν καταφέρνουμε να πραγματοποιούμε τις δυνατότητές της, αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες –και, πάνω απ’ όλα, από εμάς».

Αυτό ακριβώς είναι το σημείο που θέλει να υπονομεύσει και να διαλύσει ο έρπων ολοκληρωτικός λαϊκισμός. Μέσα από τον φόβο, υπονομεύει την ελευθερία, όχι γιατί η τελευταία μάς υπόσχεται μία ανετότερη ζωή αλλά γιατί αναπαριστά μία αξία που ανθίσταται στην δουλεία.

Υποβοηθητικό μέσο για την καλλιέργεια και την διάδοση του φόβου, σε όλα τα επίπεδα, είναι κατά κύριο λόγο τα ραδιοτηλεοπτικά και διαδικτυακά μέσα επικοινωνίας. Συστηματικά και σχολαστικά, θα λέγαμε, τα τελευταία έχουν την τάση, αφ’ ενός, να μυθοποιούν τον φόβο και, αφ’ ετέρου, να τον μετατρέπουν και σε εμπορεύσιμη ιδέα.

Ως γνωστόν, ο μύθος αποτελεί έναν κλειστό κόσμο παραστάσεων και αντιλήψεων, με αναγκαστικό κύρος ένα ολικό σύστημα γνώσης που απαιτεί καθολική συμμόρφωση και υποταγή.  Μπορεί έτσι να προβάλλεται σαν τρόπος έκφρασης της αντιπαράθεσης του ανθρώπου προς μία πρωταρχική πηγή ή αρχή. Με αυτό το νόημα, ο μύθος παριστάνει συχνά ένα πρόπλασμα της αλήθειας, που έχει μεταφυσικό χαρακτήρα και λειτουργεί σαν σχήμα επεξηγηματικό των συμβάντων της φύσης, της Ιστορίας, της κοινωνίας, της οικονομίας.

Έχουμε έτσι να κάνουμε με ένα μυθικά σκηνοθετημένο δράμα το οποίο, καταλλήλως προβαλλόμενο, αποκτά τεράστια πολιτική σημασία –και όχι μόνον.

Σήμερα, λοιπόν, στους κόλπους μίας Ευρώπης που όντως αντιμετωπίζει σημαντικά θέματα δομικού και θεσμικού μετασχηματισμού, συγκεκριμένες πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές δυνάμεις βρίσκουν μια καλή ευκαιρία για να κλονίσουν τα θεμέλια ενός οικοδομήματος που έχει βασικές ελλείψεις.

Αναπτύσσεται έτσι μία παραπλανητική και βαθειά αντιδημοκρατική αντιευρωπαϊκή ρητορική, η οποία όχι μόνον δεν προσφέρει λύσεις σε υπαρκτά προβλήματα, αλλά θέλει να δημιουργήσει και τις συνθήκες για την μη επίλυσή τους.

Ακόμα χειρότερα, η ρητορική αυτή, που αξιοποιεί ανορθόλογες αβεβαιότητες απέναντι στο αύριο, υψώνει φράγματα κα απέναντι στις πιθανές λύσεις. Περιττόν δε να τονιστεί ότι οι πρακτικές αυτές είναι το καλύτερο δώρο στους εξωτερικούς εχθρούς της Ευρώπης, που λίγο-πολύ αναγνωρίζουμε ποιοι είναι και τί επιδιώκουν.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση για το σήμερα και το αύριο της Γηραιάς Ηπείρου να είναι η απελευθέρωσή της από παραλυτικά φοβικά σύνδρομα και η επανανακάλυψη λέξεων όπως η φιλοδοξία, η προσπάθεια, η δημιουργία και η επιχειρηματικότητα ως μέσο αυτοολοκλήρωσης.

[ΠΗΓΗ: http://www.politically.gr/, του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου, από το European Business Review, 30/11/2016]

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΜΙΧ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΩΝ

theodorakopoulosΔείτε στο βίντεο εδώ, την σύντομη αλλά συγκινητική ομιλία του του Αντιπροέδρου και Διευθύνοντα Συμβούλου της Ελληνικός Χρυσός Μιχάλη Θεοδωρακόπουλου, στην τελετή αγώνων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Άρσης Βαρών που έλαβε χώρα στις 26 Νοεμβρίου 2016 στον Πολύγυρο, και συγκεκριμένα κατά την τελετή βράβευσης των παραολυμπιονικών.

«Όλα στην ζωή κατακτιόνται με αγώνα και δυσκολία. Εμείς οι μεταλλωρύχοι ξέρουμε τι σημαίνει ΑΓΩΝΑΣ. Όταν όμως δέχεσαι έναν παραολυμπιονίκη στις εγκαταστάσεις σου νοιώθεις περήφανος αλλά και πολύ μικρός μπροστά στην δύναμη ψυχής αυτών των ανθρώπων». Με αυτόν τον τρόπο ο κος Θεοδωρακόπουλος ξεκίνησε την ομιλία του. Δεσμεύτηκε για την στήριξη αντίστοιχων δράσεων επισημαίνοντας ότι όλοι μαζί ενωμένοι μπορούμε να πετύχουμε τα πάντα.

 

 

Η ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ

161128133002156Δυνατό σημείο του συντηρητισμού θεωρείτο πάντοτε η διατήρηση αυτού που άξιζε σε κάθε νέα εποχή. Ήταν πρωτίστως, αλλά όχι μόνον, η ανάγκη των πολιτών για ασφάλεια, ειδικά σε περιόδους που οι ραγδαίες αλλαγές δεν αφήνουν πολλά περιθώρια να καταλάβει κανείς τι ακριβώς γίνεται. Στην Ευρώπη, πολλά είναι τα παραδείγματα, με χαρακτηριστική τη διατήρηση ακόμη και θεσμών, όπως η βασιλεία, που σε άλλους μοιάζουν αναχρονιστικοί και σε άλλους απόδειξη σταθερών πολιτειακών δομών. Ταυτόχρονα, μέσα από τα μάτια των πολιτικών επιστημόνων, το αδύνατο σημείο του, που κάποτε αναδεικνύεται σε πρόβλημα είναι ότι ο συντηρητισμός διατηρεί παλαιές συνήθειες σε σύγχρονους καιρούς, κάποτε σε βάρος των προκλήσεων που δημιουργεί η νέα εποχή. Οι συνέπειες στην οικονομική και κοινωνική ζωή είναι τελικά αυτές που θα κρίνουν σε ποια πλευρά θα γείρει ο τελικός απολογισμός.

Οι υποστηρικτές του, επιχειρηματολογούν ακόμη υπέρ «της διατήρησης των καλύτερων στοιχείων του παρελθόντος και τη συγκροτημένη διαχείριση των χαρακτηριστικών του σύγχρονου κόσμου έναντι της ριψοκίνδυνης αναζήτησης νέων ισορροπιών βασισμένων συχνά ακόμη και σε ανεδαφικές φαντασιώσεις». Προβάλλουν μάλιστα την άποψη πως κάποια μέρα, ακόμη και οι αντίπαλοί τους θα πειστούν πως η «συντήρηση» είναι θέμα κοινής λογικής. «Καθένας είναι συντηρητικός με ό,τι γνωρίζει καλά», έχει πει ο ιστορικός Ρόμπερτ Κόνκουεστ.

