Monthly Archives: April 2013

ΠΕΡΙ ΔΑΣΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟΔΑΣΩΣΗΣ… ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΥΣΑΦΙ

Screen Shot 2013-04-30 at 1.17.47 π.μ.

Τα τελευταία επεισόδια στην Χαλκιδική είχαν επίκεντρο την έναρξη εργασιών απομάκρυνσης δασικής βλάστησης από συνεργεία της εταιρίας για την διάνοιξη δασικών δρόμων που θα εξυπηρετούν την επένδυση και για άλλες χρήσεις, όλες καταγεγραμμένες στην Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων και εγκεκριμένες από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Θα πρέπει να τονιστεί για ακόμα μια φορά ότι όπως προκύπτει από τη Μ.Π.Ε. και τα λοιπά στοιχεία του φακέλου, η επιλογή των θέσεων των αναγκαίων συνοδών μονάδων και δομών της επένδυσης έγινε, κατόπιν εξετάσεως εναλλακτικών λύσεων, με βάση περιβαλλοντικά κριτήρια, κατά τρόπο ώστε να προκρίνονται οι λύσεις που έχουν τις μικρότερες δυνατές επιπτώσεις στη βλάστηση και τα οικοσυστήματα. Ειδικά η χωροθέτησή του εργοστάσιου μεταλλουργίας, γίνεται εξ ολοκλήρου εντός της βιομηχανικής ζώνης, και καταλαμβάνει βλάστηση που υπάγεται εξ ολοκλήρου στη ζώνη αειφύλλων πλατύφυλλων και οικοτόπων χωρίς υψηλή οικολογική αξία. Και αφού κάποιοι εννοούν να μην καταλαβαίνουν, να επαναλάβουμε ακόμη μια φορά ότι το συνολικό ποσοστό των εκτάσεων που πρόκειται να αποψιλωθούν (3.238,28 στρέμματα) αντιστοιχεί στο 0,44% της ευρύτερης περιοχής μελέτης (740.000 στρέμματα), τα είδη δε που πρόκειται να θιγούν είναι κατά βάση δρυοδάση, σε ποσοστό 0,01% του συνόλου της έκτασης που καταλαμβάνουν στην ευρύτερη περιοχή μελέτης, δάση οξιάς, σε ποσοστό 2,2% και εκτάσεις αείφυλλης πλατύφυλλης και σκληροφυλλικής βλάστησης, σε ποσοστό 0,29%, ενώ δεν θα πειραχθούν τα δάση καστανιάς. Στην περιοχή του Στρατωνίου δεν πλήττονται οικότοποι με υψηλή οικολογική αξία, ενώ οι αναδασώσεις με ξενικά κωνοφόρα και τα δάση αριάς με χαρακτηριστικά μακκίας βλάστησης μπορούν να επαναδημιουργηθούν χωρίς δυσκολία.

Φαίνεται οι αριθμοί δεν έχουν καμία σημασία και δεν χωρούν στην λαϊκίστικη συνθηματολογία που χρησιμοποιούν οι πολέμιοι της επένδυσης προβάλλοντας έναν κακώς εννοούμενο ακτιβισμό στο όνομα μιας δήθεν διάσωσης του περιβάλλοντος που είναι «πιασάρικη» και ακουμπάει ευαίσθητες χορδές.

Το ΣτΕ, στο άρθρο 17 της απόφασής του περί απόρριψης της προσφυγής κατά της έγκρισης της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων το θέμα απλά… έληξε.

ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙ ΠΑΛΙ Η ΕΛΛΑΔΑ…

 

behre

Υπό τον τίτλο «2013: Κατάταξη χωρών για εξορυκτικές επενδύσεις – Πού να μην επενδύσετε», η έκθεση της υπεραιωνόβιας εταιρείας Behre Dolbear ουδόλως ασχολείται με τη χώρα μας, όταν έξι χρόνια πριν (2007) όλα ήταν διαφορετικά και η Ελλάδα είχε καταλάβει την περίοπτη 6η θέση, με βαθμολογία 42/70, αφήνοντας κατά πολύ πίσω τις, εξόχως, μεγαλύτερες πληθυσμιακά αγορές, όπως για παράδειγμα την Κίνα, την Ινδία, τη Ρωσία αλλά και τη Νότιο Αφρική.

Η Ελλάδα απουσιάζει από τη γνωστή λίστα των χωρών με σημαντική εξορυκτική δραστηριότητα από το 2008, ενώ παγιώνει τη συμμετοχή της στη λίστα κρατών, όπως η Βενεζουέλα και η Ζιμπάμπουε, αγορών, που παρ’ ότι θεωρείται ότι κρύβουν σημαντικό μεταλλευτικό πλούτο, απουσιάζουν σταθερά από τη λίστα, με αιτιολογικό τη ρευστότητα των καθεστώτων τους και φυσικά το πολύ δύσκολο και ενίοτε αφιλόξενο, όπως επισημαίνεται, επενδυτικό τους κλίμα.

Η εθνική πολιτική για την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου έχει μείνει στα χαρτιά, όπως επαναλαμβάνουν υψηλόβαθμα στελέχη του χώρου, υπενθυμίζοντας ότι παρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες για ανάπτυξη του ορυκτού πλούτου υπάρχει μηδενική εφαρμογή της εθνικής πολιτικής. Ο Σύνδεσμος Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων αναφέρει στην έκθεση πεπραγμένων του για τον Φεβρουάριο: «Αυξάνονται με τον Νόμο 4042/2012 τα μισθώματα των δημόσιων μεταλλευτικών παραχωρήσεων και ουσιαστικά διπλασιάζονται, ετοιμάζεται η επιβολή τελών επί των ιδιωτικών μεταλλευτικών παραχωρήσεων, ενώ το κόστος από την αύξηση των μισθωμάτων και τη σχεδόν βέβαιη επιβολή τελών επί των ιδιωτικών παραχωρήσεων καθίσταται απαγορευτικό με βάση την οικονομική τους κατάσταση, όπως αποτυπώνεται στα τελευταία τους αποτελέσματα». Επίσης ο ΣΜΕ επισημαίνει ότι ο Νόμος 4014/2011 περί περιβαλλοντικής αδειοδότησης έργων είναι ουσιαστικά ανενεργός, υπάρχει υποβάθμιση του αντικειμένου στην προτεινόμενη αναδιάρθρωση υπηρεσιών του ΥΠΕΚΑ αλλά και ένταξη μετ’ εμποδίων του κλάδου στον νέο περιφερειακό χωροταξικό σχεδιασμό. Στο τέλος του 2012, άλλωστε, στις προσδοκίες για το 2013 εντάσσονταν η υλοποίηση των επενδύσεων στα πολυμεταλλικά μεταλλεία της Βορείου Ελλάδος (Κιλκίς, Χαλκιδική, Ροδόπη, Θράκη) με άρση των διοικητικών προβλημάτων και αντιμετώπιση των στείρων, αστήρικτων επιστημονικά αντιδράσεων, η ολοκλήρωση και δημιουργία νέου σύγχρονου νομοσχέδιου για την έρευνα, την παραγωγή και την εκμετάλλευση λατομικών προϊόντων, να δοθεί ιδιαίτερο βάρος στην ανάπτυξη δημόσιων έργων και κατασκευών για την ουσιαστική τόνωση της εγχώριας Βιομηχανία τσιμέντου και της παραγωγής αδρανών και δομικών υλικών και να αντιμετωπιστεί με αποφάσεις που θα βασίζονται όχι σε πολιτικές σκοπιμότητες, αλλά σε τεχνοοικονομικά και αναπτυξιακά κριτήρια το κόστος της ενέργειας στις μεταλλουργίες της χώρας. Όλα αυτά βρίσκονται σε αναμονή. Ανάλογες προσδοκίες υπήρχαν και εξακολουθούν να υπάρχουν σε ό,τι έχει να κάνει με την άρση των προβλημάτων του τραπεζικού συστήματος, ώστε να μπορέσει να στηρίξει τη λειτουργία της εξορυκτικής μεταλλουργικής βιομηχανίας και προπαντός τις ελπιδοφόρες εξαγωγές της. Σημειώνεται σχετικά από τον ΣΜΕ ότι η επιβολή πρόσθετων φόρων επί των παραγόμενων προϊόντων του κλάδου, θα λειτουργήσει ως αντικίνητρο για επενδύσεις στην έρευνα και την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας.