Οι Άγγλοι συντηρητικοί, για παράδειγμα, οι οποίοι δεν περιορίζονται βέβαια στους υποστηρικτές του Συντηρητικού Κόμματος, έχουν κάθε λόγο να είναι αυτάρεσκοι. Ο συντηρητισμός, όπως λένε πολιτικοί επιστήμονες, αποτέλεσε ουσιαστικά τη βάση της εθνικής ιστορίας τους και σε έναν βαθμό,  το Συντηρητικό κόμμα υπήρξε «το φυσικό κόμμα της κυβέρνησης». Γενικότερα όμως, έχει τη σημασία της, η άποψη πολιτικών σχολιαστών ότι μπορεί να μην σου αρέσουν οι συντηρητικοί αλλά τουλάχιστον μ’ αυτούς ξέρεις πού βρίσκεσαι.

Ωστόσο, οι ίδιοι επισημαίνουν πως ο Τραμπ, το Brexit και η παγκόσμια άνοδος του λαϊκισμού έχουν οδηγήσει σε κρίση το συντηρητισμό σε ολόκληρο το δυτικό κόσμο. Στην Ουγγαρία, την Πολωνία, την Τουρκία, τη Νότια Αμερική και στη Βόρεια Αμερική, λαϊκιστές που περιφρονούν τους ελεγκτικούς μηχανισμούς αλλά και τις ισορροπίες των φιλελεύθερων δημοκρατιών ανέρχονται στην εξουσία και είναι έτοιμοι να κάνουν τις εκπτώσεις τους για να κρατηθούν σε αυτή. Χίλιες φορές καλύτεροι οι συντηρητικοί, υποστηρίζουν ακόμα και οι αντίπαλοι του Συντηρητισμού.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, το αδιανόητο γίνεται πραγματικότητα, όπως στην περίπτωση του εθνικιστικού κόμματος Ukip στη Βρετανία που κάλεσε σε διαμαρτυρία ενάντια στο κράτος δικαίου και την κυριαρχία του κοινοβουλίου. Σύμφωνα με τον ηγέτη του, ΝάιτζελΦάρατζ, περίπου 100 χιλιάδες άνθρωποι θα διαδηλώσουν στις 5 Δεκεμβρίου ζητώντας από το Ανώτατο Δικαστήριο να μην εγκρίνει απόφαση με βάση την οποία απαιτείται η σύμφωνη γνώμη του Κοινοβουλίου προτού η κυβέρνηση οδηγήσει τη Βρετανία εκτός ΕΕ. Κι ακόμη και στην περίπτωση που δεν πάρει κανείς στα σοβαρά τις προαναγγελίες και τους υπολογισμούς του κ. Φάρατζ, η ουσία είναι πως εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκουν μια σειρά από λόγους για να στραφούν ενάντια σε ό,τι θεωρούν κατεστημένο.

Καθώς λοιπόν η άνοδος πολιτικών δυνάμεων που επενδύουν σε φυλετικά ζητήματα, αντικαθιστά σταδιακά το νεοφιλελευθερισμό, πρέπει να ξεχάσουμε τις ισορροπίες πάνω στις οποίες βασίστηκαν οι δημοκρατίες για να κυβερνήσουν πολύπλοκα κοινωνικά σχήματα. Τώρα πρέπει κανείς «θεωρητικά» να σέβεται τη «βούληση του λαού» και φυσικά να είναι μέρος του λαού διότι διαφορετικά μπορεί να καταχωρηθεί ως «εχθρός του λαού», ενεργώντας απλώς όπως και πριν.

Παντού ανά τον κόσμο, αυταρχικοί εθνικιστές χρησιμοποιούν το λαϊκισμό για να πλήξουν τους εχθρούς τους. Ακόμη και πριν το αποτυχημένο πραξικόπημα που έδωσε την ευκαιρία στον Ερντογάν να κάνει ένα δραστικό ξεκαθάρισμα όσων άρθρωναν ικανό αντίλογο, ο Τούρκος πρόεδρος παρουσίαζε τον εαυτό του ως τη γνήσια φωνή του τουρκικού λαού και οι επικριτές του ήταν εξ ορισμού, εν δυνάμει προδότες.

Εν τω μεταξύ, ενώ στη Δύση, η ετικέτα του λαϊκισμού χρησιμοποιείται για να περιγράψει δεξιούς εθνικιστές, υπάρχουν και αριστερά λαϊκιστικά κινήματα με ισχυρότερα εκείνα στη Νότια Αμερική και χαρακτηριστικό παράδειγμα το κίνημα των οπαδών του Τσάβες στη Βενεζουέλα.

Ο σύγχρονος λαϊκισμός συμμερίζεται την πεποίθηση των φασιστών πως η «βούληση του λαού» υπάρχει ανεξάρτητα και συχνά έρχεται σε αντίθεση με τις απόψεις των εκλεγμένων αντιπροσώπων του. Βεβαίως παρά την από κοινού περιφρόνηση των αρχών της φιλελεύθερης δημοκρατίας και την αποθέωση του ρατσισμού, είναι σαφές ότι ο σύγχρονος λαϊκισμός απέχει πολύ από το φασισμό, σύμφωνα με τους πολιτικούς επιστήμονες, που δεν μπορούν ωστόσο να αποκλείσουν τον κίνδυνο να έρθουν πιο κοντά.

Ταυτόχρονα, το τελευταίο πράγμα που ενδιαφέρει τους σύγχρονους λαϊκιστές είναι ο λαός να έχει την εξουσία της λήψης των αποφάσεων στα πρότυπα της αθηναϊκής δημοκρατίας. Δικό τους μέλημα είναι οι πολίτες εφησυχασμένοι να απέχουν από την πολιτική και οι εξουσίες να είναι όλες συγκεντρωμένες στους κυβερνώντες που θα διοικούν όπως θα το έκαναν αν ήταν επικεφαλής μιας μεγάλης επιχείρησης.

Αναλυτές εντοπίζουν τον μεγάλο κίνδυνο στην κατάρρευση του συντηρητισμού έναντι μιας νέας ακραίας δεξιάς που μπορεί να έχει απρόβλεπτα δυσμενείς συνέπειες.

[ΠΗΓΗ: http://www.politically.gr/, της Κατερίνας Παναγιώτου, 28/11/2016]

ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΓΙΑ ΧΡΥΣΟ

540057cccee24f33872cad6ed92f8955Σημαντικά κέρδη άνω της μίας ποσοστιαίας μονάδας χθες για τον χρυσό, με την τιμή του πολύτιμου μετάλλου να ανακάμπτει από τα χαμηλά επταμήνου που είχε αγγίξει στην προηγούμενη συνεδρίαση. Η τιμή σποτ του χρυσού κατέγραφε κέρδη 0,6%, στα 1.189,60 δολάρια ανά ουγκιά, έχοντας αναρριχηθεί ενδοσυνεδριακά έως και τα 1.197,54 δολάρια. Οι τιμές σποτ είχαν υποχωρήσει στη συνεδρίαση της Παρασκευής στα 1.171,21 δολάρια, στα χαμηλότερα επίπεδα από τις αρχές Φεβρουαρίου, ενμέσω των πιέσεων λόγω του ισχυρού δολαρίου, που είχε αγγίξει υψηλά 14 ετών. Από τις αρχές Νοεμβρίου ο χρυσός υποχωρεί 7%.

Ανοδικά κινήθηκε χθες και το ασήμι, με την τιμή του να ενισχύεται 0,9%, στα 16,64 δολάρια ανά ουγκιά, ενώ το παλλάδιο κατέγραψε κέρδη 1,8%, στα 754,70 δολάρια ανά ουγκιά.

 

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 29/11/2016]

Η ΑΤΖΕΝΤΑ ΤΡΑΜΠ ΚΙΝΕΙ ΚΑΙ ΔΙΧΑΖΕΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΤΕΣ

hΑπαισιόδοξες εκτιμήσεις και πού στηρίζονται

Ο αναλυτής David Stockman που προέβλεψε αρχικά ότι ο Τραμπ θα κερδίσει τις εκλογές, πρόσθεσε ότι η Ουάσιγκτον θα βρεθεί στο χάος μέχρι τον Ιούνιο. Αναμένει συνεχιζόμενες διαταραχές από το tea party (συντηρητική πλευρά του κόμματος των Ρεπουμπλικανών), το οποίο δεν προβλέπει ότι θα επιτρέψει πρόσθετες αυξήσεις του ελλείμματος. Επιπλέον, δεν πιστεύει ότι ο Τραμπ μπορεί να περάσει ένα διακομματικό σχέδιο τόνωσης της οικονομίας, χωρίς να τηρήσει την υπόσχεσή του για κατάργηση και αντικατάσταση του προγράμματος για την υγεία, γνωστού ως Obamacare.

Ο Stockman έχει σοβαρές αμφιβολίες για την ικανότητα του Τραμπ να θεσπίσει δέσμη ουσιαστικών φορολογικών περικοπών ή να αναπτύξει ένα μεγάλο πρόγραμμα αύξησης των δαπανών για ανάπτυξη των υποδομών. «Αυτά θα μπορούσαν κάλλιστα να προκαλέσουν έναν εμφύλιο πόλεμο μέσα στο κόμμα των Ρεπουμπλικανών. Έτσι, όταν η ύφεση χτυπήσει το καλοκαίρι του 2017, η Fed θα μείνει χωρίς πυρομαχικά και η δημοσιονομική πολιτική θα παραλύσει. Αυτή τη φορά η αγορά θα υποστεί συντριβή και θα μείνει στα συντρίμμια» κατέληξε ο Stockman.

Μία από τις πιο ανάρμοστες λέξεις, σε οικονομικούς κύκλους τουλάχιστον, είναι από τη δεκαετία του 1970 ο στασιμοπληθωρισμός. Η δεκαετία ήρθε αντιμέτωπη με έναν συνδυασμό της αύξησης του πληθωρισμού και μιας πολύ ανιαρής οικονομικής ανάπτυξης που έβλαψε τα πάντα, από τους καταναλωτές έως τις τιμές των μετοχών.

Μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, ομάδα από οικονομολόγους και αναλυτές έχουν αρχίσει και πάλι να αναφέρονται στην ιδέα ότι η μάστιγα του στασιμοπληθωρισμού θα χτυπήσει την οικονομία των ΗΠΑ.

Ο συνδυασμός των δημοσίων δαπανών και των προστατευτικών πολιτικών επί του εμπορίου, με μια αβέβαιη εικόνα για την πορεία της ανάπτυξης, έχουν φέρει το φάντασμα του στασιμοπληθωρισμού από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και πάλι στον οικονομικό διάλογο.

[ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ 28/11/2016]

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ: «ΓΙΑΤΙ ΜΙΑ ΤΟΣΟ ΛΑΜΠΕΡΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ, ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΟΠΟΥ ΔΙΕΞΑΓΕΤΑΙ ΝΑ ΜΗ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΔΗΜΟ;»

paraolimpionikes-skouriesΤο Σάββατο 26/11/2016 είχαμε την τιμή σαν εργαζόμενοι της Ελληνικός Χρυσός να παραβρεθούμε σε μία λαμπρή τελετή, βράβευσης των αθλητών της άρσης βαρών στο Πολύγυρο Χαλκιδικής.

Όταν φτάσαμε στο Δημοτικό Θέατρο Πολυγύρου, αισθανθήκαμε λίγο μια πικρία. Γιατί μία τόσο λαμπερή εκδήλωση, που προωθεί την περιοχή όπου διεξάγεται να μη λαμβάνει χώρα και στον δικό μας Δήμο. Θυμηθήκαμε όλο εκείνο το θέατρο του παραλόγου που διεξάχθηκε πριν λίγους μήνες και την τελική άρνηση της τοπικής δημοτικής αρχής σε μια τόσο όμορφη αθλητική εκδήλωση, που προωθεί το αθλητικό πνεύμα αλλά και όλοι την πολιτιστική κουλτούρα ενός τόπου. Τελικά η πολιτική σκοπιμότητα και η εγκεφαλική δυσκαμψία κάποιων έστειλε αυτή την εκδήλωση στην πρωτεύουσα του Νομού μας που την δέχθηκε με χαρά, την υποστήριξε με πολύ δουλειά, την πλαισίωσε με πολύ αγάπη από όλους τους κατοίκους και φορείς του Πολυγύρου και την παρουσίασε με ιδιαίτερη λαμπρότητα, όπως άλλωστε αρμόζει σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις.

Στην αίθουσα του Δημοτικού Θεάτρου Πολυγύρου, που ήταν κατάμεστη από κόσμο, διεξήχθη μια λαμπρή εκδήλωση γεμάτη συγκίνηση. Έγιναν βραβεύσεις αθλητών, των παραολυμπιονικών, παραγόντων όπως του προέδρου της παραολυμπιακής επιτροπής και παλιών αθλητών που ήταν Ολυμπιονίκες και τώρα είναι προπονητές στις ομάδες της άρσης βαρών. Βαλέριος Λεωνίδης και Λεωνίδας Σαμπάνης τιμήθηκαν για την προσφορά τους στον Ελληνικό Αθλητισμό.