[ΠΗΓΗ: ΚΕΡΔΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 28/04/2013, σελίδα 17]

ΕΞΟΡΥΞΗ ΧΡΥΣΟΥ ΚΑΙ …ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΛΥΣΗ!

miden

Όπως απαιτείται από την περιβαλλοντική νομοθεσία, η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την επένδυση στην Χαλκιδική εξέτασε και την λεγόμενη «μηδενική λύση», με απλά λόγια να μην γίνει τίποτα, να μην υλοποιηθεί δηλαδή το έργο. Όσο και αν φαίνεται παράδοξο στον μη ειδικό, η μελέτη αποδεικνύει ότι η μηδενική λύση θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις τόσο στο φυσικό όσο και στο πολιτιστικό και κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον. Στο φυσικό διότι δεν θα αποκατασταθούν τα περιβαλλοντικά προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από άστοχες ενέργειες των προηγούμενων εταιρειών που εκμεταλλεύτηκαν τα κοιτάσματα, στο πολιτιστικό διότι δεν θα γίνουν οι εκσκαφές και αναδείξεις αρχαιολογικών χώρων που έχει αναλάβει να διενεργήσει η Ελληνικός Χρυσός και στο κοινωνικοοικονομικό διότι θα χαθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας τόσο υπάρχουσες όσο και μελλοντικές.

Αντίθετα, λόγω του ότι ο σχεδιασμός του έργου διασφαλίζει την ορθολογική αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της περιοχής χωρίς ουσιαστικά να απειλείται το φυσικό και πολιτιστικό κεφάλαιο της περιοχής, εκτιμάται ότι η υλοποίηση του επενδυτικού σχεδίου θα έχει ιδιαίτερα θετικές επιπτώσεις με την ανάκαμψη και αποκατάσταση των σημείων που επιβαρύνθηκαν περιβαλλοντικά από προγενέστερες εκμεταλλεύσεις.

Από την πλευρά των πολέμιων της επένδυσης έχει προταθεί η μερική εκμετάλλευση, αλλά σύμφωνα με τις μελέτες αλλά και την κρίση των αρμόδιων κρατικών φορέων που ενέκριναν το έργο, ο σχεδιασμός της αξιοποίησης των τριών κοιτασμάτων (Ολυμπιάδας, Σκουριών και Μαύρων Πετρών) έγινε κατά τρόπο ενιαίο και αδιαίρετο ως προς την λειτουργική εκμετάλλευση των ορυκτών. Εξάλλου η αξιοποίηση του συνολικού μεταλλευτικού δυναμικού των τριών κοιτασμάτων μπορεί να υλοποιηθεί μόνο μέσω μιας συνδυασμένης καθετοποίησης της μεταλλουργικής διαδικασίας. Κάθε εξέταση σεναρίου εναλλακτικών λύσεων ως προς το εύρος της εκμετάλλευσης, οδηγεί στην τεχνικοοικονομική ματαίωση όλου του σχεδίου.

Μια άλλη πρόταση που ακούστηκε ήταν να γίνει μόνο αποκατάσταση του χώρου απόθεσης Ολυμπιάδας και να αξιοποιηθούν τα μεταλλεύματα που έχουν αποτεθεί εκεί. Αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει αυτοτελώς μια κερδοφόρα δραστηριότητα αλλά δεν έχει σχέση με την αξιοποίηση του χρυσοφόρου κοιτάσματος της Ολυμπιάδας το οποίο είναι και το ζητούμενο. Θα ερχόταν δε σε αντίθεση προς τις κατευθύνσεις της ευρωπαϊκής και εθνικής αναπτυξιακής και χωροταξικής πολιτικής. Στην απόφαση του ΣτΕ της 17ης Απριλίου 2013, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση κάποιων κατοίκων να ακυρωθεί η ΚΥΑ που ενέκρινε τους περιβαλλοντικούς όρους της επένδυσης, και συγκεκριμένα στο άρθρο 10, αναφέρεται ότι η αξιοποίηση του χρυσοφόρου κοιτάσματος της Ολυμπιάδας πρέπει να γίνει αφού μπορεί να υλοποιηθεί κατά τρόπο ορθολογικό και βιώσιμο με υπόγειο σύστημα εκμετάλλευσης και μεταφοράς των υλικών ώστε να προστατεύονται τόσο οι αρχαιολογικοί χώροι της περιοχής όσο και ο παρακείμενος Τόπος Κοινοτικής Σημασίας (Τ.Κ.Σ.) του δικτύου Natura 2000 και το φυσικό περιβάλλον εν γένει. Ως ενισχυτικό της υπεράσπισης της ΚΥΑ, το ΣτΕ δηλώνει ότι πρέπει να συνεκτιμηθεί το γεγονός ότι ο σχεδιασμός του έργου ενσωματώνει και την περιβαλλοντική αποκατάσταση και διαχείριση όλων των ιστορικά διαταραγμένων χώρων της περιοχής που δεν περιέχουν εμπορικά αξιοποιήσιμες αποθέσεις. Αν υιοθετούταν η μηδενική λύση, η αποκατάσταση των περισσοτέρων από αυτούς τους χώρους θα επιβάρυνε κατά κύριο λόγο το Ελληνικό Δημόσιο.

Και για τον πλέον άσχετο με το θέμα γίνεται εύκολα κατανοητό ποιο είναι το συμφέρον για την περιοχή, τους κατοίκους και την οικονομία του τόπου. Η μηδενική λύση δεν εμφανίζεται συμφέρουσα ούτε με περιβαλλοντικά, ούτε με κοινωνικά, ούτε με οικονομικά κριτήρια και σωστά δεν προκρίθηκε στην Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων.

ΠΕΡΙ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΟΡΩΝ

metall

Η απόφαση του ΣτΕ της 17ης Απριλίου για την ακύρωση της προσφυγής κατά της εγκριτικής απόφασης της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της εξορυκτικής δραστηριότητας στη Χαλκιδική, αποσαφηνιστικές απαντήσεις σε πολλά θέματα που είχαν τεθεί επί τάπητος. Ένα από αυτά είναι και η χωροθέτηση του έργου και ο τρόπος παρακολούθησης της εφαρμογής ή όχι των περιβαλλοντικών όρων. Στο άρθρο 6, λοιπόν, της απόφασης αναφέρονται τα εξής:

Η συνολική έκταση της επιφάνειας του εδάφους που καταλαμβάνουν οι υφιστάμενες, νέες και προς αποκατάσταση εγκαταστάσεις ανέρχεται σε 3.315 στρέμματα και δεν εμπίπτει, κατά την προσβαλλόμενη απόφαση, ούτε σε ειδικά προστατευόμενες ζώνες του δικτύου Natura ούτε σε περιοχές αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.

Βασικές επιλογές του σχεδιασμού, όπως προκύπτει από τη μελέτη, είναι, μεταξύ άλλων:

α) Η χρήση της μεθόδου της υπόγειας, κατά βάση, εκμετάλλευσης, με την οποία επιτυγχάνεται η ελαχιστοποίηση των περιβαλλοντικών οχλήσεων.

β) Η κατασκευή υπόγειας στοάς για τη μεταφορά των προϊόντων και αποβλήτων από την Ολυμπιάδα στον Μαντέμ Λάκκο, κατά τρόπο ώστε αφ’ ενός να απελευθερώνεται η δημόσια οδός που χρησιμοποιούνταν για τις μεταφορικές ανάγκες των υφιστάμενων εκμεταλλεύσεων, η οποία επιβάρυνε τόσο το πολιτιστικό όσο και το φυσικό και το ανθρωπογενές περιβάλλον της περιοχής και αφ’ ετέρου να αποτρέπεται η διατάραξη του Τόπου Κοινοτικής Σημασίας (Τ.Κ.Σ.) «Όρος Στρατωνικό-Κορυφή Σκαμνί» που βρίσκεται στην άμεση περιοχή των έργων.

γ) Η χωρική συγκέντρωση του μεγαλύτερου μέρους των δραστηριοτήτων στην περιοχή του Μαντέμ Λάκκου όπου βρίσκεται η βιομηχανική ζώνη που θεσμοθετήθηκε με το από 18.10.1979 προεδρικό διάταγμα και η παύση λειτουργίας και αποκατάσταση παλαιών εργοστασίων και χώρων απόθεσης στις περιοχές Ολυμπιάδας και Στρατωνίου, ώστε να επιτυγχάνεται γεωγραφικός περιορισμός των περιβαλλοντικών οχλήσεων και εξυγίανση των περιβαλλοντικά ευαίσθητων περιοχών.

δ) Η υιοθέτηση των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών που έχουν αναπτυχθεί σε όλες τις εκφάνσεις της επίμαχης δραστηριότητας (εξόρυξη, μέθοδος μεταλλουργίας, διαχείριση αποβλήτων, υδάτων, μείωση εκπομπών, κατασκευή χώρων απόθεσης κ.λπ.).

Ως απαραίτητη προϋπόθεση για την αξιοποίηση των παραγόμενων συμπυκνωμάτων πυριτών Ολυμπιάδας και χαλκού-χρυσού Σκουριών στο νέο εργοστάσιο μεταλλουργίας, που εγκαθίσταται εντός της βιομηχανικής ζώνης Στρατονίκης-Στρατωνίου, τίθεται η εφαρμογή της πυρομεταλλουργικής μεθόδου ακαριαίας τήξης (flash smelting), αποκλειομένης της χρήσης κυανίου ή ενώσεών του κατά τη λειτουργία της μεταλλουργίας.

Με την προσβαλλόμενη απόφαση τίθενται γενικοί όροι για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων που αναμένεται να προκληθούν τόσο στο φυσικό (αέρας, επιφανειακά, υπόγεια και θαλάσσια ύδατα, έδαφος, χλωρίδα/πανίδα), όσο και στο ανθρωπογενές περιβάλλον (οικισμοί, αρχαιολογικοί χώροι) και ειδικοί όροι για κάθε υποέργο με ιδιαίτερη έμφαση στη διαχείριση των αποβλήτων. Επίσης υπάρχει πρόβλεψη για τη σταδιακή αποκατάσταση των περιοχών κατά τη διάρκεια λειτουργίας της εκμετάλλευσης και τίθενται γενικοί και ειδικοί, ανά υποέργο, όροι προς διασφάλιση της επιτυχούς περιβαλλοντικής αποκαταστάσεως, μεταξύ των οποίων και η ύπαρξη πυκνότητας φυτοκάλυψης 80% για 3 συνεχόμενα έτη, με προτεραιότητα στην αποκατάσταση των ιστορικών αποθέσεων και λιμνών τελμάτων. Κατά την αποκατάσταση των περιοχών λαμβάνεται υπ’ όψιν το συνολικό σχέδιο ρύθμισης των μετα-μεταλλευτικών χρήσεων γης των περιοχών επέμβασης, το οποίο εκπονείται από την προβλεπόμενη Επιστημονική Επιτροπή Ελέγχου Τήρησης των Περιβαλλοντικών Όρων και εξετάζει τη δυνατότητα ένταξης εγκαταστάσεων και περιοχών σε πρόγραμμα αξιοποίησής τους από την τοπική κοινωνία, με ειδική δε μελέτη του φορέα εκμετάλλευσης καθορίζονται τα τεχνικοοικονομικά στοιχεία για την επανένταξη των περιοχών επέμβασης στις προβλεπόμενες από το ρυθμιστικό σχέδιο χρήσεις.

Περαιτέρω, οργανώνεται ειδικό πρόγραμμα παρακολούθησης του έργου και της ποιότητας του περιβάλλοντος με αναλυτική καταγραφή των μεταβλητών που θα καταγράφονται για κάθε υποέργο και για κάθε περιβαλλοντικό μέσο (ατμόσφαιρα, ύδατα επιφανειακά/υπόγεια/θαλάσσια, έδαφος, ακουστικό περιβάλλον, δονήσεις/ακτινοβολίες, χλωρίδα/πανίδα) και καθορισμό της συχνότητας των μετρήσεων, τα σχετικά δε στοιχεία, πέραν της υποβολής τους στις αρμόδιες υπηρεσίες, δημοσιοποιούνται άμεσα στο διαδίκτυο, ώστε να είναι προσιτά στο ευρύ κοινό, ενώ ετησίως ο οικείος Δήμος ενημερώνεται για την πορεία του έργου με ειδική έκθεση περιβαλλοντικής παρακολούθησης.

Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στο μηχανισμό ελέγχου της τήρησης των περιβαλλοντικών όρων, προς τούτο δε προβλέπεται η σύσταση, με κοινή υπουργική απόφαση, Επιστημονικής Επιτροπής Ελέγχου Τήρησης των Περιβαλλοντικών Όρων με συμμετοχή και εκπροσώπου του δήμου όπου υπάγεται το έργο, η οποία θα ελέγχει, μέσω των ετήσιων εκθέσεων που θα εκπονεί ο φορέας του έργου και των τεχνικών μελετών και των αποτελεσμάτων των αναλύσεων που κατατίθενται στις αρμόδιες υπηρεσίες, τον τρόπο υλοποίησης της προσβαλλόμενης απόφασης, αλλά και εσωτερικής Επιστημονικής Ομάδας Ελέγχου Τήρησης των Περιβαλλοντικών Όρων που υποχρεούται να συστήσει προς το σκοπό αυτό ο φορέας του έργου. Εξ άλλου, σε συμφωνία με την αρχή της περιβαλλοντικής ευθύνης, η προσβαλλόμενη απόφαση επιβάλλει την κατάθεση εγγυητικής επιστολής ύψους 50.000.000 ευρώ, την υποχρεωτική ασφαλιστική κάλυψη στο πλαίσιο του π.δ. 148/2009, καθώς και πρόσθετη ασφαλιστική κάλυψη τουλάχιστον 1.500.000 ευρώ ετησίως για την εγκατάσταση απόθεσης αποβλήτων στον Κοκκινόλακκα, ενώ προβλέπει την υποχρέωση τροποποίησης των περιβαλλοντικών όρων ή προσθήκης νέων σε περίπτωση που δημιουργηθούν σοβαρά προβλήματα υποβάθμισης του περιβάλλοντος. Ειδικοί περιβαλλοντικοί όροι έχουν τεθεί προς διασφάλιση της κοινωνικής διάστασης της επίμαχης δραστηριότητας και της διοχέτευσης των κοινωνικοοικονομικών ωφελειών, κατά βάση, προς την τοπική κοινωνία.

Φαίνεται λοιπόν ότι όλες οι αντίθετες απόψεις πηγάζουν από ένα και μοναδικό λόγο: Κανείς δεν κάθισε να διαβάσει επισταμένως την Μελέτη Περιβαλλοντικών επιπτώσεων και αν κάποιος το έκανε, απλά έψαχνε να βρει κάποια στοιχεία για να στηρίξει τις κατηγορίες του. Ακόμα και πριν λίγες ημέρες, φιλοζωικές οργανώσεις της Χαλκιδικής εξέδωσαν ανακοίνωση κατά της επένδυσης, μιλώντας ακόμη για «…επιφανειακή εκμετάλλευση και επεξεργασία του εδάφους με κυάνιο,…», όταν έχει τονιστεί εκατοντάδες φορές, σε συνεντεύξεις, άρθρα, εκπομπές, και διατυπώνεται σαφέστατα τόσο στην απόφαση του ΣτΕ, όσο και στην Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων ότι στην μέθοδο που θα εφαρμοστεί δεν περιλαμβάνεται κυάνιο. Βγάλτε μόνοι σας τα δικά σας συμπεράσματα.

ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ

shutterstock_1483366-low

Πολύ μελάνι έχει χυθεί γύρω από το ζήτημα του τιμήματος έναντι του οποίου μεταβιβάστηκαν τα μεταλλεία Χαλκιδικής στην Eldorado Gold και παρ’ όλες τις απαντήσεις της εταιρείας πλανάται μια δυσπιστία στον αέρα, η οποία απορρέει από το γενικότερο κλίμα συνομωσιολογίας με το οποίο πολλοί προσπαθούν να ενδύσουν την υπόθεση.

Η χθεσινή απόφαση όμως του ΣτΕ, και συγκεκριμένα στο άρθρο 30, δίνει μια ξεκάθαρη εικόνα της κατάστασης και καταρρίπτει κάθε ισχυρισμό περί χαριστικής συμφωνίας. Λέει λοιπόν το ΣτΕ ότι η δημόσια ωφέλεια που προκύπτει από το έργο δεν εξαντλείται στο ποσό των 11.000.000 που κατεβλήθη για την μεταβίβαση των μεταλλείων, (σύμφωνα πάντα με τον Μεταλλευτικό Κώδικα). Όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχουν κατατεθεί και αναλύονται στην ίδια απόφαση του ΣτΕ, η εταιρεία ανέλαβε άμεσα τη διαχείριση των έντονων περιβαλλοντικών προβλημάτων που ανέκυψαν από την προγενέστερη εκμετάλλευση της περιοχής από τις προηγούμενες δικαιούχους εταιρείες, προκειμένου να αποτρέπεται ρύπανση των περιβαλλοντικών μέσων (αντλήσεις υδάτων, συντήρηση υπογείων έργων, λιμνών και τελμάτων, αντιμετώπιση καθιζήσεων και φαινομένου όξινης απορροής) με δικό της κόστος για όλο το χρονικό διάστημα από την υπογραφή της συμβάσεως έως και σήμερα.

Ακόμα, η Μ.Π.Ε. προβλέπει ένα ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό σχέδιο συστηματικής αντιμετώπισης και αποκατάστασης των περιβαλλοντικών προβλημάτων σε όλους τους παλαιούς χώρους απόθεσης και όλες τις περιοχές που έχουν θιγεί από τις προγενέστερες εκμεταλλεύσεις, (λιθογόμωση των παλαιών κενών ώστε να αντιμετωπισθεί το φαινόμενο της όξινης απορροής, ολοκληρωμένη διαχείριση των αποβλήτων των παλαιών αποθέσεων μέσω της δημιουργίας εγκατάστασης επικινδύνων αποβλήτων κατάλληλων προδιαγραφών, την εξυγίανση των εδαφών των χώρων παλαιών αποθέσεων, καθώς και μέτρα για την ποσοτική και ποιοτική αναβάθμιση υδάτων, επιφανειακών και υπόγειων, που έχουν υποβαθμισθεί). Ακόμα, πέραν του κόστους αποκατάστασης των περιοχών παλαιών εκμεταλλεύσεων, της υλοποίησης, παρακολούθησης και συντήρησης του προτεινόμενου σχεδιασμού, της περιβαλλοντικής διαχείρισης του έργου, της σταδιακής αποκατάστασης των μη λειτουργικών χώρων και της καταβολής των χρηματοοικονομικών εγγυήσεων και ασφαλειών, η εταιρεία θα χρηματοδοτήσει και τις κοινωνικές παρεμβάσεις που είναι υποχρεωμένη ή προτίθεται να αναλάβει προς όφελος της τοπικής κοινωνίας, όπως ανασκαφικές έρευνες, ανάδειξη και αξιοποίηση αρχαιολογικών χώρων και λοιπά μέτρα προστασίας, αλλά και θα συνεισφέρει στην τοπική κοινωνία με διάφορα έργα και δράσεις. Επιπλέον υπάρχει και η προβλεπόμενη στο άρθρο 84 του Μεταλλευτικού Κώδικα δυνατότητα επιβολής πρόσθετων μεταλλευτικών δικαιωμάτων σε βάρος του φορέα εκμετάλλευσης.