Στο τέλος η συγκίνηση έγινε ακόμα μεγαλύτερη με την βράβευση του Ολυμπιονίκη της καρδιάς μας. Του αθλητή που όταν σήκωνε τα βάρη για το πρώτο Ολυμπιακό Χρυσό φώναξε «Για την Ελλάδα». Του αθλητή που το 2004 στην Αθήνα, εφόσον έβγαλε τα παπούτσια του στην άκρη του τερέν, όλο το στάδιο σειότανε με τα χειροκροτήματα και την αναφώνηση του ονόματός του. «Πύρρος Δήμας» φώναζε όλο το στάδιο και εμείς από την τηλεόραση ανατριχιάζαμε. Ο άνθρωπος που δεν άφησε τα παπούτσια στην άκρη για να πάει σπίτι του. Μετά από αυτό βγήκε μπροστά για να συμπαρασείρει με την αναγνωρισιμότητα του νέους ανθρώπους στον αθλητισμό. Με τον σεβασμό που αντανακλά να κερδίσει την βιωσιμότητα του αθλητισμού και να μπορεί αυτή η χώρα να συνεχίζει να έχει επιτυχίες.

Η εταιρεία Ελληνικός Χρυσός, είναι χορηγός του πρωταθλήματος άρσης βαρών και της παραολυμπιακής ομάδας άρσης βαρών. Εμείς ως εργαζόμενοι της εταιρείας και συνδικαλιστές, αγωνιζόμαστε καθημερινά πρωτίστως για την διασφάλιση των θέσεων εργασίας μας, την αύξησή τους και δίνουμε έναν διαρκεί αγώνα για όσο το δυνατόν μεγαλύτερα οφέλη για εμάς τους εργαζόμενους. Πάντα εχθρός του καλού είναι το καλύτερο και για αυτό δίνουμε μάχες κάθε μέρα. Το πρόσωπο όμως της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης που δείχνει η εταιρεία σε αυτό το κομμάτι μόνο περήφανους μας κάνει και αισθανόμαστε και εμείς ένα μέρος αυτής της επιτυχίας.

1313

EIT RAW MATERIALS: 1ST GREEK RAW MATERIALS COMMUNITY DIALOGUE, ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2016

9Το Raw Materials ΕΙΤ συνδέει περισσότερους  από 100 συνεργάτες – ακαδημαϊκά και ερευνητικά ιδρύματα, καθώς και οι επιχειρήσεις – από περισσότερες από 20 χώρες της ΕΕ.  Στο πλαίσιο του Raw Materials ΕΙΤ μπορούν να συνεργαστούν για την εξεύρεση νέων, καινοτόμων λύσεων για τη διασφάλιση των προμηθειών και τη βελτίωση του τομέα των πρώτων υλών σε όλο το μήκος της αλυσίδας αξίας του (chainvalue) – από την εξόρυξη έως την επεξεργασία, την ανακύκλωση και την πολλαπλή επαναχρησιμοποίηση των πρωτογενών και δευτερογενών προϊόντων.

Υπάρχουν  ήδη εν ενεργεία έξι (6) περιφερειακά κέντρα στο Βέλγιο, τη Φινλανδία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Πολωνία και τη Σουηδία (Co-locationcenters), που αντιπροσωπεύουν τους περιφερειακούς συνδέσμους μεταξύ των επιχειρήσεων, της έρευνας και της εκπαίδευσης.Website: http://www.eitrawmaterials.eu/ Email: info@eitrawmaterials.eu

Το RawMaterials ΕΙΤ έχει το φιλόδοξο όραμα να μετατρέψει την πρόκληση της εξάρτησης από πρώτες ύλες σε μια στρατηγική δύναμη για την Ευρώπη. Η αποστολή του είναι να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα, την ανάπτυξη και την ελκυστικότητα του Ευρωπαϊκού τομέα των πρώτων υλών μέσω της ριζικής καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας.mine-on-the-moon2

Τα έξι περιφερειακά κέντρα στο Βέλγιο (in Leuven, Belgium), τη Φινλανδία (in Espoo, Finland), τη Γαλλία (in Metz, France), την Ιταλία (in Rome, Italy), την Πολωνία (in Wroclaw, Poland) και τη Σουηδία (in Luleå, Sweden), ονομάζονται κέντρα συνεγκατάστασηςκαι αντιπροσωπεύουν διαφορετικές περιφερειακών οικοσυστημάτων γεφύρωση μεταξύ των επιχειρήσεων, της έρευνας και της εκπαίδευσης.

Το Εργαστήριο Μεταλλουργίας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) και το EIT RawMaterials (KIC) διοργάνωσαν το  “EIT RawMaterials: 1st Greek Raw Materials Community Dialogue” στις 23-24 Νοεμβρίου στο ElectraMetropolis Hotel.

Σε μια προσπάθεια ανάδειξης των αναγκών και των προβλημάτων του κλάδου των Ορυκτών Πρώτων Υλών, υπήρξε αθρόα συμμετοχής όλων των εταίρων του κλάδου (πολιτεία, πανεπιστημιακή κοινότητα, επιχειρήσεις) στον πρώτο ανοιχτό διάλογο για την ισχυροποίηση της θέσης του κλάδου στο εθνικό και Ευρωπαϊκό οικονομικό τοπίο.

Ζητήματα τεχνολογικής υστέρησης αλλά και καινοτομίας, Ευρωπαϊκής, εθνικής και περιφερειακής στρατηγικής πολιτικής, μηχανισμών και εργαλείων χρηματοδότησης σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο αλλά και προτάσεις για ανάπτυξη νέων εργαλείων και μηχανισμών για την ενίσχυση του κλάδου απετέλεσαν αντικείμενο παρουσιάσεων και διαλόγου.

Επίσης, ανακοινώθηκε με συγκεκριμένη παρουσίαση Support Centre for the Greek Raw Materials Community (GRAMASC), με έδρα το ΕΜΠ,  το οποίο θα μπορεί με την δυναμική του παρουσία να αποτελέσει τον “προθάλαμο” εππικοινωνίας των αιτημάτων, προτάσεων κλπ. της ελληνικής κοινότητας προς το EIT.

Σε επόμενη δημοσίευση θα αναρτηθούν οι ενδιαφέρουσες παρουσιάσεις που έγιναν κατά την διάρκεια της ημερίδας από Έλληνες και αλλοδαπούς επιστήμονες.

[ΠΗΓΗ: http://www.oryktosploutos.net/, επιμέλεια Πέτρος Τζεφέρης, 25/11/2016]

Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ: Ο ΙΕΡΕΑΣ ΠΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΙΩΝ ΣΕΡΙΦΟΥ

12s21-thumb-large

Η Σέριφος, αυτό το τόσο όμορφο και αγαπημένο νησί των Κυκλάδων, δεν είναι γνωστή διεθνώς μόνο για τις παραλίες της. Στο έδαφος της άνθησε στο παρελθόν η βιομηχανία του σιδήρου, καθώς από την προϊστορική εποχή αναπτύχθηκαν εκεί μεταλλευτικές δραστηριότητες. Το 1884 η γαλλική εταιρία του Λαυρίου Σπηλιαζέζα απέκτησε άδεια για μεταλλευτικές δραστηριότητες στο νησί και ανέθεσε την εργολαβία και τη διεύθυνση των εργασιών στον μεταλλειολόγο Αιμίλιο Γκρόμαν.