ΟΙ ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΟΙ ΤΟΥ ΣτΕ

006 color

Το πράσινο φως που δόθηκε από το Συμβούλιο της Επικρατείας στην επένδυση χρυσού δεν ήταν απλή υπόθεση. Η απόρριψη των αιτημάτων είχε σαφή αιτιολόγηση που ξεπερνούσε τις 20.000 λέξεις. Μέχρι και για την μέθοδο μεταλλουργίας απάντησαν. Διαβάστε παρακάτω και θα καταλάβετε.

118007-ste

Η μέθοδος μεταλλουργίας και η διεθνής εμπειρία

Άρθρο 13: Επειδή, εξ άλλου, η επιλογή της μεθόδου μεταλλουργίας αποτέλεσε προϊόν ενδελεχούς εξετάσεως και συγκριτικής αξιολογήσεως των διαθέσιμων τεχνικών με κριτήριο την βέλτιστη περιβαλλοντικά και τεχνικοοικονομικά κατεργασία των συγκεκριμένων μεταλλευμάτων και διαχείριση των παραγόμενων αποβλήτων, αφού ελήφθησαν υπ’ όψιν και τα κριθέντα με την 613/2002 απόφαση της Ολομελείας. Σύμφωνα με τη Μ.Π.Ε. (Κεφ. 4.4.1 και 5.5.2), για την πρόκριση της τελικώς επιλεγείσης μεθόδου της ακαριαίας τήξης (Flash Smelting) ελήφθησαν, μεταξύ άλλων, υπ’ όψιν ότι η μέθοδος αυτή αναπτύχθηκε από τη φινλανδική εταιρεία Outotec με εκτεταμένη βιομηχανική εφαρμογή 70 και πλέον χρόνων, χρησιμοποιείται ήδη στο 50% της παγκόσμιας παραγωγής χαλκού (μεταξύ των οποίων στην Φινλανδία, Σουηδία, Γερμανία, Ισπανία, Πολωνία και Βουλγαρία) και το 30% της παγκόσμιας παραγωγής νικελίου, όπου παράγονται με υψηλά ποσοστά καθαρότητας ως παραπροϊόντα, χρυσός και άργυρος, δεν απαιτεί τη χρήση κυανίου ή ενώσεών του και θεωρείται από τεχνολογικής απόψεως η «state of the art» μέθοδος και από περιβαλλοντικής απόψεως η καθαρότερη πυρομεταλλουργική μέθοδος, καθ’ όσον εμφανίζει αξιόπιστη και λειτουργική παραγωγική διαδικασία, δυνατότητα κατεργασίας διαφορετικών τύπων πρώτων υλών και εύκολης μεταβολής ρυθμών τροφοδοσίας, υψηλές ανακτήσεις των περιεχομένων μεταλλικών αξιών, συμπαγή σχεδιασμό των μονάδων με μικρότερες εκπομπές ρύπων, ελαχιστοποίηση των αποβλήτων, εκ των οποίων το σημαντικότερο τμήμα είναι πλήρως αδρανές με τη μορφή σκωρίας, αξιοποίηση του παραγόμενου θείου με την παραγωγή εμπορεύσιμου θειικού οξέος, χαμηλή ενεργειακή κατανάλωση και ασφαλές και υγιεινό περιβάλλον εργασίας. Για τη βέλτιστη περιβαλλοντική διαχείριση του αρσενικού που παράγεται ως απόβλητο από τη μεταλλουργική επεξεργασία των χρυσοφόρων πυριτών επελέγη η βέλτιστη διαθέσιμη τεχνική της μετατροπής του αρσενικού σε κρυσταλλικό σκοροδίτη, με την οποία επιτυγχάνεται μείωση της προς απόθεση ποσότητας και ασφάλεια της απόθεσης λόγω της μικρής διαλυτότητας του ορυκτού και της μακροχρόνιας σταθερότητας της ορυκτολογικής δομής του, για τη βελτιστοποίηση δε της τεχνικής αυτής έχει εκτελεστεί εκτεταμένο πρόγραμμα εργαστηριακών δοκιμών στο Εργαστήριο Μεταλλουργίας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, καθώς και στα ερευνητικά εργαστήρια της Outotec. Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, η επιλογή της συγκεκριμένης μεθόδου καθίσταται δυνατή λόγω της δυνατότητας αξιοποίησης του κοιτάσματος Σκουριών που περιέχει θειούχο χαλκό, ορυκτό απαραίτητο για τη λειτουργία της μεθόδου, η δε εφαρμοσιμότητά της στα συγκεκριμένα συμπυκνώματα των μεταλλείων Κασσάνδρας και ειδικότερα στους δυσκατέργαστους αρσενοπυρίτες της Ολυμπιάδας έχει ήδη δοκιμασθεί επιτυχώς σε ημιβιομηχανική κλίμακα βάσει δοκιμών που διενεργήθηκαν στα εργαστήρια της φινλανδικής εταιρείας Outotec, η οποία έχει αναπτύξει τη μέθοδο (βλ. σελ. 4.4-3, 5.5-11). Εξ άλλου, οι ενστάσεις που διατυπώθηκαν με την με αρ. πρωτ. 22343/3949/2.12.2010 θετική γνωμοδότηση της Διεύθυνσης Μεταλλευτικών & Βιομηχανικών Ορυκτών του Υ.Π.Ε.Κ.Α. και σε εκθέσεις του Τμήματος Κεντρικής Μακεδονίας του Τ.Ε.Ε., του Ι.Γ.Μ.Ε. και Επιτροπής Καθηγητών του Α.Π.Θ. που υποβλήθηκαν κατά το στάδιο της διαβούλευσης σχετικά με την καταλληλότητα της μεθόδου για την παραγωγή χρυσού και την εφαρμοσιμότητά της στα συγκεκριμένα συμπυκνώματα, απαντήθηκαν διεξοδικά με συμπληρωματικά υπομνήματα της παρεμβαίνουσας στο στάδιο αυτό, στα οποία επεσήμανε ότι με τη μέθοδο αυτή παράγεται ως κύριο προϊόν χαλκός και ως παραπροϊόντα χρυσός και άργυρος, δίδεται δε το παράδειγμα της μεταλλουργίας χαλκού Aurubis στο Αμβούργο, η οποία είναι από τις μεγαλύτερες παραγωγούς χρυσού και αργύρου στην Ευρώπη και χρησιμοποιεί την ίδια μέθοδο, η εφαρμοσιμότητά της έχει αποδειχθεί σε ημιβιομηχανική κλίμακα με τα συγκεκριμένα συμπυκνώματα βάσει των δοκιμών που διενεργήθηκαν, ενώ, πέραν των αναλυτικών στοιχείων που περιέχονται στο Κεφάλαιο 5.5.2 της Μ.Π.Ε., έχει εκπονηθεί και ειδική τεχνικοοικονομική μελέτη για όλα τα στάδια της μεταλλουργικής επεξεργασίας. Κατόπιν αξιολογήσεως όλων των ανωτέρω στοιχείων, η Διοίκηση, με την ήδη προσβαλλόμενη απόφασή της, ενέκρινε την εφαρμογή της πυρομεταλλουργικής μεθόδου της ακαριαίας τήξης, καθ’ όσον, κατά την κρίση της, η μέθοδος αυτή εξασφαλίζει βέλτιστη προσαρμογή στις διακυμάνσεις της περιεκτικότητας των κοιτασμάτων, άριστη αξιοποίηση των μεταλλευμάτων της περιοχής, καθώς και υψηλή ανάκτηση μετάλλων, ενώ οδηγεί σε σταθεροποίηση του αρσενικού που περιέχεται στο συμπύκνωμα Ολυμπιάδας στην σταθερή και περιβαλλοντικά αποδεκτή μορφή του σκοροδίτη, καθώς και σε ανάκτηση του θείου που περιέχεται και στα δύο συμπυκνώματα υπό μορφή θεϊκού οξέος (βλ. όρους α1 και δ2.329), αποκλειομένης της χρήσης κυανίου ή ενώσεών του κατά τη λειτουργία της μεταλλουργίας (βλ. όρους δ1.2 και δ2.324).

ΠΡΑΣΙΝΟ ΦΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΧΡΥΣΟΥ

News-2

Σήμερα Τετάρτη 17 Απριλίου 2013 το Συμβούλιο Επικρατείας με την απόφαση υπ.αριθμόν 1492/2013 απέρριψε την προσφυγή υπ. αριθμόν 7947/2011α που είχαν καταθέσει 81 κάτοικοι της Βορειαονατολικής Χαλκιδικής εναντίον της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Έτσι η επένδυση της Ελληνικός Χρυσός ξεπέρασε και το τελευταίο εμπόδιο, αφού όπως η συντριπτική πλειοψηφία των επίσημων επιστημονικών φορέων υποστηρίζει, η Μ.Π.Ε. πληρούσε όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις.

Σημειώνεται ότι τον Μάρτιο το Δ’ Τμήμα του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου απέρριψε μία ακόμη αίτηση ακύρωσης που είχαν καταθέσει οκτώ σύλλογοι της Χαλκιδικής για να ανασταλεί η από 26.7.2011 υπουργική απόφαση με την οποία εγκρίθηκαν οι περιβαλλοντικοί όροι για τα έργα εγκατάστασης των μεταλλείων χρυσού στην Κασσάνδρα Χαλκιδικής της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.Μ.Β.Χ.» και τον καθορισμό του χώρου απόθεσης παλαιών τελμάτων.

Με τις δύο τελευταίες απορρίψεις των προσφυγών, το έργο κατεργασίας χρυσού στη Χαλκιδική είναι ελεύθερο νομικών εμποδίων. Να σημειωθεί ότι οι συγκεκριμένες αποφάσεις του ΣτΕ έχουν μεγάλη σημασία, δεδομένου ότι το Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο εξαντλεί την αυστηρότητά του σε ζητήματα προστασίας του περιβάλλοντος.

ΜΑΔΕΜΟΧΩΡΙΑ: ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

thema1404

Ο Δημήτρης Πάφιλας, στο σημερινό φύλλο του Πρώτου Θέματος, παραθέτει μαρτυρίες των εκλεγμένων αντιπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης στην Χαλκιδικής και εξηγεί γιατί 11 Μαδεμοχώρια λένε ναι στην επένδυση του 1 δισ. «Η παραπληροφόρηση προκάλεσε εμφύλιο», δηλώνουν οι πρόεδροι των 11 Μαδεμοχωρίων που υποστηρίζουν την επένδυση χρυσού στη Χαλκιδική και μιλάνε για μια ηχηρή μειοψηφία που έπεισε κατοίκους της Χαλκιδικής 15 χλμ. μακριά από τα μεταλλεία ότι θα… καταστραφούν!

Ενώ 11 από τα περίφημα Μαδεμοχώρια υπερασπίζονται μια επένδυση πάνω από 1 δισ. ευρώ, στην Ιερισσό αν και βρίσκεται 15 χλμ. από την επένδυση, καθημερινά εκδηλώνονται διαδηλώσει με μαύρες σημαίες κατά των μονάδων που «θα ρυπάνουν το νερό και τον αέρα της περιοχής μας» , όπως λένε οι κάτοικοί της. Τις προηγούμενες ημέρες μάλιστα η κατάσταση εκτραχύνθηκε, καθώς  διαδηλωτές στράφηκαν με πέτρες και μολότοφ εναντίον και των εργαζομένων, εμποδίζοντάς τους να αλλάζουν τη βάρδια σε ένα από τα μεταλλεία. Ποιοι αντιτίθενται, όμως, σε ένα project πάνω από 1 δισ. ευρώ, που αποδίδει 13 εκατ. φόρους στο δημόσιο και το 30%-35% του τζίρου καταλήγει στην τοπική κοινωνία και το κράτος;

Για τους 11 από τους 16 προέδρους των τοπικών κοινοτήτων της Χαλκιδική5 (Βαρβάρας, Στρατονίκης, Στρατωνίου, Ολυμπιάδας, Πυργαδικίων, Σταγείρων, Αρναίας, Παλαιοχωρίου, Νεοχωρίου, Στανού, Με γάλης Παναγιάς) είναι μια ηχηρή μειοψηφία, δήλωσαν σε πρόσφατη συνάντησή τους με δημοσιογράφους. Στην έδρα του Δήμου Αριστοτέλη, την Ιερισσό, οι πρόεδροι, οι κάτοικοι και οι εργαζόμενοι των μεταλλείων δεν τολμούν να πάνε όχι μόνο στο καφενείο, αλλά και οπουδήποτε αλλού. Ολοι τους ρωτούν αν είναι υπέρ ή κατά της επένδυσης και στη συνέχεια χειροδικούν εναντίον τους αν δεν δηλώσουν πολέμιοι της επένδυσης. Κι όμως, ο Δήμος Ιερισσού και δυο τρεις κοινότητες αριθμούν 5.000 κατοίκους έναντι των 10.000 κατοίκων των προαναφερόμενων κοινοτήτων. «Πρέπει να ακουστεί η αλήθεια. Το χωριό μου το 1994 (όταν έκλεισε η μονάδα της TVX) πέρασε κακουχίες και αδελφοί βρέθηκαν εναντίον αδελφών στα δικαστήρια, με οικογένειες να έχουν διαλυθεί. Η παραπληροφόρηση έχει προκαλέσει εμφύλιο. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε εκδήλωση κατά των εξορύξεων, στο πρόσφατο παρελθόν, είχε αναφερθεί ότι η Στρατονίκη, το Στρατώνι και τα Στάγειρα, κάτω από τα οποία βρίσκονται μεταλλεία, έχουν “βουλιάζει “. Την ίδια στιγμή, η Ιερισσός, από την οποία προέρχεται το μεγαλύτερο κύμα αντιδράσεων, υδροδοτείται από το… τοξικό χωριό μας», σημειώνει ο πρόεδρος της κοινότητας Στρατονίκης κ. Χρήστος Mπρίκος.