Δεν άργησαν όμως να εμφανιστούν οι πρώτες διαμαρτυρίες από πλευράς εργαζομένων. Τα εργατικά ατυχήματα διαδέχονταν το ένα το άλλο, ενώ συχνές ήταν και οι απώλειες ζωών. Οι 2.000 μεταλλωρύχοι ήταν διατεθειμένοι να απαιτήσουν πιο ανθρώπινες συνθήκες εργασίας καθώς και την καθιέρωση της οκτάωρης απασχόλησης (εργάζονταν 12 ώρες). Οι εκκλήσεις τους δεν έγιναν αποδεκτές, με αποτέλεσμα οι εργάτες να προχωρήσουν σε απεργία.

Μαζί με τις γυναίκες τους συγκεντρώθηκαν στην προβλήτα των μεταλλείων το πρωί της Κυριακής 21 Αυγούστου 1916, αρνούμενοι να φορτώσουν το ελλιμενισμένο πλοίο και ζητώντας συγχρόνως την καθιέρωση του οκταώρου. Ο φόβος και η ανησυχία είχαν απλωθεί σε όλο το λιμάνι. Ο παπα Γιάννης Ρώτας, μαζί με τον εννιάχρονο γιο του Αριστείδη, άρχισαν να χτυπάνε τις δύο καμπάνες του Αγίου Νικολάου για τη λειτουργία. Δεν περνάνε λίγα λεπτά και βλέπουν στον δρόμο να περνά μια φάλαγγα από 20-30 χωροφύλακες με κατεύθυνση προς τους εργάτες.

Ο παπα Γιάννης, αναστατωμένος, σταματά αμέσως την κωδωνοκρουσία, εισέρχεται φουριόζος στο ιερό, βάζει τα άμφια και, γυρίζοντας προς την πλευρά του γιου του, του δίνει αυστηρή εντολή: «Κάτσε έξω και, αν ακούσεις πυροβολισμό, να με ειδοποιήσεις αμέσως». Δεν περνάει όμως πολλή ώρα και ακούγεται ο πρώτος πυροβολισμός.

Ο παπα Γιάννης έβγαλε τα άμφια και έτρεξε στην προβλήτα την ώρα ακριβώς που εμαίνετο η μάχη. Χωρίς δισταγμό, μπήκε ανάμεσα στα αντιμαχόμενα μέρη, στράφηκε στους εργάτες και τους είπε να σταματήσουν την αντεπίθεση. Οι εργάτες, επειδή τον αγαπούσαν και τον σέβονταν, σταμάτησαν. Το ίδιο έπραξαν από την πλευρά τους και οι χωροφύλακες, που κατέβασαν αμέσως τα όπλα τους. Ο ιερέας στάθηκε μπροστά τους και τους παρακάλεσε να φύγουν. Οι χωροφύλακες ύστερα από λίγα λεπτά αποχώρησαν από την προβλήτα.

Ο παπα Γιάννης άρχισε να μεταφέρει τους τραυματίες σε σπίτια όπου τους προσφέρθηκαν οι πρώτες βοήθειες. Έπειτα πήγε στα γραφεία της εταιρίας, αναζητώντας μάταια να βρει κάποιους εκεί. Στη συνέχεια κατευθύνθηκε στον σταθμό χωροφυλακής και ζήτησε να αποφυλακιστούν όσοι εργάτες κρατούνταν εκεί.

Ο μοίραρχος ήταν ανάμεσα στους νεκρούς από τη συμπλοκή και το έργο της αποφυλάκισης των κρατουμένων ανέλαβε ο υπομοίραρχος. Δεν έχασε χρόνο ο παπα Γιάννης και μαζί με τους εργάτες κατευθύνθηκε στο σωματείο, όπου έγινε συνάντηση των απεργών με τα μέλη του σωματείου και άλλους παράγοντες του νησιού.

Έκλαιγε γοερά!

Όλοι μαζί, με επικεφαλής τον παπα Γιάννη, μπήκαν στις γαλαρίες των μεταλλείων, όπου είχαν καταφύγει οι χωροφύλακες, έχοντας λάβει εντολή να μη χτυπήσουν, έστω και αν τους επετίθεντο οι απεργοί. Μαζί, πάντα, με τον παπά κατέβηκαν στην προβλήτα, συνοδεύοντας τους χωροφύλακες, καθώς έφευγαν.

Η απεργία είχε λήξει, αφήνοντας πίσω πέντε νεκρούς. Κόντευε πια μεσημέρι όταν επέστρεψαν στην εκκλησία ο παπα Γιάννης και ο γιος του Αριστείδης, για να συνεχιστεί η λειτουργία που είχε διακοπεί. Καθ όλη τη διάρκεια της ο παπα Γιάννης δεν σταμάτησε σύμφωνα με τη μαρτυρία του γιου του να κλαίει γοερά, συντετριμμένος από όσα είχαν προηγηθεί.

Ήταν εγγυητής σε κάθε διαπραγμάτευση

Από εκείνο το γεγονός και έπειτα κάθε διαπραγμάτευση μεταξύ της εταιρίας και των μεταλλωρύχων γινόταν δια του παπαΓιάννη, τον οποίο οι εργάτες θεωρούσαν εγγυητή για την τήρηση των συμφωνιών. Όταν όμως το 1936 η εταιρία δεν ήταν συνεπής στις υποσχέσεις της προς τους εργάτες, ο παπα Γιάννης, εμφανώς ενοχλημένος από την εξέλιξη αυτή και βλέποντας ότι οι απόψεις του δεν εισακούγονταν, πήρε την απόφαση να φύγει από το νησί. Ζήτησε τότε από τον Μητροπολίτη Φιλάρετο να πάρει μετάθεση σε άλλη περιοχή. 0 Φιλάρετος τον τοποθέτησε στο Μάννα της Σύρου, στον Ναό των Αγίων Αναργύρων. Είχαν συμπληρωθεί δυο χρόνια από την απομάκρυνσή του και η εταιρία συνειδητοποίησε ότι ο παπα Γιάννης δεν ήταν απλώς υπόδειγμα ιερέα, αλλά και ο κατάλληλος άνθρωπος για την επικοινωνία και τη συνεννόηση ανάμεσα στους εργαζομένους και τον εργοδότη. Ζήτησαν, λοιπόν, από τον Δεσπότη να κάνει τις απαραίτητες ενέργειες, ώστε να επιστρέψει ο παπα Γιάννης στη Σέριφο. Το αίτημα ικανοποιήθηκε. Λίγο καιρό αργότερα ο ιερέας επιβιβάστηκε σε πλοίο της εταιρίας και, συνοδευόμενος από εργάτες, επέστρεφε στην αγαπημένη του Σέριφο. Η προκυμαία στο Μεγάλο Λιβάδι είχε κατακλυστεί από τους συμπατριώτες του, οι οποίοι του επιφύλαξαν θερμή υποδοχή, σε κλίμα συγκίνησης.

[ΠΗΓΗ: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, του Σωτήρη Λέτσιου, 26/11/2016]

ΟΙ ΠΑΡΑΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΡΣΗΣ ΒΑΡΩΝ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΤΩΝ ΣΚΟΥΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

theodorakopoulos-kai-paraolimpionikesΟ Μιχ. Θεοδωρακόπουλος καλωσορίζει τους παραολυμπιονίκες της άρσης βαρών στις

Στους χώρους που στο άμεσο μέλλον θα εξορύσσονται κράματα μετάλλων σαν αυτά από τα οποία είναι φτιαγμένη η ψυχή, η θέληση και το πάθος τους, αλλά και τα μετάλλια των νικηφόρων αγώνων τους (χρυσά και χάλκινα) βρέθηκαν οι λεβέντες αθλητές της παραολυμπιακής ομάδας άρσης βαρών.paraolimpionikes-skouries

Η ομάδα που μας έκανε στην Παραολυμπιάδα του Ρίο να ξεχάσουμε έστω προς στιγμήν τα προβλήματα μας και να δακρύσουμε από χαρά και υπερηφάνεια για τα κατορθώματα της μαζί με τον προπονητή της επισκέφτηκε τα μεταλλεία των Σκουριών και της Ολυμπιάδας στο μεταλλευτικό πεδίο της ΒΑ Χαλκιδικής.

Στο πλευρό των λαμπρών παραδειγμάτων της ζωής βρέθηκαν τόσο ο διευθύνων σύμβουλος της Ελληνικός Χρυσός Μιχάλης Θεοδωρακόπουλος, όσο τα προεδρεία των σωματείων εργαζομένων των Μεταλλείων Κασσάνδρας, όπως επίσης ο τετράκις Ολυμπιονίκης στην άρση βαρών και πρόεδρος της ομοσπονδίας Πύρρος Δήμας.

Η συναισθηματική φόρτιση ήταν διάχυτη στα πρόσωπα όλων καθώς οι άνθρωποι που σήκωσαν στους ώμους τους  αθλητικά την Ελλάδα συναντήθηκαν με εκείνους που δίνουν μια καθημερινή μάχη να σηκώσουν την χώρα ψηλά σε αναπτυξιακό επίπεδο.

Αξίζει να σημειώσουμε εδώ ότι τα πανέμορφα τοπία της ΒΑ Χαλκιδικής δεν είναι άγνωστα στους παραολυμπιονίκες της άρσης βαρών, αφού την προετοιμασία που έθεσε τις βάσεις των μεγάλων επιτυχιών τους την έκαναν στην Ουρανούπολη με χορηγία της Ελληνικός Χρυσός.

 

[ΠΗΓΗ: http://politesaristoteli.blogspot.gr/, 26/11/2016]

ΕΝΑΣ ΕΞΕΧΩΝ ΦΙΛΕΛΛΗΝ, ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟ BREXIT

unnamed-15Ο Πρέσβης του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ελλάδα, κ. Kittmer, μιλώντας σε εκδήλωση που οργάνωσε το Ρ.ΕΥ.Μ.Α.(Ριζοσπαστική, Ευρωπαϊκή Μεταρρύθμιση και Ανασυγκρότηση), τόνισε ότι παρά την απόφαση για Brexit, οι δεσμοί Βρετανίας και Ελλάδας θα ενισχυθούν κυρίως σε τομείς όπως η επιχειρηματικότητα, η αμυντική συνεργασία και το διμερές εμπόριο. Υπογράμμισε ιδιαίτερα το ότι η Βρετανία και η Ελλάδα εξακολουθούν να είναι από τις λίγες χώρες της Ατλαντικής Συμμαχίας που καταβάλουν το 2% του ΑΕΠ τους γιꞌαυτό το σκοπό. Ο κ. Kittmer αναφέρθηκε επίσης στη συμβολή της Μεγάλης Βρετανίας στην αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ροών στα νησιά του Αιγαίου. Αναφορικά με τις δηλώσεις Ερντογάν για τη Συνθήκη της Λωζάννης είπε πως η Μεγάλη Βρετανία είναι σταθερή προσηλωμένη στο Διεθνές Δίκαιο και στην ισχύ των Διεθνών Συνθηκών, ενώ προέβλεψε ότι η ολοκλήρωση της εξόδου της Βρετανίας από την ΕΕ θα ολοκληρωθεί το 2019. Τέλος, έκανε ειδική αναφορά στις δυνατότητες που έχει το επιχειρείν στην Ελλάδα, καταθέτοντας προσωπικές του εμπειρίες από επισκέψεις σε ελληνικές παραγωγικές μονάδες. Απαντώντας σε ερωτήσεις του κοινού κατέθεσε τις σκέψεις του για την αντιμετώπιση της κρίσης που ταλανίζει τη χώρα μας.

Από την πλευρά των διοργανωτών της εκδήλωσης, ο κ. Αθανάσιος Σκορδάς (πρ. υφυπουργός Ανάπτυξης), παρουσίασε τις θέσεις του ΡΕΥΜΑτος για την ανάγκη διαμόρφωσης ενός εθνικού σχεδίου αντιμετώπισης της κρίσης που βιώνει η Ελλάδα και αξιοποίησης κάθε αναπτυξιακής ευκαιρίας που παρουσιάζει η αναδιάταξη του διεθνούς γεωπολιτικού περιβάλλοντος.

Το ΡΕΥΜΑ αποτελεί μια πρωτοβουλία πολιτών, που εκφράζουν την ειλικρινή τους ανησυχία για την έλλειψη αποτελεσματικότητας του πολιτικού προσωπικού της χώρας, το οποίο οδήγησε τους Έλληνες πολίτες στην κρίση κι αδυνατεί να βγάλει τη χώρα από αυτήν. Την πρωτοβουλία στελεχώνουν πολίτες διαφορετικών πολιτικών προελεύσεων, που σκοπό έχουν να πιέσουν το πολιτικό σύστημα, ώστε να γίνει πιο αποτελεσματικό. Καταλυτικός παράγων μιας τέτοιας εξέλιξης είναι η επανασύνδεση του πολιτικού προσωπικού με τον λαϊκό παράγοντα, όχι σε μια πρόσκαιρη, εκλογικού προσανατολισμού βάση, αλλά σε μια σταθερή, πρωτογενή σχέση που θα καταδείξει ότι η πραγματική λύση για την πολιτική συνοχή και την επικράτηση του ορθολογισμού είναι η πολιτική, όχι η άρνησή της. Την πρωτοβουλία πολιτών ΡΕΥΜΑ ξεκίνησαν ο πρώην υφυπουργός Ανάπτυξης Αθανάσιος Σκορδάς και ο πρώην Περιφερειάρχης και π. ευρωβουλευτής Μανώλης Αγγελάκας, ενώ σήμερα υπάρχουν πολίτες που εντάχθηκαν στην κίνηση από την Αθήνα και την περιφέρεια.