Πιο αποκαλυπτικός είναι ο πρόεδρος της κοινότητας Βαρβάρας κ. Ανδρέας Μιχαηλίδης: «Οι ίδιοι οι οποίοι αντιτίθενται σήμερα στην επένδυση είχαν έρθει το 1994 στο χωριό μας και μας έλεγαν να αντισταθούμε και να ασχοληθούμε με βιολογικές καλλιέργειες. Όλοι αυτοί που μας προέτρεψαν τότε σήμερα έχουν φύγει!». Ως επικεφαλείς των αντιδράσεων, όπως δηλώνουν ορισμένοι πρόεδροι, φέρονται ο κ. Τόλης Παπαγεωργΐου, πολιτικός μηχανικός, η ακτιβίστρια καθηγήτρια πιάνου κυρία Έλλη Δαμάσκου και η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κυρία Κατερίνα Ιγγλέση.

Όσον αφορά τα νούμερα της επένδυσης, πρόκειται για καθαρή επένδυση ύψους 1 δισ. σε ορίζοντα πενταετίας, που θα αποφέρει άμεσα το 30% του τζίρου της στο Ελληνικό Δημόσιο μέσω εισφορών και φορολογίας. Ήδη έχουν επενδυθεί 100 εκατ. δολάρια, ενώ δημιουργήθηκαν 1.200 θέσεις εργασίας και υπάρχει σχεδιασμός για άλλες 5 000 άμεσες και έμμεσες θέσεις εντός πενταετίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τους 1.200 εργαζομένους, οι 30 είναι γεωλόγοι μεταλλειολόγοι από τη Χαλκιδική και άλλα μέρη της Μακεδονίας.

Η ΕΛΛΑΔΑ, Η ΤΟΥΡΚΙΑ & Ο ΧΡΥΣΟΣ

efem1

Σε μια περίοδο κατά την οποία η διοίκηση της Eldorado στην Ελλάδα έχει αποφασίσει να εντατικοποιήσει τόσο την ενημέρωση της κοινής γνώμης όσο και τον διάλογο σε τοπικό επίπεδο, γεγονότα όπως αυτά τα σχετικά με τη σύλληψη των κατοίκων της Ιερισσού δεν εκτονώνουν την κρίση. Χαρακτηριστικές είναι η ομοιότητες της περίπτωσης των ορυχείων στο Efemcukuru της Τουρκίας με την Ολυμπιάδα, λένε οι άνθρωποι της εταιρείας, αφού οι κτιριακές και τεχνικές εγκαταστάσεις που θα κατασκευαστούν θα είναι ανάλογες. Σημειωτέον, ότι σε πολύ μικρή απόσταση υπάρχουν καλλιέργειες κι ένα χωριό, που πλέον έχει αποδεχθεί τη λειτουργία των μεταλλείων. Σύμφωνα με τους Τούρκους της Eldorado, αυτό δεν έγινε από την αρχή, ούτε ήταν αυτονόητο. Στην αρχή υπήρξαν έντονες αντιδράσεις και επιχειρηματολογία που έχει σχέση με το περιβάλλον και τις κοινωνικές επιπτώσεις. Για να αντιμετωπιστούν οι αντιδράσεις, χρειάστηκαν δύο πράγματα: Πρώτον, η επιμονή της εταιρείας στην ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας, της ευρύτερης κοινής γνώμης, των κυβερνητικών παραγόντων και των μη κυβερνητικών οργανώσεων που αντιδρούσαν. Δεύτερον, η πολιτική βούληση της κυβέρνησης Ερντογάν, που στήριξε στην πράξη τους επενδυτές ώστε σήμερα η Τουρκία με έξι ενεργά μεταλλεία χρυσού να είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός χρυσού στην Ευρώπη, εξάγοντας χρυσό αξίας 5 δισ. δολαρίων τον χρόνο. Οι άνθρωποι της εταιρείας δηλώνουν ότι όταν το έργο αρχίσει να δουλεύει, όλοι βλέπουν τα θετικά αποτελέσματα για την περιοχή, αλλά και την περιβαλλοντική ασφάλεια, οπότε οι αντιδράσεις σταματούν. Σήμερα οι εγκαταστάσεις του μεταλλείου Efemcukuru παραμένουν ανοιχτές και επισκέψιμες, τόσο για ομάδες, όσο ατομικά για κάθε ενδιαφερόμενο.

Η Eldorado διαβεβαιώνει ότι όλες οι μελέτες έχουν γίνει με βάση την ελληνική και κυρίως την κοινοτική νομοθεσία, αλλά αυτό θα το κρίνουν τα αρμόδια όργανα της πολιτείας και τα αρμόδια δικαστήρια. Εκείνο που, όμως, πιστεύουν τα στελέχη της ελληνικής Eldorado είναι ότι η κυβέρνηση θα βοηθήσει ουσιαστικά, αφού ο αντίκτυπος από μια ενδεχόμενη αποχώρηση της καναδικής εταιρείας από την Ελλάδα σίγουρα θα δυσφημήσει τη χώρα ως υποδοχέα και διαχειριστή ξένων επενδύσεων, τις οποίες από την άλλη πλευρά όλοι παραδέχονται ότι χρειάζεται η Ελλάδα για να ορθοποδήσει οικονομικά.

ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΗΝ ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΧΡΥΣΟΥ

Screen Shot 2013-04-11 at 10.27.57 μ.μ.

Στο Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης, ο υφυπουργός Ανάπτυξης, Νότης Μηταράκης, στο περιθώριο της συνάντησης που πραγματοποιήθηκε με εκπροσώπους των επιμελητηρίων της Βόρειας Ελλάδας εξέφρασε τη στήριξή του στην επένδυση χρυσού στη Χαλκιδική.