[Σ.Σ. Να σημειωθεί πως ο κος Kittmer, η θητεία του οποίου λήγει σε μερικές ημέρες, μίλησε σε άπταιστα ελληνικά, αφού όχι μόνο έχει κάνει κλασσικές σπουδές σε εξέχοντα βρετανικά Πανεπιστήμια όπως το Χάρβαρντ και η Οξφόρδη, αλλά εκπονεί και διδακτορική διατριβή με θέμα την ποίηση του Γιάννη Ρίτσου!!!].

[ΠΗΓΗ: http://www.politically.gr/, 25/11/2016]

ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΑΡΣΗΣ ΒΑΡΩΝ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΓΥΡΟ: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

img_0193-light

SONY DSC

Με πολλά χαμόγελα, αλλά και θαυμασμό υποδέχτηκαν την οικογένεια της Αρσης Βαρών οι κάτοικοι του Δήμου Πολυγύρου. Στο Δημοτικό θέατρο πραγματοποιήθηκε επίδειξη του αθλήματος των δυνατών, όπου πάνω από 500 μικροί μαθητές έπιασαν μπάρα, φωτογραφήθηκαν και ζήτησαν αυτόγραφο από τον Πύρρο Δήμα.

Το Δημοτικό θέατρο γέμισε ασφυκτικά και παιδιά από το 1,2, 3 δημοτικό σχολείο, καθώς και το γυμνάσιο του Πολυγύρου έμαθαν τα οφέλη της Ολυμπιακής Αρσης Βαρών στην καθημερινότητα ενός νέου ανθρώπου.

Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η συνέντευξη Τύπου της διοργάνωσης. Ο Δήμαρχος Πολυγύρου κ. Αστέριος Ζωγράφος αφού ευχαρίστησε την Ελληνική Ομοσπονδία Αρσης Βαρών για την άψογη συνεργασία και για το γεγονός ότι το πρωτάθλημα θα γίνει στον Πολύγυρο τόνισε: «Θα δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό, ώστε να ανταποκριθούμε πλήρως στις ανάγκες της μεγάλης αυτής διοργάνωσης. Θέλουμε να δείξουμε στους νέους τον σωστό τρόπο εκγύμνασης και ελπίζουμε κάποια μέρα να δούμε και από το Δήμο μας έναν Ολυμπιονίκη».

Ο τέσσερις φορές Ολυμπιονίκης και μέλος της ΕΟΑΒ κ. Πύρρος Δήμας στάθηκε στην υπέροχη φιλοξενία και το πάθος που έδειξαν οι μικροί μαθητές γνωρίζοντας το άθλημα της Αρσης Βαρών: «Το όμορφο χαμόγελο των παιδιών είναι αυτό που σου μένει. Τα παιδιά της επαρχίας αγαπάνε τον αθλητισμό και δεν μπορούν να βλέπουν συχνά αθλητές και Ολυμπιονίκες, για αυτό είναι πιο ένθερμα στις εκδηλώσεις τους» τόνισε αρχικά ο Πύρρος Δήμας και πρόσθεσε: «θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα τον δήμαρχο Πολυγύρου κ. Ζωγράφο και τα μέλη του ΔΣ που αγκάλιασαν το πρωτάθλημα της Αρσης Βαρών. Στόχος μας είναι να διοργανώνουμε αγώνες σε απομακρυσμένες περιοχές και να γνωρίζουν τα παιδιά το άθλημά μας».

Τέλος, ο υπεύθυνος επικοινωνίας της Ελληνικής ομοσπονδίας Αρσης Βαρών κ. Γιώργος Ανατολίτης τόνισε: «Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα πλέγμα δράσεων, σε κάθε περιοχή που διοργανώνουμε Πανελλήνιο πρωτάθλημα.  Θέλουμε να μεταφέρουμε τις αξίες του αθλητισμού και του ευ αγωνίζεσθαι στα νέα παιδιά. Οι μαθητές είδαν ποια είναι η Αρση Βαρών και θα επιδιώξουμε να δημιουργήσουμε ένα ή δύο σωματεία στην Χαλκιδική».

Το αγωνιστικό πρόγραμμα των αγώνων ξεκινάει την Παρασκευή από τις 9 το πρωί έως τις 9 το βράδυ, ενώ θα συνεχιστεί και το Σαββατοκύριακο.

Δείτε σε βίντεο, εδώ, μια σύντομη ανασκόπηση από την πρώτη μέρα του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος, που ήταν αφιερωμένη σε δράσεις επίδειξης. Θα δείτε και την ενθουσιώδη υποδοχή που επιφύλαξαν οι μικροί μαθητές του Πολύγυρου στον Ολυμπιονίκη Πύρρο Δήμα, ο οποίος αφιέρωσε πολύ χρόνο να δείξει τις σωστές τεχνικές, αλλά και να απαντήσει στις ερωτήσεις που του απεύθυναν οι μικροί θαυμαστές του.

Στο ίδιο βίντεο δείτε αποσπάσματα από την συνέντευξη τύπου του δημάρχου Πολυγύρου κου Αστέριου Ζωγράφου, του Πύρρου Δήμου και του υπεύθυνου επικοινωνίας της Ελληνικής ομοσπονδίας Αρσης Βαρών κ. Γιώργου Ανατολίτη.

ΚΙΝΗΤΑ MADE IN USA; ΜΕ ΠΟΙΕΣ ΣΠΑΝΙΕΣ ΓΑΙΕΣ;

Annealed neodymium iron boron magnets sit in a barrel prior to being crushed into powder at Neo Material Technologies Inc.'s Magnequench Tianjin Co. factory in Tianjin, China, on Friday, June 11, 2010. A generation after Chinese leader Deng Xiaoping made mastering neodymium and 16 other elements known as rare-earths a priority, China has cornered the market, with far-reaching effects ranging from job losses and global trade to U.S. national security. Photographer: Doug Kanter/Bloomberg via Getty Images

Νεοδύμιο, Photographer: Doug Kanter/Bloomberg via Getty Images

Δεν πέρασαν λίγες ημέρες από το άρθρο εδώ στη HuffPost Greece, σχετικά με την εκλογή Τραμπ και τις σπάνιες γαίες και φαίνεται πως έρχονται οι πρώτες αντίστοιχες επιβεβαιωτικές (;) γνώμες από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και πιο συγκεκριμένα από το έγκριτο site του Forbes.

Τι υποστηρίξε ο αρθρογράφος του Forbes (5 ημέρες μετά το άρθρο μου);

“…There have been a number of articles written about why tariffs would have bad economic consequences to the US but I believe there is another reason that Trump won’t impose tariffs on China: Rare Earth Elements. They are important to the US Defense and technology products. (…) While the Chinese President brought up some retaliatory threats in his recent phone call with Donald Trump the ability of China to cut or stop exporting Rare Earth Elements would be devastating to US manufacturing and its overall economy. Hopefully when Trump understands that complexity of trade relationships beyond his campaign rhetoric he will come to his senses…”

Δεν νομίζω να χρειάζεται περαιτέρω σχόλιο πέραν από το ότι αυτές οι εκτιμήσεις είχαν προηγηθεί εδώ, στην Ελλάδα…

Ήδη ακούγεται πως αρκετά γνωστή εταιρεία κινητών τηλεφώνων υποτίθεται πως σκέφτεται να μεταφέρει την παραγωγή της από την Κίνα στις ΗΠΑ. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας-πολύ γνωστής- εταιρείας κινητών τηλεφώνων το 2012 είχαν πουληθεί περισσότερες από 125 εκατομμύρια συσκευές συγκεκριμένου πολύ γνωστού μοντέλου.

Ας εξετάσουμε τo θέμα από την πλευρά των σπάνιων γαιών.

Κάθε συσκευή κινητού τηλεφώνου υπολογίζεται πως περιέχει περίπου 0.1 grΝεοδύμιου, δηλαδή, για την κάλυψη της ζήτησης κινητών του συγκεκριμένου μοντέλου απαιτούνται συνολικά περίπου 12.5 τόνοι Νεοδύμιου. Κάθε κινητό περιέχει και άλλες σπάνιες γαίες .

Ο συνολικός τζίρος από τις πωλήσεις των 125 εκατ. συγκεκριμένων μοντέλων το 2012 με μέση τιμή πώλησης τα 400 ευρώ ήταν περίπου 50 δισ. ευρώ, ήτοι περίπου 65 δισ. δολάρια (σε τιμές 2012). Η μέση τιμή του Νεοδύμιου (FOB σε $) το 2012 ήταν $135,000/τόνο. Ο συνολικός τζίρος των ορυχείων νεοδύμιου που χρησιμοποιήθηκε για τα συγκεκριμένα κινητά θα ήταν της τάξης των $135,000 Χ 12.5 τόνοι = $1,687,500.

Δηλαδή ο συνολικός τζίρος της εταιρείας κινητών τηλεφώνων ήταν 38,518 (χιλιάδες) φορές μεγαλύτερη από το τζίρο των ορυχείων Νεοδύμιου. Δηλαδή, για κάθε $1 σπάνιων γαιών που τζιράρουν τα ορυχεία η εταιρεία κινητών τζιράρει $38,518 (χιλιάδες δολάρια)… Ποια εξορυκτική εταιρεία στη Δύση διατίθεται να συνεχιστεί αυτό όταν υπάρχουν τόσοι περιβαλλοντικοί περιορισμοί, γραφειοκρατία, και πόλεμος από τις διάφορες οικολογικές ΜΚΟ; Δεν θα ήταν μακριά από την πραγματικότητα αν υποστήριζε κανείς πως ουσιαστικά οι οικολογικές ΜΚΟ της Δύσης δουλεύουν… για την Κίνα.

Όμως η Κίνα τι έκανε; Καταρχήν δεν εφαρμόζει κανένα περιβαλλοντικό κανονισμό. Αυτό φυσικά είναι απαράδεκτο καθώς καταστρέφεται το περιβάλλον και ταυτόχρονα καθιστά όλα τα προϊόντα των Δυτικών χωρών μη ανταγωνιστικά σε σχέση με τα προϊόντα Made in China. Επίσης προσέφερε το νεοδύμιο (και άλλες σπάνιες γαίες) σε ακόμη πιο χαμηλή τιμή στις Δυτικές εταιρείες που αποφάσιζαν να κατασκευάζουν τα κινητά (και άλλα προϊόντα) στην Κίνα. Αντί για $135,000 (FOB σε $) τον τόνο, η μέση τιμή που προσέφερε η Κίνα ήταν 525,000 γουαν (=$76,335) δηλαδή περίπου στη μισή τιμή (1.7 φορές λιγότερο ή 43.4% πιο φτηνές).

Επίσης, από το κόστος παραγωγής μίας τέτοιας συσκευής μπορούμε να βγάλουμε και άλλες ενδιαφέρουσες πληροφορίες. Το κόστος του 0.1gr νεοδύμιου για μία τέτοια συσκευή είναι $0.0135, δηλαδή αποτελεί το 0.005% του συνολικού κόστους ενός κινητού… ουσιαστικά μηδαμινό. Όμως το κόστος μπαταρίας (= $4.5) αποτελεί το 1.98% του συνολικού κόστους ενός κινητού. Δηλαδή ως ποσοστό είναι 396 φορές πιο υψηλό από το συνολικό επί τοις εκατό κόστος του νεοδύμιου το οποίο είναι το κύριο συστατικό της μπαταρίας…Όμως χωρίς το νεοδύμιο μπαταρία δεν μπορεί να υπάρξει (εκτός και αν θέλετε να κρατά μόνο 1 λεπτό λειτουργίας)… Και πάλι δηλαδή, το ορυχείο είναι χαμένο.

Με λίγα λόγια: ο καπιταλισμός ναι μεν είναι καλός, αλλά οι εταιρείες ορυκτών ακριβώς γι’αυτό το λόγο ΔΕΝ ενδιαφέρονται-μέχρις στιγμής-να εξορύξουν τις σπάνιες γαίες, και γι’αυτό θα συνεχίσουν τα προβλήματα στη Δύση, εάν δε λειανθούν οι περιβαλλοντικοί κανονισμοί και η αγκυλωτική γραφειοκρατία, καθώς η Κίνα δε φαίνεται να υποχωρεί σε θέματα εφαρμογής περιβαλλοντικών κανονισμών, γιατί αυτό θα καθιστούσε τα προϊόντα της ακριβά και μη ανταγωνιστικά με της Δύσης… Αυτό σκoπεύει να κάνει λοιπόν η νέα διοίκηση του Ντόναλντ Τραμπ, ώστε να παράξει κινητά στις ΗΠΑ: θα παρέμβει στους περιβαλλοντικούς κανονισμούς των ΗΠΑ και θα πατάξει τη γραφειοκρατία.

Κάτι τελευταίο για να εξιτάρω τη φαντασία των αναγνωστών: ποια θα είναι η επόμενη πρόκληση; Η χρήση θόριου για παραγωγή ενέργειας… Αυτό σχετίζεται άμεσα και με τις σπάνιες γαίες (όπου υπάρχουν σπάνιες γαίες υπάρχει και θόριο) και περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα του κ. Τραμπ… Λεπτομέρεια: σπάνιες γαίες διαθέτει η Ελλάδα, άρα και θόριο.

[ΠΗΓΗ:  politesaristoteli.blogspot.gr, αναδημοσίευση από www.huffingtonpost.gr/, του Σωτήρη Καμενόπουλου, υπ. Διδάκτορα Πολυτεχνείου Κρήτης, Σχολή Μηχανικών Ορυκτών Πόρων, 24/11/20916]