Μεταξύ άλλων, ο κ. Μηταράκης δήλωσε: «Πρέπει να σεβόμαστε τους νόμους. Η πολιτεία θέτει σκληρά περιβαλλοντικά κριτήρια, όποιες επενδύσεις δεν πληρούν τα κριτήρια, δεν θα γίνουν. Αντίθετα, οι επενδύσεις που πληρούν αυτά τα κριτήρια και έχουν λάβει όλες τις εγκρίσεις ακόμα και από την δικαιοσύνη, όπως η συγκεκριμένη, πρέπει να γίνουν, σε μια χώρα μάλιστα που η ανεργία έχει φθάσει το 27%».

Τα προηγούμενα χρόνια η Ελλάδα δεν ήταν φιλική προς τις επενδύσεις, συμπλήρωσε ο υφυπουργός, με αποτέλεσμα αυτές τελικά να γίνουν αλλά σε άλλες χώρες, ενώ σημείωσε πως πρέπει να αγκαλιάσουμε όλες τις νόμιμες επενδύσεις, μικρές, μεσαίες, μεγάλες, ελληνικές και ξένες.

ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ

bloom

Σε χθεσινό του δημοσίευμα το Bloomberg.com αναφέρεται εκτενώς στην κατάσταση στην Χαλκιδικής και επιχειρεί μια ανάλυση η οποία αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον διότι προέρχεται απ’ έξω, από ένα τρίτο μάτι.

Τονίζεται λοιπόν στο άρθρο, ότι για την παραπαίουσα οικονομία της Ελλάδας αυτή η διαμάχη είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια τυπική αντιπαράθεση υποστηρικτών της ανάπτυξης και υπέρμαχων της περιβαλλοντικής προστασίας. Η ικανότητα της κυβέρνησης να διευθετήσει τις απαιτήσεις των αντιμαχόμενων μερών σε μια επένδυση πρωτοφανή για την χώρα, θα αποτελέσει δείκτη για το πόσο σύντομα η Ελλάδα θα βγει από την εξαετή πλέον ύφεση, τις μνημονιακές υποχρεώσεις και από το μεγαλύτερο χρέος που είχε ποτέ.

Επικαλείται τα λόγια του Γεώργιου Τζογόπουλου, ερευνητή στο Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής  ΕΛΙΑΜΕΠ και αρχισυντάκτη της ιστοσελίδας του Ιδρύματος. «Η διαμάχη αυτή είναι ιδιαιτέρως σημαντική διότι θα καθορίσει το αν η Ελλάδα μπορεί μελλοντικά να προσελκύσει επενδύσεις από το εξωτερικό. Αυτός ακριβώς ο τύπος επένδυσης είναι ακριβώς ότι χρειάζεται η χώρα για να ξεπεράσει την οικονομική κρίση.»

Ο συντάκτης του άρθρου James Hertling, βασισμένος σε επιτόπιο ρεπορτάζ του Jonathan Stearns, παρουσιάζει δηλώσεις του Δήμαρχου δήμου Αριστοτέλη κου Πάχτα, ο οποίος σε απάντηση όσων υποστηρίζουν πως τα μεταλλεία θα καταστρέψουν το τουριστικό προϊόν της Χαλκιδικής, τονίζει πως η ανεργία στην περιοχή θα αποτελέσει μια άσχημη ανάμνηση με την λειτουργία του έργου, αλλά ίσως χρειαστούν 2-3 χρόνια για να πειστεί εντελώς η τοπική κοινωνία. Σήμερα η ανεργία στην Ελλάδα έφτασε το 27% (στην Χαλκιδική 35%) και το ακαθάριστο εθνικό προϊόν συρρικνώθηκε κατά το ένα πέμπτο του.

Το άρθρο μιλάει για το έλλειμμα εμπιστοσύνης των κατοίκων προς την κυβέρνηση το οποίο τρέφεται από αυτή τη διαμάχη, αναφέρεται στην οργανωμένη εμπρηστική επίθεση του Φεβρουαρίου στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στις Σκουριές  και φιλοξενεί γνώμες από κατοίκους της περιοχής υπέρ ή κατά της επένδυσης. Επίσης μιλάει για το οικονομικό όφελος για την Ελλάδα, για τις 8.500 αιτήσεις για πρόσληψη που κατέφτασαν στην Eldorado και για τη δύσκολη θέση της ελληνικής κυβέρνησης: Από την μια οι αμφιβολίες που πλανώνται στην Ε.Ε. για το αν η Ελλάδα μπορεί να επιζήσει χωρίς βοήθεια ως ισότιμο μέλος της Ευρώπης των 17 με κοινό νόμισμα, και από την άλλη η ανάγκη εύρεσης συμβιβαστικής λύσης ώστε να πειστούν οι επενδυτές για το ασφαλές επενδυτικό περιβάλλον στην Ελλάδα αλλά και οι ψηφοφόροι ότι η κυβέρνηση δεν υποχωρεί στο όνομα του χρήματος, αλλά ελέγχει το παιχνίδι θέτοντας τους δικούς της όρους – περιβαλλοντικούς και οικονομικούς.

“ΧΡΥΣΗ” ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ

benos-low

Για τον οποιοδήποτε τρίτο παρατηρητή, είναι ηλίου φαεινότερο ότι το παιχνίδι στην Χαλκιδική έχει πλέον ξεφύγει από τα στενά όρια της διαμαρτυρίας μερίδας των κατοίκων της περιοχής της επένδυσης και έχει μετατραπεί σε εργαλείο άσκησης αντιπολίτευσης τόσο στο χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης όσο και σε επίπεδο κυβέρνησης. Σαν αποτέλεσμα αυτού οι κάτοικοι της περιοχής βρίσκονται στο κέντρο της δίνης χρησιμοποιούμενοι για την εξυπηρέτηση πολιτικών και άλλων σκοπιμοτήτων. Το φαινόμενο είναι λυπηρό, αλλά δεν είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ας θυμηθούμε τα αιολικά πάρκα στην Εύβοια, τις μαύρες σημαίες για το αεροδρόμιο στα Σπάτα… Δυστυχώς στο όνομα της κακώς εννοούμενης προστασίας του περιβάλλοντος παίζονται πολλά παιχνίδια που βασίζονται συνήθως στην άγνοια αλλά και στην άρνηση από τα ενδιαφερόμενα μέρη να ενημερωθούν σωστά. Έτσι συμβαίνει και στη Χαλκιδική: Η συνθηματολογία είναι ευκολότερη από το να κάτσεις να διαβάσεις την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Το να βγαίνεις και να φωνάζεις «Η Χαλκιδική θα γεμίσει φέρετρα» όπως δήλωσε ο υποψήφιος βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ κος Μπένος, είναι πιο βολικό, διότι θα κάνεις αίσθηση και θα σε γράψουν και οι εφημερίδες. Το να διαβάσεις και να κατανοήσεις τα πλεονεκτήματα των προτεινόμενων μεθόδων εξόρυξης και προστασίας του περιβάλλοντος είναι κουραστικό και χρονοβόρο.